Grzegorz Górny reporter, eseista, publicysta, reżyser, scenarzysta i producent filmowy i telewizyjny. Założyciel i redaktor naczelny wydawnictwa i kwartalnika Fronda (w latach 19942005 i 20072012). Współautor i producent kilku cykli telewizyjnych dla TVP1, TVP2, TVP Polonia, TVP Historia, TV Puls, Polsat. W latach 20052006 redaktor naczelny tygodnika Ozon. Autor 35 książek, w tym 15 przetłumaczonych łącznie na 10 języków. Laureat wielu nagród dziennikarskich, filmowych i książkowych. Obecnie stały publicysta tygodnika Sieci i portalu wPolityce.pl.
Nicią przewodnią refleksji, które tu przedstawiłem, jest zbawcza praktyczność, która według Alfonsa powinna zawsze cechować każdą propozycję moralną. Jest to ta odwaga duszpasterska, która nie waha się przed ubrudzeniem sobie rąk w konkretnym zespole problemów angażujących sumienie. Tę odwagę papież Franciszek podczas audiencji udzielonej Akademii Alfonsjańskiej wskazał jako cechę, która powinna charakteryzować każdą teologię moralną. Nie jest to zadanie łatwe, wprost przeciwnie: dla Alfonsa to właśnie jest czynnikiem, który czy- ni teologię moralną nauką najtrudniejszą; jest ona taką wskutek nie- zliczonych okoliczności [konkretnych] przypadków, których rozwiązania będą rozmaite, bowiem różnorodność okoliczności wymusza zastosowanie różnych zasad. Można jednak dokonać tego z ufnością, jeśli jak Alfons 49 będziemy słuchać Ducha Świętego mówiącego poprzez wołanie ubogich i naszej ziemi. Trzeba, powtórzył papież Franciszek, konkludując swe orędzie na tę rocznicę, nie bać się przyjmować wołania ostatnich i ziemi oraz czynić je swoim własnym. Godność słabych to obowiązek moralny, które- go nie można pominąć ani zapomnieć.
W kręgu problemów dotyczących życia ludzkiego refleksja antropologów, etyków, filozofów i teologów była od zawsze obecna i bardzo uważna ze względu na przyrodzoną i niezbywalną godność osoby ludzkiej oraz jej indywidualnego, osobowego życia. Kto podejmuje dyskusję na temat życia, szczególnie nad jego początkiem i końcem, staje w obliczu wyzwań bardzo specyficznych i nieraz całkowicie nowych, zależnych od współczesnego szybkiego rozwoju technologii biomedycznych.
Wyzwania te coraz częściej musi podejmować także spowiednik, stąd potrzebuje konkretnej wiedzy i dobrego zrozumienia zarówno tych kwestii, jak i aktualnych wytycznych Magisterium Kościoła w sprawach takich jak aborcja, in vitro, homoseksualizm, transseksualizm, pedofilia itp. Temu właśnie służy niniejsze vademecum, wzbogacone dodatkowo o wskazówki dotyczące posługi w konfesjonale według patrona spowiedników i moralistów św. Alfonsa Marii de Liguoriego, głęboko przekonanego, że jej podstawowym elementem jest miłosierdzie.
Książka omawia konkretne dylematy kleryckie, ujmując je jako problemy możliwe do rozwiązania na drodze autoformacji, określając ich przyczyny i przejawy i podając konkretne podpowiedzi środków i sposobów pracy nad sobą. Wzbogacona kontekstem biblijnym, licznymi świadectwami, nauczaniem Kościoła oraz cytatami z literatury przedmiotu, stanowi doskonały punkt wyjścia do stworzenia własnego programu samowychowawczego włączonego w formację seminaryjną. Należy wyrazić gratulacje J.E. Księdzu Biskupowi Januszowi Mastalskiemu za pomysł ukazania piękna pracy nad realizacją powołania kapłańskiego podejmowanego w życiu kleryckim (). Docenić należy naukową rzetelność oraz umiejętność podzielenia się pogłębioną refleksją, dostarczenie ogromu materiału do przemyśleń zaczerpniętego od szerokiej gamy autorów, konsekwentne i odważne zachęcanie współczesnych kleryków, by pozwolili się zainspirować mądrością Bożej pedagogii, oraz ich przełożonych, aby w duchu wiary, miłości i poczucia odpowiedzialności za Kościół wspierali tych, którzy w murach seminaryjnych odkrywają tajemnicę powołania. ks. dr hab. Jacek Siewora, prof. MWSE
Ten, kto przyjął chrześcijaństwo, żyje w pełni. Widzi więcej i głębiej. Umie oceniać i wartościować spotkanych ludzi oraz sprawy, które go dotykają. Uczy go tego wiara, która jest szkołą mądrości i odpowiedzialności. Dlatego trzeba ją zgłębiać, coraz lepiej poznawać, zadawać jej pytania i szukać na nie odpowiedzi. O tym właśnie jest ta książka. W ośmiu rozdziałach, niczym w ośmiu błogosławieństwach, omawiając tematy mocno związane z wiarą i bardzo ważne dla jej przeżywania, autor uchyla drzwi, za którymi kryją się rozliczne bogactwa wiary, i zaprasza czytelnika do ich odkrywania.
Jest to temat do rozmyślań na całą wieczność: Bóg, który umarł dla naszej miłości. św. Alfons Maria de Liguori Nabożeństwo drogi krzyżowej jest jednym z najpopularniejszych wyrazów pobożności w Kościele. Choć w wielu świątyniach odbywa się przez cały rok, z wyjątkiem okresu Bożego Narodzenia i Wielkanocy, to szczególnie Wielki Post jest czasem intensywnego i głębokiego rozważania męki i śmierci Jezusa Chrystusa. Św. Alfons de Liguori, założyciel Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (redemptoryści), należał do gorliwych czcicieli Pasji Jezusa. Swoją miłośćdo Ukrzyżowanego wyrażał w dziełach teologicznych i duszpasterskich, w kazaniach, malarstwie, muzyce i poezji. Napisał na ten temat wiele medytacji. Prawie w każdej swojej książce zachęcał do tego rozmyślania, ponieważ nabożeństwo do męki Pańskiej jest najpożyteczniejszym, najtkliwszym i najdroższym spośród wielu nabożeństw. Zaraz potem dodał: Kto nie nosi ustawicznie w swym sercu Jezusa ukrzyżowanego, nie wierzę, by mógł dokonać czegoś wielkiego. Wszyscy redemptoryści swoją drogę do świętości opierali na sumiennym wypełnianiu swoich obowiązków, miłości Boga i ludzi oraz wytrwałej modlitwie, której przejawem było m.in. nabożeństwo drogi krzyżowej. Rozważając ją w oparciu o ich wypowiedzi, łatwo można się przekonać, jak bardzo kochali Jezusa cierpiącego na krzyżu i jak bardzo cierpiący Jezus umacniał ich w dążeniu do świętości.
Książka ukazuje wychowanie jako niezwykłą podróż pełną pytań, poszukiwań i odkryć. To zaproszenie do spojrzenia na drugiego człowieka z uważnością i otwartością, by w jego niepowtarzalności odnaleźć także własne piękno i sens życia. To także próba uświadomienia, że każdy zaangażowany wychowawca jest równocześnie współwychowywany przez tych, z którymi dzieli swoje doświadczenie. To opowieść o spotkaniu, które przemienia i prowadzi poza schematy ku autentycznej relacji i głębszemu rozumieniu siebie. Ks. kan. dr Mateusz Hosaja proboszcz parafii pw. Miłosierdzia Bożego na osiedlu Oficerskim w Krakowie, zaangażowany duszpasterz. Kapitanmorski, instruktor żeglarstwa oraz doświadczony wychowawca młodzieży. Pasjonuje się żeglarstwem, turystyką, trekkingiem alpejskim, narciarstwemzjazdowym, trekkingiem rowerowym oraz jazdą na motocyklu. Zainteresowania te korespondują z podjętą w niniejszej pracy koncepcją wychowania nie wprost.
Z dużym uznaniem () trzeba odnotować bardzo oryginalny i niezwykle trafny zamysł o. dra Antoniego Karasia CSsR przetłumaczenia na język polski Traktatu o sumieniu św. Alfonsa Marii de Liguoriego i opatrzenia go cennym i obszernym Wprowadzeniem.
Przedsięwzięcie to zasługuje ze wszech miar na pochwałę, albowiem św. Alfons de Liguori to Patron spowiedników i moralistów i aż dziw bierze, że do tej pory nikt z polskich teologów moralistów nie podjął się tego zadania. ()
Recenzowana praca jest bardzo wartościowa, istotnie wpisuje się w zainicjowany przez Sobór Watykański II nurt sięgania do źródeł teologii, do klasycznych tekstów wielkich teologów.
Tłumaczowi i Redaktorowi publikacji należą się gratulacje za inicjatywę i trud całego przedsięwzięcia.
Ks. prof. dr hab. Jan Orzeszyna (WT UPJPII, Kraków)
Niniejsze opracowanie () jest owocem żmudnego, solidnego, dobrze przemyślanego i uporządkowanego studium, które umożliwia korzystanie z osiągnięć autorów sprzed ponad dwu stuleci, poszukujących rozwiązań w zakresie docierania do obiektywnej prawdy moralnej.
Dzisiaj, w dobie szeroko występującego indyferentyzmu i relatywizmu moralnego, opracowanie to zasługuje na szczególną uwagę i refleksję. ()
Prof. dr hab. Wojciech Bołoz CSsR (UKSW, Warszawa)
Antoni Karaś CSsR urodził się w 1970 roku w Zakliczynie (diecezja tarnowska), święcenia kapłańskie przyjął w 1997 roku, doktorat uzyskał w 2008 roku.
Był duszpasterzem, rekolekcjonistą oraz wychowawcą, spowiednikiem, kierownikiem duchowym i wykładowcą w Wyższych Seminariach Duchownych Redemptorystów, Bernardynów, Kapucynów,
Misjonarzy oraz w nowicjatach sióstr Służebniczek Dębickich i Dominikanek, ucząc takich przedmiotów, jak teologia moralna fundamentalna, szczegółowa, spowiednictwo, język łaciński.
Jest autorem kilku książek i wielu artykułów naukowych i popularnonaukowych o tematyce filozoficznej, antropologicznej, teologicznomoralnej, filozoficznomoralnej, pastoralnej, historycznej.
Kto się modli, ten się zbawi, kto się nie modli, ten się potępi.
Św. Alfons Maria de Liguori, założyciel Zgromadzenia Redemptorystów, był przekonany o niezwykłym znaczeniu modlitwy środka koniecznego do zbawienia.
Rozumiał ją bardzo nowocześnie, jako pełną zaufania i miłości rozmowę z Bogiem w Trzech Osobach, jak również z Maryją jako ukochaną, najczulszą Matką.
Miał też silne nabożeństwo do Opiekuna Dzieciątka Jezus, św. Józefa.
Zwracał się do Nich w każdych okolicznościach życiowych, dlatego jego pełne uczucia modlitwy są zawsze aktualne i mogą stanowić nie tylko wzór, ale i inspirację,
jak stawać przed Bogiem i Jego świętymi w naszych codziennych potrzebach, nie zapominając o dziękczynieniu za otrzymane łaski.
Spis treści
Modlitwy do Boga Ojca
Modlitwy do Pana Jezusa
Modlitwy do Ducha Świętego
Modlitwy do Matki Bożej
Modlitwy do św. Józefa
Modlitwy codzienne
Modlitwy w różnych potrzebach
Modlitwy przy spowiedzi i Komunii świętej
Modlitwy do św. Alfonsa Liguoriego
Wszystkim, którzy z wiarą i ufnością oddają cześć Matce Bożej Nieustającej Pomocy z serca błogosławię. św. Jan Paweł II
Jeden z najbardziej znanych na świecie wizerunków Matki Bożej to ikona Nieustającej Pomocy,
w której Maryja głębokim spojrzeniem zaprasza nas do kontemplacji tajemnic zbawienia, a dłonią wskazuje swego Syna naszą Drogę, Prawdę i Życie.
Książka omawia historię i symbolikę cudownego obrazu, podaje najpopularniejsze modlitwy do MBNP i może być przydatna zarówno Jej wiernym czcicielom,
świeckim i duchownym, do medytacji, jak i ikonografom pragnącym oddać Jej cześć poprzez napisanie własnej ikony.
Św. Alfons doskonale znał środowisko zakonne, spowiadał siostry, sprawował posługę kierownictwa duchowego, był życzliwym dobrodziejem i przyjacielem kilku klasztorów żeńskich. Jako człowiek duchowy wiedział też, co powinno charakteryzować prawdziwą oblubienicę Jezusa Chrystusa, czyli po prostu świętą mniszkę. Nie napisał jednak tego ascetycznego dzieła tylko dla zakonnic. Adresatami byli również zakonnicy i świeccy, ponieważ objaśnia w nim uniwersalne cnoty chrześcijańskie i pokazuje, jak dążyć do świętości. Równie cenne są modlitwy przeplatane aktami pobożnych uczuć, w charakterystyczny dla Doktora Najgorliwszego sposób wyrażające wielką miłość i oddanie Temu, który pierwszy nas umiłował.
Ta niewielka książeczka zawiera wszystko to, co ważne w odniesieniu do sakramentu pokuty i pojednania. Czym jest grzech? Jak dobrze przygotować się do spowiedzi? Co jest ważne w rachunku sumienia? Czym jest spowiedź świętokradzka, a czym generalna? Znajdziemy tam także siedem propozycji rachunku sumienia oraz modlitwy przed i po spowiedzi. To wszystko sprawia, że ta książeczka jest bardzo pożyteczna dla każdego, kto chce dobrze przygotować się do tego trudnego, choć pięknego sakramentu. Poręczny format pozwala zawsze mieć ją ze sobą.
O czym mówi Bóg?, Co Bóg mówi do mnie? Do czego wzywa mnie Bóg? Te trzy pytania składają się na praktykowaną od dawna we wspólnotach kościelnych metodę rozważania słowa Bożego. Szczególnie istotna dla chrześcijanina jest Ewangelia. W słowach i wydarzeniach życia Jezusa szukamy pomocy do lepszego życia dla nas na co dzień, do nieustannego nawracania się i podążania za Nim. Osobiste rozważanie Ewangelii w całym roku liturgicznym, a zwłaszcza w tzw. okresach mocnych, gdy wezwani jesteśmy do głębszej i gorliwszej modlitwy, przynosi też pokój serca, umocnienie w trudnościach i pewność, że Bóg zawsze dotrzymuje obietnic, a Jezus nigdy nie opuści tych, których umiłował, ponieważ przyszedł na świat po to, aby go zbawić.
Nie brakuje ani sekundy powiedział ks. Ploch z uśmiechem. I oto jest: nowa Minutka ze Słowem 2 codzienne rozważania do Ewangelii autorstwa znanego opolskiego kapłana, poszerzone, zmienione, przeredagowane, gotowe trafić do kolejnych czytelników. ()
W 2023 roku bohaterem sympozjum naukowego organizowanego corocznie z okazji przyznania przez wydawnictwo i kwartalnik Homo Dei nagród Pro Redemptione dla kapłanów, którzy na różne sposoby wyróżniają się pracą duszpasterską lub naukową, był papież Benedykt XVI, jeden z najwybitniejszych teologów drugiej połowy XX i początku XXI wieku. Jego myśl i dzieło wpłynęły na rozwój współczesnej kultury, dialog ekumeniczny oraz dialog międzyreligijny. Był także wielkim nauczycielem i bezkompromisowym obrońcą wiary, a jego dorobek inspiruje wielu chrześcijan na całym świecie. Zaproszeni prelegenci i autorzy zaprezentowali różnorodne aspekty życia i działalności naukowej Josepha Ratzingera/Benedykta XVI. Do tych wystąpień dołączono wybór jego wypowiedzi zamieszczanych w kwartalniku przez osiem lat pontyfikatu. *** Spis treści Piotr Koźlak CSsRWprowadzenie Sympozjum z okazji rocznicy powstania Zgromadzenia Redemptorystów, założenia pisma Homo Dei i wydawnictwa Homo DeiKraków, 9 listopada 2023Ks. Robert J. WoźniakTeologia systematyczna Józefa Ratzingera. Próba syntezy Ks. Robert SkrzypczakDefensor fidei. Walka cywilizacyjna oczami Benedykta XVI Ks. Tomasz BaćLiturgia i życie chrześcijańskie w ujęciu Benedykta XVI Paweł MilcarekNonkonformizm wierności. Wstęp do drogi duchowej Josepha Ratzingera / Benedykta XVI W nurcie nauczania Benedykta XVIKs. Robert WoźniakKlucz do myśli Josepha Ratzingera (Benedykta XVI) Ks. Wojciech RzeszowskiPowrót do źródeł. Refleksje na marginesie lektury książki Z głębi naszych serc Ks. Waldemar ChrostowskiProfetyczna funkcja współczesnego Kościoła. Perspektywa biblijna i nauczanie Józefa Ratzingera Sławomir ZatwardnickiZnaczenie ruchów kościelnych według Josepha Ratzingera Dk. Jacek Jan PawłowiczProroctwo Josepha Ratzingera Wybór nauczania Benedykta XVI (20052012)I. Bóg i ChrystusII. Wiara i naukaIII. EwangelizacjaIV. RodzinaV. MłodzieżVI. Kapłaństwo
Ze Słowa Autora i Wstępu: Podejmowana praca nie ma ambicji naukowych; wpisuje się raczej w nurt popularyzatorski, ale zawiera też podbudowę opartą na filozofii wychowania, szczególnie katolickiego. Stąd z jednej strony nie może zabraknąć teoretycznych uzasadnień potrzeby i wagi wychowania do patriotyzmu lecz z drugiej strony są to propozycje spotkań (w tym wydaniu dziesięciu) na tematy historyczne, narodowe i religijne. Niniejsza pozycja ma na celu przede wszystkim zebranie i opublikowanie scenariuszy zajęć, realizowanych zwłaszcza od 2018 roku, slużących wychowaniu do patriotyzmu.Jest próbą podzielenia się dotychczasowym dorobkiem w tej dziedzinie, z nadzieją, że przedstawiane treści będą mogly pomóc innym na niwie pracy wychowawczej, edukacyjnej i formacyjnej.
Dwieście lat temu, 15 marca 1820 roku, w Wiedniu zmarł zakonnik, redemptorysta. Na jego płycie nagrobnej umieszczono prosty napis: Sługa wierny i roztropny. Jego życie stanie się odtąd inspiracją w każdym pokoleniu redemptorystów, rozsianych po całym świecie. Był to ojciec Klemens Hofbauer apostoł Warszawy i Wiednia, święty. Jedną z inicjatyw podjętych przez Prowincję Warszawską Redemptorystów z okazji jubileuszu 200-lecia śmierci św. Klemensa jest publikacja kolejnego siedemnastego już tomu serii wydawniczej Monumenta Hofbaueriana, w której zamieszczane są dokumenty dotyczące jego życia i działalności. Tom, który oddajemy do rąk Czytelników, zawiera odnalezione w ostatnim czasie w archiwach polskich, francuskich i niemieckich nie znane nam dotychczas dokumenty odnoszące się do usunięcia redemptorystów z Warszawy w 1808 roku. Działalność duszpasterska św. Klemensa miała charakter wielowymiarowy. Wszędzie tam, gdzie przyszło mu żyć i pracować, starał się odczytywać znaki czasu i dawać na nie odpowiedź. Stąd też wypływał ogrom podejmowanego przez niego apostolatu i stąd też nazywany był powszechnie mężem apostolskim homo apostolicus. Mimo że żył w okresie bardzo trudnym pod względem politycznym i religijnym, nieprzyjaznym Kościołowi i życiu zakonnemu, to swoją działalnością duszpasterską utorował drogę chrześcijańskiej odnowie, i to w znacznej mierze dzięki niemu dokonało się odrodzenie życia religijnego Warszawy i Wiednia na przełomie XVIII i XIX wieku.
Ważne jest, aby być w pełni poinformowanym o wpływie Brexitu na stosunki angielsko-polskie. Książka, która ma na celu wyjaśnienie tła historycznego referendum 2016 roku, wyświadcza ogromną przysługę Luke Coppen, redaktor naczelny Catholic Herald Brexit okazał się zjawiskiem nowym w Unii Europejskiej, zaskakującym dla wszystkich. I właśnie to zaskoczenie wydaje się najważniejsze w analizie zjawiska. () To ważna lekcja, otwierająca nasze myślenie na rzeczy istotne, na pytanie o sens demokracji, o sens życia na ziemi, tu i teraz, a także na bezsens trzymania się za wszelką cenę wyjałowionych już szlaków, przy których nie wyrośnie żadna roślinność, żaden owoc prof. dr hab. Jan Żaryn Podczas gdy sama problematyka Brexitu nie jest w Polsce terra incognita, tym bardziej że dotyka około 1,5 mln polskich imigrantów w Wielkiej Brytanii, a dodatkowo ich bliskich w kraju, to zapewne niewielu potrafiłoby zobaczyć ją w szerokim kontekście brytyjskiej sytuacji politycznej, społecznej, kulturowej i religijnej. Obok swego rodzaju repetytorium moralnych, duchowych i religijnych pryncypiów integracji europejskiej, znajdziemy w książce wiele odniesień do sytuacji w Polsce. W każdym razie w hałasie i wielkim zamęcie wokół Brexitu Luxmoore i Glabisz-Pniewska pomagają usłyszeć głosy Boga prof. dr hab. Aniela Dylus
Wziąwszy pod uwagę powyższe refleksje, z pokorą publikuję kazania, który w większości i w nieco innej formie wygłosiłem w ostatnich latach w parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Korzkwi. Może przydadzą się komuś jako inspiracja do re- fleksji w niedziele, uroczystości i święta. Odwagi do publikacji dodaje mi fakt, że niewiele jest w tych tekstach mojej refleksji. Raczej jest to zbiór przykładów z literatury, filmu, muzyki, sztuk plastycznych i wydarzeń, które zostały zaczerpnięte z niezliczonych wprost źródeł: publikacji książkowych, internetowych czy innych mediów masowych, których dokładne udokumentowanie nie jest ani możliwe, ani potrzebne. Kazanie Pana Jezusa w Nazarecie, w którym, cytując proroka Izajasza, mówił o roku łaski od Pana, pomijając słowa: I dzień pomsty naszego Boga, okazało się katastrofą (por. Łk 4, 1630). Pytanie o to, czy nie jest to syn Józefa?, było tylko wstępem do próby strącenia Go z urwiska. Każdy ksiądz, czytając o podobnych niepowodzeniach Zbawiciela, z pokorą podchodzi do własnych doświadczeń kaznodziejskich. Amerykański kardynał Sean OMalley wspominał kiedyś o pierwszym kazaniu, jakie wygłosił do więźniów. Przeczytał w podręczniku homiletyki, że trzeba uwzględnić kontekst słuchaczy, więc postanowił mówić o wielkich ucieczkach opisanych w Biblii. Mówił o Danielu w jaskini lwów, o młodzieńcach w piecu oraz o cudownym uwolnieniu z więzienia Piotra i Pawła. Następnej nocy uciekło kilku więźniów. Nie każdy kaznodzieja może się pochwalić takim sukcesem, jakim było nawrócenie Pauliny Jaricot jednym kazaniem w czasie Wielkiego Postu 1816 roku. To jedno jedyne kazanie dało Rozważania na niedziele i święta6 początek Dziełu Rozkrzewiania Wiary i praktyce Żywego Różańca. Współczesny kaznodzieja rzadko też może sobie pozwolić na takie wystąpienie, jakim zasłynął dominikanin Fabian Birkowski podczas pogrzebu Piotra Skargi. Zaczął skromnie: Pierwej, niż ciało Wielebnego tego Ojca do ziemi włożycie, bracia najmilej- si, za łaską waszą niechaj słów kilka o nim przemówię. Później mówił przez prawie dwie godziny kazanie, które według relacji świadków zostało wysłuchane z wielką uwagą i zadowoleniem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
