Niniejsza monografia przedstawia historię nabożeństwa drogi krzyżowej w Polsce jako gatunku dyskursu religijnego. Prezentowane tu badania mieszczą się w obrębie genologii lingwistycznej i oparte są na materiale złożonym z 504 tekstów tego nabożeństwa publikowanych od XVIII wieku do współczesności. Przeanalizowano różne wyznaczniki gatunku, takie jak aspekty strukturalny, poznawczy, pragmatyczny oraz stylistyczny. Pozwoliło to pokazać znaczące zmiany, które zachodziły szczególnie w XX wieku, jak również podjąć próbę objaśnienia ich przyczyn i kontekstu. Omówiono ponadto różnorodne warianty gatunkowe, zjawisko przekraczania granic gatunku oraz teksty o cechach nietypowych i kreatywnych, które powstawały z różną częstotliwością w całej historii gatunku.Monografia Agnieszki Sieradzkiej-Mruk, jako pierwsza tak wieloaspektowa charakterystyka drogi krzyżowej, [] zainteresuje językoznawców, zwłaszcza tekstologów i genologów, oraz przedstawicieli nauk teologicznych. [] Nie tylko jawi się ona jako cenny wkład w badania nad gatunkami przekazu religijnego, lecz także stanowi znakomitą podstawę refleksji teoretycznych wpisanych w subdyscypliny genologiczne, przede wszystkim genologię teoretyczną, opisową i historyczną.Z recenzji prof. dr hab. Marii WojtakAgnieszka Sieradzka-Mruk - doktor habilitowana, profesor UJ, zajmuje się lingwistyką tekstu i dyskursu, głównie genologią lingwistyczną, oraz stylistyką. W szczególności interesuje ją dyskurs religijny: język homilii i kazań, liturgii i nabożeństw. Członkini Komisji Języka Religijnego Międzynarodowego Komitetu Slawistów i Zespołu Języka Religijnego Rady Języka Polskiego PAN. Autorka między innymi książki "Radość i nadzieja, smutek i trwoga" w nabożeństwie drogi krzyżowej. Wybrane aspekty ewolucji dyskursu religijnego w XX wieku na przykładzie leksyki dotyczącej uczuć.
Jan Józef Szczepański należał do pokolenia Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Wydawało się, że twórczość przedstawicieli tej formacji pozostanie istotnym zapisem wydarzeń minionych, tymczasem współczesna wojna w Ukrainie i liczne oznaki kryzysu pokazują, że ich literackie świadectwo nabiera niezwykłej aktualności. Co autor Polskiej jesieni może powiedzieć o świecie i o nas samych dziś, w czasie nie-pokoju, w jakim przyszło nam żyć? Czy jego dzieło pozwala lepiej rozeznać się w „międzyepoce” – jak bywa nazywany historyczny moment, w którym żyjemy? Oprócz artykułów podejmujących te pytania można tu przeczytać fascynującą rozmowę z dziećmi Jana Józefa Szczepańskiego oraz blok wspomnień o niedawno zmarłym jej uczestniku, Michale Szczepańskim – pisarzu i edytorze monumentalnych dzienników ojca. Przedstawiony zbiór prac w dużym stopniu rozbudowuje wiedzę o twórczości Jana Józefa Szczepańskiego, poszerzając ustalenia z dotychczasowych monografii o tym pisarzu (Andrzeja Sulikowskiego, Andrzeja Wernera, Beaty Gontarz). Autorzy zamieszczonych tu rozpraw uwzględniają w swych eksplikacjach mniej znane wybitne utwory, a także sięgają po dotąd interpretacyjnie niewykorzystane tematy pisarstwa Szczepańskiego. Z recenzji prof. dra hab. Krzysztofa Krasuskiego Jest to zbiór studiów nie tylko wartościowy merytorycznie, ale też bardzo dzisiaj potrzebny ze względu na konieczność przypomnienia i usytuowania we współczesnym kontekście osoby i twórczości Jana Józefa Szczepańskiego. Z recenzji dra hab. Pawła Rodaka, prof. UW
Ireneusz Kania (1940–2023) – jeden z najwybitniejszych intelektualistów powojennej Polski – pozostawił olbrzymi dorobek, na który składają się ponad 120 książek przetłumaczonych z 16 języków, przekłady publikowane w czasopismach i pracach zbiorowych, a także tomy esejów, komentarzy i wywiadów. Niniejsza monografia jest pierwszą próbą całościowego ujęcia twórczych dokonań Ireneusza Kani jako tłumacza i polihistora. Ukazuje go jako znawcę kabały, buddyzmu i hinduizmu, myśliciela żywo zainteresowanego współczesną nauką, pasjonata muzyki, wreszcie – jako człowieka w niebanalny sposób oddziałującego na tych, którzy się z nim zetknęli. Autorzy tej publikacji reprezentują różne obszary wiedzy: przekładoznawstwo, antropologię, filozofię, teologię, muzykologię czy wreszcie – filologię. Niemal wszyscy mieli szczęście poznać Ireneusza Kanię, należeć do grona jego rozmówców i przyjaciół. Dlatego książka jest zarówno wspomnieniem, jak i nawiązaniem do rozważań, jakie podejmował on w swoich pismach. Prezentowane teksty nie tylko stanowią świetne wprowadzenie w wiedzę dotyczącą szeroko pojętych dokonań Ireneusza Kani, lecz także same w sobie są intrygującą intelektualną wędrówką po krajobrazie znaczeń wspólnych dla niego i autorów tej książki. Wszystkie sytuują się bardzo wysoko na skali szeroko pojętych kulturoznawczych dociekań. Z RECENZJI PROF. DR. HAB. ŁUKASZA TRZCIŃSKIEGO Joanna Zach – kieruje Ośrodkiem Badań nad Twórczością Czesława Miłosza na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się poezją szeroko rozumianego modernizmu. Autorka (między innymi) książek poświęconych twórczości Cypriana Norwida i Czesława Miłosza: Monolog różnogłosy. O dramatach współczesnych Cypriana Norwida (1993), Miłosz i poetyka wyznania (2002), Biologia i teodycea. Homo poeticus Czesława Miłosza (2017). Członkini Rady Programowej Międzynarodowego Festiwalu Literackiego im. Czesława Miłosza w Krakowie, kapituły nagrody literackiej Heaney-Miłosz Residency oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius.
Niniejsza monografia jest syntezą społecznej historii kobiet w świecie literackim oksytańskiej domeny językowej w XII i XIII wieku. Przedmiot jej badań stanowią trobairitz – kobiety tworzące w nurcie poezji trubadurów – ich teksty oraz otoczenie społeczne, towarzyszące powstawaniu i obiegowi tej literatury. Istotne okazuje się ogólne zrozumienie fenomenu kobiecego pisania w średniowieczu, w szczególności przez analizę warunków, w których zachodziły te procesy twórcze. Autor dowodzi, że rola kobiet we współtworzeniu poezji trubadurów, jak również ich udział w życiu społecznym południowej Francji w XII i XIII wie ku były znacznie większe, niż zazwyczaj się to uznaje w literaturze badawczej. Ich obecność w świecie literackim zaważyła na kształcie średniowiecznej poezji w oksytańskiej domenie językowej i poza jej granicami. Po raz pierwszy korpus utworów trobairitz zostaje przybliżony czytelnikowi w polskim przekładzie. Twórczość poetycka średniowiecznych trubadurek jest słabo rozpoznana w światowej mediewistyce, a w Polsce – nieznana. Wynika to z dystansu czasowego, fragmentaryczności zachowanych utworów, niepewności co do atrybucji tekstów i silnego skonwencjonalizowania tej poezji. Dlatego z radością należy powitać wyjątkowo udaną próbę wypełnienia tej luki przez Michała Sawczuka. Autor wykazuje się rzetelnymi kompetencjami i to w kilku dziedzinach: filologii, literaturoznawstwie, historii, mentalności, prawie oraz przekładoznawstwie, a także biegłością tłumacza. Te rozległe i pogłębione kwalifikacje pozwoliły mu na wieloaspektową analizę badanego korpusu i opracowanie metodologii właściwej do badania tak trudnych zagadnień. Z recenzji prof. dra hab. Macieja Abramowicza Michał Sawczuk – doktor literaturoznawstwa, romanista i mediewista, tłumacz literatury średniowiecznej. Absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz studiów średniowiecznych na Uniwersytecie Paris-Sorbonne. Laureat grantów i stypendiów badawczych, między innymi MNiSW, NAWA oraz rządu Republiki Francuskiej. Interesuje się historią i literaturą oksytańskiego obszaru językowego i ich współczesną recepcją oraz problematyką neomediewalizmu.
Warto czytać poezjęPoezja, podobnie jak proza (literatura piękna), obok malarstwa, rzeźby i architektury są naszymi ludzkimi dziełami, są sztuką. Pokazują emocje - miłość, gniew, rozpacz, radość, bezsilność, nadzieję, relacje z innymi ludźmi, światem przyrody, podziw dla piękna i siły natury. Zbiór wierszy Anny Pituch-Noworolskiej Cień stokrotki (The shadow of a daisy) jest wyborem z jej wcześniejszych tomików: Bukiety czasu, Skrzynia pełna wiatru, Wiersze rozsypane, Krajobrazy dni, Jesienny księżyc, Opowiem Ci jesień. Zawiera wiersze w wersji polskiej i angielskiej, co pozwala podziwiać piękno słów i melodykę wiersza w dwóch językach, a także poszerza grono odbiorców. Zbiór jest podzielony na rozdziały: Ja kobieta, Ty mężczyzna, My ludzie, Mój świat, Przemijanie, Miłość.Urodziłam się i dotychczas mieszkam w Krakowie. Tu odbyłam całą swoją edukację, w tym studia na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jestem lekarzem. Pisanie było moim marzeniem od czasów szkoły średniej, ale przez wiele lat pisałam tylko do szuflady. Debiut zawdzięczam Magdzie Węgrzynowicz-Plichcie, która pomogła mi zredagować poetycki tomik Bukiety czasu. Potem pojawiły się: Gotyk, Jesienny księżyc, Wiersze rozsypane, Skrzynia pełna wiatru, Portret z magnolią, Krajobrazy dni i Opowiem ci jesień. Wydałam też zbiór opowiadań Gobeliny (proza poetycka) i Malowanie mgły. Regularnie publikuję w almanachach Krakowskiej Nocy Poetów, roczniku "Literat Krakowski" oraz gościnnie w innych czasopismach.Historia sztuki, zwłaszcza okresu średniowiecza, fotografia i podróże to moje zainteresowania pozwalające odpocząć od pracy zawodowej. Fotografuję przyrodę, krajobrazy, architekturę. Najchętniej podróżuję do Włoch i Hiszpanii. W łagodnym pejzażu Toskanii i miastach Umbrii, klimacie Andaluzji z intrygującymi wpływami arabskimi czuję się najlepiej, jakbym była u siebie. O Krakowie i jego historycznych tajemnicach opowiadam w felietonach emitowanych w Radiu Kraków. Należę do Związku Literatów Polskich oraz do Unii Polskich Pisarzy Lekarzy.
Dla etnografów i etnografek badania terenowe są ważnym sposobem gromadzenia materiału empirycznego, bywają też głębokim doświadczeniem obcości i względności. Niektórzy, by móc wyrazić swoje przeżycia, wątpliwości i fascynacje oraz ambicje literackie, tworzyli – oprócz regularnych monografii terenowych – teksty artystyczne i pisali je „inną ręką”. Później granice między antropologią a literaturą zaczęły się zacierać. Celem książki było wyznaczenie nowego pola badawczego: literackiego pisarstwa etnograficznego. Publikacja została poświęcona analizie polskiej twórczości literacko–etnograficznej, zarówno tej dawniejszej, jak i współczesnej, oraz rozmowom z jej twórcami i twórczyniami: Ireną Borowik, Antonim Krohem, Andrzejem Dybczakiem, Ludwiką Włodek, Michałem Garapichem, Agatą Maksimowską, Michałem Rauszerem, Izabelą Wagner, Kacprem Pobłockim, Agnieszką Pajączkowską, a także Vincentem Crapanzanem. Publikacja Grażyny Kubicy zainteresuje czytelniczki i czytelników, którym bliskie są rozważania o naturze poznania, którzy podążają za nowymi sposobami myślenia o antropologii, wiedzy, praktyce badawczej oraz usytuowaniu badacza i badaczki w nauce i w dynamicznym świecie. To książka mówiąca o „dwuręczności” jako naturalnej predyspozycji wynikającej zarówno z potrzeby opowiedzenia o wydarzeniach, doświadczeniach, afektach i przeżyciach, niemieszczących się w formalnie skrojonych tekstach naukowych, jak i z chęci wynalezienia nowej formuły komunikacji w złożonych obiegach wiedzy humanistycznej i społecznej. Z recenzji dr hab. Katarzyny Majbrody, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego Grażyna Kubica, profesorka nauk społecznych, pracuje w Zakładzie Antropologii Społecznej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się historią antropologii, socjologią i antropologią historyczną, pamięcią społeczną, problematyką genderową, herstorią, pisarstwem literacko-etnograficznym i antropologią wizualną. Prowadzi także badania terenowe i archiwalne na swoim rodzinnym Śląsku Cieszyńskim. Jest autorką książek: Luteranie na Śląsku Cieszyńskim (1996); Siostry Malinowskiego, czyli kobiety nowoczesne na początku XX wieku (2006); Śląskość i protestantyzm (2011), Maria Czaplicka: płeć, szamanizm, rasa (2015, angielskie wydanie w University of Nebraska Press, 2020); Das „Männerlager” im Frauen-KZ Ravensbrück, sowie Lagerbriefe und die Biografie des Häftlings Janek Błaszczyk (współautorstwo, 2021). Opracowała Dziennik w ścisłym znaczeniu tego wyrazu Bronisława Malinowskiego (2002) i współredagowała kilka tomów, ostatnio – Bronisław Malinowski and His Legacy in Contemporary Social Sciences and Humanities (Routledge 2024). Wydała też wiele innych tekstów naukowych i literackich, przygotowała kilka wystaw fotograficznych i brała udział w kręceniu filmów kobiecej historii mówionej. Jest członkinią Prezydium Komitetu Socjologii PAN oraz zespołu redakcyjnego pisma „Kultura i Społeczeństwo”. Została uhonorowana m.in. Nagrodą Literacką im. Narcyzy Żmichowskiej, Nagrodą Klio za książkę historyczną oraz Nagrodą im. Kazimierza Dobrowolskiego za książkę socjologiczną.
Źródła do dziejów wychowania patriotycznego Polaków w XX wieku to pięciotomowy zbiór różnorodnych tekstów, które łączy głębokie przekonanie ich autorów o zasadności wychowania patriotycznego oraz o potrzebie doskonalenia postaw współczesnych Polaków wobec suwerenności własnej ojczyzny. Są wśród nich artykuły, przedmowy, przemówienia, odczyty, listy, wiersze, ulotki, pocztówki - tworzone przez przedstawicieli różnych grup i środowisk, zarówno osoby świeckie, jak i duchowne. Część tekstów podpisana jest - niejednokrotnie bardzo znanymi - nazwiskami, inne opatrzone zostały pseudonimami czy wydane anonimowo. Zestawione razem umożliwiają prześledzenie procesu postrzegania związków między szeroko pojmowaną edukacją, inspirującą ją patriotyczną myślą pedagogiczną a dobrem narodu i ojczyzny.Pierwszy tom obejmuje lata 1901-1918, a więc okres bezpośrednio poprzedzający odzyskanie przez Polskę niepodległości.Materiał źródłowy zaprezentowano w następujących blokach tematycznych:Idea miłości ojczyznyW krwawej i bezkrwawej walce o PolskęPatriotyzm w przestrzeni komunikacji społecznej i mediówWiersze patriotyczne z lat 1901-1918Piękno mowy ojczystejWychowanie patriotyczne - wychowanie narodowe
Złoty standard w terapii traumy i żałoby u dzieci i młodzieży Traumatyczne przeżycia mogą uwięzić dziecko w lęku i bezsilności na wiele lat. Terapia poznawczo-behawioralna skoncentrowana na traumie (TF-CBT) to sprawdzona metoda, która pozwala wspierać młodych pacjentów – ofiary przemocy, wypadków czy straty – w drodze od bólu ku odporności, przywracając im poczucie sprawczości i bezpieczeństwa. Autorzy prowadzą terapeutę przez cały proces: diagnozę zgodną z DSM-5, stabilizację i rozwój kluczowych umiejętności, tworzenie narracji, poznawcze przetwarzanie traumy oraz opracowanie planu bezpieczeństwa na przyszłość. W książce przedstawiono szczegółowy, oparty na dowodach klinicznych protokół. Dziewięć modułów dotyczących traumy oraz cztery poświęcone żałobie można łączyć i dostosowywać do zróżnicowanych potrzeb rodzin. Nowe wydanie zawiera obszerne sekcje poświęcone terapii grupowej oraz strategiom pracy z dziećmi o nasilonych trudnościach w zakresie regulacji emocji i zachowania. Liczne przykłady, gotowe skrypty sesji i materiały online ułatwią płynne wdrożenie modelu w praktyce terapeutycznej. Terapia traumy i traumatycznej żałoby u dzieci i młodzieży to ceniony podręcznik łączący skuteczność potwierdzoną w badaniach klinicznych z wrażliwością na emocje dziecka. Wspaniały podręcznik wraca w nowej odsłonie. TF-CBT to rekomendowana, krótkoterminowa metoda leczenia dzieci i młodzieży po doświadczeniach traumatycznych i stratach. Publikacja jest konkretnym, praktycznym przewodnikiem z opisami przypadków i ćwiczeniami: obejmuje ekspozycję i pracę poznawczą, trening regulacji emocji i napięcia oraz moduły umiejętności wychowawczych dla rodziców. Niezbędne narzędzie dla klinicystów wspierających młodych pacjentów. Magdalena Skotnicka-Chaberek, wiceprzewodnicząca zarządu Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej Terapia traumy i traumatycznej żałoby u dzieci i młodzieży to wyjątkowy przewodnik, który nie tylko uwrażliwia na wpływ traumy na psychikę dziecka, lecz także oferuje konkretne wskazówki, jak wspierać dzieci, młodzież i ich rodziny w wychodzeniu z dezadaptacyjnych mechanizmów potraumatycznych. Choć opiera się na paradygmacie poznawczo-behawioralnym, autorzy przedstawiają swój program w sposób otwarty i integracyjny – tak, by mógł inspirować terapeutów różnych orientacji teoretycznych w pracy z dziećmi i rodzinami dotkniętymi doświadczeniem traumy. lek. Bartłomiej Taurogiński, psychiatra dzieci i młodzieży, psychoterapeuta, Pracownia Psychologii i Psychoterapii Systemowej UJ CM Judith A. Cohen, MD – profesorka psychiatrii w Drexel University College of Medicine oraz dyrektorka medyczna Center for Traumatic Stress in Children and Adolescents. Od ponad trzech dekad prowadzi badania nad diagnozą i leczeniem następstw traumy u dzieci. Jest współtwórczynią TF-CBT i główną autorką wytycznych AACAP i ISTSS dotyczących leczenia PTSD u dzieci. Anthony P. Mannarino, PhD– psycholog kliniczny, dyrektor Center for Traumatic Stress in Children and Adolescents oraz profesor psychiatrii w Drexel University College of Medicine. Od lat osiemdziesiątych XX wieku bada PTSD u dzieci i ich rodzin, jest współtwórcą TF-CBT. Kierował sekcją Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego zajmującego się problemem przemocy wobec dzieci. Esther Deblinger, PhD– profesorka psychiatrii na Rowan-Virtua School of Osteopathic Medicine i współdyrektorka CARES Institute. Bada skutki przemocy wobec dzieci i interwencje terapeutyczne. Jest współtwórczynią oraz popularyzatorką TF-CBT, autorką licznych publikacji naukowych i materiałów edukacyjnych.
Terapia na macieRegularna praktyka jogi nie tylko uelastycznia ciało i pogłębia oddech, ale też wpływa na poziom koncentracji oraz umiejętność przyswajania wiedzy. Louise Goldberg, nauczycielka jogi oraz pedagożka, wyjaśnia, w jaki sposób włączać praktykę asan do pracy z dziećmi w spektrum autyzmu, z ADHD czy zaburzeniami emocjonalno-behawioralnymi. Autorka uczy podstawowych technik samoregulacji, przedstawia sekwencje pozycji, które zarówno energetyzują, jak i uspokajają oraz zwiększają świadomość ciała. Pokazuje, jak odpowiednio zorganizować zajęcia dla najmłodszych oraz utrzymać ich uwagę, wykorzystując podczas lekcji gry i zabawy. Liczne zdjęcia i ilustracje przedstawiające poszczególne asany opatrzone zostały instrukcjami sformułowanymi w przyjazny dla dzieci sposób. Do ćwiczeń dołączono wskazówki dotyczące prowadzenia zajęć oraz radzenia sobie z trudnymi zachowaniami. Joga w terapii dzieci autystycznych, z ADHD i szczególnymi potrzebami edukacyjnymi może być wsparciem dla rodziców i nauczycieli w procesie edukacji oraz terapeutów poszukujących nowych metod pracy. To świetna książka do wykorzystania w szkole, domu, czy podczas terapii w ośrodku. Autorka pokazuje w jaki sposób można wykorzystać jogę jako narzędzie wspierające dzieci ze spektrum autyzmu i innymi specjalnymi potrzebami. Krok po kroku wprowadza w zasady i podaje wskazówki jak zorganizować zajęcia, nawet jeśli mamy bardzo ograniczony czas i miejsce na ćwiczenia. Zawiera mnóstwo praktycznych technik i ćwiczeń, które pomagają poprawić koncentrację, koordynację, umiejętności społeczne i emocjonalne, a także wzmacniające poczucie własnej wartości. Joanna Grochowska, Fundacja SYNAPSIS Louise Goldberg od ponad 35 lat pracuje jako nauczycielka jogi i pedagożka. Jest dyrektorką centrum jogi w Deerfield Beach na Florydzie oraz licencjonowaną masażystką. Prowadzi szkolenia z zakresu kreatywnej relaksacji dla dzieci skierowane do pedagogów, terapeutów i rodziców. Organizuje wyjazdy jogiczne i medytacyjne na Florydzie i w Europie. Jest współautorką programu S.T.O.P. and Relax, Your Special Needs Yoga Toolbox (2006).
Kryzys klimatyczny w twoim cieleZmęczony świat daje nam się we znaki. Konsekwencje zmian klimatycznych dla ludzkiej biologii są znacznie trudniej dostrzegalne niż podnoszący się poziom wód oceanicznych czy narastające fale upałów. Clayton Page Aldern, opierając się na wieloletnich badaniach, analizuje złożone relacje między przekształceniami środowiska naturalnego a funkcjonowaniem ludzkiego mózgu i organizmu. Na skutek wysokich temperatur wzrasta liczba napaści z użyciem broni i aktów przemocy domowej. Cieplejszy świat sprawia, że szkodzimy sobie nawzajem. Nie tylko wojna powoduje stres pourazowy - jego przyczyną mogą być również gwałtowne pożary czy huragany. Autor odsłania nieoczekiwany wpływ zachodzących w naturze zmian na produktywność, pamięć, język, tożsamość, a nawet strukturę mózgu. Analizuje procesy zachodzące od rolniczych regionów Kalifornii po arktyczne siedziby Saamów. Niezwykła proza Alderna wytrąca z równowagi, budzi emocje i nie lekceważy ludzkich obaw.Ciężar naturypozostawia jednak miejsce na nadzieję, że da się zatrzymać to, co wydaje się przesądzone.Czy wiesz, że:- W gorące dni sędziowie imigracyjni częściej odrzucają wnioski o azyl, a arbitrzy sportowi częściej podejmują błędne decyzje? - W ocieplających się na całym świecie wodach powiększa się populacja "mózgożerczych ameb" powodujących śmiertelnie niebezpieczną negleriozę? - Psychologowie coraz częściej spotykają się z przypadkami osób doświadczających żałoby klimatycznej, lęku ekologicznego czy melancholii środowiskowej?
Monografia zawiera kompleksową analizę transformacji podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Autorka bada ewolucję roli POZ w obliczu rosnących potrzeb pacjentów, starzejącego się społeczeństwa i postępującej cyfryzacji, a także braków kadrowych. Omawia rozwój koncepcji POZ, podkreślając znaczenie multidyscyplinarnej współpracy, nowych kompetencji personelu medycznego i skutecznych modeli koordynacji opieki. Wskazuje na kluczową rolę ustawy o podstawowej opiece zdrowotnej, która stworzyła fundamenty dla wdrożenia modelu koordynowanej opieki na poziomie POZ. Kluczowym elementem analizy jest rola koordynatora opieki, nowej funkcji w polskim systemie zdrowotnym, która ma na celu poprawę dostępności usług i efektywności leczenia. Część empiryczna odnosi się do programu POZ PLUS, w ramach którego testowano opiekę koordynowaną, oraz jego wpływu na zmiany systemowe. Niewątpliwym walorem tej pracy jest wybór analizowanego problemu. Chodzi o działania osób, których zróżnicowane wieloprofilowe kompetencje składają się łącznie na efekt w postaci udzielania możliwie kompleksowej usługi, przy czym to nie zdarzenie epizodyczne, ale zorganizowany i zaplanowany na dłużej proces zaspokajania potrzeb zdrowotnych. () Zaletą jest również upublicznienie oryginalnych wyników opisujących populację koordynatorów opieki, pozyskanych w badaniu własnym Autorki. Wiedza taka jest niezbędna nie tylko do przeprowadzenia rzetelnej oceny tego, co już udało się w tej dziedzinie osiągnąć, ale także - a może przede wszystkim - do realistycznego przygotowania protokołów działań na przyszłość.Z recenzji prof. dr. hab. Włodzimierza Cezarego Włodarczyka
Filologia pozostaje wciąż żywym obszarem humanistyki przede wszystkim ze względu na swe zainteresowanie fundamentalnym dla ludzkiego doświadczenia fenomenem języka - wyrafinowanego środka ekspresji i przedmiotu poznania obecnego w całym wachlarzu możliwych form historycznych i współczesnych: od elementarnych wypowiedzi po najbardziej estetycznie złożone. Łączy tym samym przedstawicieli wyraźnie identyfikowanych domen szczegółowych: lingwistów, literaturoznawców, badaczy przekładu, teatru i performansu, pamięci, kultury wysokiej i popularnej, teoretyków i praktyków, a także dydaktyków. Filologiczne zaplecze ujawnia się wszędzie tam, gdzie tworzone są słowniki, kompendia i elektroniczne korpusy; gdzie pracuje się nad przewodnikami i katalogami; gdzie powstają wystawy i portale internetowe; gdzie kreatywność językowa wpływa na rynek reklam, dystrybucji dóbr, na sztukę dyplomacji, negocjowania i nauki języków. Filologiczna wrażliwość i filologiczny warsztat połączone z inwencją, argumentacją, krytycznym i twórczym oglądem, żywym zaangażowaniem w przestrzeń i debatę publiczną oraz nastawieniem na komunikację przygotowuje do funkcjonowania w różnego typu wspólnotach i środowiskach zawodowych.Monografia ta powstała dzięki projektowi realizowanemu pod hasłem "Filologia - od/nowa" - z wpisaną w nie semantyką zmiany i powtórzenia. Swój kształt zawdzięcza wspólnej pracy rozproszonego po świecie środowiska badaczek i badaczy polszczyzny oraz jej wytworów, reprezentujących kilkadziesiąt ośrodków akademickich i pracujących często w wielojęzycznych i wielokulturowych kontekstach. Zarówno wchodzące w jej skład obszerne omówienia wybranych zagadnień, jak i ponad sto haseł szczegółowych pozwalają zorientować się, na czym polega praca tych, którzy studiują różne formy językowej ekspresji i dzięki filologii starają się uruchomić translacyjny potencjał dzisiejszej humanistyki, powiązać ze sobą działające w niej idiomy krytyczne, a także wskazać atrakcyjne poznawczo obszary.
Gdy Friedrich Schlegel opublikował w 1799 roku Lucyndę, natychmiast wybuchł obyczajowo-estetyczny skandal. Powieść oskarżano zarówno o nieobyczajność (domyślano się, że pod postacią Juliusza kryje się sam autor, a opisane wydarzenia nawiązują do jego romansu z żoną zamożnego bankiera), jak i o kapryśne traktowanie reguł literackich. Przez kilkadziesiąt lat najwybitniejsi myśliciele i pisarze - w tym Hegel, Kierkegaard i Heine - dyskutowali o wartości oraz społecznych konsekwencjach tego tekstu. Czytana dziś,Lucyndastanowi ważny dokument świadomości filozoficznej i obyczajowej przełomu XVIII i XIX wieku, epoki kształtowania się idei romantycznych. Po raz pierwszy zaprezentowana w całości po polsku, opatrzona obszernym wstępem tropiącym jej filozoficzne wątki i słownikiem objaśniającym główne pojęcia,Lucyndajawi się jako istotne świadectwo literackiej i estetycznej samoświadomości europejskiej nowoczesności.
Czy Protagonista zarysowuje sylwetkę Profesora Jacka Popiela? W pewien sposób tak. Nie jest to oczywiście biografia, monografia, lecz próba pokazania - poprzez zebrane tutaj teksty - dokonań naukowych Jubilata. Widzimy tu człowieka zainteresowanego zarówno teatrem studenckim, jak i rozważaniami nad duchem narodu, Słowackim i Wyspiańskim oraz komedią dwudziestolecia. Poszczególnym obszarom można przypisać konkretne artykuły. Księga imponuje nie tylko fizycznym rozmiarem (39 prac), ale także "zasięgiem geograficznym" - napisali ją przedstawiciele 14 uniwersytetów, instytutów, akademii teatralnych, a nawet teatrów i muzeów, co dobitnie świadczy o szacunku dla Profesora Jacka Popiela, jakim darzą go ludzie teatru (w szerokim znaczeniu tego słowa). Udowadnia ona, że środowisko nie myliło się, powierzając Profesorowi stanowisko rektora aż dwu uczelni. Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Magdaleny Raszewskiej
– Więc ci powiem: ty i ja oderwaliśmy się od jednej i tej samej gwiazdy – tyś podążyła w stronę światła, ja w mroki ciemności – nas szarpie ku sobie bolesna, nieprzebrana tęsknota – tysiące obcych sił nie pozwala nam się znowu w jedno połączyć – całkiem się z[e] sobą stopić, choć już jesteśmy blisko, bardzo blisko siebie – gdzieś pewno jeszcze na moich drogach ku tobie będę musiał jakieś inne ciała niebieskie w pył rozbić – gdzieś ty jeszcze w jakiejś mgławicy zatoniesz – i na chwilę wieczności się zagubisz – ale to jedno wiem: my się od nowa odnajdziemy, wiecznie tą samą ciężką, bolesną, nieprzebraną tęsknotą ku sobie gnani. S. Przybyszewski, Święty gaj, 1913 O edycji krytycznej Ogólnopolski zespół uczonych pod kierunkiem prof. dr hab. Gabrieli Matuszek-Stec z Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego przygotowuje 11-tomową krytyczną edycję Dzieł literackich Stanisława Przybyszewskiego w ramach ministerialnego Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. To edycja długo wyczekiwana. Dzieła zebrane przywódcy polskiego modernizmu nigdy nie ukazały się w języku polskim (w latach 20. XX wieku takie przedsięwzięcie realizował Instytut Wydawniczy „Lektor”, ale śmierć pisarza je przerwała), podczas gdy Niemcy udostępnili w ośmiotomowej edycji niemieckie utwory „genialnego Polaka” w latach 90. XX wieku. Stanisław Przybyszewski to jeden z najbardziej wyrazistych twórców modernistycznych, który zaznaczył swe miejsce w polskiej i niemieckiej literaturze. Już za życia stał się legendą – przez Strindberga nazwany „genialnym Polakiem”, w środowisku berlińskim określany mianem „króla bohemy” i „nowego mesjasza literatury”, w Polsce uznany został za inicjatora modernistycznego zwrotu w literaturze, wielką sławą cieszył się w Rosji i krajach słowiańskich. Edycja, która wychodzi w Wydawnictwie Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, obejmuje wszystkie utwory literackie Przybyszewskiego powstałe w języku polskim: poematy prozą, powieści, opowiadania, dramaty oraz towarzyszące tym utworom autorskie wstępy, a także inedita i drobne przekłady. W przypadku niemieckich pierwodruków przeprowadzono porównanie obu wariantów utworów, fragmenty zmienione lub opuszczone w polskich wydaniach zostały przetłumaczone na język polski i zamieszczone w aparacie krytycznym. Każdy tom zawiera rozbudowany dodatek krytyczny i obszerny wstęp historycznoliteracki, ale edycja jest przyjazna dla wszystkich czytelników, zarówno znawców, jak i zwykłych fanów literatury.
Niniejsza publikacja przynosi monograficzne ujęcie najważniejszego, przynajmniej według opinii jego współczesnych, poety Młodej Polski, którego język narzucił normę stylistyczną całej epoce. Kazimierz Przerwa-Tetmajer okazał się dostępny i przystępny, bliżej mu było do Verlaine’a niż do Mallarmégo, dzięki czemu był demokratycznie czytany przez ludzi różnych środowisk, podobnie jak Sienkiewicz. Ten mechanizm lektury świetnie opisuje Lidia Kamińska. Już na wstępie wskazuje, że Tetmajera interpretowano jako poetę emocji, wyczulonego na oczekiwania czytelników – pisał o tym, co „grało w duszy” ludzi. Autorka przyjmuje trafne założenie, że dziś na nowo możemy odkrywać ważną dla epoki poezję przez powrót do tego, jak była wówczas czytana. To podróż sentymentalna w przeszłość, próba rekonstrukcji, ale na innym pułapie metodologicznego rozpoznania. Z recenzji prof. dra hab. Dariusza Trześniowskiego Lidia Kamińska – doktor literaturoznawstwa, zatrudniona na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Katedrze Historii Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski. Autorka artykułów naukowych poświęconych literaturze Młodej Polski, opublikowanych między innymi w „Pamiętniku Literackim”, „Ruchu Literackim”, „Wielogłosie”. Redaktorka czterech tomów zbiorowych, stypendystka MNiSW, członkini zespołu w grancie Edycja krytyczna „Dzieł” Stanisława Przybyszewskiego (seria A i B), autorka wstępów do t. 4 (Synowie ziemi, oprac. G.P. Bąbiak, D. Dziurzyński) i t. 5 (Mocny człowiek, oprac. G. Matuszek-Stec).
Niniejsza książka jest przeznaczona dla studentów, doktorantów oraz pracowników naukowych, którzy chcą rozszerzyć swoją wiedzę o makroekonomicznych modelach wzrostu gospodarczego i matematycznych metodach ich modelowania. Przedstawiono tu oryginalny model Solowa i jego rozwinięcia, zarówno te, które mają już ugruntowany status w literaturze, jak i najnowsze, badające wpływ oddziaływania przestrzennego w gospodarce czy też problem kapitału naturalnego (nieodnawialnego). Zaprezentowane zostały również modele keynesistowskie i koncepcje ekonomii ewolucyjnej, w których zbadano mechanizmy odpowiedzialne za zjawiska cykliczne w gospodarce.Autorami artykułów zawartych w monografii są pracownicy Instytutu Ekonomii, Finansów i Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie oraz Katedry Matematyki Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, a także doktoranci Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
W powieści mojej Synowie ziemi próbowałem poruszyć kwestię tej malarii psychicznej. Malaria! Zarazek złości, zjadliwości, nienasyconych pragnień i aspiracji, straszna zaraza ludzi niemocnych, a którzy przecież mają w sobie jakąś iskierkę, coraz głębiej przegryza swym jadem nie tylko nasze życie umysłowe, ale jad swój wszczepia w całe społeczeństwo.S. Przybyszewski, Do redakcji "Głosu" w Warszawie.Przyczynek do psychologii biednego człowieka, 1903 Uświęciłem kobietę, postawiłem ją na piedestale najbardziej uszlachetnionego człowieczeństwa - a w zamian jedno mi się należy: Gdy umrę, winny kobiety moją trumnę ponieść na swych barkach do grobu!S. Przybyszewski, O kobiecie, odczyt, 1927Ogólnopolski zespół uczonych pod kierunkiem prof. dr hab. Gabrieli Matuszek-Stec z Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego przygotowuje 11-tomową krytyczną edycję Dzieł literackich Stanisława Przybyszewskiego w ramach ministerialnego Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. To edycja długo wyczekiwana. Dzieła zebrane przywódcy polskiego modernizmu nigdy nie ukazały się w języku polskim (w latach 20. XX wieku takie przedsięwzięcie realizował Instytut Wydawniczy "Lektor", ale śmierć pisarza je przerwała), podczas gdy Niemcy udostępnili w ośmiotomowej edycji niemieckie utwory "genialnego Polaka" w latach 90. XX wieku.Stanisław Przybyszewski to jeden z najbardziej wyrazistych twórców modernistycznych, który zaznaczył swe miejsce w polskiej i niemieckiej literaturze. Już za życia stał się legendą - przez Strindberga nazwany "genialnym Polakiem", w środowisku berlińskim określany mianem "króla bohemy" i "nowego mesjasza literatury", w Polsce uznany został za inicjatora modernistycznego zwrotu w literaturze, wielką sławą cieszył się w Rosji i krajach słowiańskich. Edycja, która wychodzi w Wydawnictwie Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, obejmuje wszystkie utwory literackie Przybyszewskiego powstałe w języku polskim: poematy prozą, powieści, opowiadania, dramaty oraz towarzyszące tym utworom autorskie wstępy, a także inedita i drobne przekłady. W przypadku niemieckich pierwodruków przeprowadzono porównanie obu wariantów utworów, fragmenty zmienione lub opuszczone w polskich wydaniach zostały przetłumaczone na język polski i zamieszczone w aparacie krytycznym. Każdy tom zawiera rozbudowany dodatek krytyczny i obszerny wstęp historycznoliteracki, ale edycja jest przyjazna dla wszystkich czytelników, zarówno znawców, jak i zwykłych fanów literatury.
Odblokować ciało, ukoić umysł Nie możesz zasnąć, bo wciąż powracają bolesne obrazy z przeszłości? Twoje ciało napina się bez ostrzeżenia, a emocje wymykają spod kontroli? To mogą być konsekwencje przeżytej traumy. Sabina Sadecka pełnym empatii językiem wyjaśnia, co się dzieje z ciałem, pamięcią i emocjami po trudnym doświadczeniu. Tłumaczy, w jaki sposób chroniczne przeciążenie narusza poczucie bezpieczeństwa, oraz wskazuje, jak wyjść ze stanu ciągłego zagrożenia i przestać odtwarzać traumę. Zawarte w każdym rozdziale pytania i ćwiczenia wspierają odzyskanie poczucia sprawczości i realnego wpływu na własne życie. Poradnik dostarcza narzędzi niezbędnych do przejścia przez trzy etapy zdrowienia: regulację, stabilizację oraz integrację. Powrót do ciała łączy rzetelną wiedzę z praktyką terapeutyczną, by poprowadzić cię ku uważności i wyciszeniu, a także wzmocnić twoją odporność psychiczną. Sięgnij po tę książkę, jeśli pragniesz znów poczuć spokój, zaufać swojemu ciału i ruszyć do przodu z nową energią. ------------- Mówić o traumie w sposób zrozumiały, a zarazem budzący nadzieję i oparty na rzetelnych dowodach potrafi niewiele osób. Sabina jest jedną z nich. Na polskim rynku brakowało takiej książki. Bardzo mnie cieszy – jako psycholożkę, kobietę i człowieka – że się ukazała. Nareszcie! Joanna Chmura, autorka książki To nawet lepiej. Jak obracać trudności w szanse W tej książce znajdziecie wszystko, czego może potrzebować układ nerwowy rozregulowany po doświadczeniu traumy: wiedzę, wsparcie, delikatność i ogromny szacunek dla mądrości ciała. Po każdym rozdziale autorka proponuje zestaw pytań skłaniających do refleksji i pomagających w udzieleniu wsparcia samemu sobie. Co ważne, pytania te zostały dobrane tak, aby wzmacniać zasoby, autonomię i poczucie sprawczości naruszone przez traumę. Lektura tej książki koi, otula, daje nadzieję na regenerację i pokazuje, jak kroczek po kroczku zmierzać w dobrą stronę – w zgodzie ze sobą. Marta Piegat-Kaczmarczyk Autorka pięknym, prostym, „demokratycznym” językiem syntetyzuje zachodnią wiedzę o mechanizmach i symptomach reakcji potraumatycznych oraz metodach przywracania dobrostanu. Ci z nas, którzy borykają się ze skutkami traumy, mogą teraz w jednym miejscu znaleźć wszystko, co potrzebne, aby bardziej świadomie kierować swoim procesem zdrowienia. Marek Małkowicz, Polskie Stowarzyszenie Somatic Experiencing Trauma, odbierana jako doświadczenie skrajnie zagrażające życiu, nie musi zatrzymywać nas w poczuciu beznadziei. Możemy nauczyć się rozumieć, dlaczego coś tak głęboko i negatywnie wpłynęło na sposób, w jaki myślimy, czujemy i działamy. Uświadamiając sobie ten wpływ, paradoksalnie odkrywamy o sobie coś, czego wcześniej nie byliśmy świadomi – i możemy zrobić krok naprzód. Choć trauma niesie za sobą ból i psychiczne cierpienie, Sabina Sadecka potrafi mówić o niej tak, że człowiek niemal chciałby się z tym stanem zmierzyć. Bo wtedy mógłby spotkać się z sobą samym, dotknąć sedna własnych przeżyć i przejść drogę powrotną – z mądrością płynącą ze zrozumienia. Iwona Zabielska-Stadnik, redaktorka naczelna „Newsweek Psychologia” Sabina Sadecka – terapeutka traumy, nauczycielka akademicka i edukatorka. Absolwentka psychologii i polonistyki na UAM w Poznaniu, Universita di Pisa oraz Akademii „Artes Liberales”. Twórczyni podcastu „Ładnie o traumie”, cenionych kursów psychoedukacyjnych i portalu opsychologii.pl. Autorka ponad setki artykułów o psychologii i psychoterapii. Stosuje metodę Somatic Experiencing, integrując ją z podejściami behawioralnym i systemowym. W swoim debiucie książkowym pokazuje, że trauma to nie wyrok, lecz opowieść, którą można napisać na nowo.
Regularnie pojawiające się w kulturze nowoczesnej apele o „powrót do filologii” mają różnorakie znaczenia. Ten stan rzeczy nie dziwi, skoro nie ma zgody co do tego, czym filologia jest lub czym powinna być. Definiowana specjalistycznie jako dyscyplina akademicka zajmująca się badaniem tekstów literackich lub popularnie jako „umiłowanie języka”, od ponad dwustu lat niezmiennie stanowi przedmiot refleksji literaturoznawczej i filozoficznej. Rozmaite kryzysy nauk humanistycznych, erozja czytelnictwa oraz inne sygnały współczesnego osłabienia wartości lektury każą zastanawiać się nad przyszłością filologii w świecie zdominowanym przez media społecznościowe i sztuczną inteligencję. Prowokują też jednak do pytań o jej przeszłość: pochodzenie, światopoglądowe konteksty, główne drogi rozwoju. Eseje zebrane w niniejszym tomie stanowią reprezentatywną próbkę dzisiejszych rozważań poświęconych roli i przeznaczeniu filologii w kulturze nowoczesnej Michał Paweł Markowski – autor książek poświęconych literaturze i filozofii nowoczesnej, profesor w College of Arts and Sciences na Uniwersytecie Illinois Chicago, gdzie kieruje Wydziałem Studiów Polskich, Rosyjskich i Litewskich, a także na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ostatnio opublikował dwa tomy Tekstów zebranych 1988-2023 pod tytułem Interpretacja oraz Polityka. W przygotowaniu Reprezentacja (2025). Łukasz Musiał – profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Badacz, wydawca i tłumacz literatury niemieckojęzycznej, eseista. Ostatnio opublikował przekład Dzienników (2022) i opowiadań (2024) Kafki, niewielkich form Roberta Walsera (Koniec świata i inne małe utwory prozą, 2024) oraz monografię Rojber. Występki Walsera (2023). W przygotowaniu esej książkowy pt. Jeż i lis. I pies. O pojmowaniu historyczności u późnego Kafki oraz zbiór Baśń wiosenna. Eseje o radości.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
