Uwielbiany przez dzieci, znany z programu Ziarno bp Antoni Długosz przygotował dla nich wspaniałą publikację.Prosto, obrazowo i w charakterystyczny dla siebie sposób za który jest tak ceniony, przybliża najmłodszym przykazania, o co tak naprawdę w nich chodzi.Niezbędna lektura dla wszystkich, którzy chcą swoim dzieciom przybliżać zasady naszej wiary. Osoba autora gwarantuje, że dodatkowo mogą to zrobić w niezwykle interesujący sposób.W ostatnich latach bp Antoni Długosz występował w telewizyjnym programie katolickim dla dzieci Ziarno w TVP 1 oraz Radiu Maryja i Telewizji Trwam w programach dla najmłodszych.
Simon Weil jest myślicielką która wszelkie formy komplementowania uważała za ucieczkę od prawdy, którą chciała swym rozmówcom przekazać. Zatem wymaga od nas odwagi, powagi i skupienia, by mógł pojawić się w rozmowie ten trzeci – cząstka nie z tego świata. Bo tylko wtedy powstaną warunki do wymiany myśli, a jej uczestnicy będą z pewnością mogli myśleć o sobie jako o przyjaciołach Boga.
Jej książek nie można ot tak po prostu sobie czytać. Simon Weil oczekuje naszego współuczestnictwa. Wszystko, co stworzyła można nazwać listami miłosnymi napisanymi do nieznanych kochanków, od których oczekuje odwzajemnienia, by dobrodziejstwo z góry mogło rozprzestrzeniać się na Ziemi, proporcjonalnie do naszego udziału w krainie prawdy. Jeśli jest autorka, która tak poważnie traktuje swoich czytelników – to czy możemy jej odmówić.
Rami Shapiro jest praktykiem życia duchowego, mistrzem, mistykiem, oryginalnym myślicielem. W erudycyjnym, finezyjnym i dowcipnym „przewodniku do Boga” używa języka pełnego paradoksów i bezpośredniego, wciągając w ten sposób czytelnika od pierwszej strony do rozmowy i skłaniając go do gruntownego przemyślenia własnej wiary.
Książka Ramiego Shapiro emanuje wrażliwością, tolerancją i podnosi na duchu. Teksty w niej zawarte poruszą zarówno osoby wierzące, jak i niewierzące. Autor uznaje wartość każdej religii. Twierdzi, że „każda tradycja, która patrzy oczami filozofii wieczystej, co często oznacza patrzenie oczami raczej jej mistyków niż kapłanów, może doprowadzić do Boga i do wrodzonej jedności z Nim”.
„Jeśli religia ma wnosić światło w nasz rozbity świat, to musimy, jak sugerował Mencjusz, wyruszyć na poszukiwanie zgubionego serca, ducha współczucia, który jest centrum wszystkich tradycji.” Dlatego ważną częścią książki są propozycje konkretnych technik medytacyjnych.
Komentarze czytelników do wydania amerykańskiego:
Książkę czyta się łatwo, jest przeznaczona zarówno dla laika jak i dla znawcy.
Lektura obowiązkowa dla każdego, komu drogie jest tworzenie bardziej tolerancyjnego, kochającego świata, w którym nikogo się nie wyklucza.
Ta książka jest kopalnią złota dla każdego bez względu na tradycję, jaką reprezentuje.
Książka jest prosta i głęboka. Myślę, że rabin Rami nie stara się nikogo przekonywać. Po prostu mówi, co głęboko czuje, że jest prawdą.
Słowa nie potrafią opisać, jak bardzo ta książka otworzyła mi oczy. Przeczytaj! Nawet jeśli się nie zgadzasz ze wszystkimi stwierdzeniami autora, książka sprawi, że zaczniesz myśleć o wielkich rzeczach. Ona może nawet zmienić twoje życie...
Mimo swej zwięzłości jest to rodzaj książki, która pobudza do refleksji nad własnymi przekonaniami.
Opinie o autorze:
Słuchać Ramiego, który przemawia, jest przywilejem i radością. Tu nie ma nudy. Błyskotliwość, dowcip, erudycja pasują do jego głębokich religijnych przekonań i zaangażowania się w kontemplacyjną mądrość i przemianę świadomości. Jest nauczycielem - mistrzem.
Ojciec Thomas Keating, autor „Głębokiej modlitwy”
Rami Shapiro jest genialny, pełen współczucia i szacunku (i lekceważenia!) Wspaniała wielokształtna dusza z fantastycznym poczuciem humoru. Pokochasz go.
Rabin Tirzah Firestone
Rabin Shapiro dotyka samego serca duchowości. Jego przekaz brzmi jak uniwersalna prawda. Czerpiąc z wielu tradycji i wyznań podkreśla istotę wszystkich duchowych nauk i tajemnicę natchnionego życia.
Swami Adiswarananda Ramakrishna-Vivekandanda Center of
New York
Rabin Rami Shapiro jest jednym z najmądrzejszych i najbardziej czytelnych nauczycieli duchowych naszych czasów - skromny, dowcipny, autentyczny i głęboko zakorzeniony w wielkich tradycjach mądrościowych świata.
Joan Borysenko, doktor nauk medycznych, autorka „Ogień w
duszy”
Rami jest jednym z najlepszych mostów wschodniej i zachodniej mądrości.
Dennis Genpo Merzel, Zen Center of Salt Lake City,
autor „Oko nigdy nie śpi”
Poszczenie jest piękne i dobrze wpływa na zdrowie! Nie wierzysz? A jednak! Książka ta proponuje powrót do właściwego odżywiania się. Daje praktyczne rady odnośnie poszczenia, diet , oczyszczania organizmu, proponuje ćwiczenia fizyczne oraz oddechowe.
Kiedy czytamy, że choroby wywołane dobrobytem powodują więcej ofiar niż wojny i że 60 milionów Włochów zjada tyle, ile powinno zjeść 80 milionów, to mówienie o poście wywołuje uśmiech. A jednak ta praktyka, która wśród religii ma długą tradycję, jest nie tylko naturalną potrzebą, lecz także terapią duszy, ponieważ pozbawianie się jedzenia oznacza otwarcie się na głód Boga.
Złota Księga jest unikalną książką, pozwalającą zrozumieć, jak ważne jest to, co powodujemy, tworzymy własnymi słowami, zwłaszcza kiedy je niewłaściwie stosujemy. Używamy wówczas najpotężniejszej boskiej zasady działania we wszechświecie - Jam Jest.
Wiara, nadzieja, miłość i… Ciało Chrystusa – oto tematy podjęte przez Ojca Leona w niniejszej książce. Znany benedyktyński mnich stwierdza, że wiara się skończy, nadzieja się spełni oraz że miłość nie przeminie! Ponadto uważa, że:
nie ma ludzi niewierzących – każdy w coś wierzy;
zaufanie to nie to samo, co ufność;
doskonałość osiąga się na końcu, nie na początku;
odnosi się wrażenie, że ludzie nie kwapią się do nieba;
można kogoś kochać, a jednocześnie go nie lubić;
wielkie słowa o miłości trzeba przekładać na język codzienności;
gdybyśmy sami spełniali wymagania, jakie stawiamy innym, życie byłoby piękne.
W dzisiejszych czasach rodzicielstwo wiąże się z wieloma wyzwaniami: troską o zdrowie dzieci, ich sukcesy w szkole i rozwój silnego umysłu, a także motywacją do nauki i jak najlepszym przygotowaniem do wejścia w dorosłe życie.
W swej zdumiewającej książce Czy dzieci powinny wierzyć w Boga? autorka, doktor psychologii Lisa Miller, przedstawia nową wielką ideę: wychowywanie dzieci w oparciu o potęgę i podstawy naukowe duchowości. Łącząc wyniki nowatorskich badań naukowych z bogatymi zasobami dowodów anegdotycznych, Lisa Miller wyjaśnia, co łączy duchowość – osobisty związek z siłą wyższą, taką jak Natura, Bóg, Duch czy Wszechświat, kochającą i zapewniającą przewodnictwo – ze zdrowiem fizycznym i umysłowym.
Książka ta przekłada odkrycia naukowe na praktyczne porady dla rodziców, dając konkretne sposoby na rozwój dobrostanu ich dzieci oraz nich samych. W tej prowokacyjnej, skłaniającej do dyskusji książce dr Miller przedstawia pionierski sposób myślenia o współczesnym rodzicielstwie.
„Arcydzieło. Czy dzieci powinny wierzyć w Boga? to wyjątkowe połączenie nauki, psychologii i duchowości. Lektura obowiązkowa dla każdego rodzica i opiekuna”.
– dr Andrew Newberg
Moim zdaniem głównym powodem zaniku miłości między ludźmi jest to, że wiara słabnie. /fragment/Ojciec Józef Witko, znany rekolekcjonista i kaznodzieja, w swojej najnowszej książce przygotowanej wspólnie z Emilią Jakubowską, ukazuje na nowo potęgę Bożej miłości.Wielu ludzi współcześnie żyje w paraliżującym lęku i niepokoju, a tym co może pokonać ten starch jest przyjęcie Bożej miłości w której nie ma lęku. Ojciec Witko zachęca czytelników do pogłębiania swojej wiary, pokazuje jak o nią prosić, jak ją budować i rozwijać, ale przede wszystkim odkrywa przed nami to, jak wielką moc ma modlitwa uwielbienia. Nie mamy problemu z tym, żeby prosić Boga o wszystko czy też przepraszać Go, ale cały czas nie potrafimy uwielbiać. Tymczasem uwielbienie Boga, przede wszystkim w najtrudniejszych chwilach naszego życia sprawia, że dzieją się cuda.
W ostatnich latach w Kościele coraz częściej podejmowany jest na nowo temat wiary, czego świadectwem jest chociażby ogłoszony przez papieża Benedykta XVI Rok Wiary lub encyklika papieża Franciszka Lumen Fidei. Pierwszy z nich w liście Portam Fidei otwierającym czas wzmożonego skupienia na tej cnocie teologalnej, wskazał na coraz wyraźniej zauważalny kryzys wiary, dotykający wielu chrześcijan i będący motywem ogłoszenia Roku Wiary. Chrześcijanie, chcąc budować kulturę opartą na wierze, zbyt mocno skupiają się na jej skutkach społecznych, politycznych itp., nie dostrzegając, że zatraca się rozumienie tego, co stanowi ich fundament, a jest nim właśnie wiara.To zaniedbanie może sprawić, że ich wysiłki okażą się zupełnie nieskuteczne.
Na ten sam problem, jeszcze przed rozpoczęciem obrad Soboru Watykańskiego II, wskazywał mnich z zakonu trapistów, Thomas Merton, dla którego „wydarzenie” wiary było zarówno centralnym „momentem” jego życia, jak i zagadnieniem nadrzędnym, jeśli chodzi o rozpoczęcie refleksji w jakimkolwiek kontekście: społecznym, kulturowym czy antropologicznym.
Jak wygląda Bóg? Co trzeba zrobić, żeby zostać lamą? Czy można być trochę w niebie i trochę w piekle? Po co aniołom skrzydła? Dlaczego do meczetu wchodzi się na bosaka? Który dzień w roku żydowskie dzieci lubią najbardziej?
Wyznawcy różnych religii żyję obok siebie i często niewiele o sobie wiedzą. I nawet jeśli są siebie ciekawi, wstydzą się zapytać. Karolina Oponowicz z pomocą dzieci zadaje pytania przedstawicielom sześciu wyznań: judaizmu, katolicyzmu, prawosławia, protestantyzmu, islamu i buddyzmu. Rozmawiają o tym, w co wierzą, jak żyją, jak świętują, gdzie się modlą i co będzie po śmierci. Wywiady z duchownymi dopełniają ilustracje Joanny Rzezak.
Jest tyle religii na świecie. Najbardziej podoba mi się praca pani diakon Małgorzaty Gaś w kościele luterańskim, bo może być mamą i prowadzić nabożeństwa. Żal mi za to mnicha Maksymiliana Nawary, bo nigdy nie będzie miał żony. Fajne jest też to, że do imama Janusza Aleksandrowicza można mówić po imieniu. Ale najbardziej z całej książki zdziwiło mnie, że Archanioł Gabriel ukazał się Matce Boskiej i Mahometowi. A to przecież dwie różne religie!
Czy to znaczy, że Bóg jest jeden dla wszystkich ludzi?
Tosia Sadowska (lat 9), córka Magdaleny Grzebałkowskiej
Dobra rzecz. Pisana z myślą o dzieciach, więc wszystko wytłumaczone jest tu tak, że zrozumie nawet dorosły. Wierzącym - przyda się, bo jest źródłem inspiracji. Niewierzącym może pomóc zrozumieć tych wierzących.
Szymon Hołownia
Nie ma takiej ciemności, z której Bóg nie mógłby nas wyrwać. Każdy, kto Mu ufa, jest zwycięzcą.
Dzieciństwo Rafała było trudne. Jego ojciec raz na jakiś czas znajdował krótkoterminowe zatrudnienie, ale gdy nie miał zajęcia i brakowało pieniędzy, szukał pociechy w alkoholu. Kiedy mama nie wytrzymała tego i odeszła, Rafał musiał zająć się dorastającą siostrą. Jako wątły i niski chłopiec, często był prześladowany przez kolegów. Uciekał w ciężkie brzmienia muzyki metalowej, w okultyzm i magię. Tą drogą wszedł w jego życie Szatan.
W tym wstrząsającym świadectwie Rafał opowiada, w jaki sposób Bóg prowadził go i ocalał. Moc Jezusa uwolniła go od wpływu Złego i stopniowo uczyła coraz głębszego zaufania Bożemu działaniu. Jego historia to znakomita inspiracja dla każdego, kto myśli, że ze względu na swoje doświadczenia nie może mieć udanego, szczęśliwego życia. Udowadnia bowiem, że Boża łaska naprawdę nie zna ograniczeń. Zaczyna się jak opowieści z piekła rodem. Jak historie, które nie mogą się dobrze skończyć. Czy można bez ciar na plecach przeczytać zdania w stylu: To było w okolicach maja, wróciłem do domu i mój świat rozpadł się w drobny pył. Ojciec powiedział, że mama odchodzi. Tak po prostu spakowała walizki i oświadczyła, że się wyprowadza?
Szczera do bólu opowieść Rafała pokazuje, że ulubionym zajęciem Boga jest wyprowadzanie z ciemnych, przeklętych historii błogosławieństwa, światła, łaski. Poruszające świadectwo pokazuje jak na dłoni, że można podstawić nogę genetyce, a przyjęcie synostwa Bożego sprawia, że Królestwo nie z tego świata wypiera nasze rodzinne powiązania i zależności.Czytam: Od zaś dni Jana aż do teraz królestwo niebios gwałtowi ulega i ludzie gwałtowni porywają je i... widzę w tych słowach CV, które mógłby napisać Rafał.Słowa Jezusa: Oto wszystko czynię nowe nie są pobożną metaforą. To konkret. Zresztą przeczytajcie sami...
Marcin Jakimowicz, dziennikarz Gościa Niedzielnego
Publikacja ma formę narracji i charakter polemiki z poglądami Świadków Jehowy. Autor oprócz argumentów biblijnych i patrystycznych posługuje się argumentacją rozumową (logiczną).
Niniejsza edycja stanowi pierwsze polskie wydanie religijnego traktatu polemicznego De errore profanarum religionum z połowy IV w. n.e. autorstwa Juliusza Firmicusa Maternusa (Iulius Firmicus Maternus) w translacji oraz ze wstępem i komentarzem Beaty Gaj. Celem Maternusa, chrześcijańskiego konwertyty, było stworzenie dzieła kompleksowego w zakresie religii, które miało pokazać różne etapy jej rozwoju w życiu społeczeństw i uchronić przed złymi skutkami personalnie i społecznie (demonizm, popełnianie zbrodni w majestacie aprobującego ją kultu), a nadto wskazać jeden ze sposobów wyjścia z kryzysu ekonomicznego poprzez dobre spożytkowanie bogactw zalegających w pogańskich świątyniach. Jest to pogląd patrioty-Rzymianina i naukowca, który pewny swego odkrycia, nie zamierza tracić czasu na szczegółowe wewnętrzne dyskusje doktrynalne, wówczas dominujące w literaturze chrześcijańskiej, lecz odnosi się do spraw aktualnych (m.in. prawa wydanego przez Konstancjusza II jeszcze przed powstaniem dzieła, a dotyczącego likwidacji idolatrii). W XIX w. dzieło Maternusa określono negatywnie wartościującą, lecz niesłuszną notą: „podręcznik nietolerancji”. Do deskrypcji dotychczasowych badań nad Firmicusem Beata Gaj dodaje własne ustalenia dotyczące m.in. stylu autora De errore.
Prorok Jonasz miał według nakazu Boga wzywać do nawrócenia, ale wieszczył rychłą zagładę Niniwy. Wcale się nie sprzeniewierzył Bogu, bo okazało się to najlepszym sposobem na spowodowanie nawrócenia tego znanego z okrucieństw miasta. Głosząc Ewangelię, dziś każdy kapłan staje wobec świata, który jest nie tylko coraz bardziej bezbożny, okrutny i rozpustny, ale wydaje się też, że nie znajduje siły do podniesienia się z upadku. Katastrofa jest nieuchronna. Pięść, która pojawiła się nad portugalską Maderą 28 stycznia 2016 roku, to nie tyle ostrzeżenie przed karą z nieba, ile raczej ostrzeżenie przed karą, jaką sami sobie gotujemy. Ręka Boża jest jednak gotowa nawet z ruin stworzyć nowy świat. ""Wygłosiłem te rekolekcje z wiarą w moc ramienia Boga, które bez względu na to, co się stanie w najbliższych latach, podtrzyma nas nie tylko na duchu, ale też da siłę potrzebną do odbudowy ze zgliszcz. Nie łudzę się, że wszystko będzie dobrze, mam jednak nadzieję w Bogu, który jest Wszechmogącym Optymistą.""
W drodze do Jerozolimy to książka o wzrastaniu, budowaniu samego siebie i budowaniu spójności w sobie. Pielgrzym idzie, jest w drodze i jego celem, umiejscowionym na geograficznej mapie świata, jest Jerozolima. Ale czy to jest na pewno prawdziwy cel? Czy nie chodzi tu o odczucie czegoś? On wie dokąd idzie, ale nie wie, co go spotka na tej drodze. Jak w życiu Warto wiedzieć dokąd się idzie i po co tak naprawdę. To, co w drodze, pozostaje tajemnica. Pielgrzym mógłby myśleć strachem, ale myśli, a raczej oddaje się uczuciu zaufania. Zaufania absolutnego do Najwyższego. Daje Mu się prowadzić. Idzie sercem. Uważny czytelnik zobaczy w tej podróży miłość, czystość, wiarę i cuda. Cuda, chciałoby się powiedzieć zwykłe, codzienne, ale jednak cuda, którymi Pan Bóg obdarza każdego z nas.
Zazwyczaj znamy zaledwie kilka litanii. Modlitewnik ten zawiera ich aż 113: do Boga w Trójcy Świętej, do Chrystusa i Ducha Świętego, do Matki Bożej, do Aniołów, do Świętych - w tym najnowsze: do bł. Jana Pawła II i bł. ks. Jerzego Popiełuszki, na różne okresy liturgiczne oraz na różne sytuacje i okoliczności. Powtarzanie tych znanych wezwań, np.: zmiłuje sie nad nami, módl się za nami, wyraża wewnętrzną prawdę o nas i o naszym życiu. Wiemy, że nigdy dosyć wołania: zmiłuj się, Boże!. Modlitwa litanijna wycisza nas wewnętrznie. Odmawiana czy śpiewana we wspólnocie tworzy między nami duchowe więzi.
Mężczyźni od najmłodszych lat uczą się skrywać swoje uczucia i najgłębsze pragnienia. Tęsknią za bliskością ze swoimi żonami, ale nie wiedzą, jak ją osiągnąć. David Murrow z właściwą sobie dociekliwością i lekkością wkracza w ten milczący świat i ujawnia największe męskie sekrety. Odkrywa przed nami to, co każdy mężczyzna czuje, ale czego nie może lub nie potrafi wyjawić.
Ta książka pomoże ci lepiej rozumieć swojego męża, bardziej go kochać i szanować.
Świadectwo Andrzeja Duffeka o wypadku, pobycie w zaświatach, powrocie do życia i wielkiej mocy modlitwy
Andrzej Duffek to gdański przedsiębiorca, opozycjonista działający w latach osiemdziesiątych w Federacji Młodzieży Walczącej i oddany kibic Lechii Gdańsk. W 2003 roku uległ poważnemu wypadkowi. Mimo sprawnego działania ratowników i lekarzy na blisko dwa miesiące zapadł w śpiączkę, podczas której sztucznie podtrzymywano jego funkcje życiowe. Odbył wówczas podróż, która absolutnie zmieniła jego życie, spojrzenie na ludzi i ten świat.
Książka i dołączony do niej film dokumentalny to jego opowieść o doświadczeniach po tamtej stronie życia, o wielkiej radości nieba, ale także o potwornym dotknięciu piekła. Świadectwo Andrzeja Duffeka to poruszająca lektura o decydującym znaczeniu naszych intencji, wyborów i czynów, o wielkiej sile modlitwy najbliższych i przyjaciół. To także świadectwo o ofierze życia jego brata Tadeusza Duffeka, dzięki któremu Andrzej mógł wrócić do życia na tym świecie.
Oprócz świadectwa samego Andrzeja Duffeka, swoimi przeżyciami związanymi z jego wypadkiem i walką o powrót do życia dzielą się też najbliżsi - żona Andrzeja, jego siostra, przyjaciel oraz ks. Jarosław Wąsowicz, duszpasterz kibiców, wraz z którym Andrzej zrealizował wielkie marzenie i duchowy testament jego brata, Tadeusza - coroczną pielgrzymkę kibiców na Jasną Górę.
Dołączony film DVD: Siła modlitwy, reż. Jarosław Mańka, czas trwania 56 min.
Dlaczego Bóg i geometria? Dla kogoś, kto nie liznął historii filozofii, zestawienie to może być zaskakujące, ale każdy, kto cokolwiek słyszał o Platonie, wie, że „Bóg geometryzuje”. A jeżeli cała historia filozofii sprowadza się do kilku przypisów do Platona, jak utrzymywał Alfred North Whitehead, to któreś z nich muszą się odnosić do relacji między geometrią a Bogiem. Ponieważ zarówno filozofia, jak i geometria od dawna należą do obszarów moich zainteresowań, nie mogłem nie zastanawiać się nad tym, co to znaczy, że „Bóg uprawia matematykę”.
Istnieje wiele opracowań historii geometrii i całościowych, i dotyczących poszczególnych okresów. Nie jest moim zamiarem pisanie jeszcze jednego. Istnieje również wiele podręczników historii filozofii i wcale nie mniej podręczników i monografii historii dogmatyki chrześcijańskiej. Także nie chcę dodawać do tej listy mojego własnego przyczynku. Interesuje mnie to, co można wyczytać, studiując obydwa te rodzaje dzieł, a czego w żadnym z nich nie napisano wprost, przynajmniej w wystarczająco pełnym zakresie. I ja nie pretenduję do pełności, ale może uda mi się przetrzeć szlak i uchwycić kilka idei, których nie widać, gdy się drąży tylko jedną z zaangażowanych stron.
Michał Heller
Książka otrzymała nagrodę Złotej Róży, przyznaną za najlepszą polską książkę popularnonaukową sezonu 2014/2015
Michał Heller – uczony, kosmolog, filozof i teolog. W 2008 roku otrzymał Nagrodę Templetona. Autor kilkudziesięciu książek, m.in. Granice nauki (CCPress 2014), Filozofia kosmologii (CCPress 2013), Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (CCPress 2013), Wszechświat – Maszyna czy Myśl? (wspólnie z Józefem Życińskim, CCPress 2014).
Dlaczego Bóg i geometria? Dla kogoś, kto nie liznął historii filozofii, zestawienie to może być zaskakujące, ale każdy, kto cokolwiek słyszał o Platonie, wie, że „Bóg geometryzuje”. A jeżeli cała historia filozofii sprowadza się do kilku przypisów do Platona, jak utrzymywał Alfred North Whitehead, to któreś z nich muszą się odnosić do relacji między geometrią a Bogiem. Ponieważ zarówno filozofia, jak i geometria od dawna należą do obszarów moich zainteresowań, nie mogłem nie zastanawiać się nad tym, co to znaczy, że „Bóg uprawia matematykę”.
Istnieje wiele opracowań historii geometrii i całościowych, i dotyczących poszczególnych okresów. Nie jest moim zamiarem pisanie jeszcze jednego. Istnieje również wiele podręczników historii filozofii i wcale nie mniej podręczników i monografii historii dogmatyki chrześcijańskiej. Także nie chcę dodawać do tej listy mojego własnego przyczynku. Interesuje mnie to, co można wyczytać, studiując obydwa te rodzaje dzieł, a czego w żadnym z nich nie napisano wprost, przynajmniej w wystarczająco pełnym zakresie. I ja nie pretenduję do pełności, ale może uda mi się przetrzeć szlak i uchwycić kilka idei, których nie widać, gdy się drąży tylko jedną z zaangażowanych stron. Michał Heller
Książka otrzymała nagrodę Złotej Róży, przyznaną za najlepszą polską książkę popularnonaukową sezonu 2014/2105.
Michał Heller – uczony, kosmolog, filozof i teolog. W 2008 roku otrzymał Nagrodę Templetona. Autor kilkudziesięciu książek, m.in. Granice nauki (CCPress 2014), Filozofia kosmologii (CCPress 2013), Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (CCPress 2013), Wszechświat – Maszyna czy Myśl? (wspólnie z Józefem Życińskim, CCPress 2014).
W jaki sposób los człowieka jest złączony z losem Wszechświata? Jaki jest bilans kilku wieków współistnienia chrześcijaństwa i nauk przyrodniczych? Dlaczego Wielkie Pytanie nie powoduje, że inne pytania są małe? Chrześcijaństwo stworzyło system wartości, który – zrośnięty z europejską kulturą – legł u podstaw ideałów do dziś kształtujących wiele postaw współczesnego człowieka. Nauki empiryczne nie tylko doprowadziły do eksplozji nowoczesnej techniki, zmieniającej oblicze świata, ale wytworzyły specyficzny styl myślenia; styl, który – choć w swej istocie dostępny dla nielicznych – stał się obowiązującą regułą niemal dla wszystkich. Niestety, wraz z powstaniem empirycznej metody badania świata drogi myśli religijnej i myśli naukowej rozeszły się. Co zrobić, by myśl teologiczna współgrała ze współczesnymi naukami, których symbolem jest „nowa fizyka”? Nie chciałbym stwarzać wrażenia, iż uważam, że głównym zadaniem Kościoła jest patronowanie nauce czy też penetrowanie środowisk naukowych przez odpowiednio wykształconych duchownych. Sądzę natomiast, że uczestniczenie w życiu naukowym współczesności i rozumienie jego przejawów, w stopniu większym niż obecnie, jest jednym z elementów misji Kościoła. Nawet brak wystarczającej liczby duchownych nie powinien usprawiedliwiać rezygnacji z wypełniania tej misji. /fragment książki/
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
