Przedstawiona do recenzji monografia składa się z 27 rozdziałów, z których każdy ma formę artykułu naukowego, a ich tematyka wpisuje się we współczesny dyskurs medioznawczy na temat dziennikarstwa jakościowego. [...] Przedstawiono w nich zarówno przyczyny spadku zaufania do mediów i obniżania się prestiżu zawodu dziennikarskiego, takie jak uwikłanie polityczne mediów i dziennikarzy, presja rynkowa wynikająca z modelu biznesowego, w jakim funkcjonują współczesne media, czy wpływ nowych technologii na zmiany w postrzeganiu społecznej roli dziennikarzy, jak i budzące nadzieję na poprawę sytuacji okoliczności i zjawiska. Te ostatnie związane są ze wzrastającym znaczeniem dziennikarstwa jakościowego, w którym upatruje się remedium na niemal wszystkie wspomniane wyżej problemy. […] Aktualność i waga naukowa podjętej w monografii problematyki pozwalają mi stwierdzić z pełnym przekonaniem, że pozycja ta wnosi nowe ustalenia do dorobku polskiego medioznawstwa i warta jest szybkiego wydania.
Z recenzji
prof. dr hab. Katarzyny Pokornej-Ignatowicz
The book is dedicated to the topic and relevant issue, namely the impact of the war in Ukraine on the policy of the Visegrad Group countries. Collective monography deals with various aspects of relationship.
The above-mentioned covering of various aspects (international relations, asylum policy, aid, including military supplements, institutional assistance, parliamentary political debates, security policy, strategic environment, hybrid threats, media attention) makes the relatively heterogeneous character of the book.
The book can be characterized as a fruitful contribution to recent academic research on the regional impact of the war and the political situation in East Central Europe. It can be used mainly in the following scientific disciplines: political science, international relations, security and strategic studies, area studies, and media I communication studies. The book could also be helpful for decision-makers, journalists, and the educative sphere, including diplomatic education.
An excerpt from the review by Prof. Miroslav Mareš
Problematyka związana z wychowaniem i samowychowaniem (jako rezultatem oddziaływań wychowawczych) jest niezwykle interesująca, wieloaspektowa i wielowymiarowa. Odnosi się do zmian w różnych obszarach funkcjonowania człowieka w codziennym życiu: jego aktywności, zdrowia i dobrostanu, edukacji i pracy, zdobywania wiedzy i umiejętności, kształtowania osobowości i charakteru, co ukazuje złożoność analizy procesu wychowania i stanowi poważne wyzwanie dla badaczy planujących eksplorować te zagadnienia.
Szerokie spektrum zagadnień dotyczące problematyki wychowania i jego oddziaływań w różnych obszarach funkcjonowania człowieka sprawia, że te kwestie stanowią i będą stanowić przedmiot badań wielu naukowców analizujących te zagadnienia w różnych ujęciach i kontekstach. W ten nurt wpisuje się monografia pod redakcją naukową Danuty Wosik-Kawali i Wiktorii Krakowiak pt. Quo vadis wychowanie. Wybrane problemy cz. II.
Autorzy zwracają [w niej – przyp. red.] uwagę na wiele problemów i wyzwań związanych z oddziaływaniami wychowawczymi. Na rynku wydawniczym niewiele jest pozycji, które przedstawiałyby tak szeroki zakres zagadnień dotyczących różnych aspektów procesu wychowania z wielu perspektyw uwzględniających realia społeczne, ekonomiczne i kulturowe. Książka może być interesująca dla studentów kierunków pedagogicznych oraz wszystkich osób zainteresowanych wielowymiarowym charakterem wychowania.
Z recenzji dr hab. Beaty Jakimiuk, prof. KUL
Bywają tematy historyczne, które w potocznym odbiorze zdają się być bądź wytartymi sloganami, bądź realizacją politycznych projektów. W Polsce często do takiego nurtu należą książki dotyczące II wojny światowej, szczególnie gdy w swoim centrum stawiają Polaków jako ofiary przemocy i eksterminacji okupantów. [][Katarzyna Woniak] napisała książkę na pozornie wytarty temat, dotyczący losów polskich robotników przymusowych. []Co jest szczególnego w książce Woniak? Tytułowe oblicza przymusu to nawiązanie do socjologicznej kategorii Lebenswelt świat przeżywany, która począwszy od Edmunda Husserla i Jrgena Habermasa zadomowiła się w socjologii fenomenologicznej (Alfred Schtz), a z niej przeszła również na grunt badań historycznych. Przekładając teorię na empirię, chodzi o to, że pojedyncze zdarzenia, których doświadcza człowiek, wywołują emocje i stają się częścią jego codzienności. Badamy więc nie tyle same zdarzenia, ile skutki, jakie one wywołują w zachowaniach i działaniach ludzi. W przypadku książki Woniak takie podejście owocuje panoramicznym obrazem życia i przeżywania pracy przymusowej w stolicy Niemiec. Możemy się dowiedzieć, jak przebiegał zwykły dzień, zajrzeć do intymnych marzeń, uczuć, tęsknot za rodziną i ziemią rodzinną, potrzebą przeżyć religijnych; możemy poznać cierpienia i rodzące się miłości do współwięźniarek/współwięźniów. []Skąd autorka zdobyła tak ciekawe materiały do swojej książki? [] Podstawowym źródłem są akta sądów różnych instancji, które sądziły robotników narodowości polskiej za setki przeróżnych spraw. [] Sam ich przebieg był dość tendencyjny, ale dzięki umiejętnej analizie, czytaniu między wierszami czy wreszcie dzięki odnalezieniu oryginalnej, zarekwirowanej w toku śledztwa korespondencji można było stworzyć tak oryginalne, nowatorskie metodologicznie i źródłowo dzieło. [] Z recenzji prof. dr. hab. Roberta Traby
Książka ma nieco przekorny charakter, gdyż jej autor ? spoglądając na zjawisko poświęcania się takiej czy innej idei (Prawdy, Sprawiedliwości, Wolności itp.) ? koncentruje się na sytuacjach, w których idee uwodziły ludzkie umysły, a skutki tego uwiedzenia były najgorsze z możliwych, nawet dla tych idei. „Klęska śmiałych planów idealistycznych – pisał José Ortega y Gasset – demoralizuje człowieka całkowicie. Traci on swą spontaniczną wiarę w jakąkolwiek jasną i ukierunkowaną siłę” (Zmierzch rewolucji). W prezentowanej monografii poglądom hiszpańskiego filozofa przeciwstawia się poglądy dwóch myślicieli należących do przeciwnego obozu. Pierwszym jest Georg Hegel, przekonany, że po to, by zrealizować powszechny cel ludzkiej historii, „[…] każdy wielki człowiek musi zdeptać na swej drodze niejeden niewinny kwiat i niejedną rzecz zburzyć” (Wykłady z filozofii dziejów). Drugi to najbardziej w chwili obecnej wpływowy rosyjski ideolog Aleksander Dugin, nawołujący Rosjan, by w końcu „[…] rozpoznali swoje niewyraźne, ale własne, eschatologiczne ideały – triumf Idei [Narodowej], Sprawiedliwości, Prawdy” (???????????) . W książce pojawiają się także inni myśliciele (m. in. Kartezjusz, Kant, Hume, Unamuno), a tło narracji stanowią najnowsze wydarzenia historyczne i odniesienia do literatury pięknej.
Autor
Przedłożona do recenzji monografia Elżbiety Szabelskiej pt. Kompetencja językowa dzieci z ADHD dotyczy jednego z istotniejszych w przekonaniu logopedów i językoznawców tematu, a mianowicie funkcjonowania komunikacyjnego dzieci z zaburzeniami z deficytem uwagi i nadaktywnością. Bezsprzecznie ten typ za-burzeń towarzyszy ludzkości od dawna. Zdaniem Russella A. Barkleya literackie odniesienia do ADHD można znaleźć już u Szekspira, który poważne problemy z nieuwagą, nadpobudliwością oraz słabą kontrolę impulsów zdiagnozował" u króla Henryka VIII, przypisując mu chorobę uwagi". Jednakże pierwsze medyczne opisy tego deficytu pochodzą sprzed ponad 240 lat. [] Biorąc pod uwagę długą historię badań i wysoką frekwencję tego zjawiska, należy się dziwić, że sposób porozumiewania się tej grupy nie został jeszcze w pełni opisany. Dotychczasowe badania potwierdzają konieczność podjęcia takich działań. [] Brakuje jednak pogłębionej charakterystyki możliwości komunikacyjnych tej grupy oraz opisu ewentualnych problemów. [] W polskiej literaturze logopedycznej publikacji na ten temat ciągle mamy niewiele. Trudno nie zgodzić się z Autorką, iż: pod względem logopedycznym i językoznawczym obserwacje oraz wnioski są dość ogólnikowe i wynikają raczej z badań pedagogicznych i psychologicznych". Należy więc dobitnie podkreślić, że temat monografii wybrany został wyjątkowo trafnie, jego opracowanie zaś zainteresuje wiele grup zawodowych. Z recenzji dr hab. Katarzyny Kaczorowskiej-Bray, prof. UG
Przygotowaną książkę uznaję za wartościową, ponieważ porusza temat niezwykle zaniedbany []. Uzupełnia [ona dotychczasową] wiedzę na temat funkcjonowania afektywnego dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym wieku szkolnym w zakresie umiejętności rozpoznawania i nazywania poszczególnych emocji podstawowych. Ponadto dostarcza charakterystyki procesu regulowania emocji poprzez szczegółowy opis strategii radzenia sobie z uniwersalnymi emocjami o walencji negatywnej, tj.: złością, strachem i smutkiem. O wartości recenzowanej pozycji świadczą także dwa współzależne porządki, które można w niej odnaleźć. Podążając za jednym [] można odkryć, jak - wraz z wiekiem - zmienia się zdolność do rozpoznawania, nazywania i regulowania emocji. Zgodnie z drugim można zobaczyć, która z emocji podstawowych posiada najbardziej adekwatną i rozbudowaną dziecięcą wiedzę o emocjach, wyłaniającą się sukcesywnie wraz z rozwojem dziecka. Oba aspekty mogą stać się ważną przesłanką do tworzenia opartych na wiedzy (a nie tylko intuicji) programów edukacyjnych czy korekcyjnych w obszarze dziecięcych emocji. Fragment recenzji prof. UAM dr hab. Aleksandry Jasielskiej
[...] książka prof. UMCS dr hab. Urszuli Kusio Od monady do hybrydy. Przemiany kultury wpisuje się bardzo mocno i, od razu dodajmy, bardzo udanie w nurt naukowych badań oraz cywilizacyjnych, kulturowych, antropologicznych dyskusji o przesuwaniu granic zmiany kulturowej, definiowaniu kultury i coraz mniej uważnym ich traktowaniu; diagnozach kultury współczesnej, kierunku jej prze-kształceń, a jednocześnie o ujęciu temporalnym monokulturowości i wielokulturowości, związanym ze zmianami cech, potrzeb i możliwości poznawczych człowieka, generowanych ruchliwością społeczną i procesem globalizacji. [...] Rzeczowy styl wypowiedzi zapisany piękną polszczyzną uprzyjemnia każdą chwilę spędzoną z książką. Z recenzji wydawniczej dr hab. Małgorzaty Gruchoły, prof. KUL
Czas pandemii COVID-19 stał się dla nas wszystkich dojmującym doświadczeniem indywidualnym, osobistym, ale też społecznym czy kulturowym. Jak jednak zazwyczaj bywa, człowiek oswaja rzeczywistość, dystansując się od negatywnych jej aspektów i czynników. Jednym z najczęściej wykorzystywanych sposobów na to jest waloryzowanie humorystycznego stosunku do świata, co odciąża – przynajmniej częściowo – problem i pozwala odnaleźć się w nowej, na wskroś trudnej sytuacji. Jak przekonują Autorki, humor, jako zjawisko wieloaspektowe, niezwykle złożone i nośne, znajduje manifestacje w różnych sferach pandemicznej komunikacji, właściwie zawłaszczonej przez Internet, a tym samym zglobalizowanej, zuniwersalizowanej i egalitarnej. Cechy te powodują, że powstaje swoista, motywowana poważną wszak sytuacją, kultura śmiechu poddana określonym prawom i tendencjom odwołującym się do rozmaitych obszarów życia. Co warte odnotowania, w badaniach wykorzystano niezwykle bogaty materiał ilustracyjny, i to nie tylko polskojęzyczny, co czyni książkę dziełem o charakterze uniwersalnym, wykraczającym daleko poza granice jednej kultury czy języka. […]
Rozważania podjęte w monografii zostały oparte na niezwykle bogatej i wieloaspektowej literaturze przedmiotu. Autorki przywołują między innymi prace z zakresu językoznawstwa, nauk o kulturze, socjologii, psychologii, co czyni ich książkę opracowaniem na wskroś nowoczesnym, bo inter-, a nawet transdyscyplinarnym. […]
Monografia, dzięki wykorzystaniu różnych instrumentów badawczych, osadzeniu w kontekście metodologicznym wielu dziedzin i dyscyplin wiedzy, stanowi przykład opracowania niezwykle aktualnego oraz ważkiego poznawczo, co gwarantuje jej – poza naukowym – także sukces czytelniczy.
Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Artura Rejtera
Opiniowana monografia jest dziełem o charakterze wyraźnie interdyscyplinarnym, tkwiącym w szczególności w polu badawczym nauk o polityce i administracji oraz nauk o komunikacji społecznej i mediach […] Jej tematyka znakomicie lokuje się w centrum współczesnych problemów badawczych związanych z rosyjską agresją na Ukrainę, dla których to wydarzenia z lat 2013–2015 (a więc objętych badaniami Autora monografii) stanowiły swoiste preludium dla obecnej napaści Rosji na swoich słowiańskich sąsiadów, zapoczątkowanej u schyłku lutego 2022 roku […] Treści, które znajdują się w monografii Bogdana Borowika, uważam za bardzo wartościowe, świetnie i nader celnie wpisujące się w obecny klimat gorących wydarzeń politycznych w naszym regionie.
Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Janusza W. Adamowskiego
[POLITYKA] „Wydaje się więc, że żądania Putina są trzy: Zachód ma się pogodzić z aneksją Krymu, dalej – nie tylko dać gwarancje, że NATO nie przyjmie Ukrainy, ale przystać na «finlandyzację» kraju (terminem tym określano sytuację Finlandii po II wojnie światowej, rząd Finlandii, choć niepodległy, miał prowadzić politykę przyjazną Moskwie) i dodatkowo wprowadzić na Ukrainie taki «ustrój federalny», który dawałby Kremlowi prawo weta politycznego na wschodzie Ukrainy, w tych okręgach, które dziś są w rękach separatystów” [Marek Ostrowski, Wojna z Putinem, „Polityka”, nr 33, 12 VIII 2014].
„Poprzez ograniczone wojny w Czeczenii, Gruzji, na Ukrainie, poprzez zmasowaną propagandę, której nie są w stanie ograniczać represjonowane media niezależne, system Putina opiera się na konstruowaniu wroga zewnętrznego – USA, UE, organizacje pozarządowe, jak i na ofensywnych celach odzyskiwania «odwiecznych» ziem Krymu, Noworosji, Naddniestrza i ochrony «braci odłączonych», jakoby zagrożonych w obcych państwach. Oto orwellowska nowomowa. Zachodnia demokracja to groźba faszyzmu. A samowola despotycznej władzy w Rosji to «dalsze udoskonalanie rosyjskiej demokracji». Rosja ma odwieczne prawa, a Ukraina «nigdy nie była państwem» i – jak Putin zapowiadał w 2008 r. na szczycie NATO w Bukareszcie – może «się rozpaść», bo nie zda egzaminu w momencie zwrotnym historii” [Adam Krzemiński, Car jest nagi, „Polityka”, nr 50, 10 XII 2014].
[NEWSWEEK] Dmitrij Orieszkin, rosyjski politolog: „Historia Rosji zawsze wahała się od liberalizacji do militaryzacji, teraz mamy czas militaryzacji […] Jak długo to potrwa? Nie wiem, nie osiągnęliśmy jeszcze szczytu szaleństwa” [Michał Kacewicz, Disneyland z czołgami, „Newsweek Polska”, nr 27, 29 VI 2015].
Borys Niemcow: „Ktoś powiedział, że faszyści przyszłości będą gorliwymi antyfaszystami” [Faszyzm po rosyjsku, z Borysem Niemcowem rozm. M. Kacewicz, „Newsweek Polska”, nr 10, 2 III 2015; tekst rozmowy ukazał się kilka dni po zastrzeleniu Borysa Niemcowa w Moskwie – przyp. B. B.].
Michaił Zygar, redaktor naczelny prześladowanej przez rosyjskie władze internetowej telewizji Dożd: „Gdy zamilknie ostatnia niezależna stacja, zniknie ostatni blog i strona internetowa, będzie można z Rosjanami zrobić wszystko, wysłać ich na każdą wojnę i podpalić świat” [Jacek Pawlicki, Michał Kacewicz, Kremlowska melodia, „Newsweek Polska”, nr 9, 23 II 2015].
Poszukiwanie skutecznych metod pracy resocjalizacyjnej jest od zawsze prowadzone i pożądane zarówno z teoretycznego, ale przede wszystkim aplikacyjnego punktu widzenia. Przedłożona do recenzji książka stanowi próbę egzemplifikacji teoretycznej, badawczej i aplikacyjnej jeszcze stosunkowo słabo eksplorowanej na gruncie polskim problematyki wykorzystania socjoterapii w pracy z dorosłymi sprawcami przestępstw. Choć socjoterapia na polskim rynku wydawniczym znalazła odzwierciedlenie w ostatnich dziesięciu latach w wielu publikacjach naukowych (...) to zdecydowanie ich głównym podmiotem były dzieci i młodzież, zaś niniejsza publikacja pretenduje do wypełnienia luki w tym zakresie w odniesieniu do osób dorosłych.
Książka wpisuje się w nurt humanistycznego podejścia do resocjalizacji (resocjalizacja kreatywna, twórcza, bazująca na zasobach i potencjale jednostki), którego idee (pomimo teoretycznych wskazań i uzasadnień) wciąż są trudne realizacyjnie. Położenie nacisku na relację wychowawczą w pracy z osobami odbywającymi karę pozbawienia wolności jest ważne z punktu widzenia procesu zmiany, jaka ma zajść pod wpływem tego typu oddziaływań.
Z recenzji dr Ewy Grudziewskiej
Książka dr Barańskiej lokuje się na przecięciu teorii kultury oraz metodologii i filozofii nauki. Z jednej strony bowiem rekonstruuje za amerykańskim antropologiem problemy związane z badaniem kultury wyłaniające się na styku jego własnych badań terenowych i refleksji nad podejściami wcześniejszymi, z drugiej zaś Autorka stara się wydobywać na plan pierwszy zasadnicze rozstrzygnięcia filozoficzne, które z tego rodzaju problemami się wiążą. Sama również na najogólniejszym poziomie porządkuje swój wywód za pomocą odniesień filozoficznych. Podoba mi się swego rodzaju zrównoważenie, jakie udało jej się w tym osiągnąć. […] Korzyść jest taka, że skrupulatna lektura Geertza, jaką proponuje Autorka, pozwoli w książce odnaleźć coś interesującego czytelnikom zainteresowanym teorią kultury (zwłaszcza zaś jej losami w antropologii społeczno-kulturowej), jak i tym wszystkim, którzy raczej skupią się na jej przecinaniu się z problematyką filozoficzną. […] Podoba mi się to, jak Autorka prowadzi swoje rozważania blisko tekstu Geertza, a jednocześnie swobodnie go kontekstualizuje przywołując bądź teorie wcześniejsze, bądź ujęcia późniejsze, nierzadko polemiczne z autorem Wiedzy lokalnej. Podoba mi się również coś, co na początku lektury może przeszkadzać: wrażliwość na niejednoznaczność i wieloaspektowość poruszanej problematyki. Autorka jest daleka od próby stworzenia jednoznacznej wykładni teorii Geertza. Powiedziałbym, że bliska jest pod tym względem tekstom Derridy. Niewątpliwą zaletą pracy jest również duża erudycja, z jaką wywody są poprowadzone. Dr Barańska swobodnie sięga zarówno do współczesnej epistemologii, jak i do dyskusji antropologicznych nt. tekstualizmu w teorii kultury i w tych odniesieniach widać bardzo skrupulatną, pogłębioną lekturę. […] [U]ważam, że książka Koty na Zanzibarze potencjalnie będzie interesującą lekturą zarówno dla reprezentantów nauk badających kulturę (etnologia/antropologia, kulturoznawstwo, socjologia kultury itd.), jak i dla filozofek i filozofów. Jako trzecią kategorię czytelników dodałbym metodologów nauki lokujących się po trosze w filozofii, jak i w poszczególnych naukach szczegółowych […].
Z recenzji wydawniczej
Dr hab. Krzysztof Abriszewski
Funkcje wykonawcze, stanowiące istotę celowego działania, obejmują różnorodne procesy poznawcze, które przebiegając w skoordynowany, kontrolowany i intencjonalny sposób umożliwiają realizację złożonych zadań. Monografia ukazuje specyfikę funkcjonowania wykonawczego osób zdrowych na wybranych etapach ontogenezy, a także koncentruje uwagę czytelnika wokół problematyki zaburzeń funkcji wykonawczych w przebiegu niektórych schorzeń neurologicznych, psychiatrycznych i somatycznych. Zawiera praktyczne propozycje oddziaływań rehabilitacyjnych i treningowych w odniesieniu do osób z zaburzonymi lub osłabionymi funkcjami wykonawczymi. Oddawana do rąk czytelników pozycja kierowana jest do psychologów, neuropsychologów, specjalistów zajmujących się opieką nad osobami chorymi, seniorami, a także do studentów psychologii, których zainteresowania koncentrują się wokół problematyki funkcji wykonawczych i ich zaburzeń, zarówno w perspektywie teoretycznej, jak i praktycznej.
Monografia poświęcona kształtowaniu kompetencji kluczowych w edukacji przyrodniczej stanowi wartościowe opracowanie, będące odpowiedzią na główne wyzwania współczesnej edukacji. Usystematyzowana wiedza zawarta w trzech częściach książki odnosi się do: refleksji dotyczących wkładu dydaktyków przedmiotów przyrodniczych w kształtowanie kompetencji kluczowych, wyników badań nad wybranymi kompetencjami kluczowymi oraz praktycznych rozwiązań w zakresie ich kształtowania na wszystkich etapach edukacji.Autorzy monografii należą do grona doświadczonych teoretyków i praktyków szeroko rozumianej edukacji przyrodniczej: od przedszkola po studia wyższe. Reprezentują zarówno środowisko akademickie, jak i oświatowe aktywnie działające na rzecz przygotowania społeczeństwa do uczenia się przez całe życie, niezbędnego do dobrego funkcjonowania we współczesnym, szybko zmieniają-cym się świecie.
Uważam, że recenzowana publikacja może z całą pewnością, przyczynić się do szerzenia wiedzy z tego obszaru i stanowić pomoc w edukowaniu konsumentów, administracji publicznej czy biznesu. Dlatego z całym przekonaniem mogę polecić monografię decydentom na szczeblu krajowym, ale także na szczeblu samorządowym oraz przedsiębiorcom i wszelkim instytucjom, które powinny dbać o wdrażanie rozwiązań gospodarki zasobooszczędnej i niskoemisyjnej w Polsce.
Recenzowana publikacja stanowi bardzo bogate kompendium wiedzy z zakresu zarządzania proekologicznego i może być dedykowana również studentom różnych kierunków, np.: zarządzania, ekonomii, ochrony środowiska, energetyki. Ta publikacja na pewno stanie się podstawą do promowania wśród studentów postaw proekologicznych i budowania ich świadomości środowiskowej.
Z recenzji dr. hab. inż. Krzysztofa Wodarskiego, prof. PŚ
Książka wpisuje się w nurt publikacji poświęconych problematyce rozwoju indywidualnej działalności gospodarczej i przedsiębiorczości w Polsce. Zjawiska te są rozpatrywane w kontekście przeobrażeń warunków funkcjonowania różnych kategorii uczestników rynku pracy i zasad kształtowania aktywności zawodowej, wywołanych między innymi procesami uelastyczniania tego rynku. Materiał empiryczny pochodzi z cyklu badań autorskich zrealizowanych w latach 20022019 wśród osób prowadzących własną działalność gospodarczą. Celem monografii jest opis cech i uwarunkowań sytuacji pracy jednostek wchodzących w skład tej zróżnicowanej i odmiennie definiowanej zbiorowości. W koncepcji uwzględniono charakterystykę wykonywanej pracy, jak również aspekty decydujące o specyfice samozatrudnienia i funkcji (mikro)pracodawcy, przyczyny podejmowania działalności gospodarczej, znaczenie zasobów społeczno-zawodowych i doświadczeń na rynku pracy (w tym bezrobocia), identyfikację z rolą przedsiębiorcy, wartość pracy oraz czynniki satysfakcji. Analizom dotyczącym sytuacji pracy na własny rachunek towarzyszą ponadto rozważania na temat zmian modelu pracy i poszukiwania jej współczesnych paradygmatów. W opracowaniu dominuje perspektywa socjologiczna, niemniej w przypadku wielu rozwiązań teoretycznych i wyjaśnień zastosowano podejście interdyscyplinarne.
Niniejsza publikacja stanowi autorskie opracowanie wybranych zagadnień z kursowego przedmiotu wstęp do prawoznawstwa prowadzonego na I roku studiów prawniczych oraz z przedmiotów o zbliżonych nazwach, zawierających treści dotyczące wprowadzenia do prawa (jak podstawy prawa, nauka o państwie i prawie, wstęp do nauk prawnych, wstęp do wiedzy o państwie i prawie).
Fragment Wprowadzenia
Pracę należy ocenić jako wartościową treściowo oraz konstrukcyjnie autorską propozycję opracowania o charakterze dydaktycznym, poświęconego wybranym zagadnieniom prawoznawstwa. Książka przedstawia osiem fundamentalnych zagadnień stanowiących uniwersalną podstawę programową dla przedmiotu wstęp do prawoznawstwa i przedmiotów pokrewnych. Autorzy z powodzeniem zrealizowali główny cel pracy skoncentrowany na przystępnym ujęciu wybranych zagadnień prawoznawstwa, ukazanych w ujęciu teoretycznym i praktycznym z wykorzystaniem relewantnych fragmentów aktów normatywnych oraz orzecznictwa organów stosujących prawo celem zaprezentowania studentom już na początku drogi edukacyjnej elementów praktyki stosowania i wykładni prawa. Taki zabieg dostarczył istotnego materiału dydaktycznego do ćwiczeń, który może wspomóc nabywanie przez studenta praktycznych umiejętności pracy z różnymi źródłami prawa czy z orzecznictwem celem doprowadzenia do poprawnego rozumienia podstawowej siatki pojęciowej oraz podstawowych procesów zachodzących w prawie.
Z recenzji dr. hab. Adama Zienkiewicza, prof. UWM
Oddawana w ręce czytelników zbiorowa monografia to kolejny tom, będący pokłosiem cyklicznej międzynarodowej konferencji naukowej, odbywającej się pod hasłem Zagrożenia bezpieczeństwa w procesach globalizacji. Idea konferencji na temat zagrożeń współczesnego świata jako dynamicznego procesu zrodziła się w 2019 roku w środowisku badaczy Instytutu Nauk o Polityce i Administracji UMCS w Lublinie, Wydziału Zarządzania Polityczno-Informacyjnego Akademii Ostrogskiej w Ostrogu oraz Instytutu Społeczno-Ekonomicznego Uczelni Państwowej im. Szymona Szymonowica w Zamościu (obecnie Akademii Zamojskiej). Z perspektywy czasu okazało się, że stała się nie tylko ważnym i potrzebnym wydarzeniem intelektualnym lecz także platformą spotkania i wymiany poglądów badaczy reprezentujących różne dyscypliny i środowiska naukowe, teoretyków i praktyków próbujących wyjaśnić, zrozumieć, na nowo interpretować zmieniającą się rzeczywistość. Zawarte w niniejszym tomie analizy można przyporządkować do trzech obszarów: teoretycznej konceptualizacji zagrożeń zdrowotnych, różnorodności koncepcyjnego myślenia o przeciwdziałaniu zagrożeniom bezpieczeństwa zdrowotnego oraz złożoności skutków współczesnych zagrożeń zdrowotnych. Prezentowana monografia nie wyczerpuje złożoności i różnorodności zagrożeń bezpieczeństwa zdrowotnego i reakcji na nie. Jest propozycją ujęcia tego problemu badawczego, ważnym punktem odniesienia i jednoczesnym zaproszeniem do poszerzania i pogłębiania analizy tego tematu. Można ją także uznać za swoisty zaczyn przyszłych badań innych nietradycyjnych wymiarów bezpieczeństwa specyficznych dla XXI wieku.
Książka wpisuje się w nurt publikacji poświęconych problematyce rozwoju indywidualnej działalności gospodarczej i przedsiębiorczości w Polsce. Zjawiska te są rozpatrywane w kontekście przeobrażeń warunków funkcjonowania różnych kategorii uczestników rynku pracy i zasad kształtowania aktywności zawodowej, wywołanych między innymi procesami uelastyczniania tego rynku. Materiał empiryczny pochodzi z cyklu badań autorskich zrealizowanych w latach 2002–2019 wśród osób prowadzących własną działalność gospodarczą. Celem monografii jest opis cech i uwarunkowań sytuacji pracy jednostek wchodzących w skład tej zróżnicowanej i odmiennie definiowanej zbiorowości. W koncepcji uwzględniono charakterystykę wykonywanej pracy, jak również aspekty decydujące o specyfice samozatrudnienia i funkcji (mikro)pracodawcy, przyczyny podejmowania działalności gospodarczej, znaczenie zasobów społeczno-zawodowych i doświadczeń na rynku pracy (w tym bezrobocia), identyfikację z rolą przedsiębiorcy, wartość pracy oraz czynniki satysfakcji. Analizom dotyczącym sytuacji pracy na własny rachunek towarzyszą ponadto rozważania na temat zmian modelu pracy i poszukiwania jej współczesnych paradygmatów. W opracowaniu dominuje perspektywa socjologiczna, niemniej w przypadku wielu rozwiązań teoretycznych i wyjaśnień zastosowano podejście interdyscyplinarne.
Koncepcja teoretyczna programu wychowania przedszkolnego 100 światów opiera się na podejściu pedagogiczno-filozoficznym Reggio Emilia. Jest to zestaw założeń, metod organizacji edukacji i zasad projektowania środowiska, który uznany za holistyczny, znany jest w świeci jako praktyka Reggio Emilia ()W przedszkolu pracującym według koncepcji 100 światów dzieci eksperymentują i rozwijają kompetencje w posługiwaniu się językiem mówionym i za pomocą gestów, rysunku, pisma, muzyki, malowania, budowania, rzeźbienia w glinie, w trakcie prac konstrukcyjnych, zabawy światłem i cieniem, zabaw w teatr, zabaw na dworze, pobliskim parku i lesie. Mocną stroną programu jest włączenie do treści programowych propozycji projektów uwzględniających bloki treściowe oraz tematy projektów. Z recenzji dr hab. prof. UwB Elżbiety Jaszczyszyn
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
