Polska polityka zagraniczna 1918-2023 wyjątkowa synteza historii Polska polityka zagraniczna 1918-2023 to pasjonująca książka, która prezentuje kompleksową analizę ponad stuletniej historii polityki zagranicznej Polski. Publikacja, będąca owocem pracy siedmiu uznanych historyków, dostarcza czytelnikom nie tylko wiedzy, ale także głębokiej refleksji na temat wyzwań, przed którymi stawało polskie państwo od momentu odzyskania niepodległości.Przegląd wyzwań polskiej polityki zagranicznej Publikacja dotyka niezwykle istotnych kwestii, przed którymi stawało państwo polskie w XX i XXI wieku. Od zaborów, poprzez odrodzenie niepodległości, a aż po czasy współczesne, autorzy wskazują na złożoność wyzwań, z jakimi musiała zmierzyć się Polska. Polska - jako państwo - była wystawiona na wiele trudnych decyzji i napięć międzynarodowych, które miały ogromny wpływ na jej pozycję w Europie. W szczególności lata 1918-1939 były czasem nieustannych wyzwań, które wymagały od elit politycznych przemyślanej strategii oraz odpowiedzialności.Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? To pierwsza całościowa synteza polityki zagranicznej Polski, stworzona przez wybitnych historyków. Autorska perspektywa każdego z autorów pozwala na zrozumienie złożoności wydarzeń historycznych. Książka jest doskonałym źródłem wiedzy dla studentów oraz wszystkich zainteresowanych naukami humanistycznymi. Stanowi ważną pozycję w literaturze naukowej oraz popularnonaukowej dotyczącej historii Polski. Nie przegap okazji, by zgłębić fascynującą historię polityki zagranicznej Polski. Polska polityka zagraniczna 1918-2023 to książka, która wzbogaci Twoją wiedzę oraz poszerzy horyzonty myślenia o historii i polityce. Zainwestuj w swoją przyszłość z literaturą naukową i popularnonaukową oraz poznaj kluczowe momenty i decyzje, które kształtowały oblicze Polski na przestrzeni lat.
Inaugurujący serię wydawniczą Polskie Dokumenty Dyplomatycznetom 1972 zawiera 240 dokumentów, dotyczących polskiej polityki zagranicznej w 1972 roku. Dokumenty te zostały wytworzone przez polskie organy władzy (głównie Ministerstwo Spraw Zagranicznych), instytucje publiczne, prasę, partie polityczne lub inne organizacje społeczne. Kwerenda objęła akta z 1972 r. przechowywane wArchiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Archiwum Akt Nowych. Podobnie jak w wypadku większości zagranicznych wydawnictw dyplomatycznych kwerenda nie objęła materiałów wytworzonych przez wywiady cywilny i wojskowy. Tom 1972 udostępnia źródła dotychczas niepublikowane, większość z nich to dokumenty o charakterze tajnym; nie zawiera natomiast oficjalnych dokumentów polityki zagranicznej PRL z 1972 r.: umów, komunikatów, konwencji, deklaracji, oświadczeń. Informację o ważniejszych umowach bilateralnych zawiera aneks nr 3. Tom zawiera także indeksy osobowy i rzeczowy, a także uproszczony schemat przedstawiający strukturę Ministerstwa Spraw Zagranicznych w 1972 r. Przedstawione dokumenty zostały ułożone w porządku chronologicznym. Jednym zkryteriów ich wyboru do druku była zasada proporcjonalności i ilustracji: mimo, że akt dotyczących Czechosłowacji czy NRD jest w archiwach wielokrotnie więcej niż dotyczących na przykład Australii czy Iraku, uwzględniono także kraje mniej ważne w polskiej polityce zagranicznej, zamieszczając choćby po jednym związanym z nimi dokumencie.
Dwudziesty piąty tom serii Polskie Dokumenty Dyplomatyczne ukazuje politykę zagraniczną PRL w pierwszej połowie 1980 r. W dokumentowanym okresie dyplomacja PRL w coraz większym stopniu stawała się dyplomacją ekonomiczną, co wynikało z fatalnej sytuacji gospodarczej kraju. Starania o nowe kredyty, kontrakty dla polskich firm czy próby korekty niekorzystnych bilansów handlowych to jedne z głównych zadań placówek zagranicznych w pierwszych sześciu miesiącach 1980 r. W sferze politycznej Polska starała się odgrywać rolę mediatora pomiędzy państwami zachodnimi a ZSRR, podejmując szeroką (ale z góry skazaną na niepowodzenie) akcję na rzecz organizacji konferencji rozbrojeniowej w Warszawie czy przygotowując francusko-radzieckie spotkanie na najwyższym szczeblu w Wilanowie. Wiele uwagi poświęcono także międzynarodowym konsekwencjom interwencji ZSRR w Afganistanie Ważne pozostawały stosunki ze Stolicą Apostolską, które od wyboru kardynała Karola Wojtyły na papieża nabrały niecodziennego charakteru. Doskonale można to zaobserwować na przykładzie negocjacji w sprawie polskiej edycji "L'Osservatore Romano". Wiele uwagi poświęcono także kształtowaniu polityki wobec Polonii, ze szczególnym uwzględnieniem działań propagandowych dotyczących organizowanych przez środowiska polonijne uroczystości związanych z 40. rocznicą zbrodni katyńskiej. Część dokumentów ilustruje skutki bojkotu igrzysk olimpijskich w Moskwie przez Stany Zjednoczone i ich sojuszników. Często pojawiającym się tematem jest także bezpieczeństwo polskich placówek (m.in. w Kabulu czy Luandzie). Większość zamieszczonych w tomie źródeł to niepublikowane dotąd dokumenty pochodzące przede wszystkim z Archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Archiwum Akt Nowych. Ich lekturę ułatwiają wskazówki zawarte we wstępie, a także rozbudowane indeksy osobowy i rzeczowy. W tomie zamieszczono ponadto aneksy, w tym wykaz zawieranych przez PRL umów międzynarodowych oraz opis struktury MSZ w omawianym okresie.
Zbiór Polskie Dokumenty Dyplomatyczne 1942 jest trzydziestym tomem opublikowanym w ramach serii PDD. Zawiera 454 dokumenty, które ukazują polską politykę zagraniczną w 1942 roku. Najistotniejsze znaczenie w omawianym okresie miały kontakty z Wielką Brytanią, Stanami Zjednoczonymi i pogarszające się relacje z ZSRR. Po wejściu Związku Radzieckiego i USA do wojny w 1941 r. Polska jako sojusznik mocarstw zachodnich straciła na znaczeniu, a rok 1942 był ostatnim okresem, w którym rząd RP miał jeszcze szanse na zachowanie podmiotowości w kwestiach dla Polski najważniejszych. Wiele uwagi władze RP na uchodźstwie poświęciły kwestii niesienia pomocy ludności w okupowanym kraju, jak też osobom deportowanym i uchodźcom rozproszonym po świecie. Nasilenie przez władze niemieckie represji i rozpoczęcie Zagłady nie tylko polskich, ale także europejskich Żydów zwiększyło obowiązki władz polskich w zakresie niesienia pomocy prześladowanym, informowania o popełnianych zbrodniach i gromadzenia materiału dowodowego w celu ukarania zbrodniarzy wojennych po zakończeniu działań zbrojnych. W relacjach z Moskwą kluczowe stały się kwestie związane z ewakuacją Armii Polskiej na Bliski Wschód, obywatelstwem i powojenną granicą polsko-radziecką. Istotne były także relacje Polski ze Stolicą Apostolską, wiele wysiłku włożono w negocjacje dotyczące ustanowienia przyszłego ładu powojennego (plany federacji z Czechosłowacją, rozmowy polsko-litewskie), formułowano postulaty zwiększenia terytorium powojennej Rzeczypospolitej poprzez przejęcie terenów Śląska, Pomorza i Prus Wschodnich. Podstawę źródłową tomu stanowią przede wszystkim materiały zgromadzone w Instytucie Hoovera w Stanford (na podstawie skanów dostępnych zdalnie), archiwalia Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie oraz zbiory Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Ponadto w skład tomu wchodzą dokumenty z Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce oraz nowojorskiego Polskiego Instytutu Naukowego. Cenne uzupełnienie publikacji stanowią materiały przechowywyane w brytyjskim The National Archives oraz w Archiwum Helveto-Polonicum we Fryburgu. Dokumenty zamieszczone w tomie ułożone zostały w porządku chronologicznym. Poza dokumentami, wstępem i regestami w skład tomu wchodzą także wykaz skrótów, aneks dotyczący ogólnych spraw organizacyjnych i kancelaryjno-biurowych oraz indeksy: osobowy i rzeczowy.
Zbiór Polskie Dokumenty Dyplomatyczne 1943 jest trzydziestym pierwszym tomem opublikowanym w ramach serii PDD. Zawiera 349 dokumenty, które ukazują polską politykę zagraniczną w 1943 roku. Najistotniejsze znaczenie w omawianym okresie miały kontakty z Wielką Brytanią i Stanami Zjednoczonymi, które po zerwaniu polsko-radzieckich stosunków dyplomatycznych stały się także pośrednikami Rzeczypospolitej wobec Moskwy.
Sukcesy militarne państw koalicji antyhitlerowskiej zapowiadały zbliżającą się perspektywę porażki państw Osi. Sprawiało to, że rosnącego znaczenia nabierała kwestia określenia celów wojny. Z perspektywy rządu RP na uchodźstwie dotyczyło to zwłaszcza warunków odbudowy i kształtu terytorialnego Polski. Pomimo konsultacji z Waszyngtonem i Londynem kluczowe decyzje w tym zakresie zapadły bez udziału Polski na konferencji Wielkiej Trójki w Teheranie.
Wiele uwagi władze RP na uchodźstwie poświęciły kwestii niesienia pomocy ludności w okupowanym kraju, jak też osobom deportowanym i uchodźcom rozproszonym po świecie. Kulminacyjny okres Zagłady nie tylko polskich, ale także europejskich Żydów przyczynił się do zwiększenia obowiązków władz polskich w zakresie niesienia pomocy prześladowanym, informowania o popełnianych zbrodniach i gromadzenia materiału dowodowego w celu ukarania zbrodniarzy wojennych po zakończeniu działań zbrojnych.
Istotne były także relacje ze Stolicą Apostolską, zawieszenie przez Czechosłowację negocjacji w sprawie konfederacji z Polską z powodu sprzeciwu Moskwy, kontakty z pozostałymi rządami na uchodźstwie i państwami neutralnymi oraz nieoficjalne relacje z węgierskimi i rumuńskimi politykami w celu zerwania sojuszu Budapesztu i Bukaresztu z Berlinem.
Podstawę źródłową tomu stanowią przede wszystkim materiały zgromadzone w Instytucie Hoovera w Stanford (na podstawie skanów dostępnych zdalnie), archiwalia Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie oraz zbiory Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Ponadto w skład tomu wchodzą dokumenty z Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce oraz nowojorskiego Polskiego Instytutu Naukowego. Cenne uzupełnienie publikacji stanowią materiały przechowywyane w brytyjskim The National Archives oraz w Archiwum Helveto-Polonicum we Fryburgu.
Dokumenty zamieszczone w tomie ułożone zostały w porządku chronologicznym. Poza dokumentami, wstępem i regestami w skład tomu wchodzą także wykaz skrótów, aneks dotyczący struktury organizacyjnej MSZ oraz indeksy: osobowy i rzeczowy.
Tom PDD 1959 jest piętnastym tomem opublikowanym w ramach serii Polskie Dokumenty Dyplomatyczne. Podstawę źródłową publikacji stanowią dokumenty wytworzone przez MSZ (zarówno przez centralę jak i przez placówki) przechowywane w Archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz materiały partyjne (wytworzone przez Biuro Polityczne, Sekretariat KC, Kancelarię Sekretariatu czy Komisję Zagraniczną KC) przechowywane w Archiwum Akt Nowych.
Zdecydowana większość dokumentów to materiały tajne dotychczas niepublikowane (tylko 9 spośród 460 dokumentów zamieszczonych w tomie jest znanych z wcześniejszych edycji źródłowych).
Najwięcej dokumentów umieszczonych w tomie dotyczy działań Polski w płaszczyźnie wielostronnej. Pierwsza połowa roku została zdominowana przez (nieudane) starania o udział polskiej delegacji w obradach genewskiej konferencji ministrów spraw zagranicznych. Sukcesem natomiast zakończyły się działania na rzecz uzyskania poparcia dla kandydatury PRL w wyborach do Rady Społeczno-Gospodarczej i Rady Bezpieczeństwa ONZ. Prowadzone były także prace propagujące inicjatywę w sprawie utworzenia strefy bezatomowej (tzw. plan Rapackiego)
W relacjach dwustronnych zwracają uwagę działania na rzecz uznania polskiej granicy zachodniej, a za najważniejsze wydarzenie w tej sprawie uznać należy oświadczenie de Gaulle’a z 25 marca. Natomiast do najważniejszych wizyt, które odbyły się w 1959 r. zaliczyć należy wizyty I sekretarza KC KPZR Nikity Chruszowa i wiceprezydenta USA Richarda Nixona w Polsce.
Poza indeksem osobowym i rozbudowanym indeksem rzeczowym w tomie umieszczono także aneksy zawierające informacje o strukturze MSZ oraz wykaz ważniejszych umów dwustronnych zawartych przez PRL i wykaz umów wielostronnych ratyfikowanych przez PRL w roku 1959.
Kolejny tom z serii Polskie Dokumenty Dyplomatyczne. W 1977 r. PRL stała się przedmiotem zachodniej krytyki z powodu nieprzestrzegania praw człowieka. Rosnące znaczenie tego problemu w stosunkach międzynarodowych miało związek z rozpoczętym wówczas spotkaniem przeglądowym KBWE w Belgradzie, gdzie jednym z głównych tematów stało się łamanie przez "państwa demokracji ludowej" zobowiązań z tzw. trzeciego koszyka Aktu końcowego z Helsinek. Z kwestią praw człowieka łączyły się wysiłki dyplomacji, by wzmocnić pozycję międzynarodową PRL, osłabioną po kryzysie 1976 r. Jak się wydaje, intensywne kontakty międzynarodowe na najwyższym szczeblu (wizyty I sekretarza KC PZPR we Francji i Włoszech, wizyty w Polsce szacha Iranu, belgijskiej pary królewskiej, kanclerza RFN oraz prezydenta USA) służyć mały właśnie temu celowi.
Tom PDD 1976 wydany pod redakcją Piotra Długołęckiego zawiera 417 dokumentów ilustrujących działania polskiej dyplomacji w 1976 r. Dokumenty te, wytworzone głównie przez MSZ i przez Komitet Centralny PZPR to materiały tajne, dotychczas niepublikowane, odzwierciedlające działania polskich władz w połowie „Dekady Edwarda Gierka”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
