Kościół trwa w nieustannej misji, realizując swoje powołanie do głoszenia Ewangelii. Współcześnie podejmuje je w perspektywie dynamicznej ewangelizacji, stanowiącej kontynuację misji Najwyższego Proroka, Jezusa Chrystusa. Działalność ta obejmuje wezwanie do nawrócenia, odkrycia tożsamości chrześcijańskiej, odnowienia relacji z Bogiem, życia w stanie łaski oraz odrzucenia grzechu i całkowitego zwrócenia się ku Bogu w duchu oblubieńczej miłości. Na tym tle rodzi się refleksja nad prorockim wymiarem Kościoła. Czy w realiach współczesnego świata istnieje jeszcze powołanie prorockie? W jaki sposób misja powierzona wszystkim ochrzczonym odnosi się do posłannictwa proroków Starego Przymierza? Czy charyzmat prorocki, obecny od początku historii zbawienia, zachowuje swoją aktualność po dwóch tysiącach lat od narodzin Chrystusa?Na te i wiele innych pytań odpowiada książka o. prof. Gabriela Witaszka, która stanowi pogłębioną refleksję nad teologicznym znaczeniem prorockiego charyzmatu i jego miejscem w misji Kościoła. Autor ukazuje, że głoszenie słowa Bożego pozostaje centralnym elementem nowej ewangelizacji, nadając jej autentyczny wymiar profetyczny i eklezjalny.
Gerard Majella urodził się blisko 300 lat temu, jednak ludzie wciąż mówią o nim tak, jakby żył tuż obok. Był bratem redemptorystą, zmarł w wieku 29 lat. Jego obecność i modlitwa odczuwalne są w domach i szpitalach od Londynu po Los Angeles, od Monachium po Melbourne. Gdziekolwiek znajduje się niemowlę w niebezpieczeństwie, matka w potrzebie, chore dziecko, opuszczona i cierpiąca rodzina, tam można usłyszeć modlitwę do św. Gerarda. Nowe, rozszerzone i bogato ilustrowane wydanie popularnego modlitewnika zawiera biografię Świętego redemptorysty, nowennę, nabożeństwo i zbiór modlitw do niego, pomocne zwłaszcza dla małżeństw starających się o poczęcie oraz dla wszystkich matek spodziewających się dziecka, szczególnie mających problemy w ciąży i bliskich rozwiązania, których patronem jest Gerard.
Wszyscy ludzie, na różnych etapach życia, stają przed różnymi dylematami, koniecznością wyboru. Ten moment może być zaproszeniem do poszukiwania sensu, obecności Boga w życiu, odkrywania tego, czym jest tajemnicza wola Boża, w jaki sposób przeżywać cierpienia, które nas dotykają. Przewodnikiem w tej drodze będzie nam św. Gerard Majella. Doświadczenie spotkania ze zmartwychwstałym Chrystusem we własnym sercu było dla niego źródłem ciągle nowych energii do pełnienia misji życiowej i realizacji swego powołania. Dlatego dzisiaj może być inspiracją, towarzyszem podróży i orędownikiem nie tylko dla osób zakonnych, ale dla każdego wierzącego. Paweł Drobot CSsR doktor teologii, rekolekcjonista, kierownik duchowy, misjonarz miłosierdzia. Specjalizuje się w teologii ewangelizacji. Krajowy duszpasterz spotkań dla kobiet Dzielne Niewiasty, duszpasterz Wspólnoty i Szkoły Ewangelizacji Matki Bożej Nieustającej Pomocy, pełni także liczne funkcje w ramach Zgromadzenia Redemptorystów.
Niedziela nie jest tylko jednym z dni tygodnia, ale z woli Bożej dniem jedynym i szczególnym. Jest wyjątkową okazją, aby człowiek duchowo się odnalazł,odróżnił się od wytworów swoich rąk i umysłu, które, w przeciwieństwie do niego, nie odpoczywają ani nie umieją świętować i cieszyć się. W niedzielęczłowiek winien więc się radować, poznając, co Bóg uczynił dla niego i co jeszcze zamierza uczynić, i celebrując piękno życia w Chrystusie. Jednym ze sposobówna to jest refleksja nad słowem Bożym, zawsze nowym i owocnym, jeśli tylko damy mu dobrą glebę do wzrostu i rozwoju. Zdzisław Józef Kijas franciszkanin, profesor teologii, wykładowca w Szkole Głównej Mikołaja Kopernika, autor poczytnych książek poświęconych m.in.św. Franciszkowi, św. Maksymilianowi Kolbemu, bł. kard. Wyszyńskiemu i innym oraz trzech powieści o wyjątkowych kobietach XIX wieku.
Induite viscera misericordiae. Rekolekcje wielkopostne dla Konferencji Episkopatu Polski
Zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie (Flp 3,1314).
Biegnę mówi Apostoł Narodów aby poprzez ową wspólnotę cierpień (łac. societas passionum) pierwszą, egzystencjalną komunię z Chrystusem, dotrzeć także do zmartwychwstania ciał.
Z tej komunii wypływa i udziela się misericordia pastoralis miłosierdzie pasterskie, w które musimy się nieustannie przyoblekać. Stąd też mottem tych dni () jest Pawłowa zachęta:
Przyobleczcie się w serdeczne miłosierdzie (Induite viscera misericordiae Kol 3,12). Pełnię czasu zbawienia można utożsamiać ze swoistym rozbłyskiem miłosierdzia, które trwa już na wieki.
Każda chwila jest pełna, jeśli jest miłosierdziem. Ludzie, myśląc, że na miłosierdzie lepiej poczekać, aż sprawiedliwość wszystko poustawia z pomocą prawdy, choćby trudnej, nie wchodzą w eschatologiczną pełnię czasu ().
Czas na miłosierdzie nie mija, jest zawsze aktualny. Kiedy nastąpiła biblijna pełnia czasu, wśród Narodu Wybranego panowało największe rozgoryczenie. ()
A jednak właśnie wtedy wypełniła się miara czasu i nastała jego pełnia. Stało się to jednak na drodze otwarcia źródeł miłosierdzia dla ludzkości nie gdzie indziej, jak tylko w zbawczych ranach Mesjasza.
(fragment książki)
Rekolekcje to czas skupienia, rozmyślania, wsłuchiwania się w tchnienie Bożego słowa. Ta duchowa obecność na owej pustyni skupienia i modlitwy, to nie wczaso-rekolekcje!
A więc, istotny warunek rekolekcji, jeśli je poważnie traktujemy, to możliwie jak najpełniejsze wyciszenie, modlitwa, rozważanie.
Owoc rekolekcji zależy nie od mądrości i chwały głoszącego, ale jest on zawsze Bożym darem.
Pan Bóg może zainspirować swoją łaską, darem nawrócenia i przemiany nawet po wysłuchaniu bardzo prostych, zwyczajnych konferencji, rozważań rekolekcyjnych, głoszonych przez równie prostego księdza.
Niekoniecznie musi on mieć wszelkie tytuły naukowe, ale istotne jest, aby sam był naprawdę zasłuchany w słowo Boże.
Trzeba, aby rekolekcjonista i uczestnicy przeżywali te dni skupienia w duchu modlitwy, szukania światła i mocy Ducha Świętego.
Ks. prof. dr hab. Stefan Koperek urodził się 16 kwietnia 1938 roku w Krakowie.
W roku 1957 wstąpił do Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego, w którym przyjął święcenia kapłańskie 8 czerwca 1963 roku z rąk ks. bpa Karola Wojtyły.
Studia podstawowe odbył w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy, a studia specjalistyczne uwieńczone doktoratem ukończył na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie dziś Uniwersytet Papieski Jana Pawła II.
Promotorem jego prac naukowych był nieżyjący już ks. prof. Wacława Świerzawski, późniejszy biskup sandomierski.
Jego praca naukowa związana była z wykładaniem liturgiki oraz przygotowywaniem licznych publikacji: zarówno artykułów naukowych, jak i redakcją wielu rozpraw i monografii.
Równie ważnym obszarem zaangażowania była praca administracyjna na uczelni, gdzie ks. Koperek pełnił funkcje: prodziekana i dziekana Wydziału Teologicznego oraz prorektora,
wtedy Papieskiej Akademii Teologicznej, a dziś UPJPII w Krakowie.
Ważne aby podkreślić, że całe swoje kapłańskie życie, ks. prof. Stefan Koperek poświęcał także duszpasterstwu. Owocem tej pracy jest także ta publikacja.
Kto się modli, ten się zbawi, kto się nie modli, ten się potępi.
Św. Alfons Maria de Liguori, założyciel Zgromadzenia Redemptorystów, był przekonany o niezwykłym znaczeniu modlitwy środka koniecznego do zbawienia.
Rozumiał ją bardzo nowocześnie, jako pełną zaufania i miłości rozmowę z Bogiem w Trzech Osobach, jak również z Maryją jako ukochaną, najczulszą Matką.
Miał też silne nabożeństwo do Opiekuna Dzieciątka Jezus, św. Józefa.
Zwracał się do Nich w każdych okolicznościach życiowych, dlatego jego pełne uczucia modlitwy są zawsze aktualne i mogą stanowić nie tylko wzór, ale i inspirację,
jak stawać przed Bogiem i Jego świętymi w naszych codziennych potrzebach, nie zapominając o dziękczynieniu za otrzymane łaski.
Spis treści
Modlitwy do Boga Ojca
Modlitwy do Pana Jezusa
Modlitwy do Ducha Świętego
Modlitwy do Matki Bożej
Modlitwy do św. Józefa
Modlitwy codzienne
Modlitwy w różnych potrzebach
Modlitwy przy spowiedzi i Komunii świętej
Modlitwy do św. Alfonsa Liguoriego
Komplementarna do dwutomowej Bioetyki w konfesjonale, poświęconej tak istotnym w obecnych czasach kwestiom, jak aborcja, in vitro, homoseksualizm, transseksualizm, pedofilia, problemy uzależnień i chorób psychicznych, cierpienie, samobójstwo, eutanazja itd. w ujęciu naukowymoraz prawnym i duszpasterskim, publikacja podejmuje tę tematykę w perspektywie społeczno-moralnej całości życia człowieka: od poczęcia do naturalnej śmierci.Istotne są zwłaszcza, w obliczu coraz szybciej zachodzących zmian w mentalności, rozdziały poświęcone ideologii gender, hospicjom perinatalnym jako alternatywie dla aborcji czy osobistym i społecznym konsekwencjom tranzycji płci oraz legalizacji związków partnerskich. Edmund Kowalski CSsR od 1975 roku członek Zgromadzenia Redemptorystów. Studiował w Polsce, Francji i USA. Przez ponad 20 lat wykładał w Papieskiej Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie. Opublikował wiele artykułów i książek, ostatnio: Bioetyka w konfesjonale (t. 12, 20222024). Obecnie wykłada w ITKM w Krakowie.
Temat grzechu i nawrócenia w księgach prorockich mieści się w przestrzeni prorockiej misji Kościoła. W obliczu problemów, z którymi spotykamy się dzisiaj, rzeczą konieczną jest uświadomienie sobie na nowo prorockiej roli Kościoła. Charyzmat prorocki to istotny wymiar tej misji, która stanowi dopełnienie dzieła ewangelizacji, a nie tylko jej odnowienie. Jest urzeczywistnianiem posłannictwa Kościoła, będącego przedłużeniem zbawczego dzieła Chrystusa we współczesnym świecie. Społeczne nauczanie Kościoła, opierające się na nauczaniu proroków, wychodzi naprzeciw potrzebom dzisiejszego chrześcijanina, który przynależy do eklezji i ma świadomość mocy chrztu w Duchu Świętym. W książce podkreśla się potrzebę stworzenia nowej wizji życia wspólnoty kościelnej, w kluczu hermeneutycznym i dialogiczno-relacyjnym. Istnieje potrzeba ponownego odnalezienia tożsamości, która wynika z faktu, że człowiek został stworzony na obraz Boga i nosi w sobie Boski pierwiastek. Relacyjność pomyślana przez Stwórcę ma charakter dialogiczny, a więc jest nastawiona na relacje między ludźmi. Każdy autentyczny dialog niesie moc przemiany i jest miejscem wzrastania człowieka.O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek CSsR uzyskał licencjat z nauk biblijnych na PIB (1981) oraz doktorat na PUG (1986) w Rzymie. Tytuł naukowy profesora otrzymał na KUL (1999), gdzie pełnił funkcję prodziekana i dziekana Wydziału Teologii (19962002). Doktor honoris causa Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Tarnopolu na Ukrainie (1994). Wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologii we Florencji (20032009). Od roku 2005 wykłada teologię moralną Starego Testamentu na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie jako profesor zwyczajny. W latach 2007-2016 redaktor naczelny pisma naukowego Studia Moralia. Opublikował 230 pozycji naukowych (książek i artykułów) w różnych językach. Mieszka we Wrocławiu.
Dekalog jest Bożym darem dziesięciu słów, które należy rozumieć w kontekście wyzwolenia ludu Izraela z niewoli egipskiej i wejścia do ziemi obiecanej. Było to centralne wydarzenie historio zbawcze, w którym lud wybrany odnalazł prawdziwy sens życia w wolności. Dekalog jest podstawowym tekstem prawa Starego Testamentu, przekazanym przez Boga Izraelowi, ludowi Przymierza, za pośrednictwem Mojżesza. Dziesięć słów Dekalogu, które nabrały pełnego znaczenia wraz z przyjściem Jezusa Chrystusa, trzeba widzieć jako słowa wolności. Dekalog nakreśla projekt ludzkości przenikniętej głębokim zmysłem religijnym i moralnym, odkrywającym Boga zaangażowanego we wszystkich dziedzinach życia społecznego na rzecz wolności i godności człowieka. O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek, redemptorysta, profesor nauk biblijnych. Na KUL-u pełnił funkcję prodziekana i dziekana Wydziału Teologii (19962002). Otrzymał doktorat honoris causa Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Tarnopolu na Ukrainie (1994). Wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologii we Florencji (20032009), teologii moralnej Starego Testamentu na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie (od 2005). W latach 20072016 redaktor naczelny pisma naukowego Studia Moralia. Opublikował 230 pozycji naukowych (książek i artykułów) w różnych językach. Mieszka w Rzymie.
Bóg, co jest niepojęte i wyraża Jego ogromną miłość do ludzi, od zawsze szukał sposobności, by przemawiać do swych dzieci. Historia dialogu Boga z człowiekiem dzieli się na dwa zasadnicze etapy: Stary i Nowy Testament. List do Hebrajczyków wyraził tę prawdę słowami: Wielokrotnie i naróżne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców naszych przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna (Hbr 1, 12). Spotkanie z nauczającym Jezusem stało się dla całej ludzkości niezwykłą sposobnością, aby dowiedzieć się o królestwie Bożym. Jezus wielokrotnie podkreślał, że przyszedł, bo ma do spełnienia specjalne posłannictwo: aby dać świadectwo, aby pouczyć, aby ludzie poznali, aby nie byli nieświadomi. () Przypowieści Jezusa stanowią tak ważną część literatury biblijnej, a tym samym całej literatury światowej, że ich znajomość jest obowiązkiem wszystkich, którzy poczuwają się do korzeni europejskiej kultury bez względu na deklarowane wyznanie, a nawet jego brak. Tym bardziej są szczególnym wyzwaniem dla wierzących chrześcijan, którzy poszukują w nich źródeł prawdy o Chrystusie i Jego nauce. Ogromny ideowy potencjał tych krótkich tekstów jest ciągle na nowo odkrywany i ubogaca kulturę współczesną. Ks. prof. Andrzej Zwoliński (ur. 1957) był kierownikiem Katedry Katolickiej Nauki Społecznej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Otrzymał medal Plus Ultra za wytrwałość w pracy o ideały Solidarności 19801988. Jest autorem ponad 100 publikacji książkowych oraz kilkuset artykułów naukowych i popularnonaukowych. Laureat nagrody Pro Redemptione 2022.
Książka Zbuntowana owca to zbiór esejów o tematyce religijnej, społecznej i kulturalnej z minionych trzech lat. Rok 2021 był rokiem żmudnej walki z pandemią koronawirusa na całym świecie. W roku 2022 zapamiętaliśmy jedną datę: 24 lutego, kiedy Rosja zaatakowała Ukrainę i rozpoczęła się wojna, któratrwa do dziś. Rok 2023 to w Polsce czas bardzo brutalnej kampanii wyborczej, która 15 października pozmieniała pionki na sejmowej szachownicy. W ciągu tych trzech lat również Kościół w Polsce i na świecie przeżywał swoje wzloty i upadki. Zagubionych owiec jest coraz więcej, zwłaszcza wśród młodych ludzi. Nie zmienia się jedno: każda zbuntowana owieczka, która świadomie i dobrowolnie opuściła stado, może przy pomocy pasterza wrócić do wspólnoty. Tę bramę zawsze można otworzyć i przez nią wejść. Jeżeli ta literacka oferta przyczyni się do powrotu przynajmniej jednej zagubionej owieczki, to znaczy, że jej cel został osiągnięty. Sukces nie będzie jednak wynikiem działań autora, tylko Czytelnika, który zaginął, a odnalazł się (por. Łk 15, 32).
O czym mówi Bóg?, Co Bóg mówi do mnie? Do czego wzywa mnie Bóg? Te trzy pytania składają się na praktykowaną od dawna we wspólnotach kościelnych metodę rozważania słowa Bożego. Szczególnie istotna dla chrześcijanina jest Ewangelia. W słowach i wydarzeniach życia Jezusa szukamy pomocy do lepszego życia dla nas na co dzień, do nieustannego nawracania się i podążania za Nim. Osobiste rozważanie Ewangelii w całym roku liturgicznym, a zwłaszcza w tzw. okresach mocnych, gdy wezwani jesteśmy do głębszej i gorliwszej modlitwy, przynosi też pokój serca, umocnienie w trudnościach i pewność, że Bóg zawsze dotrzymuje obietnic, a Jezus nigdy nie opuści tych, których umiłował, ponieważ przyszedł na świat po to, aby go zbawić.
Książka o młodzieży i dla młodzieży. Dwadzieścia rozważań przeznaczonych dla młodych ludzi na temat, jak i dlaczego się rozwijać, a także o sprawach dotyczących każdego młodego: o rodzinie, miłości, cierpieniu, wspólnocie, modlitwie, przebaczeniu, sakramencie pojednania. Znakomita pomoc dla animatorów oraz podczas różnego rodzaju rekolekcji i spotkań z młodzieżą. Książka jest świetną propozycją na pamiątkę bierzmowania.
Dwieście lat temu, 15 marca 1820 roku, w Wiedniu zmarł zakonnik, redemptorysta. Na jego płycie nagrobnej umieszczono prosty napis: Sługa wierny i roztropny. Jego życie stanie się odtąd inspiracją w każdym pokoleniu redemptorystów, rozsianych po całym świecie. Był to ojciec Klemens Hofbauer apostoł Warszawy i Wiednia, święty. Jedną z inicjatyw podjętych przez Prowincję Warszawską Redemptorystów z okazji jubileuszu 200-lecia śmierci św. Klemensa jest publikacja kolejnego siedemnastego już tomu serii wydawniczej Monumenta Hofbaueriana, w której zamieszczane są dokumenty dotyczące jego życia i działalności. Tom, który oddajemy do rąk Czytelników, zawiera odnalezione w ostatnim czasie w archiwach polskich, francuskich i niemieckich nie znane nam dotychczas dokumenty odnoszące się do usunięcia redemptorystów z Warszawy w 1808 roku. Działalność duszpasterska św. Klemensa miała charakter wielowymiarowy. Wszędzie tam, gdzie przyszło mu żyć i pracować, starał się odczytywać znaki czasu i dawać na nie odpowiedź. Stąd też wypływał ogrom podejmowanego przez niego apostolatu i stąd też nazywany był powszechnie mężem apostolskim homo apostolicus. Mimo że żył w okresie bardzo trudnym pod względem politycznym i religijnym, nieprzyjaznym Kościołowi i życiu zakonnemu, to swoją działalnością duszpasterską utorował drogę chrześcijańskiej odnowie, i to w znacznej mierze dzięki niemu dokonało się odrodzenie życia religijnego Warszawy i Wiednia na przełomie XVIII i XIX wieku.
To piękna okazja do dziękczynienia Bogu za 100 lat obecności tutaj. Świętujemy nie tylko po to, żeby sobie coś przypomnieć, powspominać, ale żeby się uczyć patrzeć na postawy, motywacje, które stały na początku i w trakcie, ciekawej, ale i trudnej stuletniej obecności redemptorystów na Warmii. W 1923 roku pojawiają się na Warmii redemptoryści. Przede wszystkim dlatego, że głosili bardzo owocnie misje-rekolekcje na tej ziemi. Znani byli od Kłajpedy aż po Królewiec i Warmię. Biskup zainteresował się redemptorystami i zaprosił ich. Ze Śląska przybywają tutaj 100 lat temu, żeby zbudować klasztor. o. dr Maciej Sadowski
Bardzo często odprawiamy rozmaite nowenny; najczęściej jednak do Serca Pana Jezusa lub do Najświętszej Dziewicy Maryi. Czynimy to, ile razy chcemy wyprosić sobie jakąś szczególną łaskę lub odwrócić od siebie jakieś wielkie nieszczęście. Najpotrzebniejszą rzeczą dla nas i największym naszym skarbem w tym życiu jest prawdziwa i gorąca miłość Boga. Ona bowiem prawdziwie nas uszczęśliwia, podnosi nas do godności dzieci Bożych, to ona nam go- tuje nagrodę w niebie, a im więcej tej miłości mieć będziemy w życiu, a zwłaszcza przy śmierci, tym wyższy czeka nas stopień chwały w niebie, gdyż bez miłości Boga nie można dostać się do raju. Z tego względu jest rzeczą słuszną, abyśmy prosili Boga o tę miłość więcej, aniżeli o inne dobra. Dobrze to rozumiał św. Alfons Maria de Liguori, biskup i wielki uczony, dlatego zawsze prosił Boga o tę miłość i często się modlił do 8Wprowadzenie Najświętszej Maryi Panny, aby mu tę łaskę wy- jednała u Bożego Tronu. We wszystkich jego pismach ciągle powtarzają się te same westchnienia: Boże, spraw, abym Cię miłował, tak, jak na to zasługujesz. Boże, udziel mi Twojej miłości, spraw, abym Cię nigdy nie przestał miłować. Święty Alfons, sam rozmiłowany w Bogu, chciał zapalić miłością Boga wszystkich ludzi, a zarazem pouczyć ich, że kto chce miłować Stwórcę, musi nieustannie i gorąco prosić o tę miłość. W tym celu napisał tę malutką nowennę. Każde rozmyślanie podzielił na dwie części. W pierwszej pokazuje, dlaczego mamy miłować Pana Jezusa, w drugiej zaś podaje duszy, jak ma prosić Boga o tę miłość, i jak ją wypowiadać. Weź więc i Ty, duszo pobożna, tę jego malutką książeczkę i odprawiaj często niniejszą nowennę, a z pewnością i Twoje serce zapali się miłością Pana Jezusa, podobnie jak płonęło nią serce św. Alfonsa.
Kontynuacja vademecum duszpasterskiego poświęconego tak istotnym w dzisiejszych czasach kwestiom, jak aborcja, in vitro, homoseksualizm, transseksualizm, pedofilia itp., przynosi poszerzenie tej listy aktualnych tematów m. in. o terapię genową, problemy uzależnień i chorób psychicznych, cierpienia, samobójstw, medycyny estetycznej, dopingu w sporcie, ekologii w ujęciu Magisterium Kościoła. Zawiera omówienie podstawowych faktów naukowych dotyczących tych zagadnień oraz ich wymiaru duszpasterskiego, prawnego i moralno-etycznego, szczególnie przydatne dla spowiedników i duszpasterzy stykających się w swej posłudze z problemami bioetycznymi. Druga część książki podejmuje z kolei ważny temat grzechów, odpowiedzialności moralnej za własne czyny, przeszkód ograniczających świadomość i dobrowolność czynów ludzkich oraz cnót i wad moralnych, a także szeroko omawia szczegółowe kwestie dotyczące sakramentu pokuty i pojednania.
Rozpad Związku Radzieckiego i odzyskanie niepodległości przez republiki, a wcześniej jeszcze pierestrojka, dały m. in. impuls do odrodzenia się Kościoła katolickiego na Białorusi, prześladowanego przez niemal 70 lat. Wzięli w nim udział liczni kapłani, zakonnicy i zakonnice oraz świeccy z Polski, ewangelizując wychowane bez Boga dwa pokolenia Białorusinów i odbudowując zniszczone struktury białoruskiego Kościoła. Wielkie zasługi na tym polu położyli polscy redemptoryści, jako pierwsi, już we wrześniu 1989 roku, zaangażowani przez bpa Tadeusza Kondrusiewicza, administratora apostolskiego Mińska, do dzieła nowej ewangelizacji poprzez misje i rekolekcje, a od 1990 także poprzez duszpasterstwo parafialne. Do szczególnie zaniedbanych duchowo należały dzieci i młodzież z Białorusi, do których wyszli z Dobrą Nowiną młodzi redemptoryści, seminarzyści i młody laikat katolicki, zorganizowani w Zespół Misyjny Wschód. Dziełu tych wszystkich ofiarnych misjonarzy i ewangelizatorów w ciągu 25 lat istnienia odrodzonego Kościoła białoruskiego poświęcona jest niniejsza książka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
