Chrześcijanie na Bliskim Wschodzie: ormianie, koptowie, gruzini, maronici, syro-malabarczycy i inni, to temat niemalże nieobecny w Polsce, a co za tym idzie niezrozumiany. Często nie spodziewamy się nawet, jak ogromne bogactwo kulturowe i liturgiczne posiadają te najstarsze wspólnoty chrześcijańskie. Tym bardziej niewiele wiemy o ich roli w społeczeństwie Bliskiego Wschodu ani w obecnej sytuacji dziś napawającej niepokojem o ich przyszłość.Kim są one? Jak powstały? Jaka jest ich historia? Jakie związki łączą je z Kościołem Rzymskim? Co Polacy mogą zrobić, by pomóc chrześcijanom Wschodu przetrwać te trudne czasy wojny i konfliktu?Na te pytania daje odpowiedź niniejsza publikacja.
Kościół Chrystusa to kopalnia o wielu pokładach. Pokład Pism Ojców Kościoła należy do najbogatszych. Szczęśliwy, kto ma do niego dostęp.W co za dwa tysiące lat będzie obfitował pokład naszego pokolenia?
Sentencje życia to zbiór maksym odsłaniających najpiękniejsze i najbardziej ukwiecone drogi do idyllicznego szczęścia. Jest w nich zaklęta miłość do ziemi, ojczyzny i drugiego człowieka, którego Bóg stawia na naszej drodze.Autor (prawnik, poeta i filozof) zawarł w tych aforyzmach kwintesencję doświadczeń życiowych traktujących o ostatecznym przeznaczeniu świata i subtelnych odcieniach życia, które, jakiekolwiek by nie było, jest najcenniejszym darem, otwierającym wrota do wieczności.
Najwybitniejszymi uczniami Ingardena są: Józef Tischner i Władysław Stróżewski. Myśliciel ten wniósł ważny wkład do ontologii i teorii poznania, aksjologii i estetyki oraz antropologii filozoficznej i etyki. Jest autorem m.in. „Sporu o istnienie świata”, „Studiów z estetyki”, „Wykładów z etyki” i „Książeczki o człowieku”.Roman Ingarden wypracował w dyskusji m. in. z Schelerem, Hartmannem i Hildebrandem własną, odmianę etyki aksjologicznej i dokonał jednego z najbardziej wnikliwych wglądów w istotę wartości moralnych, eksponując odpowiedzialność, szlachetność postępowania moralnego i motyw bezinteresownego pomnażania dobra w świecie.Książka Jana Galarowicza, autora prac o Schelerze, Hildebrandzie, Heideggerze oraz Wojtyle i Tischnerze, jest napisana z pasją i klarownie.
Prorocy Starego Testamentu Leksykon autorstwa Piusa Czesława Bosaka to fachowy i wyczerpujący przewodnik po życiu i działalności wszystkich proroków występujących na kartach Starego Testamentu. Na tle biblijnej historii zbawienia to właśnie prorocy stanowią kluczowy i najbardziej charakterystyczny fenomen, bez którego nie sposób zrozumieć istoty Bożego Objawienia. Religie wywodzące się z Biblii judaizm, chrześcijaństwo i islam mogą wręcz nosić miano religii proroczych.Kwestią wciąż otwartą w badaniach biblijnych jest klucz, w jakim należy systematycznie i całościowo ujmować naukę o prorokach. Najczęściej proponuje się kryterium chronologiczne, zakładające ułożenie zagadnienia proroków według bardziej lub mniej umownej historycznej kolejności pojawiania się ich w dziejach zbawienia. Inni preferują klucz kanoniczny, przewidujący analizowanie obecności i działalności biblijnych proroków zgodnie z ustaloną sekwencją ksiąg w kanonie Pisma Świętego.Niniejsza publikacja, jako kolejny w imponującym dorobku Autora leksykon biblijny, systematyzuje wiedzę o starotestamentalnych prorokach w porządku alfabetycznym. Poszczególne hasła nie ograniczają się jedynie do skrótowego omówienia życia czy orędzia danej postaci, jak to ma miejsce w większości analogicznych opracowań encyklopedycznych, ale zawiera również odnośne fragmenty świętego tekstu w pełnym brzmieniu. Umożliwia to czytelnikowi bezpośredni kontakt ze źródłem, bez potrzeby ciągłego kartkowania tekstu biblijnego. Cały Leksykon poprzedza obszerne wprowadzenie, będące rzeczową i wyczerpującą prezentacją zjawiska profetyzmu i jego znaczenia dla religii Izraela.Niewątpliwie niniejsze dzieło dostarcza sporej dawki solidnej wiedzy biblijnej i może stanowić cenną pomoc zarówno w specjalistycznym studium Pisma Świętego, jak i w jego osobistej lekturze spotkaniu z najważniejszą Księgą w dziejach ludzkości.dr Paweł Paszko OFMCap(biblista)
Monografia Perswazyjność w komunikacji wizerunkowej i języku to istotna pozycja nie tylko dla znawców komunikowania wizerunkowego, studentów i wykładowców, ale także dla nas wszystkich jako twórców i odbiorców komunikatów perswazyjnych. Publikacja stanowi także cenną pomoc dla specjalistów z zakresu public relations, reklamy, a także dziennikarzy i edukatorów.Autorce należą się słowa uznania za aktualność problematyki, fachowość analiz, dojrzałość badawczą i praktyczność celów. Podjęła ona ważne tematy, związane z wykorzystaniem mechanizmów wywierania wpływu jako skutecznego narzędzia walki wizerunkowej, perswazji światopoglądowej, czy dyskredytującej, albo egoistycznej gry interesów, jak ma to miejsce w przypadku mowy nienawiści.Publikacja ukazuje zjawisko perswazyjności przy pomocy kategorialnej definicji operacyjnej i dostarcza empirycznej wiedzy na temat faktycznego funkcjonowania perswazji w przekazach reklamowych, społecznych, medialnych oraz językowych.
() ""This publication fits well in the spaces of broadly understood education in connection with prevention and therapy, as well as with rehabilitation (however, the book is dominated by the issue of therapy) in contemporary society, functioning in the face of multiple systemic transformations and communication technologies. The range of considerations and interdisciplinarity of the threads in a special way enriches the current of discussion and research on evaluation of quality improvement in the scope of issues raised in the reviewed book, prepared for printing. The studies presented for review meet the condition of thematic coherence, and they also trigger intensified impulses in multiple spaces of contemporary therapeutic pedagogy oriented theoretically and practically to various levels and subjects of education.""
"Hebrajski termin qabbala(h) oznacza tradycyjną naukę otrzymaną od przodków i pochodzi od qabel – otrzymywać.W Talmudzie termin ten zachowuje swoje pierwotne znaczenie, oznacza zatem tradycję i odnosi się do tekstów biblijnych bez żadnych konotacji mistycznych czy ezoterycznych. Teksty biblijne rozumie jako otrzymane od Boga i przekazywane przez kolejne pokolenia, nie dopatrując się w tych tekstach szczególnych treści mistycznych, czy tajemniczych, dostępnych jedynie dla wąskiej grupy wybranych.Od dwunastego wieku po Chrystusie znaczenie terminu kabała ulega jednak zmianie i nadaje się mu sens ezoteryczny, jest to przekaz zarezerwowany tylko dla wtajemniczonych, odnoszący się do mistyki, od której jest niedaleko do tego, co tajemnicze, zagadkowe i magiczne. Chociaż później termin ten zostanie rozciągnięty na wszystkie formy mistyki judaizmu, także wcześniejsze, znaczenie jego jednak nie przestanie graniczyć z dziedziną tajemnicy i magii, a przez to pośrednio z wróżbiarstwem. Są to peryferie mistyki, ale czasem łatwiej zobaczyć te peryferie, niż właściwy prąd umysłowy określany jako kabalistyka...Nasze spotkanie się z mistyką żydowską będzie wejściem jedynie do przedsionków jej wspaniałych ogrodów, zaledwie dotkniemy różnych aspektów zagadnienia bez ich dogłębnego przenikania. Nie będzie odpowiadało zastosowanemu w opowiadaniu określeniu popatrzył (hecic), które nie oznacza wykładu (tu zastosowano by termin derasza), ale kontemplację i doświadczenie mistyczne. Dlatego nie musimy obawiać się negatywnych skutków spotkania z żydowską mistyką, ale także nie dojdziemy do królewskich komnat, z których Rabbi Akiba w pokoju wyszedł ubogacony doświadczeniem Boga."
Każdego dnia ukazuje się na świecie bardzo dużo pozycji, książek i artykułów, poświęconych Jezusowi Chrystusowi. Najogólniej można je ułożyć w dwie grupy. Pierwsza, wychodząca głównie spod pióra duszpasterzy, ojców duchownych, kaznodziejów, socjologów i psychologów religii itd. to próba odpowiedzi na Jezusowe pytanie: a ty za kogo Mnie uważasz? i pomoc, aby dać poprawną odpowiedź życiem. Druga grupa prac, będąca głównie wynikiem mozołu biblistów najróżniejszych maści i szkół, opierających swoje wyniki na danych Pisma Świętego czytanego w oparciu o dane egzegezy, teologii biblijnej i nauk pokrewnych, jest próbą odpowiedzi na pytanie: kim był, jest i będzie Jezus Chrystus, Bógczłowiek, druga osoba Trójcy Świętej?Niniejsza praca należy do tej drugiej grupy. Jest to słownik poświęcony Słowu, które stało się ciałem i zamieszkało wśród nas, abyśmy poznawszy Imię Jego życie mieli i to w obfitości. On będąc niewidzialnym Bogiem ukazał się naszym oczom w ludzkim ciele, zrodzony przed wiekami zaczął istnieć w czasie, aby podźwignąć wszystko, co grzech poniżył, odnowić całe stworzenie i zbłąkaną ludzkość doprowadzić do Królestwa niebieskiego. W Nim zajaśniała tajemnicza wymiana, która nam przyniosła zbawienie. Gdy Nieskończony przyjął granice ludzkiej natury, śmiertelny człowiek stał się królem nad wiekami, i mieszkańców ziemi uczynił dziedzicami nieba. (z Prefacji o Narodzeniu Pańskim)Druga część tej pracy jest poświęcona apostołom, tym, których Jezus wybrał, powołał i posłał. Byli pierwszymi, ale nie ostatnimi, do których skierowane zostało pytanie: A wy za kogo Mnie uważacie? (Łk 9,20). Ich odpowiedzią nie zawsze było: Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego (J 6,68). Wśród wybranych i powołanych znaleźli się zarówno ci, którzy pozostali Mu wierni aż po męczeńską śmierć, jak i ci, którzy się Go zaparli i zdradzili. Tak było wtedy, tak jest i dzisiaj. Warto im się przyjrzeć aby dać właściwą odpowiedź, a na końcu drogi móc powiedzieć ze św. Pawłem: W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego (2 Tm 4,78).
100-lecie urodzin Karola Wojtyły, który został Papieżem przyjmując imiona Jan Paweł II, to dobry czas na odkrywanie - na nowo - Jego życia, osoby, ale przede wszystkim Jego wiary, czyli osobistej relacji z Bogiem, która doprowadziła Go do świętości. Świętość to styl życia człowieka poszukującego właściwego poznania Boga, człowieka, świata i ich wzajemnych relacji w całkowitej Prawdzie i Dobru oraz w perspektywie celu ostatecznego, którym jest wieczność. Świętość to także obcowanie z Tym, który jest Święty, przyjęcie Jego perspektywy miłości i odwzajemnienie jej w bezgranicznym zaufaniu i wierze.Zapraszam zatem do spaceru z św. Janem Pawłem II po drogach Jego świętości, Jego osobistej relacji poznawania Boga, człowieka i świata, którą zawarł w dokumentach kościoła zwanych encyklikami.
Jak pokochać krzyż?To pytanie zadawali sobie i zadają przez całe setki lat chrześcijanie, którzy mieli w sobie pragnienie bycia wiernymi we wierze, nawet w chwilach prześladowań, kiedy trzeba wyznawać wiarę nie tylko słowami, ale własną krwią.Jak pokochać krzyż?Do odpowiedzi na to pytanie będziemy starali się dojść w niniejszych rozważaniach. Będzie to niejako droga pięciu kroków:krok pierwszy zrozumieć krzyż,krok drugi patrzeć na krzyż,krok trzeci przyjąć krzyż,krok czwarty nieść krzyż,krok piąty być ukrzyżowanym.Zrozumienie krzyża jest naprawdę fascynującą przygodą odkrywania potęgi Bożej miłości, która przemienia życie.
Zagadnienia poruszane w książce zostały osadzone w nauce i myśli medialnej papieży Jana Pawła II, Benedykta XVI oraz Franciszka. Słusznie Autorzy przy takim osadzeniu zagadnień wybrali tezę, iż: przedmiot badań przesądził o interdyscyplinarnym ujęciu. Stąd różnorodność opisu wybranych zagadnień pozwalająca na wieloaspektowe ujęcie interakcji międzyludzkich. Autorzy słusznie zwracają uwagę na to, że przebaczenia, będącego dynamiką komunikacji, należy się uczyć każdego dnia, a komunikacja przebaczająca ma swoje źródło w wierze, co wymaga zaangażowania, by to, co zostało zrujnowane na nowo odbudować i wejść w świat ducha i życie z ducha.prof. zw. dr hab. Maciej KawkaPolska Akademia Umiejętności
Prevention - teacher competences are one of the basic elements that contribute to the quality of education of children and young people. To be a competent teacher means to be properly prepared to practice this profession, and in the case of prevention to have specialist knowledge in the field of prevention and apply it to work at school. This publication was created for all people involved in preventive activities, both in the scientific and practical area. The author wanted to show what knowledge and skills prevention-teachers should have.
Pierwsza historia etyki, napisana przez polskiego etyka Tadeusza Ślipko SJ, myśliciela o uznanym autorytecie i międzynarodowym statusie naukowym. Wszystkie dotychczasowe, istniejące na rynku książki z historii etyki, to przeklady, ktore często nie uwzględniają dziejów etyki polskiej i udziału wybitnych Polaków w rozwoju tej dziedziny wiedzy, a byli to uczeni, którzy walnie przyczynili się do rozwoju myśli etycznej, zwłaszcza w XX wieku. Można zatem zaryzykować twierdzenie, iż niniejsza książka jest najpełniejszym tego typu opracowaniem dostępnym w polskich księgarniach.
Hebrajski termin qabbala(h) oznacza tradycyjną naukę otrzymaną od przodków i pochodzi od qabel otrzymywać.W Talmudzie termin ten zachowuje swoje pierwotne znaczenie, oznacza zatem tradycję i odnosi się do tekstów biblijnych bez żadnych konotacji mistycznych czy ezoterycznych. Teksty biblijne rozumie jako otrzymane od Boga i przekazywane przez kolejne pokolenia, nie dopatrując się w tych tekstach szczególnych treści mistycznych, czy tajemniczych, dostępnych jedynie dla wąskiej grupy wybranych.Od dwunastego wieku po Chrystusie znaczenie terminu kabała ulega jednak zmianie i nadaje się mu sens ezoteryczny, jest to przekaz zarezerwowany tylko dla wtajemniczonych, odnoszący się do mistyki, od której jest niedaleko do tego, co tajemnicze, zagadkowe i magiczne. Chociaż później termin ten zostanie rozciągnięty na wszystkie formy mistyki judaizmu, także wcześniejsze, znaczenie jego jednak nie przestanie graniczyć z dziedziną tajemnicy i magii, a przez to pośrednio z wróżbiarstwem. Są to peryferie mistyki, ale czasem łatwiej zobaczyć te peryferie, niż właściwy prąd umysłowy określany jako kabalistyka...Nasze spotkanie się z mistyką żydowską będzie wejściem jedynie do przedsionków jej wspaniałych ogrodów, zaledwie dotkniemy różnych aspektów zagadnienia bez ich dogłębnego przenikania. Nie będzie odpowiadało zastosowanemu w opowiadaniu określeniu popatrzył (hecic), które nie oznacza wykładu (tu zastosowano by termin derasza), ale kontemplację i doświadczenie mistyczne. Dlatego nie musimy obawiać się negatywnych skutków spotkania z żydowską mistyką, ale także nie dojdziemy do królewskich komnat, z których Rabbi Akiba w pokoju wyszedł ubogacony doświadczeniem Boga.
Wielki kulturowy spór, z jakim obecnie mamy do czynienia, jest w istocie sporem o człowieka. Ważny wkład do niego wnosi Krakowska Szkoła Antropologiczna na czele z Romanem Ingardenem, Karolem Wojtyłą, Józefem Tischnerem i Władysławem Stróżewskim.
Włączając się do tego sporu i kontynuując dorobek tej szkoły, Jan Galarowicz rozpoczął pracę nad wielotomową filozofią człowieka pt. Antropodramatyka. Otwiera ją tom Giganci filozofii człowieka. Autor omawia w nim antropologiczną myśl zachodnioeuropejskich filozofów, wielkich obrońców zagrożonego w naszych czasach człowieczeństwa – Schelera, Heideggera, Stein, Bubera, Guardiniego, Mouniera i Ricoeura - którzy zarazem w największym stopniu przyczynili się do wykrystalizowania się jego koncepcji człowieka.
Mimo, że zawarte w książce rozważania są solidnie udokumentowane, publikacja nie jest typową rozprawą naukową; jest tekstem z pogranicza takiej rozprawy, pracy popularnonaukowej i podręcznika. Książka jest bowiem przeznaczona nie tylko dla filozofów, ale również dla psychologów i pedagogów, socjologów i kulturoznawców, teologów i duszpasterzy a także dla innych kategorii osób, które pracują z ludźmi, oraz wszystkich, którym zależy na głębszym rozumieniu siebie. Korzystanie z niej ułatwia język autora: książka jest napisana z pasją, jasno i przystępnie.
JAN GALAROWICZ (ur. 1949, Łopuszna) – krakowski filozof, nauczyciel akademicki (od 2015 emeryt) i popularyzator filozofii oraz publicysta – ukończył m. in. filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie się również doktoryzował; jest uczniem prof. Władysława Stróżewskiego i ks. prof. Józefa Tischnera. Zajmuje się problematyką z zakresu antropologii filozoficznej, filozofii wartości i etyki. Inspiruje się przede wszystkim fenomenologią, personalizmem, dialogiką i filozoficzną myślą religijną. Jest autorem ponad dwudziestu książek, w tym m. in. esejów: Kochać naprawdę, Odnaleźć sens w cierpieniu i Szczęście na manowcach opracowania W drodze do etyki odpowiedzialności, podręczników: Na ścieżkach prawdy. Wprowadzenie do filozofii i Wprowadzenie do antropologii filozoficznej oraz prac popularnonaukowych: Martin Heidegger: genialny myśliciel czy szaman? i Ks. Józef Tischner.
ADWENT. ROZWAŻANIAAdwent w życiu człowieka jest czasem oczekiwania na przyjście Boga do człowieka. Ale istnieje też jakby "drugi" adwent czas oczekiwania Boga na człowieka, znacznie dłuższy, czasem nieosiągalny... Niniejsze rozważania są niezwykłe, nie tylko ze względu na niezwykłość autora, ks. Marka Starowieyskiego, ale też treści jakie niosą i rzeczy, o których rozważają. Głębia tekstów biblijnych i Ojców Kościoła jest niezwykła. Trzeba dużej odwagi, ale nade wszystko wiedzy i mądrości, by z takim zaangażowaniem o nich mówić, tak ciepło o nich rozważać i tak pięknie pisać. Niniejsza książka jest przejmująca, a jej niezwykłość polega na tym, że mówi o rzeczach Bożych językiem prostym, obrazowym, pełnym ciepła i przekonania.***ŚWIĘTY PAWEŁ WIELKI APOSTOŁUrodzony 2 tysiące lat temu w Tarsie św. Paweł, głosił Ewangelię bez kompromisu. Odwiedził najważniejsze ośrodki kulturowe ówczesnej Europy, pozostawił Pisma, bez których trudno sobie wyobrazić treści chrześcijaństwa.Jak dziś czcimy pamięć tego Apostoła największego z Apostołów? W proponowanej przez znanego liturgistę publikacji, Czytelnik znajdzie tu mnóstwo niezwykłych refleksji.
Autor niniejszej książki wprowadza czytelnika w universum teoretyczno - problemowe, obejmujące swym zakresem fundamentalne zagadnienia etyki ogólnej, jak i szczegółowej Tadeusza Ślipki. Etyka ta została osadzona na gruncie antropologiczno - aksjologicznym, przesyconym chrześcijańskim humanizmem, wchodzącym w polemikę z tymi stanowiskami etycznymi, które cechował daleko posunięty partykularyzm, prowadzący do niebezpiecznego relatywizmu etyczno - moralnego.Rekonstruowany w niej system nawiązuje jednoznacznie do korpusu prawd absolutnych i nadprzyrodzonych. Cechuje go otwartość na płynącą ze świata rzeczywistość, aktualne milieu problemy i wyzwania. Z tego też względu książka ukonkretnia i uszczegółowia problematykę osoby-w-świecie, bytu wolnego, ale zarazem zdeterminowanego celem ostatecznym. Prezentowany w niej proces konkretyzacji poszczególnych zagadnień jest równoznaczny z zejściem na poziom empirii świata doświadczalnego jak i zmysłowego, co stwarza niewątpliwe implikacje odzwierciedlone w całości przedstawionego w niej projektu badawczego. W publikacji tej czytelnik ma do czynienia z klasycznym przykładem synergii, sprzężenia całości z poszczególnymi częściami, jak i części z całością.Elementem centralnym owego ordo jest oczywiście podmiot moralny osoby rozpatrywany łącznie z zaistniałymi, jak też projektowanymi aktami. To wszystko zaś jest ściśle powiązane z konstytucją bytową człowieka, z jej istotą i naturą.
Wszystkie religie świata z wielkim szacunkiem podchodzą do ludzi starzejących się i starych. Niektórzy upatrują w tej prawidłowości regułę ich nie przemijania.
Teksty biblijne, które mówią o starości, dzielą się wyraźnie na takie, które przedstawiają różne niedomagania późnego wieku i na takie, które ukazują jednak pewne uroki ostatnich lat ludzkiego życia. Można więc dostrzec z jednej strony obrazy starości godnej ubolewania, naznaczonej szeregiem niedomagań, bądź nawet odstręczającej w swym wyrazie moralnym. Z drugiej strony Biblia przedstawia starość jako błogosławiony etap życia, dar od Boga.
Człowiek dojrzewa całe życie, dochodzi do pełni człowieczeństwa. Wiąże się to z podejmowaniem wysiłku, zmierzającego do zrozumienia siebie i sensu swego istnienia. Właściwe wykorzystanie przemijającego czasu wprowadza coraz głębiej w to zrozumienie, czyli w mądrość serca. To właśnie starość, ostatni etap ludzkiego życia i dojrzewania, to czas, w którym – zgodnie z wolą Bożą i Jego zamysłem – człowiek powinien najpełniej rozumieć sens życia i pełnie swej mądrości. W refleksji nauki Kościoła synonimem starości jest mądrość i umiejętność dzielenia się dobrymi radami. Obniżenie sprawności fizycznej nie przekreśla wartości duchowych, które niesie z sobą stary człowiek. Przeciwnie: mądrość, którą niesie stary człowiek stanowi zaletę, z której może skorzystać cała społeczność.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
