Rekolekcje to czas skupienia, rozmyślania, wsłuchiwania się w tchnienie Bożego słowa. Ta duchowa obecność na owej pustyni skupienia i modlitwy, to nie wczaso-rekolekcje!
A więc, istotny warunek rekolekcji, jeśli je poważnie traktujemy, to możliwie jak najpełniejsze wyciszenie, modlitwa, rozważanie.
Owoc rekolekcji zależy nie od mądrości i chwały głoszącego, ale jest on zawsze Bożym darem.
Pan Bóg może zainspirować swoją łaską, darem nawrócenia i przemiany nawet po wysłuchaniu bardzo prostych, zwyczajnych konferencji, rozważań rekolekcyjnych, głoszonych przez równie prostego księdza.
Niekoniecznie musi on mieć wszelkie tytuły naukowe, ale istotne jest, aby sam był naprawdę zasłuchany w słowo Boże.
Trzeba, aby rekolekcjonista i uczestnicy przeżywali te dni skupienia w duchu modlitwy, szukania światła i mocy Ducha Świętego.
Ks. prof. dr hab. Stefan Koperek urodził się 16 kwietnia 1938 roku w Krakowie.
W roku 1957 wstąpił do Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego, w którym przyjął święcenia kapłańskie 8 czerwca 1963 roku z rąk ks. bpa Karola Wojtyły.
Studia podstawowe odbył w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy, a studia specjalistyczne uwieńczone doktoratem ukończył na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie dziś Uniwersytet Papieski Jana Pawła II.
Promotorem jego prac naukowych był nieżyjący już ks. prof. Wacława Świerzawski, późniejszy biskup sandomierski.
Jego praca naukowa związana była z wykładaniem liturgiki oraz przygotowywaniem licznych publikacji: zarówno artykułów naukowych, jak i redakcją wielu rozpraw i monografii.
Równie ważnym obszarem zaangażowania była praca administracyjna na uczelni, gdzie ks. Koperek pełnił funkcje: prodziekana i dziekana Wydziału Teologicznego oraz prorektora,
wtedy Papieskiej Akademii Teologicznej, a dziś UPJPII w Krakowie.
Ważne aby podkreślić, że całe swoje kapłańskie życie, ks. prof. Stefan Koperek poświęcał także duszpasterstwu. Owocem tej pracy jest także ta publikacja.
Komplementarna do dwutomowej Bioetyki w konfesjonale, poświęconej tak istotnym w obecnych czasach kwestiom, jak aborcja, in vitro, homoseksualizm, transseksualizm, pedofilia, problemy uzależnień i chorób psychicznych, cierpienie, samobójstwo, eutanazja itd. w ujęciu naukowymoraz prawnym i duszpasterskim, publikacja podejmuje tę tematykę w perspektywie społeczno-moralnej całości życia człowieka: od poczęcia do naturalnej śmierci.Istotne są zwłaszcza, w obliczu coraz szybciej zachodzących zmian w mentalności, rozdziały poświęcone ideologii gender, hospicjom perinatalnym jako alternatywie dla aborcji czy osobistym i społecznym konsekwencjom tranzycji płci oraz legalizacji związków partnerskich. Edmund Kowalski CSsR od 1975 roku członek Zgromadzenia Redemptorystów. Studiował w Polsce, Francji i USA. Przez ponad 20 lat wykładał w Papieskiej Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie. Opublikował wiele artykułów i książek, ostatnio: Bioetyka w konfesjonale (t. 12, 20222024). Obecnie wykłada w ITKM w Krakowie.
Temat grzechu i nawrócenia w księgach prorockich mieści się w przestrzeni prorockiej misji Kościoła. W obliczu problemów, z którymi spotykamy się dzisiaj, rzeczą konieczną jest uświadomienie sobie na nowo prorockiej roli Kościoła. Charyzmat prorocki to istotny wymiar tej misji, która stanowi dopełnienie dzieła ewangelizacji, a nie tylko jej odnowienie. Jest urzeczywistnianiem posłannictwa Kościoła, będącego przedłużeniem zbawczego dzieła Chrystusa we współczesnym świecie. Społeczne nauczanie Kościoła, opierające się na nauczaniu proroków, wychodzi naprzeciw potrzebom dzisiejszego chrześcijanina, który przynależy do eklezji i ma świadomość mocy chrztu w Duchu Świętym. W książce podkreśla się potrzebę stworzenia nowej wizji życia wspólnoty kościelnej, w kluczu hermeneutycznym i dialogiczno-relacyjnym. Istnieje potrzeba ponownego odnalezienia tożsamości, która wynika z faktu, że człowiek został stworzony na obraz Boga i nosi w sobie Boski pierwiastek. Relacyjność pomyślana przez Stwórcę ma charakter dialogiczny, a więc jest nastawiona na relacje między ludźmi. Każdy autentyczny dialog niesie moc przemiany i jest miejscem wzrastania człowieka.O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek CSsR uzyskał licencjat z nauk biblijnych na PIB (1981) oraz doktorat na PUG (1986) w Rzymie. Tytuł naukowy profesora otrzymał na KUL (1999), gdzie pełnił funkcję prodziekana i dziekana Wydziału Teologii (19962002). Doktor honoris causa Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Tarnopolu na Ukrainie (1994). Wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologii we Florencji (20032009). Od roku 2005 wykłada teologię moralną Starego Testamentu na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie jako profesor zwyczajny. W latach 2007-2016 redaktor naczelny pisma naukowego Studia Moralia. Opublikował 230 pozycji naukowych (książek i artykułów) w różnych językach. Mieszka we Wrocławiu.
Dekalog jest Bożym darem dziesięciu słów, które należy rozumieć w kontekście wyzwolenia ludu Izraela z niewoli egipskiej i wejścia do ziemi obiecanej. Było to centralne wydarzenie historio zbawcze, w którym lud wybrany odnalazł prawdziwy sens życia w wolności. Dekalog jest podstawowym tekstem prawa Starego Testamentu, przekazanym przez Boga Izraelowi, ludowi Przymierza, za pośrednictwem Mojżesza. Dziesięć słów Dekalogu, które nabrały pełnego znaczenia wraz z przyjściem Jezusa Chrystusa, trzeba widzieć jako słowa wolności. Dekalog nakreśla projekt ludzkości przenikniętej głębokim zmysłem religijnym i moralnym, odkrywającym Boga zaangażowanego we wszystkich dziedzinach życia społecznego na rzecz wolności i godności człowieka. O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek, redemptorysta, profesor nauk biblijnych. Na KUL-u pełnił funkcję prodziekana i dziekana Wydziału Teologii (19962002). Otrzymał doktorat honoris causa Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Tarnopolu na Ukrainie (1994). Wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologii we Florencji (20032009), teologii moralnej Starego Testamentu na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie (od 2005). W latach 20072016 redaktor naczelny pisma naukowego Studia Moralia. Opublikował 230 pozycji naukowych (książek i artykułów) w różnych językach. Mieszka w Rzymie.
Bóg, co jest niepojęte i wyraża Jego ogromną miłość do ludzi, od zawsze szukał sposobności, by przemawiać do swych dzieci. Historia dialogu Boga z człowiekiem dzieli się na dwa zasadnicze etapy: Stary i Nowy Testament. List do Hebrajczyków wyraził tę prawdę słowami: Wielokrotnie i naróżne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców naszych przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna (Hbr 1, 12). Spotkanie z nauczającym Jezusem stało się dla całej ludzkości niezwykłą sposobnością, aby dowiedzieć się o królestwie Bożym. Jezus wielokrotnie podkreślał, że przyszedł, bo ma do spełnienia specjalne posłannictwo: aby dać świadectwo, aby pouczyć, aby ludzie poznali, aby nie byli nieświadomi. () Przypowieści Jezusa stanowią tak ważną część literatury biblijnej, a tym samym całej literatury światowej, że ich znajomość jest obowiązkiem wszystkich, którzy poczuwają się do korzeni europejskiej kultury bez względu na deklarowane wyznanie, a nawet jego brak. Tym bardziej są szczególnym wyzwaniem dla wierzących chrześcijan, którzy poszukują w nich źródeł prawdy o Chrystusie i Jego nauce. Ogromny ideowy potencjał tych krótkich tekstów jest ciągle na nowo odkrywany i ubogaca kulturę współczesną. Ks. prof. Andrzej Zwoliński (ur. 1957) był kierownikiem Katedry Katolickiej Nauki Społecznej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Otrzymał medal Plus Ultra za wytrwałość w pracy o ideały Solidarności 19801988. Jest autorem ponad 100 publikacji książkowych oraz kilkuset artykułów naukowych i popularnonaukowych. Laureat nagrody Pro Redemptione 2022.
Książka Zbuntowana owca to zbiór esejów o tematyce religijnej, społecznej i kulturalnej z minionych trzech lat. Rok 2021 był rokiem żmudnej walki z pandemią koronawirusa na całym świecie. W roku 2022 zapamiętaliśmy jedną datę: 24 lutego, kiedy Rosja zaatakowała Ukrainę i rozpoczęła się wojna, któratrwa do dziś. Rok 2023 to w Polsce czas bardzo brutalnej kampanii wyborczej, która 15 października pozmieniała pionki na sejmowej szachownicy. W ciągu tych trzech lat również Kościół w Polsce i na świecie przeżywał swoje wzloty i upadki. Zagubionych owiec jest coraz więcej, zwłaszcza wśród młodych ludzi. Nie zmienia się jedno: każda zbuntowana owieczka, która świadomie i dobrowolnie opuściła stado, może przy pomocy pasterza wrócić do wspólnoty. Tę bramę zawsze można otworzyć i przez nią wejść. Jeżeli ta literacka oferta przyczyni się do powrotu przynajmniej jednej zagubionej owieczki, to znaczy, że jej cel został osiągnięty. Sukces nie będzie jednak wynikiem działań autora, tylko Czytelnika, który zaginął, a odnalazł się (por. Łk 15, 32).
O czym mówi Bóg?, Co Bóg mówi do mnie? Do czego wzywa mnie Bóg? Te trzy pytania składają się na praktykowaną od dawna we wspólnotach kościelnych metodę rozważania słowa Bożego. Szczególnie istotna dla chrześcijanina jest Ewangelia. W słowach i wydarzeniach życia Jezusa szukamy pomocy do lepszego życia dla nas na co dzień, do nieustannego nawracania się i podążania za Nim. Osobiste rozważanie Ewangelii w całym roku liturgicznym, a zwłaszcza w tzw. okresach mocnych, gdy wezwani jesteśmy do głębszej i gorliwszej modlitwy, przynosi też pokój serca, umocnienie w trudnościach i pewność, że Bóg zawsze dotrzymuje obietnic, a Jezus nigdy nie opuści tych, których umiłował, ponieważ przyszedł na świat po to, aby go zbawić.
Książka o młodzieży i dla młodzieży. Dwadzieścia rozważań przeznaczonych dla młodych ludzi na temat, jak i dlaczego się rozwijać, a także o sprawach dotyczących każdego młodego: o rodzinie, miłości, cierpieniu, wspólnocie, modlitwie, przebaczeniu, sakramencie pojednania. Znakomita pomoc dla animatorów oraz podczas różnego rodzaju rekolekcji i spotkań z młodzieżą. Książka jest świetną propozycją na pamiątkę bierzmowania.
To piękna okazja do dziękczynienia Bogu za 100 lat obecności tutaj. Świętujemy nie tylko po to, żeby sobie coś przypomnieć, powspominać, ale żeby się uczyć patrzeć na postawy, motywacje, które stały na początku i w trakcie, ciekawej, ale i trudnej stuletniej obecności redemptorystów na Warmii. W 1923 roku pojawiają się na Warmii redemptoryści. Przede wszystkim dlatego, że głosili bardzo owocnie misje-rekolekcje na tej ziemi. Znani byli od Kłajpedy aż po Królewiec i Warmię. Biskup zainteresował się redemptorystami i zaprosił ich. Ze Śląska przybywają tutaj 100 lat temu, żeby zbudować klasztor. o. dr Maciej Sadowski
Jestem zakonnikiem, mój zakon powstał ponad osiemset lat temu, by wykupywać chrześcijańskich niewolników. Moi współbracia, Hiszpanie, Włosi, Francuzi, Anglicy, udawali się w tym celu do Maroko, Algierii, Libii, Libanu, Ziemi Świętej. Gdy nie mieli pieniędzy, oddawali w zastaw samych siebie! Skąd więc ta książka? Papież Franciszek powiedział kiedyś, że Kościół to jest szpital polowy, a nie klinika urody. Mamy być na froncie. Udzielać pierwszej pomocy i opatrywać rany. A tylu ludzi oczekuje naszej obecności, uśmiechu, przytulenia, dobrego słowa, by odzyskać nadzieję i znowu móc smakować życie w pełni i prawdziwej wolności! Mam nadzieję, że te frontowe historie choć trochę w tym czytelnikom pomogą.
Autorzy w swobodnej i szczerej rozmowie opowiadają o największym z darów, jaki otrzymaliśmy od Jezusa Chrystusa Eucharystii. Mówią o tym, jak wielkim bogactwem jest ona dla Kościoła i dlaczego tak ważna jest dla nas jako wspólnoty i dla każdego chrześcijanina z osobna. Przystępne omówienie sensu poszczególnych części Mszy św. oraz ich genezy pozwala natomiast lepiej zrozumieć znaczenie słów i gestów, które znane od dzieciństwa czasami stają się dla nas rutynowe albo niezrozumiałe. Tymczasem Eucharystia to spotkanie z naszym Panem i Bogiem zawsze żywym i nowym.
Bardzo często odprawiamy rozmaite nowenny; najczęściej jednak do Serca Pana Jezusa lub do Najświętszej Dziewicy Maryi. Czynimy to, ile razy chcemy wyprosić sobie jakąś szczególną łaskę lub odwrócić od siebie jakieś wielkie nieszczęście. Najpotrzebniejszą rzeczą dla nas i największym naszym skarbem w tym życiu jest prawdziwa i gorąca miłość Boga. Ona bowiem prawdziwie nas uszczęśliwia, podnosi nas do godności dzieci Bożych, to ona nam go- tuje nagrodę w niebie, a im więcej tej miłości mieć będziemy w życiu, a zwłaszcza przy śmierci, tym wyższy czeka nas stopień chwały w niebie, gdyż bez miłości Boga nie można dostać się do raju. Z tego względu jest rzeczą słuszną, abyśmy prosili Boga o tę miłość więcej, aniżeli o inne dobra. Dobrze to rozumiał św. Alfons Maria de Liguori, biskup i wielki uczony, dlatego zawsze prosił Boga o tę miłość i często się modlił do 8Wprowadzenie Najświętszej Maryi Panny, aby mu tę łaskę wy- jednała u Bożego Tronu. We wszystkich jego pismach ciągle powtarzają się te same westchnienia: Boże, spraw, abym Cię miłował, tak, jak na to zasługujesz. Boże, udziel mi Twojej miłości, spraw, abym Cię nigdy nie przestał miłować. Święty Alfons, sam rozmiłowany w Bogu, chciał zapalić miłością Boga wszystkich ludzi, a zarazem pouczyć ich, że kto chce miłować Stwórcę, musi nieustannie i gorąco prosić o tę miłość. W tym celu napisał tę malutką nowennę. Każde rozmyślanie podzielił na dwie części. W pierwszej pokazuje, dlaczego mamy miłować Pana Jezusa, w drugiej zaś podaje duszy, jak ma prosić Boga o tę miłość, i jak ją wypowiadać. Weź więc i Ty, duszo pobożna, tę jego malutką książeczkę i odprawiaj często niniejszą nowennę, a z pewnością i Twoje serce zapali się miłością Pana Jezusa, podobnie jak płonęło nią serce św. Alfonsa.
Kontynuacja vademecum duszpasterskiego poświęconego tak istotnym w dzisiejszych czasach kwestiom, jak aborcja, in vitro, homoseksualizm, transseksualizm, pedofilia itp., przynosi poszerzenie tej listy aktualnych tematów m. in. o terapię genową, problemy uzależnień i chorób psychicznych, cierpienia, samobójstw, medycyny estetycznej, dopingu w sporcie, ekologii w ujęciu Magisterium Kościoła. Zawiera omówienie podstawowych faktów naukowych dotyczących tych zagadnień oraz ich wymiaru duszpasterskiego, prawnego i moralno-etycznego, szczególnie przydatne dla spowiedników i duszpasterzy stykających się w swej posłudze z problemami bioetycznymi. Druga część książki podejmuje z kolei ważny temat grzechów, odpowiedzialności moralnej za własne czyny, przeszkód ograniczających świadomość i dobrowolność czynów ludzkich oraz cnót i wad moralnych, a także szeroko omawia szczegółowe kwestie dotyczące sakramentu pokuty i pojednania.
Małżeństwo, jako najdoskonalszy element stworzenia, ma największy potencjał objawienia światu Bożego piękna oraz rozwinięcia go. Maryja i Józef zaś, wybrani przez Boga do pomocy w planie zbawienia, tworzyli najpiękniejsze, najdoskonalsze małżeństwo w historii ludzkości. Nie znaczy to, że nie doświadczali trudności na tej drodze, przeciwnie lecz zawsze wychodzili z nich zwycięsko, razem. Jednak przez stulecia skazani byli w naszej mentalności na rozdzielenie. Czas to zmienić i Ich połączyć, ponieważ każde sakramentalne małżeństwo ma w Nich najwspanialszych orędowników i najbliższych, niezawodnych przyjaciół.
Już od pierwszych wersetów Biblii poznajemy Ducha Bożego jako tego, który unosił się nad powierzchnią bezmiaru wód (Rdz 1, 2), by przekształcić bezład i chaos w ład dobra i harmonię piękna. Taka jest też rola Ducha Świętego w naszym życiu osobistym i wspólnotowym: wlewając w nas Bożą miłość, uzdalnia nas do wspólnoty z innymi, uzdrawia z egoizmu i przemocy, otwiera na ciągłe przyjmowanie miłości Boga i udział we wspaniałości Jego życia. Niniejsza książka pozwoli Czytelnikowi odkryć sposoby obecności i obszary działania Ducha Świętego w jego życiu, a także nauczy sposobów wchodzenia w aktywną współpracę z Nim dla własnego uświęcenia.
Książka zawiera obszerne wprowadzenie do modlitwy Pismem Świętym. Analizowane tematy pomagają w kształtowaniu powołania chrześcijańskiego, unikaniu grzechów i pracy nad sobą. Czytelnik otrzyma wskazówki do ewangelizacji, zachowania wytrwałości i uzdrowienia wewnętrznego.Czytelnik pozna też negatywne skutki zazdrości, pychy, osądzania, narzekania, złych słów i będzie prowadzony po drogach uzdrowienia wewnętrznego, aby pogłębić swoją relację z Bogiem. Kolejne rozdziały tematyczne stanowią pomoc w skupieniu życia na Bogu, kształtują postawę dziecięctwa Bożego i ufności Ojcu, uczą szukać woli Bożej i rozeznawać myśli oraz praktykować pokutę, aby trwać w nauce Ewangelii. Modlitewna lektura zaproponowanych tekstów biblijnych wraz z komentarzem, życiowym zastosowaniem oraz wprowadzeniem do modlitwy służą pomocą w pogłębieniu wiary, zrozumieniu Kościoła i przeżywaniu Eucharystii.
Ewangelia jest nie tylko treścią nauczania chrześcijańskiego, ale także pokazuje, jak z delikatnością i czułością podchodzić do człowieka, okazując mu miłosierdzie. Zachęca naśladowców Chrystusa, by kierowali się w swoim postępowaniu Bożą logiką miłosierdzia. Zwraca na to uwagę papież Franciszek, który czyni z łagodności pastoralnej motyw przewodni swojego nauczania o misji Kościoła w dzisiejszym świecie. Wzywa on duszpasterzy do zachowania pełnej harmonii między słowną proklamacją chrześcijańskiego orędzia zbawienia a sposobem podejścia do ludzi słabych i cierpiących z powodu dotykającego ich zła. Praktykowanie łagodności na wzór Syna Bożego to podejmowanie ryzyka spotkania z obliczem drugiego człowieka, z jego fizyczną obecnością stawiającą pytania, z jego cierpieniem i prośbami, z jego zaraźliwą radością, stale ramię w ramię. Prawdziwa wiara w Syna Bożego, który przyjął ciało, jest nieodłączna od daru z siebie, od przynależności do wspólnoty, od służby, od pojednania z ciałem innych. Syn Boży przez swoje wcielenie zachęcił nas do rewolucji czułości (Evangelii gaudium, nr 88).
W zbiorze refleksji osnutych na kanwie niedzielnych czytań, wzbogaconych odniesieniami i aluzjami do świata współczesnej kultury, nauki i literatury, autor wchodzi z czytelnikiem w inspirujący i osobisty dialog, czyniąc rozważanie słowa Bożego intelektualną i duchową przygodą, owocną dla każdego, kto zechce podjąć to wyzwanie i zadanie.
Boże słowo jest mądrym i dobrym przewodnikiem, który pewną drogą prowadzi do źródła Życia: samego Jezusa Chrystusa. Medytacje biblijne, będące powrotem do korzeni naszej wiary, to najlepszy sposób, by lepiej zrozumieć, a przede wszystkim zastosować w życiu jego wskazania. Prostota przekazu łączy się w nich z głębią treści, pozwalając czytelnikowi ugruntować fundamentalne dla chrześcijan wiarę, nadzieję i miłość do naszego Pana, którego przyjścia oczekujemy w czasie Adwentu i którego śladami idziemy w czasie Wielkiego Postu, by dojść do zmartwychwstania i życia na wieki.
Wspominając śmierć Abrahama, pomyśl o życiu wiecznym, o miejscu, które przygotował dla każdego Chrystus: Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierz- cie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Przez wiarę ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania Bożego, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie (Hbr 11, 8). Chociaż wiara każdego z nas jest inna, bo każdego Bóg prowadzi indywidualną drogą, Abraham bez wątpienia jest uniwersalnym przykładem dla wszystkich, ponieważ jako pierwszy przetarł ten ważny szlak i wskazuje, jak miłować Boga ponad wszystko i ufać Mu wbrew wszystkiemu. Dlatego dziś jest czczony jako ojciec wiary. Czytając jego historię, zawartą w Księdze Rodzaju, poznajemy nie tylko jego życie, ale przede wszystkim jedynego Boga, w którego on uwierzył, odrzucając innych bogów. Dlatego nie wystarczy spotkać się z Abrahamem na kartach Biblii trzeba stać się Abrahamem we współczesnym świecie. Trzeba stać się prawdziwym uczestnikiem tej wędrówki, jak on odpowiedzieć ufnie na wezwanie do niej i zostać koczownikiem Boga, wiernym i kochającym, zawsze pełnym nadziei, że Bóg spełni swe obietnice, nawet gdy wszystko wydaje się temu przeczyć. Dziś wiara Abrahama domaga się kontynuacji w każdym z nas. Poznając jego historię, uczymy się relacji z Bogiem i odpowiadania na zawsze żywe słowo Boże modlitwą oraz konkretnymi postawami, aby stopniowo dojrzewając do przyjęcia darów Bożych, bezpiecznie dojść do spotkania z Nim w wieczności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
