„Rozprawa Pauliny Gajdy-Gałuszki Kształtowanie się polskiej terminologii biznesowej wpisuje się w nurt badań językoznawstwa kognitywnego, zwłaszcza semantyki prototypu oraz koncepcji scen i ram interpretacyjnych […]. Stanowi ona nie tylko cenną refleksję nad specyfiką języków specjalistycznych, lecz także (zwłaszcza) niezwykle istotny przyczynek do badań nad kształtowaniem się polskiego języka biznesu. Na uznanie zasługuje również solidna i rzetelna podstawa materiałowa rozprawy połączona z erudycyjną refleksją językoznawczą, co czyni jej wartość bezsporną”.
Z recenzji dr. hab. Wiesława Tomasza Stefańczyka
Paulina Gajda-Gałuszka – doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2017 r. otrzymała wyróżnienie Rady Wydziału Polonistyki UJ za obronioną rozprawę doktorską. Współpracuje z Wydziałem Polonistyki UJ, gdzie dotychczas prowadziła zajęcia z kultury języka, retoryki wystąpień publicznych oraz gier i rytuałów komunikacyjnych. Jej zainteresowania badawcze obejmują języki specjalistyczne, terminologię i terminografię, a także semantykę i pragmatykę językową. Jest autorką prac naukowych dotyczących polskiego języka biznesu, terminologii biznesowej, leksykografii terminologicznej oraz tekstów prasowych jako źródła słownictwa specjalistycznego.
Naukowa księga dedykowana Markowi Graszewiczowi jest imponująca poznawczo, przepastna metodologicznie i różnorodna tematycznie. To jej zdecydowane atuty.
No i oczywiście tytuł: Graszewicz.com. Pomysłowy, elegancki i niezwykle adekwatny do osoby adresata tego tomu, który rozwinięto, wskazując na bardzo przemyślany, staranny sposób uporządkowania materiału: Media – komunikacja – kultura.
Podziwiać należy to, że przyjaźnie i znajomości doświadczane w życiu dały w publikacji takie piękne efekty, zaowocowały obszernym tomem tekstów o różnej tematyce
i problematyce. Chciałoby się powiedzieć: „różnimy się, różnimy się pięknie”. Swoimi tekstami autorzy osobiście, ale i merytorycznie zwracają się do obdarowanego. Wyda je się, że wszyscy, którzy napisali dla Marka Graszewicza swój artykuł, chcieliby nawiązać z nim dialog, uczenie nazywany dyskursem naukowym. Wiemy, że dr Graszewicz świetnie czuje się w takich sytuacjach, w których o ważnych kwestiach, w tym naukowych, rozmawia się w sytuacji nieoficjalnej, bez gorsetów i stereotypów, na przykład przy dobrym jedzeniu lub piwie. Widziałem Marka gotującego. Pamiętam celebrę robienia purée z ziemniaków, fenkułów i żurawiny w miedzianym garnuszku. Celebra była jednak okraszona bogatym komentarzem, m.in. o produktach, daniu, recepturze. Okraszona anegdotami z życia naukowego i towarzyskiego w środowisku akademików Europy. To dzięki anegdotom i osobistym przymiotom udało się Markowi „spotkać” w jednej książce tyle z pozoru oddalonych od siebie osób o tak różnych lokacjach naukowych i poglądach, wywodzących się z tak różnych środowisk akademickich.
Recenzowany tom imponujących rozmiarów zawiera teksty z różnych szkół, metodologii, obserwacji i konstatacji. Zgrabnie uporządkowane teksty w osobne części, starannie zredagowane, tworzą całość właśnie z powodu chęci obdarowania nimi adresata tej publikacji, jakby każdy z autorów chciał powiedzieć Markowi: „Posłuchaj, jeszcze o tym trzeba wiedzieć i pamiętać”.
Dr hab. Leszek Pułka, prof. UWr
Książka ta jest zbiorem notatek poczynionych przez autora; stąd zresztą jej tytuł. Publikacja została wydana w ramach serii wydawniczej Zakładu Projektowania Komunikacji, Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego.Kto myśli? Kto to jest, kto myśli? (?) To wbrew pozorom ciekawe pytanie. Na pierwszy rzut oka odpowiedź jest prosta (proste odpowiedzi są dobre, ale pierwszy rzut oka nie) myśli człowiek, lub jeszcze gorzej myślą ludzie. Ale zarówno człowiek', jak i ludzie' to nic innego jak generalizujący i konstruktywny koncept komunikacyjny. Nic więcej.Michael Fleischer
Niniejszy zbiór prac powstał z inicjatywy Komisji Medioznawczej Polskiej Akademii Umiejętności jako wynik zainteresowań jej członków i sympatyków, uczestniczących w comiesięcznych spotkaniach, dyskusjach, seminariach i konferencjach od chwili założenia Komisji w lutym 2017 r. do końca roku 2020. Tom zawiera prace wybitnych autorów medioznawców, literaturoznawców, teologów, historyków, filozofów, kulturoznawców i językoznawców. Autorzy poświęcili swoją uwagę mediom, instytucjom publicznym i kreowanym przez nie narracjom medialnym i transmedialnym jako najważniejszej płaszczyźnie komunikacji społecznej - oraz ich roli w procesach identyfikowania postaw patriotycznych Polaków.
Współczesne środowisko komunikacyjne stawia przed badaczami fundamentalne wyzwanie: jak analizować procesy językowe w świecie przesyconym informacją, lecz doświadczającym kryzysu autentycznego porozumienia. Niniejsza monografia proponuje systematyczne ujęcie tej problematyki poprzez perspektywę mediolingwistyki dynamicznie rozwijającej się dyscypliny badającej relacje między językiem, mediami i społeczeństwem.W monografii omówione zostały kluczowe problemy komunikowania w sferze medialnej, między innymi kryzys wiarygodności informacji w dobie dezinformacji i algorytmicznych filtrów; zmieniająca się rola człowieka w komunikacji zdominowanej przez AI; ekonomiczne uwarunkowania strategii językowych (walka o uwagę); nowe formy manipulacji w cyberprzestrzeni oraz etyczne dylematy w zarządzaniu komunikacją.Ze Wstępu Opracowanie pozytywnie wyróżnia przemyślana struktura i styl. Kolejność rozdziałów, jak również układ poszczególnych fragmentów są w pełni podporządkowane celom, klarownemu poprowadzeniu opisów, analiz i interpretacji. Czytelnik otrzymuje całość w pełni koherentną, zwartą merytorycznie i klarowną. Narracja naukowa, mimo że prowadzona przez różnych autorów, nie sprawia najmniejszych trudności w odbiorze.Wywód naukowy jest przejrzysty, skomplikowane zagadnienia zostały dobrze podane.Recenzowana praca jest wysokiej jakości panoramą głównych problemów współczesnej mediolingwistyki, która jednocześnie ukazuje korzenie metodologiczne tej subdyscypliny. Nie ulega wątpliwości, że okaże się bardzo cenna zarówno dla tych badaczy, którzy rozpoczynają badania w tym zakresie, jak i dla doświadczonych specjalistów. Co istotne, autorzy udanie łączą w poszczególnych artykułach partie referujące, zdające sprawę ze stanu badań, z partiami, które przynoszą oryginalne interpretacje i są inspiracją do dalszych rozważań w wielu kwestiach. Na osobne podkreślenie zasługuje olbrzymia bibliografia swoisty przegląd dokonań naukowych, zawierający pozycje klasyczne i najnowsze. Z recenzji prof. UAM Jarosława Liberka
Izabela Trzcińska, religioznawca, historyk idei, pracuje w Katedrze Studiów nad Kulturą i Badań Ery Cyfrowej Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej. Jej zainteresowania naukowe obejmują m.in. badania nad zjawiskiem nowej i alternatywnej duchowości, tradycjami zachodniego ezoteryzmu, przede wszystkim teozofii i ezoterycznych nurtów Śląska Cieszyńskiego. Zajmuje się również mitologią w kulturze dawnej i współczesnej oraz antropologią wizualności. Jest autorką m.in. książki Sztuka duchowości Janiny Kraupe.
Agata Świerzowska, religioznawca, historyk idei, pracuje w Katedrze Porównawczych Studiów Cywilizacji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania naukowe obejmują m.in. teorię religii, przemiany współczesnej religijności i duchowości, tradycję jogi indyjskiej ze szczególnym uwzględnieniem historii tej idei i praktyki w Polsce, wątki ezoteryczne w kulturze polskiej okresu międzywojennego, a także promocję wegetarianizmu w Polsce do 1939 roku. Jest autorką m.in. książki Joga w Polsce od końca XIX wieku do 1939 roku: konteksty ezoteryczne i interpretacje.
Różnorodność tekstów pomieszczonych w tomie wynika [] z przyjętych w nich, odmiennych perspektyw oglądu opisywanego zjawiska: perspektywy badacza, naukowca, rodzica, nauczyciela, terapeuty, członka rodziny osoby z autyzmem, jej dobrego znajomego, odbiorcy tekstu literackiego. [] Zadaniem publikacji jest [] poszerzanie wiedzy na temat autyzmu oraz rozwijanie wrażliwości humanistycznej Czytelników, kształtowanie empatycznej postawy wobec osób ze spektrum autyzmu (postrzeganych niekiedy jako Inni, nietypowi, odmienni), dostrzeganie ich problemów, potrzeb, ale też zalet i wyjątkowości. Zadanie to jest ważne, od tego bowiem, jak szeroka i dokładna będzie wiedza członków społeczeństwa na temat autyzmu, jakie są ich postawy wobec osób z zaburzeniami ze spektrum, może zależeć jakość życia osób autystycznych, a także ich rodzin i bliskich. (fragment Słowa wstępnego) Autorzy prezentują trudne relacje społeczne i wpisane w nie losy bohaterów oraz ich rodzin. Lektura książki buduje przekonanie, że każda osoba z ASD to wyjątkową indywidualność, która musi funkcjonować w świecie do niej Nieprzystosowanym. [] O wartości tomu stanowi dobór tekstów, które problemy osób autystycznych ujmują w perspektywie badań interdyscyplinarnych. W artykułach opisano obraz zaburzeń z perspektywy logopedycznej, językoznawczej, psychologicznej i psycholingwistycznej. Większość autorów zajmuje się charakterystyką indywidualnych cech osób z autyzmem, pokazując je na tle klasyfikacji doniesień na temat specyfiki zaburzeń ASD w wielospecjalistycznej literaturze przedmiotu. [] niezwykle ważne we współczesnej rzeczywistości jest budowanie w odbiorcach przekonania o tym, że autyzm to nie choroba, ale zaburzenie, które jest cechą człowieka, stanowi nie tylko o jego odmienności, lecz także o jego wyjątkowości; ta wymaga zrozumienia, wsparcia i uważności. (z recenzji dr hab. Aliny Maciejewskiej, prof. Uniwersytetu w Siedlcach)
W publikacji omówiono zjawisko tożsamości płciowej z perspektywy wielu dyscyplin badawczych, przede wszystkim pedagogiki. Zawarto w niej przegląd teorii naukowych, których cel stanowi wyjaśnienie statusu identyfikacji płciowej w zakresie zdrowia, etyki i praw człowieka. Publikacja jest skierowana do pedagogów i studentów pedagogiki, badaczy problemów społecznych i edukacyjnych, a także praktyków: nauczycieli, wychowawców, edukatorów.
Sylwia Łukaszkiewicz-Dudek ur. w Piotrkowie Trybunalskim, doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, nauczyciel, oligofrenoterapeuta, instruktor języka migowego, konsultant ds. Polonii i Polaków za granicą. W kręgu jej zainteresowań naukowych pozostaje historia języka, a zwłaszcza zagadnienia dotyczące semantyki. Prywatnie optymistka, miłośniczka przyrody, wolontariuszka na rzecz ludzi i zwierząt. W niniejszym opracowaniu analizie językowej poddano wybrane staropolskie wyrazy i połączenia wyrazowe dotyczące narodzin oraz śmierci. Przy opisie materiału leksykalnego nieodzowne okazało się nawiązanie do antropologii, historii, kulturoznawstwa []. Analiza zebranego i omówionego materiału pokazuje, że staropolskie słownictwo związane z narodzinami i śmiercią jest bardzo obfite, niejednokrotnie zaskakuje swoim bogactwem: semantyką, obrazowością, metaforycznym ujęciem i różnorodnością form językowych. Zabytki językowe ukazują znaczne zasoby leksykalne naszych przodków, udowadniają ich wysoką świadomość społeczną, stanowią skarbnicę wiedzy o sprawach ludzkich, o kulturze i obyczajowości doby staropolskiej. Fragment książki
Celem, który postawiła sobie autorka monografii, było prześledzenie problemu przemocy jako filozoficznej kategorii w najważniejszych ujęciach od nowożytności aż po współczesność. W filozofii refleksja nad przemocą rozwijała się dwutorowo: analizowano zwłaszcza związki między władzą a przemocą oraz naturą ludzką a przemocą. Proponowano rozmaite perspektywy, sposoby definiowania i rozumienia tego zjawiska.Autorka analizuje przemoc jako narzędzie sprawowania władzy i jako metodę rozstrzygania sporu o wartości, ponadto omawia relację między prawem a przemocą, przemoc uzasadnioną i przemoc pozbawioną racji, zagrożenia i nadzieje, które wiążą się z przemocą, podejmuje próbę wyobrażenia świata bez przemocy, wskazuje nurty oparte na wyrzeczeniu się gwałtu, konsekwencje przemocy dla człowieka i otaczającego go świata, rezultaty natury moralnej wynikające zarówno z akceptacji, jak i zanegowania przemocy, różnorodne formy przemocy, jej irracjonalny, a także racjonalny charakter, opisuje przemoc jako warunek i motor postępu, jak również ideę non-violence oraz cywilnego nieposłuszeństwa jako odpowiedź na przemoc w polityce.
Kolejna nowość Wydawnictwa Libron to publikacja pt. "W kręgu rodziny epok dawnych. Śmierć" pod redakcją Bożeny Popiołek, Agnieszki Chłosty-Sikorskiej oraz Mirosława Płonki.Fascynująca podróż ze śmiercią poprzez wieki... Temat bliski z natury rzeczy i z takiego samego powodu pomijany.Zapraszamy do zakupu oraz zajmującej lektury. W przedstawionej publikacji zamieszczono artykuły prezentujące problematykę związaną z szerokim rozumieniem śmierci i umierania w bardzo rozległym czasie historycznym. Właściwie prace te zawierają doniesienia z historii epok najdawniejszych po czasy obecne. [...] Dotyczą one dociekań w aspekcie społecznym, religijnym, a także niekiedy politycznym i psychologicznym. [...] znajdujemy tu studia podejmujące problematykę śmierci w kontekście kulturowo obyczajowym, a można jeszcze dodać - wykorzystujące aparat badawczy szeroko rozumianej humanistyki.
Monografia Anny Grochowskiej jest scalonym, interdyscyplinarnym (łączącym historię literatury, historię, historię sztuki) opracowaniem tematu ważnego dla humanistyki polskiej, tj. opisaniem mitu Wawelu w latach 17951918; opracowaniem opartym na ogromnym materiale literackim, ikonicznym, publicystycznym, któremu towarzyszy imponująca erudycja w zakresie badań naukowych nad każdym typem źródeł, a które zostało ujęte w ramy nowatorskiego metodologicznie (od geopoetyki do historii idei) i przeprowadzonego w atrakcyjny sposób wykładu.Wzgórze Wawelskie to skalista wyniosłość na brzegu Wisły, zamek królewski i katedra, połączone symbole kosmologiczne i symbole porządku społecznego, zarządzanego przez instytucje państwowo-religijne. Osierocona oraz zdewastowana przestrzeń władzy królewskiej i majestatu państwa w okresie, kiedy własnego państwa nie było, stała się dla Polaków miejscem tożsamościowym, kreującym wyobrażenia o charakterze wspólnotowym. [] Merytorycznie oryginalna i ciekawa monografia zaleca się jednocześnie stylem eleganckim, komunikatywnym i wypracowanym. Pracę Anny Grochowskiej przestudiowałem z prawdziwym pożytkiem poznawczym. Lekturze towarzyszyły wzruszenia i przeżycia czytelnicze.prof. dr hab. Tadeusz BudrewiczCzytelnik jest oprowadzany po wzgórzu wawelskim przez świetnie zorientowaną w jego dziejach autorkę, której warto pogratulować doskonale przyswojonej wiedzy pochodzącej z rozlicznych źródeł i czegoś znacznie cenniejszego przekucia tej wiedzy we własną wypowiedź. Monografia jest napisana pewną ręką, w interesujący, współczesny, klarowny, a nade wszystko rzetelny sposób. Kolejną zaletę tego ujęcia stanowi umiejętne włączanie do własnych odczytań narzędzi nowoczesnej antropologii i kategorii zaczerpniętych z kulturowej teorii literatury w sposób na tyle integralny, że terminologia nie pełni jedynie funkcji ornamentu. Autorka posługuje się więc pojęciem heterotopii, ukazuje przekształcanie się miejsca w nie-miejsce, przedstawia mechanizmy sakralizacji i profanacji Wawelu.prof. dr hab. Anna Czabanowska-Wróbeldr Anna Grochowska literaturoznawczyni, historyczka literatury i historyczka sztuki, badaczka cracovianów (głównie życia literackiego) i de natu krakowianka, przez lata związana z Wydziałem Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego jako absolwentka i wykładowczyni. Autorka m.in. monografii pt. Wszystkie drogi prowadzą na Krupniczą. Rzecz o Domu Literatów (2017), nagrodzonej Krakowską Książką Miesiąca, oraz Literackiego przewodnika po Nowej Hucie (2019). Stypendystka MKiDN (2014), współtwórczyni i współredaktorka naukowej serii wydawniczej pod nazwą Ścieżkami Pisarzy. Niniejsza książka została oparta na rozprawie doktorskiej obronionej w 2019 roku pod kierunkiem prof. dra hab. Franciszka Ziejki, za którą autorka otrzymała Nagrodę Miasta Krakowa (2020).
O kobietach przez całe dziesięciolecia mówiło się jako o słabej płci. Niewątpliwe różnice fizyczne, ale i psychologiczne między kobietami a mężczyznami sprawiały, że przez wieki kobiety często trwały uwikłane w sieci przemocy. Tak jest i dziś, jednak w naszych czasach możemy już badać, co jest kobietom potrzebne, by się z tych sieci wydostać, lub co sprawia, że decydują się w nich pozostać.Kobiety z doświadczeniem przemocy w związku nie są bezradne. Każdego dnia walczą o zachowanie posiadanych przez siebie zasobów, w tym osobistych, społecznych czy materialnych. Niniejsza książka odpowiada na pytania, w jaki sposób to robią. Autorki, poszukując związków między zasobami adaptacyjnymi, którymi dysponują kobiety ofiary przemocy w związku intymnym, a stosowanymi przez nie strategiami zaradczymi, zwracają uwagę między innymi na wpływ funkcjonalności lub dysfunkcjonalności systemu rodziny z którego pochodzi kobieta.Publikacja stanowi nie tylko przegląd najnowszej literatury przedmiotu, ale jest również niezwykle przydatna dla praktyków, ponieważ pozwala zrozumieć zachowania ofiar przemocy, które zbyt często jawią się jako oznaka ich słabości.
Książka zbiorowa o Galicji jest dziełem bardzo ciekawym, napisanym przez kompetentne badaczki i badaczy z kilku krajów, co wpłynęło na wielowymiarowość ujęcia i zachowanie równowagi pomiędzy różnymi punktami widzenia historycznych zdarzeń. W swej mozaikowej strukturze mieści też bardzo dużo wartościowego materiału, celnych spostrzeżeń i błyskotliwych konkluzji.Z recenzji prof. dr. hab. Jerzego JarzębskiegoGalicja stawia nas przed wyzwaniem poznawczym i badawczym, bo, z jednej strony, jest znana i rozpoznana. Ma ogromna literaturę przedmiotu, a po uwolnieniu swobody pisania na jej temat po roku 1989 zaczęła jako problemat produkować kanoniczne ujęcia, a często zwykłe klisze. Z drugiej natomiast Galicja nadal pozostaje nierozpoznana, przede wszystkim w tym zakresie, który dotyczyłby konfrontowania roznych narodowych narracji i tych z odległej przeszłości, i tych z czasów bliższych, na przykład z okresu międzywojnia. [] Galicja ta istniejąca kiedyś w realności geopolitycznej i ta żyjąca do dziś w tradycji kulturowej stanowi nadal otwarte pole badawcze.Ze Wstępu Danuty Sosnowskiej i Jagody Wierzejskiej
Publikacja jest efektem współpracy interdyscyplinarnego zespołu ekspertów, naukowców i praktyków z obszaru nauk społecznych: politologów, socjologów, pedagogów i specjalistów nauk o bezpieczeństwie z Polski, Zjednoczonego Królestwa i Austrii. [] Autorzy żywią nadzieję, że niniejszy zbiór opracowań teoretycznych, wyników badań empirycznych oraz budowanych na nich propozycji praktycznych rozwiązań przyczyni się do głębszego zrozumienia otaczającej nas rzeczywistości, zwiększenia świadomości zagrożeń, a także pobudzi do konstruktywnych debat nad kondycją, bezpieczeństwem i kierunkiem rozwoju edukacji.
Autorzy publikacji mocno akcentują, że współczesne czasy nie są zbyt łaskawe dla rozstrzygania kwestii dotyczących bezpieczeństwa, w tym podejmowanych działań o charakterze edukacyjnym, służących doskonaleniu rozwoju zawodowego kadr w sferze bezpieczeństwa narodowego. W wielu przypadkach dotychczasowe formy i metody stosowane w rozwoju zawodowym kadr na potrzeby bezpieczeństwa w dużej części są nie do zaakceptowania we współczesnych czasach i warunkach. Nieodzowne jest dokonywanie zmian, weryfikowanie przyjmowanych rozwiązań. Chcąc bowiem być przygotowanym na ewentualność zdarzeń niekorzystnych dla państwa, trzeba się wkomponować w otaczającą rzeczywistość i umiejętnie z niej korzystać, aby efektywnie monitorować, neutralizować i eliminować skutki niekorzystnych zdarzeń. Do tego konieczne są odpowiednio przygotowane i permanentnie doskonalące się kadry. Ze wszech miar zasadne jest korzystanie z naukowych metod pozwalających oceniać i poprawiać rozwiązania stosowane w rozwoju zawodowym kadr w systemie bezpieczeństwa.Z recenzji prof. dr. hab. inż. Stanisława Kowalkowskiego
Problematyka przedstawiona w książce jest niezmiernie istotna dla współczesnej nauki i edukacji. Rozdziały teoretyczne wskazują na szczegółowe przestudiowanie metodologii i dokładne zaplanowanie przebiegu badań opartych na niezwykle bogatej literaturze przedmiotu. Połączenie badań ilościowych i jakościowych pozwoliło Autorce na uzyskanie cennych wyników, które są rekomendowane we współczesnej pedagogice. Książka wnosi dużą wartość naukową oraz dydaktyczną i jest pozycją oczekiwaną na rynku publikacji naukowych.- z recenzji dr hab. Ligii Tuszyńskiej, prof. APS
W tej książce projektowanie rozumiane jest jako proces rozwiązywania problemów na drodze ich diagnozy i następnie dostarczania rozwiązań prostych w użyciu przez końcowego użytkownika w dowolnej roli społecznej M. Wszołek.W niniejszej publikacji przeplatają się aspekty teoretyczne, jak również praktyczne zastosowania projektowania komunikacji ().Takie ujęcie communication designu wynika z tego, że dyscyplina jest stosunkowo nowa, dynamiczna i nieprecyzyjna w zakresie obowiązywania. Dotychczas doczekaliśmy się dwóch wiodących pozycji na ten temat, które w możliwie ogólny sposób oddają charakter projektowania komunikacji (). Chciałbym kontynuować rozpoczętą przez Michaela Fleischera w 2010 roku dyskusję nad zakresem obowiązywania projektowania komunikacji i statusem tego zagadnienia w ramach teorii komunikacji. Mam nadzieję, że nieco inne ujęcie niektórych aspektów communication designu szczególnie w strukturze programów czy subsystemów communication designu zaowocuje dalszą dyskusją i rozwojem tej doktryny projektowania.Fragment Wstępu
Niezależnie od tego, jak dalekie tematycznie są sobie artykuły zawarte w tej publikacji, nietrudno odnaleźć wspólny mianownik, jakim jest konstruktywistyczny paradygmat komunikacji społecznej. Na niniejszą publikację składają się teksty części zespołu, który nieoficjalnie określany jest jako wrocławska szkoła komunikacji i designu.Znakomita część zespołu skupiona jest wokół działalności naukowej i dydaktycznej Zakładu Communication Design, działającego przy Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego.
Przeszłość zawarta w zabytkach i ludzkiej pamięci wpływa na kształt wielu dziedzin współczesnego życia społeczno-kulturową, estetyczną, psychologiczną oraz polityczno-ideologiczną (). Redaktorkom niniejszego tomu zależało na interdyscyplinarnym ujęciu problematyki ochrony dziedzictwa kulturowego, by wskazane w poszczególnych artykułach wizje, opinie, komentarze i spostrzeżenia służyć mogły stworzeniu narzędzi przydatnych zarówno w badaniach komparatystycznych, jak i w poszczególnych instytucjach kultury i sztuki. W opracowaniu tym podjęto więc zagadnienia dotyczące: problemów towarzyszących ochronie dziedzictwa kulturowego i innowacyjnych metod jego promocji, zaangażowania państwowych i prywatnych organów do ochrony zabytków przeszłości, roli produktów turystyki historycznej i kulturowej w kształtowaniu pamięci zbiorowej, produktów turystycznych rozumianych jako narzędzia polityki historycznej, interpretacji dziedzictwa pojmowanego jako szansa na rozwój społeczności lokalnych, a także wpływu dziedzictwa na edukację historyczną.Fragment WstępuPraca stanowi bardzo dobry przykład możliwości wynikających z interdyscyplinarnego ukazania ważnej tematyki ochrony i promocji dziedzictwa kulturowego. Jest to już szósty tom cyklu i wypada wyrazić uznanie i podziękowanie za przygotowanie tak ciekawego zbioru artykułów.Z recenzji dr. hab. Wojciecha Krawczuka, prof. UJRecenzowana praca jest juz szostym opracowaniem zbiorowym z cyklu Historia pamiec tozsamosc w edukacji humanistycznej, rozszerzajacym kontekst dotychczasowych analiz tym razem o problematyke () dziedzictwa kulturowego i jego roli w zachowaniu pamieci o przeszłosci. Wybor ten uwazam za niezwykle udany i bardzo potrzebny.Z recenzji dr hab. Danuty Konieczki-Śliwińskiej, prof. UAM
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
