Dostajemy do ręki kilka esejów. Trochę w nich poezji, kilka przypowiastek. Przyjaźń podobna jest do lotu orłów, a przyjacielska miłość nawet z resztek nocy potrafi zbudować cudny gmach dnia. Czytamy o trzech żabach, co wpadły do mleka i o małpie łasej na ryż. Fraszka, wydawałoby się. Rzecz drobna.
Pod płaszczem metafor jest jednak coś, co porusza do głębi. To przepis na rachunek sumienia. Między wierszami autor kreśli obraz przyjaciela idealnego. I pyta: jakim Ty jesteś przyjacielem? Jak daleko Ci do ideału? Pytania trudniejsze niż moglibyśmy sądzić. Jeśli potraktować je z należną powagą. Odpowiedzi bolesne. Częściej niż moglibyśmy sądzić. Bo trudno nie zgodzić się z myślą, którą autor przywołuje za ks. Józefem Tischnerem. Że przyjaźń i miłość stały się w naszych czasach ziemią zupełnie nieznaną. I że poruszamy się w ich sferze jak barbarzyńcy w ogrodzie. Jaki piękny ten ogród. Jakie puste barbarzyństwo. I puste grzechy przeciwko przyjacielowi. Na co dzień myślimy o tym mało. Albo wcale.
Książka ks. Roberta Nęcka wymusza myśl o przyjaźni. Nie o tym, że jest. Ale o tym, jaki dajemy jej dom.
Pyta o refleksję. Każe odpowiedzieć na kilka najważniejszych pytań. Zrobić rachunek sumienia. Zadzwonić do przyjaciela. Dla mnie, jako młodej mamy, szczególnie poruszająca okazała się sugestia, by pielęgnować (...) przyjaźń jak dziecko, aby nie zwariowało, nie zaziębiło się, nie wyleciało przez okno jak ptak. Sugestia księdza Jana Twardowskiego.
I pytanie ukryte między słowami: czy Ty pielęgnujesz przyjaźń jak Twoje dziecko?
Red. Brygida Grysiak
Termin ""tatuaż"" wywodzi się z języka polinezyjskiego (""tatau"" dosłownie: zostawić ślad - znak, malowidło) i został przywieziony i po raz pierwszy użyty, w relacji z podróży dookoła świata, przez angielskiego podróżnika Jamesa Cooka w 1773 roku. W 1873 roku został wprowadzony do słownika języka francuskiego, jako tatouage. W Biblii Marcina Lutra, z 1534 roku, można znaleźć wyraz stygmat, a w XVII wieku pojawiły się takie określenia, jak grafizm, hieroglif, czy piętno, Późniejsze nazwy były przyjmowane w pewnych środowiskach, np. przestępczych.W zakładach penitencjarnych tatuaż jest nazywany: wzorem, wzorkiem, dziargą, dziarganką, grawerką, haftem, kalką, malowanką, malunkiem, obrazem. Sam proces tatuowania nazywany jest analogicznie: dziarganiem, grawerowaniem, haftowaniem, malowaniem, rysowaniem, kłuciem oraz odkuwaniem. W tym specyficznym środowisku także sposoby tatuowania są różne: skórę nakłuwa się lub nacina, drapie czy też wciera się różne substancje po wcześniejszym odbiciu na ciele wzoru tatuażu.Tatuaż jest jedną z najstarszych form dekorowania własnego ciała, stosunkowo łatwo dostępną. Jest nie tylko kolorowym rysunkiem wykonanym na własnym ciele, lecz znacznie czymś więcej - symbolem, który ma swe korzenie sięgające daleko w przeszłość, w antykultury plemienne i pogańskie. Tatuowanie jest sposobem nadawania własnemu ciału osobistych cech, ""tworzenie z niego prawdziwego domu i świątyni dla mieszkającego w nim ducha"". Znamię, zwłaszcza gdy przyjmuje formę rysunku lub ornamentu na ciele, jest niczym pieczęć, znak lub sygnał, zaś jego najgłębsze znaczenie jest zakorzenione w symbolice blizn, jako ślad ""kłów ducha"". Czym więc jest dla wielu amatorów takiego sposobu znaczenia swojego ciała?
Wszystkie cztery Ewangelie stosunkowo dokładnie opisują zdarzenia z ostatnich dni życia Jezusa. Ujmują je w ramy jednego tygodnia, zgodnie z przyjętym w chrześcijaństwie od początku sposobem corocznego ich świętowania. Na ten Wielki Tydzień Jezusa składają się przybycie do Jerozolimy, nauki w Jerozolimie, Ostatnia Wieczerza, proces, śmierć i zmartwychwstanie. W książce tej zdarzenia z końca ziemskiego życia Jezusa są przedstawione poprzez teksty z Ewangelii, opatrzone licznymi objaśnieniami.Michał Wojciechowski - teolog świecki, profesor Pisma Świętego w Olsztynie. Opublikował 42 książki na temat Biblii, starożytności, chrześcijaństwa dzisiaj i etyki społecznej.
Najtrudniej zawsze jest zacząć. Zrobić ten pierwszy krok. Jeszcze 3 lata temu byłam niepewna siebie, zakompleksiona i nie wiedziałam co chcę w życiu robić. Obecnie uważam się, choć pewnie zabrzmi to trochę bezczelnie i dumnie, za kobietę sukcesu. Dlaczego? Ano dlatego, że jestem szczęśliwa, a to największy sukces, jaki można osiągnąć w życiu. Nie ma nic cenniejszego i niż bardziej wspaniałego w życiu, jak bycie szczęśliwym. To szczęście jednak dla każdej z nas jest inne. Dla każdej oznacza coś innego.
Chcę Ci pomóc odnaleźć swoje własne szczęście. Chcę pokazać Ci moją metodę do osiągniecia Twojego szczęścia. Jest to jednak pewien proces. Nie oczekuj czarów - to nie staje się od razu. To droga, czasem nie łatwa. Ale warto to zrobić, bo nagrodą jest Twoje szczęście. I to nie ulotne, chwilowe, a szczęście trwałe... Szczęście, które pozwala ci się cieszyć każdą chwilą, każdego dnia. I nawet gdy czasem jest ciężko, gdy przychodzą trudne, nieprzyjemne momenty, Ty i tak czujesz się szczęśliwa, bo wiesz, że w ogólnym rozrachunku jest cudownie. Jeśli chcesz to osiągnąć, przejdź ze mną ten proces. To nie jest standardowa książka o motywacji. To nie jest książka do czytania. To jest książka do myślenia. To książka, która skłania do wejścia w głąb siebie, do zastanowienia się nad swoimi mocnymi stronami i do wykorzystania ich w swoim życiu. To też książka, która przez to, że lepiej poznasz siebie, pozwoli Ci lepiej zrozumieć otaczający Cię świat i innych.
Jeśli więc chciałabyś:
- * zmienić coś w swoim życiu
- * żyć zdrowiej
- * żyć lepiej
- * polepszyć swój związek i komunikację z partnerem
- * być bardziej szczęśliwa
- * znaleźć siebie i swój styl
- * zmotywować się do działania
Ta książka jest właśnie dla Ciebie!!!
Zrób pierwszy krok ku szczęśliwemu życiu…
o autorce:
Magdalena Napierała – certyfikowany trener i coach stylów myślenia FRIS, coach, lifestyle coach i trener biznesowy; filozof i absolwentka Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie im. A.Mickiewicza w Poznaniu. Autorka metody RRSS (Rozwój i Realizacja Silnych Stron), która koncentruje się na trenowaniu i rozwijaniu przede wszystkim silnych stron oraz na zrozumieniu i radzeniu sobie ze słabościami. Redaktor naczelna czasopisma Żyj naturalnie oraz autorka książki Filozofia Reklamy.
Spokojne wakacje wypełnione słodkim lenistwem? Nie w wypadku Karoliny, Anety i Karola oraz dwojga ich nowych przyjaciół! Karolina zawsze znajdzie jakąś zagadkę do rozwiązania. A jeśli nie, to... zagadka znajdzie ją. Nawet niczym niewyróżniający się ""dwór"" zdaje się kusić tajemnicą, której rozwikłania nie powstydziłby się Indiana Jones. Rozwiązywanie zagadek z odległej przeszłości nie jest jednak łatwe, gdy wszystkie tropy zdają się prowadzić donikąd, a w drogę wchodzi gang Fryzjera. Czy i tym razem intuicja nie zawiedzie Karoliny? Czy ""dwór"" rzeczywiście skrywa jakąś tajemnicę? Czy w każdej legendzie jest ziarnko prawdy? I czy uda się przechytrzyć wrogi gang?Młodszych i starszych czytelników zapraszam do świata kolejnych wakacyjnych przygód bohaterów znanych z powieści Szyfr, muzeum i sykomora - czyli gdzie jest skarb prapradziadka, świata, w którym ich przyjaźń zostanie poddana próbie i w którym będą musieli odpowiedzieć na ważne życiowe pytania.
Wszystkie teksty powstawały w konkretnych okolicznościach życia, w różnym czasie, adresowane do osób, które przeżywały własna „bajkę” – miłość, nadzieję, lęk przed cierpieniem, czy radość ze spotkania ukochanej osoby. Są to portrety ich światów, utrwalone na skrawku papieru. Pisane w radości i w lęku, w cierpieniu, w samotności i wśród tłumu ludzi. To teksty pełne marzeń o tym, co wielkie i piękne, a czego czasem brakuje na co dzień. To także „nie-bajki” – bo dalekie od kolorów i bogactwa krainy „za siedmioma górami, za siedmioma rzekami” – są bliskie życia. To także teksty pełne zwykłej, ludzkiej tęsknoty, zadumy, miłości i nadziei.
Myśli, zrodzone w kapłańskim sercu biskupa pomocniczego Archidiecezji Krakowskiej, ubrane w poetycką szatę literacką przekazywane są do serc, aby odszukiwać tajemnicę Bożą w wydarzeniach narodzin, męki, śmierci zmartwychwstania Pana naszego Jezusa Chrystusa. Cechą charakterystyczną zamieszczonych tu refleksji jest nawiązanie do konkretów, związanych z rozważanymi tajemnicami i znanych nam z ich biblijnych opisów. Ten konkret zostaje wykorzystany, aby mógł służyć refleksji, która zawsze prowadzi do życiowych wniosków, potrzebnych w pogłębieniu życia w Bogu i z Bogiem.
W książce wykorzystano obrazy, namalowane przez ks. bp. Jana Szkodonia, autora książki.
ks. prof. Tomasz Jelonek
Aforyzmy zawarte w książce prowadzą czytelnika w świat bogatej i duchowej głębi. Autor trafnymi sformułowaniami pomaga w poszukiwaniu szczęścia, które od wieków wpisane jest w ludzką naturę. Złote myśli Roberta Pawła Kamina (prawnika i poety), są jak owoce z tajemniczego drzewa życia; pozwolą znaleźć szczęście oraz być dobrym i szlachetnym człowiekiem.
Ryzykiem jest, z punktu widzenia spokoju świętego i komfortu psychicznego, sięgnięcie po tekst Ewangelii, by w jej lekturze pogrążyć całą swoją istotę. Nie znajdziemy w niej ani upragnionego spokoju, ani wskazówek, służących prowadzeniu wydajnego, eksplozywnego życia. Ewangelia nie jest ku spokojowi. Jej przeznaczeniem jest niepokoić, wyrywać człowieka ze stanu ospałości, bezmyślności, sytego zwierzęcego zadowolenia. Ona prowokuje ruch myślenia. Tutaj wszystko naprawdę się zaczyna.
W niniejszym tomie Czytelnik znajdzie kolejną porcję takich tekstów, które zrodziła „potrzeba serca”. Dziedzic odkrywa w nich mało znane lub w ogóle nieznane rysy wybitnych twórców współczesnej kultury polskiej, którzy odeszli już „ na wieczną służbę. (...).
Gdyby przyszło mi określić przynależność Stanisława Dziedzica do którejś ze szkół „portrecistów literackich”, to opowiedziałbym się za zaliczeniem go do szkoły portretu realistycznego. Przemawia za tym przede wszystkim bogata faktografia jego tekstów. Trzeba wszakże pamiętać, że tworzone przez niego teksty nasycone są skrywanym wprawdzie poza ową warstwą faktograficzną, ale raz po raz dającym o sobie znać podłożem uczuciowym. Krytyk ten nigdy nie jest kronikarzem spisującym suche fakty, poza owymi faktami zawsze widzi konkretnego człowieka. (…) jedno jest pewne: Czytelnik przyjmie jego kolejny tom prozy na pewno z dużą wdzięcznością!”
prof. Franciszek Ziejka
ze wstępu
Autorki w niniejszej publikacji nakreśliły pedagogiczne portrety nauczycieli. Każde z wybranych określeń w podtytułach, warunkuje koncepcję funkcjonowania, rozumienia i kształcenia nauczyciela a także oczekiwań wobec niego i wyzwań, którym musi stawić czoła. Książka odpowiada na pytanie: jaki jest obraz nauczyciela wczesnej edukacji Chodzi o wizerunek nauczyciela zarówno ten, kształtowany i tworzony przez nich, jak i widziany przez pryzmat aktów prawnych w historii i we współczesności. Dobór kategorii teoretycznej i empirycznej eksploracji wiąże się z doświadczeniami i zainteresowaniami autorek. Jest to wybór subiektywny, kierunkowany świadomością, że nakreślone portrety nauczycieli są pochodną własnej interpretacji rzeczywistości szkolnej.
Osobą św. br. Alberta Adama Chmielowskiego fascynuje się wciąż wielu ludzi o różnorodnych zainteresowaniach i postawach życiowych, w tym także; badaczy, pisarzy oraz biografów. Każdy kto zetknął się z tą postacią, nie może przejść wobec niej obojętnie dlatego, że jest coś w tym człowieku co zachwyca i oczarowuje . Jako student Instytutu Politechnicznego w Puławach wziął udział w powstańczej walce o wolność Ojczyzny, którą okupił dozgonnym kalectwem. Rozmiłowany w sztuce - artysta malarz, absolwent Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych odznaczał się ciągłym wewnętrznym dążeniem, pełnym rozterek poszukiwaniem istoty idei piękna w jej klasycznym platońskim i augustyńskim wyrazie. Na gruncie polskiego malarstwa rodzajowego, jako oryginalny jego twórca wprowadził nowe formy artystycznej ekspresji impresjonizmu i późniejszego małopolskiego symbolizmu, które były wcześniej prezentowane w salonach sztuki europejskich galerii.Humanista wychowany na najlepszych wzorcach klasycznej, europejskiej i rodzimej kultury jest wzorem jak właściwie przeżywać dobro i piękno, a także dramat ludzkiej przyjaźni. Na podstawie swoich humanistycznych zapatrywań i nastawienia kształtował konkretne postawy opiekuna ubogich i wychowawcy opuszczonej młodzieży, poszukując nowych form ocalania i promocji człowieka oraz dążąc do realizowania ideału miłości Boga i człowieka służąc dobru i pięknu w sponiewieranym człowieczeństwie.Autor opracowania w kilku szkicach ukazuje kim był człowiek, którego później nazwano Bratem naszego Boga. Twórczy wewnętrzny niepokój młodego patrioty walczącego o wolność Ojczyzny oraz artysty poszukującego istoty idei piękna, który ostatecznie wiedziony twórczym pięknem miłości poświęca się pracy wśród odrzuconych. Wskazując jednocześnie, że głębia jego wejrzenia w tajniki człowieczeństwa upoważnia do nadania św. br. Albertowi Chmielowskiemu miana największego chrześcijańskiego humanisty - jak pisał o nim ks. prof. Konstanty Michalski.Nowością tego opracowania jest ukazanie realizmu życia, osoby i działalności br. Alberta Adama Chmielowskiego w wielu wątkach dotychczas pomijanych lub dowolnie interpretowanych
Cały zamieszkały obszar Ziemi poprzecinany jest siecią różnych dróg, którymi wędrowali i wędrują ludzie, dążąc do jakichś określonych celów. Wśród nich znajdują się ważne drogi, na których rozegrały się nadzwyczajne wydarzenia i jako świadkowie tych dróg pozostają w trwałej pamięci. Taką drogą jest droga, którą Jezus z ciężarem Krzyża prowadzony był na śmierć. Historycznie ta droga znajdowała się w Jerozolimie, tam też można jej szukać, ale niezliczone są miejsca, na których odkupieni przez Jezusa wspominają tę historyczną, jerozolimską drogę.Zebrane tu rozważania mają nam pomóc poznać tę jerozolimską drogę oraz pomagać w rozmyślaniu na temat tej drogi gdziekolwiek przyjdzie nam łączyć się duchowo z ostatnimi momentami ziemskiego życia Odkupiciela.
(...) potrzebna jest ta droga krzyżowa, opracowana przez ks. Janusza Frankowskiego by pokazać, że każdy, wierzący lub nie, profesor akademicki czy wiejska gospodyni, 20-latek i 82-latek, inteligent czy niedouczony musi przejść tę samą drogę biczowania i koronowania cierniem oraz wielokrotnych upadków we współczesnych formach życia. I bez względu na stanowiska dzisiejszych, często zagubionych Piłatów, sceptycznych i chcących wszystko weryfikować Kajfaszów, którzy słyszeli coś o Prawdzie i Miłości, ale horyzont własnego szczęścia przysłonił im Miłość, którą jest Chrystus i którą objawił swoim cierpieniem, potrzeba refleksji nad wydarzeniami z Wielkiego Tygodnia (...). Chrystus nie zadaje pytań: dlaczego i nie wciska się w nasze życie na siłę, ale chce być w życiu człowieka na skutek jego wyboru, by każdego dnia mówić mu: człowieku, uśmiechnij się, nie jesteś sam. Chociażby specjaliści od sposobów na życie każdego dnia mówili ci co innego ja jestem z Tobą, niezmiennie ten sam, ja: Prawda i Życie; ja, w którym wszystko ma swe istnienie, dlatego uśmiechnij się i uwierz, że z mojej męki możesz czerpać moc do przezwyciężenia największych trudności, najbardziej posępnych chwil.Książka zilustrowana jest znakomitym malarstwem drogi krzyżowej, pędzlem mistrzyni malarstwa współczesnego Lidii Frydzińskiej-Świątczak.dr Paweł Piotrowski(ze wstępu)
Papież Benedykt XVI napisał: Życie jest niczym żegluga po morzu historii, często w ciemnościach i burzy, w której wyglądamy gwiazd wskazujących nam kurs. Cieszę się, że do dyspozycji Młodzieży jest także szereg refleksji w opublikowanej książce pt. Gwiazda Morza.Bogurodzica Gwiazda Morza odsyła do uświadomienia sobie, że życie człowieka jak i cały świat jest wewnętrznym adwentem, drogą, płynięciem do wieczności, do portu błogosławionej wieczności, gdzie spotkamy naszych rodziców i nieogarnioną rzeszę zbawionych, nade wszystko urzekająco piękne oblicze samego Boga.kard. Stanisław Dziwisz
Okres dzieciństwa przeżywamy zasłuchani w bajkowe opowieści o świecie, w którym zawsze panuje pokój, zwycięża dobro, wszystko jest kolorowe i bliskie ludziom. Szybko wyrastamy z tych bajecznych wyobrażeń, ale ich część zabieramy ze sobą. Są one obecne w naszym myśleniu o miłości, we wspólnej trosce o dom, w pochyleniu się nad dzieckiem, w trosce ot o, by nikt nie płakał. Bajka z dzieciństwa jest jak zapowiedź miłości, którą można zbudować w jasnych i ciepłych kolorach. Czy jednak bajki z dzieciństwa są ciągle z nami? Sprawdźmy, wertując choćby strony tej książeczki.
Wiara to przede wszystkim doświadczenie spotkania z Bogiem. Troska o własną wiarę, ale także o wiarę innych, jest naszym obowiązkiem.
Nigdy nie powinno słabnąć czy ustawać dziękczynienie Bogu za otrzymaną łaskę wiary. W to dziękczynienie wpisuje się niniejsza publikacja. Stanowi ona cykl konferencji, dotyczących w pierwszej części, rzeczywistości wiary i ewangelizacji, które prowadzą do odkrycia siły i piękna wiary, ukazując jednocześnie jej współczesne zagrożenia. Znajduje się w niej również wyjaśnienie czym w istocie jest nowa ewangelizacja oraz ważne przypomnienie, że od jakości wiary zależy skuteczność naszych działań ewangelizacyjnych. W drugiej części książki zaprezentowane zostały główne „dopływy” wiary konieczne do tego, aby wiara wciąż zasilana nie traciła nic ze swojego głębokiego i życiodajnego nurtu.
Mam nadzieję, że lektura książki pomoże Czytelnikom uczynić swoją wiarę bardziej przemyślaną, świadomą i dojrzałą. Być może niektórym pomoże zamienić niepokój płynący z braku wiary na pokój płynący z wiary, w myśl słów ks. Jana Twardowskiego, iż wiara prosta nie istnieje bez niepokoju.
Od Autora
Życie składa się z milionów szans. Niektóre zsyła nam los i wystarczy je tylko dostrzec oraz odpowiednio wykorzystać, a niektóre organizujemy sobie sami. Nawet to, co zwykliśmy nazywać porażką lub błędem, często bywa świetną lekcją i okazją do nowych twórczych działań a zarazem najwyższą trampoliną do zwycięstwa! Nie bójmy się więc spełniać marzenia; nawet te, które uznajemy za trudne czy wręcz nieosiągalne dla nas, często bowiem, po wielu próbach i początkowych niepowodzeniach owocują sukcesem!
Zgodnie z tytułem prezentowanej publikacji, przedmiotem naszej uwagi stał się dorobek XX-wiecznych włoskich myślicieli. W kręgu zainteresowania znalazły się m.in. pisma Antonia Labrioli – stosunkowo mniej znanego w Europie myśliciela, którego publikacje miały jednakże istotne znaczenie w życiu intelektualnym we Włoszech, także dokonania Antonia Gramsciego – postaci niezwykle znaczącej nie tylko dla filozofii, ale też włoskiej i europejskiej praktyki życia politycznego. Kolejne rozdziały przybliżają sylwetki i prace Benedetta Crocego, Gianniego Vattima oraz Umberta Eco – myślicieli kształtujących oblicze współczesnej filozofii włoskiej, nadto zaś – co warto podkreślić – filozofii na naszym kontynencie.
Ewangelia i media: sojusz czy rywalizacja? Takie oto pytanie stawia autor książki Komunikacja religijna w McLuhana wizji. Media są godnym zachwytu darem Boga, ale nie są najważniejszym kanałem przekazu Ewangelii. Najważniejszym medium przekazu Ewangelii jest konkretny, żywy człowiek, który uwierzył całym sobą w Jezusa i Jezusowi. To człowiek jest przedłużeniem Ewangelii w przestrzeni i w czasie, tak jak media są przedłużeniem człowieka. I zgodnie z myślą McLuhana: to człowiek jest wiadomością Ewangelii.
Media posiadają potężną siłę oddziaływania, przesyłania i zarządzania informacjami. Dają też możliwość korzystania z nich w drodze oraz łączenia ludzi na odległość. Można dzięki nim transmitować wydarzenia na żywo. Miniaturyzacja i mobilność mediów bardzo ułatwiają ludzkie funkcjonowanie, życie, pracę i wypoczynek. Media nie wniosły jednak wielkiej rewolucji w przekaz Ewangelii, to raczej Ewangelia wniosła i wciąż wnosi rewolucję w media i w nasz świat. Media, które tylko informują o Ewangelii, w istocie zamykają ją w bitach, światłowodach i w satelitach, a Ewangelia jest Osobą i Życiem. I dlatego Ewangelia rozrywa bukłaki mediów, bo nie jest jedną z informacji, ale ciągle nowym winem życia i nie da się jej ograniczyć żadnym medium. Chodzi o to, żeby w codziennym życiu nie pomylić mocy Ewangelii z potęgą mediów, to w końcu Ewangelia daje moc tym, którzy ją przyjęli. O ile jednak media pomagają tej wyjątkowej Informacji stawać się życiem w konkretnym człowieku, które komunikuje Jezusa i Jego miłość, o tyle można i trzeba je wykorzystać. Stają się wówczas ścianą, która nie tyle dzieli, co łączy więźniów w celi. Tylko w tym znaczeniu mają one swoje miejsce w komunikacji religijnej. Tylko pod tym warunkiem trzeba je wykorzystać ze wszystkich sił. Jeśli pomagają Ewangelii przechodzić z poziomu informacji na poziom życia, to wówczas ten alians Ewangelii i mediów jest dobry, a nawet bardzo dobry.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
