W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Czy myślisz, że twoja praca ma znaczenie? Jeśli uważasz, że nie, to prawdopodobnie masz rację – i należysz do coraz większego grona osób wykonujących zawody, które nie mają żadnego sensu. Antropolog David Graeber w swojej najnowszej książce zgłębia zjawisko gównowartych prac i zastanawia się, co to mówi nam o dzisiejszym systemie społeczno-gospodarczym. Jeden z najważniejszych i najbardziej prowokujących myślicieli... Cory Doctorow Znakomity, naprawdę oryginalny teoretyk polityki. Rebecca Solnit Książka Roku 2018 „Financial Times” Książka Roku 2018 „The Times”
„Stan bibliotek w Polsce. Raport 2014” to czterdziesty czwarty rocznik, trzeci w rozszerzonym zakresie przedmiotowym i podmiotowym. Analizą objęte zostały, oprócz bibliotek publicznych, pozostałe biblioteki wykazywane w statystyce Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), tj. naukowe, pedagogiczne, fachowe, fachowo-beletrystyczne, ośrodków inte i towarzystw naukowych. Kolejny rok prezentowania danych o ujednoliconym, rozszerzonym zakresie, obejmującym organizację bibliotek w Polsce i wyniki ich działalności daje możliwość porównań zarówno w obrębie poszczególnych kategorii bibliotek, jak i w ogóle bibliotek funkcjonujących w kraju. Może być także podstawą do zestawień ze wskaźnikami ilustrującymi wyniki pracy innych instytucji kultury, nauki i edukacji. Wszechstronna analiza działalności bibliotek, wykorzystująca zarówno liczby bezwzględne, jak i wskaźniki, a także syntetyczny opis uwarunkowań społecznych, ekonomicznych i kulturowych jest niezwykle cennym źródłem informacji, które może posłużyć bibliotekom oraz ich organizatorom do analizy bieżącej działalności, oceny kondycji, zakresu realizowanych zadań oraz stanowić punkt wyjścia do działań perspektywicznych, opracowywania założeń polityki związanej z rozwojem bibliotek, programami wsparcia czy strategiami.
Podobnie jak w poprzednim roczniku, w omówieniu za 2014 r. nie zaprezentowano danych dotyczących organizacji i wyników działalności pozostałych typów bibliotek funkcjonujących w Polsce, tj. bibliotek szkolnych, bibliotek kościelnych oraz bibliotek wojskowych i więziennych. W założeniu informacje o nich będą zamieszczane w roczniku cyklicznie.
„Libraries in Poland. The 2014 Report” is the 44th annual publication of this kind, and the third approaching the subject in an extended overall form. It provides an analysis of the condition of all libraries listed in the statistics of the Central Statistical Office of Poland (hereafter GUS), that is, research, pedagogical, trade, trade and fiction libraries as well as libraries of centres for scientific, technical and economic information centres (hereafter INTE centres) and libraries of scientific societies.
The third presentation of wide-ranging data in a uniform form makes it possible to compare both the individual types of libraries and all libraries functioning in Poland, which provides a basis for comparisons of figures illustrating the attainments of other cultural, academic and educational institutions. Our comprehensive analysis of the activities of libraries, including real figures, indices and synthetic descriptions of social, economic and cultural conditionings, may be a valuable source of information for both libraries and their organizers which will help them analyse their own activity and appraise their current condition and the scope of tasks they carry out. It may also serve as a basis for prospective activities, for the preparation of guidelines on directions of development, support programmes or strategies.
„Rocznik Biblioteki Narodowej” to czasopismo naukowe poświęcone kulturze piśmiennej w szerokim znaczeniu – zagadnieniom historycznym, ikonograficznym, muzykologicznym, badaniom nad książką, zarówno dawną, jak i współczesną, a także nad rękopisami, problemom związanym z katalogowaniem materiałów piśmiennych i wielu innym.
Tom XLIX „Rocznika Biblioteki Narodowej” zawiera 10 artykułów, dzielących się na dwa bloki tematyczne. Teksty Marii Nasiłowskiej, Katarzyny Nosal oraz Grażyny Kwaśnik i Anety Nowak-Drzymały opisują proces transformacji systemu JHP KABA na Deskryptory Biblioteki Narodowej. Deskryptory BN są w opinii autorów lepszym narzędziem wyszukiwawczym, które nie wymaga budowania złożonych zapytań wyszukiwawczych. Przekształcenie na Deskryptory jest jednak złożonym procesem – w artykułach można odnaleźć analizę problemów z tym związanych i propozycje sposobów uniknięcia strat informacji.
Drugi blok dotyczy czytelnictwa – Izabela Koryś, Dominika Michalak, Jarosław Kopeć i Zofia Zasacka prezentują potoczne definicje książki, sformułowane na podstawie jakościowych badań czytelnictwa. Analizują miejsce książek w dzisiejszym świecie, w którym rywalizują one z wieloma innymi formami spędzania wolnego czasu. Dowiadujemy się, jakie cechy nadają publikacji „książkowość” w odczuciu badanych, czym jest według nich utwór literacki i jakie społeczne znaczenie mają te atrybuty, dzięki czemu lepiej możemy zrozumieć wybory czytelnicze.
„Polska Bibliografia Bibliologiczna” (PBB) rejestruje piśmiennictwo z zakresu szeroko pojętej nauki o książce. Rocznik 2011 został zredagowany wedle nowych zasad, ustalonych przez zespół bibliograficzny Zakładu Zbiorów Bibliologicznych. Zmodyfikowano schemat klasyfikacyjny, co spowodowało zmniejszenie liczby zarejestrowanych publikacji. Zastosowano także nowe rozwiązania typograficzne m.in. w zakresie nagłówków, skrótów, pogrubiania tekstu i zapisu dodatkowych uwag pod rekordami. Wszystkie te zabiegi czynią nowy rocznik bardziej czytelnym i spójnym z aktualnymi przepisami katalogowania.
„Archiwum Zofii i Jędrzeja Moraczewskich” to 17. tom w serii Katalogów Rękopisów Biblioteki Narodowej. Publikację opracował Andrzej Kaszlej, wybitny znawca rękopisów i wieloletni pracownik Biblioteki Narodowej. Katalog archiwum Moraczewskich przedstawia spuściznę o szczególnym charakterze – taka też była aktywność społeczna, niepodległościowa, polityczna i organizacyjna małżeństwa Moraczewskich oraz ich dzieje osobiste. „O wyjątkowości kolekcji” – jak zauważa w swojej recenzji prof. Joanna Dufrat– „świadczy przede wszystkim bardzo szeroki przekrój czasowy zgromadzonych archiwaliów, obejmujący ostatnią dekadę XIX i I połowę XX wieku, tj. lata 1890–1954, jak i różnorodność pozostawionych dokumentów. W jej skład wchodzą zarówno archiwalia związane z życiem prywatnym, z których gros stanowią dokumenty osobiste, zwłaszcza na bieżąco relacjonujące wydarzenia, a więc przede wszystkim listy i dzienniki, w mniejszym stopniu wspomnienia, jak i materiały wytworzone w związku z prowadzoną działalnością publiczną oraz szerokimi zainteresowaniami obojga małżonków sprawami politycznymi, społecznymi i gospodarczymi. Na podkreślenie zasługuje też komplementarność zbiorów Moraczewskich, w czym dużą rolę odegrał fakt, że oboje małżonkowie poruszali się w tych samych kręgach społecznych i politycznych, przy czym – co należy zaznaczyć – spuścizna związana z Zofią stanowi dominującą część archiwum Moraczewskich. Już same te cechy świadczą o wyjątkowości zbioru”.
26 lipca 1963 roku stolica Macedonii znalazła się w epicentrum największego i najbardziej tragicznego w skutkach trzęsienia ziemi w nowożytnej historii tego państwa, po którym zniszczone w prawie osiemdziesięciu procentach miasto musiało wymyślić się na nowo. Jego odbudowa stanowiła zapomniany przykład wielkiej międzynarodowej solidarności – polityków, architektów, urbanistów, artystów i ludzi dobrej woli.
Album przybliża historię odbudowy miasta. Plan urbanistyczny ścisłego centrum przygotowała słynna pracownia Kenzô Tangego – japońskiego architekta znanego z takich realizacji, jak projekt Centrum Pokoju w Hiroszimie. Nieoceniony wkład mieli również polscy architekci i urbaniści m.in. Adolf Ciborowski, który z ramienia ONZ nadzorował proces odbudowy, a także Stanisław Jankowski, kierownik polskiego zespołu opracowującego plan ogólny nowej macedońskiej stolicy.
Osobny wątek książki stanowi opowieść o skopijskim Muzeum Sztuki Współczesnej – darze ówczesnego polskiego rządu, którego siedzibę na wzgórzu nad Wardarem zaprojektowali polscy architekci z zespołu projektowego „Tygrysy”: Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński i Eugeniusz Wierzbicki.
Trzecią częścią publikacji jest katalog niemal nieznanych w Polsce prac, które polscy artyści przekazali nowemu muzeum. Znajdują się tu dzieła Tadeusza Brzozowskiego, Jerzego Krawczyka, Alfreda Lenicy, Benona Liberskiego, Ewy Marii Łunkiewicz-Rogoyskiej, Jerzego Nowosielskiego, Teresy Pągowskiej, Henryka Stażewskiego, Andrzeja Strumiłły czy Rajmunda Ziemskiego
Inspiracją do powstania tomu Stany Zjednoczone oraz państwa europejskie między globalizacją a regionalizacją była VII Ogólnopolska Konwencja Polskiego Towarzystwa Studiów Międzynarodowych Myśleć globalnie, działać regionalnie: studia regionalne w perspektywie nauki o stosunkach międzynarodowych, zorganizowana na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie w dniach 9–10 listopada 2017 roku. Doroczne konferencje PTSM od kilku lat stały się główną platformą spotkań przedstawicieli polskiej wspólnoty badaczy stosunków międzynarodowych. Każdego roku tematem konwencji jest wybrany ważki problem współczesnych stosunków międzynarodowych lub istotna dla rozwoju dyscypliny kategoria naukowa. W poprzednich latach poruszano takie tematy jak interdyscyplinarność, problem poziomu analizy, realistyczne i liberalne teorie stosunków międzynarodowych, normy i wartości czy wreszcie polityka zagraniczna państw.
Tematem przewodnim niniejszej książki jest stosunek polskich partii i ugrupowań politycznych do społeczności LGBT. Wybór ten nie jest dziełem przypadku, gdyż odzwierciedla moje wieloletnie zainteresowanie tą tematyką. Analizując stan dotychczas opublikowanych badań, warto wskazać, że większość publikacji polskojęzycznych odnosi się do socjologicznej sfery rozważań na temat społeczności mniejszości seksualnych. Częściej rozwijany jest powiązany kontekst politycznej poprawności (political correctness), mowy nienawiści (hate speech), czy szeroko rozumianej tolerancji. Jednak badanie powiązań między postulatami LGBT a programami, czy stanowiskami politycznymi, nie doczekało się szczegółowej analizy.
Ze wstępu
Książka omawia problemy związane z systemem opieki zdrowotnej w Polsce, Estonii, na Litwie i Łotwie, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony zdrowia kobiet. Przedstawia wyniki monitoringu zmian i poprawek do reformy służby zdrowia w Polsce z przełomu lat 2000 i 2001. Są one ujęte w perspektywie porównawczej z reformami przeprowadzonymi w Republice Czeskiej i w Niemczech. Niestabilna sytuacja w systemie opieki zdrowotnej, pojawiające się pomysły likwidacji kas chorych wskazują na potrzebę dalszego namysłu nad kierunkami przekształceń. Redaktorka tomu profesor Bożena Chołuj ma nadzieję, że przedłożony w książce materiał przyczyni się do tego, aby realizacja zmian przyniosła jak najlepsze efekty w tak newralgicznym obszarze, jakim wciąż jest opieka zdrowotna kobiet w Polsce.
Pracownia cysterska w Pelpinie należy do najstarszych i najprężniejszych, ma też swoją uchwytną specyfikę w zakresie dekoracji kaligraficznej. Reprezentuje ją najpełniej Graduał L13 luksusowy kodeks pergaminowy, zawierający teksty i notację muzyczną śpiewów mszalnych Proprium de tempore oraz Proprium de sanctis z dodatkami.
Książka stanowi wielostronny opis życia osób niewidomych, w tym w szczególności niewidzących od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor przybliża specyficzne doświadczenia, możliwości i ograniczenia przedstawicieli tej grupy, a także ogólniejsze kulturowe i społeczne uwarunkowania ich życia.
Celem książki jest odpowiedzenie na następujące pytania: Jak osoby niewidzące od urodzenia uczą się przypisanej im roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”? Jaki wpływ na życie uczestników badań miał długoletni pobyt w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych? Jak osoby, które nie znają lub nie pamiętają wrażeń wzrokowych, odnajdują się w ramach ogólnie pojętej kultury wizualnej? W jakim stopniu i jakimi sposobami dostosowują się do norm i nakazów dotyczących dziedziny wyglądu? Jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami, które wynikają bezpośrednio z braku zmysłu wzroku?
Podstawą prezentowanych rozważań są badania etnograficzne wśród osób niewidomych prowadzone w latach 2011?2017. Ich zasadniczymi uczestnikami były 22 osoby niewidzące w wieku 18?42 lat. W tym okresie autor nawiązał również liczne kontakty z innymi osobami niewidomymi, ociemniałymi i niedowidzącymi, ich znajomi i członkami rodzin, a także pracownikami instytucji i organizacji działających na rzecz tej grupy.
Badania stanowią również próbę realizacji i weryfikacji założeń etnografii opartej na współpracy (collaborative ethnography). Jednym z wyrazów pogłębionej współpracy z uczestnikami badań są ich komentarze dotyczące poszczególnych rozdziałów książki, które zostały zamieszczone na końcu każdej części.
Książka ta jest poświęcona analizie filozofii politycznej Johna Deweya osadzonej w kontekście kryzysu liberalizmu po pierwszej wojnie światowej. Jedną z dróg wyjścia z impasu, w jakim znalazła się myśl liberalna, był radykalny liberalizm reprezentowany przez takich intelektualistów, jak John Dewey, Bertrand Russell, Karl Polanyi i Karl Mannheim. Wymienieni myśliciele upatrywali szans na odrodzenie liberalizmu w odrzuceniu koncepcji wolnorynkowych i dialogu z myślą socjalistyczną. W pracy przedstawiono zręby ideologii radykalnego liberalizmu oraz stosunek lewicowych liberałów do innych ideologii, w szczególności zaś do liberalizmu ekonomicznego i rewolucyjnego marksizmu. Osobny rozdział pracy poświęcony jest refleksji Johna Deweya na temat demokracji, która należy do najoryginalniejszych osiągnięć amerykańskiego filozofa. Przedstawiona interpretacja uwypukla związki myśli Johna Deweya z radykalizmem Nowej Lewicy oraz twórczością takich teoretyków, jak C. W. Mills Axell Honneth czy James Bohman. Drugim ważnym obszarem podejmowanych w pracy rozważań jest rekonstrukcja Deweyowskiej koncepcji myślenia jako rozwiązywania problemów. Pragmatyzm utrzymuje, że możliwe jest znalezienie mniej lub bardziej obiektywnych odpowiedzi na pytanie, co należy robić w danej problematycznej sytuacji. „Pragmatyczne oświecenie”, by posłużyć się terminem Hilarego Putnama, wyrzeka się oświeceniowego uniwersalizmu, ale nie rezygnuje całkowicie z roszczeń do obiektywności w dziedzinie rozstrzygnięć moralnych i politycznych.
Publikacja prezentuje trzysta okładek wydawniczych książek ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu, wydanych w latach Młodej Polski oraz epoce międzywojennej. Z tego stosunkowo bogatego wydawniczo okresu zostały wybrane okładki zawierające kompozycje i części barwne , oprawy odznaczające się walorami estetycznymi. Zadbali o nie projektanci, którymi byli artyści tej klasy, co Stanisław Wyspiański, Józef Mehoffer, Tadeusz Gronowski, Stefan Norblin, Edward Okuń, Ferdynand Ruszczyc, Tymon Niesiołowski, Władysław Strzemiński. Znaczące miejsce w kolekcji zajmują okładki graficzne, głównie drzeworytowe. Znajdują się w niej także okładki litograficzne oraz odbite z klocka linorytowego. Dominują okładki miękkie, wykonane z kartonu, tektury, pergaminu. Kilkanaście z nich pokrytych jest płótnem. Zaprezentowane w niniejszym tomie oprawy dokumentują osiągnięcia polskiej kultury w zakresie sztuki wizualnej Młodej Polski, jednej z najciekawszych epok w dziejach polskiej kultury, oraz z lat międzywojnia mającego duże znaczenie dla rozwijającego się designu i projektowania graficznego. Te trzy setki okładek – osłaniających przede wszystkim tomiki poetyckie, znacznie rzadziej utwory prozatorskie oraz publikacje z innych dziedzin piśmiennictwa, takich jak: historia, filozofia, sztuka, publicystyka – stanowią jeden z najciekawszych zespołów zabytkowej książki w księgozbiorze Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu.
Bóg i człowiek oraz relacja zachodząca między nimi to główne pola zainteresowań brytyjskiego myśliciela oświeceniowego George’a Berkeleya (1685-1753). Niniejsza monografia podejmuje próbę analizy rozważań filozofa w tym względzie w perspektywie problemów rozpatrywanych na gruncie filozofii moralnej i społecznej. W ten sposób sięga ona poza obszar znanych polskiemu czytelnikowi analiz metafizyczno-epistemologicznych autora Traktatu o zasadach poznania ludzkiego (1710). Rekonstrukcja i analiza myśli moralnej i społecznej Berkeleya uwzględnia trzy okresy jego pisarstwa, tj. brytyjski, amerykański i irlandzki, i jest dokonywana przez pryzmat zjawiska patriotyzmu brytyjskiego i irlandzkiego w XVIII wieku.
Monografia stanowi bardzo interesujące opracowanie na temat zmieniającego się obrazu i struktury wybranej wsi Przybyszew w wymiarze demograficznym, gospodarczym, społecznym, w tym edukacyjnym i socjokulturowym, wnosząc tym samym wkład metodyczny i merytoryczny w zakresie rozpoznania i oceny prawidłowości rozwojowych rolnictwa i obszarów wiejskich, z uwzględnieniem wielopłaszczyznowego kontekstu.
Prezentowane opracowanie ma charakter interdyscyplinarny. Zawiera opis, analizę i ocenę rysu historycznego badanej miejscowości i zachodzących w niej zmian. Nie jest to jednak wyłącznie opis stanów faktów czy obserwowanych zjawisk. Znajdujemy tu również pogłębiony komentarz dla zakreślonych kierunków zmian, z uwzględnieniem wpływu ogólnych uwarunkowań rozwoju społeczno-gospodarczych.
[Z recenzji prof. dr hab. Henryka Runowskiego]
Publikacja porusza temat oceny skutków prowadzonych współcześnie polityk miejskich, szczególnie w odniesieniu do tzw. koszmaru partycypacji. Wpisuje się w debatę dotyczącą zjawisk takich jak miejskie konflikty społeczne, rewitalizacja przestrzeni zurbanizowanej, problematyka planowania przestrzennego i polityki mieszkaniowej. Autor analizuje problem gentryfikacji w Polsce i jej związków z programami rewitalizacji.
Książka poszukuje odpowiedzi na pytania stojące przed wszystkimi aktorami organizującymi procesy polityki miejskiej i rewitalizacji w Polsce: czy partycypacyjne wytwarzanie przestrzeni sprawdza się w praktyce? Czy rezultatem urbanistyki oddolnej, czyli angażowania aktorów takich jak artyści, ruchy miejskie i mieszkańcy osiedli nieformalnych, jest zawsze poprawa jakości życia i wzmacnianie społeczności lokalnych? Czy może niekiedy zamienia się w „koszmar partycypacji” oraz podporządkowuje przestrzeń miejską najbardziej uprzywilejowanym aktorom operującym w miastach?
Autorskie badania wykorzystane w książce przeprowadzono na przykładach oddolnego wytwarzania przestrzeni w Warszawie, Nowym Jorku i Stambule.
„Polskie szlagiery” to przekrojowa seria kompilacji najważniejszych polskich utworów z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Trafiły na nią nagrania zespołów, które w tamtych czasach odnosiły największe sukcesy, zdobywały szczyty list przebojów oraz podbijały parkiety dyskotek w całym kraju. Okazało się, że wiele spośród tamtych kapel na długie lata podbiły też serca słuchaczy, a ich utwory stały się prawdziwymi szlagierami. Na płycie „Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał”, oczywiście oprócz piosenki tytułowej w wykonaniu Skaldów, znalazły się m.in. takie utwory jak „Byłaś serca biciem” Andrzeja Zauchy, „Byle było tak” Krzysztofa Krawczyka, „Bananowy song” grupy VOX i „Jedziemy autostopem” Karin Stanek.
tracklista:
1. Skaldowie - Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał
2. Karin Stanek - Jedziemy autostopem
3. Andrzej Zaucha - Byłaś serca biciem
4. Jan Pietrzak - Dziewczyna z PRL-u
5. Andrzej i Eliza - Mój najdziwniejszy dzień
6. Anna Jantar - Zawsze gdzieś czeka ktoś
7. Bogusław Mec - Na pozór
8. Krzysztof Krawczyk - Byle było tak
9. Maryla Rodowicz - Sto koni
10. Happy End - Ballada o Marii Magdalenie
11. Alicja Majewska, Alibabki - Na przekór wszystkim będę spać
12. Trzeci Oddech Kaczuchy - Kombajnista
13. Trubadurzy - Nie przynoś mi kwiatów dziewczyno
14. Jan Wojdak i Wawele - Biały latawiec
15. Katarzyna Sobczyk - Mały książę
16. Zbigniew Wodecki, Alibabki - Izolda
17. VOX - Bananowy song
Kompilacja najlepszych i najważniejszych utworów z bogatego repertuaru Macieja Zembatego, poety, satyryka, aktora i barda, mistrza czarnego humoru. Na płycie znalazło się piętnaście utworów w jego wykonaniu, w tym m.in. ballady Leonarda Cohena, z których zasłynął. Wśród nich te najbardziej charakterystyczne, czyli „Alleluja (Hallelujah)”, „W tajnym życiu mym (In My Secret Life)”, „Zuzanna (Suzanne)” oraz „Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End of Love)”. Tracklistę uzupełniają piosenki satyryczne, które powstały w ramach działalności Zembatego w kabarecie Dreszczowiec – „Ballada o Imogenie”, „Jak będziemy mieli małe”, „Piosenka o Maruśce” oraz „W prosektorium”.
tracklista:
1. Alleluja (Hallelujah)
2. Ballada o Imogenie
3. Dzisiaj tu, jutro tam (Passing through)
4. Goście (The Guests)
5. Jak będziemy mieli małe
6. Jeśli wola Twa (if It Be Your Will)
7. Słynny niebieski prochowiec (Famous blue Raincoat)
8. W tajnym życiu mym (In My Secret Life)
9. Lawina (Avalanche)
10. Manhattan (First we take Manhattan)
11. Zuzanna (Suzanne)
12. Piosenka o Maruśce
13. W prosektorium
14. Siostry miłosierdzia (Sisters of Mercy)
15. Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End of Love)
Publikacja ukazuje różnorodne formy wymiany artystycznej między PRL a innymi krajami socjalistycznymi: Czechosłowacją, Węgrami oraz NRD, w zakresie sztuk wizualnych. Autor korzystał z obszernej dokumentacji zgromadzonej w instytucjach państwowych, katalogów wystaw, innych druków ulotnych oraz korespondencji prywatnej, przeprowadził także serię wywiadów z artystami i kuratorami wystaw.
Na podstawie wymienionych źródeł odtworzone zostały mechanizmy nawiązywania kontaktów międzynarodowych i organizacji wystaw zarówno w ramach systemu zorganizowanego przez instytucje państwowe, jak i obok niego. Zdaniem autora nie da się jednak wyraźnie oddzielić od siebie kontaktów utrzymywanych w ramach instytucji państwowych, których działania miały charakter propagandowy i pełniły funkcję rytuału przyjaźni, i działalności artystycznej organizowanej poza tym systemem. Jednym z celów książki jest pokazanie, w jaki sposób osoby ze świata sztuki wykorzystywały dostępne w PRL możliwości organizacyjne i zaplecze instytucjonalne do prowadzenia wymiany artystycznej z pozostałymi trzema krajami, w których funkcjonowała rygorystyczna cenzura.
Nazajutrz po śmierci swej matki, 25 października 1977 roku, Roland Barthes rozpoczyna swój "Dziennik żałobny". Używa atramentu, czasami ołówka, robiąc zapiski na fiszkach, które sam przygotowuje z kartek zwykłego papieru, pociętych na cztery części, a ich zapas zawsze trzyma w miejscu pracy.
W trakcie redakcji Dziennika przygotowuje jednocześnie swój kurs w College de France na temat "Neutralności" (luty?czerwiec 1978), pisze tekst na konferencję zatytułowaną "Przez długi czas kładłem się spać wcześnie" (grudzień 1978), publikuje liczne artykuły w wielu dziennikach oraz czasopismach, między kwietniem a czerwcem 1979 roku redaguje "Światło obrazu" ("La Chambre Claire"), latem tego samego roku pisze kilka felietonów do swojego projektu Vita Nova, w końcu opracowuje dwuczęściowy kurs w College de France na temat "Przygotowania do powieści" (grudzień 1978 ? luty 1980). U podstaw wszystkich tych dzieł, napisanych wyraźnie pod znakiem śmierci matki, znajdują się fiszki z "Dziennika żałobnego".
Notatki robione są głównie w Paryżu i Urt, w pobliżu Bayonne, gdzie Roland Barthes przebywał czasami w towarzystwie swego brata Michela i jego żony Rachel. Kilka odbytych podróży do Maroka, gdzie był regularnie zapraszany na wykłady, ale i gdzie lubił po prostu jeździć, także nadaje rytm owemu okresowi.
Przechowywany w IMEC "Dziennik żałobny" jest tutaj, fiszka po fiszce, przedstawiony w całej swej integralności; fiszki ułożyliśmy chronologicznie, ponieważ wdarł się w nie pewien nieład [désordre s’y était glissé]; format fiszki implikuje zawsze zwięzłą redakcję, jednakże kilka z nich zostało zapisanych obustronnie (recto verso) i czasami tekst jest kontynuowany na odwrotnych stronach fiszek; inicjały użyte przez autora wskazują bliskich, zostały więc zachowane; nawiasy pochodzą od samego Barthesa; kilka notatek u dołu strony rozjaśnia kontekst lub precyzuje aluzje. Henriette Binger przychodzi na świat w 1893 roku. W wieku dwudziestu lat wychodzi za mąż za Louisa Barthesa; w wieku dwudziestu dwóch lat zostaje młodą matką, a rok później ? wdową wojenną. Umiera w wieku osiemdziesięciu czterech lat.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
