W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Zbiór osobistych szkiców Tomasza Raczka na temat idoli, którzy ukształtowali jego wyobraźnię i wrażliwość. Oprócz wielkich i głośnych postaci XX wieku, Raczek sprytnie i z wdziękiem przemycił do swego gwiazdozbioru także kilkoro bohaterów zarówno z bardziej oddalonej przeszłości jak i dnia dzisiejszego, doprowadzając poczet idoli aż do aktualnej bohaterki zażartych dyskusji, Dody.
Na liście światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO widnieje 1007 obiektów dziedzictwa kulturowego , 197 przyrodniczego i 31 mieszanych. Wśród nich znajduje się 28 polskich zabytków
Pierwsze polskie obiekty- Kraków i Wieliczka - zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1978 r, a ostatnie w 2013 roku.
To właśnie obiektom w Polski poświecono karty tej książki , opisując ich wygląd i historię oraz ilustrując wspaniałymi fotografiami.
Album prezentuje historię Polski od chrztu po wstąpienie do Unii Europejskiej. Dzięki obrazowemu streszczeniu ponad tysiącletnich dziejów politycznych narodu polskiego czytelnik będzie mógł przyjrzeć się historii Polski z nieco innej perspektywy. Historia Polski, pełna spektakularnych bitew i wydarzeń godnych kronikarskich opisów, stała się inspiracją dla wielu artystów. Wielkie i ważne wydarzenia z dziejów Polski były prezentowane na płótnie, te mniej spektakularne, ale propagandowo istotne, na plakatach i ulotkach. Za pomocą obrazu twórcy dokumentowali i komentowali wcześniejsze lub aktualne wydarzenia. Często, działając na rzecz zleceniodawcy, propagowali wybrane idee społeczne i polityczne, tym samym pozostawiając
Miasta od tysięcy lat nie potrafimy wyobrazić sobie bez nich życia. Są odzwierciedleniem osiągnięć cywilizacyjnych. Zdarza nam się jednak, że na nie narzekamy, bo męczą nas tłok, spaliny i nieznośny hałas. Życie w aglomeracjach ma swoje wady i zalety, ale mimo wszystko są miasta, które uwielbiamy. Marzymy, żeby móc je poznać lub do nich wrócić. Miasta fascynują najnowszymi rozwiązaniami urbanistycznymi oraz reliktami przeszłości, które są śladami istnienia wielkich cywilizacji lub genialnej myśli architektonicznej. Zachwycają nie tylko budowle, ale również ich rozplanowanie, usytuowanie lub sposób wkomponowania w krajobraz. Z przyjemnością podejmujemy trudy wspinaczki na najwyższy punkt w okolicy, by móc objąć wzrokiem panoramę i zrozumieć, na czym polega ich szczególne piękno, że ważne są nie tylko mury obronne i budynki mieszkalne, ale także miejsca relaksu parki i ogrody. Doceniamy doskonałość rozplanowania oraz piękno architektury, ale też funkcje użytkowe: precyzyjnie zaplanowane przez dawnych architektów ciągi komunikacyjne oraz place. Podróż do najpiękniejszych miast świata, zachwycających historią i tradycją, malowniczymi ogrodami, wspaniałymi zabytkami i nieprzeciętnymi widokami, to także niepowtarzalna nauka historii i poznawanie naszego dziedzictwa. Książka Najpiękniejsze miasta świata prezentuje kilkadziesiąt metropolii z sześciu kontynentów. Wyjątkowym zdjęciom towarzyszy rys historyczny, ciekawostki oraz informacje o najbardziej urokliwych zakątkach danego miejsca.
Duety na dwoje skrzypiec - zestaw nut.
Duety z tego zbioru nie stanowią żadnej całości. Na koncertach kameralnych mogą być wykonywane pojedynczo, po kilka oraz w dowolnej kolejności.
Jak technologie ery internetu zmieniają współczesną kulturę? Dwaj badacze mediów przyglądają się czasom, w których stare kategorie przestały pasować do wyłaniających się zjawisk. Dwa zero. Alfabet nowej kultury i inne teksty to przystępny i wciągający przewodnik po nowej rzeczywistości, w której real miesza się wirtualem, cyfrowe splata się z analogowym, a twórcy muszą na nowo ułożyć się z odbiorcami. Publikowane w latach 2009–2013 w internetowym magazynie dwutygodnik.com teksty składają się nie tylko na opis przemian związanych z nowymi technologiami, ale i na pozytywny projekt wykorzystania tych technologii do budowania bardziej otwartej i zróżnicowanej kultury życia codziennego.
Ciągle jeszcze zadaję pytania, miast dawać mentorskie odpowiedzi i chciałbym właśnie, żeby ta książka dotyczyła pytań tych najprostszych i najważniejszych. Moje doświadczenie zaś ma posłużyć jako przykład, że poszukiwanie odpowiedzi na nie zajmuje myślącemu człowiekowi całe życie. Krzysztof Zanussi, wybitny reżyser, bez którego polskie kino nie osiągnęłoby tak wielkiego rozmachu artystycznego, przenosi swoje rozważania na grunt literatury. Słowem potrafi równie sugestywnie jak za pomocą obrazu filmowego wzbudzić w odbiorcy niepokój. Zadaje proste, ale spędzające sen z powiek pytania o możliwości, jakie przed człowiekiem stawia Los. Zastanawia się, na ile sposobów można przeżyć życie i czy któryś z nich jest etycznie słuszniejszy od innych. Uwodzi czytelnika pisząc jednocześnie o religii, dinozaurach i kolorowych skarpetkach. Strategie życia to frapująca opowieść o drodze niepokornego artysty, który nawet dziś idzie pod prąd.
Galeria Narodowa w Londynie, założona została w 1824 roku. Powstała po to, by szerokiej publiczności dać możliwość studiowania i podziwiania arcydzieł malarstwa. Reprodukowane w tym albumie obrazy stanowią punkty zwrotne w dziejach malarstwa europejskiego od czasów średniowiecza do końca XIX wieku. Bogato ilustrowana (ponad 550 fotografii barwnych) Galeria Narodowa w Londynie. Arcydzieła malarstwa jest nieocenionym źródłem wiedzy dla badaczy i miłośników sztuki.Wśród najsłynniejszych obrazów znajdujących się w galerii możemy wymienić:Piero di Cosimo Satyr opłakujący nimfę,Giovanni Bellini portret doży Lenorado Loredana ,Rafael Santi św. Katarzyna (obraz Rafaela Santi),Leonardo da Vinci Madonna w grocie,Hans Holbein (młodszy) Ambasadorowie,Agnolo Bronzino Alegoria Czasu i Miłości,Pietro Longhi Pokaz nosorożca w Wenecji,Caravaggio Wieczerza w Emaus,El Greco Chrystus wypędzający przekupniów ze świątyni ,Diego Velazquez Chrystus w domu Marii i Marty; Wenus z lustrem,Rembrandt van Rijn Kąpiąca się kobieta,Adriaen van Ostade Alchemik w pracowni,Jan Vermeer van Delft Kobieta stojąca przy wirginale,Meindert Hobbema Aleja w Middelharnis,Vincent van Gogh Krzesło Vincenta z jego fajką,Paul Cezanne Wielkie kąpiące Się,sVincent van Gogh Słoneczniki,Każdy prezentowany obraz, oprócz analizy z punktu widzenia historii sztuki, ma metryczkę określającą twórcę, czas i miejsce powstania, wymiary, rodzaj materiałów, a także sposób pozyskania.
Piękna, utalentowana, obdarzona charakterystycznym, głębokim kontraltem. Jej piosenki o najróżniejszych barwach miłości kochali wszyscy. Wiera Gran była najpopularniejszą żydowską pieśniarką w końcu lat 30. W czasie wojny występowała w lokalach warszawskiego getta. Aż zdarzyło się coś, co przekreśliło jej karierę na zawsze – oskarżenie o współpracę z niemieckim okupantem. Do końca życia próbowała oczyścić swoje imię, walcząc z piętnem kolaborantki. “Oskarżona: Wiera Gran” to nie tylko biografia. To próba rozliczenia się z przeszłością.
Oskarżona: Wiera Gran odnosi międzynarodowy sukces, została przetłumaczona na jedenaście języków, w tym angielski, francuski, niemiecki i hebrajski.
Lubiła opuszczać salony i znikać na peryferiach rzeczywistości, miała talent do wyławiania ludzi na tak zwanych życiowych zakrętach Kochała i porzucała, choć często i ją porzucano. Pełna nieodwzajemnionej miłości rozdawała czułość w zwrotkach i refrenach. Jej piosenki są śpiewaną kroniką naszej współczesnej historii. Tworzyła z lekkością niezapomniane teksty, które trafiały do szerokiej publiczności. W samo serce!Ula Ryciak w błyskotliwej biografii brawurowo i skutecznie wydobywa różne prawdziwe i te na niby wersje Agnieszki Osieckiej. Potrafi dotrzeć do sedna i wyświetlić czytelnikom hologramową postać, która prowadziła życie na własną rękę. Osiecka nie pasowała do roli żony i matki, była za to wieczną dziewczyną z końskim ogonem. Pomimo to potrafiła wzbić się na wyżyny altruizmu i odwagi. Choćby wtedy, gdy wstawiła się u władz za internowanym Januszem Andermanem. I wtedy, gdy dla uwięzionego Adama Michnika pisała dziennik.Lubiła: gadać do utraty tchu, pić we dwoje, samotne podróże, śmiech przez łzy i zabawy kotów;Nie lubiła: fanatyków, iść wcześnie spać, żeby rano wstać;żoną być, uśmiechniętą na każde zawołanie;Nudziło ją: kolekcjonowanie złotych myśli i wszelkie inneZ Osiecką epoka ma same kłopoty. Nie dość, że każdemu serwowała inną wersję siebie, to jeszcze wszystko robiła na odwrót. Tam gdzie w życiu jest miejsce na constans, urządzała dzikie crescendo. A tam gdzie się mówi o sprawach wzniosłych, wdawała się w żarty. Upływ czasu zaciera pamięć o miernych. Indywidualności wybitne ocala od zapomnienia. Dziś bardziej niż dekady temu widać, że ta nie całkiem poważnie traktowana poetka dość poważnie wyprzedzała swoją epokę. Chociażby tym, jak pragmatycznie i konsekwentnie zarządzała swoją twórczością. Jak korzystała z wolności, jak kosmopolitycznie postrzegała rzeczywistość i wreszcie jak przecierała szlaki dla kobiecej niezależności. () Sama o sobie powiedziała, że jej życie to powieść z przygodami, ale nie zawsze w dobrym guście. (fragment książki)
Wywiad rzeka z jedną z najważniejszych postaci polskiej kultury powojennej. Wybitny pisarz i reżyser filmowy opisuje życie swoje i osób, które spotykał na swojej drodze. Te bardzo osobiste opowieści, przeplatane wspaniałymi anegdotami i wspomnieniami, skrzą się ironią i dowcipem. Znakomity portret Tadeusza Konwickiego na tle polskiej obyczajowości i kultury.""Pamiętam, że było gorąco"" jest prawdziwym podarunkiem nie tylko dla namiętnych czytelników Tadeusza Konwickiego, ale i dla polskiej kinematografii.Andrzej Wajda, ""Gazeta Wyborcza
W 2014 roku minęła 40. rocznica premiery Potopu. Przez te lata film Jerzego Hoffmana obejrzało prawie 30 milionów widzów. Potop zyskał miano supergiganta polskiego kina, a ukoronowaniem jego drogi było zdobycie nominacji do Oscara. Niebywała w polskiej kinematografii skala przedsięwzięcia, niezapomniane kreacje aktorskie, mistrzowskie zdjęcia Jerzego Wójcika, kunsztownie odtworzone realia epoki, a przede wszystkim historia Kmicica i Oleńki składają się na niesłabnące powodzenie filmu.Aby w doskonałej jakości zachować Potop dla przyszłych pokoleń, Filmoteka Narodowa pod kierunkiem twórców ekranizacji wykonała digitalizację i rekonstrukcję cyfrową dzieła oraz wyprodukowała jego skróconą wersję Potop Redivivus.Książka Potop Redivivus jest pierwszą po 40. latach monograficzną pozycją poświęconą ekranizacji Potopu. Spośród blisko 2000 fotosów do filmu i werków znajdujących się w archiwum Filmoteki Narodowej w publikacji umieszczono ponad 350 niektóre z nich po raz pierwszy ujrzą światło dzienne. Bogactwo ikonografii dopełniają unikalne projekty kostiumów, plakaty polskie i zagraniczne oraz rysunki satyryczne.Publikacja zawiera nowe teksty uznanych filmoznawców, dotyczące m.in. recepcji filmu, wywiady z Jerzym Hoffmanem, Jerzym Wójcikiem, Danielem Olbrychskim, Leszkiem Teleszyńskim oraz członkami ekipy filmu, archiwalne wypowiedzi twórców, fragmenty recenzji z prasy polskiej i zagranicznej.Potop Redivivus to propozycja wydawnicza nie tylko dla wielbicieli filmu, lecz także dla tych wszystkich, którzy interesują się historią polskiej kinematografii.
Marian Spychalski jest znany przede wszystkim z działalności politycznej. Mało kto kojarzy go z zawodem architekta, czynnego w latach trzydziestych. Tej właśnie działalności jest poświęcona pierwsza część jego pamiętnika zatytułowana Wspomnienia z okresu pracy na stanowisku kierownika Wydziału Ogólnego Planu Zabudowania m. st. Warszawy. Lata 1935-1939.W 1945 roku Spychalski rozstał się z zawodem architekta i zajął wyłącznie działalnością polityczną. Części tej działalności poświęcona jest druga część pamiętnika zatytułowana Wspomnienia z okresu pracy na stanowisku Prezydenta m. st. Warszawy 15 IX 1944 - 5 III 1945. Z tekstu dowiadujemy się o licznych, nieraz bardzo trudnych, dramatycznych okolicznościach towarzyszących organizowaniu administracji na Pradze oraz o ludziach uczestniczących w tych wydarzeniach. Dowiadujemy się po prostu o życiu codziennym. Tekst jest niecenioną lekturą dla zainteresowanych historią tego okresu, ponieważ, podobnie jak całe dzieje PRL, podlega on dziś często zafałszowaniu przez tych, którzy poprawność polityczną przedkładają nad rzetelność badawczą.
Zmarnowałem dzieciństwo i młodość. Nie słuchałem Stonesów ani Depeche Mode. Moimi rockmanami byli graficy. Do domu architekta, Piotra Wichy, nie mają wstępu kapcie, pufy ani meblościanki. Po podłodze stukają drewniaki, zdobyte cudem odrzuty z eksportu. Plakaty Świerzego, klocki Lego, deska kreślarska ojca i rubryka ,,Wybraliśmy dla Ciebie"" w piśmie ,,Ty i Ja"" to pilnie strzeżone przyczółki w wojnie z peerelowską brzydotą. Potem syn architekta zostaje projektantem. W kraju zmienia się system. Wróg jednak pozostaje ten sam, jest tylko bardziej krzykliwy. ,,Nasze logoski są za małe!"" - denerwują się klienci. W mediach emocje wypierają fakty, a rozmowy o kolorach wciąż przyprawiają grafików o zawał serca... ,,Zakochaj się w designie"" - zachęcają ekrany w warszawskich tramwajach. Starannie zaprojektowane wnętrza dyscyplinują gości skuteczniej niż ochrona przy wejściu. Ktoś kiedyś mówił, że design miał zmieniać świat na lepsze? Te krótkie, finezyjne teksty są jak obrazki z kalejdoskopu - przegląda się w nich estetyczne oblicze Polski ostatnich czterdziestu lat. Łączą je poczucie humoru, erudycja i literacki talent autora. Marcin Wicha pokazuje, że design nie jest tak niewinny, jak by się mogło zdawać. Ale że choć w projektowaniu zdarzają się groteskowe sytuacje, nie przestaje ono być fantastycznym zajęciem. Marcin Wicha urodził się w 1972 roku w Warszawie. Grafik. Projektował (i projektuje) okładki, plakaty i znaki graficzne. Czasem pisze. Jego teksty ukazywały się między innymi w ,,Autoportrecie"", ,,Literaturze na Świecie"" i ,,Tygodniku Powszechnym"". Przez kilka lat publikował cotygodniowe rysunkowe komentarze w ,,Tygodniku Powszechnym"". Współpracuje z ,,Gazetą Wyborczą"" i ,,Charakterami"". Wydał kilka książek dla dzieci.
Polski plakat jedno z najlepiej rozpoznawanych pojęć sztuki XX wieku, fenomen skutecznego połączenia przeciwieństw: wieloznaczności i czytelności, metafory i prostoty, artystycznej ścieżki i skutecznej reklamy. Rezultat trwających przez stulecia przemian w komunikacji obrazem, przemian mówiących wiele o specyfice polskiej kultury, której istotą było i jest godzenie sprzeczności. Album przedstawia dzieje tej dziedziny twórczości. Autorki poszukują jej korzeni m.in. w rozpowszechnieniu w XVI wieku form grafiki i druku, ukazują interesujące przykłady protoplakatów należących do arcydzieł grafiki polskiej XVIIXVIII wieku, zwracają uwagę na narodziny nowych technik reprodukcyjnych wykorzystywanych przez artystów w XIX wieku oraz na zmianę sytuacji w sztukach plastycznych od czasu rozpowszechnienia fotografii. Powstaje w ten sposób historyczny kontekst, z którego wyrasta kształtowana przez malarzy, architektów, designerów i grafików sztuka plakatu, stająca się pod koniec XIX i w pierwszej połowie XX wieku polską specjalnością. Na tym tle polska szkoła plakatu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, powołanie pierwszego na świecie Muzeum Plakatu, powstanie silnego ośrodka kształcącego artystów i międzynarodowa renoma tej dziedziny widziane są jako naturalna konsekwencja wcześniejszych procesów artystycznych. Książkę zamyka refleksja na temat współczesnej roli plakatu, jego wszechobecności (plakat internetowy), kodyfikacji języka komunikacji wizualnej i nowych trendów obecnych wśród najmłodszego pokolenia twórców plakatu autorskiego, unikatowego, poetyckiego, często rezygnującego z czytelnego komunikatu.
W przedstawianej książce młodzi badacze zajmujący się nauką o literaturze, filmoznawstwem, kulturoznawstwem i translatoryką podejmują refleksję na temat sposobów wyrażania/tłumienia i przejawiania się wściekłości w kulturze. Zastanawiają się, czy te negatywne (czy na pewno negatywne?) emocje tylko i wyłącznie niszczą, czy bywają także katalizatorem zmian na lepsze. Czy, a jeśli tak, to jaka, jest cena poddania się im? Wreszcie – jak przetłumaczyć gniew?
Album zawiera ponad dziewięćdziesiąt barwnych reprodukcji, nie tylko przypominawszystkie najsłynniejsze dzieła artysty, ale i prezentuje te znacznie mniejrozpowszechnione, czy wręcz nieznane, udostępnione ze zbiorów prywatnych.Ukazują one poprzez swą różnorodność niezwykłą skalę i bogactwo talentuMatejki.
Książka ta jest pierwszą tak obszerną publikacją ukazującą wszystkie reprodukowane dzieła Stanisława Wyspiańskiego w kolorze, zarówno te, które znane są powszechnie, jak i te, do których dotrzeć bardzo trudno.
Album Kresy - piękno utracone to kolejna publikacja Wydawnictwa Kluszczyński poświęcona tematowi wschodnich kresów Rzeczpospolitej. Na stukilkudziesięciu wielkoformatowych fotografiach utrwalone zostały dzieła architektury, widoki miast, ruiny kresowych twierdz, wyjątkowekrajobrazy tak istotne dla polskiej spuścizny kulturowej, a wciąż tak mało znane. Okruchy piękna utraconego
Prezentowany Czytelnikowi album w całości poświęcony został artystycznym wizerunkom ciała kobiecego, choć autorka w żaden sposób nie podziela opinii, że ciało męskie jest mniej atrakcyjne bądź mniej godne zainteresowania. Analiza tak okrojonego tematu stworzyła doskonałą możliwość spojrzenia na akt kobiecy wieloaspektowo, poprzez umiejscowienie go w kontekście nie tylko historycznym, ale i światopoglądowym, czy wręcz socjologicznym. Tak widziany akt okazał się interesującym wprowadzeniem do dyskusji na temat roli kobiety w społeczeństwie na przestrzeni wieków, sposobem ukazania zarówno jej zdegradowanej pozycji, jak i powolnego marszu ku emancypacji. Zjawiskiem wręcz fascynującym jest uwikłanie polskiego artysty pomiędzy eksponowaniem ciała kobiecego jako ""towaru"", a autentyczną jego admiracją jako symbolu doskonałości rozumianej w duchu greckim. W XIX wieku akt stanowił odzwierciedlenie męskich potrzeb erotycznych, w artystyczny sposób kamuflowanych przez malarzy. Swoista jego poetyzacja, która nastąpiła na przełomie XIX i XX wieku, korespondowała z tendencją, by malować tak, żeby się podobało, ale i nie budziło zgorszenia. Dziś przesłanie to wydaje się tanią hipokryzją; kiedyś nazywano je artyzmem. Z kolei uznanie ciała kobiecego na początku XX wieku z jednej strony za dekoracyjną wprawdzie, ale tylko plamę barwną, a z drugiej za pole do popisu dla wszelkiego rodzaju deformacji, dało początek fali ""oderotyzowania"" aktu, nadania mu nowoczesnego wymiaru. Naznaczanie go znamionami starości, choroby, obumierania, zauważalne w okresie powojennym, stanowiło nowy, istotny rozdział w drodze ku ""wyzwoleniu"" kobiety, ale również aktu z jego erotycznego balastu.Nieprzemijalna atrakcyjność aktu i nagości także dla artystów współczesnych zdradza fascynację tematem jako nośnikiem wypowiedzi o kondycji człowieka i społeczeństwa dnia dzisiejszego.Bogactwo i różnorodność aktów kobiecych w polskim malarstwie może być dla Czytelnika przyjemnym zaskoczeniem. Nie tylko obala pogląd o naszej narodowej ""niemożności"" w tym względzie, ale i potwierdza tezę o bezczasowej i uniwersalnej jakości, jaką akt ze ze sobą niesie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
