Publikowanie tomów dedykowanych wybitnym przedstawicielom środowiska naukowego stało się tradycją, elementem świętowania rocznic istotnych dla owych uczonych. Niniejsza książka do tej tradycji nawiązuje, ale w sposób twórczy - znajdziemy w niej bowiem zarówno części, które w takich publikacjach zwykle występują, jak i fragmenty zupełnie odmienne od spodziewanych.Trzon zbioru tworzą nie teksty naukowe, wpisujące się w problematykę interesującą Profesor Halinę Kurek, lecz wspomnienia, a niekiedy po prostu gratulacje i życzenia. Ich autorami są uczniowie i współpracownicy Pani Profesor, koledzy i przyjaciele z macierzystego uniwersytetu oraz z innych jednostek naukowych krajowych i zagranicznych. Niemal we wszystkich artykułach mówi się o życiu naukowym, poszukiwaniach badawczych i oddziaływaniu intelektualnym Jubilatki.Wielogłosowa opowieść o Profesor Halinie Kurek jest zarazem opowieścią o środowisku akademickim i jego etosie, o demokracji uniwersyteckiej, o relacji Mistrz-Uczeń, o dążeniu, by mimo przemian społeczno-politycznych i kulturowych trwała wspólnota i zasady ją konstytuujące. Jest również o sile przyjaźni i koleżeństwa, o empatii i życzliwości, o potrzebie poznania i zrozumienia, o współdziałaniu, o dobrej pamięci i umiejętności bycia wdzięcznym. Z tego powodu książka ta zainteresuje nie tylko językoznawców, lecz także osoby zajmujące się najnowszymi dziejami ojczystej nauki, socjologów nauki, psychologów społecznych, antropologów kultury, pamięcioznawców.Z recenzji prof. dr hab. Anny Pajdzińskiej
Autorki, legitymujące się już znaczącym dorobkiem dotykającym kwestii edukacji medialnej, w udany sposób dokonują - jak same piszą - "diagnozy medialnej" młodych dorosłych, choć w moim odczuciu udało się tutaj zrobić znacznie więcej. Mam bowiem wrażenie, że dokonały raczej diagnozy uśrednionej współczesnej mediasfery, w której nie tylko nie działają już intuicje "cyfrowych tubylców", ale z której przemianami nie radzą sobie także starsze pokolenia. Dlatego ogromnym atutem tej publikacji jest fakt, że autorki w uporządkowany i niezwykle przejrzysty sposób zmapowały uwarunkowania współczesnych problemów z fake newsami, których nieskrępowany społeczny obieg zagraża demokracji, ale też po prostu bezpieczeństwu - wszak w dobie konfliktów hybrydowych przestrzeń informacyjna ma również duże znaczenie militarne (nie przypadkiem wśród odwołań pojawiają się więc dokumenty Komisji Europejskiej, ale i NATO). To nie tylko przygotowanie podbudowy pod dalsze diagnozy, lecz częściowo samodzielny, podparty bardzo rozbudowaną bibliografią przegląd przemian współczesnej mediasfery.Fragment recenzji prof. dr. hab. Mirosława FiliciakaAgnieszka Ogonowska, prof. dr hab. - absolwentka psychologii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i kulturoznawstwa na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Ukończyła również podyplomowe studia logopedyczne i neurologopedyczne na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie. W 2015 roku uzyskała tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. Kierowniczka Katedry Mediów i Badań Kulturowych w Instytucie Filologii Polskiej na Wydziale Filologicznym UP. Dyrektorka Ośrodka Badań nad Mediami IFP UP oraz Zespołu Badań ds. Psychologii Mediów i Edukacji Medialnej. Współzałożycielka i pierwsza prezeska Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej. Współpracowniczka Polskiego Komitetu ds. UNESCO. Ekspertka Komisji Europejskiej oraz NCBR. Redaktor naczelna "Studia de Cultura".Agnieszka Walecka-Rynduch, dr hab. prof. UJ - absolwentka politologii i kulturoznawstwa na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończyła także Międzywydziałowe Studium Amerykanistyczne na tym samym wydziale. Zatrudniona na stanowisku profesora uczelni w Zakładzie Nowych Mediów, Instytut Dziennikarstwa Mediów i Komunikacji Społecznej, Wydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Członkini Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej, przewodnicząca sekcji Komunikowanie polityczne, członkini Komisji Rewizyjnej. Członkini i sekretarz Komisji Etyki Komunikacji PAU. Współpracuje z Ośrodkiem Badań nad Mediami. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół wpływu mediów na kluczowe obszary sfery publicznej.
Książka Michała Czerenkiewicza jest interdyscyplinarną monografią przedstawiającą żywot i sprawy Schedlów, omawiającą funkcjonowanie ich zakładu na rynku księgarskim i charakteryzującą ich edycje pod względem tematyki, typografii i tego, w jaki sposób ujawniali się w nich (uobecniali) ich wytwórcy. Treść ocenianej książki nie pozostawia wątpliwości, że jej napisanie wymagało wieloletniej praktyki w obcowaniu ze starymi drukami, wiedzy historyka (zwłaszcza literatury i książki), umiejętności paleograficznych i filologicznych, analitycznych i syntetyzujących cennych i rzadko właściwych jednemu badaczowi. [] Gorąco popieram udostępnienie czytelnikom monografii Schedlów napisanej przez dra Michała Czerenkiewicza. Zainteresuje ona historyków, zwłaszcza badaczy dawnej literatury, kultury, książki i sztuk wizualnych. Z pożytkiem będą ją czytać także bibliotekarze oraz uczeni zainteresowani dziejami Krakowa.Dr hab. Justyna Kiliańczyk-Zięba, prof. UJ Książka dra Michała Czerenkiewicza jest dogłębną i wszechstronną monografią oficyny drukarskiej Schedlów, działającej w Krakowie w XVII wieku i na początku wieku XVIII. Punktem wyjścia badań Autora są oczywiście wydane przez tę drukarnię książki ich wykaz zamieszcza on na końcu pracy, znacznie powiększając dotychczasową wiedzę na ten temat. Ale poza tym dr Czerenkiewicz szczegółowo bada listy i dokumenty dotyczące drukarni []. Rozważania na temat działalności Schedlów krakowski uczony opiera nie tylko na treści wydawanych książek, lecz również ich oprawie wydawniczej: przedmowach drukarza, wierszach reklamujących utwór, marginaliach, wykazach błędów drukarskich. Godna podziwu jest skrupulatna analiza układu typograficznego książek oraz elementów graficznych []. Książka Michała Czerenkiewicza może być wzorem dla przyszłych badaczy zajmujących się innymi oficynami.Prof. dr hab. Mikołaj Szymański, Uniwersytet Warszawski
Chiny agresywnie manifestują swoje roszczenia terytorialne na Morzu Południowochińskim i Morzu Wschodniochińskim, balansując na krawędzi konfliktu zbrojnego. Ich postawa wobec Tajwanu i działania podejmowane w Cieśninie Tajwańskiej naznaczone są przemocą i groźbą wojny.Jeszcze większe znaczenie ma rywalizacja między Chinami a Stanami Zjednoczonymi. Proces modernizacji sił zbrojnych, który ChRL rozpoczęła ponad dwie dekady temu, przybiera dzisiaj postać wewnętrznego równoważenia Stanów Zjednoczonych. Chiny przeszły od rozwoju "nisz doskonałości", wzmacniania zdolności do prowadzenia asymetrycznych działań wojennych, do rozbudowy potencjałów w sposób charakterystyczny dla supermocarstwa - na przykład przez budowanie lotniskowców, podnoszenie zdolności desantowych oraz zwiększanie zdolności operacyjnych floty podwodnej.Otwarte pozostaje pytanie, jak zakończy się ta rywalizacja. Konflikt zbrojny między aspirującym a wciąż dominującym supermocarstwem nie musi być nieunikniony. Wydaje się jednak, że na naszych oczach wyłania się nowy układ dwubiegunowy, w którym konkurencja światowych potęg może przybrać bardziej zdecydowaną postać. Tym samym trwać będziemy w nieprzemijającym cieniu niepewności."Przedstawiona książka to zdecydowanie uczta intelektualna. Prezentuje wielość zjawisk, wydarzeń, które wyjaśniają kwestie strategii militarnej Chińskiej Republiki Ludowej. Autor umiejętnie korzysta z własnych przemyśleń, pogłębionych studiów związanych z problematyką siły militarnej Chin. Pokazuje bogaty dorobek intelektualny innych badaczy. [] Praca ta może być uzupełnieniem bibliografii dla studiujących nauki o polityce, nauki o bezpieczeństwie i stosunki międzynarodowe, ale również wszystkich, którzy interesują się sytuacją wewnętrzną i międzynarodową Chińskiej Republiki Ludowej".Z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty PietrasiakRafał Kwieciński, doktor nauk humanistycznych, adiunkt w Zakładzie Chin Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Specjalizuje się w stosunkach międzynarodowych i polityce zagranicznej. W swoich badaniach skupia się na polityce zagranicznej Chin, stosunkach międzynarodowych oraz bezpieczeństwie międzynarodowym w Azji Wschodniej. Jest autorem monografii Zjednoczenie Chin? Proces reintegracji Wielkich Chin na przełomie XX i XXI w. (2016) oraz współredaktorem dwóch książek. Opublikował ponad 20 artykułów naukowych i rozdziałów w pracach zbiorowych. Od 2013 roku jest członkiem Polskiego Towarzystwa Studiów Międzynarodowych.
Monografia wpisuje się w nurt dynamicznie rozwijających się na świecie badań nad wielowymiarową komunikacją marketingową online. Identyfikuje stosunkowo mało zbadany problem skuteczności i siły perswazji argumentów emocjonalnych zawartych w komunikatach zamieszczanych w sieci. Zagadnienie to stanowi interesujący, oryginalny, otwarty pod względem naukowym i zarazem dynamiczny problem badawczy. Książka z powodzeniem łączy wątek teoretyczny i empiryczny. Opiera się na obszernych studiach literaturowych i własnych, oryginalnych oraz starannie zaplanowanych i zrealizowanych badaniach eksperymentalnych. Wykazuje bardzo rozległą wiedzę Autorki, a także jej głębokie i wieloletnie zainteresowanie tytułowym problemem.Z recenzji prof. dra hab. Jana W. WiktoraNiniejszy tom jest dziełem przyjemnym i łatwym w odbiorze przez Czytelnika, mimo wysokiego stopnia formalizacji wywodu. To nowatorskie opracowanie dotyczące słabo zbadanego, nie tylko w kontekście polskim, zjawiska komunikacji nieformalnej konsumentów w środowisku internetowym z uwzględnieniem emocjonalnych atrybutów recenzji konsumenckich o produktach. Podjęte zagadnienie jest niezwykle aktualne. W dobie wirtualizacji życia społecznego, konsumpcji i działań przedsiębiorstw stanowi jeden z kluczowych problemów poznawczych o znaczeniu praktycznym dla działalności marketingowej z jednej strony oraz dla edukacji konsumentów z drugiej.Z recenzji dra hab. Radosława Mącika, prof. UMCSMałgorzata Budzanowska-Drzewiecka - adiunkt w Instytucie Ekonomii, Finansów i Zarządzania na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Autorka i współautorka opracowań naukowych i popularnonaukowych z zakresu zachowań konsumentów, komunikacji marketingowej w internecie oraz różnic kulturowych, wydawanych w Polsce i za granicą. Rozwija zainteresowania w obszarze metodologii badań naukowych. Obecnie w pracy badawczej analizuje zachowania konsumentów (m.in. zachowania prośrodowiskowe) i komunikację online, skupiając się na efektach perswazyjnych komunikacji electronic word of mouth (eWOM).
Obowiązkowa lektura dla rodziców, nauczycieli, terapeutów i opiekunów osób z autyzmem.Umożliwia spojrzenie na świat ludzi ze spektrum autyzmu od wewnątrz, zapewnia współczującą, głęboką perspektywę, która dodaje nadziei i podnosi na duchu specjalistów i członków rodziny, ukazując autyzm nie jako straszliwą niepełnosprawność, lecz jako niezwykły wymiar człowieczeństwa. Na książkę składają się inspirujące historie będące rezultatem 40-letniego doświadczenia dr. Prizanta, zdobytego podczas pracy na uniwersytetach, w szkołach, szpitalach oraz świadczenia usług w ramach prywatnej praktyki.Mistrzowski traktat postulujący niezbędne zmiany w naszym postrzeganiu osób z autyzmem oraz udzielaniu im pomocy. To lektura dla rodziców i wszystkich świadczących profesjonalne usługi osobom z poważnymi niepełnosprawnościami nie tylko tym z autyzmem. Mam nadzieję, że ta wyjątkowa książka przyniesie zmianę myślenia i praktykę zgodną z jej założeniami.dr David E. Yoder, Wydział Nauk o Zdrowiu,Wyższa Szkoła Medyczna Uniwersytetu Karoliny Północnej, Chapel HillJest to najbardziej przepełniona empatią i głęboką mądrością książka o autyzmie, jaką do tej pory przeczytałem. Empatyczna i mądra publikacja o byciu człowiekiem. Nie da się przecenić przemieniającej mocy tej książki: otwiera serce, poszerza zakres widzenia tam, gdzie panowała tylko mgła, i inspiruje do głębokiego spojrzenia na coś, co wywoływało jedynie odruchową reakcję.Rabin Bradley Shavit Artson, Amerykański Uniwersytet ŻydowskiDr Barry M. Prizant jest jednym z najważniejszych światowych autorytetów w dziedzinie autyzmu. Prowadził setki seminariów, przemawiał w 49 stanach i ponad 20 krajach, napisał liczne artykułyi rozdziały w publikacjach naukowych. Jest głównym twórcą modelu SCERTS(R).Tom Fields-Meyer pracował jako senior writer magazynu People. Jest współautorem wielu książek, a jego artykuły i eseje ukazywały się na łamach The New York Times Magazine, The Wall Street Journal oraz Los Angeles Times.
Piotr Sztompka, Ewa Łętowska, Jan Kubik, Małgorzata Fuszara, Jerzy Zajadło, Grażyna Skąpska, Marcin Kula, Krzysztof Frysztacki, Tomasz Polak wybitni przedstawiciele współczesnej myśli społecznej i humanistycznej przyglądają się najważniejszym problemom XXI wieku. Podejmowane w niniejszym tomie tematy dotykają kluczowych zagadnień współczesności: zaufania i odpowiedzialności, populizmu i demokracji, nowych ruchów społecznych, interpretacji prawa i nihilizmu prawnego, wspólnotowości, dylematów i napięć państwa opiekuńczego oraz społecznej pozycji systemu kościelnego. Cykl wykładów mistrzowskich, który stanowił podstawę niniejszej książki, odbył się w trakcie pandemii COVID-19, stając się przestrzenią wymiany myśli i doświadczeń w gronie osób reprezentujących różne obszary nauki i życia społecznego. Socjologiczna agora to głos środowiska naukowego, któremu przyszłość świata nie jest obojętna.
Niniejsza monografia wpisuje się w trwające dziś na wielu polach dyskusje dotyczące koncepcji antropocenu. Podejmuje także temat alternatywnych wobec niej ujęć obecnej epoki w dziejach Ziemi, kiedy to obserwujemy wywołany ludzką działalnością stale pogłębiający się kryzys. Zebrane tu rozważania odpowiadają na wskazany w podtytule problem wspólnot więcej-niż-ludzkich, kładąc nacisk na konieczność podważania i przekraczania typowych dla nowoczesności binaryzmów: natura-kultura, ludzkie-nieludzkie, duchowe-cielesne. Dzięki temu tom wchodzi w inspirujący dialog z istotnymi publikacjami z zakresu światowej humanistyki, między innymi Donny Haraway, Brunona Latoura, Elizabeth Povinelli, Isabelle Stengers, Bernarda Stieglera, Marilyn Strathern, Anny Tsing i Joanny Żylińskiej, a także nawiązuje do dorobku czołowych polskich humanistów i humanistek, takich jak Ewa Bińczyk czy Ewa Domańska. Autorzy i autorki rozdziałów kompleksowo i krytycznie przedstawiają istniejące teorie i punkty widzenia, by zarazem proponować inne, transdyscyplinarne spojrzenie na zawiązujące się w końcowej fazie antropocenu więcej-niż-ludzkie wspólnoty, będące zalążkiem kolejnej epoki. Wyniki badań częściej otwierają nowe perspektywy, niż domykają podejmowane tematy."Hakowanie antropocenu jest monografią przygotowaną perfekcyjnie. Rozdziały nie odbiegają od siebie ani poziomem pomysłowości, ani poziomem języka i stylu. Taka harmonia w polskich monografiach zbiorowych właściwie się nie zdarza. Wobec tego tom ów nie tylko w sposób oczywisty wyróżnia się spośród wielu prac polskojęzycznych dotyczących zmiany klimatycznej - ponieważ jest kompendium pod każdym względem wzorowym, ma szansę, by na polskim rynku naukowym stać się podręcznikiem".Z recenzji prof. Marty Tomczok (Uniwersytet Śląski)Małgorzata Sugiera - profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i kierowniczka Katedry Performatyki na Wydziale Polonistyki. Stypendystka między innymi Alexander von Humboldt Stiftung, DAAD, Mellon Foundation oraz IRC "Interweaving Performance Cultures" na Freie Universitt Berlin. Jej zainteresowania naukowe obejmują teorie i praktyki performatywne, studia dekolonialne i ekologiczne fabulacje spekulatywne. Opublikowała kilkanaście monografii autorskich i współautorskich, z których najnowsza to Performanse pamięci w literaturach i sztukach (2020). Redagowała także tomy zbiorowe, wydawane w Polsce i za granicą, między innymi Fikcje jako metoda. Strategie kontr[f]aktualne w pisaniu historii, literaturze i sztukach (2018) oraz Crisis and Communitas: Performative Concepts of Commonality in Arts and Politics (Routledge, 2023). Tłumaczy z Mateuszem Borowskim prace naukowe i sztuki teatralne z języka angielskiego, niemieckiego i francuskiego, ostatnio Pozostaje performans. Sztuka i wojna w czasach teatralnych odtworzeń Rebekki Schneider (2020).
Celem niniejszej książki jest nakreślenie obrazu wielopokoleniowej drukarni w dawnym Krakowie, najstarszym i przez wiele dziesięcioleci najważniejszym centrum wydawniczym w Rzeczypospolitej. Głównym tematem są uwarunkowania działalności drukarskiej trzech pokoleń Piotrkowczyków, repertuar wydawniczy oraz zasób typograficzny ich oficyny. Powiązania warsztatu z potrydenckim katolicyzmem stanowią ważny kontekst rozważań, drukarnię Piotrkowczyków trzeba bowiem uznać za wręcz modelową oficynę drukarską czasów potrydenckich – jej dzieje, zwłaszcza w pierwszym półwieczu działalności, są wymownym potwierdzeniem, że reforma katolicyzmu okazała się ożywczym impulsem, który przyczynił się nie tylko do wzmożonej aktywności drukarzy krakowskich, ale też do rozprzestrzenienia druku w całej Rzeczypospolitej.
Piotrkowczykowie to refleksja nie tyle nad drukiem i jego oddziaływaniem, ile nad drukarstwem i jego produktami w ściśle określonych okolicznościach społeczno-ekonomicznych. Rozważania prowadzone z takiej perspektywy nie wykluczają namysłu nad społeczną funkcją druku, jego udziałem w formowaniu się oraz upowszechnianiu prądów intelektualnych i kulturowych. Stanowią raczej ich niezbędny fundament. Szczegółowe analizy repertuaru wydawniczego dostarczają bowiem informacji nie tylko o samym warsztacie i strategii biznesowej jego właścicieli, ale także o potrzebach określonych środowisk i twórców w zakresie publikowania książek i innych materiałów. Pokazują też ich możliwości i ambicje w kształtowaniu kultury. Analiza wyposażenia drukarni oraz typografii druków pozwala natomiast mówić o kształtowaniu się konwencji wydawniczych, wskazywać rozwiązania typowe i wyjątkowe, a przez to lepiej zrozumieć, co użytkownikom dawnych druków mogła komunikować ich forma. Niniejsza książka powinna przyczynić się do pełniejszego zrozumienia uwarunkowań towarzyszących upowszechnianiu piśmiennictwa w Rzeczypospolitej końca XVI i XVII wieku, kładąc kres tezom o upadku czarnej sztuki w tym czasie.
Brentano opublikował swoją pracę o psychologii Arystotelesa pierwotnie w 1867 roku w języku niemieckim. Zalicza się ją do pierwszego okresu kształtowania się myśli tego filozofa, gdy skupiał się on na uważnej lekturze i interpretacji pism Stagiryty. To stadium rozpoczęło się w 1862 roku wraz z publikacją tekstu o znaczeniach bytu w pismach Arystotelesa i trwało ponad dekadę (Brentano powrócił do tego tematu w tzw. okresie florenckim). Lektury Stagiryty nie pozostają bez znaczenia dla koncepcji psychologii empirycznej, wyłożonej w Psychologii z empirycznego punktu widzenia z 1874 roku. Przekład książki pt. Psychologia Arystotelesa, a w szczególności jego teoria nous poietikos, dokonany i opracowany przez Sonię Kamińską-Tarkowską we współpracy z Łukaszem Kozakiem (redakcja merytoryczna i językowa) oraz Grzegorzem Słowińskim (przekład, konsultacje oraz redakcja greki i łaciny), pozwala na pełniejsze zrozumienie rozwoju filozoficznego Brentana. Wartość tomu dostrzegam przede wszystkim w tym, że może pomóc polskiemu czytelnikowi zgłębić podstawy idei przedstawionych w książce z 1874 roku, na przykład teorii części i całości czy też zakresu stosowania metody opisowej w psychologii (empirycznej). Biorąc pod uwagę rosnące w specjalistycznej literaturze światowej zainteresowanie filozofią Brentana, można stwierdzić, że publikacja niniejszego przekładu wpisuje się w ten nurt i bez wątpienia będzie stanowiła ważny i trwały wkład do polskich studiów nad Brentanem, Arystotelesem i historią filozofii XIX wieku.Z recenzji dr. hab. Witolda Płotki, prof. UKSW
Porządek rzeczy. Relacje z przedwojennymi przedmiotami na ziemiach zachodnich (przypadek Wrocławia i Szczecina) to książka o postawach i praktykach wywołanych przez przedwojenne rzeczy we współczesnym Wrocławiu i Szczecinie. Termin "poniemieckie", potoczne określenie przedmiotów pozostawionych na ziemiach włączonych w granice Polski po II wojnie światowej, sugeruje, że "niemieckie" to minione i pozbawione ciągu dalszego.Badania etnograficzne prowadzone z wykorzystaniem narzędzi sztuki pokazują coś przeciwnego. Proces przysposabiania wciąż trwa, relacje pomiędzy ludźmi a rzeczami są kontynuowane, odkrywane i zawiązywane na nowo. Książka poświęcona jest więc sposobom używania przedwojennej spuścizny oraz rozłożonym w czasie aktom jej przejęcia i posiadania. Opisujemy rzeczy spokrewnione, uklasowione, rzeczy na sprzedaż, rzeczy użyteczne, a także te, które w integralny sposób należą do przestrzeni domu. Współtworzą one sieć powiązań wymykającą się kontynuowanemu od powojnia biało-czarnemu oglądowi rzeczywistości, według którego postawy wobec przeszłości określane są jednoznacznie jako jej afirmacja bądź wyparcie.Opowieść o relacjach z przedmiotami tworzą dwie oddzielne, choć powstające równolegle narracje: tekst i esej wizualny autorstwa Łukasza Skąpskiego. Wspólnie koncentrują się na pytaniu o znaczenia, jakie dla mieszkanek i mieszkańców polskich miast ma niemiecka przeszłość.Anna Kurpiel - dr, etnolożka i antropolożka kultury, adiunktka w Katedrze Nauk Społecznych i Ekonomicznych Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. W. Brandta Uniwersytetu Wrocławskiego. Badania terenowe prowadzi w Polsce (na ziemiach zachodnich) i w Republice Macedonii Północnej. Autorka książki Cztery nazwiska, dwa imiona. Macedońscy uchodźcy wojenni na Dolnym Śląsku. Interesuje się dziedzictwem kulturowym, szczególnie na terenach (post)migracyjnych i tranzytowych oraz antropologią pamięci.Katarzyna Maniak - dr, antropolożka kultury, adiunktka w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze obejmują dziedzictwo kulturowe i jego społeczne oddziaływanie oraz relacje pomiędzy antropologią i sztuką. Prowadzi badania skupione na pojęciu własności i antropologii pracy. Autorka kilkunastu publikacji naukowych poświęconych ww. tematyce oraz projektów wystawienniczych.Łukasz Skąpski - jeden z najciekawszych artystów polskich, w latach 2012-2018 kierownik Katedry Fotografii na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie, absolwent Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie. Zajmuje się fotografią, instalacją, obiektami, wideo, etc. W latach 1988-1991 mieszkał w Chinach, obecnie w Szczecinie. Pobyt w Pekinie zaowocował zainteresowaniem artysty tematyką polityczną. Tam też artysta odkrył dla siebie metodę posługiwania się zbiorem w sztuce. Od 2001 roku jest członkiem założycielem Supergrupy Azorro, która na trwałe zapisała się w polskiej sztuce wideo. W ostatnich latach główny akcent w jego twórczości kładzie się na tematy społeczno-polityczne.
Zaprezentowane w tej książce narzędzia badawcze to skonstruowane lub zaadaptowane metody pomiaru przeznaczone do oceny: nasilenia objawów depresyjnych, lękowych i poziomu stresu; komunikacji i współpracy w leczeniu; przebiegu procesu adaptacji pacjenta do choroby i jej leczenia; zmian fundamentalnych przekonań człowieka w następstwie zajścia zdarzenia traumatycznego. Wszystkie kwestionariusze i skale mogą być stosowane do celów naukowych oraz diagnostycznych. Wzbogacą warsztat badawczy zarówno pracowników ochrony zdrowia: lekarzy, pielęgniarek, położnych, ratowników medycznych, fizjoterapeutów, psychologów zajmujących się naukowo problematyką nauk o zdrowiu, jak i studentów kierunków medycznych."Opisane w monografii kwestionariusze są nowymi narzędziami badawczymi dostosowanymi do polskich wymogów kulturowych. Publikacja w istotny sposób uzupełnia stosowane do tej pory w naukach medycznych i naukach o zdrowiu metody pomiaru".Z recenzji prof. dr hab. n. med. i n. o zdr. Katarzyny Sygit"Autorzy są znawcami problematyki z zakresu psychologii klinicznej i komunikacji medycznej. Przedstawione w książce przykłady badań własnych stanowią ważny i oryginalny wkład w rozwój nauk o zdrowiu".Z recenzji dr hab. n. med. Ewy Rudnickiej-DrożakMarta Makara-Studzińska- profesorka nauk o zdrowiu, specjalistka psychologii klinicznej, specjalistka zdrowia publicznego, suicydolożka, psychoterapeutka i superwizorka Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.Maciej Załuski- doktor nauk humanistycznych, psycholog kliniczny, psychoterapeuta, superwizor interwencji kryzysowej Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Książka Aktualne wyzwania w ochronie dziedzictwa kulturowego i naturalnego stanowi zbiór czterdziestu jeden artykułów naukowych autorstwa polskich i zagranicznych badaczy problematyki ochrony dziedzictwa kulturowego. Podejmowane w nich rozważania charakteryzują się podejściem interdyscyplinarnym - w konstruktywny i nowatorski sposób czerpiącym między innymi z nauki prawa, administracji, architektury, konserwacji, archeologii, historii sztuki oraz zarządzania. W konsekwencji takiego założenia niniejsze opracowanie stanowi swoistą platformę wymiany poglądów między teoretykami oraz praktykami w rozmaity sposób stykającymi się w swojej działalności zawodowej z materią ochrony zabytków i opieki nad nimi."W trakcie niemal trzydziestu lat pracy w służbach konserwatorskich, w tym przez dziesięć lat na stanowisku małopolskiego wojewódzkiego konserwatora zabytków w Krakowie, a następnie, również przez dziesięć lat, jako konserwator zabytkowych budynków Uniwersytetu Jagiellońskiego, wielokrotnie miałem okazję przekonać się, do jak istotnych zagadnień należą problemy prawne ochrony dóbr kultury. [] Publikacja zaprezentowanych artykułów, które wpisują się we współczesną myśl konserwatorską, jest zatem bardzo ważnym głosem w toczącej się dyskusji nad kształtem skutecznej ochrony zabytków i opieki nad nimi w Polsce".Z recenzji dra hab. inż. arch. Andrzeja Gaczoła, prof. PK
Książka, którą trzymają Państwo w ręku, to zbiór tekstów metodologicznych autorstwa polskich naukowców reprezentujących dziedziny zarządzania w kulturze i zarządzania mediami. To pierwsza w Polsce próba zgromadzenia w jednym tomie doświadczeń autorów zajmujących się tą tematyką. Monografia jest poświęcona metodyce badań dotyczących funkcjonowania rynków kultury i medialnych, podmiotów je tworzących, w tym organizacji i publiczności, relacji pomiędzy nimi oraz wielu innych zagadnień z tego zakresu. Przedstawiono w niej różnego rodzaju podejścia badawcze – zarówno ilościowe, jak i jakościowe. Omówiono rozmaite metody i techniki badań, a także zaprezentowano sposoby ich aplikacji w praktyce. Metodologia badań w sektorze kultury i mediów to publikacja dla badaczy oraz praktyków zarządzania – z pewnością będzie dla nich źródłem użytecznej wiedzy. Metodologia badań w sektorze kultury i mediów stanowi ciekawą próbę przybliżenia Czytelnikom różnych metod wykorzystywanych w badaniach branż kultury i mediów. W książce słusznie zastosowano podejście multidyscyplinarne – zamieszczono w niej rozdziały zarówno osadzone w humanistyce, jak i wykorzystujące dorobek nauk ekonomicznych, w tym narzędzia matematyczne. Słuszność owego podejścia wynika z tego, że tak złożone i specyficzne sektory, jakimi są media i kultura, można i należy badać przy wykorzystaniu różnych metod i podejść. Nic dziwnego więc, że w książce znajdziemy opisy metod jakościowych i ilościowych. Nie traktowałbym jednak tej pozycji jako podręcznika lub przeglądu różnych metod, lecz raczej jak wieloautorską monografię naukową. Wynika to z podejścia autorów poszczególnych rozdziałów, ponieważ niemal każdy z nich skupił się na zilustrowaniu opisywanych metod przykładami ze swoich własnych badań. Stanowi to o sile niniejszej publikacji. Z recenzji dra hab. Patryka Gałuszki, prof. UŁ Ewa Kocój – dr hab., prof. UJ, etnografka, antropolożka kulturowa, profesor nadzwyczajna w Instytucie Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego. Interesuje się zagadnieniami trudnego dziedzictwa i pamięci kulturowej oraz problematyką mniejszości narodowych, etnicznych i religijnych w różnych regionów karpackich i bałkańskich. Stypendystka Fundacji im. Lanckorońskich, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, Ministerstwa Edukacji Narodowej w Rumunii i CEEPUS. Laureatka Nagrody im. A. Rojszczaka Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, nagrody Narodowego Centrum Kultury za najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o kulturze w latach 2004–2005 w Polsce. Autorka kilku książek oraz licznych artykułów naukowych wydanych w Polsce i za granicą. Członkini Komisji Bałkanistyki PAN o/Poznań, Komisji Etnograficznej PAU o/Kraków, Komisji Zarządzania Kulturą i Mediami PAU oraz Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Współpracuje ze społecznościami lokalnymi w Polsce, realizując projekty badawcze dotyczące dziedzictwa i pamięci miejsca. Marcin Laberschek– doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie nauk o zarządzaniu. Pracownik Zakładu Badań Filozoficznych nad Kulturą w Instytucie Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor monografii Symboliczne stanowienie władzy w organizacjach (2018).
Rzadko mówimy w Polsce o tym, że surrealizm nie skończył się w dwudziestoleciu, a jego istota jest transoceaniczna. Romantyczno-antykapitalistyczny charakter surrealnego eksperymentu inspirował po wojnie artystów w Kairze, Meksyku, Turcji, Niemczech, Czechosłowacji, na Haiti i Kubie, w Aleppo i Belgradzie, Brazylii, Tajlandii i na Filipinach. Artyści ci – często krytycznie przywołując program André Bretona – nie godzili się z faktem, że surrealizm narodził się w Paryżu – uważając, że nie ma on źródeł (a jeśli nawet ma – to należy je pożreć!). Nowa książka Jakuba Kornhausera, wytrwałego nawigatora tego, co „wymyka się klasyfikacjom”, to nie tylko opowieść o surrealistach rumuńskich – Gellu Naumie i Gherasimie Luce – ale i o niezbyt rozpoznanych w Polsce przypadkach surrealizmów czeskiego i serbskiego, które na neoawangardowym etapie zahaczały o światowy ruch konceptualny, a także o surrealistycznych przesłankach poezji konkretnej i o polskiej, awangardowej Nowej Fali. Być może takie neoawangardowe przebitki sprawią, że będzie w końcu można mówić również o polskim surrealizmie. Prof. dr hab. Joanna Orska Surrealistyczna tragedia daje oczywiście możliwość wyzwolenia – od nawyków i nudy codzienności po lęki kastracyjne i inne traumy zalegające w zakamarkach id. A jednak zmagania z tym, co oferuje „boczny, iluzyjny świat”, pełen fałszywych bytów, tropów i „daremnych ułud”, nie dają ukojenia. Zwalczanie egzystencjalnego lęku konwulsyjnym przerażeniem niesie z sobą ryzyko popadnięcia w otchłanie „niebezpiecznych krajobrazów” niczym w czeluści czyśćcowe (zresztą Breton chętnie podbierze tę wizję myśli chrześcijańskiej w swoich manifestach). Omawiane w niniejszej książce teksty literackie są zapisem zmagań z tym lękiem. Niezależnie od tego, czy weźmiemy do ręki poematy Gellu Nauma z nomadycznymi podmiotami – i nomadycznymi przedmiotami – w rolach głównych, czy prozy Gherasima Luki, który uchyla w nich nieedypalne furtki, powinniśmy przygotować się na niespodzianki, poddać się ryzyku „wykolejenia”. To samo stanie się, gdy zerkniemy na inspirowane surrealizmem lub z surrealizmem dyskutujące prace twórców neoawangardy – tych profesjonalnych lub nieświadomych artystycznej misji (patrz: rozdział o smartach). Podłoża tego lęku, obecne w pracach i manifestach ruchu, wiążą się jednak z niejasnym statusem surrealizmu, w tym surrealizmu rumuńskiego. Bo owszem, można surrealizm zamknąć w kleszcze definicji, skoro sam Breton w Manifeście surrealizmu pozwala sobie na podobną zagrywkę (stąd wiemy przede wszystkim, że surrealizm to rzeczownik rodzaju męskiego). Tylko po co? Jakub Kornhauser – doktor literaturoznawstwa, poeta, tłumacz, eseista, krytyk literacki, edytor. Współzałożyciel i pracownik Ośrodka Badań nad Awangardą przy Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, adiunkt w Instytucie Filologii Romańskiej UJ. Zajmuje się przede wszystkim teorią awangardy i historią ruchów awangardowych, poezją eksperymentalną i współczesną kulturą krajów romańskich oraz Europy Środkowej. Autor trzech monografii naukowych, ostatnio Preteksty, posłowia. Małe kanony literatury światowej (2019), (współ)redaktor kilkunastu innych, ostatnio Polityki/awangardy oraz Najnowsze literatury romańskie. Samotność i wykorzenienie (obie 2021). Zastępca redaktora naczelnego czasopisma naukowego „Romanica Cracoviensia”, redaktor prowadzący serii wydawniczych awangarda/rewizje (Wydawnictwo UJ), Rumunia Dzisiaj (Universitas), wunderkamera (Instytut Mikołowski). Na język polski przekładał książki m.in. Dumitru Crudu, Gherasima Luki, Henriego Michaux, Gellu Nauma, Miroljuba Todorovicia, ostatnio kobalt Claudiu Komartina (2022). Laureat Nagrody Poetyckiej im. Wisławy Szymborskiej (2016) za tom poematów prozą Drożdżownia, nominowany do tej nagrody również za Dziewięć dni w ścianie (2020). Za książkę z esejami rowerowo-krakowskimi Premie górskie najwyższej kategorii wyróżniony w roku 2021 Nagrodą Znaczenia i nominacją do Nagrody Literackiej Gdynia.
Monografia W kulturze wstydu? Wstyd i jego reprezentacje w tekstach kultury układa się w koherentną całość i stanowi wzorcowy przykład współpracy między uczonymi reprezentującymi różne dziedziny humanistyki. Rozmaite oblicza wstydu, analizy oraz interpretacje wybranych tekstów literackich i tekstów kultury przeplatają się w tej monografii ze sobą i wchodzą w szczególny rodzaj dialogu tworzącego wielopoziomową strukturę dyskursu na temat wstydu. To jeden z cenniejszych walorów omawianej książki, który z pewnością pozytywnie zaważy na jej recepcji i stałej obecności w pracach pojawiających się po jej wydaniu. Bez wątpienia publikacja ta stanie się źródłem licznych cytowań i inspiracji dla badaczy, krytyków, a także studentów literaturoznawstwa i kulturoznawstwa zajmujących się problematyką wstydu w kulturze.Z recenzji prof. dra hab. Adama DziadkaTytułowa "kultura wstydu" to zarówno kultura wywodząca się z tej emocji, jak i ujęcie różnych sposobów kulturowych form przeżywania wstydu. Oba ujęcia są ważne dla autorów poszczególnych tekstów, pokazują historyczną i geograficzną zmienność tych form, zwracając uwagę na cywilizacyjną rolę analizowanej emocji. Czytelnicy otrzymują książkę bardzo ważną, kompetentnie przybliżającą wybrane przykłady siły oddziaływania zachowań opartych na wstydzie, jak i wstydem się posługujących (problem zawstydzania), wskazującą na konieczność podjęcia tej tematyki przez innych badaczy z uwagi na jej istotny dla zrozumienia jednostkowych i zbiorowych reakcji charakter. Praca wypełnia lukę w polskich badaniach nad kulturowymi reprezentacjami emocji, pozwalając zarazem w innym świetle ujrzeć znane i mniej znane teksty kultury.Z recenzji dr hab. Beaty Przymuszały
"Książka Piotra Mirochy jest monografią interdyscyplinarną, metodologicznie nawiązującą do językoznawstwa (zwłaszcza socjolingwistyki), kulturoznawstwa, historii, antropologii kulturowej, politologii i filozofii. Podstawę materiałową stanowi prawie 20 000 artykułów z dzienników chorwackich ("Novi list", "Veernji list") i serbskich ("Politika", "Danas"). Stosując metodologię korpusową, Autor na podstawie tego materiału przeanalizował profile znaczeniowe Europy w chorwackich i serbskich dyskursach medialnych. [] Monografia powinna zainteresować przedstawicieli różnych nauk humanistycznych".prof. em. dr hab. Tadeusz Lewaszkiewicz Instytut Filologii Polskiej UAM
Czy można oglądać programy telewizyjne, nie mając telewizji i nie korzystając z platform streamingowych? Jak zmienia się interaktywność telewizji pod wpływem mediów społecznościowych? Jak odbiorcy definiują telewizję w dobie nowych mediów? Książka Aleksandry Powierskiej przynosi odpowiedzi na powyższe pytania, prezentując świeże podejście do badań nad przemianami współczesnej telewizji. W efekcie przeprowadzonych analiz powstaje koncepcja sieciowości telewizji, która w duchu teorii ANT wskazuje na coraz większą liczbę aktorów ludzkich i nie-ludzkich kształtujących praktyki odbiorcze oraz doświadczenia widzów-użytkowników. W publikacji nie brakuje również wątków dotyczących języka mediów społecznościowych, komunikacyjnej roli obrazów oraz znaczenia algorytmów."Książka doskonale wpisuje się w prowadzone w Polsce i na świecie badania środowisk medialnych, a także opisuje przemiany, które zachodzą w środowiskach nowych mediów. Wskazana przez Autorkę kategoria sieciowości telewizji, ukazująca telewizję jako połączenie sieci technicznej i potencjału społecznego, rzuca ciekawe światło na badania związane z telewidzeniem".Z recenzji dr hab. prof. UP Agnieszki Waleckiej-RynduchAleksandra Powierska - kulturoznawczyni i medioznawczyni, pracuje w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Badawczo interesuje się nowymi mediami, a w szczególności serwisami społecznościowymi i komunikacyjną rolą obrazów publikowanych w internecie.
Fascynująca historia szczepień Jeszcze sto lat temu błonica, krztusiec czy polio zbierały wśród dzieci śmiertelne żniwo. Dziś większość z tych chorób została wyeliminowana. Dlaczego mimo to neguje się skuteczność szczepionek? Jaka była droga do jednego z najważniejszych odkryć w dziejach medycyny? David Isaacs przedstawia pełną dramatyzmu historię szczepień. Pisze o rozpaczliwej walce z chorobotwórczymi mikrobami, działaniach prowadzonych metodą prób i błędów oraz tragicznych skutkach epidemii. To także opowieść o zaciętej rywalizacji między wybitnymi naukowcami, a przede wszystkim o sukcesie, którym jest zbiorowa odporność. Odnosząc się do coraz silniejszych ruchów antyszczepionkowych, autor weryfikuje ich argumenty, analizuje mity narosłe wokół immunizacji i przedstawia konsekwencje zaniechania powszechnej wakcynacji. Szczepienia… to książka, która przypomina, jak kruche jest nasze bezpieczeństwo i jak łatwo zapominamy o sile śmiertelnych chorób. Kiedyś wykonaliśmy dobrą robotę – nie zepsujmy tego! Czy wiesz, że: - szczep wirusa polio typu 2 został wyeliminowany w 1999 roku i od tamtej pory się nie pojawił? - okryta ponurą sławą „hiszpanka”, czyli epidemia grypy, spowodowała zakażenie pięciuset milionów ludzioraz śmierć ponad pięćdziesięciu milionów z nich - pierwsze szczepionki przeciwko ospie były produkowane ze strupów i ropy pochodzących z krost osób na nią chorujących? David Isaacs? w niezwykły sposób ukazuje historię walki z chorobami zakaźnymi […]. Przypomina, jak dzięki rozwojowi biomedycyny i szczepień nasz świat zmienił się w ostatnich latach. Mam nadzieję, że lektura tej książki pomoże czytelnikom lepiej zrozumieć otaczającą ich rzeczywistość.? Prof. dr hab. Krzysztof Pyrć, wirusolog, mikrobiolog?? To barwna opowieść przedstawiająca ludzkie starania, pomyłki, błędne informacje, zwycięstwa i porażki […]. Autor podpowiada nam, dlaczego powinniśmy kontynuować i finansować badania nad szczepionkami, oceniać je oraz edukować ludzi, by zapobiegać chorobom.Fiona Stanley, profesor na Uniwersytecie Australii Zachodniej Autor w przystępny i błyskotliwy sposób pokazuje nam ludzi stojących za najważniejszymi historycznymi dokonaniami dotyczącymi zdrowia publicznego. Andrew J. Pollard, profesor na Wydziale Pediatrii Uniwersytetu Oksfordzkiego Profesor David Isaacs jest lekarzem konsultantem w zakresie pediatrii w Szpitalu Dziecięcym w Westmead w aglomeracji Sydney i profesorem klinicznym w Instytucie Zakaźnych Chorób Dziecięcych Uniwersytetu Sydney. Od 25 lat należy do krajowych komitetów doradczych do spraw szczepień w Australii. Interesuje się bioetyką, a w swojej działalności naukowej i edukacyjnej poświęca dużo miejsca etycznym aspektom immunizacji.
Po dogoterapii i hipoterapii nadszedł czas na ptakoterapię! Zdarzyło ci się obserwować ptasią mamę uczącą swoje pisklę latać? A może przystanęłaś w drodze do pracy, by posłuchać, jak śpiewają ptaki? Z melancholią obserwowałeś odlatujący jesienią klucz gęsi i z radością witałeś bociany wczesną wiosną? Czy wiesz, że właśnie korzystałeś z ptakoterapii? Obserwacja ptaków sprawia, że psychicznie czujemy się lepiej. Joe Harkness w swojej niezwykle szczerej, intymnej opowieści pokazuje, jak przyglądanie się tym zajmującym zwierzętom pomogło mu pokonać depresję i stany lękowe. Opracowana przez niego ptakoterapia jest oparta na uważnej i świadomej obserwacji, bliskim kontakcie z naturą oraz aktywności na świeżym powietrzu. Zawarte w książce praktyczne wskazówki dla początkujących obserwatorów życia ptaków pomogą w pełni wykorzystać leczniczy potencjał ornitologii. Chwyćcie więc lornetki w dłoń, włóżcie wygodne buty i poznajcie terapeutyczną moc ptasiego śpiewu! Ptakoterapia to książka o terapeutycznej sile momentów, o mocy, jaką wnosi w życie entuzjazm, o roli przynależności w odnajdywaniu siebie samego i o potrzebie znalezienia porządku, gdy w naszym wnętrzu panuje chaos. To również książka o tym, że każdy, jeśli tylko zaufa sobie, wejdzie w końcu na własną trajektorię zdrowienia. Bardzo Wam ją polecam! Sabina Sadecka, terapeutka tramy, współzałożycielka portalu Opsychologii.pl Po lekturze Ptakoterapii szeroko otwórzcie okna z widokiem na niebo, ogród, żywopłot, morze, cokolwiek, co macie przed sobą – z widokiem na nowoczesną uważność. To prawdziwy balsam. Lek, przewodnik i pełna nadziei lekcja latania. Nicola Chester, felietonistka Nature’s Home Magazine Frapująca, zabawna, poruszająca, a momentami brutalnie szczera opowieść o życiu na krawędzi i o tym, jak zainteresowanie ptakami pomogło autorowi poradzić sobie z życiowymi problemami. Dawno nie czytałem tak ważnej książki. Stephen Moss, autor The Robin. A Biography Antidotum na stres i zamęt współczesnego życia. Szczery, ciepły i pozytywny podręcznik odprężenia... Nick Baker, przyrodnik i prezenter telewizyjny To wspaniała, szczera i inspirująca książka. Początkujący amatorzy obserwacji ptaków i początkujący amatorzy życia – wszyscy – mogą nauczyć się czegoś od Joego Harknessa. Patrick Barkham, autor Islander: A Journal around Our Archipelago Joe Harkness od czterech lat prowadzi BirdTherapy.blog , na którym bardzo otwarcie pisze o swoim samopoczuciu i więzi łączącej go z przyrodą. Wygłasza także prelekcje o zdrowiu psychicznym w nadziei, że w ten sposób pomoże innym ludziom zadbać o psychikę. Jest autorem wielu artykułów, pojawił się także w programie BBC Winterwatch, w którym rozmawiał z Chrisem Packhamem o samobójstwach wśród mężczyzn. Jest koordynatorem do spraw uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, od dziesięciu lat pracuje z grupami wymagającymi specjalnej opieki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
