zdrowa, smaczna i oszczędna Ten rodzaj gotowania zainspiruje każdego do eksperymentowania z kuchnią wegetariańską. Ta kuchnia Cię zaskoczy. Korzystając z tej książki z pewnością zyskasz zdrowie – i nie tylko! Twoje serce będzie spokojniejsze Twój portfel – pełniejszy Twój stół – bardziej kolorowy Twoi bliscy – zadowoleni a Ty wyglądać będziesz młodziej! ...kolorowe ilustracje do każdego przepisu !!! W książce znajdziesz pyszne przepisy w trzech działach: - Coś do chleba... - Coś na obiad... - Coś na deser... a w nich pyszne i proste przepisy m.in. na: pasztet ze słonecznika, masło sezamowe, pasta z lnu, kotlety z fasolki mung, kotlety z brokułami, sałatka z buraków, zapiekanka z ziemniaków i bakłażana, klopsy zielone, ciasteczka sezamowo-owsiane, granola, naleśniki kukurydziane, lody truskawkowe.

Kierując się przede wszystkim zrozumieniem języka, jakim posługują się wilki i psy w stadzie, autorka opracowała własną metodę rozwiązywania problemów pojawiających się często między psem i jego opiekunami. Jej metoda w zasadzie sprowadza się do podstawowych, ale niestety zapomnianych prawd – przywróćmy psom poczucie przynależności do stada, pokażmy im, gdzie w hierarchii stada jest ich miejsce. Z książki dowiemy się, jak Jan dawała sobie radę w konkretnych przypadkach, kiedy okazywało się, że psy widzą świat inaczej niż spodziewamy się tego my – ich właściciele. Po raz pierwszy otrzymujemy w pełni użyteczne narzędzie, w postaci tej książki, dzięki której możemy próbować zrozumieć własnego Psa.

Eugeniusz Radziul jest z wykształcenia leśnikiem, a ponadto kolekcjonerem i miłośnikiem roślin ozdobnych. Zgromadził, współpracując z ogrodami botanicznymi w kraju i za granicą, od Japonii przez Eurazję po Kanadę, około pięciu tysięcy odmian i gatunków roślin z całej północnej półkuli naszego globu, wśród których były drzewa, krzewy, byliny, trawy, paprocie, pnącza, rośliny cebulowe, skalne, błotne i wodne. Fascynuje go ich niepospolitość, niezwykłość, wyjątkowa uroda, dziwaczne formy, intrygujące pochodzenie. O hodowanych roślinach napisał dziesiątki artykułów do wielu czasopism ogrodniczych oraz kilka książek: Skalniaki, Byliny, Rośliny cenne, rzadkie, poszukiwane oraz Ogrodowe pasje (nakładem Zysk i S-ka Wydawnictwa).

Nieuleczalna choroba nie musi oznaczać przegranego życia. Co zrobić, jeśli na diagnozę musimy czekać kilka lat? Jak pokonać wątpliwości i bezsilność? Kolejna książka Beaty Peszko to opis kilku lat życia autorki, od wystąpienia pierwszych objawów SM do poznania diagnozy choroby i konieczności stawienia jej czoła.Jak odnalazłam nadzieję i drogę ku zdrowiu Nieuleczalna choroba nie musi oznaczać przegranego życia. Co zrobić, jeśli na diagnozę musimy czekać kilka lat? Jak pokonać wątpliwości i bezsilność? Kolejna książka Beaty Peszko to opis kilku lat życia autorki, od wystąpienia pierwszych objawów SM do poznania diagnozy choroby i konieczności stawienia jej czoła. Autorka przekonuje nas, że choroba nie musi nami rządzić, że mądrym, przemyślanym postępowaniem możemy dyktować jej warunki. Niezbędna jest wiara, nadzieja i pozytywne myślenie. Książka jest napisana w formie pamiętnika i odpowiada na wiele pytań, które zadają sobie osoby dotknięte nieuleczalną chorobą. Stwardnienie Rozsiane - wstęp Po napisaniu pierwszej książki pt. Powrót do życia czyli o stwardnieniu rozsianym i chorobach nowotworowych inaczej, poczułam niedosyt. Odniosłam wrażenie, że zbyt mało miejsca poświęciłam w niej pierwszym symptomom choroby oraz obawom, które towarzyszyły mi do czasu otrzymania diagnozy. Dlatego postanowiłam te trudne doświadczenia przedstawić w osobnej publikacji. Pierwsze lata zmagań z chorobą spisałam w formie pamiętnika, wierząc, że ten osobisty przekaz będzie dla Czytelnika ciekawszy niż suchy opis następujących po sobie zdarzeń. Ujęłam w nim okres od wystąpienia pierwszych objawów choroby aż do otrzymania diagnozy, kiedy jak każdy człowiek, który znalazł się na życiowym zakręcie, musiałam odpowiedzieć sobie na wiele pytań i podjąć niełatwe decyzje. Po latach obserwuję zmiany, jakie się we mnie dokonały. Pragnę podzielić się tym doświadczeniem. Mam nadzieję, że książka pomoże Czytelnikom spojrzeć na życie i chorobę z innej perspektywy. Chcę wskazać drogę, którą sama przeszłam i którą z powodzeniem kontynuuję. Choroba nie musi nami rządzić, to my mądrym oraz przemyślanym postępowaniem możemy dyktować jej warunki - oto jest moja dewiza. Wierzę, że zawarte w książce uwagi będą pomocne dla wszystkich, którzy tak jak ja z natury są uparciuchami i zdecydowali się na jej pokonanie. Beata Peszko, grudzień 2011 r. Jak przeciwstawiać się złu Spis Treści WSTĘP 1. Początek choroby. Październik 1997, 2. Wrzesień 1998 3. Październik 1999 4. Kwiecień 2001 5. Moja dalsza droga 6. W pogoni za marzeniem 7. Finał 8. Pierwsze symptomy choroby i właściwa na nie reakcja 9. J a k postępować, gdy diagnoza nic jest jeszcze znana? 10. Znamy diagnozę i co dalej? 11. Rola modlitwy w procesie zdrowienia LITERATURA

Nieprawidłowe odżywianie się – nadmierne spożycie tłuszczów zwierzęcych, cukru i słodyczy oraz ograniczenie błonnika i witamin – prowadzi do miażdżycy, nadciśnienia, zawału serca i zakrzepicy krwi. Autorka, zachęcając do dbania o własne zdrowie, zaleca stosowanie odpowiedniej diety i podaje liczne przepisy, które w tym pomogą.

Autorzy są w większości pracownikami naukowymi i dydaktycznymi Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Książka zawiera wiedzę na temat anatomii i fizjologii narządu rodnego oraz procesów patologicznych zachodzących w tym narządzie, m in. zespołów bólowych miednicy mniejszej, nieotrzymania moczu, niepłodności i chorób onkologicznych. Przedstawiono te przebieg prawidłowej ciąży, porodu i okresu połogowego, a także powikłania występujące podczas ciąży, porodu i połogu. Omówiono szczegółowo zastosowanie fizjoterapii w ginekologii i położnictwie, jej znaczenie profilaktyczne i lecznicze w tych dziedzinach, odpowiednie zabiegi i ćwiczenia. Podręcznik przeznaczony jest dla studentów kierunku fizjoterapia na uczelniach medycznych i akademiach wychowania fizycznego. Będzie też przydatny dla lekarzy, pielęgniarek i położnych.

Jak wspomagać rozwój psychoruchowy W ostatnich latach dokonała się znacząca zmiana w podejściu do osób niepełnosprawnych doprowadzając do weryfikacji dotychczasowych sposobów usprawniania. Obecnie nikt już nie podważa konieczności wieloprofilowego usprawniania dzieci bez odrywania ich od domu rodzinnego i środowiska, w którym się wychowują. W tym poradniku rodzice i opiekunowie dzieci niepełnosprawnych znajdą wyczerpujące informacje na temat rehabilitacji, najczęściej stosowanych metod usprawniania ruchowego, a także postępowanie leczniczo-usprawniające w codziennych czynnościach.

Publikacja, będąca kolejną pozycją cyklu Biblioteka Położnej, nawiązuje treścią do polskiego standardu opieki okołoporodowej. W poszczególnych rozdziałach omówiono m.in.: nowe techniki porodowe, takie jak poród ?w wodzie? czy poród w pozycji wertykalnej, a także alternatywne miejsca porodu, np. poród w domu. Wiele miejsca poświęcono nauce w szkole rodzenia przygotowującej przyszłe matki do porodu oraz psychoprofilaktyce i metodom łagodzenia bólu. Cennym uzupełnieniem treści jest bogaty materiał ilustracyjny, przedstawiający liczne ćwiczenia służące zarówno przygotowaniu do porodu, jak i odzyskaniu kondycji po urodzeniu dziecka.

Srebro koloidalne charakteryzuje się szerokim spektrum działania, zwalcza skutecznie wirusy, bakterie i grzyby; wykazuje również właściwości przeciwzapalne, przyśpiesza gojenie ran i stabilizuje układ immunologiczny. Jego efekty lecznicze już zostały uznane przez naukę.Srebro koloidalne – Lek Wysoce skuteczny i łagodny Srebro koloidalne charakteryzuje się szerokim spektrum działania, zwalcza skutecznie wirusy, bakterie i grzyby; wykazuje również właściwości przeciwzapalne, przyśpiesza gojenie ran i stabilizuje układ immunologiczny. Jego efekty lecznicze już zostały uznane przez naukę. Książka ta jest dotychczas najbardziej obszerną prezentacją na ten temat. Zawiera: Opis 80 chorób i sposobów ich leczenia za pomocą srebra koloidalnego Informacje o najnowszym stanie badań nad właściwościami leczniczymi srebra koloidalnego Opis produkcji srebra koloidalnego, jego przechowywania i trwałości Informacje Historyczne o zastosowaniu srebra koloidalnego Srebro i jego szczególna postać, srebro koloidalne, w ostatnim ćwierćwieczu XIX i w pierwszej połowie XX wieku zyskały pewne znaczenie w medycynie i dopiero później zostały wyparte przez antybiotyki i kortykosterydy. Wobec rosnącej krytyki dotyczącej skutków ubocznych obu tych grup substancji srebro ma szansę odzyskać należną mu pozycje w teorii i praktyce medycznej. W ciągu ostatnich lat zakres stosowania srebra, a w szczególności srebra koloidalnego, znacznie się poszerzył, a jego użycie jest obecnie tak bezpieczne, że wkrótce srebro koloidalne zajmie w praktycznej medycynie stałe miejsce. Dziś w Internecie istnieją setki tysięcy witryn poświęconych srebru. Niestety, wiele z tych stron zawiera informacje niesprawdzone, chaotyczne i często także pełne błędów. Dlatego konieczne stało się stworzenie opartej na solidnych podstawach książki, poświęconej zastosowaniu srebra koloidalnego w medycynie, która w zrozumiały sposób przedstawiałaby z jednej strony całą teorię, z drugiej zaś - praktykę. Nie należy ukrywać faktu, że niektóre kwestie nie zostały jeszcze ostatecznie zbadane; powinien on stać się asumptem do prowadzenia dalszych badań. Coraz częściej określa się srebro mianem naturalnego antybiotyku, co jednak naszym zdaniem charakteryzuje tylko niewielką część zakresu jego działania. Efekt antybiotyku nie wyjaśnia na przykład ani wpływu srebra na wirusy, ani działania przyspieszającego gojenie czy przeciwbólowego, ani tym bardziej obserwowanego często antydepresyjnego skutku przyjmowania roztworu srebra. W ciągu ostatnich lat okazało się, że srebro koloidalne może stanowić podstawę leczenia miejscowego oraz wielonarządowego i że w przypadku niezwykle szerokiego spektrum objawów boreliozy pozwala osiągnąć efekty, jakich nie dawał do tej pory żaden inny środek terapeutyczny. Niewątpliwie srebro ma w medycynie kluczowe znaczenie - naszym zadaniem jest zebranie dotychczasowej wiedzy o srebrze, pochodzącej ze starożytnej patologii humoralnej, alchemii, medycyny ludowej, homeopatii, antropozofii i nowoczesnej medycyny akademickiej, w teorii i praktyce oraz publiczne jej udostępnienie. Fenomen srebra zostanie też zaprezentowany we wszystkich swoich aspektach z punktu widzenia litoterapii (leczenia karnieniami). Srebro, będące od niepamiętnych czasów w cieniu złota, wyróżnia się na tle wszystkich innych metali blaskiem i trwałością. Jego oczyszczające działanie niszczy zarazki i leczy liczne zaburzenia. W kulturze srebro ma znaczenie wielowarstwowe. Jest ambiwalentne samo w sobie; już od starożytności fascynowało uczonych i poetów, zaś jego ujemny potencjał zwodził potężnych i możnych tego świata. W sferze mitów, duchowości i psychiki, a także w baśniach srebro jest symbolem skromności, czystości, poświęcenia, bezstronności i rozsądku. Zastosowanie srebra w medytacji otwiera dostęp do sfery duchowej. Z drugiej jednak strony srebro symbolizuje także władzę, korupcję i intrygi. Srebro koloidalnego jako lek Spis Treści   Wprowadzenie Historia srebra Srebro w historii medycyny Srebro w medycynie ludowej Historia badań nad zastosowaniem srebra w medycynie Złoża srebra w Starym i Nowym Świecie Podstawy naukowe Powstawanie w procesie mineralogicznym Rudy srebra o ponad 45-procentowej zawartości srebra Wydobycie srebra Cechy fizyczne i chemiczne srebra Fizjologia srebra Fragmenty z literatury chemicznej Produkcja koloidów srebra Koloidy i zawiesiny koloidalne Efekt Tyndallal Srebro koloidalne Produkcja srebra koloidalnego Jakość wody Kryteria jakości srebra koloidalnego Zastosowanie medyczne Zasada działania Stosowanie wewnętrzne Stosowanie zewnętrzne Wskazania Drobnoustroje chorobotwórcze zwalczane przez srebro Choroby i ich leczenie Choroby oczu Choroby układu oddechowego i jamy ustnej Choroby skóry Choroby układu moczowo-płciowego Choroby przewodu pokarmowego Pozostałe choroby Choroby układowe Choroby zwierząt Zażywanie Ryzyko, ograniczenia i skutki uboczne Zastrzeżenie co do skuteczności Zastrzeżenie co do łączenia Niezbędne działania Przechowywanie, przydatność do użycia Srebro w litoterapii Podstawy litoterapii Srebro: dane mineralogiczne Geneza Klasa minerałów Układ krystalograficzny Minerały o barwie srebra Połysk metalu Porowatość i stabilność Gęstość Przewodność elektryczna Przewodność cieplna Czułość na dźwięk Zastosowanie srebra w litoterapii Fragmenty z książek poświęconych litoterapii Charakterystyka typu srebrnego i księżycowego Sposób produkcji esencji srebra Inne zastosowanie srebra Srebro w homeopatii Srebro w medycynie antropozoficznej Srebro w alchemii i spagiryce Duchowe właściwości srebra Srebro w technice . Suplement Pytania dotyczące srebra koloidalnego Źródła błędów popełnianych przy zażywaniu srebra koloidalnego Podziękowania Literatura O autorach Kontakt z autorami  

Pokaz mody to trwająca nie dłużej niż 20 minut prezentacja wyników sześciomiesięcznej ciężkiej pracy dużego zespołu ludzi, poddana krytycznej ocenie publiczności. Ta książka odkrywa sekrety owego fascynującego widowiska, ukazuje jego kulisy, widziane z różnych perspektyw. Ile czasu potrzeba na realizację pokazu? Ile ona kosztuje? Kto bierze w niej udział? Czy początkujący projektanci mają też inne możliwości zaprezentowania swoich kolekcji? Jak będą wyglądały pokazy w przyszłości? Wspierając się wypowiedziami najbardziej cenionych fachowców z branży, Estel Vilaseca stara się udzielić odpowiedzi na te i wiele innych pytań oraz dostarczyć informacji z ,,pierwszej ręki"" przyszłym profesjonalistom oraz wszystkim miłośnikom mody. Ta bogato ilustrowana wspaniałymi zdjęciami książka zaprasza czytelnika w niezwykłą podróż po wybiegach i za kulisy pokazów Diora, Gaultiera, Armaniego, Prady, Chalayana, van Notena, Jacobsa oraz wielu innych projektantów. Prezentuje świat pełen blasków i cieni, splendoru i ciężkiej pracy, niespodziewanych sukcesów i niezasłużonych klęsk.

Podręcznik ten przeznaczony jest dla tych wszystkich, którzy interesują się praktycznymi aspektami psychiatrii. Powstał przede wszystkim z myślą o lekarzach w trakcie specjalizacji z psychiatrii, a także o studentach medycyny, lekarzach medycyny rodzinnej i lekarzach innych specjalności. Książka składa się z szeregu rozdziałów poświęconych najbardziej istotnym zagadnieniom psychiatrii, takim jak schizofrenia, zaburzenia afektywne i zaburzenia lękowe. Czytelnik znajdzie w niej też informacje na temat psychiatrii dzieci i młodzieży, psychiatrii wieku podeszłego, uzależnień od substancji psychoaktywnych i wiele innych. Podręcznik ten kierujemy do lekarzy, którzy potrzebują zwięzłej, ale mimo to kompletnej wiedzy dotyczącej różnych aspektów zdrowia psychicznego. Dlatego autorzy dołożyli wszelkich starań, aby przedstawić aktualne informacje na temat podstaw diagnostyki i leczenia różnych zaburzeń psychicznych.

Pamięć fascynuje badaczy od wielu wieków, gdyż jest jednym z najważniejszych procesów związanych z ludzką egzystencją. W ostatnich latach, dzięki dynamicznemu rozwojowi nowoczesnych technik badawczych, obserwujemy ogromny postęp w poznaniu tego fenomenu, tak w ujęciu neuropsychologicznym, jak i neurobiologicznym. Pozwoliło to na usystematyzowanie wiedzy na temat istoty pamięci, jej poszczególnych aspektów, związku z czynnością kluczowych dla nich obszarów mózgu oraz na temat znaczenia zaburzeń pamięci w chorobach neurologicznych, w których zaburzenia pamięci są jednym z podstawowych objawów klinicznych choroby. Szczególne zainteresowanie badaczy skupiło się ostatnio na możliwościach badania wczesnych etapów chorób przebiegających z otępieniem, m.in. na zjawisku tzw. łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI, ang. mild cognitive impairment). Zaburzenie to stanowi pośredni etap pomiędzy naturalnym osłabieniem funkcji poznawczych związanych z wiekiem a otępieniem, chociaż etiopatogeneza MCI nie jest jeszcze w wystarczającym stopniu poznana. Warto więc przybliżyć Czytelnikowi najważniejsze informacje na temat funkcjonowania procesów poznawczych, zwłaszcza pamięciowych, na temat ich znaczenia w etiopatogenezie i w obrazie klinicznym chorób neurologicznych, podstawowych metod rozpoznawania zaburzeń w tym zakresie oraz przedstawić najnowsze dane na temat możliwości poprawy funkcji kognitywnych za pomocą metod farmakologicznych i pozafarmakologicznych.

Przez czternaście miesięcy, od momentu zdiagnozowania choroby aż do śmierci, Anatole Broyard prowadził dziennik, którego fragmenty wraz z wcześniejszym, również autobiograficznym szkicem ""Co powiedział cystoskop"", oraz literackimi tekstami o śmierci złożył się na niewielki, lecz poruszający tom esejów Upojony chorobą. ""Język śmierci rozczarowuje banałem. Wydaje się, że umieramy, powielając klisze"", napisał. W swojej własnej walce z chorobą ? a wkrótce także z nieuchronnie zbliżającą się śmiercią ? udało mu się jednak zdobyć na intelektualną dyscyplinę, dzięki której odrzucone zastało tak rozczarowanie, jak i stereotyp. Broyard do końca pozostaje przenikliwy, ironiczny, uważny. ""Nie jestem lekarzem, w rolę pacjenta także dopiero się wprawiam. Ale jestem krytykiem i jako chory w stanie krytycznym, powinienem spożytkować mój zawód"". Upojony chorobą nie jest głosem rozpaczy, niezgody i gniewu, nie jest też ckliwą, pełną męczeństwa pochwałą rezygnacji. Jest zapisem tego, jak spokojny umysł zwraca się przeciwko bolesnej surowości i pośpiechowi śmierci. ""Nie znam równie szczerych tekstów o chorobie, tak głębokich, inteligentnych, refleksyjnych, doniosłych ? Broyard bowiem niczego nie unika i nie tuszuje, pisze bez sentymentalizmu i bez upiększeń. Czujemy, że ten człowiek ? który do końca pozostaje krytykiem i pisarzem ? dzierży pióro z niebywałą siłą, że w swych zmaganiach z chorobą jest w pełni zdeterminowany, że w paszczę śmierci chce zajrzeć żywy, jako sprawozdawca i komentator. Pióra nie wypuszcza rąk niemal do samego końca. Jego ostatnie zapiski w dzienniku powstały parę dni przed śmiercią. (...) Upojony chorobą to książka cudownie bezczelna: pełna zadufania, charakterna, prowokacyjna, harda; Broyard jest na wskroś żywy, jest całkowicie sobą, nawet gdy umiera ? dowcip i tupet nie opuszczają go do ostatka"". Oliver Sacks, ze ""Słowa wstępnego"" ""Notatki Broyarda, jego odwaga oraz prowokacyjna, ale jednocześnie oczyszczająca szczerość biorą się z przekonania, że może on ? albo nawet musi ? umrzeć, nie tracąc klasy. (?) To cenna książka, która nie tylko upamiętnia mądrego człowieka, ale także przeciera ważne szlaki"". ""Publishers Weekly"" ""'Groźna choroba podnosi poziom adrenaliny'. Pojawia się zaskakujący stan zmienionej świadomości i przyzwolenie na rodzaj szaleństwa. Życie zmienia się nie do poznania (autor zaczął uczyć się stepować). Sytuacje skrajne każą nam tworzyć historie. Pisarz, taki jak Anatole Broyard, czuł się zmuszony pisać o chorowaniu na raka i śmierci swego ojca i swojej. Bo język, narracja broni naszego człowieczeństwa. Autor twierdzi, że każdy chory musi wytworzyć własny styl chorowania. Ma ambicję zostania sprawozdawcą nawet swego umierania - 'być żywy, umierając'. PS Jakby mimochodem Broyard zanotował świetny zestaw lektur. Serdecznie radzę je przeczytać, a potem jeszcze raz Upojonego chorobą, także wstęp Olivera Sacksa. Małgorzata Baranowska"

Fotografie Filipa Halsmanna wiszą dziś we wszystkich największych galeriach świata. Autor portretów Alberta Einsteina, Salvadora Dalego, Marca Chagalla, Johna F. Kennedy`ego, Marylin Monroe i Alfreda Hitchcocka, twórca ponad 100 okładek dla magazynu ""Life"", w 1958 został uznany przez ""Popular Photography"" za jednego z dziesięciu najlepszych fotografów świata. Nie zawsze jednak los sprzyjał Halsmannowi. Na całym jego życiu zaważyła śmierć ojca. 10 września 1928 roku Morduch Max Halsmann - 48-letni dentysta z Rygi - zginął podczas wspinaczki górskiej w Dolinie Ziller w Tyrolu. 22-letni wówczas Filip mówił, że to był wypadek, ale ponieważ był jedynym świadkiem śmierci ojca, jeszcze tego samego dnia został oskarżony o morderstwo. Podczas procesu w jego obronie stawali m. in. Zygmunt Freud, Albert Einstein, Jakob Wassermann, Erich Fromm i Thomas Mann.Pasjonująca, quasi-kryminalna opowieść o tajemniczym morderstwie ukazanym na tle narastającego w Tyrolu lat 30-tych antysemityzmu i faszyzmu.

W książce przedstawiono podstawowe zagadnienia z zakresu zdrowia psychicznego, najważniejsze zaburzenia i choroby psychiczne oraz metody ich farmakologicznego leczenia. Ponadto omówiono metody usprawniania stosowane współcześnie u osób z zaburzeniami psychicznymi, m.in. Zabiegi fizjoterapeutyczne, różne formy psychoterapii, terapię przez zabawę, przez sztukę (arteterapię), muzykoterapię i rehabilitację neuropsychologiczną.

W Starym Knedelkowie pachniało już świerkowymi drzewkami, czerwonym barszczykiem i pierniczkami.W powietrzu rozchodziła się ta nieuchwytna, najwspanialsza na świecie woń... woń zbliżających się świąt. Cecylka Knedelek i gąska Waleria pochłonięte były gorączkowymi przygotowaniami do świąt, podobnie jak pozostali mieszkańcy miasteczka. Wydawało się, że nic nie zakłóci tego przedświątecznego czasu, a jednak... Tam, gdzie jest gąska Waleria, tam o kłopoty nietrudno... bo dziwnym trafem jakoś szczególnie łatwo przyklejają się jej do skrzydełek. O tym jednak, co dokładnie się wydarzyło i jak zakończyła się ta świąteczna przygoda, przeczytajcie już sami...

Kot to istota piękna i tajemnicza. Świat ogląda z zupełnie innej strony niż my, ludzie, perspektywy. Zajmują go całkiem inne sprawy. Takim kocim spojrzeniem na otaczającą nas rzeczywistość jest książka, którą trzymają Państwo w dłoniach. Tytułowa Kropka, niewielka koteczka, opowiada w niej historię swojego barwnego, lecz krótkiego życia. Ale jak opowiada?! Kropka dotrze do najgłębszych zakamarków czytelniczej wrażliwości, poruszy najczulsze nuty - szczególnie w sercach tych, którzy swój dom dzielą z kotem.

Szósty tom podręcznika pogłębia zagadnienia teorii i metod psychoterapii. Poszerza problematykę opracowaną w zakresie głównych szkół i nurtów w tomie "Psychoterapia. Teoria" o takie ujęcia, jak psychoanaliza brytyjska i francuska, terapia postjungowska, metapoznawcza, Ericksonowska, Mindella, terapie postmodernistyczne czy psychoterapia pozytywna. Wśród omawianych metod są: metody narracyjne i dialogowe, hipnoza, trans hipnotyczny i metafory w terapii Ericksonowskiej, trening relaksacji, praca z podosobowościami czy interwencje z udziałem zwierząt.

Przygotowana przed doświadczoną nauczycielkę i instruktorkę papieroplastyki książka zawiera wzory efektownych, łatwych do wykonania modeli i  jest pomyślana tak, aby mogło z niej korzystać zarówno jedno dziecko, jak i nauczyciel z grupą dzieci. Wszystkie modele można wykonać ze standardowych kartek papieru ksero. Oprócz szczegółowych instrukcji i szablonów, które można wykorzystać do pracy z grupą dzieci i złożenia dowolnej liczby modeli, książka zawiera także gotowe modele do wycięcia i złożenia. Nieoceniona pomoc dla nauczycieli papieroplastyki, a także rodziców dbających o rozwój sprawności manualnej dzieci.

Nowa, niezwykle cenna publikacja na rynku wydawniczym. W pierwszej części omówiono zagadnienia ogólne dotyczące budowy skóry i jej starzenia, część druga zawiera charakterystykę surowców farmakognostycznych z uwzględnieniem mechanizmów działania składników roślinnych i ich zastosowania w kosmetykach przeciwstarzeniowych, w części III przedstawiono produkty i półprodukty kosmetyczne stosowane w kosmetykach przeciwstarzeniowych oraz w leczeniu dermatologicznym. Kosmetyka i kosmetologia stanowią coraz ważniejszą dziedzinę medycyny, a zarazem coraz istotniejszą gałąź przemysłu. Coraz częściej stają się też przedmiotem zainteresowania naukowców: poszczególne uczelnie powołują zakłady, katedry, a nawet wydziały kosmetyki i kosmetologii. W Polsce Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego ds. Nadawania Stopni i Tytułów Naukowych wprowadził tytuł magistra kosmetologii dla absolwentów wyższych studiów z zakresu kosmetyki i kosmetologii, a także absolwentów szkolenia podyplomowego (dla farmaceutów, lekarzy dermatologów, biologów i biotechnologów). W kosmetyce i kosmetologii ważną rolę odgrywają wyciągi roślinne oraz substancje pozyskiwane z roślin. Niniejszy podręcznik jako pierwszy na polskim rynku wydawniczym omawia surowce roślinne i substancje naturalne stosowane w kosmetologii geriatrycznej i w kosmetykach przeciwstarzeniowych. W części pierwszej książki opisano budowę i czynności skóry oraz procesy starzenia się, np. wolnorodnikowe procesy komórkowe, zaburzenia melanogenezy czy alergie i fotoalergie. Część druga podręcznika zawiera szczegółową charakterystykę podstawowych surowców farmakognostycznych ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów działania farmakologicznego najważniejszych składników roślinnych i możliwości ich zastosowania w kosmetykach przeciwstarzeniowych. W części trzeciej podano przykłady handlowych produktów i półproduktów kosmetycznych (kosmeceutyki, dermokosmetyki). Książka adresowana jest do studentów kosmetologii, farmacji, medycyny, biotechnologii oraz biologii. Będzie przydatna również dla specjalistów pracujących w tych dziedzinach, zwłaszcza lekarzy dermatologów. Autorzy – przedmowa Rośliny w kosmetyce i kosmetologii przeciwstarzeniowej Początki kosmetyki i sztuki makijażu Kosmetyka istnieje od niepamiętnych czasów. Sam termin pochodzi prawdopodobnie od greckiego „kosmeo", co oznacza „zdobić", a wywodzący się od tego czasownika przymiotnik „cosmeticos" określa „kosmetice techne", czyli sztukę upiększania i porządkowania. Według niektórych filozofów i estetyków kosmetyka wiąże się z kosmosem w rozumieniu ładu, porządku, harmonii. Również polski filozof, estetyk i historyk sztuki profesor Władysław Tatarkiewicz uważał, że piękno polega na ładzie, harmonii, na właściwej proporcji i zgodności części. Historia kosmetyki sięga początków cywilizacji. Już w jaskiniach z epoki lodowcowej znaleziono pierwsze, wykonane z barwnika roślinnego, barwidła służące do malowania ciała i twarzy. Jedną z najstarszych kultur, w których umiejętność upiększania wyglądu odgrywała dużą rolę, była kultura sumeryjska. Świadczy o tym wymodelowana na podstawie znalezisk w grobach królewskich w Ur głowa ówczesnej królowej - widać, że nie była jej obca sztuka makijażu. Wykopaliska sumeryj-skie pochodzące sprzed 3000 lat p.n.e. zawierają m.in. klejnoty, ozdoby i przedmioty do pielęgnowania urody. Najstarszym z dotychczas znalezionych dokumentów medycznych i kosmetycznych jest tabliczka zapisana przez lekarza sumeryjskiego pismem klinowym. Jest to właściwie podręcznik leczenia za pomocą różnych środków pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego. Niektóre z nich miały znaczenie wybitnie kosmetyczne, jak muł ze świętych rzek, z którego wykonywano upiększające okłady na twarz, czyli dzisiejsze maseczki kosmetyczne! Starożytne ludy Azji najwcześniej poznały i wykorzystywały liczne gatunki roślin leczniczych, używając ich także do celów kosmetycznych. Świadczą o tym najstarsze traktaty filozoficzno-medyczne związane z początkami tradycyjnej medycyny chińskiej, japońskiej medycyny Kampo czy indyjskiej Ayurwedy, które sięgają kilku tysięcy lat przed urodzeniem Chrystusa. Równie starożytne korzenie ma lecznictwo ludów zamieszkujących dorzecza azjatyckich rzek Tygrysu i Eufratu. Stamtąd wiedza medyczna rozprzestrzeniała się na inne terytoria, także południowej Europy, docierała do starożytnej Grecji i Rzymu. Część tej wiedzy medycznej dotyczyła również kosmetyki. Ludy znad Eufratu i Tygrysu znały dobroczynne działanie rumianku, kopru, piołunu, nagietka, mirtu, tymianku czy szałwii w leczeniu i usuwaniu defektów skóry oraz włosów. Do najstarszych produktów kosmetycznych, będących zarówno lekami, jak i pożywieniem, należą proste przetwory, np. soki czy przeciery, sporządzane z miejscowych owoców jadalnych: daktyli, jabłek, pigwy, fig, granatów czy moreli. Wykorzystywano też w starożytnych kosmetykach inne surowce roślinne, np. w aromatycznych balsamach służących do nacierania ciała, włosów, paznokci czy zębów - wonne surowce olejkowe pozwalające przez drugie lata zachować zdrowy i piękny wygląd, jak drewno sandałowe lub żywice niektórych drzew (mirra, galbanum, olibanum). Spośród surowców pochodzenia zwierzęcego stosowano skórę węża, skorupę żółwia, róg nosorożca, piżmo i cybet (wydzieliny gruczołów niektórych zwierząt), a także mleko oślic, wielbłądów, kóz czy owiec. W celach kosmetycznych stosowano je w postaci wywarów (z których robiono okłady lub które wlewano do kąpieli odmładzających), maści i kremów. Jako podstawy kremów używano przede wszystkim tłuszczów zwierzęcych oraz sproszkowanego (po wysuszeniu) mułu rzecznego i bliżej niezidentyfikowanego, pływającego po wodzie „oleju rzecznego" (być może była to nafta i jej oleiste pochodne, do dzisiaj sporadycznie używane w kosmetyce włosów i skóry głowy). Z braku lepszych środków oczyszczających skórę, takich jak mydła, lekarze babilońscy początkowo polecali do mycia (a właściwie szorowania) ciała piasek rzeczny zwilżony wodą zwykłą lub aromatyzowaną pachnącymi kwiatami; później — różne pasty, np. z popiołu i tłuszczu. Do pielęgnacji skóry podrażnionej owym „myciem" i wysuszonej gorącym powietrzem konieczne było stosowanie środków nawilżających i natłuszczających skórę. Tak prawdopodobnie odkryto pierwsze mazidła i maści kosmetyczne. Babilończycy jako pierwsi zastosowali tłuszcz wielbłądzi i tłuszcz z dzika, perfumowane płatkami róż, jako maści pielęgnujące skórę. Z czasem do wyrobu mazideł i maści oraz pierwszych kremów kosmetycznych zaczęto używać i innych tłuszczów zwierzęcych — cielęcego i koziego — oraz różnorodnych ziół o właściwościach leczniczych, np. usuwających szpecące wypryski na twarzy i ciele, gojących drobne i większe zranienia skóry, w tym rany po ukąszeniach węży czy skorpionów, a także powstrzymujących „więdnięcie" skóry w starości. Kobiety w starożytnym Babilonie upiększały też swoje paznokcie, barwiąc je na purpurowo lub na czarno, wydłużały „szminkami" brwi i rzęsy, używały pudru i różu (z wysuszonych i roztartych kolorowych kwiatów czy owoców) oraz farb do włosów pochodzenia roślinnego (henny). O równie starej kosmetyce starożytnego Egiptu, w tym o sztuce mumifikacji i upiększania zmarłych, czyli tzw. nekrokosmetyce, dowiadujemy się z malowideł naskalnych wewnątrz grobowców faraonów oraz z samych zmumifikowanych zwłok (np. analiza pyłku kwiatowego wykazała, że jednym z głównych składników mazidła do balsamowania ciała faraona Ramzesa II, zmarłego w 1224 r. p.n.e., był rumian szlachetny Chamaemelum nobile). Szczególnie bogatym źródłem wiedzy o roślinach używanych w medycynie i kosmetyce starożytnego Egiptu jest tzw. papirus Ebersa (pochodzący z około 2000 r. p.n.e.). W nim właśnie znajduje się wiele przepisów dermatologiczno-kosmetycznych, m.in. sposoby wygładzania skóry i usuwania zmarszczek przy zastosowaniu pumeksu (specjalnych porowatych kamieni wyciąganych z wody morskiej), alabastru (białego marmuru), mleka (najlepiej kobiecego) oraz miodu. Widzimy więc, że współczesna metoda złuszczania naskórka, czyli peeling, miała swój początek już w starożytności. [...] Mapy myśli w biznesie Spis Treści Wykaz skrótów Wstęp Początki kosmetyki i sztuki makijażu CZĘŚĆ PIERWSZA Skóra i jej starzenie się 1. Budowa skóry, błony śluzowej i przydatków Cezary Chwała Budowa naskórka Budowa skóry właściwej Budowa tkanki podskórnej Budowa błony śluzowej Budowa przydatków skóry 2. Czynności skóry Cezary Chwała Funkcje oraz metabolizm białek, cukrów i lipidów skóry 3. Procesy komórkowe starzenia się skóry Eliza Lamer-Zarawska, Cezary Chwała, Antoni Gwardys Starzenie się organizmu Starzenie się skóry – rola czynników endogennych i egzogennych Procesy komórkowe związane z fotostarzeniem się skóry. Ochrona skóry przeciwpromieniowa Kliniczne i epidemiologiczne aspekty oddziaływania promieniowania ultrafioletowego 4.   Alergia Cezary Chwała 5. Melanogeneza i jej regulacja Cezary Chwała, Eliza Lamer-Zarawska CZĘŚĆ DRUGA Surowce i substancje naturalne w kosmetyce i kosmetologii 6. Węglowodany i surowce węglowodanowe Eliza Lamer-Zarawska Lamer-Zaraw-Rosl w kosmetyce.indd Polisacharydy Substancje bioaktywne w algach Substancje i produkty kosmetyczne z glonów stosowane w kosmetyce Substancje i surowce polisacharydowe o działaniu immunomodulacyjnym i przeciwstresowym Śluzy i pektyny Gumoza i gumy roślinne Żywice, gumożywice i balsamy 7. Lipidy i woski Eliza Lamer-Zarawska Tłuszcze roślinne Ceramidy. Budowa i właściwości Lipidy oraz witaminy występujące w glonach Oleje kosmetyczne o wysokich właściwościach promieniochronnych Fosfolipidy Oleje roślinne stosowane w kosmetyce i kosmetologii Woski roślinne i zwierzęce stosowane w kosmetyce 8. Aminokwasy, peptydy i białka Eliza Lamer-Zarawska Aminokwasy Peptydy i białka 9. Polifenole i surowce polifenolowe Eliza Lamer-Zarawska Flawonoidy Fenolokwasy (kwasy fenolowe) Organiczne kwasy roślinne Garbniki 10. Saponozydy i surowce saponinowe Eliza Lamer-Zarawska 11. Olejki eteryczne i surowce olejkowe Eliza Lamer-Zarawska 12. Witaminy i surowce witaminowe Eliza Lamer-Zarawska Witamina A Prowitamina A Witaminy z grupy B Witamina C Witamina E Witamina F Witamina P 13. Hormony roślinne (fitoestrogeny) Eliza Lamer-Zarawska Lamer-Zaraw-Rosl w kosmetyce CZĘŚĆ TRZECIA Wybrane handlowe produkty i półprodukty kosmetyczne – kosmetyki, kosmeceutyki i dermokosmetyki 14. Kosmeceutyki Eliza Lamer-Zarawska 15. Dermokosmetyki Eliza Lamer-Zarawska 16. Preparaty kosmetyczne z glonów i roślin nasiennych z europejskiego wybrzeża morskiego Eliza Lamer-Zarawska 17. Handlowe kosmeceutyki – substancje aktywne otrzymane z roślin, ekstrakty, hydrolaty, witaminy, preparaty biotechnologiczne Eliza Lamer-Zarawska 18. Handlowe preparaty kosmetyczno-dermatologiczne (dermokosmetyki) stosowane w chorobach skóry, włosów i paznokci Eliza Lamer-Zarawska 19. Balneoterapia – kąpiele lecznicze i kosmetyczne (przeciwświądowe) Eliza Lamer-Zarawska Aneks. Zastosowania w kosmetyce krajowych roślin leczniczych Słownik terminów kosmetycznych Skorowidz