Autor posługuje się metaforą medycznego placebo do opisania procesów legislacyjnych, w których tworzone akty prawne mają służyć bardziej celom politycznym lub psychologicznym niż realnemu rozwiązywaniu problemów społecznych. Eksploruje, jak prawo może być używane do uśmierzania nastrojów lub potrzeb społecznych, a także jako narzędzie autoprezentacji polityków, a jednocześnie nie przynosić oczekiwanej poprawy w dziedzinie, której dane prawodawstwo dotyczy. (…)
Mateusz Stępień zwraca uwagę na to, że praktyka świadomego tworzenia aktów prawnych, które nie przynoszą przewidzianych w nich skutków, nie jest ani marginalna ani przypadkowa. Podkreśla, że tworzenie prawa symbolicznego jest istotną częścią aktywności legislacyjnych, pełniącą zróżnicowane funkcje, tworzącą złożone relacje ze sferą polityki. Zarys koncepcji placebo legislacyjnego to ważny wkład w debatę na temat natury i funkcji prawa w demokracjach.
Z recenzji dr. hab. Michała Kaczmarczyka, prof. UG
Mateusz Stępień przedstawia bardzo obiecującą koncepcję, dalece dojrzalszą, pełniejszą i bardziej samoświadomą niż zdecydowana większość propozycji w ramach tego obszaru refleksji naukowej.
Z recenzji dr hab. Agnieszki Bielskiej-Brodziak, prof. UŚ
Mateusz Stępień – profesor uczelni na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w empirycznych badaniach nad prawem, studiach nad kulturami prawnymi, salą sądową i podejmowaniem decyzji prawnych. Kierownik projektów badawczych: „Dystans władzy na sali sądowej. Studium teoretyczno-empiryczne” (NCN OPUS), „Empatia sędziowska jako wyzwanie. Przykład polskich sędziów” (NCN OPUS), „Skuteczność prawa w rozwiązywaniu problemów przewrotnych. Studium przypadku polityk antysmogowych w Małopolsce” (SONATA BIS) oraz „Teoria placebo legislacyjnego” (NCN OPUS). Autor kilku książek: Responsywna administracja publiczna (2008), Spór konfucjanistów z legistami. Wokół chińskiej kultury prawnej (2014), Chińskie marzenie o konstytucjonalizmie (2015), Frank (2018), współautor Courtroom Power Distance Dynamics (2021).
Krzysztof Teodor Toeplitz był jednym z najciekawszych PRL-owskich intelektualistów. W znacznej mierze określają go właśnie ówczesne: polityka, kultura, funkcjonowanie w środowiskach dziennikarskich i artystycznych. Był postacią mającą niemały wpływ na poglądy i postawy odbiorców (zarówno jako krytyk i eseista, jak i scenarzysta 40-latka), lecz także człowiekiem pełnym sprzeczności. Z jednej strony silnie osadzony w rzeczywistości PRL-u i bez wahania, choć nie bezkrytycznie, legitymizujący ten ustrój, z drugiej – jeden z najlepszych znawców kultury Zachodu, ważny i wpływowy propagator wiedzy o niej, proponujący otwarcie się na przynajmniej niektóre płynące stamtąd tendencje. Jego erudycja i błyskotliwość również z dzisiejszej perspektywy czynią go kimś wyjątkowym – nie bez powodu zaliczany do najbardziej przenikliwych krytyków kultury – choć jego postawy budziły zarówno wówczas, jak i budzą współcześnie kontrowersje: czasem blisko związany z władzą, kiedy indziej zdawał się zachowywać dystans. Z wielu powodów był człowiekiem niepoddającym się łatwym ocenom, ale znaczenia jego obecności w polskiej kulturze nie sposób zignorować.
Kolejne tomy serii dotyczyć będą innych ważnych dla polskiej krytyki filmowej postaci, m.in.
Bolesława Michałka i Zygmunta Kałużyńskiego. Zamiarem redaktorów jest naszkicowanie obrazu
krytyki oraz zrekonstruowanie roli, jaką niegdyś odgrywała. Być może okaże się to pomocne dla
podjęcia dyskusji o specyfice, funkcji, a nawet zasadności istnienia krytyki filmowej w dzisiejszej rzeczywistości.
Barbara Giza i Piotr Zwierzchowski
W tomie publikują:
Andrzej Fogtt, Barbara Giza, Wiesław Godzic, Jarosław Grzechowiak, Mariusz Guzek, Justyna Jaworska, Marcin Kowalczyk, Artur Kowalski, Tadeusz Lubelski, Daria Mazur, Michał Przeperski, Piotr Sitarski, Dorota Skotarczak, Piotr Zwierzchowski.
Dialektyka populizmu - Zrozumieć mechanizmy współczesnego świata W dobie rosnącej polaryzacji politycznej oraz wzrastającej władzy populizmu, książka "Dialektyka populizmu" autorstwa Tymoteusza Kochana staje się nieocenionym źródłem wiedzy dla każdego, kto pragnie zgłębić zawirowania współczesnej polityki. Publikacja ta nie tylko analizuje zjawisko populizmu, ale również ukazuje jego głębsze korzenie w szerszym kontekście gospodarczym oraz społecznym.O autorze - Tymoteusz Kochan Tymoteusz Kochan (ur. 1990) to polski filozof i socjolog marksistowski, którego prace koncentrują się na wpływie technologii i kapitału na współczesne społeczeństwo. Jako publicysta, Kochan z powodzeniem łączy teorię z praktyką, co czyni jego książki cennym narzędziem dla każdego, kto pragnie zrozumieć złożoność współczesnego świata.Dlaczego warto sięgnąć po "Dialektykę populizmu"? Książka "Dialektyka populizmu" to nie tylko analiza populizmu, ale także głęboka refleksja nad: mechanizmami rynkowo-kapitalistycznymi w erze cyfrowej; rolą kapitału portfelowego w kształtowaniu polityki; przyczynami kryzysu planetarnego; źródłami narodowego populizmu i jego konsekwencjami. Autor wskazuje, jak media i ideologiczne aparaty państwowe używają populizmu jako narzędzia do manipulacji społeczeństwem, obarczając bezrozumny lud winą za rządy nieodpowiedzialnych polityków. Ta książka to nie tylko krytyka, ale również próba zrozumienia, jak można przekształcić populizm w siłę pozytywną, sprzyjającą zmianom społecznym.Literatura naukowa i popularnonaukowa w nowym wymiarze W "Dialektyce populizmu" znajdziesz nie tylko teoretyczne rozważania, ale także praktyczne wskazówki, które mogą posłużyć jako inspiracja do działania. Dzięki zrozumieniu mechanizmów rządzących współczesną polityką, czytelnik zyskuje narzędzia do krytycznej analizy rzeczywistości oraz aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym. Nie czekaj! Sięgnij po "Dialektykę populizmu" i odkryj, jak głęboko zakorzenione są zjawiska, które kształtują naszą codzienność. To książka, która otworzy przed Tobą nowe perspektywy w zrozumieniu polityki oraz społecznych dynamik.
Książka wydana wspólnie z Centrum Europejskich Studiów Regionalnych i Lokalnych (EUROREG) Uniwersytetu Warszawskiego
Nasza część świata od wieków była sceną ścierania się tendencji odśrodkowych i dośrodkowych, w których istotny element stanowił czynnik etniczno-kulturowy. (…) Jednym z przejawów tych tendencji były i są ruchy regionalne, które często od samego początku mają postać ruchów narodowych, czasami w takie ruchy się przekształcają, ale bardzo często pozostają w fazie niegroźnych dla spoistości państwa tendencji o charakterze wyłącznie kulturowym. Sednem rozważań Romana Szula jest po pierwsze identyfikacja takich ruchów w europejskiej przestrzeni, po drugie wyjaśnienie ich genezy, po trzecie zaś odpowiedź na pytanie, dlaczego przybierają one tak różnorodne formy i przynoszą tak różne skutki, a także dlaczego zachodnia i wschodnia część Europy różnią się pod tym względem.
dr hab. Marian Kowalski, prof. IGiPZ PAN
Książka ma charakter przeglądowy i syntetyczny. Ambitnie łączy część teoretyczną, zawierającą kluczowe definicje, z opisem realiów w poszczególnych krajach europejskich. (…) Co ważne – mierzy się z kwestiami trudnymi nie tylko do jednoznacznego uchwycenia definicyjnego (region, naród, ruch regionalny, etniczność etc.), ale przede wszystkim w wielu wypadkach kontrowersyjnymi z punktu widzenia społecznego, politycznego czy nawet militarnego. Bardzo trudno jest w takiej sytuacji umiejętnie wyważać racje, przedstawiać argumenty, uwzględniać różne punkty widzenia. Autorowi udało się to bardzo dobrze, co tylko potwierdza jego kompetencje w tej dziedzinie.
Jest to książka dobrze napisana. Autor sprawnie posługuje się aparaturą nauk społecznych (a niekiedy też historycznych), a przy tym jego rozważania nie są nużące, wolne są od żargonu, który utrudniałby zrozumienie tekstu. Przy tak złożonej problematyce i tak „gęstym” opisie to rzadkie osiągnięcie.
prof. dr hab. Cezary Obracht-Prondzyński
Jest to wykład rzetelny, skonstruowany ściśle chronologicznie, bardziej opowiadający niż analizujący. Historia polityczna w ujęciu Autora to historia polityki, która rozgrywa się przede wszystkim na terenie instytucji państwowych i w obrębie klasy politycznej. Głównym podmiotem nie jest więc anonimowe społeczeństwo, obecne w postaci wyników sondaży i głosowań, a niekiedy opisu strajków. Są nim bezpośredni uczestnicy – przede wszystkim liderzy – gry (walki) politycznej, co nadaje płynności wywodom Antoniego Dudka i podnosi temperaturę narracji. Prof. dr hab. Andrzej Paczkowski Antoni Dudek jako jeden z pierwszych profesjonalnych badaczy zajął się początkami, a następnie dziejami Trzeciej Rzeczpospolitej. Swój warsztat historyka i politologa wykorzystuje także w najnowszej, opartej na rozległych badaniach, historii politycznej Polski. To najlepszy dziś przewodnik dla wszystkich próbujących zrozumieć nasze dzieje po upadku rządów komunistycznych. Prof. dr hab. Jerzy Eisler
Jest to wykład rzetelny, skonstruowany ściśle chronologicznie, bardziej opowiadający niż analizujący. Historia polityczna w ujęciu Autora to historia polityki, która rozgrywa się przede wszystkim na terenie instytucji państwowych i w obrębie klasy politycznej. Głównym podmiotem nie jest więc anonimowe społeczeństwo, obecne w postaci wyników sondaży i głosowań, a niekiedy opisu strajków. Są nim bezpośredni uczestnicy – przede wszystkim liderzy – gry (walki) politycznej, co nadaje płynności wywodom Antoniego Dudka i podnosi temperaturę narracji. Prof. dr hab. Andrzej Paczkowski Antoni Dudek jako jeden z pierwszych profesjonalnych badaczy zajął się początkami, a następnie dziejami Trzeciej Rzeczpospolitej. Swój warsztat historyka i politologa wykorzystuje także w najnowszej, opartej na rozległych badaniach, historii politycznej Polski. To najlepszy dziś przewodnik dla wszystkich próbujących zrozumieć nasze dzieje po upadku rządów komunistycznych. Prof. dr hab. Jerzy Eisler
KSIĘGA KU PAMIĘCI PROF. WOJCIECHA J. BURSZTY Chcieliśmy, aby księga ku pamięci Wojciecha Józefa Burszty ? wybitnego antropologa kultury i kulturoznawcy ? odbiegała od większości podobnych publikacji. Zgromadzone w niej artykuły są bardziej rodzajem wariacji, w których rezonuje myśl Profesora, niż odtwarzaniem konceptów i idei klasyka (już!) polskich nauk społecznych i humanistycznych. I właśnie poprzez taki dobór głosów ? dotyczących statusu antropologii dzisiaj, problemów tożsamości, narodu, popkultury, literatury i filmu w epoce późnej nowoczesności ? pokazujemy żywość i znaczenie dorobku, który autor Świata jako więzienia kultury pozostawił. W tomie publikują: Monika Baer, Michał Buchowski, Izabela Bukraba-Rylska, Mariusz Czubaj, Adam Czyżewski, Bernadetta Darska, Maja Dobiasz-Krysiak, Andrzej Dorobek, Maciej Dudziak, Elżbieta Durys, Agnieszka Kazibut, Tomasz Kamusella, Krzysztof Kasiński, Waldemar Kuligowski, Marcin Lisiecki, Justyna Marcinkowska, Mateusz Marczewski, Jacek Jan Pawlik, Michał Rauszer, Bardhyl Selimi, Joanna Szczepanik, Magdalena Szpunar, Ewa Tracz.
Profesorowi Romanowi Kuźniarowi –
nauczycielowi, przyjacielowi i rozważnemu strategowi;
miłośnikowi gór i przyrody –
książkę tę z wdzięcznością dedykują
uczniowie, przyjaciele i współpracownicy
z Katedry Studiów Strategicznych i Bezpieczeństwa Międzynarodowego Uniwersytetu Warszawskiego
Zmieniająca się rzeczywistość międzynarodowa, percepcja i natura zagrożeń bezpieczeństwa, a zwłaszcza wyłanianie się nowych płaszczyzn oddziaływania w stosunkach międzynarodowych skłaniają Autorki i Autorów publikacji do refleksji nad wykorzystywaniem przez państwa nowych instrumentów realizacji interesów strategicznych. Horyzonty studiów strategicznych podejmują temat wyłaniania się nowych obszarów rywalizacji państwowych i instrumentalizowania oraz weaponizowania (uzbrajania) nowych zasobów siły. Zestawienie w tomie sfery technologii wojskowych i prowadzenia działań zbrojnych (wojna rosyjsko-ukraińska) ze sferą niewojskowych zasobów siły i obszarów rywalizacji - od info sfery, przez energię i klimat, po etykę, prawo międzynarodowe umożliwia porównanie, na ile w XXI wieku instrumenty pozamilitarne stają się równie efektywnymi jak środki militarne narzędziami w wyłanianiu nowych potęg.
W warunkach systemu rozwoju nauki i badań w Polsce, zdeterminowanego przez klasyfikację dziedzin i dyscyplin, studia strategiczne rozwijają się niejako „w poprzek" zadekretowanego rozwiązania, poszukując nowatorskich koncepcji i formuł naukowych w interdyscyplinarnym podejściu do badań naukowych. Autorzy zbioru podeszli do kwestii tożsamości studiów strategicznych z ostrożnością, czy też przezornością, mając świadomość wyzwań, które stoją przed przedstawicielami tej „interdyscypliny" w Polsce i na świecie. Nakreślone przez nich horyzonty łączą fundamentalne i pierwotne w sensie ewolucji studiów strategicznych zagadnienia, jak technologia i wojna, prawo i etyka, energia i przemysł, z (względnie) nowymi obszarami, jak hybrydowość użycia siły (oraz groźby jej użycia), informacja (w ujęciu kognitywistycznym i cybernetycznym), klimat i środowisko naturalne.
Z recenzji prof. dr. hab. Artura Gruszczaka
Uniwersytet Jagielloński
Zastosowana w tytule fraza (horyzonty) choć jest umowna, a nawet wręcz symboliczna, dobrze odzwierciedla złożoność i ewolucję studiów strategicznych oraz towarzyszącą temu dynamikę stosunków międzynarodowych, co zaobserwować można obecnie choćby w kontekście wojny w Ukrainie, eskalacji napięcia wokół Tajwanu, konfliktu w Sudanie i wielu innych kwestii. Praca w sposób znaczący poszerza oraz systematyzuje naszą wiedzę dotyczącą wybranych aspektów studiów strategicznych, w tym przede wszystkim zaprezentowanych „miękkich" oraz „twardych" determinantów. Ich dobór oraz kompleksowa analiza pokazują ogrom wyzwań, ale też i możliwości towarzyszących studiom strategicznym.
Z recenzji prof. dr. hab. Sebastiana Wojciechowskiego
Uniwersytet im. A. Mickiewicza
Książka jest przeglądem koncepcji teoretycznych dotyczących pojęć rozwoju oraz ruchu społecznego i pokazuje, w jaki sposób te dwa obszary badań „spotykają się” i mogą pomóc w opisie współczesnego świata. [...] Powiązanie problematyki rozwoju społecznego, za pomocą koncepcji rozwoju zrównoważonego, z problematyką ruchów społecznych i przedstawienie całego tego obszaru w ramach spójnego stanowiska należy uznać za podstawowy element oryginalności przedsięwzięcia.
z recenzji dr. hab. Piotra Matczaka, prof. UAM
W literaturze podręcznikowej z zakresu socjologii brak podobnie obszernego opracowania ważnej tematyki ruchów społecznych. [...] Cenne jest powiązanie idei ruchów społecznych z problematyką globalizacji i demokracji. Dobrze opisana jest także szczególna rola ruchów społecznych wobec projektów rozwoju zrównoważonego.
z recenzji prof. dr. hab. Piotra Sztompki
Książka jest przeglądem koncepcji teoretycznych dotyczących pojęć rozwoju oraz ruchu społecznego i pokazuje, w jaki sposób te dwa obszary badań „spotykają się” i mogą pomóc w opisie współczesnego świata. [...] Powiązanie problematyki rozwoju społecznego, za pomocą koncepcji rozwoju zrównoważonego, z problematyką ruchów społecznych i przedstawienie całego tego obszaru w ramach spójnego stanowiska należy uznać za podstawowy element oryginalności przedsięwzięcia.
z recenzji dr. hab. Piotra Matczaka, prof. UAM
W literaturze podręcznikowej z zakresu socjologii brak podobnie obszernego opracowania ważnej tematyki ruchów społecznych. [...] Cenne jest powiązanie idei ruchów społecznych z problematyką globalizacji i demokracji. Dobrze opisana jest także szczególna rola ruchów społecznych wobec projektów rozwoju zrównoważonego.
z recenzji prof. dr. hab. Piotra Sztompki
Demokracja jest w kryzysie. Z tym stwierdzeniem zgodzi się przeważająca większość ekspertów, a zapewne też społeczeństw krajów demokratycznych. Nie jest jednak łatwo określić źródła tego stanu rzeczy, a tym bardziej przedstawić recepty na poprawę tej sytuacji. Książka Wojciecha Ufela nie tylko mieści się w nurcie refleksji nad stanem demokratycznej formy rządów. Wskazuje też na braki w istniejących koncepcjach demokracji deliberacyjnej i nawiązując do filozofii Ludwika Wittgensteina, proponuje znaczące zmiany w sposobie jej rozumienia. Monografia jest niewątpliwie oryginalnym i ważnym głosem w dyskusjach o przyszłości demokracji.z recenzji prof. dr. hab. Leszka Koczanowicza, Uniwersytet SWPSWojciech Ufel wykazał się zarówno kwalifikacjami sprawozdawczymi (umiejętnością rekapitulacji stanu wiedzy w omawianej problematyce), jak i umiejętnością systematyki zagadnień i omawianych stanowisk, ich przyporządkowania adekwatnym kategoriom, syntezy problemu. Znalazło to wyraz w przejrzystym i konsekwentnym toku wywodu. Autor z powodzeniem przypomniał i sam owocnie zastosował Wittgensteinowskipomysł gier językowych. Ukazał przekonywająco, jak hermeneutyka zainspirowana Wittgensteina filozofią języka wzbogaca analizę i interpretację deliberacji. Rozprawa ta stanowi oryginalny wkład w dyskurs akademicki z zakresu teorii deliberacji i posuwa naprzód dyskusje naukowe w tej sferze.z recenzji prof. dr. hab. Mirosława Karwata, Uniwersytet Warszawski
Zamysłem autorki jest pokazanie, w jaki sposób zastosowanie perspektywy socjologii relacyjnej pozwala zrozumieć i wyjaśnić mechanizmy wytwarzania dobra społecznego. Książka porusza bardzo ważny społecznie temat, nie tylko aktualny w kontekście debaty publicznej, lecz także zaniedbany i niedoceniany w socjologii jako nauce. (...)Uważna lektura książki pozwala odnieść się poznawczo zarówno do nowych form działania altruistycznego i humanitarnego, jak i powiązać je z najdawniejszymi sposobami myślenia o darze, wymianie, wzajemności w ich nieutylitarystycznych i ponadfunkcjonalnych aspektach, a także z działaniem najstarszych instytucji społecznych.dr hab. Dorota Rancew-Sikora, prof. UGKsiążkę Elżbiety Hałas można czytać na dwa (niewykluczające się) sposoby: jako erudycyjną i wszechstronną analizę tytułowego pojęcia altruizmu oraz kategorii pojęciowych z nim związanych (i ten jej aspekt byłby wystarczającym powodem, by ją napisać i opublikować) oraz i na tym moim zdaniem polega nowość i oryginalność tej książki jako pierwsze w Polsce tak obszerne przybliżenie i zastosowanie do analizy konkretnych zjawisk społecznych socjologii relacyjnej, ciągle w polskim dyskursie naukowym niedostatecznie obecnej i mało znanej.dr hab. Wojciech Pawlik, prof. ucz.
Książka wzbogaca naszą wiedzę na temat przemian średniego pokolenia Polaków sytuujących się na przecięciu klasy średniej, wyższej i inteligencji. Przynosi ciekawe ustalenia i dostarcza przy okazji bogaty materiał do namysłu nad trudnością kulturowej klasyfikacji członków tej grupy oraz niepewnością, jakiej doświadczają oni w odniesieniu do własnej pozycji społecznej mimo zdecydowanych poglądów na życie zawodowe, wychowanie dzieci, wybór kuchni czy cel wakacyjnych podróży.
dr hab. Piotr Kulas, prof. UW
Autorka zastanawia się nad tym, co różni nowych inteligentów (…) wykonujących zawody profesjonalistów i menadżerów od pokolenia ich rodziców oraz do jakiego stopnia postawy, styl życia i system wartości tej kategorii społecznej można nadal tłumaczyć językiem dawnej polskiej inteligencji, a do jakiego językiem klasy średniej w rozumieniu zachodnim, a także co łączy, a co różni profesjonalistów i menadżerów w Polsce i na Zachodzie?
dr hab. Dorota Mroczkowska
We współczesnej literaturze dominują publikacje poświęcone nierównościom dochodów oraz zjawisku ubóstwa i biedy, najważniejszej konsekwencji nierówności społecznych. W książce rozważa się także szereg innych typów nierówności (np. zjawisko segregacji, zmniejszenie dobrobytu społecznego w wyniku nierówności). Miary przedstawione w książce są świadomie dokonanym wyborem - ze względu na posiadane własności - spośród bardzo wielu proponowanych miar. Grzegorz Lissowski, prof. dr hab. nauk humanistycznych, specjalności: socjologia matematyczna, teoria decyzji, teoria wyboru społecznego, teoria sprawiedliwości dystrybutywnej, teoria statystyki. Emerytowany profesor Wydziału Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Autor stu kilkudziesięciu publikacji, w tym: Prawa indywidualne a wybór społeczny (1992); Zasady sprawiedliwego podziału dóbr (2008); Podstawy statystyki dla socjologów (wspólnie z Jackiem Hamanem i Mikołajem Jasińskim) (2008, 2011); Principles of Distributive Justice (2013) oraz redaktor monograficznych publikacji zbiorowych, w tym: Teoria racjonalnego wyboru (1994); Teoria wyboru społecznego (2000); Elementy teorii wyboru społecznego (2001); Przestrzenna teoria głosowania (2003). Członek redakcji pisma "Studia Socjologiczne" (1990-2003) oraz współzałożyciel i członek redakcji pisma "Decyzje" (2004-2022).
Bardzo ważną rolę w moich przygotowaniach do objęcia placówki w Waszyngtonie odegrał profesor Zbigniew Lewicki, ówczesny dyrektor Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ, przyszły autor znakomitych pięciu tomów Historii cywilizacji amerykańskiej. Korzystając z jego rozległej i gruntownej wiedzy, w dużej mierze wyrastającej z osobistych doświadczeń, znacznie pewniej stawiałem swoje pierwsze kroki w realizacji nowych zadań, zwłaszcza w kluczowej w tamtym czasie kampanii na rzecz uzyskania przez Polskę członkostwa w NATO.Jerzy Koźmiński, ambasador RP w USA w latach 19942000Pięciotomowe opracowanie Zbigniewa Lewickiego w interesujący sposób objaśnia czytelnikowi mniej i bardziej znane sploty historii, kultury, gospodarki i polityki Stanów Zjednoczonych. Warto polecić je nie tylko amerykanistom, studentom i nauczycielom akademickim.Robert Kupiecki, ambasador RP w USA w latach 20082012W kolejnym dziele poświęconym cywilizacji amerykańskiej profesor Zbigniew Lewicki wytrawnym piórem prowadzi nas przez skomplikowany i pełen wyzwań okres 19802021, udowodniając, że o sprawach trudnych można pisać w sposób przejrzysty, a jednocześnie rzetelny. Dla badaczy, studentów, ale też czytelników zwyczajnie zainteresowanych Ameryką, to lektura obowiązkowa.Ryszard Schnepf, ambasador RP w USA w latach 20122016Pięciotomowa Historia cywilizacji amerykańskiej profesora Zbigniewa Lewickiego to dzieło absolutnie wyjątkowe w historii światowej amerykanistyki: nikt ani w USA, ani w innym kraju nie napisał takiej monumentalnej syntezy, obejmującej historię społeczną, kulturalną, polityczną i gospodarczą Stanów Zjednoczonych od początków XVII wieku do czasów najnowszych.Piotr Wilczek, ambasador RP w USA w latach 20162021Zbigniew Lewicki kierował Instytutem Anglistyki i Ośrodkiem Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, był także dyrektorem Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ. Obecnie jest profesorem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W jego dorobku naukowym znajdują się opracowania z zakresu polityki wewnętrznej i zagranicznej Stanów Zjednoczonych, a także literatury i kultury amerykańskiej.
Zaburzenie osobowości borderline ma bardzo różne oblicza, które określa się mianem obrazu klinicznego tego zaburzenia. Jednakowoż każda jego postać przykuwa uwagę i jest źródłem cierpienia młodego człowieka i jego najbliższych z powodu niestabilności relacji społecznych, labilności emocjonalnej, trudności w określeniu własnej tożsamości i różnych zaburzeń zachowania, w tym tendencji do samouszkodzeń i podejmowania zachowań samobójczych. (...)Mamy nadzieję, że lektura pozwoli na lepsze zrozumienie tych młodych ludzi, którzy cierpią psychicznie, ponieważ nieustająco i permanentnie obawiają się odrzucenia, wybuchają gwałtownym gniewem i nie potrafią go kontrolować w sytuacjach niewielkich frustracji, doświadczają skrajnie intensywnych wahań nastroju, samookaleczają się, wykazują skłonność do niebezpiecznych zachowań ryzykownych i mają problemy w utrzymaniu bardziej trwałych relacji interpersonalnych, których tak bardzo potrzebują.Lidia Cierpiałkowska, Iwona Grzegorzewska, ze WstępuJest to publikacja wyjątkowa pod wieloma względami, ale jeden podkreślę szczególnie przydatność dla praktyki klinicznej. (...) Z książki skorzystają psychologowie kliniczni i psychoterapeuci różnych orientacji teoretycznych, którzy chcą zobaczyć, jak twórczo, biegle i użytecznie można integrować wiedzę empiryczną, teoretyczną i praktyczną. Skorzystają też studenci psychologii, pedagogiki i medycyny, którzy znajdą w mono-grafii nie tylko podstawową uporządkowaną wiedzę na temat diagnozowania zaburzenia osobowości borderline, lecz także przegląd koncepcji jego leczenia. I skorzystają nauczyciele, wychowawcy oraz rodzice, którzy stają często bezradni wobec konsekwencji zaburzeń borderline obserwowanych przez nich w rodzinie czy szkole.prof. Emilia Soroko, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Bardzo ważną rolę w moich przygotowaniach do objęcia placówki w Waszyngtonie odegrał profesor Zbigniew Lewicki, ówczesny dyrektor Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ, przyszły autor znakomitych pięciu tomów Historii cywilizacji amerykańskiej. Korzystając z jego rozległej i gruntownej wiedzy, w dużej mierze wyrastającej z osobistych doświadczeń, znacznie pewniej stawiałem swoje pierwsze kroki w realizacji nowych zadań, zwłaszcza w kluczowej w tamtym czasie kampanii na rzecz uzyskania przez Polskę członkostwa w NATO.Jerzy Koźmiński, ambasador RP w USA w latach 19942000Pięciotomowe opracowanie Zbigniewa Lewickiego w interesujący sposób objaśnia czytelnikowi mniej i bardziej znane sploty historii, kultury, gospodarki i polityki Stanów Zjednoczonych. Warto polecić je nie tylko amerykanistom, studentom i nauczycielom akademickim.Robert Kupiecki, ambasador RP w USA w latach 20082012W kolejnym dziele poświęconym cywilizacji amerykańskiej profesor Zbigniew Lewicki wytrawnym piórem prowadzi nas przez skomplikowany i pełen wyzwań okres 19802021, udowodniając, że o sprawach trudnych można pisać w sposób przejrzysty, a jednocześnie rzetelny. Dla badaczy, studentów, ale też czytelników zwyczajnie zainteresowanych Ameryką, to lektura obowiązkowa.Ryszard Schnepf, ambasador RP w USA w latach 20122016Pięciotomowa Historia cywilizacji amerykańskiej profesora Zbigniewa Lewickiego to dzieło absolutnie wyjątkowe w historii światowej amerykanistyki: nikt ani w USA, ani w innym kraju nie napisał takiej monumentalnej syntezy, obejmującej historię społeczną, kulturalną, polityczną i gospodarczą Stanów Zjednoczonych od początków XVII wieku do czasów najnowszych.Piotr Wilczek, ambasador RP w USA w latach 20162021Zbigniew Lewicki kierował Instytutem Anglistyki i Ośrodkiem Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, był także dyrektorem Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ. Obecnie jest profesorem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W jego dorobku naukowym znajdują się opracowania z zakresu polityki wewnętrznej i zagranicznej Stanów Zjednoczonych, a także literatury i kultury amerykańskiej.
Technologie cyfrowe usprawniają procesy, przyspieszają podejmowanie decyzji i dostarczają nam wartościowych informacji. Za błyszczącym ekranem smartfona i komputera kryją się nie tylko fizyczne komponenty, które wprawiają te urządzenia w ruch. Ich skuteczne działanie – a zatem popularność – zależy od trafności pomysłu na usługę lub aplikację. Jednak nawet najlepsze pomysły mogą kogoś pominąć: algorytm może wesprzeć decyzję o nieprzyznaniu kredytu, wysłaniu do więzienia lub usunięciu z pracy. W niektórych przypadkach decyzje te są błędne, a błędy te dotyczą w dużej mierze grup marginalizowanych. W książce autor przygląda się procesom oraz zjawiskom, które sprawiają, że technologie cyfrowe wykluczają kobiety, osoby queerowe lub o innym niż biały kolorze skóry. Śledzi historię wykluczających praktyk w świecie technologii, a także źródeł tych praktyk w opomiarowywaniu rzeczywistości, sposobach zbierania i organizacji danych, rozwoju nauk komputerowych, procesach zatrudniania w firmach technologicznych czy też szerokim wykorzystaniu algorytmów, w tym także sztucznej inteligencji. Odnosząc się do istniejących badań, autor pogłębia diagnozę przyczyn zjawiska wykluczenia algorytmicznego, proponując – na podstawie własnych badań – odpowiednie środki zaradcze.
Co możemy zrobić, żeby technologie nie tylko działały na naszą korzyść, ale też były sprawiedliwe?
Książka jest autorską fotografią ostatniej dekady w stosunkach międzynarodowych, w szczególności opisuje proces zmierzchu liberalnego porządku międzynarodowego. Jego narodziny i rozwój były przedmiotem wydanej w 2011 roku innej książki Romana Kuźniara Pozimnowojenne dwudziestolecie, choć wtedy jeszcze nie posługiwano się powszechnie pojęciem liberalnego porządku. Dekada zmierzchu obejmuje zasadniczo okres od zachodniej interwencji w Libii w 2011 roku po upadek Kabulu w końcu 2021 roku. Prezentacja życia międzynarodowego w tym czasie jest zatem nieco skrzywiona pod kątem lepszego ukazania schorzeń wewnętrznych, na które okazał się podatny liberalny porządek, błędów Zachodu w stosunkach zewnętrznych, jak i wzrostu potencjału mocarstw kontestujących ten porządek. Przy wszystkich zasługach, jakie liberalny porządek oddał życiu międzynarodowemu, okazał się fazą w ewolucji ładu międzynarodowego. Co po nim nastąpi i kiedy to się definitywnie stanie jeszcze nie wiemy.Książka z pewnością będzie pożyteczna tak dla studentów różnych kierunków nauk politycznych, jak i dla wszystkich zainteresowanych współczesną problematyką międzynarodową.
Nuda jest zjawiskiem powszechnym w szkołach, jednak dotychczas słabo zbadanym i opisanym. Wynika to częściowo z jego niejednoznaczności i złożoności , częściowo z braku zainteresowania badaczy. Książka Igi Kazimierczyk wypełnia tę lukę, pokazując, że zjawisko nudy zasługuje na uwagę i wymaga reakcji zarówno tych, którzy decydują o systemie edukacji, jak i rodziców i opiekunów. Praca powstała na podstawie analizy setek wywiadów przeprowadzonych z uczniami i nauczycielami. To ważny głos w dyskusji o obecnym stanie polskiego szkolnictwa i potrzebie jego zmian w przyszłości. Książka ma bardzo spójną i logiczną strukturę, zarówno w części teoretycznej, jak i empirycznej. Napisana jest komunikatywnym językiem. Autorka ukazuje wielowymiarowość tylko pozornie oczywistego zjawiska nudy i wielość jego uwarunkowań.dr hab. Jacek Pyżalski, prof. UAM Iga Kazimierczyk, prezeska Fundacji "Przestrzeń dla edukacji", od 15 lat związana z sektorem pozarządowym i organizacjami działającymi w sektorze edukacji. Prowadzi zajęcia ze studentami na Wydziale Pedagogicznym UW, a także szkolenia dla nauczycieli. Autorka materiałów edukacyjnych na temat wspierania funkcji wychowawczej szkoły. Nauczycielka mianowana, inicjatorka i koordynatorka kampanii społecznych związanych z edukacją.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
