W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
W Polsce Pasolini rozpoznawany jest przede wszystkim jako reżyser filmowy, w mniejszym stopniu jako poeta. Oczywiście znane są jego sympatie polityczne – lewicowy radykalizm, a także poglądy na współczesną obyczajowość; tu pamięta się o jawnie deklarowanym homoseksualizmie artysty oraz jego licznych kłopotach z cenzurą i włoskim wymiarem sprawiedliwości. A wreszcie Pasolini to także tragiczna śmierć – potworny mord na plaży w Ostii, którego zleceniodawców nigdy nie odnaleziono i nie osądzono. Mniej więcej tak właśnie przedstawia się znajomość hasła „Pasolini” w Polsce. Kilka marnych klisz i komunałów podszytych skandalem i sensacją to niewiele jak na osobę, o której Susan Sontag twierdziła, że jest najbardziej rozpoznawalną postacią włoskiej kultury po II wojnie światowej.
Czas odkryć Pasoliniego w Polsce na dobre. Sens tej twórczości trzeba jednak poznać w całym jej skomplikowaniu, rozsadzającym schematyczny obraz, z którym jest kojarzona. Właściwym wprowadzeniem do tego labiryntu są eseje, pochodzące z trzech zbiorów: wydanego w 1972 r. Empiryzmu heretyckiego (Empirismo eretico), Pism korsarskich (Scritti corsari) z 1975 r. i opublikowanego już pośmiertnie tomu Listy luterańskie (Lettere luterane) z 1976 r. Układ esejów ma charakter chronologiczny, oddający dynamikę rozwoju myślowego ich autora. Ostatni z nich, Wystąpienie na kongresie Partii Radykalnej, stanowi zarazem publicystyczny testament Pasoliniego, jest ostatnią publiczną wypowiedzią artysty. Wybór ten gromadzi teksty bardzo rozmaite, ukazujące rozległość zainteresowań Pasoliniego, a jednocześnie jego biegłość w posługiwaniu się gatunkami tak różnymi jak uczona rozprawa językoznawcza i pamflet polityczny. (Ze Wstępu Mateusza Wernera)
Jerzy i Maciej, ojciec i syn. Znani i popularni, ciągle w świetle reflektorów. Obaj zaczynali kariery od występów kabaretowych. Obaj słyną zarówno z ról w popularnych komediach, jak i z wybitnych kreacji teatralnych. Ich osiągnięciami artystycznymi interesują się poważni krytycy. Ale ich życiu osobistemu nie dają spokoju brukowce. Choć wyrastali z tej samej tradycji, reprezentują zupełnie różne pokolenia. Jerzy rozpoczynał karierę w PRL-u, Maciej – już w wolnej Polsce. Z jakimi problemami przyszło im się zmagać? Jak ukształtowały ich wyzwania rzucane przez rzeczywistość? Kim są? Kim się czują? Co jest dla nich ważne? Co lubią, czego się obawiają, a co ich irytuje? Czy trzeba lubić swój kraj, żeby być dobrym obywatelem? Jerzy i Maciej Stuhrowie w rozmowach z Ewą Winnicką opowiadają o rodzinie, karierze i Polsce. Nie czytali wzajemnie swoich wypowiedzi przed publikacją. Teraz będą mieli okazję się przekonać, co ich łączy, a co dzieli. Książka zawiera scenariusz filmu „Obywatel” wzbogacony przez Jerzego Stuhra o anegdoty z planu.
Tom 4 zawiera autorskie monografie świątyń parafialnych w 10 miejscowościach: Dereczynie (wraz z klasztorem OO. Dominikanów), Łukonicy Kościelnej, Mołczadzi, Nowojelni, Rędzinowszczyźnie, Rohotnej, Rudzie Jaworskiej, Sielawiczach, Skrundziach i Zdzięciole z osobnym omówieniem miejscowej kaplicy cmentarnej). Stanowi kontynuację opracowania dawnego dekanatu słonimskiego (w poprzednim tomie 3. znalazły się opracowania świątyń miasta Słonimia), przed r. 1939 należących do dekanatu słonimskiego (Dereczyn, Łukonica, Sielawicze) oraz zdzięciolskiego (Mołczadź, Rędzinowszczyzna, Rohotna, Ruda Jwaorska, Skrudzie, Nowojelnia, Zdzięcioł).
Podobnie jak w poprzednich latach publikacja zawiera wyczerpujące monografie historyczno-artystyczne poszczególnych obiektów wraz z 444 unikalnymi ilustracjami archiwalnymi i współczesnymi, rekonstruującymi ich stan sprzed r. 1939 w zestawieniu z wyglądem obecnym. Książka została zaopatrzona w spisy wykorzystanych materiałów archiwalnych, bibliografię, indeksy nazwisk i miejscowości, spis ilustracji oraz zbiorczy wykaz wszystkich obiektów opracowanych w poprzednich tomach części II (woj. nowogródzkiego), III (woj. wileńskiego), IV (woj. trockiego) i V (woj. brzeskolitewskiego).
Przekazuję w Państwa ręce opowieść o fascynacji nurkowaniem, przygodzie, poszukiwaniu nowej drogi życia, ale przede wszystkim o pasji fotografowania w miejscach odległych, niedostępnych, w warunkach skrajnie trudnych i surowych. Dzielę się z Państwem efektem pięciu lat pracy, przebycia stu pięćdziesięciu tysięcy kilometrów, dziesiątek godzin spędzonych w najmniej przyjaznych wodach naszej planety, trzydziestu pięciu tysięcy wykonanych zdjęć w bliskim kontakcie z najbardziej fascynującymi i rzadkimi gatunkami zwierząt. Dalej i zimniej już się nie da. Jestem przekonany, że kiedy coś widzimy, to lepiej to rozumiemy i bardziej doceniamy. Arktyka i Antarktyka mają wielu zagorzałych ambasadorów, których stosunek do tych unikalnych terenów często jest rezultatem odbytych podróży. Mówi się, że jeśli ktoś choć raz w zobaczy to piękno, pozostanie z nim na zawsze. Z tym przeświadczeniem zapraszam Państwa na wyjątkową subiektywną podróż fotograficzną w najdalsze i najzimniejsze wody naszego globu
Tematem tej książki jest rozpacz postrzegana oczami artystów, mędrców, bohaterów książek i obrazów. Wielcy mistrzowie, tacy jak na przykład Pascal, Nietzsche, Valéry, doradzają zwykle, jak usunąć rozpacz z naszego życia. Czy jednak jest to naprawdę konieczne, czy nie lepiej nauczyć się trwania w rozpaczy i oswoić z myślą, że stanowi ona część naszego losu? Jak radzi sobie z tym problemem filozofia, sztuka, religia, nauka? Czy rozpacz, tak trudna do zniesienia dla jednostki, nie jest przypadkiem jedną z fundamentalnych wartości kultury śródziemnomorskiej?
To nowe spojrzenie na kino polskie, spojrzenie ? zgodnie z tytułową zapowiedzią ? od strony ciała i seksualności. Refleksja historyczna i analityczna dotycząca polskiego kina ? od lat, ze zrozumiałych względów, zdominowana jest przez myślenie polityczne, wiążące dzieła filmowe z kolejnymi fazami dwudziestowiecznych dziejów naszego kraju; toteż pora najwyższa na jej odświeżenie, wykorzystujące częstsze dziś, uciekające od polityki normy lektury, wśród nich ? właśnie czytanie filmów poprzez zawarty w nich, nieraz głęboko ukryty przekaz na temat seksualności i ról płciowych.
Mamy tu, z grubsza biorąc reprezentantów (a właściwie reprezentantki, bo wśród autorów dominują kobiety) dwu pokoleń polskich filmoznawców: jest kilka znakomitych autorek legitymujących się poważnym, uznanym dorobkiem, są też debiutanci, ale ? sądząc po tekstach ? dysponujący znacznymi już kompetencjami i umiejętnościami pisarskimi. Ta rozmaitość pociąga za sobą różnorodność metodologiczną. Optyka ?genderowa? bynajmniej tu nie dominuje. Są tu analizy o wyraźnym nachyleniu kulturoznawczym, są też szkice o nastawieniu filozoficznym.
Tom jest pracą nie tylko pionierską, ale wzorowo wykonaną i przejrzyście skomponowaną, adresowaną nie tylko do zawodowego środowiska filmoznawców (choć do nich naturalnie w pierwszym rzędzie), ale do czytelników zainteresowanych nowymi propozycjami współczesnej humanistyki.
Tym razem Tomek Tryzna nie tylko słowami dociera do czytelników. W "Tańcu w skorupkach" posługuje się także obrazami, serią 1266 fotografii. "Zupełnie naturalne było dla mnie opowiedzieć obrazem o chłopcu, któremu pasja fotograficzna uratowała duszę. Ale, przy okazji, okazało się, ze w ten sposób mozna opowiadać o wszystkim.. To coś, co na razie z braku laku nazywam fotoprozą, a więc skomplikowana struktura fabularna oparta na obrazie, moze stać się dla fotografii nową kolonią, ziemią obiecaną"
Świat obrazów - w postaci rzeźby, architektury, malarstwa, przekazów telewizyjnych i komputerowych - wymaga refleksji i socjologicznej analizy. Publikacja ta w przystępnej formie prezentuje problem szeroko rozumianego obrazu w świetle katolickiej nauki społecznej. Książka stanowi drugą część serii poświęconej środkom masowego przekazu (cz. I - Słowo w relacjach społecznych).
Jej śmierć to przestroga ? podobne, najbardziej bolesne historie dotyczą ludzi, którzy niegdyś byli idolami. Jej upadek przyciągnął aż tyle uwagi, ponieważ z wyżyn spadła w otchłań.
Jon Caramanica ?New York Times?
Niezależnie od tego, jak bardzo w minionych latach rozmaite demony rujnowały jej życie zawodowe i osobiste, zawsze potrafiła się podnieść. Jak wówczas, gdy zakończyła burzliwe małżeństwo z wokalistą Bobbym Brownem, gdy zmagała się z nawracającymi epizodami narkotykowego nałogu, gdy borykała się z częstymi przerwami w sesjach nagraniowych lub z problemami finansowymi.
W końcu jednak nastąpiło to, co wydawało się niemożliwe. W sobotę 11 lutego 2012 roku o godzinie 15.55 ogłoszono, że w wieku czterdziestu ośmiu lat zmarła Whitney Houston.
Po tragicznej i nagłej śmierci Whitney Houston James Robert Parish stara się opowiedzieć o niezwykłej karierze i burzliwym życiu tej zjawiskowej supergwiazdy, która w 1985 roku szturmem zdobyła międzynarodową scenę muzyczną. Przedstawia niezwykłą podróż znakomitej wokalistki od niełatwego dzieciństwa w New Jersey przez okres, w którym jako utalentowana młoda piękność była protegowaną Clive?a Davisa, po czas szczytowej sławy, zakłócany dziwacznym zachowaniem i nadużywaniem narkotyków. Parish wyjaśnia, jak ta nieśmiała dziewczyna z religijnej rodziny trafiła na pierwsze strony plotkarskich brukowców, oraz składa hołd jej niezwykłemu talentowi i pozostawionej przez nią spuściźnie.
James Robert Parish jest autorem ponad setki książek poświęconych show- -biznesowi i hollywoodzkim osobistościom, w tym wielu leksykonów filmowych, biografii oraz kompendiów z zakresu popkultury. Jest uważany za skarbnicę wiedzy o Hollywood i jego legendach, faktach i anegdotach. J.R. Parish to także ceniony autorytet i konsultant w dziedzinie dokumentów telewizyjnych i biografii. Mieszka w Studio City w Los Angeles w stanie Kalifornia.
METALLICA to jeden z największych zespołów wszech czasów. Kwartet z Kalifornii na całym świecie sprzedał ponad sto milionów płyt, zdobył dziewięć nagród Grammy, a pięć jego kolejnych albumów trafiło na szczyt amerykańskiej listy przebojów „Billboard”.
Ale historia METALLIKI to coś więcej niż komercyjny sukces i pochwały krytyków – ich droga od obskurnych garażów w Los Angeles na najsłynniejsze stadiony świata naznaczona była bólem i dramatami.
NARODZINY. SZKOŁA. METALLICA. ŚMIERĆ to pełny obraz „Led Zeppelin swojego pokolenia”. To historia o rodzinie, przyjaźni, wierze w siebie i w spełnienie marzeń, opowiedziana za pomocą wywiadów z zespołem i jego najbliższym otoczeniem.
Paul Brannigan i Ian Winwood opisują, jak METALLICE udało się wyprzedzić swoją konkurencję. Tom pierwszy (obejmujący mniej więcej połowę tej epickiej historii) koncentruje się na drodze zespołu do międzynarodowej sławy, aż do wydania przełomowego, „Czarnego Albumu”.
Paul Brannigan i Ian Winwood to dwaj czołowi, brytyjscy autorzy piszący o muzyce. Brannigan, który napisał Oto moje (po)wołanie: życie na rock’n’Grohlowo, udziela się w magazynach „Rolling Stone”, „Classic Rock”, „Q” i „Metal Hammer”. Winwood pisał zaś do „Rolling Stone’a”, „Guardiana”, „Mojo”, „Kerrang!” i „NME”, pracuje też dla BBC.
Fantastyczny album i największe na rynku kompendium wiedzy o punku! Książka w fascynujący sposób przedstawia pierwszą dekadę istnienia ruchu, który eksplodował w latach siedemdziesiątych XX w. i na zawsze zmienił historię muzyki. 150 kultowych zdjęć, najlepsze płyty i największe gwiazdy w jednej książce!
Ilustrowana encyklopedia albumów, artystów i najlepszych piosenek!Ta książka jest wspaniałym kompendium wiedzy i historii muzyki rockowej, przeznaczonym dla wszystkich fanów. Wybierz się w muzyczną podróż śladami rock'n'rolla!
Sztuka tatuażu to zbiór zachwycających, kolorowych fotografii przedstawiających najznakomitsze tatuaże. Album prezentuje historię sztuki tatuażu, jej obecną kondycję, różne style, sylwetki mistrzów tatuażu. Udziela rad, jak zrobić sobie tatuaż i omawia znaczenie najbardziej popularnych motywów.
Ojciec Mateusz często mówi, że potrawy Natalii mają duszę. Wypróbujcie je sami! Kto nie lubi domowej kuchni? Wszyscy, którzy ją cenią, a także lubią gotować i biesiadować w gronie bliskich osób, powinni sięgnąć po tę książkę. Kilkadziesiąt starannie wybranych i sprawdzonych przepisów gospodyni Ojca Mateusza – Natalii Borowik. Smakowite potrawy kuchni regionalnej. Ponadto interesujące, zabawne opowieści – z których dowiemy się więcej o samej Natalii, Ojcu Mateuszu, Pluskwie, aspirancie Noculu i innych serialowych bohaterach. Smacznego! Ojciec Mateusz to jeden z najpopularniejszych polskich seriali, na jesieni bieżącego roku będzie emitowana jego 11 seria (średnia widownia odcinka premierowego poprzedniej serii - 4,55 mln osób). Jedną z najbarwniejszych serialowych postaci jest gospodyni , Natalia Borowik, grana przez Kingę Preis. W 11 serii Natalia, od pewnego czasu realizująca z powodzeniem swoje kulinarne pasje, pisze bloga kulinarnego a następnie wydaje książkę z przepisami. Wątek ten, jak również sama książka, pojawią się w serialu.
Sztuka globalna stanowi dobitny przejaw kultury płynności, w której globalizacja rozsadziła wszelkie sztywne ramy pojęciowe i terytorialne. Kultura płynności emanuje nowym porządkiem wyznaczanym przez ponadnarodowe sieci powiązań, czyniąc rzeczywistość na poziomie lokalnym przestrzenią hybrydyczną. Jej poszczególne komponenty nie tworzą precyzyjnie wytyczonych obszarów, lecz swoiste krajobrazy o nieostrych granicach wypełnionych punktami stycznymi. Taka też właściwość charakteryzuje sztukę globalną, której płynność pochwycona zostaje przez działania o charakterze rynkowym. W strukturach instytucjonalnych pojawiają się nie tylko podmioty związane z historią sztuki, działalnością muzeów czy krytyką artystyczną, lecz także prywatne inicjatywy i indywidualni kolekcjonerzy kształtujący upodobania lokalnych grup odbiorców sztuki. Jednoczeście w świecie sztuki globalnej zacierają się podziały na sztukę etniczną, artystyczną, wysoką czy popularną.
Fabularyzowana biografia Seleny Gomez z dodatkowymi rozdziałami napisanymi specjalnie do polskiego wydania przez znanego polskiego dziennikarza muzycznego, opisującymi jej życie przez ostatnie dwa lata. Do pewnego momentu życie Seleny Gomez przypominało bajkę. Już jako dziesięciolatka została aktorką, a w wieku dwunastu lat - gwiazdą. Grała w serialach i filmach, nagrywała filmy, jej życie śledziły miliony fanów. Jej związek z Justinem Bieberem wydawał się idealny. Ostatnie dwa lata wiele zmieniły w jej życiu. Bańka mydlana prysła. Księżycowej dziewczyny nie ominęły problemy miłosne - od wielu miesięcy para schodzi się i rozchodzi, stając się obiektem bulwarowych plotek. Nieobce jej były również problemy z alkoholem i narkotykami. Na jakim etapie teraz jest Selena? Ta książka odpowie na to pytanie i wiele, wiele innych.
Wykorzystując pomysłowo, lecz osobliwie zilustrowane szablony, uznana artystka Keri Smith zachęca do dokonywania aktów destrukcji i eksperymentów w dzienniku, aby rozbudzić prawdziwy proces tworzenia. Ideą dziennika jest jego kreatywne „zniszczenie”, „pobrudzenie”, „postarzenie” poprzez dowolną, bardzo osobistą, czasem abstrakcyjną, ale zawsze twórczą interpretację zadań zaproponowanych na jego stronach. Polecenia te mogą wydawać się niekonwencjonalne: dziurawienie stron, malowanie dłońmi, zalewanie kawą, zgniatanie kartek czy zabranie dziennika pod prysznic - nie należy jednak rozumieć ich zbyt dosłownie ale jedynie jako podpowiedzi mające na celu wykorzystanie własnej wyobraźni do różnych form artystycznego wyżycia się i utrwalenia swoich stanów ducha, wrażeń i obserwacji z otaczającego świata. Każdy dziennik jest niepowtarzalnym dziełem jego twórcy oddając jego osobowość i postrzeganie rzeczywistości. W TRAKCIE TWORZENIA DZIENNIKA UBRUDZISZ SIĘ. TWOJE UBRANIE POKRYJE SIĘ FARBĄ ALBO INNYMI DZIWNYMI SUBSTANCJAMI. ZAMOCZYSZ SIĘ. BĘDZIESZ PROSZONY O ZROBIENIE RZECZY, KTÓRE BĘDZIESZ PODDAWAĆ W WĄTPLIWOŚĆ. BĘDZIESZ UBOLEWAĆ, ŻE KSIĄŻKA ZNAJDUJE SIĘ W OPŁAKANYM STANIE. ZAMIENISZ DESTRUKCJĘ, KTÓRA CIĘ OTACZA, W KREACJĘ I ZACZNIESZ ŻYĆ TWÓRCZO !
Jedyna taka książka na polskim rynku. Fascynująca opowieść o tym, jak powstaje architektura i jak ją rozumieć. Witold Rybczyński odpowiada na najbardziej podstawowe pytania dotyczące architektury. Jakie idee stoją za powstaniem słynnych realizacji? Jakie są kulisy konkursów architektonicznych? Jak różni architekci odnoszą się do krajobrazu i otoczenia, w którym mają stanąć projektowane przez nich budynki? Co można wyczytać z planów i co wynika z doboru konkretnych materiałów budowlanych? Jak współczesna architektura odnosi się do przeszłości? Czym w architekturze jest smak? Co architektura naszych czasów mówi o nas samych? W błyskotliwym eseju autor analizuje dziesiątki konkretnych budynków i przytacza wypowiedzi samych architektów - od Le Corbusiera i Miesa van der Rohe po Renzo Piano i Franka Gehry'ego. Bogato ilustrowana książka jest znakomitym wprowadzeniem do architektury nie tylko dla adeptów tej dziedziny, ale również dla tych, którzy chcieliby lepiej rozumieć otaczający nas świat.
Tytuł przewrotny, bo autor, wybitny brytyjski krytyk dizajnu, nie tylko o Bauhausie pisze: A jak autentyk, B jak Bauhaus, C jak cztery kółka - i tak aż do końca alfabetu. To subiektywny, wycinkowy, ale jednocześnie fascynujący portret przedmiotów z których powstał (i nadal powstaje!) nowoczesny świat. Deyan Sudjic, dyrektor Design Museum w Londynie, w kilkudziesięciu niedługich rozdziałach z równą swadą pisze o architekturze, jak i o grach komputerowych na przykładzie serii Grand Theft Auto; zajmuje się tematami bardzo rozległymi (film, moda, funkcjonalizm), ale skupia się również na drobiazgach, które wszyscy dobrze znamy z codziennego życia. Nie przestaje zadawać pytań i dociekać natury otaczających nas wytworów współczesności: czym jest autentyczność, a czym podróbka? Dlaczego niedoskonały przedmiot może być bardziej wartościowy niż jego perfekcyjnie dopracowany odpowiednik? Czemu ornament jest sprawą śmiertelnie poważną? Dociekliwość, iście angielskie poczucie humoru i autoironia to cechy charakterystyczne twórczości Sudjica, B jak Bauhaus zaś to książka, której nie sposób odłożyć na półkę. Deyan Sudjic jest dyrektorem Design Museum w Londynie. Opublikował wiele książek na temat architektury i dizajnu, m.in. The Edifice Complex: How the Rich and Powerful Shape the World, 100 Mile City i Norman Foster: A Life in Architecture. Współtworzył miesięcznik poświęcony architekturze ,,Blueprint"", jako krytyk współpracował także z ,,The Observer"". W 2002 roku był dyrektorem Biennale Architektury w Wenecji. W 2013 roku nakładem wydawnictwa Karakter ukazał się jego Język rzeczy, znakomicie przyjęte przez czytelników wprowadzenie do świata współczesnego dizajnu.
Autorka proponuje estetyczno-ontologiczną wykładnię filmów Wernera Herzoga, postulując, aby z rejestracyjnej specyfiki medium uczynić drogę kontaktu z niewyrażalną, ukrytą bytowością. W tym ujęciu estetyka obrazów reżysera realizuje widzenie fenomenologiczne, nastawione na odkrywanie istoty Rzeczywistości. Epifaniczna moc filmowego obrazu, płynąca z trybu kontemplacji, pozwala przekroczyć zarówno tradycyjną, logocentryczną metafizykę, jak i poststrukturalną ontologię symulakrów, przybliżając intuicyjny ogląd mistyczny.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
