W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
W tej książce dziecko znajdzie wskazówki, jak w kilku prostych krokach narysować prawie 50 zwierząt i postaci (m.in. pieska, kotka, kaczuszkę, owieczkę, małpę, hienę, strusia, misia, tygrysa, pirata, klauna, szeryfa, Indianina, księżniczkę, czarodzieja i astronautę). Naukę rysowania uatrakcyjnią rymowane wierszyki.
W swoim dorobku ma legendarny projekt znaku LOT-u, a także dziesiątki innych, m.in. Rometu, identyfikacji wizualnej hotelu Victoria i warszawskiego metra. W książce opowiada o swojej pracy w Polsce, we Francji i w Stanach Zjednoczonych.
Opisuje szczegóły powstania swoich najważniejszych projektów. Mówi o tym, co go inspirowało, jak sobie radził z nowymi wyzwaniami, na czym polega specyfika projektowania pojedynczych znaków czy okładek i całych systemów, na ile warsztat pracy wpływa na ostateczny kształt projektów.
Opowiada też o pułapkach, jakie czyhają na twórców, i o tym, na czym jego zdaniem polega dobry dizajn. Świetne wprowadzenie w arkana pracy projektanta, a zarazem kawał historii tej dziedziny widzianej przez pryzmat dzieł jednego z jej mistrzów.
Rzeczy są wehikułem pamięci, iskrą wzniecającą płomień wyobraźni, a może i czymś więcej. Może w niewytłumaczalny sposób naprawdę niosą w sobie ślady dotknięć, cienie spojrzeń, atomy ludzkich istot, które dawno przeminęły.O różnych obliczach rzeczy w książce tej piszą Tessa Capponi-Borawska, Jacek Dehnel, Grzegorz Piątek i Marcin Wicha. Znalazło tutaj schronienie także kilkanaście cytatów, pokazujących, jak przedmioty otaczane są namysłem pisarzy. I fotografie, uwieczniające rzeczy, ale też same w sobie będące martwą naturą, czy mówiąc ładniej: still life, cichym życiem.Ze Wstępu Andrzeja Franaszka
Odważna i bezkompromisowa powieść o Normie Jeane Baker, kobiecie, z której kultura Hollywood zrobiła produkt. Historia narodzin i upadku najbardziej błyskotliwej kariery w kinematografii światowej. W jednym ze swoich najbardziej ambitnych dzieł Joyce Carol Oates odważnie przedstawia wewnętrzne, poetyckie i duchowe życie Normy Jeane Baker – dziecka, kobiety, nieszczęśliwej celebrytki i idealizowanej blondynki, którą świat poznał jako Marilyn Monroe.
Jej życie było naznaczone dramatami, smutkiem i żalem. Oraz ogromną tęsknotą za uczuciem. Lgnęła do mężczyzn, szukała miłości na siłę, wchodziła w trudne, i niszczące związki. Jej życie dalekie było od bajki rodem ze srebrnego ekranu. Była boginią dla tłumów, a tak naprawdę nieustannie szukała akceptacji, piękna i miłości.
Zaskakująco intymnym i bogatym głosem Norma Jeane opowiada własną historię kultowej amerykańskiej artystki – mocno skonfliktowanej i zdeterminowanej – która w pewnej chwili się zagubiła. To poruszający obraz kultury zahipnotyzowanej przez własne mity, a także niepewnej rzeczywistości kruchych żywotów, które kultura ta pochwyciła w swój drapieżny uścisk.
Blondynka to monumentalna epopeja, która jest hołdem dla nieuchwytnej magii i zniszczenia, które stały za kulisami powstania wielkiej amerykańskiej gwiazdy XX wieku.
Joyce Carol Oates (ur. 1938) – amerykańska pisarka, eseistka, poetka, autorka horrorów, thrillerów i książek dla dzieci. Profesorka na Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Princeton, gdzie zajmuje się nauką kreatywnego pisania. Laureatka wielu nagród, m.in. National Medal of Humanities, National Book Critics Circle Ivan Sandrof Lifetime Achievement Award, National Book Award oraz PEN / Malamud Award for Excellence in Short Fiction. Była kilkakrotnie nominowana do nagrody Pulitzera – w tym za Blondynkę. Od wielu lat jest również uznawana za jedną z głównych kandydatek do Literackiej Nagrody Nobla.
Praca Andrzeja Laskowskiego to dzieło nowatorskie. Autor, analizując dzieje diecezji tarnowskiej w stosunkowo krótkim, niespełna trzydziestoletnim okresie, pragnie odpowiedzieć na postawione we Wstępie pytanie: na ile () rozliczne inicjatywy składają się na świadomie stworzony, spójny i wydolny zestaw działań, ukierunkowany na ochronę i opiekę nad zabytkami diecezji, zasługujący na określenie mianem systemu. Udzielona, rzetelna odpowiedź wymagała wszechstronnych analiz: zaznajamiamy się zatem z kontekstami organizacyjnymi, prawnymi, religijnymi, ekonomicznymi, politycznymi, społecznymi, kulturowymi. [] Autor w sposób przekonujący udowodnił twierdzenie zawarte w konkluzji: nie ulega wątpliwości, iż na przełomie XIX i XX wieku w Tarnowie udało się stworzyć pierwszy w Galicji kompleksowy system ochrony zabytków sakralnych, obejmujący teren całej diecezji.dr hab. Bogusław Krasnowolski, prof. UPJPII
Podstawowym celem badawczym tej książki jest opis i analiza porównawcza sposobów funkcjonowania w sferze medialnej Polski i Ukrainy obrazów przeszłości i dyskursu historycznego odwołującego się do elementów historii narodowej
XX w. W zawartych w niej pogłębionych studiach i analizach staramy się – w różny sposób i za pomocą odmiennych metod – odpowiedzieć na trzy pytania:
Jakie są źródła wiedzy o przeszłości w Polsce i w Ukrainie i na ile media masowe są w stanie wytwarzać „wspólnotowy” obraz przeszłości?
Kto i co mówi o przeszłości historycznej w mediach masowych?
Jakie są formy i dominujące style, w jakich przeszłość historyczna jest przytaczana i prezentowana, w zależności od gatunku i rodzaju medium?
Barbara Markowska, Tomasz Stryjek
(fragment Wprowadzenia)
Autorzy prezentują i porównują medialny dyskurs historyczny w Polsce i w Ukrainie. Bazując na bogatym materiale empirycznym i posługując się szerokim wachlarzem narzędzi analitycznych, dążą do udzielenia odpowiedzi na pytanie, jaką rolę pełnią media we współkreowaniu pamięci historycznej. Interesuje ich także to, jak historyczność kształtuje sferę medialną, zwłaszcza w ramach bliźniaczych procesów polityzacji mediów i mediatyzacji polityki. Odkrywają, że o ile polaryzacja polityczna w Polsce czyni z historii ważny element dyskursu medialnego, o tyle w Ukrainie trudna sytuacja polityczna, szczególnie po 2014 roku, powoduje stosunkowo mały udział treści historycznych w przekazie medialnym. Analizy autorów umieszczone są w kontekście wyników badań postrzegania historii w polskim i ukraińskim społeczeństwie. […] Wielką zaletą książki jest uchwycenie złożoności reprezentacji historii w mediach w obu krajach, ich zależności od dynamiki bieżących wydarzeń społeczno-politycznych, struktury pola medialnego, a także szerszych procesów tożsamościowych.
hab. Anna Horolets, prof. UW (fragment recenzji wydawniczej)
In the year 2015 the Polish Institute of World Art Studies, together with the National Museum in Kraków and the National Museum in Warsaw and with the collaboration of the State Tretyakov Gallery in Moscow, undertook new research into the work of Henryk Siemiradzki, a distinguished Polish painter who was also associated with Russian and Italian artistic circles.
This five-year project, financed by the Ministry of Science and Higher Education within the framework of its “National Programme for the Development of the Humanities”, has borne fruit with the publication of the two-volume Polish and English Henryk Siemiradzki: Catalogue Raisonné of the Paintings, embracing paintings as well as drawn sketches and oil studies associated with them.
The ideal of those realising the project was to include in the Catalogue Raisonné all surviving works and those known from documentation, whose authenticity has been confirmed by means of drawings and sketchbooks, graphical reproductions and archival photographs from his studio, and finally by means of technical examination. The compilers of the Catalogue Raisonné put together a bibliography and information on the presence at exhibitions of each painting, they collected letters and other sources, established its history, and presented its iconography, in order to ultimately undertake an attempt at interpreting the work against the background of Siemiradzki’s creative work, as well as the artistic and intellectual currents of the period. The Catalogue Raisonné has been divided into sections covering a variety of thematic fields, with regard to scenes from history, religious representations, genre compositions, ceiling-paintings and theatrical curtains, and finally portraits and landscapes. This arrangement has, however, also been supplemented by a chronological survey of the work.
The third volume, Głosy o twórczości Henryka Siemiradzkiego (Voices on the Work of Henryk Siemiradzki – an Appendix), in Polish, contains a list of archival sources and a bibliography, together with studies on the work and artistic activities of the artist. The fourth volume, Warsztat malarski Henryka Siemiradzkiego (Painting Techniques, Materials, and Creative Process of Henryk Siemiradzki), also in Polish, has been devoted to technical examinations and the technology of the artist’s works. The result of the project is also the documentation of his life and art, the editing of his correspondence, and researches into the press, catalogues and publications. The results of these researches have been included, among others, in four published volumes of studies, the fruit of international conferences, including in Warsaw in 2017, in Kraków and in Rome in 2018.
The realised project opens up new perspectives of research, not only into the painted work of Siemiradzki, but also into Polish and European art of the second half of the 19th century.
In the year 2015 the Polish Institute of World Art Studies, together with the National Museum in Kraków and the National Museum in Warsaw and with the collaboration of the State Tretyakov Gallery in Moscow, undertook new research into the work of Henryk Siemiradzki, a distinguished Polish painter who was also associated with Russian and Italian artistic circles.
This five-year project, financed by the Ministry of Science and Higher Education within the framework of its “National Programme for the Development of the Humanities”, has borne fruit with the publication of the two-volume Polish and English Henryk Siemiradzki: Catalogue Raisonné of the Paintings, embracing paintings as well as drawn sketches and oil studies associated with them.
The ideal of those realising the project was to include in the Catalogue Raisonné all surviving works and those known from documentation, whose authenticity has been confirmed by means of drawings and sketchbooks, graphical reproductions and archival photographs from his studio, and finally by means of technical examination. The compilers of the Catalogue Raisonné put together a bibliography and information on the presence at exhibitions of each painting, they collected letters and other sources, established its history, and presented its iconography, in order to ultimately undertake an attempt at interpreting the work against the background of Siemiradzki’s creative work, as well as the artistic and intellectual currents of the period. The Catalogue Raisonné has been divided into sections covering a variety of thematic fields, with regard to scenes from history, religious representations, genre compositions, ceiling-paintings and theatrical curtains, and finally portraits and landscapes. This arrangement has, however, also been supplemented by a chronological survey of the work.
The third volume, Głosy o twórczości Henryka Siemiradzkiego (Voices on the Work of Henryk Siemiradzki – an Appendix), in Polish, contains a list of archival sources and a bibliography, together with studies on the work and artistic activities of the artist. The fourth volume, Warsztat malarski Henryka Siemiradzkiego (Painting Techniques, Materials, and Creative Process of Henryk Siemiradzki), also in Polish, has been devoted to technical examinations and the technology of the artist’s works. The result of the project is also the documentation of his life and art, the editing of his correspondence, and researches into the press, catalogues and publications. The results of these researches have been included, among others, in four published volumes of studies, the fruit of international conferences, including in Warsaw in 2017, in Kraków and in Rome in 2018.
The realised project opens up new perspectives of research, not only into the painted work of Siemiradzki, but also into Polish and European art of the second half of the 19th century.
Siódmy tom z serii „Architektura jest najważniejsza”, traktujący o złożonych relacjach ludzi i zwierząt w przestrzeni architektury i urbanistyki, to kolejna (po m.in. „Architektach”, „Pionierkach” i „Drzewach”) syntetyczna próba opisu zjawisk trapiących naszą współczesność w kontekście materialnej aktywności człowieka. Książka „Architektura i zwierzęta” podejmuje i referuje rozmowę o współzależności kreowania przestrzeni przez człowieka, w której architektura może być definiowana jako „coś, czego wcześniej nie było”, z „istniejącym od zawsze” światem przyrody. Joanna Gellner i Mateusz Boczar opowiadają w znakomity sposób o relacji zwierząt z architekturą i urbanistyką, tworząc pionierską pracę popularnonaukową. W przystępnej i różnorodnie ilustrowanej formie z jednej strony ukazują swoisty „dług”,
jaki ludzie zaciągnęli u zwierząt, budując przestrzeń materialną wokół siebie, czerpiąc doświadczenia na przykład z praktyki organizacji i budowy zwierzęcych siedzib, z drugiej – co dziś zdaje się znacznie bardziej istotne – opisują z wielu perspektyw, jak bardzo nadużyliśmy zaufania natury, i przedstawiają naglącą potrzebę tworzenia rozwiązań architektonicznych oraz urbanistycznych pozwalających zwierzętom funkcjonować w „betonowym świecie człowieka”.
„W tej książce przeplatają się rozmaite wątki łączące zwierzęta i architekturę. Obok fascynującej opowieści o zwierzętach-architektach znajdziemy tu historię budynków projektowanych specjalnie dla zwierząt – zarówno tych «dla chleba» (hodowlanych), jak i «dla igrzysk». Najważniejsza jest jednak opowieść o dzisiejszej sytuacji zwierząt w wielkich miastach i ich przystosowywaniu się do nowych warunków, a także o działaniach człowieka próbującego otworzyć przestrzeń miejską na ich potrzeby. I choć książka znakomicie wpisuje się w tok badań posthumanistycznych, to napisana została tak przystępnie, że wciągnie w lekturę również czytelników nieobeznanych z tajnikami współczesnych trendów i teorii badawczych” – Małgorzata Omilanowska
„Architektura jest najważniejsza” to seria poświęcona najróżniejszym zagadnieniom związanym z architekturą. W poprzednich tomach rozważano pytania dotyczące współczesnego krajobrazu, chaosu urbanistycznego, degeneracji krajobrazu, kondycji zawodu architekta, jego roli kulturotwórczej i społecznej, ekologii w projektowaniu, ciągłości i jakości uprawiania profesji architektonicznej oraz jej przyszłości. Zwracano też uwagę na rolę kobiet w tworzeniu polskiej kultury architektonicznej i urbanistycznej. Jeden z tomów w całości poświęcony jest drzewom i ich roli w kontekście działalności architektonicznej i urbanistycznej. Teraz nadeszła pora na zwierzęta. Seria jest dedykowana pamięci zmarłego w 2012 roku prof. Tomasza Mańkowskiego, architekta.
Publikacja Wokół sprawy Pyjasa opisuje pejzaż społeczno-kulturowy czasów Gierka i przywołuje różne teorie próbujące wyjaśnić okoliczności śmierci Stanisława Pyjasa. Przedstawia także szeroki kontekst tamtych wydarzeń, za tło mając przyjaźń trzech studentów, których nazwiska znamy dzisiaj z pierwszych stron gazet.W książce znajdują się teksty Liliany Batko-Sonik, Cezarego Łazarewicza, Marii Anny Potockiej, Stanisława Pyjasa, Andrzeja Romanowskiego, Pawła Sękowskiego, Bogusława Sonika, Joanny Szczęsnej, Adama Szostkiewicza i Jana Widackiego oraz wiersz Adama Zagajewskiego. Znajdziecie tam także wypowiedzi opracowane przez M.A. Potocką na podstawie rozmów z Andrzejem Kłoczowskim, Janem Kołodziejem, Lesławem Maleszką i Różą Thun.Część ilustracyjna publikacji została zaprojektowana przez Dorotę Nieznalską, autorkę wystawy Sprawa Stanisława Pyjasa, prezentowaną w Bunkrze Sztuki od sierpnia do października 2020 r, która została zakupiona do kolekcji Bunkra Sztuki.Stanisław Pyjas urodził się 4 sierpnia 1953 w Gilowicach, a zmarł 7 maja 1977 w Krakowie. W 1973 roku rozpoczął studia na kierunku filologia polska na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez rok studiował również filozofię. Miał wybitnie humanistyczny umysł i ambicje twórcze. Pisał krótkie utwory prozatorskie, prowadził dziennik i przygotowywał plan powieści. Razem z grupą studentów rozważał założenie niezależnego pisma literackiego. Te plany skierowały na młodych ludzi uwagę Służby Bezpieczeństwa. Studenci wzywani na przesłuchania zradykalizowali swoje postawy polityczne, przyjmując postawę opozycyjną wobec polityki PRL. Stanisław Pyjas i jego przyjaciele zainicjowali w Krakowie akcje wspierające Komitet Obrony Robotników oraz kolportujące wydawane przez KOR pismo. Te działania wzmogły zainteresowanie SB grupą studentów. Kiedy Pyjas zginął tragicznie przed juwenaliami w 1977 roku, powszechne wzburzenie doprowadziło do powstania SKS - Studenckiego Klubu Solidarności. Okoliczności śmierci Pyjasa do dziś wzbudzają kontrowersje.
Wywiad o niczym. Rozmawiają Zygmunt Krauze i Michał Mendyk to publikacja, która otwiera reaktywowaną po latach serię PWM „Ludzie świata muzyki”.
Zygmunt Krauze ujmująco szczerze, ale i przewrotnie odpowiada na nie zawsze wygodne pytania stawiane przez interlokutora – o przekonania, prywatne życie i twórczość. Bo o poważnych sprawach, takich jak kultura muzyczna, polityka czy miejsce artysty w świecie, można rozmawiać bezpretensjonalnie. Kompozytor, którego „najlepszym przyjacielem jest fortepian”, zajmująco opowiada o swoich paryskich losach, o byciu artystą w czasach PRL-u. Dyskutuje z Mendykiem o dziedzictwie Johna Cage’a, znaczeniu muzyki tradycyjnej dla muzyki poważnej, eksperymentach Warsztatu Muzycznego i o twórczości Władysława Strzemińskiego. Dystans do siebie, poczucie humoru, ciekawość i otwartość na eksperyment charakterystyczne dla twórczości autora III Koncertu fortepianowego „Okruchy pamięci” ujawniają się i tutaj, w osobie artysty o światowej renomie, zapewne także dzięki bezpośredniości Michała Mendyka.
Książka Wszystko składane to album będący zapisem kilkunastu wypraw fotografa Macieja Rawluka na przedmieścia Warszawy. Składany rower i składany analogowy aparat Voigtlnder 667 stały się narzędziami wspierającymi rejestrację tego, z czego składają się przedproża wielkiego miasta. Blisko 100 fotografii tworzy swoisty spis z natury, raport dotyczący przedmieść. Wybrany przez autora zestaw zdjęć przedstawia przestrzeń monotonną, nieciekawą, chaotyczną, będącą dziełem przypadku, odzwierciedleniem stanu pomiędzy. Autor przygląda się granicom miasta, ale nie szuka niedostatków, nie krytykuje. Stara się być uważnym obserwatorem wizualnej rzeczywistości i w miarę możliwości obiektywnie ją rejestrować.
Świat zwariował. Poradnik surrealistyczny. Jak przeżyć Agnieszki Taborskiej w opracowaniu graficznym Lecha Majewskiego pokazuje, że surrealizm to więcej niż styl: to sposób widzenia rzeczywistości. Choć w wielu krajach cieszy się ostatnio wielkim zainteresowaniem, w Polsce wciąż jest mało znany. Podane w Poradniku przepisy na surrealistyczną sztukę i życie pomogą nam przetrwać w ciężkich czasach.Ta książka z pewnością zadziała jak cudowne lekarstwo dla naszej wymęczonej zmartwieniami i lękami duszy (Olga Tokarczuk).Jedna z najwybitniejszych światowych badaczek surrealizmu stworzyła niezwykle oryginalną książkę o sztuce i literaturze, a także o nas. Taborska postanowiła jeszcze raz przypomnieć nam, jak wiele zależy, także w życiu społecznym, od wyzwolonej wyobraźni (Grzegorz Jankowicz, dyrektor Festiwalu Conrada).
Zyskał rozgłos jako członek zespołu One Direction, ale smak sławy poznał jako jeden z najpopularniejszych solowych piosenkarzy na świecie, aktor hollywoodzki i ikona mody.Prześledź losy Harry'ego od dzieciństwa aż po szczyt popularności.Po rozpadzie One Direction od nowa budował artystyczny wizerunek. Nie poprzestał jednak na branży muzycznej. Pasja i talent zaprowadziły go na plan kinowego przeboju Dunkierka oraz do programu rozrywkowego Saturday Night Live. Stał się także ikoną mody i ambasadorem legendarnej marki Gucci. To on przejdzie do historii jako pierwszy mężczyzna, który pojawił się na okładce amerykańskiej edycji Vogue'a. Harry Styles jest uosobieniem wszechstronnej i nowoczesnej gwiazdy pop. I nie powiedział jeszcze ostatniego słowaTo pozycja obowiązkowa dla każdego fana rozlicznych talentów Harry'ego Stylesa.Harry:? tworzy niepowtarzalną muzykę ? album Fine Line zdobył wielkie uznanie na całym świecie: Dzieło artysty świadomego swojego talentu (Guardian), Błyskotliwa i odważna płyta (Independent), Czysta radość (NME).? łączy pokolenia jego wielbiciele dojrzewają razem ze swoim idolem, rzesze wiernych słuchaczy towarzyszą mu od czasów One Direction, powiększając się wciąż o nowych fanów.? urzeka naturalnością, charyzmą i wyrafinowaniem jego profile w mediach społecznościowych śledzi ogromna liczba fanów ma ok. 38 milionów obserwujących na Instagramie, 36 milionów na Twitterze, 16 milionów na Facebooku.Daphne Bugler w magazynie GQ stwierdziła, że świat nie zasługuje na Harry'ego Stylesa. Ale świat ma Harry'ego Stylesa. Oto jego historia.
Znakomity zbiór tekstów jednego z najwybitniejszych w Polsce znawców w dziedzinie architektury krajobrazu. Autor opisuje m.in.: pokusy w kształtowaniu krajobrazu, fragmentację przestrzeni, krystalizację postaci miasta, manowce partycypacji społecznej, opłacalność ładu przestrzennego, polską tradycję sprawlu, ochronę i tworzenie piękna w otoczeniu człowieka, udział elit w zagospodarowaniu ziem górskich, dobrą i niedobrą tożsamość krajobrazu, skutki populizmu i postprawdy, pozycję urbanisty jako reprezentanta niechcianego zaufania publicznego oraz postać profesora Gerarda Ciołka.Ta książka to lektura obowiązkowa dla badaczy, studentów i doktorantów tej dyscypliny, ale także przedstawicieli organów administracji państwowej i władz samorządowych mających bezpośredni wpływ na planowanie przestrzenne i kształtowanie krajobrazu w Polsce. Ogromna wiedza Autora i wspaniały język tych tekstów sprawiają, że jest to również publikacja nie do przeoczenia dla wszystkich zainteresowanych dalszymi losami miejsc, w których żyją.******Landscape in Times of Populism and Post-truthAn impressive collection of texts written by one of the most eminent Polish landscape architecture experts. The author describes, among others, temptations to create landscape, fragmentation of space, crystallization of the city form, intricacies of social participation, profitability of spatial order, Polish tradition of urban sprawl, protection and creation of beauty in human environment, participation of elites in development of mountainous terrains, good and bad landscape identity, consequences of populism and post-truth, the role of an urban planner as a representative of unwanted public confidence and the figure of professor Gerard Ciołek.
Życie jak wino uzupełniona, oficjalna(auto)biografia Krzysztofa Krawczyka, opowieść na dwa głosy: artysty oraz jegomenedżera Andrzeja Kosmali.Całe życie wielkiego piosenkarza aż po jego ostatnie dni. Tylko w tejksiążce przeczytacie o niespotykanej męskiej przyjaźni, dowiecie się, jakwyglądały kulisy sławy i barwne życie Krzysztofa Krawczyka, a także zapoznaciesię z anegdotami i wcześniej nieznanymi faktami. Całość dopełnionawypowiedziami współpracowników artysty i jego najbliższych przyjaciół. Wielkągratką dla fanów artysty będzie bogaty materiał ilustracyjny zdjęcia zprywatnego archiwum Artysty.,,Kończę Drugi Rozdział, ten ostatni, książki Życie jak wino. W tejodsłonie towarzyszyłeś mi duchem, przywoływałeś pamięć, prowadziłeś pióro wmojej dłoni. I zaprosiłeś do wspomnień swoich najbliższych Przyjaciół iWspółpracowników.Ty już wypiłeś wino swego życia. Ja dopijam swoje i zastanawiam się, kiedyskosztuję jego ostatni haust. Ty, wędrując po winnicy niebiańskiej, raczysz sięnektarem z jej owoców. Czy to drugie życie też jest jak wino? Choć w wieczystejrzeczywistości zapewne smakuje inaczej. A Ty, wznosząc kielich wina, nucisznaszą piosenkę:Życie jest za krótkie, żeby pić marne wino,Życie jest za krótkie, by miłości dać zginąć,Życie jest za krótkie, żeby się nie spieszyć,Życie jest za krótkie, by się nim nie cieszyć!ANDRZEJ KOSMALA (maj, 2021)
""Gdzie biegną te konie z obrazu?"" - pytał Janusz Christa po wizycie w muzeum. Grzegorz Weigt inspirując się obrazami podejmuje wyzwanie i opowiada wcześniejsze lub następne losy postaci uwiecznionych przez malarzy. Dodaje nowy kontekst do blisko trzydziestu dzieł ponad dwudziestu artystów, od XIV stulecia po wiek XX. Uważne oko zauważy również liczne inspiracje i trawestacje na drugim i dalszym planie.""Ars gratia artis"" to hołd oddany malarstwu, artystom i pięknie zawartym w najtrwalszym owocu ludzkiej aktywności. Bo przecież sztuka jest wieczna.""Grzegorz Weigt odsłania, co kryją obrazy pod wierzchnią warstwą, korzystając z rentgena wyobraźni, a siłę jego promieniowania wzmacnia temperamentem twórczym i zamiłowaniem do sztuki."" Marta Motyl
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
