W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Odbiór zróżnicowanych zjawisk z kręgu popkultury staje się kłusownictwem, jakie czytelnik uprawia w ramach dzieła. W kulturze popularnej śledzić więc można chętnie wykorzystywane metafory i modele budowania świata, rekonstruować społeczny wydźwięk przeżywania i nadawania sensu minionym lub aktualnym wydarzeniom, faktom historycznym i komentarzom do nich (o tym ostatnim przekonuje kariera kryminału retro). Zgromadzone w tomie artykuły ukazują problem wpływu poszczególnych sfer kultury na siebie, infekowania, ale także ożywiania ich przez elementy pop. (ze wstępu)
Lublin. Rozwój przestrzenny i funkcjonalny od średniowiecza do współczesności to interdyscyplinarne opracowanie łączące dotychczasową wiedzę z zakresu historii, archeologii, urbanistyki, geografii, kartografii i GIS z wynikami wieloletnich badań autorki dotyczących uwarunkowań rozwoju Lublina na przestrzeni wieków. Opracowanie stanowi unikalny przykład syntezy wiedzy na temat miasta, co znalazło odzwierciedlenie w recenzjach. Prof. Zygmunt Górka podkreśla, że „praca stanowi cenne studium z zakresu geografii miast, a głównym osiągnięciem autorki jest rekonstrukcja funkcjonalno-przestrzennej struktury Lublina – sięgająca piętnastu wieków wstecz od obecnych czasów oraz wykonana przy użyciu metodyki GIS i wykorzystaniu różnorodnych źródeł, w tym historycznych i archeologicznych. Na szczególną uwagę zasługuje model sąsiedztwa funkcji i kategorii oraz identyfikacja zmiennego wpływu różnorodnych czynników na stan omawianej struktury w kolejnych okresach historii Lublina”. W opinii prof. Stanisława Liszewskiego publikacja „otwiera nowe możliwości w badaniach historyczno-osadniczych, zwłaszcza miast. Po raz pierwszy w polskiej literaturze autorka nie tylko prześledziła rozwój funkcjonalno-przestrzenny miasta, ale starała się wyjaśnić zachodzące przekształcenia przez analizę celowo wybranych trzech czynników: przyrodniczych, gospodarczych i politycznych. Tak głębokie studia nad czynnikami kształtującymi strukturę przestrzenną miasta są czymś wyjątkowym w polskiej geografii osadnictwa. Jest to pierwszy znany mi przypadek tak głęboko (ujęcie dynamiczne) i szeroko przestrzennie (przestrzeń miasta) prowadzonych badań. Ich rezultaty w postaci typów sąsiedztwa wejdą zapewne do literatury przedmiotu”.
Kilkuletnia Yayoi niczym bohaterka powieści Carrolla, doświadcza na łąkach górzystego Matsumoto rzeczy osobliwych. Ludzkim głosem przemawiają do niej kwiaty i zwierzęta. Kilkanaście lat później artystka wiedziona obsesyjną potrzebą tworzenia pokrywa w całości swoją pracownię wraz ze znajdującymi się w niej przedmiotami motywem sieci. Na ulicach Nowego Yorku organizuje skandalizujące nagie happeningi, za co w Japonii przez długi czas będzie krytykowana i skazana na artystyczny niebyt. Na przełomie XX/XXI wieku Kusama otworzy szereg wystaw, organizowanych przez najważniejsze światowe galerie i muzea a dom mody Louis Vuitton wypuści kolekcję ubrań, pokrytą charakterystycznym motywem kropek – sygnaturą sztuki Kusamy. Dziś 85 letnia artystka jest żywą legendą i przykładem na bezkompromisowe poświęcenie się sztuce. Kusama wciąż tworzy, dzieląc swój czas między mury szpitala psychiatrycznego, a specjalnie wybudowaną obok pracownię. Jest to pierwsza wydana w języku polskim publikacja w całości poświęcona życiu i twórczości jednej z najbardziej zagadkowych postaci współczesnego świata sztuki Kusamy Yayoi.
Monografia Viatoris. Który pokonuje drogę. Ponowoczesny romantyzm Piotra Jargusza jest zebraniem wieloletnich obserwacji artystycznych działań Piotra Jargusza, które sam twórca obejmuje projektem życia zatytułowanym Viatoris. Eseistyczny charakter wywodu celowo zbliża się często do stylu pisarskiego opisywanego artysty, co wynika z uczestniczenia w jego działaniach. Ostatecznie zawsze jednak wpisuje działania w postawy, nurty, style i zjawiska artystyczne, szczególnie takie jak romantyzm, neoekspresjonizm, postmodernizm, synestezja, zwroty wizualny, performatywny, metafizyczny, a także w problematykę sztuki społecznej, estetyki relacyjnej, wreszcie w filozoficzno-antropologiczne zagadnienia tożsamości oraz doświadczenia wewnętrznego.
The monograph Viatoris who hits the road hard. The postmodern romanticism of Piotr Jargusz presents the effects of many years' observations on the artistic work of Piotr Jargusz, which the artist himself forms into a life project called Viatoris. The essayistic nature of this book reaches for the style of Jargusz's writing on purpose and is a result of active participation in his projects. But eventually it aims to put his activities into the context of attitudes, trends, styles and artistic phenomena, in particular those such as romanticism, neo-expressionism, postmodernism, synesthesia, visual, performative and metaphysical turn, as well as into the context of issues of social art, relational aesthetics or even philosophic-anthropological approaches to
identity and inner experience.
W pracy Sztuka i myśl staram się argumentować, że sztuka jest formą myślenia. Rozumiem przez to, po pierwsze, że możemy o sztuce myśleć jako o pewnej klasie operacji pojęciowych, gdzie operacje pojęciowe należy interpretować jako bezpośrednie rozpoznawania poprawności realizacji danej dyspozycji poznawczej lub praktycznej. Po drugie, argumentuję, że sztukę możemy rozumieć jako pewien sposób widzenia i myślenia. Twierdzę, że sztuka ukazuje to, w jaki sposób możemy widzieć i myśleć o danych przedstawieniach, mówiąc ściślej, sztuka wyznacza reguły i pojęcia, za pomocą których widzimy i myślimy. Po trzecie, twierdzę, że tak jak logika uczy formułować wnioski, tak sztuka uczy widzieć, a bez sztuki stajemy się w metaforycznym sensie ślepi. Literatura piękna, malarstwo czy muzyka czynią nas w pewnym nietrywialnym sensie bogatszymi, ponieważ pozwalają spostrzegać świat z różnych perspektyw. Ukazują nam nieoczywiste aspekty danej rzeczywistości społecznej, zewnętrznej czy wewnętrznej, ucząc tego, w jaki sposób spostrzegać daną rzeczywistość i pozwalając nam spojrzeć na świat z perspektywy innego podmiotu i innych czasów. Czy jest to wiele? Trudno od jakiejkolwiek dziedziny wymagać więcej.
Piotr Kozak
Książka podejmuje temat instytucjonalnych oraz indywidualnych przygotowań do spektaklu w trzech stałych teatrach polskich: Warszawy, Lwowa i Krakowa w XIX i na początku XX wieku. Wyobraźmy sobie teatr, w którym nie ma wielomiesięcznej „magii prób” i rządzącego nią demiurga – nowoczesnego reżysera, a główni wykonawcy wchodząc na deski sceniczne są już w połowie, jeśli nie u końca drogi do stworzenia postaci. Obracają się w obszarze wspólnym: warsztatu, estetyki, obyczaju, pozostając zarazem skrajnymi i zazdrosnymi indywidualistami, strażnikami sekretów swego zawodu. Tytułowe kulisy to, z jednej strony, fundamenty jednostkowej i totalnej pracy aktora nad rolą, z drugiej strony – zasady działania zespołu teatralnego oraz sprawdzone mechanizmy produkcji przedstawienia w XIX wieku.
"Cała książka napisana jest w istocie z perspektywy aktora – ukazuje zadania, obowiązki, wysiłki, które miał do wykonania i spełnienia, z świadomością warunków jego pracy czyli twórczości. Autorka […] nakreśliła charakterystyki wszystkich członów (uczestników) organizacji artystycznej teatru – od woźnego, kopisty, suflera, po reżysera. Systematycznie i atrakcyjnie przedstawiła „topografię zascenia”, także pierwsza z równą uwagą i dociekliwością opisała i zanalizowała „zakulisowy savoir-vivre”. Imponują po raz pierwszy podjęte monograficzne charakterystyki wielorakich odmian prób. […] Nic o czym badaczka pisze, nie jest płaskie ani zbędne; zdarzają się tematy w pierwszym momencie zaskakujące, lecz w chwilę potem już zrozumiałe. Tak jest z sztuką głośnego czytania, wtedy ulubioną domową rozrywką, z kaligrafią i obecnością plastyki, rysunku w wykształceniu, a potem pracy aktora. Autorka przedziera się przez stereotypy, obnaża je i konfrontuje z perfekcyjnie udokumentowaną rzeczywistością, realnymi w XIX wieku determinantami bytowania i tworzenia"
Z recenzji prof. dr. hab. Jana Michalika
W monografii przedstawiono analizę dramatów Arnošta Lustiga, Arnošta Goldflama i Jiřego Kolářa podejmujących temat Szoa oraz terezińskich sztuk Hanuša Hachenburga, Feliksa Porgesa, Zdeňka Eliáša i Jiřego Steina; omówione są w niej także wybrane spektakle na podstawie tych utworów i zaprezentowane nowsze realizacje teatralne o Zagładzie.
Dzieje Szoa mają potencjał mitotwórczy i zarazem wpisują się w mit. Nazewnictwo rozdziałów studium nawiązujące do greckiej tragedii odwołuje się do teatru i do mitu: historii o niezmiennych rolach i wędrownych motywach. Na scenie występują trzej aktorzy: protagonistes - ocalony z Zagłady, deuteragonistes - reprezentant drugiego pokolenia ocalonych oraz tritagonistes – czeski świadek. Przemówią, posługując się pojęciami ikony, idola, śladu, nieobecności. Powracają reinterpretowane, odwieczne motywy: fatum, anagnorismos, katharsis. Aktorom towarzyszy chorus złożony z dramaturgów, którzy tworzyli w wojennym Theresienstadt i padli ofiarą nazistów. Tok wywodu zatrzymują spoty – wyodrębnione w tekście detale, które pozwalają pogłębić obraz. Doświadczeniami związanymi z Szoa, poruszanymi w sztukach są: pustka/brak, trauma, poczucie winy. Autorka wykorzystuje do badań metodologiczne koncepcje Jacquesa Lacana zbudowane na pojęciach traumy, braku, wyparcia, niewypowiedzianego.
Książka przedstawia nie tylko "tradycyjne" związki literatury z malarstwem czy filmem, ale także przemiany gatunkowe, jakim literatura podlega, będąc pod nieustanną presją eksperymentów artystycznych i Internetu. Autorzy poszczególnych prac omawiają ważne dla ponowoczesnej kultury problemy, pokazując, jak zmienia się myślenie o literaturze, gdy wchodzi ona w związki z innymi dziedzinami twórczości lub podlega przemianom wynikającym z rozwoju mediów.
Przeznaczona zarówno dla pedagogów jak i uczniów oraz koncertujących muzyków kompendium wiedzy o zagadnieniach gry skrzypcowej pióra znanego i cenionego skrzypka i pedagoga Tadeusza Wrońskiego.W I tomie autor omawia zagadnienia związane z intonacją, zarówno od strony teoretycznej, jak i praktycznej. Porusza kwestię zależności intonacji od aparatu gry i proponuje specjalne ćwiczenia służące uzyskaniu czystej intonacji. Omawia też sposoby odpowiedniego palcowania utworów oraz powiązań pomiędzy psychiką instrumentalisty a intonacją gry.Tom II poświęcony jest właściwemu palcowaniu utworów. Autor rozważa kwestię obiektywnych praw rządzących palcowaniem, zależności pomiędzy palcowaniem a artykulacją lub akcentami. W publikacji znajdują się także analizy opracowań palcowania konkretnych utworów.W tomie III autor koncentruje się na technikach pracy nad utworem, uczenia się, sposobami doskonalenia pamięci i metodami radzenia sobie z tremą.W IV tomie autor omawia aparat lewej i prawej ręki oraz postawę ciała podczas gry. Porusza problem korekty aparatu gry i związanych z nim trudności. Rozważa też zagadnienie pracy ze zdolnymi i mniej zdolnymi uczniami.
Książka opisuje kształtowanie się kultury kinowej po 1945 roku w podzielonych granicą polsko-niemiecką miastach: Frankfurcie nad Odrą – Słubicach, Guben – Gubinie, Görlitz – Zgorzelcu w latach 1945-1989. Przedstawia różnorodność architektonicznych i organizacyjnych form kinowych oraz wielość miejsc recepcji filmowej w okresie największej popularności kina w latach pięćdziesiątych XX wieku oraz w kontekście walki o widza z telewizją w kolejnych dziesięcioleciach, ukazując przykłady wykorzystania kina do celów propagandowych. Wiele miejsca poświęca autorka refleksji na temat budynków kinowych jako elementu dziedzictwa niemieckiego, europejskiego i socjalistycznego oraz stosunku do tego dziedzictwa w miastach przygranicznych.
W 1975 roku absolwentka Yale School of Drama znalazła swoje miejsce w nowojorskim teatrze. Utalentowana i ambitna, była jak dziesiątki innych aspirujących aktorek tamtych lat – młodą pięknością, która jeździła na rowerze, prowadziła dziennik, drzemała przed występami i późno się kładła, „rozmawiając o aktorstwie w barach dla aktorów”. Jednak Meryl się wyróżniała.
Od razu zwróciła na siebie uwagę, coraz częściej dostawała role na Broadwayu, otrzymała nominację do Nagrody Tony oraz dwukrotnie wystąpiła w adaptacjach Szekspira wystawianych na deskach teatru letniego w Central Parku. Już wtedy ludzie mówili: „Znowu ona!”.
Znowu ona to intymne spojrzenie na artystyczne dojrzewanie wybitnej aktorki: od czasów liceum na przedmieściach New Jersey, aż do gwiazdorskich ról w Łowcy jeleni, Manhattanie i Sprawie Kramerów.
Michael Schulman opowiada o rosnącej sławie Meryl, jej namiętnym, choć mającym tragiczny finał związku z Johnem Cazalem, który zmarł, nie doczekawszy premiery Łowcy jeleni, o małżeństwie z rzeźbiarzem Donem Gummerem. A przede wszystkim o jej ewolucji – kobiecie, która walczyła ze zmieniającymi się ideami feminizmu, małżeństwa i poświęcenia.
Ta porywająca opowieść o jednej z najciekawszych aktorek naszych czasów pozwala spojrzeć na życie niezwykłej aktorki na długo zanim stała się ikoną.
Cielesność w Azji. Seks, sport, szuka i śmierćW książce, którą Państwo trzymacie w rękach, mowa będzie o śmierci, sporcie, sztuce, także seksu tu nie zabraknie. Tom ten jest pokłosiem konferencji, którą przygotowali studenci studiów azjatyckich w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w 2014 roku. Naukowa aktywność młodych badaczy jest godna podkreślenia w czasach, w których zdają się dominować zinstrumentalizowane oblicza nauki. Ufam więc, że zbiór ten zostanie przyjęty z życzliwością. A także z refleksją, że mówiąc o innych, mówimy również (a czasem głównie) o nas samych. Także i na tym wartość tej azjatyckiej książki polega.prof. Mariusz Czubaj
Monografia Inteligentne budynki – informacja i bezpieczeństwo jest kolejną książką prezentującą techniki, technologie, systemy oraz metody zarządzania związane z inteligentnym budownictwem. Zagadnieniami, które nadal należy rozwijać, są zarówno nowoczesne metody zarządzania wykorzystujące usługi Facility Management, jak i bezpieczeństwo systemów informatycznych, które stają się nieodłącznie związane z inteligentnymi budynkami. Przewodowe lub bezprzewodowe, mobilne czy też stacjonarne systemy informatyczne wykorzystywane w tych budynkach powinny umożliwić bezpieczne wykorzystanie takich obiektów także w miastach przyszłości.
Autorzy monografii mają nadzieję, iż proponowana książka będzie stanowiła dla Czytelnika źródło nowej, ciekawej wiedzy, a także inspirację do efektywniejszego i bezpieczniejszego zarządzania nowoczesnymi obiektami.
Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego przedstawia drugą część albumu Warszawa 1939-1945. Okupacyjne losy muzyków. To kontynuacja opublikowanej w poprzednim roku pracy, która jest próbą naszkicowania zbiorowego portretu warszawskiego środowiska muzycznego w czasie II wojny światowej.
W książce przytoczone są fragmenty wspomnień muzyków, materiały zaczerpnięte z okazjonalnych, trudno dostępnych publikacji oraz wypowiedzi utrwalone w archiwalnych nagraniach radiowych, a także dokumenty, zdjęcia, listy, fotografie. Znajdziemy w niej obrazy wojennej Warszawy widzianej oczami dziecka, relacje młodych muzyków, którzy w okupowanej stolicy rozpoczynali edukację muzyczną i wspomnienia wytrawnych wirtuozów i pedagogów. Znaczącą część książki stanowią niepublikowane teksty i dokumenty z kolekcji Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki (m.in. autoryzowane wspomnienia Witolda Lutosławskiego, Jana Krenza, Władysława Szpilmana, Stefana Kisielewskiego, rodziny Wiłkomirskich).
Pierwszy album Warszawa 1939-1945. Okupacyjne losy muzyków został uhonorowany w roku 2015 dwiema nagrodami: Nagrodą Literacką m.st. Warszawy w kategorii „Edycja warszawska” i nagrodą KLIO w kategorii „Varsaviana”.
(...) Materiał zgromadzony przez autorkę jest imponujący. Dr Julia Sowińska dysponuje głęboką wiedzą, zarówno ogólną i teoretyczną, opartą na znajomości dokumentów soborowych i niemałej literatury, jak również szczegółową i praktyczną, wyniesioną z licznych rozmów z architektami i inwestorami kościołów.
(...) Gdy praca ukaże się w formie książkowej, na co ze wszech miar zasługuje, może stać się ważnym impulsem do rozwoju rodzimej krytyki architektonicznej, tym bardziej potrzebnej, im bardziej nieobecnej".
ks. prof. Michał Janocha
Książka poświęcona jest pomijanemu dotąd w badaniach nad architekturą gotycką zagadnieniu występowania empor nad zakrystiami, przedsionkami kościołów, nad ich nawami i w piętrach wież. Autor zestawił szereg takich realizacji z terenów byłego państwa krzyżackiego, wyróżnił charakterystyczne typy empor, omówił ich genezę i zanalizował każdorazowo czas powstania i pierwotny kształt poszczególnych konstrukcji. Naświetlił przy tym kluczowe poglądy dotyczące architektury kilkudziesięciu kościołów północno-wschodniej Polski. Koncentruje się nad pierwotnym sposobem użytkowania empor. Pod tym względem szczególnie istotne są rozważania nad funkcją i znaczeniem niewielkich, wywyższonych pomieszczeń lokowanych zwykle nad zakrystią, w pobliżu ołtarza głównego oraz empor ponad przedsionkami świątyń. Charakterystyczne dla kościołów pruskich częste występowanie wywyższonych trybun okazuje się jednak powszechne także poza granicami państwa zakonnego, wykracza też poza średniowiecze i - zakorzenione w odwiecznej, nacechowanej znaczeniem idei wywyższenia — trwa w epoce nowożytnej.
W diecezji Chieti – Vasto, na wzgórzu Tarini (Tarigni), w Manoppello (30 km od Peskary w Abruzji) wznosi sie bazylika Boskiego Oblicza. To tutaj jest przechowywana, w bogato zdobionym ostensorium, relikwia, która ukazuje na bardzo delikatnej tkaninie oblicze cierpiącego i chwalebnego Chrystusa. Według tradycji, potwierdzonej przez najnowsze badania, mamy do czynienia z prawdziwym wizerunkiem Jezusa (veronika = vera – prawdziwa + icona – ikona), z obliczem, które nie zostało namalowane ludzką ręką (acheropita). Książka opowiada o historii i wielkim znaczeniu tego świętego wizerunku. Bracia Mniejsi Kapucyni z Abruzji przechowują Boskie Oblicze od 1638 roku, gdy zostało im ofiarowane przez doktora Donata Antoniego De Fabritiis. Do wielu pielgrzymów, którzy nawiedzili I kontemplowali Boskie Oblicze, dołączył także papież Benedykt XVI, który przybył do Manoppello 1 września 2006 roku.
Katalog wystawy Medycyna w sztuce, stanowiącej kolejny projekt MOCAK-u z serii konfrontującej istotne terminy cywilizacyjne z interpretacją artysty. Publikacja, obok wysokiej jakości reprodukcji prac prezentowanych na wystawie, zawiera także bogatą część teoretyczną: teksty kuratorskie i specjalistyczne – związane z medycyną, między innymi na temat związków chorób psychicznych z twórczością czy zastosowania sztuki w leczeniu.
„Z powodu mojego imienia” to najnowsze dzieło Piotra Rubika (muzyka) i Zbigniewa Książka (libretto) na solistów, chór i orkiestrę symfoniczną. Utwór napisany na zamówienie polskiej sekcji organizacji „Pomoc kościołowi w potrzebie”. Całość opowiada o fundamentalnej roli wiary w życiu człowieka i niezwykłym poświeceniu jakie stało się udziałem milionów ludzi na całym świecie. Ten wyjątkowy koncert zabrzmi po raz pierwszy na koncercie w kieleckiej Kadzielni, 26 czerwca 2016 r. Podczas tego wykonania zostanie nagrana płyta audio. Potem oratorium zostanie wykonane w Krakowie podczas obchodów Światowych Dni Młodzieży, a następnie zabrzmi w salach koncertowych całego świata, libretto ma zostać przetłumaczone na kilka języków. Dyrygentem na koncercie będzie oczywiście Piotr Rubik.
Soliści:
Zofia Nowakowska
Agnieszka Przekupień
Olivia Wieczorek
Marcin Januszkiewicz
Michał Bogdanowicz.
Narrator: Zbigniew Książek
Wrocławski Chór Akademicki
przygotowanie chóru Alan Urbanek.
Orkiestra Filharmonii Świętokrzyskiej.
CD1
1. UWERTURA
2. DLACZEGO DOBRO JEST DOBRE
3. DUCH ŚWIĘTY
4. WOJNA, WOJNA, WOJNA
5. KIEDY ZA OKNEM PIEJE KOGUT
6. MODLITWA NAD ŚWIATEM ZIELONYCH PÓL
7. WIARA POWIADAM, WIARA
8. JAKŻE ŁATWO POWIEDZIEĆ NIE WIERZĘ
9. W IMIĘ JEZUSA GŁOŚMY POKÓJ
10. STWORZYŁ BÓG CZŁEKA NA OBRAZ SWÓJ
CD2
1. ILU SWE ŻYCIE ODDAŁOBY ZA WIARĘ
2. ŚWIAT ZADANĄ JEST NAM ŁAMIGŁÓWKĄ
3. ZAWSZE RAMIENIEM WESPRZE JEZUS
4. ZŁO KTÓRE NA OKAZJĘ CZEKA
5. Z WIARĄ JAK GÓRSKI POTOK CZYSTĄ
6. LECZ ZAWSZE JEZUS JEST W MIŁOŚCI
7. PO TO BÓG STWORZYŁ Z PROCHU CZŁOWIEKA
8. BŁOGOSŁAWIONY KSIĄDZ JERZY POPIEŁUSZKO
9. NASZA MATKA BOLEJĄCA
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
