W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Rozwinięcie i uzupełnienie O fotografii. Autorka powraca do wielu kwestii poruszanych wcześniej, skupiając się jednak na zagadnieniu przedstawiania obrazów cierpienia w mediach, zwłaszcza w fotografii wojennej. Historyczny kontekst, w jakim powstawała książka (niedługo po ataku na World Trade Center), nie pozostał bez wpływu na charakter i temperaturę wywodu. W świecie, w którym codziennie jesteśmy zalewani potokiem obrazów pełnych okrucieństwa, w świecie po ludobójstwie w Rwandzie i po wojnie w byłej Jugosławii, a zarazem w świecie, w którym technika umożliwia prowadzenie wojny na odległość, przedstawianie obrazów cierpienia rodzi nowe pytania i problemy etyczne.
Sontag bezlitośnie tropi hipokryzję Zachodu i stosowanie podwójnych standardów w pokazywaniu nieszczęścia, bólu i śmierci. Zastanawia się nad rolą fotografii w kształtowaniu tak zwanej zbiorowej pamięci i stosunku do historii. W centrum rozważań stawia tym razem nie fotografa, lecz widza, który musi określić swoją postawę wobec widoku czyjegoś cierpienia; żadne spojrzenie nie jest niewinne.
Komentarz omawia przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu (tzw. ustawy krajobrazowej), której celem jest wprowadzenie mechanizmów umożliwiających powstrzymanie procesu degradacji krajobrazu oraz jego zachowanie. Regulacja ta dokonuje zmian w dziesięciu obowiązujących ustawach, w tym m.in.:
- w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wprowadzając m.in. definicje: reklamy, tablicy reklamowej czy krajobrazu priorytetowego oraz umożliwiając radzie gminy ustalanie warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych; przewidziano także, jako zadanie własne samorządu województwa, dokonywanie tzw. audytu krajobrazowego;
- w ustawie o ochronie przyrody, zmieniając regulacje dotyczące tworzenia i funkcjonowania parków krajobrazowych oraz obszarów chronionego krajobrazu, dając sejmikom wojewódzkim możliwość wyznaczania tzw. stref ochrony krajobrazu istotnych dla zachowania walorów krajobrazowych regionu oraz określania wykazu obiektów o istotnym znaczeniu historycznym i kulturowym;
- w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, umożliwiając radzie gminy wprowadzenie nowej opłaty lokalnej, tj. opłaty reklamowej
Autorzy komentarza zwracają uwagę zarówno na zagadnienia prawne, jak i na architektoniczne oraz geograficzne aspekty ochrony krajobrazu.
Po 76 latach od francuskiej premiery Centrum Architektury przedstawia pierwsze polskie wydanie książki Le Corbusiera „Kiedy katedry były białe. Podróż do kraju ludzi nieśmiałych”. To druga książka papieża modernizmu opublikowana po polsku. Poprzednia – „W stronę architektury” była architektonicznym przebojem księgarskim 2012 roku – pierwsze wydanie (2000 egzemplarzy) rozeszło się w miesiąc.
„Kiedy katedry były białe” to efekt pierwszej podróży legendarnego architekta do Ameryki. W 1935 roku papież modernizmu przeżywał kryzys. Sfrustrowany oporem na który trafiła awangarda i w ZSRR, i w III Rzeszy, i w demokratycznej Francji, przyjął zaproszenie Fundacji Rockefellera i wybrał się z wykładami do USA. Liczył na to, że jego radykalne idee miasta przyszłości (tzw. Miasto promienne) i nowej organizacji społeczeństwa znajdą podatny grunt w nowym, nieobciążonym tradycją świecie.
Inspiracją i bohaterem książki jest Nowy Jork. Dla Europejczyków był on w latach 30. tym, czym dziś Szanghaj czy Dubaj – miastem nowych możliwości, fascynującą i jednocześnie obcą metropolią, w której możliwe było to, co nie do pomyślenia na Starym Kontynencie. W wieżowcach Manhattanu Le Corbusier zobaczył „białe katedry nowoczesności” – symbol możliwości i aspiracji swojej epoki.
„Katedry” nie są książką tylko o architekturze. Autor równie błyskotliwie pisze o podróżach koleją, o seksualności Amerykanów, ich manierach i etyce pracy, o świecie wielkiego biznesu i sztuki. Wieżowce i kluby jazzowe Manhattanu, fabryki Forda i uniwersytety, niedostępne w Europie wygody i cuda techniki, spotkania z wpływowymi ludźmi i rozmowy podsłuchane w restauracjach, Louis Armstrong i Caravaggio, Rockefeller i Freud zainspirowali niezwykłą książkę – połączenie architektonicznego i politycznego manifestu z dziennikiem podróży Europejczyka patrzącego na młodą amerykańską cywilizację z mieszaniną podziwu i wyższości.
Podróż, a później książka, miały kolosalne znaczenie dla promocji idei modernizmu na świecie. Jerzy Sołtan – jeden z największych polskich modernistów – „Katedry” wskazywał jako książkę, która ukształtowała go na całe życie i doprowadziła pod drzwi paryskiej pracowni Le Corbusiera. „Katedry” stały się również inspiracją do wydanej właśnie po polsku książki Rema Koolhaasa „Deliryczny Nowy Jork”.
Film Czy naprawdę wierzysz? to opowieść o potężnym darze, który drzemie w człowieku i tylko czeka, by go użyć Kolejne dzieło twórców porywającej ekranizacji Bóg nie umarł.Matthew nie może się otrząsnąć z wrażenia, jakie wywarło na nim spotkanie z odważnym ulicznym kaznodzieją. Kiedy wreszcie zrozumiał, jak ma wyglądać jego życie, zaczynają się dziać prawdziwe cuda, o których wcześniej nie marzył. W trudnych sytuacjach wzywa mocy Bożej, a ta dotyka nie tylko jego, lecz także ludzi, którzy pojawiają się na jego drodze: bezdomnej dziewczyny w ciąży, zawsze racjonalnego doktora czy mężczyznę umierającego na szpitalnej izbie przyjęć. Wszystkie te historie są częścią planu, którego scenariusz mógł napisać tylko Bóg.Potęga wiary, siła nadziei, odwaga świadectwa. Czy naprawdę wierzysz? to więcej niż film. To pytanie, na które każdy musi sobie sam odpowiedzieć.
Niniejsza książka jest pierwszym podręcznikiem adresowanym do muzealników, bibliotekarzy i archiwistów, który w wyczerpujący sposób dostarcza wskazówek, jak z sukcesem zaplanować i zorganizować wystawę. Zawarte w niej rady i zasady oparte są na doświadczeniach międzynarodowej praktyki muzealnej, ale stosowane być mogą do każdego rodzaju przygotowywanej wystawy lub pokazu. Materiał przedstawiony jest wedle porządku czasowego- od powstania idei wystawy, aż po spuściznę, jaka po niej zostaje. Książka zawiera porady, wskazówki oraz źródła informacji dla tych, którzy potrzebują pogłębionej wiedzy oraz aktualne informacje o nowych rozwiązaniach dotyczących zrównoważonego rozwoju i elastycznych warunków środowiskowych. Czytelnik znajdzie także wskazanie dziesięciu najczęściej popełnianych błędów oraz dziesięć wskazówek, które zapewnią sukces każdej wystawie. Pierwsza część książki zawiera opis dziesięciu kluczowych etapów organizacji udanej wystawy. Są to: koncepcja, planowanie, organizacja, pakowanie i transport, montaż, otwarcie, utrzymanie wystawy i programy edukacyjne, zamknięcie, wystawy objazdowe oraz spuścizna. Część drugą podręcznika tworzy słownik pojęć wraz z radami i źródłami informacji, uzupełniającymi wiadomości podane w części pierwszej.
Przedmiotem analizy książki Co rządzi obrazem?... są prace z obszaru szeroko pojętej sztuki audiowizualnej, która jawi się jako znaczący czynnik kształtujący naszą rzeczywistość kulturową, nacechowaną swoistą wszechobecnością obrazów. Cytat, pastisz, patchwork, remake, retake, seria, found footage itp. stały się dominującymi strategiami wielu współczesnych twórców. Wskrzeszając przewrotnie hasło Albertiego, zgodnie z którym „obraz jest oknem na świat” i odnosząc je do obrazów filmowych, a konkretniej: do zasad regulujących sposób ich generowania, warto uchwycić sens niektórych procesów odpowiedzialnych za przemiany tego, co aktualne. Prace wizualne często stanowić więc będą punkt wyjścia, medium, za pośrednictwem którego będzie można rozszyfrować mechanizmy rządzące „pod spodem”, nie tylko strukturami samych obrazów, ale również transformacjami świata kultury, polityki czy ekonomii. Poza oczywistym nawiązaniem do teorii powtórzenia Gilles’a Deleuze’a, obecnej w Różnicy i powtórzeniu, w głównej mierze badania te zogniskowane są na poszukiwaniu alternatywnych rozwiązań teoretycznych, na konstruowaniu – w duchu „empiryzmu pojęciowego” – poręcznych narzędzi filozoficznych, często będących raczej wynikiem kontaminacji koncepcji rozmaitych autorów, takich jak Deleuze, Nietzsche, Foucault, Barthes, Said, Žižek, Theweleit czy Althusser niż elementami istniejących już, konsekwentnych teorii powtórzenia, jak choćby Derridiańska koncepcja iteracji czy teologiczno-egzystencjalna teoria Kierkegaarda.
W dziejach teatru europejskiego nie ma bodaj drugiego zjawiska tak bardzo obciążonego bagażem błędnych wyobrażeń i interpretacji, jak komedia dell’arte. W obiegowej opinii funkcjonuje ona jako oparty na beztroskiej improwizacji teatr, w którym aktorzy noszą maski, robią salta i zmuszają widownię do śmiechu niewybrednymi gagami. (… ) Tymczasem komedia dell’arte powinna być postrzegana jako synonim teatru: różnorodnego, podlegającego ewolucjom i metamorfozom, raz opartego na tekście, innym razem niemal od niego niezależnego, performerskiego, eksperymentalnego. W komedii dell’arte, jak nigdy wcześniej, najważniejszym czynnikiem mającym wpływ na charakter przedstawień był gust widzów. Wynikiem przyjęcia przez aktorów tej szczególnej optyki była niespotykana wcześniej heterogeniczność spektakli. Na scenie mieszały się muzyka, taniec i słowo, powaga zderzała się ze śmiechem, a publiczność czerpała przyjemność nie tylko z pikantnych żartów i zabawnych nieporozumień, ale także z rozwiązania węzła dramatycznego, z katharsis i nauki moralnej. Koncentrując się na tym, co w komedii dell’arte najbardziej rzuca się w oczy, łatwo zapomnieć o tym, co – szczególnie dziś – wydaje się zwyczajne, zatem pozornie niewarte opisywania: o wszechstronności, talencie i profesjonalizmie aktorów, które sprawiały, że schematyczne scenariusze zamieniały się na scenie w fascynujące historie. Maski, improwizację i komediowe gagi należy traktować tak, jak traktowali je sami aktorzy – jak składniki potraw, które tylko w harmonii z pozostałymi elementami spektaklu mogły tworzyć spójną całość, zaś wyizolowane z kontekstu stawały się niestrawne. Ze „Wstępu”.
Frank Lloyd Wright (1867–1959) – arogancki celebryta, charyzmatyczny geniusz, żarliwy krytyk swoich kolegów – ale przede wszystkim jeden z najważniejszych (obok m.in. Le Corbusiera i Waltera Gropiusa) architektów XX wieku. Architektura nowoczesna to cykl sześciu wykładów, które wygłosił na Princeton University w 1930. Był już wtedy niepodważalnym autorytetem, a w tych pełnych pasji, lecz pieczołowicie przygotowanych tekstach zawarł swoje twórcze credo: odrzuca idee Corbusiera i chłodny funkcjonalizm modernistycznej architektury (wystarczy spojrzeć na dzisiejsze blokowiska, dokąd zbłądziła) i zamiast budynków–maszyn do mieszkania proponuje architekturę organiczną, zespoloną z przyrodą, opartą na formie otwartej, dynamicznej, stanowiącej wyraz i tło dla naszych potrzeb i dążeń. Jego indywidualizm czyni go twórcą niezwykle dziś aktualnym: bez romantyzmu – wskazuje – architektura sprowadzałaby się przecież do zwykłych pudełek z rurami.
Artysta genialny i przeklęty. Pierwsza biografia Wiesława Dymnego. Agresywny awanturnik i prowokator. Żył z pożarem w głowie, nieuchronnie zmierzał ku samozagładzie. Taki polski James Dean. Tajemnica jego przedwczesnej śmierci wiedzie do mrocznych archiwów SB. Niepoprawny romantyk. Kochał miłością straceńczą. Jego małżeństwo z Anną Dymną było na ustach wszystkich. Była miłością jego życia. Ona do dziś uważa go za życiowego przewodnika. Genialny i wszechstronny. Trwonił talenty, gardził sławą. Stworzył Piwnicę pod Baranami. Dziś pozostaje legendą, niezapomnianym twórcą piosenki Czarne anioły i skeczu Na przykład Majewski. Wiesław Dymny przeszedł do historii, ale on tu jeszcze wróci! Z nim wszystko było możliwe. Anna Dymna Wieśkowi wszystko dosłownie paliło się w rękach. Zygmunt Konieczny, kompozytor Tacy ludzie zdarzają się raz na kilkaset lat albo w ogóle. Andrzej Jerzy Nowak, krakowski jazzman
Jak podkreśliła redaktorka naukowa tego zbioru esejów, Sztuka i twórczość są ze sobą nierozerwalnie związane. Mówiąc o sztuce i twórczości zwykle wskazuje się na jej związki z działaniami artystycznymi. Autorzy poszczególnych rozpraw (pedagodzy postrzegający świat twórczości z perspektywy tej dziedziny w Zakładzie Teorii Wychowania Estetycznego Uniwersytetu Warszawskiego) odwołują się więc do dzieł sztuki plastycznej, filmowej, tanecznej, ale także nawiązują do obszaru wychowania i szkoły. Praca dostarcza zatem zarówno refleksji i przeżyć z dziedziny czysto estetycznej, jak i głębszą pedagogiczną troskę o kształt wychowania.
Naucz się rysować w kolorze. W tej książce znajdziesz niezbędne informacje techniczne, poznasz różne przybory, materiały oraz zasady komponowania dzieł z użyciem akwarel, pasteli i markerów.
Rysuj w kolorze rośliny, zwierzęta i ludzi. Pokochasz to! Namalowane przez Ciebie pejzaże i martwe natury będą wyglądać jak prawdziwe, a ludzie – jak żywi. Przekonaj się, że tworzenie mangi za pomocą markerów może być pasjonującym zajęciem.
Szczegółowe i zrozumiałe wskazówki krok po kroku wprowadzą Cię w podstawowe techniki rysunku i przeprowadzą przez wszystkie istotne tematy z tym związane. Zamieszczona w książce tabela barw ułatwi wybór odpowiednich kredek i farb.
Ten obszerny podręcznik powstał na podstawie odnoszących sukcesy prac Waltera Fostera.
Kolejny tom „Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa" poświęcono polskiemu plakatowi i jego, reprezentującym kilka pokoleń, twórcom - mistrzom i adeptom tej sztuki. „Krzyk ulicy - krzyk pokoleń" to hasło oddające zarówno istotę samego plakatu, jak i podkreślające zmiany, którym plakat podlega w rozumieniu historyczno-kulturowym. Pojęcie „pokolenie" w kontekście plakatu polskiego wydaje się szczególnie istotne ze względu na specyfikę tej dyscypliny w Polsce oraz uwarunkowania historyczne. Mam tu na myśli nie tylko kataklizm II wojny światowej, reżim systemu, zmiany ustrojowe i gospodarcze, ale też przełom obyczajowy, zmiany w mentalności. Polski plakat powojenny stał się wiernym odbiciem historii - lustrem przemian, dokonujących się od ponad 60 lat. W specyficzny sposób wyjątkowość polskich projektów powstałych po 1945 roku podkreśla szumne i wieloznaczne pojęcie „polska szkoła plakatu".
To kontynuacja publikacji z 2004 roku pod redakcją Grażyny Stachówny i Joanny Wojnickiej, której tematem była m.in. Twórczość filmowa Edwarda Żebrowskiego, Jerzego Skolimowskiego, Marka Koterskiego, Wojciecha Marczewskiego, Jerzego Stuhra, Jana Jakuba Kolskiego.
W kolejnych dwóch tomach przedstawiają eseje naukowe uznanych autorytetów filmoznawczych oraz młodych badaczy z różnych ośrodków akademickich całego kraju, poświęcone filmom i sylwetkom kolejnych reżyserów - współtwórców historii, a także dnia dzisiejszego polskiego kina.
Jan Matejko (1838–1893) jeden z najważniejszych, a zarazem najbardziej niezwykłych polskich malarzy. I zapewne jedyny, o którego twórczości można bez wątpienia powiedzieć, że trafiła także "pod strzechę". Czy jednak "znany" oznacza też "rozumiany"? Tym tropem wiedzie nas w swych rozważaniach Autor, wytrawny znawca nie tylko malarstwa Matejki, ale i jego historiozoficznych poglądów. Nie jest to biografia w ścisłym znaczeniu tego słowa, raczej duchowy portret artysty, zaś wyłaniające się z owych rozważań oblicze Matejki w niczym nie przypomina jego powszechnie znanych uładzonych i płaskich biogramów. Spory na temat twórczości Matejki rozogniały się już nie raz: zdolność dzieł Matejki do autentycznego poruszenia widza kontestują od dawna rzecznicy szeroko pojętej awangardy w sztuce. Przejawy atencji dla tego typu malarstwa są oni gotowi przypisywać elementarnemu brakowi estetycznej wrażliwości i skłonności do bezrefleksyjnego ulegania stereotypom w tym zakresie. Przed laty w słynnym Emballage "Hołdu Pruskiego" Tadeusz Kantor zapakował to głośne dzieło do skrzyń i chciał zamknąć w muzealnym magazynie, a przecież nie on pierwszy przeznaczał Matejce takie miejsce. Ledwie po kilku latach ujawnić się miała jednak zadziwiająca żywotność sztuki, skazanej na zapomnienie. W trakcie słynnej wystawy Polaków portret własny to pod Matejkowskim Rejtanem, a nie pod dziełami spełniającymi najnowsze światowe standardy składano stosy kwiatów. I to ten właśnie obraz trafił wkrótce na sztandary masowego ruchu narodu przeciw totalitarnej dyktaturze – na słynny plakat "Solidarności" oraz do pieśni jej barda. Dziś nieobecność malarstwa Matejki wśród modnych tematów nie powinna skłaniać do porzucania prób jego odczytania z perspektywy kolejnych dziejowych doświadczeń. Istotą kultury narodowej jest stała obecność szeregu wątków i ich ciągła reinterpretacja, co wymaga prowadzenia dialogu z licznymi postaciami z galerii przodków. Warto do nich zaliczyć Matejkę i posłuchać od czasu do czasu, jak brzmi to, co miał do powiedzenia Polakom.Album niniejszy, zawierający ponad dziewięćdziesiąt barwnych reprodukcji, nie tylko przypomina wszystkie najsłynniejsze dzieła artysty, ale i prezentuje te znacznie mniej rozpowszechnione, czy wręcz nieznane, udostępnione ze zbiorów prywatnych. Ukazują one poprzez swą różnorodność niezwykłą skalę i bogactwo talentu Matejki.
Sztuka rysunku Manga to książka przeznaczona dla początkujących i średniozaawansowanych ilustratorów. Zapewnia podstawy wiedzy o rysunku manga. Mówi o wszystkim, czego mogą potrzebować młodzi twórcy, począwszy od wyboru materiałów i narzędzi, a skończywszy na tworzeniu własnych, innowacyjnych postaci. W zamyśle ma ona jak najlepiej wprowadzić niedoświadczonego adepta mangi w tajniki tej sztuki. W tym celu w poszczególnych działach skupiono się na węższych obszarach, jak na przykład głowa męska i kobieca, twarze, włosy oraz sylwetki. Na dalszym etapie początkujący rysownicy mogą szlifować projektowanie ubioru postaci i akcesoriów, by na koniec opanować tworzenie własnych bohaterów. Książka jest podzielona na kilka rozdziałów zawierających najistotniejsze wskazówki i instrukcje dotyczące: • warsztatu rysownika i doboru narzędzi tradycyjnych i komputerowych • osiągania szybkich rezultatów – ekspresowej poprawy jakości rysunków • znajomości i zastosowania kolorów i tuszu w celu swobodnego tworzenia wyrazistych ilustracji • sztuki opowiadania historii, wlewania życia w ilustracje, tworzenia wiarygodnych sylwetek w ruchu. Sztuka rysunku Manga to podstawowy podręcznik, do którego stale można wracać.
W książce przedstawiono autorską koncepcję ewolucyjnej genezy tonalności, w której kluczową rolę odgrywa efekt Baldwina, polegający na przejęciu kontroli nad zjawiskami kulturowymi przez dobór naturalny. Praca składa się z części poświęconych kolejno: wielości rozumień pojęcia tonalności w muzykologii, krytyce dotychczasowych stanowisk w kwestii natury i genezy tonalności, specyfice psychologicznej i kulturowej doświadczenia tonalności, hipotezie ewolucyjnej genezy zdolności do rozpoznawania relacji tonalnych wraz ze scenariuszem ewolucyjnym oraz konsekwencjom, jakie niesie ze sobą postulowany instynktowny charakter tych zdolności dla atrybutywnie rozumianej kultury muzycznej człowieka. Proponowane wyjaśnienia odwołują się do naturalistycznej wizji nauki, dlatego też praca posiada charakter interdyscyplinarny. Argumenty wspierające postawioną hipotezę zaczerpnięte zostały z takich dziedzin nauki, jak muzykologia w tym psychologia muzyki, lingwistyka, neuropsychologia, biologia ewolucyjna, kognitywistyka. Autor postuluje, aby tonalność muzyczną traktować jako skutek istnienia wyspecjalizowanej zdolności poznawczej specyficznej dla człowieka jako gatunku biologicznego, a nie, jak uważa się powszechnie we współczesnej muzykologii, jako efekt ogólnych zdolności poznawczych człowieka. Z tej perspektywy tonalność muzyczna jawi się jako ewolucyjna innowacja komunikacji wokalnej, która powstała w linii rodowej człowieka.
Czy bycie dyplomowanym artystą to powołanie, profesja czy zobowiązanie społeczne?
Jak widzi dziś swoją rolę młody adept fotografii - twórca obrazów?
Książka jest udanym połączeniem zapisu praktyki artystycznej (katalog wystawy) z rozważaniami teoretyków i krytyków na temat dzisiejszego statusu twórcy obrazów, wielorakich sposobów postrzegania jego artystycznej autonomii i społecznych zobowiązań. Powodu do rozważań na wspomniane tematy dostarczyła wystawa "Wracając do źródeł", jubileuszowa prezentacja absolwentów kierunku fotografia Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Przegląd dokonań wybranych młodych twórców sztuki fotografii skłonił autorów niniejszego zbioru - zarówno artystów, jak i teoretyków - do rozważań na temat aktualnej sytuacji absolwenta sztuki, jego miejsca we współczesnym dyskursie.
Autorzy kina polskiego to kontynuacja publikacji z 2004 roku pod redakcją Grażyny Stachówny i Joanny Wojnickiej, której tematem była m.in. twórczość filmowa Edwarda Żebrowskiego, Jerzego Skolimowskiego, Marka Koterskiego, Wojciecha Marczewskiego, Jerzego Stuhra, Jana Jakuba Kolskiego.
W kolejnych dwóch tomach Grażyna Stachówna i Bogusław Zmudziński przedstawiają eseje naukowe uznanych autorytetów filmoznawczych oraz młodych badaczy z różnych ośrodków akademickich całego kraju, poświęcone filmom i sylwetkom kolejnych reżyserów ? współtwórców historii, a także dnia dzisiejszego polskiego kina.
W tomie II zamieszczono teksty:
Joanny Preizner o Aleksandrze Fordzie
Krzysztofa Kornackiego o Ewie i Czesławie Petelskich
Konrada Klejsy o Stanisławie Barei
Grażyny Stachówny o Henryku Klubie
Małgorzaty Radkiewicz o Jerzym Domaradzkim
Nataszy Korczarowskiej o Januszu Zaorskim
Romana Włodka o Waldemaru Krzystku
Artura Majera o Juliuszu Machulskim
Zdjęcia z kolekcji Mikołaja Długosza nie mają być piękne, lecz użyteczne. Użyteczne na wiele sposobów. Użyteczne bo, mówią nam o społeczeństwie, kulturze, ekonomii i estetyce, mówią nam o nas samych. Można powiedzieć, że tak było zawsze z fotografią amatorską i nikt z tego sztuki nie robił. Dziś jednak zdjęć powstaje tyle, że rolą artysty jest porządkowanie i wybieranie z chaosu, z ogromu obrazów znaczących całości, które nie przytłoczą lecz sprawią, że wyobraźnia widza zacznie pracować w inny sposób, że nasz sposób patrzenia na to, co najbardziej ulotne, zmieni się.
Jak robić zdjęcia to poradnik zarówno dla tych, którzy fotografią zajmują się już dłuższy czas jak i dla tych, którzy nigdy nie mieli aparatu w ręku. Książka ta zawiera wiedzę nie tylko z dziedziny fotografii cyfrowej, ale także porusza wiele problemów z tematyki fotografii analogowej. Duża ilość przykładowych zdjęć pozwala na szybkie zrozumienie trudnych zagadnień. Fotograficzne przykłady. Praktyczne porady. Proste wytłumaczenia trudnych zagadnień. Cyfrowe laboratorium krok po kroku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
