TOM 30. JUBILEUSZOWY
ROCZNIK STRATEGICZNY jest jedyną w Polsce i w Europie Środkowej publikacją, która systematycznie i całościowo przedstawia główne wydarzenia i tendencje w życiu międzynarodowym mijającego roku.
OBSERWATORIUM BEZPIECZEŃSTWA oferuje wnikliwą analizę – instytucjonalną i sektorową – globalnych oraz regionalnych problemów bezpieczeństwa.
ŚWIAT W ROCZNIKU to geopolityczne ujęcie sytuacji międzynarodowej, w tym polityki wielkich mocarstw.
Diagnozę sytuacji strategicznej ukazano z polskiej perspektywy.
Zawartość Rocznika wzbogacono autorskimi tabelami i kalendarium.
Ponadto w obecnym wydaniu RS m.in.:
Małpa z brzytwą urządza świat, czyli moralny upadek supermocarstwa
Rosja – wojenny trismus Putina bez zmian
Izrael bombarduje Bliski Wschód
Przebudzenie osamotnionej Europy
Polska strategia
W jubileuszowym tomie RS publikują:
Bolesław Balcerowicz, Ridvan Bariiev, Agnieszka Bieńczyk-Missala, Paweł J. Borkowski, Patrycja Grzebyk, Aleksandra Jarczewska, Łukasz Jasiński, Karina Jędrzejowska, Roman Kuźniar, Wiesław Lizak, Marek Madej, Marek Menkiszak, Leon Pińczak, Kamila Pronińska, Adam Daniel Rotfeld, Eugeniusz Smolar, Piotr Śledź, Marcin Terlikowski, Rafał Wiśniewski, Andrzej Wojtyna, Anna Wróbel.
O Wernerze Sombarcie, budzącym w europejskiej nauce ogromne emocje historyku gospodarczym i współtwórcy socjologii historycznej, przyjacielu i jednocześnie krytyku Maxa Webera, nauki społeczne od niemal stulecia nie mają zbyt wiele do powiedzenia. Jego błyskotliwą krytykę teorii wartości Marksa solidarnie zignorowali zarówno marksiści, jak i neoklasycy. Opus magnum Sombarta, Der moderne Kapitalismus, dobrze znane polskim badaczom początków XX wieku, od czasu międzywojnia nie było przedmiotem pogłębionej naukowej refleksji (do wyjątków należały prace Fernanda Braudela). Mowa zaś o dziele, w którym Sombart jawi się jako twórca takich pojęć, jak „duch kapitalizmu” i „schyłkowy kapitalizm”. Zapamiętano go natomiast jako autora wielokrotnie wznawianej, budzącej skrajnie odmienne oceny monografii Żydzi i życie gospodarcze. Inaczej niż w przypadku Martina Heideggera, nigdy też nie został mu zapomniany flirt z narodowymi socjalistami Hitlera (w przeciwieństwie do filozofa nie wstąpił do NSDAP). O tych i innych związanych z postacią Wernera Sombarta problemach traktuje ta książka.
___________
Ogromnym walorem pracy jest znakomita analiza wybranych motywów twórczości Wernera Sombarta. Na uwagę zasługuje potraktowanie go jako żywego, kompletnego badacza i teoretyka (notabene wcale nie drugorzędnego). Zaproponowany przez Henryka Szlajfera sposób lektury jest intelektualną podróżą rozpoczętą od Marksa, przez marksizm i socjaldemokrację – kierującą się marksizmem, a momentami go kwestionującą – po rozwinięte, złożone analizy kapitalizmu. […] Szlajfer analizuje też relacje Sombarta z socjaldemokracją, której członkiem nigdy nie został i od której – mimo że początkowo był jej gorącym sympatykiem – oddalał się z czasem coraz bardziej. Stało się tak głównie z powodu zmian w biurokratyzującym się ruchu socjalistycznym, to jest w partii i powiązanych z nią związkach zawodowych, ale też w wyniku przemian światopoglądowych jego członków.
prof. dr hab. Jarosław Kilias
Przez osobę Sombarta, jego losy, drogi myślenia oraz polemiki poznajemy historię intelektualną Niemiec – jakże ważną dla Europy i świata. […] Poglądy Sombarta ewoluowały tak dalece, że w końcu stał się on prekursorem narodowego socjalizmu. Prawdą jest, że w jakiś sposób dystansował się od Hitlera – z wzajemnością. W tym punkcie otwiera się ciekawa dla historyka sprawa: to, że różne zjawiska wyrastały z jednego pnia, oraz obserwacja, że nie od razu pień ten musiał być czytelnie zatruty. Na faszyzm – jak zresztą na komunizm – nabrała się zdumiewająco duża liczba ludzi wybitnych bądź takich, którzy z czasem wybitni się stali. Dla krajów „drugiej ligi” faszyzm był często atrakcyjny jako alternatywa dla dominującego Zachodu i jako gwarant szybkiego rozwoju. Notabene powtórzyło się to w stosunku do komunizmu. Jakkolwiek paradoksalnie by to brzmiało: gdy czytałem tekst Szlajfera o Sombarcie, przychodziła mi na myśl ewolucja wielu z nas od większego lub mniejszego związku z komunizmem, przez rewizjonizm, do antykomunizmu w różnych jego odcieniach oraz wysiłki wytłumaczenia sobie samemu własnej przemiany.
prof. dr hab. Marcin Kula
Jest to solidna monografia analityczna, której autorzy łączą liczne egzemplifikacje z analizą teoretyczną pojęć, kontekst historyczny krzyżują z wątkami współczesnymi (prawnymi, kulturowymi, politycznymi itd.). Piszą o współczesnych społeczeństwach zachodnich, ale widzą również problemy Globalnego Południa i do tego dokładają analizę praw ludów rdzennych. Jednym słowem to bardzo gęsty, ale też uporządkowany i przemyślany tekst, który jako monografia problemowa z powodzeniem może zostać wykorzystany w dydaktyce akademickiej. Bo choć nie ucieka przed rozważaniami teoretycznymi, to jednocześnie nie jest on ciężki! To duża zasługa autorów, którym udało się pogodzić pogłębioną analizę ze swobodą narracyjną. prof. dr hab. Cezary Obracht-Prondzyński prof. dr hab. Anna Śliz profesor socjologii w Katedrze Socjologii w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół socjologii teoretycznej, historii myśli społecznej i socjologicznej, socjologii kultury (ze szczególnym uwzględnieniem problematyki wielokulturowości), teorii zmiany i rozwoju społecznego. Autorka i współautorka ponad 150 prac naukowych, w tym m.in. monografii Wielokulturowość: iluzje czy rzeczywistość? (2009), Wielokulturowość: stygmat współczesnego świata? Próba analizy socjologicznej (2017). Współautorka (z Markiem Szczepańskim) podręcznika Współczesne teorie społeczne. W kręgu ujęć paradygmatycznych (dwa wydania: 2014 i 2019). Wiceprzewodnicząca Komitetu Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Ekspertka w Narodowym Centrum Nauki. Członkini Redakcji czasopisma Kultura i Społeczeństwo. dr hab. Karol Chrobak adiunkt w Katedrze Socjologii w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Obszary badawcze, którymi się zajmuje, obejmują historię filozofii, ze szczególnym uwzględnieniem filozofii polskiej (teoria wielości rzeczywistości Leona Chwistka), antropologię filozoficzną (filozofia życia Helmutha Plessnera) oraz filozofię społeczną i polityczną. Jest autorem około 70 publikacji naukowych, w tym książek Niejedna rzeczywistość. Racjonalizm krytyczny Leona Chwistka (2004), Między naturą a kulturą. Filozofia życia Helmutha Plessnera (2014), oraz tłumaczenia zbioru tekstów Leona Chwistka The Plurality of Realities. Collected Essays (2018).
Książka wydana wspólnie z Niemieckim Instytutem Historycznym w Warszawie Postać Fryderyka II, zwanego Wielkim, a także dzieje relacji między Polską i Prusami mają dla polskich czytelników znaczenie szczególne. Fryderyk był jednym z pomysłodawców rozbiorów Polski, a zarazem jedna trzecia terytorium współczesnej Polski to ziemie leżące niegdyś w granicach Prus. Jak pruski król postrzegał Pierwszą Rzeczpospolitą? W jakim stopniu niemieckie opinie o Polsce, często krytyczne, mają swoje źródło w poglądach Fryderyka II? Czy kult, jakim jego osoba jest otaczana w Niemczech, stał się przeszkodą dla polsko-pruskiego zbliżenia i do dziś utrudnia polsko-niemieckie porozumienie? Autorzy analizują ambiwalentne postawy wobec Fryderyka widoczne w Niemczech i w Polsce, oscylujące między uwielbieniem, krytyką i potępieniem. Hans-Jrgen Bmelburg, profesor historii, specjalizujący się w dziejach Europy Środkowo-Wschodniej, pracuje na Uniwersytecie im. Justusa Liebiga w Giessen. Przez niemal dziesięć lat mieszkał w Polsce. Zajmuje się historią Polski, Prus oraz stosunków polsko-niemieckich w XVXXI w. Matthias Barelkowski, mieszkający w Berlinie historyk, redaktor i tłumacz z języka polskiego. Specjalizuje się w historii relacji polsko-niemiecko-żydowskich w XIX i XX w. Od 2017 r. jest drugim przewodniczącym Komisji ds. Historii Niemców w Polsce. Celem niniejszej książki jest przedstawienie innego, właśnie wschodnio- i środkowoeuropejskiego obrazu Fryderyka, a tym samym przybliżenie zapomnianych wątków historii polsko-pruskiej, a także dziejów prusko-niemieckiej recepcji tej postaci. Hans-Jrgen Bmelburg, Matthias Barelkowski Wykład Bmelburga i Barelkowskiego to nie tylko powrót do połowy XVIII w., wraz z przypomnieniem roli Fryderyka II, lecz przede wszystkim ukazanie procesu konstruowania legendy fryderycjańskiej na tle stosunków polsko-niemieckich aż do czasów współczesnych. Edmund Kizik
Autorzy wyjaśniają, także w perspektywie diachronicznej, procesy funkcjonowania rodzin polsko-niemieckich w szerszej społeczności w Polsce i w Niemczech. Przybliżają praktyki codzienne, kultywowane tradycje, związki z religią, odczuwane przejawy dyskryminacji, rodzaje manifestowanych tożsamości i wpływ rodzin na bagaż tożsamościowy jednostek. Uwagę przykuwają stanowiące podstawę tej książki badania własne, rzetelnie przeprowadzone i świetnie opracowane. Prof. dr hab. Krystyna Slany Badania dotyczące wyjazdów Polaków do Niemiec koncentrują się zwykle na migracjach (ich historycznym kontekście, mechanizmach wyjazdów, polityce migracyjnej itd.), a nie na migrantach. Oni sami bardzo rzadko dopuszczani są do głosu. W efekcie zdecydowanie brakuje pogłębionych badań i opracowań na temat różnych aspektów odnajdywania się Polaków w niemieckiej codzienności, problemów związanych z ich adaptacją, długotrwałą integracją, przy tym badań uwolnionych od metodologicznego nacjonalizmu, dotyczących zwykłych ludzi. Ta książka właśnie im jest poświęcona. Należy docenić wnikliwą analizę kluczowej kwestii konstytuującej każdą mniejszość, w tym także niemiecką w Polsce kształtowania się złożonej tożsamości tworzących ją osób, w zróżnicowanych warunkach polityczno-gospodarczo-społecznych. () Książka wypełnia lukę w badaniach nad tzw. drugim pokoleniem migrantów i szerzej nad ludźmi wychowanymi w rodzinach interkulturowych. Dr hab. Agnieszka Szczepaniak-Kroll
Nowy Jork w studiach miejskich zajmuje miejsce wyjątkowe i wielokrotnie poddawany był analizie. Bodaj najbardziej syntetyczną opinię na jego temat sformułował Rem Koolhaas, nazywając Manhattan dwudziestowiecznym kamieniem z Rosetty, czym nawiązał do odczytanych niegdyś hieroglifów i do tajników kultury starożytnego Egiptu. () Autorka podeszła do tematu od strony na ogół słabo rozpoznanej, a mianowicie od strony przepisów, które pozostają w cieniu, a leżą u podstaw tej niezwykłej formacji przestrzennej, jaką jest Manhattan. Każdy, kto poszukując wiedzy o Nowym Jorku, nie zamierza poprzestać na ogólnych, mniej lub bardziej znanych informacjach i próbuje dotrzeć do sedna procesów kształtujących krajobraz tego miasta, znajdzie w książce Doroty Jopek to, czego szuka. Cennym atrybutem pracy jest zbiór informacji z pierwszej ręki, będących pokłosiem kilkuletniej praktyki architektonicznej w Nowym Jorku. Prof. dr hab. inż. arch. Aleksander Bhm Dorota Jopek absolwentka architektury na Politechnice Krakowskiej. Pracuje na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie (Katedra Gospodarki Przestrzennej) i na Politechnice Rzeszowskiej (Katedra Architektury i Dziedzictwa Kulturowego). Autorka i współautorka wielu publikacji poświęconych rozwojowi przestrzennemu wielkich miast w zakresie planowania, urbanistyki i rewitalizacji. Członek Towarzystwa Urbanistów Polskich i Izby Architektów. Jej praktyka zawodowa obejmuje kilkadziesiąt projektów architektonicznych i urbanistycznych, realizowanych w polskich i zagranicznych pracowniach projektowych, m.in. w bliskim jej sercu Nowym Jorku, gdzie mieszkała przez osiem lat.
Maciej J. Nowak poświęcił swą monografię prawnym aspektom planowania przestrzennego. Jest to proces o fundamentalnym znaczeniu dla gospodarki, ochrony środowiska i dziedzictwa kulturowego, wreszcie dla jakości codziennego życia ludzi. Takie jego rozumienie zdecydowanie wykracza poza tradycyjnie pojmowaną sferę urbanistyczno-planistyczną. Książka adresowana jest do środowiska naukowego zajmującego się gospodarką przestrzenną, do urbanistów i architektów. Bardzo przydatna może okazać się także dla pracowników organów samorządu terytorialnego. Monografia stanowi wartościową i potrzebną publikację na polskim rynku wydawniczym, prezentuje bowiem spojrzenie, które nieczęsto jest przedmiotem głębszej refleksji w środowisku naukowym (a także w praktyce) związanym z szeroko pojętą gospodarką przestrzenną. prof. dr hab. Tadeusz Stryjakiewicz
Książka wydana wspólnie z Ośrodkiem Studiów Wschodnich im. Marka Karpia. Konflikty zbrojne i napięcia polityczne na świecie bardziej niż kiedykolwiek czynią aktualnym pytanie o możliwość przewidywania rozwoju wydarzeń międzynarodowych. Jak uniknąć błędów i być skutecznym? Książka Rozumieć politykę międzynarodową przynosi odpowiedź na to pytanie. Proponuje nowe spojrzenie na analizę wywiadowczą poprzez rozróżnienie między trzema sposobami jej interpretacji: psychologicznym (skupionym na osobie analityka), formalnym (zorientowanym na sposoby przetwarzania informacji) i fenomenologicznym (koncentrującym uwagę na przedmiocie analizy). Ważnym elementem książki jest postulat wyjścia poza tradycyjne źródła wywiadowcze i szerszego uwzględnienia źródeł otwartych. Praca zawiera przegląd podstawowych technik analitycznych, w tym wykorzystujących sztuczną inteligencję. Osobne rozdziały poświęcono różnym kulturom analitycznym oraz wybranym przykładom sukcesów i porażek w tej dziedzinie. Wojciech Zajączkowski historyk i dyplomata. W latach 90. pracował m.in. w Ośrodku Studiów Wschodnich oraz Fundacji im. Stefana Batorego. Od 1998 r. związany z Ministerstwem Spraw Zagranicznych. Był ambasadorem Polski w Rumunii, Rosji i Chinach, pracował też w placówce dyplomatycznej RP w Kijowie. Autor czterech książek, w tym nagrodzonej przez Przegląd Wschodni pracy Rosja i narody (2010).
Jest to pierwsza w literaturze polskiej monografia dotycząca programu pomocy dla romskiego mieszkalnictwa w Polsce przygotowana na podstawie badań społecznych (antropologicznych). [...] Jak przyznaje autor, polskie doświadczenia w zakresie polityki wsparcia mieszkaniowego dla Romów były dla niego unikalnym laboratorium społecznym ukazującym trudności integrowania Romów w szersze ramy społeczeństwa polskiego. [] Dzięki jego analizie mamy niezwykłą okazję spojrzenia na funkcjonowanie maszynerii polityki pomocy, zmiany w programach i strategiach, wzajemne postrzeganie aktorów tej polityki, a przede wszystkim na jej rezultaty, które są oceniane krytycznie. prof. dr hab. Sławomir Łodziński Praca stanowi głębokie studium antropologiczne dotyczące relacji pomiędzy większością społeczną, romską mniejszością a przestrzenią. Przy czym to ostatnie pojęcie obejmuje nie tylko przestrzeń fizyczną, lecz także metaforycznie rozumianą przestrzeń romskiego życia, istniejącą w ramach nieromskiego świata, z którym Romów łączą skomplikowane relacje i przed którym przestrzeń ta często ich broni. dr hab. Sławomir Kapralski, prof. UKEN Maciej Witkowski jest antropologiem społecznym i psychologiem kulturowym, członkiem European Association of Social Anthropologists, European Sociological Association i Gypsy Lore Society (najstarszej na świecie organizacji naukowej zajmującej się sprawami romskimi). Pracuje jako profesor w Akademii WSB. Od ponad 25 lat zajmuje się problematyką integrowania Romów w Polsce i innych krajach oraz metodologią badań międzykulturowych w różnych obszarach nauk społecznych. Brał udział w licznych etnograficznych badaniach terenowych poświęconych problematyce mniejszości etnicznych w Europie.
Elsie Monge Yoder ikona walki o prawa człowieka w Ekwadorze i całej Ameryce Łacińskiej. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla w 2005 roku. Dyrektorka zarządzająca CEDHU (Ekumenicznej Komisji Praw Człowieka), założycielka i przewodnicząca FEDHU (Ekwadorskiego Frontu Praw Człowieka). Siostra Wspólnoty Misyjnej Maryknoll. Prowadziła działalność m.in. w Ekwadorze, Gwatemali i Panamie. Przewodnicząca Komisji Prawdy w Ekwadorze (2007-2010) i Hondurasie (2010-2011). Dwukrotna wiceprzewodnicząca Międzynarodowej Federacji Praw Człowieka (20162022). Tomasz Teodorczyk psycholog, psychoterapeuta, superwizor i facylitator społeczny z wieloletnim stażem zawodowym. Współzałożyciel Akademii Psychologii Głębokiego Dialogu w Warszawie. Realizuje projekty społeczne i szkoleniowe w Polsce oraz na świecie (Ekwador, Meksyk, Gruzja, Armenia, Ukraina). Autor książek: Jak umierają ptaki (2014), Oświecenie dziobaków (2015), Mindell i Jung. Reedycje i inspiracje (2016), Traktat o psychoterapii. IMAM (2017), Płacz cykady (2021), Psychoterapia pisana żartem (2022), Mnemosyne/Lesmosyne (2023).
Książka zawiera elementy analizy sytuacji w Afryce z perspektywy nauki o stosunkach międzynarodowych, ale z silnym udziałem wielodyscyplinarności – zwłaszcza nauk o polityce (rozważania nad afrykańskim państwem) czy ekonomii (procesy zmian społeczno-ekonomicznych, polityka rozwojowa). (...) Autor raczej krytycznie odnosi się do niedawnych ocen wskazujących, że Afryka w wyniku reform zainicjowanych w pierwszej dekadzie pozimnowojennej będzie w stanie na trwale wyeliminować stereotypowe opinie o zmarginalizowanym kontynencie – sukcesy gospodarcze pierwszych kilkunastu lat XXI stulecia są raczej konsekwencją zwiększenia eksportu surowców z państw afrykańskich do krajów trzecich, a nie trwałą zmianą pozycji Afryki w międzynarodowym podziale pracy.
dr hab. Wiesław Lizak, UW
Punktem wyjścia jest Afryka zmarginalizowana – i w dyskursie, i w postrzeganiu, i w realnych procesach politycznych oraz gospodarczych. Autor w znakomity sposób pokazuje, jak te trzy strefy się wzajemnie przenikają, tworząc coś na kształt sprzężenia zwrotnego. (…) Andrzej Polus, teoretyk stosunków międzynarodowych, celnie opisujący rzeczywistość Afryki, robi to w sposób oryginalny i jednocześnie przystępny, plastycznie objaśniając trudne pojęcia, takie jak neopatrymonializm czy dependencja.
Dr hab.. Dominik Kopiński, prof.. Uwr
Korzystając ze swojego wieloletniego i bogatego doświadczenia, Julita Siemiątkowska-Sujka tworzy swoisty przewodnik po różnych formach terapii dla dzieci z autyzmem, ze szczególnym uwzględnieniem terapii niedyrektywnej opartej na dowodach naukowych. Myślę, że publikacja ta będzie wartościowa nie tylko dla badaczy i studentów z obszaru studiów społecznych i medycznych, lecz także dla praktyków pracujących z dziećmi z całościowymi zaburzeniami rozwoju, w tym z dziećmi z niepełnosprawnością sprzężoną ze spektrum autyzmu. Monografia jest bardzo wartościowa zarówno w aspekcie poznawczym, jak i aplikacyjnym. Autorka przejawiła też pasje i zainteresowania klinicysty.
prof. dr hab. Marta Makara-Studzińska
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
Dane naukowo-epidemiologiczne ukazują, że liczba urodzeń dzieci z całościowymi zaburzeniami rozwoju ze spektrum autyzmu stale wzrasta. (…) Wprawdzie wzrasta efektywność edukacji i terapii dzieci z ASD, lecz wciąż jest pole do jej doskonalenia. (…) Monografia przedstawia kompleksowo oddziaływania edukacyjno-terapeutyczne według amerykańskiego Modelu SCERTS przez pryzmat wysokiej skuteczności tego modelu z punktu widzenia rodziców i opiekunów. Adresatami książki mogą być nie tylko pracownicy służby zdrowia, lecz także opiekunowie, studenci kierunków medycznych i społecznych oraz wszystkie osoby, które stykają się zawodowo lub osobiście z zaburzeniami rozwojowymi.
prof. dr hab. n. med. Napoleon Waszkiewicz
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku
Trzydzieści pięć lat polityki zagranicznej wolnej Polski było bogate w ważne, nierzadko dramatyczne wydarzenia. Po 1989 roku musieliśmy odzyskać suwerenność, zadbać o trwałość granic, zbudować międzynarodowe podstawy bezpieczeństwa, zapewnić szanse rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego. I to się polskiej dyplomacji udało. Nie zabrakło jednak w tym czasie błędów i niezdrowych iluzji, a niekiedy prób odwracania Polski od jej sukcesów, od Europy.
Roman Kuźniar
Książka Profesora Romana Kuźniara zawiera kompleksowy obraz polskiej polityki zagranicznej. Autor kreśli go z wielkim znawstwem oraz pasją badawczą. Zwraca przy tym uwagę na cechę rzadką, a równocześnie bezcenną: przyzwoitość – tak w życiu społecznym, jak i międzynarodowym. Publikacja jest opracowaniem niezwykle potrzebnym, wypełniającym lukę występującą w tym zakresie tematycznym w polskim piśmiennictwie naukowym.
prof. dr hab. Sebastian Wojciechowski
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Pierwszym z warunków prowadzenia efektywnej polityki zagranicznej państwa jest trafne zidentyfikowanie zmiennych strukturalnych, w tym rozkładu potęgi w systemie międzynarodowym oraz potencjału i pozycji państwa na arenie międzynarodowej. Kolejnym jest odpowiednie reagowanie na bodźce wychodzące z tego systemu przy mobilizowaniu krajowych zasobów oraz zręczna współpraca dyplomatyczna na rzecz maksymalizacji wpływu na kształtowanie środowiska międzynarodowego. Profesor Roman Kuźniar, teoretyk i praktyk polityki zagranicznej Polski, doskonale zna meandry zachodzących w jej ramach procesów decyzyjnych. W niniejszej monografii ze znawstwem recenzuje poczynania władz Rzeczypospolitej, w reakcji na dynamiczne zmiany ostatnich dekad zachodzące zarówno w bezpośrednim otoczeniu Polski, jak i w globalnym środowisku międzynarodowym.
dr hab. prof. ucz. Łukasz Jureńczyk
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Związki tradycji i nowoczesności w społeczności Jurgowa na polskim SpiszuW 1972 roku Milton Friedman zadał słynne pytanie: Czy możemy zatrzymać Lewiatana?. I było to w istocie pytanie retoryczne. Zaczęto majsterkować przy własności, tworząc różne hybrydy państwowo-prywatne. [] Eksperymenty z mieszanymi formami własności przynosiły zróżnicowane rezultaty i bywały przedmiotem wielu analiz i zaciętych sporów. Często miały one wydźwięk polityczny, ale w miarę upływu czasu i narastania autentycznych potrzeb społecznych nabierały coraz bardziej pragmatycznego charakteru i coraz częściej opierały się na wiedzy empirycznej, na badaniach funkcjonujących w praktyce rozwiązań. Najwybitniejszymi przedstawicielami takiego podejścia byli Elinor i Vincent Ostromowie. [...] Chmielewscy, którzy od dawna współpracowali z Ostromami, przeprowadzili takie badania nad wspólnotą gruntową w Jurgowie na polskim Spiszu.prof. Andrzej K. Koźmiński
Zwiększmy atrakcyjność widowiska, znosząc reguły; zwiększmy dostępność, zapewniając niekończący się strumień treści. Konflikty można zawsze podsycać; gdy słabsze bodźce przestają przyciągać uwagę, można je zastąpić mocniejszymi; wulgarność nie musi być zagrożeniem ? może być szansą. Co jest areną, która pomieści tak wymyślone igrzyska? Portal YouTube. Jaka widownia najbardziej je doceni? Dzieci i młodzież. Co stanowi nagrodę? Sława, pieniądze i większy wpływ na zawody. fragment Wstępu Praca stanowi [?] swoiste kompendium wiedzy na temat znaczenia serwisu YouTube w życiu młodego pokolenia, eksplorując obszary niedostatecznie kompleksowo dotąd zbadane. Jest przygotowana z dużą starannością, mimo złożoności problematyki badawczej i samych badań, co świadczy o dużej erudycji autora, który swobodnie i z dużą świadomością teoretyczno-metodologiczną porusza się w tej tematyce. dr hab. Jolanta Jarczyńska, prof. UKW
Zomerski zarzuca edukacji prawniczej w Polsce przyczynienie się do alienacji prawników i współkonstruowanego przez nich prawa w stosunku do otoczenia społecznego i politycznego, a w efekcie doprowadzenie do delegitymizacji prawa. Nie poprzestaje jednak na krytyce, ale podsuwa rozsądne recepty. () Pokazuje przyczyny, dla których w Polsce dyskurs prawniczy i ogólny dyskurs publiczny na temat prawa w szczególności ten, powiedzmy, ludowy, w mediach i w prywatnych rozmowach nieprawników zatraciły w pewnym momencie punkty styczne. Uzmysławia czytelnikowi, w jaki sposób możliwe stało się w ostatnich latach dokonanie tak głębokich zmian ustrojowych i społecznych o niedemokratycznym charakterze. prof. dr hab. Sylwia Wojtczak Kategorie naukowości i apolityczności były dyskursowi dogmatycznemu narzucone w sposób sztuczny i nie oddawały rzeczywistego sprzężenia dogmatyki ze światem polityki, ideologii i otoczeniem społecznym, a wręcz () miały ją od niego odciąć. Tym samym na długi czas pozbawiły prawników zdolności adaptacji do zachodzących zmian społecznych. Owej adaptacji sprzyjać ma za to skonstruowany przez autora projekt tzw. demokratycznej nauki prawa, który operując w zasadzie instrumentami obecnymi od dawna w filozofii prawa w postaci teorii komunikacyjnych, argumentacyjnych i teorii dyskursu prawniczego skupia się na najwcześniejszym etapie kontaktu z prawem, czyli na prawniczej edukacji. prof. ucz. dr hab. Tatiana Chauvin
Głównym przedmiotem książki jest problem szacunku dla prawa w perspektywie teorii Ronalda Dworkina. Od kilku lat mamy w Polsce do czynienia z dotkliwym kryzysem demokracji i praworządności. […] Mając to na uwadze, trzeba stwierdzić, że wnikliwa analiza teorii Dworkina dokonana przez Pawła Jabłońskiego może stanowić ważny głos w toczącej się w Polsce debacie publicznej. Dotyczy to w szczególności deficytów demokracji, kontroli konstytucyjności, jakości procesu legislacyjnego, niezależności trzeciej władzy czy – last but not least –świadomości prawnej jako istotnego elementu kultury politycznej.
prof. dr hab. Jerzy Zajadło
Autor recenzowanej monografii traktuje piśmiennictwo Ronalda Dworkina w sposób, po pierwsze, całościowy, tj. z szerokim uwzględnieniem jego pisarstwa, po drugie, syntetyczny, uwypuklając chyba wszystkie istotne wątki jego twórczości, a po trzecie, dynamiczny, pokazując ewolucję poglądów tego autora na przestrzeni dziesiątków lat. Książka Pawła Jabłońskiego opisuje także te wątki myśli Dworkina, które są mniej znane lub wymagają umieszczenia bądź to w kontekście jakiegoś innego miejsca w koncepcji Dworkina, bądź w świetle całej jego koncepcji, bądź w zestawieniu z kontekstem zewnętrznym.
prof. dr hab. Sylwia Wojtczak
Posługując się historią mówioną, konfrontując różne źródła osobowe (nieraz sprzeczne), zestawiając je z dokumentami, zarówno wytworzonymi przez działaczy Solidarności, jak i przez SB i funkcjonariuszy innych służb PRL, badaczka pieczołowicie rekonstruuje prawdę historyczną o warunkach funkcjonowania mediów oporu, o twórcach, konstruktorach i wynalazcach, inżynierach, programistach, haktywistach i oddolnych dziennikarzach prasowych, radiowych i filmowcach-dokumentalistach, reprezentantach rodzącej się kultury oporu. Można powiedzieć, że jest to archeologia mediów w czystej postaci, rekonstrukcji podlegają bowiem zarówno media, aparaty medialne, ekologie medialne, jak i sieci społeczne.
dr hab. Anna Maj, prof. UŚ
Na podkreślenie zasługuje niezwykle staranna, wszechstronna kwerenda archiwalna i wykorzystanie historii mówionej, znakomita orientacja w literaturze przedmiotu, a także umiejętność kompetentnej analizy i przystępnego przedstawienia jej efektów. Chciałbym podkreślić znawstwo, z jakim Autorka opisuje funkcjonowanie systemów technologicznych obejmujących techniki druku, urządzenia nadawczo-odbiorcze czy techniki komputerowe.
dr hab. Sławomir Łotysz, prof. PAN
Tomasz Turejko () przeanalizował w szerokiej perspektywie prawnej działania władz sowieckich w stosunku do ludności polskiej na tle zmian terytorialnych zachodzących na wschodzie Europy w wyniku wojen i rewolucji. Rozprawa ma charakter kompleksowy. Otwiera ją dyskusja nad represjami wobec ludności pochodzenia polskiego na terytoriach, które po I wojnie światowej znalazły się w Rosji Sowieckiej (). Druga fala prześladowań nastąpiła po zajęciu kresów wschodnich przez Armię Czerwoną w 1939 r., a kolejna w ramach wyzwalania Polski w latach 19441945 i tuż po wojnie, kiedy okupacyjne władze sowieckie również dopuszczały się prześladowań, niejednokrotnie kwalifikowanych jako zbrodnie wojenne czy też zbrodnie przeciwko ludzkości. Zgodność tych działań z prawem międzynarodowym jest wysoce wątpliwa nie udało się jednak wyegzekwować odpowiedzialności międzynarodowej za nie, nawet w zmienionej sytuacji politycznej i prawnej po 1989 r. Końcowe rozważania dotyczą przesiedleń ludności etnicznie polskiej do Polski po II wojnie światowej (). Prof. dr hab. Władysław Czapliński (fragment Wprowadzenia) Tomasz Turejko radca prawny, absolwent prawa na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, zajmuje się problematyką odpowiedzialności państwa za naruszenie prawa międzynarodowego; badacz dziejów ludności polskiej na Wschodzie z perspektywy prawa międzynarodowego publicznego; autor publikacji naukowych w czasopismach krajowych i zagranicznych.
Jednym z najbardziej interesujących, a jednocześnie relatywnie mało zbadanych zagadnień w stosunkach polsko-rosyjskich jest kwestia losów dóbr kultury przynależnych do tych narodów. Nic dziwnego, skoro to właśnie dziedzictwo kulturowe obok wspólnej historii oraz języka należy do najważniejszych czynników przesądzających o tożsamości narodu. [] Monografię Aleksandry Gebuzy trzeba potraktować raczej jako wprowadzenie do badań naukowych na temat restytucji dóbr kultury w stosunkach polsko-rosyjskich niż jako wyczerpujące opus magnum. Możemy tylko wyrazić nadzieję, że badania w tym zakresie będą kontynuowane w sferze zarówno historii, historii sztuki, jak i prawa. prof. dr hab. Władysław Czapliński (fragment Wprowadzenia) Aleksandra Gebuza doktor nauk prawnych, adwokat, związana z Katedrą Prawa Międzynarodowego i Europejskiego na Uniwersytecie Wrocławskim; zajmuje się problematyką ochrony dóbr kultury oraz statusu mienia dyplomatycznego w prawie międzynarodowym i europejskim; autorka artykułów naukowych w czasopismach krajowych i zagranicznych; ORCID: 0000-0002-0719-4034.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
