Z Wygotskim i Brunerem w tle Doskonały przewodnik dla nauczycieli pragnących budować kulturę uczenia się! W części pierwszej autorka wyczerpująco omawia proces powstawania wiedzy i uczenia się, strategie pracy nauczyciela z uczniem oraz role, jakie przyjmują oni w edukacji. Podkreśla znaczenie motywacji do nauki, podpowiada, jak motywować uczniów do pracy, wspierać ich działania, a także jak kontrolować i oceniać ich wysiłki edukacyjne. W drugiej części książki szczegółowo przedstawia różne strategie rozwijania zdolności uczenia się. Niniejsza pozycja to praca stanowiąca profesjonalne wsparcie praktyków i ich edukatorów w odczytywaniu istoty tego, co dzieje się w pracy z uczniami. Największą jej zaletą jest działanie zmierzające do uzyskania interakcyjnej równowagi między założeniami teoretyczno-koncepcyjnymi i praktycznymi sugestiami, kierowanymi do nauczycieli tak, by nie tyle dostarczyć im technicznego narzędzia do pracy z uczniami, ile podnosić ich świadomość pedagogicznego sensu swoich działań (…) Kompetencje Autorki, Jej doświadczenie i pozycja w środowisku naukowym oraz Jej ogromne zasługi dla nauczycieli-praktyków zagwarantowały celny wybór podjętych wątków i umiejętne ich kierowanie ku szkolnym potrzebom. Książka z pewnością będzie znaczącym wkładem w doskonalenie pracy nauczycieli i rozwijanie ich profesjonalnej samoświadomości. Z recenzji prof. D. Klus-Stańskiej Ewa Filipiak – dr hab., prof. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, od 2003 roku kierownik Zakładu Dydaktyki Instytutu Pedagogiki UKW, członek Zespołu Edukacji Elementarnej przy Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół problemów organizacji i wspierania procesu uczenia się, języka i jego roli w uczeniu się oraz dydaktycznych aplikacji społeczno-kulturowych teorii uczenia się, w szczególności Lwa S. Wygotskiego i Jerome’a S. Brunera. Fragment ksiażki Rozwijanie Zdolności uczenia się Kurt Lewin napisał kiedyś, że nie ma nic bardziej praktycznego niż dobra teoria. W każdą pracę badawczą i projektową są wpisane krytyczna refleksja i poszukiwanie dobrej teorii. Niewątpliwie takimi konstruktywnymi teoriami są socjokulturowe, pojęciowo wyrafinowane koncepcje Lwa S. Wygotskiego i Jerome'a S. Brunera. Autorzy ci proponują czytelnikom prace niełatwe w odbiorze, zapraszające jednak do podróży intelektualnej i konfrontowania własnej wiedzy o problemie z teorią, stawiają tezy, poddają teorie analizie krytycznej, przedstawiają własne badania. Od wielu lat ich koncepcje są źródłem inspiracji także dla mnie. W latach 2006-2009 realizowano projekt badawczy Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pt. Rozwój zdolności uczenia się uczniów szkoły podstawowej i gimnazjum1. Naukowym celem projektu była diagnoza poziomu i właściwości zdolności uczenia się uczniów szkoły podstawowej i gimnazjum. Wnioski i refleksje wynikające z badań ukazały potrzebę i kierunek zmian w edukacji nauczycieli i uczniów. Przyczyniły się do rozważań na temat konieczności krytycznego namysłu wokół „uczenia uczenia się" w szkole oraz ponownego zdefiniowania uczenia się w szkole, przemyślenia kierunku zmian w przygotowaniu nauczycieli do specyficznej roli wyznaczonej przez „bycie w kulturze uczenia się", w interakcji, spotkaniu edukacyjnym z uczniem. Efektem tych rozważań ukierunkowanych aplikacjami koncepcji socjokulturo-wych jest niniejsza praca. W.1. Dlaczego koncepcja Wygotskiego? Lew Siemionowicz Wygotski - człowiek, który wyprzedził swoje czasy o dziesiątki lat, urodził się 17 listopada 1896 roku w Orszy na Białorusi. Zmarł przedwcześnie, w pełni rozkwitu sił twórczych, 10 czerwca 1934 roku w Moskwie. Był wybitnym rosyjskim psychologiem, pedagogiem, prekursorem neuropsychologii, twórcą szkoły psychologicznej kulturowo-historycznego rozwoju wyższych funkcji psychicznych. Amerykański naukowiec Stephen Toulmin nadał rosyjskiemu naukowcowi przydomek „Mozart psychologii", podkreślając biograficzną zbieżność obydwu postaci. Zarówno Mozart, jak i Wygotski żyli krótko, zmagali się z poważnymi chorobami, ale pozostawili po sobie niezwykle bogaty i oryginalny dorobek. Twórczość pisarska Wygotskiego obejmuje 270 prac (tylko nieliczne z nich są tłumaczone na język polski; wykaz prac tłumaczonych zamieszczono dalej). Niezwykłe jest to, że publikacje te powstały w okresie niespełna dekady. Leon-tiew pisał o Wygotskim jak o człowieku, który wyprzedził swoje czasy o dziesiątki lat. Mimo że od jego śmierci minęło już 75 lat, Wygotski nie jest postacią historyczną, ale - jak pisze jego córka Gita L. Wygod-ska- „żywym współczesnym" (2002, s. 57). Zainteresowanie jego dziełem od wielu lat nie słabnie na całym świecie - zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie. Anna I. Brzezińska pisze: „Jest to rzadki przypadek, by dzieło kogoś, kto od dawna nie żyje i kto żył i działał w tak odległym kulturowo kontekście (w niektórych okresach naszej najnowszej historii kontekście mimo bliskości fizycznej odległym niezmiernie), stawało się z roku na rok coraz bardziej znane i znaczące" (2000, s. 5). Współcześnie znane są odczytania prac Wygotskiego autorstwa Jamesa V. Wertscha, Michaela Cole'a, Jerome'a S. Brunera, Barbary Rogoff (Stany Zjednoczone), Johna Shottera (Holandia), Mariannę Hedegaard, Alexa Kozulina (Izrael), Setha Chaiklina (Dania), jak również wcześniejsze interpretacje jego uczniów i kontynuatorów rosyjskiej szkoły: Aleksandra R. Łurii, Aleksieja N. Leontiewa, Piotra J. Galpierina, Daniila B. Elkonina, Lidii I. Bozhovich, Alexandra Vladimirovicha Zaporozhetsa, Witalija Rubtsova, Yasilija Davidova, Yladimira P. Zinchenki. Prace Wygotskiego są dziś na nowo odczytywane, rozwijane, stanowią inspirację dla współcześnie podejmowanych projektów badawczych. Niewątpliwie był on wielką indywidualnością. Poddał gruntownej rewizji wiele głównych zagadnień psychologii, poddawał krytycznej analizie osiągnięcia współczesnych mu szkół psychologicznych, ale przede wszystkim stworzył własną, oryginalną koncepcję teoretyczną. W ramach swojej pracy naukowej był autorem rozległych analiz i rozważań teoretycznych, ale przeprowadził także serie badań eksperymentalno--psychologicznych. Jak sam pisze we wstępie do pracy Myślenie i mowa: Nie sposób było poprzestać na badaniach eksperymentalnych, należało sięgnąć również do prac teoretycznych i krytycznych. Trzeba było, po pierwsze, przeprowadzić analizę teoretyczną, a następnie uogólnić już zebrany przez psychologów bogaty materiał faktyczny, skonfrontować i porównać dane filogenezy i ontogenezy, by w ten sposób określić punkty wyjścia rozwiązania naszego problemu oraz podstawowe przesłanki samodzielnego zdobywania faktów naukowych, przez nadanie im postaci ogólnej teorii genetycznych podstaw myślenia i mowy. Po drugie, trzeba było krytycznie przeanalizować panujące współcześnie teorie myślenia i mowy, by z nich uczynić odskocznię w odnajdywaniu własnych dróg i opracowaniu wstępnych hipotez roboczych, przy czym od samego początku teoretyczną drogę naszego badania trzeba było przeciwstawić tej drodze, która doprowadziła do powstania dominujących dziś w nauce teorii, teorii niedających się utrzymać, wymagających rewizji i przezwyciężenia (Wygotski, 1989, s. 7-8). Wygotski poddał analizie krytycznej między innymi dwie najbardziej wpływowe w tym czasie teorie rozwoju mowy i myślenia: teorię Jeana Piageta i Williama Sterna. Punktem wyjścia w badaniach podejmowanych przez Wygotskiego były próba przezwyciężenia kryzysu psychologii oraz poszukiwanie nowych kierunków i metod badań. Zaproponował nową metodę badania wyższych procesów psychicznych, jak pisze Łuna: „metodykę podwójnej stymulacji, którą sam wykorzystał do badań nad genetycznym rozwojem wyższych procesów psychicznych" (Łuria, 1978, s. 12). Wygotski dokonał przełomu w psychologii rozwojowej. Jego oryginalna teoria kulturowo-historyczna stała się inspiracją dla badań podejmowanych współcześnie w wielu krajach świata. Jako pierwszy rosyjski psycholog docenił znaczenie problemu świadomości w psychologii. W swoich badaniach zwrócił uwagę na rolę, jaką odgrywają narzędzia w procesie rozwoju człowieka, oraz społeczne determinanty tego rozwoju. Systematyczne badania naukowe rozpoczął w 1922 roku, podejmując pracę w Instytucie Psychologii Eksperymentalnej, a od 1924 roku także w Instytucie Eksperymentalno-Defektologicznym w Moskwie. W 1926 roku Wygotski stworzył od podstaw laboratorium do badania dzieci nieprawidłowo rozwijających się, które stało się zalążkiem powstałego w 1929 roku Eksperymentalnego Instytutu Defektologicznego. Placówką tą kierował aż do śmierci. Zasługi Wygotskiego w dziedzinie psychologii wychowawczej są nieocenione. Wśród jego prac jest wiele takich, które wskazują na związek między rozwojem a nauczaniem, jak również uzasadniają formy i procedury działań w okresie przedszkolnym oraz szkolnym. Opracowania te zawierają wyraźne wskazania i aplikacje dydaktyczne. Dotyczą one sensytywnych okresów nauczania - uczenia się, analizy procesu przyswajania pojęć naukowych i potocznych, koncepcji strefy najbliższego rozwoju, konieczności dwukrotnego badania poziomu umysłowego dziecka. Działalność naukowa Wygotskiego została poddana krytyce na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych minionego stulecia. Jak pisze Gi-ta L. Wygodska: „[...] Krytyka była niesprawiedliwa, tendencyjna, nie wytrzymywała naukowej argumentacji, obfitowała za to w polityczne oskarżenia" (2002, s. 55). Znamienne jest to, że prace Wygotskiego były poddane cenzurze przez prawie dwadzieścia lat. Zostały w tym czasie wycofane z obiegu, nie można było ich wypożyczać, wydawać ani cytować. Oryginalność myśli Wygotskiego i jego niezwykła intuicja badawcza sprawiają, że jego prace stale inspirują nowe projekty badawcze, a jego myśli przetrwały próbę czasu. [...] Minęło wiele lat od czasu, kiedy zabrakfo Lwa Siemionowicza. Jednak jego myśli, idee, twórczość, on sam należą nie tylko do historii. Do dziś interesują ludzi. W jednym z artykułów A. N. Leontiew pisał o nim jak o człowieku, który wyprzedził swoje czasy o dziesiątki lat... Prawdopodobnie dlatego jest on dla nas nie tylko postacią historyczną, ale żywym współczesnym (Wygodska, 2002, s. 57). Rozwijanie Zdolności Uczenia się Spis Treści Wstęp W.1. Dlaczego koncepcja Wygotskiego? W.2. Dlaczego koncepcja Brunera? CZĘŚĆ l Co wnoszą teorie socjokulturowe Wygotskiego i Brunera do myślenia o zmianie i rozwoju w edukacji? 1. Założenia dotyczące uczenia się i tworzenia wiedzy 1.1. Uczenie się jako wspólna aktywność ucznia i nauczyciela w strefie rozwoju 1.2. Uczenie się jako proces opanowywania narzędzi kulturowych 1.3. Język jako najważniejsze narzędzie kulturowe 1.4. Proces uczenia się jako proces społeczny 2. Strategie pracy nauczyciela z uczniem: w kierunku budowania rusztowania i wrażliwej kontroli nauczania, negocjowania wiedzy i konstruowania znaczeń 2.1. Budowanie rusztowania (scaffolding) 2.2. Wrażliwa kontrola nauczania 2.3. Sterowane (ukierunkowane) uczestnictwo 2.4. Zadania rozwojowo-dydaktyczne: „od cudzej pomocy do autopomocy" 2.5. Wprowadzanie w metodę naukowego poznania 3. Dziecko-uczeń w teorii socjokulturowej 4. Nauczyciel i jego rola w perspektywie socjokulturowej 5. Motywacja do uczenia się - kontekst socjokulturowy 5.1. Motywacja - ustalenia ogólne 5.2. Motywacja wewnętrzna i budowanie „zamiaru uczenia się" 5.3. Strategie motywowania uczniów do nauki 6. Szkolne środowisko uczenia się, reguły kierowania klasą i proces „uczenia uczenia się" 6.1. Kultura klasy - kontekst zmiany 6.2. Szkolna kultura uczenia w rozumieniu Brunera 6.3. Dobre praktyki dotyczące budowania kultury uczenia się 7. Planowanie i organizacja pracy ucznia Od działania ze wsparciem do działania samodzielnego 7.1. Planowanie - uwagi ogólne 7.2. Organizowanie indywidualnej pracy ucznia 7.3. Organizacja pracy w zespole 7.4. Organizowanie przestrzeni uczenia się 8. Ocenianie i monitorowanie pracy ucznia 8.1. Ocenianie - kontekst zmiany 8.2. Portfolio jako technika monitorowania rozwoju ucznia 8.3. Portfolio w pracy nauczyciela CZĘŚĆ II Rozwijanie zdolności uczenia się - metoda naukowego poznania i narzędzia uczenia 9. Narzędzia ogólne - strategie generujące uczenie się i umożliwiające opanowanie metody naukowego poznania 10. Rola i znaczenie strategii rozwiązywania problemów w rozwijaniu samodzielności myślenia i działania 11. Pytania - ich znaczenie dla rozwijania zdolności uczenia i myślenia 12. Budowanie rusztowania dla rozwoju języka 12.1. Strategie budowania rusztowania dla języka 12.2. Przykłady strategii budowania rusztowania dla wypowiedzi dziecka 13. Budowanie rusztowania dla myślenia i uczenia się - mapy mentalne 13.1. Mapy mentalne w edukacji - organizowanie myślenia i językowego wyrażania się 13.2. Mapy mentalne jako strategie wspomagania rozwoju językowego 13.3. Wartość map mentalnych dla wspierania rozwoju językowego dziecka 14. Budowanie rusztowania dla interpretacji i rozumienia tekstu 14.1. Żeby rozumieć, musimy się domyślać 14.2. Czytanie rozwija myślenie, ale też wymaga myślenia 15. Strategie pracy samokształceniowej 15.1. Praca z fiszką 15.2. Plan pracy indywidualnej Zamiast zakończenia Bibliografia Indeks osobowy Indeks rzeczowy

Kiedy powinno się przebaczać? Dlaczego powinno się prosić o przebaczenie? Książka porusza trudne tematy duchowego zniewolenia, które nie omijają żadnego człowieka. Jakże w wielu przypadkach nie potrafimy powiedzieć "przebaczam". Jest to prawie równie trudne, jak uznanie własnej winy i proszenie o przebaczenie. Książka mówi o różnych przyczynach takiego stanu, związanych z nim trudnościach i próbach ich pokonania. Człowiek powinien dążyć do głębokiego pojednania we wszystkich relacjach: z sobą, z Bogiem, z innymi , a ponadto a przy tym pojednania między Kościołami i narodami…

Prezentowana publikacja jest jedną z niewielu na rynku wydawniczym, które w tak kompleksowy i gruntowny sposób omawiają zagadnienia związane z karierą naukową w Polsce. Interdyscyplinarne podejście w opisie zjawisk związanych z awansem naukowym pozwoliło na uchwycenie wielu determinujących czynników zarówno o charakterze prawnym, jak i społecznym, ekonomicznym czy historycznym. Dodatkową zaletą opracowania jest umiejscowienie polskiej nauki w szerszym, międzynarodowym kontekście. Autorzy omawiają najbardziej istotne zagadnienia związane z rozwojem naukowym, w tym m.in.: najnowszą nowelizację prawa o szkolnictwie wyższym, bariery w modelowaniu kariery naukowej w Polsce, aspekty społeczno-ekonomiczne kariery naukowej - status zawodów związanych z działalnością naukową, warunki rozwijania przedsiębiorczości wśród kadry naukowej w Polsce. Adresaci: Książka skierowana jest do wszystkich osób zainteresowanych praktyczną realizacją kariery naukowej w naszym kraju, osób ze środowisk polskich szkół wyższych oraz obecnych i przyszłych pracowników instytutów naukowych i jednostek naukowo-badawczych. Z jednej więc strony publikacja będzie praktycznym przewodnikiem dla młodych adeptów nauki, z drugiej natomiast będzie stanowić kompetentne źródło wykorzystywane przez doświadczonych naukowców w dyskusji na temat kondycji i kierunków rozwoju polskiej nauki.

Człowiek staje się w pełni sobą, jeśli podejmuje wysiłek realizowania, rozwijania wrodzonych potencjalności. Mimo wielkich osiągnięć nauki, badacze nadal poszukują bardziej adekwatnych do współczesnych czasów i skuteczniejszych narzędzi oraz sposobów wdrażania nowych idei wychowawczych w celu osiągnięcia jak najbardziej wszechstronnego rozwoju człowieka. Na gruncie poszukiwań naukowych zauważa się nadal brak szerszych opracowań dotyczących sposobów realizacji tych przedsięwzięć. Wynika to m.in. z tego, że różnego rodzaju instytucje, troszcząc się o dobro człowieka, ciągle muszą odpowiadać na znaki czasu i podejmować konfrontacje z aktualnymi warunkami społeczno-ekonomicznymi danych społeczeństw, nowymi odkryciami naukowymi oraz wymaganiami rozwojowymi człowieka. Autor rozprawy, na podstawie literatury przedmiotu oraz przeprowadzonej analizy badań empirycznych dotyczących powiązania altruizmu, empatii, wrażliwości sumienia, sensu życia i wartości z przeżyciem religijnym: obecności Boga i Jego nieobecności, podjął próbę wskazania kilku propozycji psychologiczno-pastoralnych, które mogłyby posłużyć integralnemu rozwojowi człowieka. Dotyczą one m.in. poszukiwania prawdy i wyboru wartości, potrzeby samoakceptacji i odnalezienia sensu życia, udziału w poradnictwie psychologiczno-duszpasterskim.

W którym momencie picie staje się problemem?Prezentowany poradnik będzie doskonałą pomocą dla wszystkich, którzy niepokoją się o siebie lub o kogoś bliskiego, a także dla tych, którzy od dłuższego czasu zmagają się już z nadużywaniem alkoholu. W odróżnieniu od wielu innych pozycji, prezentujących kliniczne podejście do problemu, książka ta została napisana przez eksperta, który sam był uzależniony. Wyjaśnia on, w jaki sposób alkohol oddziałuje na mózg, na cały organizm, a przede wszystkim na codzienne życie osoby uzależnionej. Odpowiada na pytanie, co można zrobić, by zobaczyć przed sobą zdrowszą, lepszą przyszłość.Nowa seria ""Pierwsze kroki do..."" to samopomocowe miniporadniki, które oferują praktyczne rady dotyczące najczęściej spotykanych problemów ludzi żyjących w XXI w. Zostały napisane przez specjalistów w danych dziedzinach, wielu z nich miało także osobiste doświadczenie z opisanymi problemami. Są oni zatem ekspertami nie tylko z zawodowego punktu widzenia. Dzięki temu są bardziej wiarygodni i niejednokrotnie w tych poradnikach pierwsej pomocy występują bardziej jako partnerzy dla czytelnika, niż jako naukowcy z akademickich podejściem do problemu.

Powiedzenie, że śmiech to zdrowie zna chyba każdy! Ale czy na pewno każdy całkiem poważnie traktuje śmiech? Czy śmiech jest dla nas naturalną potrzebą czy, co prawda miłym, ale tylko dodatkiem do wszystkich ważnych spraw! Czy poważni ludzie też powinni się śmiać? Ta książka opowiada o rozmaitych aspektach śmiechu ? historycznym, społecznym, związanym z płcią, kulturą i socjologią. Wprowadza nas w świat galetologii (nauki o śmiechu). Napisana w pogodny sposób chce nas, jak przystało na tematykę, rozbawić! Ale przede wszystkim przekonać, że śmiech to nie tylko nasze zdrowie, ale i życie!!! I możemy być pewni, że potraktowano nas niezwykle poważnie. Składa się z części teoretycznej i praktycznej. Teorię stanowią lekkie, zabawne jak przystało na temat eseje o śmiechu o jego historii, rozmaitych aspektach i o dobroczynnym skutku. Część praktyczna to propozycje zabaw i ćwiczeń. Z niej dowiemy się m.in., dlaczego Mona Lisa ma tak tajemniczy uśmiech, czy humor ma płeć, czy śmiech ma uzdrawiającą moc. To gotowe narzędzie do pedagogiczno-terapeutycznych działań. Ta książka jest dla: - Psychologów, pedagogów, terapeutów, nauczycieli ? wszystkich, którzy pracują z dziećmi, młodzieżą lub dorosłymi (indywidualnie lub w grupach). - Tych, którzy wykorzystują w codziennej pracy naukę o śmiechu (galetologia) lub chcą lepiej poznać tę gałąź wiedzy.

przecież od tego się nie umiera? a jednak? wątroba zamordowana przez narkotyk? zostaje tylko kilkanaście godzin, potrzeba cudu? przeszczep ? tajemnicza, wielkoduszna, a zarazem okrutna wymiana miłości? połówka tabletki prawie zabiła? Normalna, spokojna dziewczyna z kochającej rodziny. Uczy się, ma chłopaka. Pewnego wieczoru w dyskotece postanawia spróbować ecstasy. Tylko pół pastylki. Wywołuje ona zapalenie wątroby, ratunkiem jest jedynie błyskawiczny przeszczep. Udaje się. Giorgia staje się głosem przestrogi dla innych młodych, by wiedzieli, co zrobić, gdy na ich drodze pojawią się narkotyki. Okazji nie brakuje. Nawet pierwsza, ?niewinna? próba może się skończyć tragicznie. "Wzięłam pigułę" jest wzruszającą, trzymającą w napięciu opowieścią o naiwności, beztrosce, jednej chwili zapomnienia. Prawdziwa do granic wytrzymałości opowieść o chorobie, cierpieniu, otarciu się o śmierć i o złudnym poczuciu bezpieczeństwa, w którym żyją rodzice i ich dzieci. A nade wszystko o obłudzie tych, którzy tworzą prawo zezwalające na używanie niektórych narkotyków, a także o rodzajach narkotyków ? nawet takich oferowanych dzieciom, by miały siłę jak najdłużej się bawić? Tę historię powinien poznać każdy nastolatek, bo nigdy nie jest za wcześnie, by poznać zabójczą moc narkotyków, a także wszyscy rodzice i inne osoby, którym zależy na szczęściu ich podopiecznych, wchodzących powoli w dorosłość.

Autorzy radzą, jak uniknąć przykrych dolegliwości bólowych kręgosłupa i jak z nimi żyć. Zwracają uwagę na profilaktykę i nowoczesne metody terapii dolegliwości bólowych kręgosłupa, zarówno konwencjonalne, jak i niekonwencjonalne. Rady i wskazówki odnoszą się do młodzieży i dorosłych, lekarzy i specjalistów rehabilitacji kinetycznej, fizjoterapeutów, a także rodziców i nauczycieli w przedszkolu i w szkole.

Autorki przekazują do rąk Czytelników publikację stanowiącą kompendium wiedzy z zakresu zachowań organizacyjnych. Podręcznik uwzględnia wymagania oraz standardy kształcenia obowiązujące dla przedmiotu zachowania organizacyjne, skierowany jest głównie do studentów różnych kierunków i typów studiów. Jego odbiorcami mogą być również menedżerowie i pracownicy różnorodnych organizacji, którzy, dążąc do doskonalenia własnych umiejętności, poszukują wyjaśnienia i zrozumienia mechanizmów rządzących zachowaniami jednostek w określonych sytuacjach.

Biblioteka zdrowia Co zrobić, ażeby zachować zdrowy kręgosłup i sprawne stawy? O co zadbać w rozwoju dziecka, by nie miało w późniejszym czasie problemów z kręgosłupem? Jak sobie pomóc, gdy łamie nas w kościach? Dr Jadwiga Górnicka podaje sprawdzone porady na bóle reumatyczne, schorzenia kości, stawów i kręgosłupa. W książce między innymi: cenne porady profilaktyczne ćwiczenia na bolące stawy i kręgosłup przepisy na efektywne masaże kąpiele oraz dodatkowo ponadto mieszanki ziołowe na reumatyzm i inne schorzenia Bóle kręgosłupa i stawów – wstęp Układ szkieletowy i mięśnie pozwalają człowiekowi na zachowanie odpowiedniej sylwetki ciała oraz poruszanie się. Szkielet dorosłego człowieka składa się z około 206 kości. Stanowi on rusztowanie ciała, podtrzymuje różne części organizmu, decyduje o jego kształcie oraz chroni narządy wewnętrzne. Materiałem budulcowym szkieletu są kości i chrząstki, zaś stawy łączą ze sobą różne kości w sposób elastyczny, umożliwiając dzięki temu poruszanie (m.in. kończynami). W stawach można wyróżnić trzy podstawowe elementy: powierzchnie stawowe, które pokryte są chrząstką szklistą o dużej odporności na ścieranie, jamę stawową - przestrzeń między powierzchniami stawowymi wypełnioną śliską i tłustą mazią stawową, torebkę stawową osłaniającą staw. Zewnętrzną powierzchnię torebki buduje tkanka łączna włóknista o dużej oporności na zerwanie, zaś wewnętrzną wyściela tzw. błona maziowa produkująca maź. Budowa kręgosłupa Kręgosłup jest osią szkieletu. Jego górny koniec dźwiga czaszkę, a dolny łączy się z miednicą. Ochrania rdzeń kręgowy, stanowi miejsce przyczepu dla żeber i mięśni poruszających głową, tułowiem i kończynami. Składa się z 33-34 kręgów. Kręgosłup dzielimy na następujące części: Kręgi szyjne (7). Są nadzwyczaj ruchome, dźwigają głowę. Umożliwiają ruchy głową w górę i w dół oraz obrót w prawo i w lewo do kąta 90 stopni. Kręgi piersiowe (12) są mniej ruchome i dlatego bardziej stabilne. Każdy kręg utrzymuje parę żeber. Kręgi lędźwiowe (5) dźwigają przeważającą część ciężaru ciała. Umożliwiają ruchy do przodu i do tyłu, a więc schylanie się i przeciąganie tułowia. Kręgi krzyżowe (5). Są zrośnięte w kość krzyżową. W ten sposób pas miednicowy zyskuje na wytrzymałości. Kręgi ogonowe, inaczej kręgi guziczne (4 lub 5). To ewolucyjna pozostałość po naszych przodkach. Te kręgi są ze sobą zrośnięte i tworzą kość ogonową. Naturalna krzywizna kręgosłupa ma kształt litery S. Umożliwia to elastyczne znoszenie potrąceń, uderzeń, ciosów. Do tego dochodzi buforowe działanie jądra galaretowatego, które znajduje się między każdą parą kręgów. Jądro galaretowate składa się z otoczki chrzestnej i z elastycznej masy. Około 200 mięśni i niezliczona ilość pasm mięsistych utrzymują kręgosłup w prawidłowej pionowej pozycji. Nerwy rdzenia kręgowego opuszczają parami kanał kręgosłupa przez otwór międzykręgowy i zaopatrują odpowiednie organy. I tak np. z kręgów piersiowych uchodzi 7 par nerwów związanych z ramieniem, a z kręgów lędźwiowych uchodzi 7 par nerwów związanych z nogami.   Bóle kręgosłupa i stawów Spis Treści   Od wydawcy Wstęp Budowa kręgosłupa Funkcje kręgosłupa Zdrowy kręgosłup Wady postawy Kiedy kręgosłup zaczyna boleć Jakich zasad przestrzegać, aby mieć zdrowy kręgosłup? Zasady pracy przy komputerze Ćwiczenia wzmacniające układ szkieletowy i kręgosłup Ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha Ćwiczenia wzmacniające mięśnie grzbietu Ćwiczenie usprawniające odcinek lędźwiowy kręgosłupa Ogólne ćwiczenia wzmacniające kręgosłup Ćwiczenie z dętką Nordic walking Masaż stref refleksyjnych na bóle kręgosłupa Pomocne kąpiele Kąpiel z dodatkiem igieł świerkowych Kąpiel z dodatkiem siana lub sieczki ze słomy owsianej Kąpiel z dodatkiem rozmarynu Kąpiel drożdżowo-kapuściana Schorzenia kręgosłupa Bóle krzyża Dyskopatia Zniekształcenie dysku Wypadanie dysków Przesunięcie dysku Ischias, czyli rwa kulszowa Zapalenie korzonków Zmiany w obrębie kręgów szyjnych i piersiowych Chore kręgi szyjne Sztywny kark Uraz kręgów szyjnych (uderzenie biczem)  

Celem książki jest zachęcenie Czytelnika do refleksji nad sprawami związanymi z zarządzaniem ludźmi, zarządzaniem zespołami, szeroko pojętym biznesem. W książce znajdą się 52 ?refleksje coacha?, na każdy tydzień roku, a także przypowieści i pytania, które skłaniać będą do samorozwoju.

"Zjedz tę żabę" to książka dla ludzi biznesu. Ta przekonująca metafora, "ogromna żaba" czekająca na zjedzenie, to twoje największe, najważniejsze zadanie, z którego realizacją będziesz prawdopodobnie zwlekał, jeśli nie zajmiesz się nim od razu. Jest ona również tym zadaniem, które w danym momencie może mieć najkorzystniejszy wpływ na twoje życie i pomóc ci w szybkim osiągnięciu oczekiwanych rezultatów. Rozpoczęcie pracy od połknięcia "żaby" gwarantuje przez cały dzień poczucie zadowolenia wynikającego ze świadomości, że już nic gorszego nie może ci się dzisiaj przytrafić. Dwadzieścia jeden opisanych tu metod osiągania sukcesu ma za cel poprawę ogólnej wydajności i wzmocnienia twojej pozycji w pracy. Wiele z podanych pomysłów można też zastosować w życiu prywatnym. Prezentowane strategie to rodzaj szwedzkiego stołu technik pomocnych w osiągnięciu lepszych wyników i poprawy wydajności, których możesz użyć w każdej chwili, w dowolnej kolejności i sekwencji, jaką uznasz za właściwą. Im szybciej je opanujesz i zaczniesz stosować, tym szybciej zaczniesz osiągać sukcesy w karierze zawodowej.

Zapomnij o starej koncepcji emerytury i całej reszcie planów odkładania życia na później – nie musisz czekać. Co więcej, jest wiele powodów, by nie czekać, szczególnie w tych nieprzewidywalnych czasach zawirowań gospodarczych. O czymkolwiek byś nie marzył – ucieczce od wyścigu szczurów, wspaniałych podróżach po świecie, miesięcznym pięciocyfrowym dochodzie bez żadnego zaangażowania lub tylko o pełniejszym życiu, w większym stopniu wolnym od pracy – ta książka jest dla ciebie przewodnikiem. Pokazuje ona, jak krok po kroku zaprojektować sobie luksusowy styl życia. Opowiada o tym: • jak Tim Ferriss przeszedł od dochodu 40 tysięcy dolarów rocznie przy pracy po 80 godzin tygodniowo do 40 tysięcy MIESIĘCZNIE przy pracy po 4 godziny tygodniowo • jak zlecić obsługę swojego życia zagranicznym wirtualnym asystentom za pięć dolarów na godzinę i robić to, co się chce • jak najbardziej rozchwytywani artyści podróżują po świecie, nie porzucając swojej pracy • jak w ciągu 48 godzin wyeliminować 50% swojej pracy, stosując reguły zapomnianego włoskiego ekonomisty • jak zamienić długotrwale budowaną karierę na krótkie epizody intensywnej pracy z częstymi „miniemeryturami” TO NOWE, ROZSZERZONE WYDANIE ZAWIERA: • ponad pięćdziesiąt praktycznych wskazówek i analiz przypadków podanych przez czytelników (również całe rodziny), którzy podwoili swoje dochody, poradzili sobie z powszechnymi problemami i na nowo odkryli siebie, obierając za punkt wyjścia książkę w jej pierwotnej wersji • autentyczne wzory, które można kopiować w celu eliminacji e-maili, negocjacji z szefami i klientami lub zdobycia prywatnego kucharza za mniej niż 8 dolarów za posiłek • wyjaśnienie, jak zasady projektowania stylu życia mogą się sprawdzić w nieprzewidywalnych czasach zawirowań gospodarczych • najnowsze narzędzia i triki oraz skróty rozwiązań technicznych pozwalających żyć jak dyplomata lub milioner, nie będąc ani jednym, ani drugim Czym się zajmujesz? Tim Ferriss ma problem z odpowiedzią na tak postawione pytanie. W zależności od tego, kiedy pytasz, ten kontrowersyjny wykładowca gościnny Uniwersytetu Princeton może odpowiedzieć: „Ścigam się na motocyklach w Europie”, „Jeżdżę na nartach w Andach”, „Nurkuję z akwalungiem w Panamie”, „Tańczę tango w Buenos Aires”. Tim ponad pięć lat poświęcił na zgłębianie sekretów Bogactwa w Zupełnie Nowy Sposób, szybko rosnącej subkultury, odrzucającej „plan życia odłożonego na później” (slave › save › retire, czyli niewolniczo pracuj › oszczędzaj › bądź emerytem) i zamiast tego zdobywającej nową walutę – czas i mobilność – w celu stworzenia luksusowego stylu życia tu i teraz. Bez względu na to, czy jesteś wciąż zajętym pracownikiem najemnym, czy przedsiębiorcą uwiązanym do swojej firmy, ta książka będzie dla ciebie kompasem wskazującym drogę do nowego, rewolucyjnego świata. O AUTORZE Timothy Ferriss, określony przez magazyn „Fast Company” mianem jednego z „najbardziej innowacyjnych biznesmenów w roku 2007”, jest inwestorem typu „angel” i autorem oryginalnej wersji bestsellera numer jeden „New York Timesa”, „Wall Street Journal” i „Business Week”, czyli 4-godzinnego tygodnia pracy, opublikowanego już w trzydziestu pięciu krajach. Ponad sto razy wypowiadał się w mediach, takich jak „New York Times”, „Economist”, „Time”, „Forbes”, „Fortune”, CNN i CBS. Mówi w sześciu językach, z różnych miejsc na świecie prowadzi międzynarodową firmę za pośrednictwem bezprzewodowego internetu, a od roku 2003 jest popularnym wykładowcą na Uniwersytecie Princeton, gdzie promuje przedsiębiorczość jako narzędzie projektowania idealnego stylu życia i zmieniania świata.

Rola i zadania trenera bardzo się zmieniły w ciągu ostatnich lat: zmieniły się metody szkoleniowe i podejście do rozwoju zawodowego, powstały zupełnie nowe sposoby doskonalenia - e-learning, coaching i mentoring. Celem tej książki jest ukazanie, jakie cechy musi mieć szkoleniowiec pracujący w obecnych warunkach rynkowych, oraz pomoc w ich wykształceniu. Autor uczy, jak wzbudzić i utrzymać zainteresowanie uczestników szkolenia, jak efektywnie wykorzystywać pomoce szkoleniowe i aktywne metody prowadzenia zajęć. Przedstawia przy tym różne podejścia do prowadzenia szkoleń oraz udziela ważnych wskazówek, jak radzić sobie z trudnymi uczestnikami. Omawiając te zagadnienia, nawiązuje do wszystkich ról, jakie może odgrywać szkoleniowiec - m.in. instruktora, nauczyciela, mentora, trenera w szkoleniach prowadzonych metodami aktywizującymi, w e-learningu czy coachingu.

Prezentowana publikacja jest wynikiem dwuletniej (listopad 2004 - styczeń 2007) realizacji projektu badawczego pt. Psychologiczne wyznaczniki efektywności poszukiwania pracy i samozatrudnienia w regionach zmarginalizowanych finansowanego przez Ministerstwo nauki i Szkolnictwa Wyższego. Omówiono założenia i przyjętą metodę badawczą, badania empiryczne przeprowadzono na grupie ponad 200 przedsiębiorców i osób poszukujących pracy oraz opracowano wyniki i wnioski z dokonanych analiz.

Szukasz nowego hobby, sposobu na zrzucenie kilku kilogramów lub na poprawę kondycji? Bieganie – czy może być coś prostszego? Każdy to potrafi. Wystarczy wyjść z domu i... po prostu zacząć biec. Pamiętaj – jeśli trenujesz zbyt intensywnie i wybierasz za długie trasy, odbierasz sobie całą przyjemność z biegania i możesz się do niego zniechęcić na resztę życia. Już wiele razy próbowałeś, ale zawsze ponosiłeś porażkę? Książka „Jak zacząć biegać” adresowana jest do osób, które chciałyby zacząć biegać lub wrócić do biegania po długiej przerwie. Dowiesz się z niej, od czego zacząć, jak wplatać krótkie, spokojne biegi w codzienne obowiązki, z jakiego poziomu wystartować, by ruch sprawiał radość. Jak udoskonalić technikę biegania, pracować nad koncentracją i ułożyć odpowiednią dla siebie dietę oraz jak przetrwać najtrudniejsze chwile treningu. Przeczytaj, załóż buty i biegnij!  

Być parą nie jest łatwo, być dobraną parą - jeszcze trudniej. Jak zachować miłość, przezwyciężyć kryzys, opanować złość nie do opanowania, jak spowodować nawrót uczuć, być blisko siebie w chorobie, jak przeżywać smutek i radość... My, jako długodystansowa para, po czterdziestu latach wiemy już, czym jest małżeństwo. Jolanta Kwaśniewska w swej książce pisze o tym wszystkim prosto i mądrze. Gdzie znaleźć swoją drugą połowę, jak się zachować, gdy się ją znajdzie, co robić, by wspólne życie było łatwiejsze? Jaki powinien być ślub, jak przekonać do siebie teściów? A jeśli trzeba się będzie rozstać, jak to zrobić, by wzajemnie się nie ranić? Czy można to wszystko robić z klasą i w dobrym stylu? Książka JolantyKwaśniewskiej pokazuje różne możliwości, wybór zostawia czytelnikom. Krystyna Kofta i Mirosław Kofta Żyjemy w czasach, kiedy większość - od polityków po gwiazdy show-businessu –próbuje przekonać nas, że najważniejszym warunkiem życiowego sukcesu jest umiejętność rozpychania się łokciami. Ci, którzy ulegli tej propagandzie, dzięki niniejszej książce dowiedzą się, że takie pojęcia jak „bon ton” czy „kindersztuba” to nie są nazwy egzotycznych potraw ani chorób tropikalnych.Warto odrobić tę lekcję stylu. Marcin Prokop

Kamasutra jest bodaj najsławniejszym traktatem o zespoleniu miłosnym, lub - jak chcą inni - przewodnikiem po sferze erotyki. Tekst należy do najstarszych w tej dziedzinie - datowany jest na IV w. Stanowi bardzo wyrazistą kwintesencję starodawnego pojmowania sztuki miłowania, poczynając od zalotnych uśmiechów, przez uwodzenie i pieszczoty, aż po pełne uniesienia zespolenie. Ówczesna wiedza i praktyka okazały się bardzo uniwersalne: doświadczenia i wskazówki znane starożytnym kochankom równie skutecznie służą współcześnie. Pamiętać jednak należy, że Kamasutra jest czymś znacznie więcej, niż zwykłym podręcznikiem współżycia płciowego, książką wykładającą "jak się to robi". Zawiera całe bogactwo wiedzy dotyczącej kształtowania życia zmysłowego tak, aby związana z nim erotyka zyskała należne jej miejsce, a nie stała się czymś wstydliwie ukrywanym w sypialni lub pod osłoną nocy. Autor niniejszej książki przeczytał kilka przekładów Kamasutry, zapoznał się też z wieloma komentarzami do sanskryckiego pierwowzoru - wszystko razem posłużyło do współczesnej, nowoczesnej interpretacji sekretów sztuki kochania, której hołdowano na obszarach starożytnego Orientu. Tekstowi towarzyszą wspaniałe, zmysłowe a zarazem pozbawione wulgarności fotografie, będące współczesną formą zobrazowania porad zawartych w "Kamasutrze". Ilustracje te powstały specjalnie do tej książki. Są ucztą dla oka, a jednocześnie pobudzają (nie tylko wyobraźnię) i uczą.

Poznaj tajemnicę skutecznej nauki! Naucz się uczyć! Pierwsze polskie wydanie doskonałego poradnika autorstwa Sebastian Leitnera — twórcy systematyki psychodydaktycznej, bazującej na nauce z kartoteki. Dzięki temu poradnikowi dowiesz się: - jak się uczyć i trwale zapamiętywać przyswajaną wiedzę - w jaki sposób przygotowywać materiały do nauki - jak rozwijać swoją inteligencję Poradnik prezentuje szereg praktycznych wskazówek i ćwiczeń, dzięki którym można szybko, a co najważniejsze — trwale i skutecznie — opanować materiał, którego zazwyczaj należy nauczyć się na pamięć, czyli m.in. definicje, wzory matematyczne, daty, obce słówka, a nawet treść 400-stronicowego podręcznika. Książka pozwala zerwać z myśleniem typu "jestem za głupi" lub "jestem za stary". Na naukę nigdy nie jest za późno, a im wcześniej nauczymy się, jak uczyć się skutecznie, tym szybciej osiągniemy sukces i przekonamy się, że każdy z nas może nauczyć się? choćby 10 języków! Książka dla wszystkich uczących się oraz chcących się uczyć: - młodzieży, studentów i dorosłych pragnących szybko posiąść potrzebną im wiedzę - osób kierujących się ambicją bądź chęcią samorealizacji lub przymuszonych do nauki przez szkołę, uniwersytet lub firmę - ludzi, którym nauka nie sprawia kłopotów, ale mogliby uczyć się jeszcze skuteczniej oraz wszystkich tych, którzy niesłusznie stracili wiarę we własne możliwości Dzięki wchodzącym w skład zestawu akcesoriom, masz możliwość praktycznego zastosowania przedstawionych w poradniku metod: - pudełko MEMOBOX® - 100 FISZEK in blanco

Opracowane przez polską lekarkę-naturalistkę Jadwigę Górnicką, kompendium wiedzy dla zdrowych, pragnących zachować formę do późnych lat życia, i dla chorych, którzy chcą odzyskać sprawność swojego organizmu. Autorka szczególnie zaleca: ziołolecznictwo w połączeniu z odpowiednią dietą sokoterapię apiterapię argilloterapię zdrowotne masaże