Nasze życie to nieustanne pasmo wyborów, sukcesów i porażek. To codzienna walka gniewu z miłością, złości z pokojem, zazdrości z wolnością. To walka o wytrwanie w łasce Bożej, aby otrzymać życie wieczne. Czasami trzeba się zatrzymać i wrócić do początku drogi z Jezusem, aby na nowo zakorzenić serce w Bogu, a nie w tym, co doczesne i przemijające. Każdy rozdział książki omawia inny fragment Biblii, podając jego życiowe zastosowanie i wprowadzenie w modlitwę. Znajdziesz tu nie tylko głębsze zrozumienie szkoły modlitwy, ale otrzymasz nową pomoc do wiary w obecność, opiekę i działanie Boga w życiu. Poznasz wartość pracy nad sobą, by z łaską Bożą wzrastać w wierze i unikać grzechu. Podejmij wysiłek, by wraz z kolejnymi stronami Biblii, trwając w Chrystusie, od nowa nabrać przekonania, że Bóg jest Panem historii.
Według starożytnych Greków cnota wyraża duchowe piękno człowieka: kalokagathia (piękny i dobry). Na gruncie chrześcijańskim św. Tomasz z Akwinu oparł naukę o cnocie na jedności duszy i ciała człowieka: różne są bowiem cnoty, ale jeden człowiek cnotliwy. Można je więc nazwać stałą zdolnością woli ludzkiej do spełniania aktów moralnie dobrych. Za fundamentalne uznaje on cztery cnoty kardynalne. Praktykowanie ich jest procesem stopniowym, który wymaga samopoznania, dyscypliny i otwartości na duchowy rozwój. Powinno się zatem poddawać refleksji swoje decyzje i postawy oraz stale poszukiwać możliwości korzystania z roztropności, sprawiedliwości, męstwa i umiarkowania. Temu właśnie może służyć niniejsza książka: nie tylko lepszemu poznaniu, ale i pełniejszemu wcielaniu w życie cnót poprzez czyny, których celem jest zbliżanie się do ostatecznego, najwyższego Dobra.
Modlitwy zawarte w tej książce to szczere rozmowy z Duchem Świętym o codziennych sprawach i osobistych problemach. Koncentrują się one na odkrywaniu obecności Ducha Świętego i Jego zamieszkiwania we wnętrzu człowieka. Każdy może w nich znaleźć swoją osobistą historię relacji z Bogiem. Autor, o. Krzysztof od Ducha Świętego, jest założycielem wspólnoty zakonnej Słudzy Ducha Pocieszyciela. Ks. Krzysztof Guzowski (ur. 1962), kapłan diecezji zamojsko-lubaczowskiej, święcenia kapłańskie przyjął w 1987 roku. Doktorat z teologii dogmatycznej obronił na Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu Angelicum w Rzymie. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego uzyskał w 2018 roku. Przez wiele lat był wykładowcą i profesorem teologii dogmatycznej na KUL oraz twórcą Katedry Personalizmu Chrześcijańskiego. Ostatnio opublikował książkę Duch Święty tworzy piękno życia (Homo Dei 2023). Jego motto życiowe: Bez Ducha Świętego jako Boskiej Osoby mieszkającej w człowieku Bóg wydaje się daleki i nieobecny.
Niniejszy zbiór został zamierzony jako pomoc duszpasterska do rozwijania nabożeństwa nowenny nieustannej do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Inspiracje dla niego płyną z kilku źródeł. Pierwszym jest ciągle aktualne dyrektorium Stolicy Apostolskiej o pobożności ludowej. Kładzie ono bardzo duży nacisk na to, aby nabożeństwom pobożności ludowej a nowenna się do nich zalicza nadawać kształt coraz bardziej przypominający nabożeństwa słowa Bożego. Stąd zaleca się, aby zawierały one lekturę perykopy biblijnej, i tak jest w przypadku niniejszych katechez, które zasadniczo mogą stanowić materiał do wygłoszenia homilii podczas nowenny. Jednak głównym zamysłem towarzyszącym powstaniu niniejszego zbioru jest wyjaśnienie rytuału, którym posługujemy się podczas celebracjinieustannej nowenny. Trzeba sobie powiedzieć, że przestał on być powszechnie zrozumiały. Duszpasterską potrzebą stało się więc opracowanie wyjaśnienia tekstów nowenny, a przyjęto do tego celu formę katechez/homilii na to nabożeństwo. Książka obejmuje katechezy będące próbą wyjaśnienia orędzia, jakie niesie w sobie ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Śmierć kliniczna i inne studia to książka zrodzona z doświadczenia przeze mnie śmierci klinicznej Czyż może powstać dzieło przygotowane przez tego, który był zmarłym? Tak, byłem zmarłym Z Przedsłowia prof. dr. hab. Eugeniusza Sakowicza Bóg darował mi chorobę i śmierć, ale też darował mi życie! Wierzę, że obdaruje serce moje Pokojem, skoro już dał jemu Nadzieję! Z Posłowia prof. dr. hab. Eugeniusza Sakowicza
Jeden z najbardziej znanych na świecie wizerunków Matki Bożej to ikona Nieustającej Pomocy, w której Maryja głębokim spojrzeniem zaprasza nas do kontemplacji tajemnic zbawienia, a dłonią wskazuje swego Syna naszą Drogę, Prawdę i Życie. Książka omawia historię i symbolikę cudownego obrazu, podaje najpopularniejsze modlitwy do MBNP i może być przydatna zarówno Jej wiernym czcicielom, świeckim i duchownym, do medytacji, jak i ikonografom pragnącym oddać Jej cześć poprzez napisanie własnej ikony.
Drugi zbiór esejów i komentarzy do ważnych wydarzeń religijnych, społecznych i politycznych oraz współczesnych zjawisk i procesów cywilizacyjnych, kulturowych i obyczajowych, które rozpalały opinię publiczną w ciągu ostatnich lat. Znany publicysta nie waha się zadawać trudnych pytań ani udzielać na nie jasnych odpowiedzi.
Książka ta zrodziła się z pragnienia, by ułatwić drogę do ponownego odkrycia znaczenia Eucharystii w życiu i w posłannictwie chrześcijanina. Zawarte tu rozważania na temat istoty Mszy świętej oraz analiza jej poszczególnych części są znacznie rozszerzoną wersją nauk rekolekcyjnych wygłoszonych przeze mnie do kapłanów w roku 2019, ale w tej formie polecam je wszystkim. Przedstawione myśli zostały zaczerpnięte z pism różnych teologów (wykaz podany na końcu książki) i zebrane po to, by pomóc w bardziej świadomym, głębokim i owocnym uczestniczeniu w Mszy Świętej. Eucharystia w jej najbardziej uroczystym wymiarze jest związana ze sposobem pojmowania niedzieli przez chrześcijanina, dlatego w książce zostało również ukazane bogactwo właściwego postrzegania i przeżywania dnia Pańskiego.
Przedmowa: ks. prof. Waldemar Chrostowski Wiara dojrzewa w samym centrum życia, tam, gdzie pojawia się kruchość i pytania bez prostych odpowiedzi. Nie jest zbiorem gotowych formuł, lecz zdolnością trwania przy Bogu wtedy, gdy rzeczywistość przestaje być jasna. Taka wiara, ukazana w Księdze Hioba, potrafi pytać, protestować, milczeć i modlić się, nie zrywając relacji. Dialogi Hioba z przyjaciółmi odsłaniają, jak religijna poprawność może ranić, gdy zamiast towarzyszyć, próbuje się oceniać i tłumaczyćcierpienie. Skarga Hioba nie jest odejściem od wiary, lecz jej najbardziej szczerym wyrazem, modlitwą rodzącą się tam, gdzie zawodzą łatwe słowa pocieszenia. Z tego doświadczenia wyrasta spojrzenie, w którym cierpienie nie jest zagadką do rozwiązania, lecz przestrzenią spotkania z Bogiem i dojrzewania wiary bardziej wolnej, prawdziwej i zakorzenionej w nadziei. ______ O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek CSsR biblista i teolog moralista, specjalista w zakresie teologii Starego Testamentu. Licencjat z nauk biblijnychuzyskał w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, a doktorat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Profesor KatolickiegoUniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, wieloletni wykładowca Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie oraz na Wydziale Teologicznym Włoch Środkowych we Florencji. Pełnił liczne funkcje akademickie i redakcyjne, m.in. prodziekana i dziekana Wydziału Teologii KUL oraz redaktora naczelnego międzynarodowegoczasopisma naukowego Studia Moralia. Autor ponad 240 publikacji naukowych wydanych w różnych językach. W swojej pracy łączy rzetelną egzegezę biblijną z głęboką wrażliwością duszpasterską.
O czym mówi Bóg?, Co Bóg mówi do mnie? Do czego wzywa mnie Bóg? Te trzy pytania składają się na praktykowaną od dawna we wspólnotach kościelnych metodę rozważania słowa Bożego. Szczególnie istotna dla chrześcijanina jest Ewangelia. W słowach i wydarzeniach życia Jezusa szukamy pomocy do lepszego życia dla nas na co dzień, do nieustannego nawracania się i podążania za Nim. Osobiste rozważanie Ewangelii w całym roku liturgicznym, a zwłaszcza w tzw. okresach mocnych, gdy wezwani jesteśmy do głębszej i gorliwszej modlitwy, przynosi też pokój serca, umocnienie w trudnościach i pewność, że Bóg zawsze dotrzymuje obietnic, a Jezus nigdy nie opuści tych, których umiłował, ponieważ przyszedł na świat po to, aby go zbawić. o. Piotr Koźlak (ur. 1963), redemptorysta, doktor teologii. Był proboszczem w Gliwicach, Krakowie oraz Szczecinie. Napisał i opracował kilkanaście książek, ostatnio Przekraczać siebie i O przyjaźni z Bogiem i ludźmi. Głosi misje i rekolekcje, prowadzi dni skupienia dla osób duchownych. Jest dyrektorem wydawnictwa i redaktorem naczelnym kwartalnika Homo Dei.
Artykuły i wywiadyKs. Damian WąsekGdyby Chrystus nie zmartwychwstał O sensie chrześcijaństwa bez happy endu ziemskiego życia Mistrza z NazaretuZmartwychwstanie Jezusa to podstawa naszej wiary w powszechne zmartwychwstanie umarłych, a ta zajmuje w światopoglądzie chrześcijańskim kluczowe miejsce. Nie znaczy to jednak, że musi ona zajmować główne miejsce w naszym dialogu z innymi religiami bądź ateizmem taką tezę stawia Autor niniejszego artykułu. Antoni Karaś CSsRFilozofi a moralności zawarta w Traktacie o sumieniu św. Alfonsa LiguoriegoJednym z czołowych moralistów w dziejach Kościoła był św. Alfons Liguori, którego dzieło Theologia moralis przez dziesięciolecia było głównym podręcznikiem katolickiej teologii moralnej. Autor artykułu przedstawia pierwszą część tego wielkiego dzieła: Traktat o sumieniu, ukazując jego fundamentalne znaczenie i zawartą w nim implicite filozofię moralności. Ks. Marian Machinek MSFŚmierć Jezusa jako inspiracja dla chrześcijańskiej sztuki umieraniaDla każdego chrześcijanina oczywiste jest, że Jezus to dlań mistrz życia, podstawowy wzór postępowania. Ale można i trzeba pójść jeszcze dalej. Autor artykułu uważa, że Jezus to dla nas również wzór umierania, które jest wszak kulminacyjnym aktem życia; wzór szczególnie potrzebny właśnie w naszych czasach, naznaczonych lękiem przed śmiercią bądź ignorowaniem jej. Stanisław Paprocki CSsRDlaczego właśnie baranek? Symbol, który ukształtował chrześcijaństwoWprawdzie w kaznodziejstwie obraz Jezusa jako Baranka Bożego jest niemal nieobecny, jednak w symbolice Nowego Testamentu zajmuje on co wydaje się zaskakujące podstawowe miejsce. Autor artykułu ukazuje starotestamentowe źródła tego symbolu oraz nowy sens, jaki nadali mu ewangeliści. Dariusz Kowalczyk SJPrzyszłość kapłaństwaNawet jeśli uznamy, że Kościół ma przed sobą przyszłość a z pewnością mamy ku temu podstawy niezależnie od kryzysu Kościoła zachodniego to otwarte pozostaje pytanie o przyszłość kapłaństwa w nim. Tu bowiem istnieje wiele bardzo różnych stanowisk. Autor artykułu sądzi, że kapłaństwo także ma przyszłość, choć być może będzie ono musiało doświadczyć pewnych zmian. Andrzej Kowalski CSsRO potrzebie nowej estetyki chrześcijańskiejChrześcijańska przeszłość pozostawiła po sobie niezmierzoną, gigantyczną wprost liczbę wspaniałych dzieł sztuki. Niestety, współczesność kościelna,mimo bardzo wyrafi nowanych teorii, okazuje się pod tym względem bardzo mizerna tak przynajmniej uważa Autor artykułu. Jeśli ta teza jest słuszna, to widać palącą potrzebę jakiejś nowej estetyki, nowego, twórczego podejścia do sztuki w Kościele, zwłaszcza w liturgii.
Książka daje Czytelnikowi klucze, które pozwalają otworzyć skarbiec słowa Bożego. Zawarte w nim klejnoty z pewnością pomogą w religijnym przeżyciu niedziel i świąt. Biblijne treści zilustrowane zostały tekstami zaczerpniętymi z literatury pięknej oraz z prozy codziennego ludzkiego życia. Pomocne będą zarówno w pracy duszpasterza czy homilety, jak i w indywidualnej medytacji każdego wiernego.
Jak zaświadcza św. Jan, Jezus do końca umiłował tych, którzy byli na świecie a zatem także każdego z nas. Tę Jego miłość każdego dnia trzeba odkrywać, a najbardziej twórczo można to zrobić, dotykając tajemnicy Jego paschalnego cierpienia. Niniejsze medytacje pasyjne, przeznaczone do rozważania w Wielkim Poście, poruszają istotne znaczenie obecności przy wiszącym na krzyżu Jezusie członków Jego rodziny, tej ludzkiej i tej Boskiej, oraz prowadzonych przez Niego tuż przed męką ważnych i trudnych rozmów. Dotyczą także twórczego przeżywania samotności i cierpienia, czego przykład dał nam On sam swoją drogą krzyżowąi odkupieńczą śmiercią; wreszcie ciężaru ludzkich wad i grzechów, które poniósł na Golgotę z miłości do nas. To lekcje, których nie wolno wierzącemu opuścić ani zapomnieć, nie tylko w czasie wielkopostnym, ale przez całe życie.
Modlitwa umożliwia nawiązywanie żywej relacji z Wszechmocnym Bogiem, który stwarzając człowieka, wpisał w jego serce tęsknotę za sobą. Tak jak miłość Ojca wyraża się w Jego nieprzerwanej obecności przy nas, tak nasza miłość do Niego wyraża się w modlitwie, czyli stałej uważności na Niego, Jego wolę i działanie. Gdy członkowie rodziny chrześcijańskiej wspólnie uwielbiają Boga za Jego miłość i dobroć, staje się On zwornikiem tej wspólnoty oraz fundamentem wzajemnych relacji i zachowań. Bóg odnowi Kościół, umocni wiarę w rodzinach i uzdrowi te, w których więzi są słabe, gdy zaczną one praktykować codzienną wspólną modlitwę. Powrót modlitwy do rodzin oznacza powrót rodzin do Boga.
Kolejne sympozjum organizowane dorocznie w ramach tzw. Dni redemptorystowskich w Krakowie odbyło się pod hasłem: Przyszłość chrześcijaństwa w Europie. Jest to zagadnienie na tyle szerokie i wieloaspektowe, że publikacja zawierająca wystąpienia prelegentów została poszerzona o wypowiedzi innych osobistości polskiej nauki dotyczące tego tematu. Pozwoliło to na kilka ogólnych ujęć przyszłości chrześcijaństwa, a także bardziej szczegółowych: kaznodziejstwa, kapłaństwa i papiestwa, życia konsekrowanego, teologii moralnej i nauk biblijnych. Powstały obraz nie jest rzecz jasna pełny, ale wbrew temu, czego można by się spodziewać niesie powiew nadziei.
Kościół trwa w nieustannej misji, realizując swoje powołanie do głoszenia Ewangelii. Współcześnie podejmuje je w perspektywie dynamicznej ewangelizacji, stanowiącej kontynuację misji Najwyższego Proroka, Jezusa Chrystusa. Działalność ta obejmuje wezwanie do nawrócenia, odkrycia tożsamości chrześcijańskiej, odnowienia relacji z Bogiem, życia w stanie łaski oraz odrzucenia grzechu i całkowitego zwrócenia się ku Bogu w duchu oblubieńczej miłości. Na tym tle rodzi się refleksja nad prorockim wymiarem Kościoła. Czy w realiach współczesnego świata istnieje jeszcze powołanie prorockie? W jaki sposób misja powierzona wszystkim ochrzczonym odnosi się do posłannictwa proroków Starego Przymierza? Czy charyzmat prorocki, obecny od początku historii zbawienia, zachowuje swoją aktualność po dwóch tysiącach lat od narodzin Chrystusa?Na te i wiele innych pytań odpowiada książka o. prof. Gabriela Witaszka, która stanowi pogłębioną refleksję nad teologicznym znaczeniem prorockiego charyzmatu i jego miejscem w misji Kościoła. Autor ukazuje, że głoszenie słowa Bożego pozostaje centralnym elementem nowej ewangelizacji, nadając jej autentyczny wymiar profetyczny i eklezjalny.
Gerard Majella urodził się blisko 300 lat temu, jednak ludzie wciąż mówią o nim tak, jakby żył tuż obok. Był bratem redemptorystą, zmarł w wieku 29 lat. Jego obecność i modlitwa odczuwalne są w domach i szpitalach od Londynu po Los Angeles, od Monachium po Melbourne. Gdziekolwiek znajduje się niemowlę w niebezpieczeństwie, matka w potrzebie, chore dziecko, opuszczona i cierpiąca rodzina, tam można usłyszeć modlitwę do św. Gerarda. Nowe, rozszerzone i bogato ilustrowane wydanie popularnego modlitewnika zawiera biografię Świętego redemptorysty, nowennę, nabożeństwo i zbiór modlitw do niego, pomocne zwłaszcza dla małżeństw starających się o poczęcie oraz dla wszystkich matek spodziewających się dziecka, szczególnie mających problemy w ciąży i bliskich rozwiązania, których patronem jest Gerard.
Wszyscy ludzie, na różnych etapach życia, stają przed różnymi dylematami, koniecznością wyboru. Ten moment może być zaproszeniem do poszukiwania sensu, obecności Boga w życiu, odkrywania tego, czym jest tajemnicza wola Boża, w jaki sposób przeżywać cierpienia, które nas dotykają. Przewodnikiem w tej drodze będzie nam św. Gerard Majella. Doświadczenie spotkania ze zmartwychwstałym Chrystusem we własnym sercu było dla niego źródłem ciągle nowych energii do pełnienia misji życiowej i realizacji swego powołania. Dlatego dzisiaj może być inspiracją, towarzyszem podróży i orędownikiem nie tylko dla osób zakonnych, ale dla każdego wierzącego. Paweł Drobot CSsR doktor teologii, rekolekcjonista, kierownik duchowy, misjonarz miłosierdzia. Specjalizuje się w teologii ewangelizacji. Krajowy duszpasterz spotkań dla kobiet Dzielne Niewiasty, duszpasterz Wspólnoty i Szkoły Ewangelizacji Matki Bożej Nieustającej Pomocy, pełni także liczne funkcje w ramach Zgromadzenia Redemptorystów.
Niedziela nie jest tylko jednym z dni tygodnia, ale z woli Bożej dniem jedynym i szczególnym. Jest wyjątkową okazją, aby człowiek duchowo się odnalazł,odróżnił się od wytworów swoich rąk i umysłu, które, w przeciwieństwie do niego, nie odpoczywają ani nie umieją świętować i cieszyć się. W niedzielęczłowiek winien więc się radować, poznając, co Bóg uczynił dla niego i co jeszcze zamierza uczynić, i celebrując piękno życia w Chrystusie. Jednym ze sposobówna to jest refleksja nad słowem Bożym, zawsze nowym i owocnym, jeśli tylko damy mu dobrą glebę do wzrostu i rozwoju. Zdzisław Józef Kijas franciszkanin, profesor teologii, wykładowca w Szkole Głównej Mikołaja Kopernika, autor poczytnych książek poświęconych m.in.św. Franciszkowi, św. Maksymilianowi Kolbemu, bł. kard. Wyszyńskiemu i innym oraz trzech powieści o wyjątkowych kobietach XIX wieku.
Induite viscera misericordiae. Rekolekcje wielkopostne dla Konferencji Episkopatu Polski
Zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie (Flp 3,1314).
Biegnę mówi Apostoł Narodów aby poprzez ową wspólnotę cierpień (łac. societas passionum) pierwszą, egzystencjalną komunię z Chrystusem, dotrzeć także do zmartwychwstania ciał.
Z tej komunii wypływa i udziela się misericordia pastoralis miłosierdzie pasterskie, w które musimy się nieustannie przyoblekać. Stąd też mottem tych dni () jest Pawłowa zachęta:
Przyobleczcie się w serdeczne miłosierdzie (Induite viscera misericordiae Kol 3,12). Pełnię czasu zbawienia można utożsamiać ze swoistym rozbłyskiem miłosierdzia, które trwa już na wieki.
Każda chwila jest pełna, jeśli jest miłosierdziem. Ludzie, myśląc, że na miłosierdzie lepiej poczekać, aż sprawiedliwość wszystko poustawia z pomocą prawdy, choćby trudnej, nie wchodzą w eschatologiczną pełnię czasu ().
Czas na miłosierdzie nie mija, jest zawsze aktualny. Kiedy nastąpiła biblijna pełnia czasu, wśród Narodu Wybranego panowało największe rozgoryczenie. ()
A jednak właśnie wtedy wypełniła się miara czasu i nastała jego pełnia. Stało się to jednak na drodze otwarcia źródeł miłosierdzia dla ludzkości nie gdzie indziej, jak tylko w zbawczych ranach Mesjasza.
(fragment książki)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
