Pamiątka Pierwszej Komunii Świętej. Na pamiątkę tej uroczystości zapisane na kartkach ważne informacje w tym szczególnym dniu oraz miejsca na pamiątkowe zdjęcia. Dla dziewczynek.
Drodzy przyjaciele, niezapomnianym spotkaniem z Panem Jezusem jest bez wątpienia Pierwsza Komunia Święta, dzień który wspomina się jako jeden z najpiękniejszych w życiu. W tym Sakramencie Pan Jezus pod postaciami chleba i wina staje się pokarmem naszych dusz. Dzieci po raz pierwszy przyjmują ten Sakrament uroczyście - właśnie w dniu Pierwszej Komunii Świętej - ażeby potem móc Go przyjmować jak najczęściej i w ten sposób pozostawać w zażyłej przyjaźni z Panem Jezusem.
Jan Paweł II
Św. Eugeniusz de Mazenod (1782-1861) założył Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, które dotarło z Ewangelią na krańce świata. Odegrało również istotną rolę w porewolucyjnej odnowie Kościoła we Francji. Już za życia nazywany był "drugim Pawłem Apostołem". Mianowany biskupem Marsylii żył skromnie, ojcowską opieką otaczał potrzebujących, odwiedzał chorych, a przy okazji pieszych wypraw do wizytowanych kościołów zwykł przystawać na rozmowę z napotkanymi ludźmi. Kanonizowany w 1995 roku ogłoszony został przez Jana Pawła II patronem nowej ewangelizacji.
Siostra Maria Faustyna Kowalska. To ona, skromna zakonnica, została wybrana do ogłoszenia Bożego miłosierdzia, podobnie jak dzieci z La Salette, Lourdes, Fatimy były orędownikami poleceń Matki Bożej. Jej Dzienniczek jest przejmującym zapisem wzlotów i ciemności duszy, jest świadectwem ostatecznego zawierzenia w nieskończone miłosierdzie Chrystusa.
Siostra Maria Faustyna Kowalska. To ona, skromna zakonnica, została wybrana do ogłoszenia Bożego miłosierdzia, podobnie jak dzieci z La Salette, Lourdes, Fatimy były orędownikami poleceń Matki Bożej. Jej Dzienniczek jest przejmującym zapisem wzlotów i ciemności duszy, jest świadectwem ostatecznego zawierzenia w nieskończone miłosierdzie Chrystusa.
Za każdym razem, gdy Ojciec święty opuszczał Polskę, żegnaliśmy Go ze smutkiem i ze łzą w oku, ale także z żarliwą nadzieją na następne, rychłe spotkanie. Wiedzieliśmy bowiem, że sercem jest zawsze z nami i z troską przygląda się ze stolicy Piotrowej swej Ojczyźnie, zmianom zachodzącym w naszym kraju i w nas. Osiadając zrządzeniem Bożym w Watykanie, nie zostawił nas samym sobie. Przyjeżdżał zawsze z potrzeby serca, także wtedy, gdy panoszył się w kraju nieprzyjazny człowiekowi system komunistyczny. To wzruszająca kronika wspólnej drogi Wielkiego Duszpasterza i Jego rodaków przez 27 lat Pontyfikatu. Są tu wszystkie miejsca, które Jan Paweł II odwiedzał, przypomniano każde nauczanie, które do nas kierował. Wielki artystyczny dokument czasu, jakiego dotychczas w tysiącletnich dziejach Polski nie było.
Piękna pamiątka przyjęcia sakramentu Chrztu, przeznaczona zarówno dla dziecka, jak i dla rodziców. Niesamowita mistyczna głębia duchowej nauki Jana Pawła II, ukazującego wielkość i niezwykłość Chrztu Świętego – „wielkiego daru i tajemnicy”, wyrażona prostymi i trafiającymi do serca słowami. Teksty ilustrowane wspaniałymi zdjęciami, ukazującymi również wielkiego papieża jako szafarza chrztu i przyjaciela dzieci. Szczególnym bogactwem tego albumu są modlitwy Jana Pawła II zawierzające ochrzczone dziecko opiece Matki Bożej oraz błogosławieństwo udzielone dzieciom przez nowego błogosławionego Orędownika i Opiekuna.
Proponujemy kompletny test z wiedzy o osobie oraz otoczeniu naszego Wielkiego papieża Jana Pawła II. Przygotowany w poręcznej i bardzo funkcjonalnej formie jest przydatny zarówno na lekcjach religii, jak i do samodzielnego czytania. Quiz składa się z dwóch części: pytań, rebusów, krzyżówek oraz klucza z odpowiedziami.
Jan Paweł II - papież, mistyk, filozof, pisarz, poeta i dramaturg, a przy tym niestrudzony pielgrzym, orędownik pojednania, człowiek wrażliwy na ludzką biedę. Pokorną służbą i bezpośrednim sposobem bycia zdobywał ludzkie serca. Przynaglany miłością do Chrystusa i Jego Matki stał się świadkiem wiary dla całego świata.
Patron Światowych Dni Młodzieży
Nigdy nie narzucał innym swoich przekonań religijnych, (...) nikogo nie osądzał.
Ani przez chwilę nie myślał o tym, co inni powiedzą o nim: w całym swoim życiu zawsze stosował jedną tylko regułę — Co Bóg pomyśli o mnie?
Wszyscy wiedzieli, że należał do jednej z najznamienitszych rodzin Turynu, a jednak przychodził do nas i bratał się z ubogimi, starając się zawsze w jakiś sposób ukrywać to dobro, które czynił.
Kiedy spotkał jakiegoś będącego w potrzebie człowieka, zwykł w delikatny sposób odciągać go na bok, po czym rozmawiał z nim kilka chwil (...), a następnie udając, że podaje mu rękę, wsuwał mu kilka monet.
Mógł chodzić bez obawy po niebezpiecznych zaułkach, nawet późną porą. "To Frassati — powtarzano sobie — idzie pomagać swoim ubogim".
Fragmenty świadectw
Był studentem politechniki, miewał kłopoty z nauką, palił fajkę i cygara. Uprawiał alpinizm, świetnie pływał, jeździł na rowerze, nartach i konno. Założył nieformalne Stowarzyszenie Ciemnych Typów, którego celem był apostolat wiary i modlitwy. Należał do różnych organizacji katolickich, wstąpił do III Zakonu św. Dominika. Był sługą ubogich. Zmarł w wieku 24 lat na chorobę, którą zaraził się tych, którym pomagał. Beatyfikował go w 1990 roku Jan Paweł II ogłaszając patronem młodzieży, studentów i ludzi gór.
Książka o Papieżu, jakiej jeszcze nie było Świadomie nawiązuje do Kwiatków świętego Franciszka, które - jak pisał Leopold Staff - niosą pociechę i nadzieję. Uczą wiary w miłość i dobroć ludzkiego serca. Kwiatki to opowieści z duszą. Ich prawdziwe bogactwo polega na tym, że uchylają drzwi do tajemnicy człowieka. Do tajemnicy świętości.Okazją do drugiego - zmienionego i poprawionego - wydania Kwiatków jest beatyfikacja Jana Pawła II. Oddajemy tę książeczkę w ręce Czytelników z nadzieją, że może także dzięki niej Papież Wojtyła nie zamieni się nigdy w gipsową figurę na ołtarzu, ale pozostanie człowiekiem z krwi i kości. Kimś naprawdę bliskim.To był ksiądz, nie znajdziesz takiego! Co było w nim takiego nadzwyczajnego? Modlitwa, pokora i ubóstwo. Wstawał rano, wolno szedł ścieżką ku Wiatrowicom albo chodził wkoło kościoła z książką i się modlił. A ubóstwo? Gdy chodził po kolędzie, to, co brał od bogatych, zostawiał u biednych, a na plebanię wracał z pustymi rękami. Stale chodził do biednych. Była tu taka, Tadeuszka ją nazywali, kobieta z Klęczan. Poszła kiedyś do niego się użalić, bo ją okradli. Dał jej, co miał. Nawet poduszkę i pościel. Ludzi to nawet gniewało, dopiero co wszystko mu kupili, bo spał na gołym... A pokora? Z każdym potrafił rozmawiać, choć już był po studiach rzymskich!Tadeusz Turakiewicz
Nowe wydanie ""Autobiografii"" Jana Pawła II. Czym różni się ta książka od wielu publikacji poświęconych Papieżowi-Polakowi? Jest to osobista opowieść Ojca Świętego o własnym życiu. Ilustrowane i świetnie udokumentowane świadectwo życia tej wybitnej indywidualności, jednego z największych autorytetów moralnych naszych czasów. Dzięki temu, że obcujemy tu z własnymi słowami Papieża, z osobistym tonem wypowiedzi, doznajemy przy lekturze uczucia bliskości z Ojcem Świętym, wrażenia - zarazem - zwykłości i niezwykłości książki, z którą obcujemy. Bo też droga życiowa Jana Pawła II układa się w przedziwną przypowieść o ludzkim losie, jego nagłych przemianach i konsekwencji w działaniu, dramatycznych wypadkach i cudownych zrządzeniach Opatrzności, wierze i nadziei. Przy tym mamy tu do czynienia z opowieścią Człowieka, któremu autentycznie bliski jest dialog z drugim Człowiekiem, który sam poznał sens i trud ciężkiej pracy, tajemnice przyjaźni i wyrzeczenia, dar twórczości i radość obecności w świecie. Książka jedyna w swoim rodzaju, wzruszająca i fascynująca ""szkoła życia"". Widać w niej przede wszystkim Autora, który z perspektywy wyjątkowego świadka epoki, przełomu drugiego i trzeciego tysiąclecia, spogląda na siebie, świat i na nas.
Katolicyzm i popkultura. Połączenie raczej zaskakujące, bo przywykliśmy do specjalizacji: teologowie piszą o religii, a pisma popularne i telewizja promują popkulturę. Znalazł się jednak ktoś, kto czuje i jedno, i drugie, a na dodatek osobiście dobrze poznał Amerykę. O niej jest więc głównie ta książka, i słusznie, bo popkultura stamtąd płynie. Tam jest też ona najbardziej wyrazista i zróżnicowana. W jej języku mówią i bluźnierczy propagatorzy aborcji, i konserwatyści; upadli moralnie i nawróceni. Jest o czym ciekawie pisać i o czym czytać.
Prof. Michał Wojciechowski,
teolog, wykładowca akademicki, publicysta
Łukasz Adamski z pasją śledzi postępowych pożytecznych idiotów w przestrzeni sztuki, filmu czy kultury. I nie tylko ich piętnuje, ale także pokazuje, jakie są fundamenty ich myślenia i skutki ich działania. Ale czytelnik znajdzie w tej książce nie tylko krytykę, ale także teksty pokazujące, jak konserwatysta powinien o kulturę walczyć, i liczne przykłady pozytywne takiej walki. A do tego, co też nie bez znaczenia, uważna lektura tych tekstów pozwala zorientować się w światopoglądowych wędrówkach najbardziej znanych postaci show-biznesu i już choćby dlatego warto ją przeczytać. Do czego szczerze wszystkich zachęcam.
Tomasz P. Terlikowski,
dr filozofii, wykładowca akademicki, dziennikarz, pisarz, publicysta.
To bodaj najsłynniejsze ze swoich dzieł Max Weber (1864-1920) stworzył w pierwszych latach XX wieku. Powstało ono w najlepszym dla Europy okresie mieszczańskiego dobrobytu, gdy echa wojen religijnych dawno ucichły, a zapowiedzi nowych, światowych jeszcze nie było słychać. Weber rozważał więc z dystansu relacje między religiami a tą prosperującą gospodarką. Traktat zajmuje miejsce na pograniczu socjologii, ekonomii i religioznawstwa, spajając te dyscypliny podstawową tezą o procesie racjonalizacji, który zdaniem autora przenika nowożytną i współczesną historię. Szczególnie "racjonalne" są wyznania protestanckie, zwłaszcza przyjmujące teorię predestynacji: Bóg z góry przeznacza ludzi do zbawienia, ale nie wszystkich, ludzie zaś o wyrokach Bożych nie wiedzą. Powodzenie w życiowych działaniach pozwala to "testować". Potrzeba takiego "sprawdzania się", a zarazem przysparzania działaniem "chwały" Bogu zrodziła specyficzną formację przeciwstawną feudalizmowi i odmienną od dzisiejszego kapitalizmu. Ten protokapitalizm, rozwijany z sakralnych pobudek i religijnie ascetyczny, Weber przenikliwie wychwytuje ze skomplikowanego splotu czynników społecznych, gospodarczych i religijnych. Jego dzieło należy dziś do kanonu każdej z nauk badających te dziedziny.
Alfabet księdza Bonieckiego
Czasem trzeba zażartować, fragment
Wielokrotnie słyszałam: „Nie namówisz Księdza na taką rozmowę". Przytakiwałam. Ze zrozumieniem.
Przez ostatnie tygodnie moja najważniejsza droga to trasa Warszawa Centralna—Kraków Główny. Wydeptana ścieżka. Precyzyjny plan. Piąta rano — pobudka, siódma z minutami — pociąg, dziesiąta — stacja Kraków. Bajgiel z solą na dworcu, szybki papieros i moje ulubione kilka kroków do Księdza.
Dzwonek domofonem i ten ciepły, choć nieprzesadnie, głos: „Proszę". Mój rozmówca, jak zawsze, wychodzi w stronę windy. Uśmiechnięta Kwintesencja Spokoju — Ksiądz Adam Boniecki.
Pisząc o „nieprzesadnie ciepłym głosie", mam na myśli to, co za każdym razem słyszę w progu: „Myślałem, że pani sobie jednak odpuści". „Przykro mi", odpowiadam konsekwentnie. Taki rytuał powitalny.
Potem muszę już tylko pokonać labirynt między książkami, które w niewielkim mieszkaniu Księdza są dosłownie wszędzie, dostać się do wskazanego przy pierwszej wizycie fotela i zająć miejsce.
Ksiądz krząta się jeszcze chwilę, siada w drugim fotelu, do ręki bierze fajkę. Uderza nią kilka razy o popielniczkę. ..
— No dobrze, skoro już jesteś...
I wtedy przypominam sobie wykrzykiwane do mnie przez Marka Edelmana słowa: „Jaka ty jesteś głupia! O czym ja w ogóle mogę z wami wszystkimi rozmawiać?!". Chwilę po nich, aby załagodzić emocje, drzwi do pokoju, w którym rozmawiam z Panem Doktorem, uchyla Paula Sawicka, uśmiecha się i mówi: „Proszę się nie denerwować, nie brać tych słów do siebie. Pan Doktor każdego podobnie komplementuje".
W myślach powtarzam sobie: „Tak, wiem, słyszałam", ale... przecież, w gruncie rzeczy, to one są prawdziwe.
Podobnie myślę teraz, siedząc przed Księdzem Bonieckim. Dzieli nas przepaść — w każdym sensie. I w żadnym sensie nie jest ona przepaścią na moją korzyść.
Los zdecydował, że Księdza Bonieckiego poznałam właśnie na pogrzebie Marka Edelmana. Przypadek sprawił, że szłam obok Niego ulicą Anielewicza w stronę Cmentarza Żydowskiego w Warszawie. To wtedy okazało się, że to coś, czego wówczas jeszcze nie rozumiałam, ale co „wciągało mnie" w ekran telewizora czy w odbiornik radiowy za każdym razem, kiedy słyszałam Jego głos, na żywo przyciąga mnie do Księdza Bonieckiego jeszcze mocniej, I że moje bezczelnie odważne życzenie, aby porozmawiać z Nim chwilę dłużej, będzie wracało do mnie już zawsze. I że muszę spróbować.
Trochę humoru (choć z nutą ironii), trochę optymizmu (choć z nutą melancholii), a przede wszystkim mądrość (ta przez wielkie M). 25 wybranych przez Księdza haseł na 25 kolejnych liter. Ponad 20 mini-rozmów. W rozmowie trudno się przed czytelnikiem schować, trudno się nie odkryć, nie odsłonić. Zresztą – może Ksiądz tak do końca wcale tego nie chce...?
Czasem trzeba zażartować
Spis Treści
Apetyt
Błąd
Czas
Droga
Ewolucja
Forma
Głupota
Hamulec
Ignorancja
Jerozolima
Karol Wojtyła
Luksus
Łatwość
Miłość
Nieśmiałość
Ostoja
Pokora
Równość
Sumienie
Śmiech
Tolerancja
Ułomność
Wolność
Złość
Życie
ŚWIATOWY BESTSELLER!
Vittorio Messori, znakomity publicysta, rozmówca Jana Pawła II z książki Przekroczyć próg nadziei, odsłania najbardziej kontrowersyjne i drażliwe fakty z dziejów Kościoła!
Messori to, dzięki Bogu, pisarz o wielkiej oryginalności i osobowości. I chociaż nie mamy obowiązku zgadzać się ze wszystkimi jego genialnymi opiniami, wszyscy winniśmy uznać jego odważną służbę prawdzie i umiłowanie Kościoła.
W końcu trzeba sobie zdać sprawę z arbitralnych opinii, istotnych deformacji i ewidentnych kłamstw ciążących na historii Kościoła. Jesteśmy niemal oblężeni przez złośliwość i kłamstwo; większość katolików albo nie chce, albo nie próbuje tego zmienić.
Kardynał Giacomo Biffi, arcybiskup Bolonii
Dzięki Bogu, nie zaliczam się do tych - dziś licznych - którzy są przekonani, że to właśnie im udzielono mocy odkrywania, na czym polega „prawdziwe" chrześcijaństwo i „prawdziwy" Kościół. Myślą, że dopiero od lat sześćdziesiątych XX wieku, grupa akademickich teologów zaczęła odkrywać, o czym tak naprawdę chce nas pouczyć Ewangelia. Jakby przez tyle wieków Duch Święty trwał w letargu albo wręcz sadystycznie cieszył się inspiracją do błędów i nadużyć tylu pokoleń wierzących.
Vittorio Messori
Księgarnia św. Jacka za książkę Vittorio Messoriego "Czarne karty Kościoła" otrzymała prestiżową nagrodę Feniks '99 w kategorii autora zagranicznego
Podręcznik składa się z czterech części, tytuły ich wywodzą się ze słów tego, który wskazuje nam, jak ekspresem dostać się do nieba. Dodatkowo dołączamy płytę z propozycjami prezentacji multimedialnych dotyczących życia oraz nauczania Jana Pawła II.
Jestem radosny, wy też bądźcie!
Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali
Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się
Zakasywanie rękawów nie świadczy o zwycięstwie
Niezbędnik katolika jest absolutnym minimum wiedzy na temat prawd wiary, jakie każdy ochrzczony powinien znać i praktykować.
Podręczna forma i przystępne objaśnienia Credo, przykazań i podstawowych modlitw czynią tę pozycję rzeczywiście niezbędną dla rodziców chrzestnych, dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii świętej, kandydatów do bierzmowania oraz wszystkich, którzy pragną świadomie przeżywać swoją przynależność do Kościoła.
Znany francuski dominikanin, pisarz, dziennikarz i rekolekcjonista, napisał tę książkę pod wpływem obejrzanego przypadkowo w telewizji reportażu o siostrach anuncjatkach z klasztoru w Thiais pod Paryżem. Oprócz nakreślenia duchowej sylwetki królowej Francji, w niezwykle barwny sposób opisał burzliwą epokę, w której przyszło jej żyć.
Święta Joanna de Valois, królowa Francji zmarła w 1505 roku, mając 41 lat. Przez całe życie otaczał ją klimat dworskich hipokryzji, wojen i papiestwa w wydaniu Aleksandra VI Borgii. Życie tej kobiety było po ludzku wstrząsające ? kaleka od urodzenia, odepchnięta przez ojca, króla Ludwika XI, bo nie była synem, potem wzgardzona przez swojego męża Ludwika XII z racji swego kalectwa, co poskutkowało unieważnieniem małżeństwa po 22 latach.
Niedługo przed śmiercią św. Joanna założyła Zakon Najświętszej Maryi Panny (Anuncjatki), którego Regułę Dziesięciu Cnót NMP przyjął w 1701 roku założyciel Zakonu Marianów, bł. Stanisław Papczyński. Ta piękna i prosta reguła skoncentrowana jest na tym, jak podobać się Bogu. Joanna nie podobała się ojcu królowi ani mężowi królowi, lecz spodobała się Królowi królów. Święta Joanna nie przyjęła nigdy habitu założonego przez siebie zgromadzenia (ubrano ją weń dopiero do trumny), pozostała wierna obowiązkom księżnej, żyła jako osoba konsekrowana w świecie, zmagając się z ciągłymi upokorzeniami i słabym zdrowiem. Do końca pełnego zawodów i upokorzeń życia cechowała ją niesamowita siła wewnętrznej godności i cierpliwości.
Książka jest zbiorem wspomnień o życiu Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Układ pozycji został podyktowany chronologią Księdza Prymasa.
Książkę rozpoczynają świadectwa krewnych Kardynała, którzy wspominają jego lata dziecięce i dom rodzinny. Dalsze stronice wypełniają wypowiedzi kolegów z lat szkolnych i seminarium duchownego oraz osób, które spotkały się z ks. Wyszyńskim w czasie okupacji i następnie w okresie jego biskupstwa w Lublinie. Kolejna część pozycji to wspomnienia dotyczące przeszło 32 lat życia i posługi na Stolicy Prymasowskiej w Warszawie i Gnieźnie.
Wszystkie wspomnienia są autoryzowane i stanowią autentyczne świadectwo o życiu Sługi Bożego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
