W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Jak żyła Frida Kahlo? Czym się otaczała? Jakie miejsca kochała? Które najbardziej ją inspirowały? Czym był dla niej Niebieski dom?W tym domu, obecnie jednym z najpopularniejszych muzeów w stolicy Meksyku, artystka przyszła na świat, dorastała, przez wiele lat mieszkała z Diegiem Riverą, a w końcu umarła. W tym domu też kilkakrotnie wracała do zdrowia: najpierw w 1918 roku, gdy zachorowała na polio, a potem w wieku osiemnastu lat po wypadku, z którego ledwo uszła z życiem. Przez prawie dwa lata była przykuta do łóżka, leżąc w gipsie i aparatach ortopedycznych. To właśnie wtedy zaczęła malować: chciała zabić nudę.Po ślubie z Riverą Frida mieszkała w różnych miejscach w Meksyku, a także za granicą, gdy wyjechała na krótko do Stanów Zjednoczonych. Ostatecznie wróciła jednak tam, gdzie się urodziła.Frida Kahlo prywatnie opowiada o tym, jak kultura meksykańska, tamtejsze zwyczaje i krajobrazy wpływały na życie i twórczość tej niezwykłej malarki. Autorka analizuje obrazy, zdjęcia archiwalne, fotografie rodzinne, przedmioty, które Frida zbierała, ukochane miejsca. To opowieść o kobiecie niezależnej, artystce, która wyprzedzała swój czas i rozsławiła sztukę meksykańską.Suzanne Barbezat to pisarka i podróżniczka mieszkająca w meksykańskim stanie Oaxaca. Pracowała również jako nauczycielka i przewodniczka wycieczek. Ukończyła studia pierwszego stopnia z zakresu antropologii na Uniwersytecie McGill w Montrealu.
Jaka jest podwójna tożsamość bogów współczesnej popkultury?
Jeśli czytasz książki, oglądasz seriale, znasz Blade Runnera i grasz w Wiedźmina, ta książka jest dla ciebie. Jeśli nie, a chcesz po prostu się dowiedzieć, w jakim rytmie bije dziś serce kultury popularnej, także musisz zajrzeć do środka.
Podwójna tożsamość bogów to zbiór esejów, rozmów i recenzji poświęconych literaturze popularnej, kinu i komiksowi. Znalazły się tu m.in. teksty o fenomenie prozy Andrzeja Sapkowskiego, Roberta M. Wegnera i Jacka Dukaja, komiksach Alana Moore’a i Neila Gaimana, filmach fantastycznych wczoraj i dziś, książkach i autorach wartych zapamiętania. Michał Cetnarowski od lat nie tylko pisze prozę, tłumaczy komiksy i redaguje beletrystykę, ale też z fascynacją przygląda się kulturze popularnej.
Podwójna tożsamość bogów to książka, którą zawsze chcieliście przeczytać, tylko nigdzie nie mogliście jej znaleźć.
***
Właśnie na takie książki patrzyłem z zazdrością w amerykańskich księgarniach – pełne znakomicie podanej, fascynującej i merytorycznej wiedzy o popkulturze. I teraz nie dość, że mamy coś takiego po polsku, to jeszcze mamy w Polsce autora, który potrafi tak pisać.
- Kamil Śmiałkowski, publicysta, badacz kultury popularnej
Michał Cetnarowski nie tylko w świetnym stylu przekazuje swoją wiedzę, ale także – może nawet przede wszystkim – daje dowód pielęgnowanej od dzieciństwa pasji. Dla dzielących tę pasję to lektura obowiązkowa. Dla niedowiarków, którym kultura popularna w całym swoim bogactwie wciąż pachnie banałem – tym bardziej. Na Odyna! Czytajcie i doceniajcie!
- Katarzyna Borowiecka, Program III Polskiego Radia
Dzięki szczegółowym instrukcjom, przykładowym szkicom, prostym technikom i ponadczasowym radom opisanym w tej książce każdy, niezależnie od swoich umiejętności, będzie w stanie rysować wspaniałe konie. Łatwe do zrozumienia instrukcje pozwolą pokazać sylwetkę i ruch konia, cieniowaniem uwydatnić jego szczegóły anatomiczne, poznać tajniki posługiwania się węglem, ochrą, tuszem i akwarelami.
Odejście Krzysztofa to dla mnie wielka strata, ale także ślad, który po sobie zostawił, który razem po sobie zostawiamy. To już się stało.
Nawet gdybym nigdy nie zrobiła więcej żadnego filmu, pozostanie to, co zrobiliśmy razem.
Możesz powiedzieć o swoim związku z Krzysztofem, że to była wielka miłość?
Tak. Ze wszystkim potknięciami, ale tak. Każdemu życzę, żeby przeżył coś takiego.
Dług, Mój Nikifor, Plac Zbawiciela, Papusza – wybitne filmy, o których słyszał prawie każdy. Za ich sukcesem, obok Krzysztofa Krauze, stoi jego partnerka w pracy i życiu – Joanna Kos-Krauze. Artystka, niezwykły człowiek, silna kobieta. Ostatni film, Ptaki śpiewają w Kigali, ten chyba najtrudniejszy, w Afryce, zrobiła już sama. Ukończyła go po śmierci męża.
Ta książka to nie jest zwykły wywiad rzeka. Osobista rozmowa z Joanną Kos-Krauze przeplatana jest reportażami z Rwandy, kraju, którego mieszkańcy muszą nauczyć się żyć na nowo, a który stał się drugim domem Joanny. Temat tej książki również nie jest błahy. Jest to przepiękna, choć momentami dotkliwa opowieść o sile miłości, determinacji i przebaczenia. O sile kraju, który odbudowuje się po wojnie domowej, i sile kobiety, która przeżywa swój osobisty koniec świata i się po nim podnosi.
Nagradzany na festiwalach film Ptaki śpiewają w Kigali już w kinach.
Niniejszy poradnik ułatwia samodzielną naukę podstaw gry na gitarze elektrycznej. Po zapoznaniu się z najważniejszymi wiadomościami teoretycznymi wprowadza w tajniki gry na tym instrumencie.
Wszystkie nowe informacje od razu można sprawdzić w praktyce, wykorzystując płytę CD, która pomaga w treningach i znacznie zwiększa szanse na sukces.
Książka zawiera informacje o najbardziej znanych kompozytorach, malarzach, rzeźbiarzach, architektach, aktorach i pisarzach oraz ich wielkich dziełach. Ko skomponował Cztery pory roku? Kim był Wit Stwosz? Czy Hans Christian Andersen pisał baśnie? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziesz w książce Kim oni są? Artyści.
Autorka zabiera czytelników śladami dawnych artystów, gwiazd i celebrytów w pasjonującą podróż po ulicach, placach i kinach, teatrach, parkach praktycznie nieistniejącej już stolicy.Od mrocznych zaułków robotniczej Woli, gdzie mieszkał Gałczyński, poprzez kamienice i arystokratyczne pałacyki śródmieścia. Odwiedzamy też najsłynniejsze lokale i hotele ówczesnej Warszawy nie tylko Bristol i Małą Ziemiańską, lecz także śródmiejskie szynki i spelunki. Taka Warszawa da się lubić, choć równie blisko jej do Paryża północy`, jak i do najbrzydszej stolicy świata`.
Album „UNU” zespołu Perfect po raz pierwszy został wydany w 1982 roku i był drugim albumem studyjnym legendarnego zespołu. Najnowsza reedycja to pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów Perfectu spragnionych oryginalnego brzmienia taśm analogowych, które zostały wykorzystane do reedycji „UNU”.
tracklista:
1. Co za hałas, co za szum
2. Druga czytanka dla Janka
3. Idź precz!
4. Pocztówka do państwa Jareckich
5. Autobiografia
6. A kysz, biała mysz
7. Nie bój się tego wszystkiego (Chodź kochanie)
8. Wyspa, drzewo, zamek
9. Chce mi się z czegoś śmiać
10. Objazdowe nieme kino
To utwory rockowe, z pogranicza nowej fali i punka na najwyższym poziomie. Robert Brylewski sam mówi o płycie: "Nie było pewne czy ta płyta w ogóle wyjdzie. Nie byłem niczego pewien... teraz uważam że to była dla mnie kluczowa płyta. Pierwsza dobra jaką udało mi się nagrać". Bez wątpienia była to najważniejsza płyta dla rodzimego nurtu punk rocka. To właśnie z tego projektu ewoluowały grupy, takie jak ARMIA i TILT, a "Centrala" stała się hymnem zbuntowanej młodzieży początku lat 80-tych.
tracklista:
1. Centrala
2. Radioaktywny blok
3. Nie ma nic
4. Przestań śnić
5. The real One
6. Travelling stranger
7. Exept one
8. Ganja
9. Fallen, fallen is Babylon
Poddanie materiału muzycznego ponownemu masteringowi często nadaje zupełnie inny charakter dobrze znanym utworom, nie zabierając przy tym ich oryginalnego brzmienia. Nie inaczej stało się w przypadku reedycji „Brygady Kryzys”, która ukaże się na CD już 11 września 2017 nakładem Wytwórni Muzycznej MTJ. Na kultowym albumie o bezbłędnej jakości znajdziemy utwory rockowe, z pogranicza nowej fali i punka na najwyższym poziomie. Robert Brylewski sam mówi o płycie: "Nie było pewne czy ta płyta w ogóle wyjdzie. Nie byłem niczego pewien... teraz uważam że to była dla mnie kluczowa płyta. Pierwsza dobra jaką udało mi się nagrać". Bez wątpienia była to najważniejsza płyta dla rodzimego nurtu punk rocka. To właśnie z tego projektu ewoluowały grupy, takie jak ARMIA i TILT, a "Centrala" stała się hymnem zbuntowanej młodzieży początku lat 80-tych.
tracklista:
1. Centrala
2. Radioaktywny blok
3. Nie ma nic
4. Przestań śnić
5. The real One
6. Travelling stranger
7. Exept one
8. Ganja
9. Fallen, fallen is Babylon
"Szkoła filmowa" to zapis pasjonujących wywiadów, przeprowadzonych przez Kingę Burzyńską z najwybitniejszymi polskimi aktorkami i aktorami różnych pokoleń, m. in. Anną Dymną, Agatą Kuleszą, Andrzejem Grabowskim, Maciejem Stuhrem, Tomaszem Kotem. Artyści opowiadają o początkach swojej kariery: egzaminach do szkoły aktorskiej, scenicznymi filmowym debiucie, metodach pracy, a także o drodze, jaką przeszli od tamtych czasów do chwili obecnej. Szkoła filmowa to wielogłosowa opowieść o trudnym i fascynującym aktorskim rzemiośle, o jego codzienności i jego magii.
Wielcy malarze- Od Caravaggio do Rembrandta , Van Gogha do Rafaela, Leonardo do Gauguina: najpiękniejsze rozdziały w historii sztuki, w serii trzydziestu tomów do czytania, przeglądania, podziwiania i zbierania. Seria oferuje czytelnikom niezwykłą podróż w towarzystwie wielkich artystów. Ich życie przedstawione jest w sposób jasny, bezpośredni - opisuje Wspaniałe obrazy i omówienie wszystkich głównych prac każdego artysty tworzą prywatna bibliotekę i galerie sztuki zawierające wszystkie arcydzieła historii sztuki.
Wielcy malarze- Od Caravaggio do Rembrandta , Van Gogha do Rafaela, Leonardo do Gauguina: najpiękniejsze rozdziały w historii sztuki, w serii trzydziestu tomów do czytania, przeglądania, podziwiania i zbierania. Seria oferuje czytelnikom niezwykłą podróż w towarzystwie wielkich artystów. Ich życie przedstawione jest w sposób jasny, bezpośredni - opisuje Wspaniałe obrazy i omówienie wszystkich głównych prac każdego artysty tworzą prywatna bibliotekę i galerie sztuki zawierające wszystkie arcydzieła historii sztuki.
Pasjonująca opowieść o muzycznej przyjaźni Grzegorza Skawińskiego i Waldemara Tkaczyka. Muzycy znani z takich zespołów jak Kombi, Skawalker, O.N.A. czy Kombii udzielają wywiadu, w którym wspominają swoje muzyczne początki, wielkie sukcesy i... porażki, po których udawało im się podnieść i grać dalej. Królowie życia to zapis dziejów polskiej muzyki rozrywkowej przypadających na kilka dekad PRL-u oraz nowej Polski. Artyści ci na trwałe zapisali się w jej historii.
Czym jest kino noir? Jakie relacje zachodzą między kinem noir a neo-noir? W jaki sposób bracia Coen czerpią z tradycji klasycznego filmu noir? Czy ich filmy jedynie „pasożytują” na historii kina, czy jednak stanowią coś więcej niż tylko próbę reanimacji nobliwego przodka? Czytelnik otrzymuje do rąk pierwszą polską monografię, w której tak gruntownie podejmuje się tematykę filmu noir i próbę doprecyzowania tego pojęcia. Zarówno w części pierwszej, dotyczącej rozważań teoretycznych na temat kina noir i neo-noir, jak i w drugiej, na którą składają się interpretacje wybranych filmów braci Coen (Śmiertelnie proste; Ścieżka strachu; Fargo; Człowiek, którego nie było), autorka stara się wypracować własne stanowisko.
W moim przekonaniu na szczególne podkreślenie i docenienie zasługuje teza autorki, w myśl której noir (w jej rozumieniu) nie mógł w okresie klasycznym, jako nurt historyczny w kinie amerykańskim lat czterdziestych, zrealizować w pełni swojego potencjału z racji ograniczeń narzuconych przez producentów, cenzurę i autocenzurę, limitujące to, co w kinie uznawano za dozwolone i eliminujące to, co zakazane. Tym samym późniejsze nawiązania do noir były nie tylko sui generis kontynuacjami tego, co zostało już zrealizowane i utrwaliło się w powszechnej świadomości jako noir właśnie, lecz także twórczym rozwijaniem niewykorzystanego potencjału. W tym duchu dr Kamila Żyto interpretuje fenomen twórczości Ethana i Joela Coenów.
Z recenzji prof. dr hab. Alicji Helman
Książka stanowi próbę nowego spojrzenia na znaczenie tekstu w piosence – poza stereotypowymi rozróżnieniami zależnymi od stylistyki muzycznej. Na równych prawach występują tu teksty z gatunku piosenki literackiej oraz warstwa słowna utworów rockowych, co pozwala na ukazanie różnic, ale i podobieństw między tymi odrębnymi – zdawałoby się – światami.
Perspektywa historyczna każe spoglądać na dorobek polskiej piosenki ostatniego półwiecza ze szczególnym uwzględnieniem przemian społeczno-politycznych dokonujących się w przełomowych momentach lat siedemdziesiątych, osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. To wówczas następowały zmiany, które nobilitowały tekst piosenki z formy czysto rozrywkowej ku jednej z form społecznej komunikacji. Na tak zarysowanym tle autor dokonuje analiz porównawczych zarówno w obrębie tradycyjnie rozumianych gatunków, jak i pomiędzy nimi, ukazując jak istotną rolę pełni warstwa słowna piosenek w różnych odmianach gatunkowych.
W publikacji ukazano postawy i twórczość tak różnych artystów, jak: Jacek Kaczmarski, Jan Krzysztof Kelus, Jacek Kleyff, Grabaż (Krzysztof Grabowski), Kazik (Kazimierz Staszewski), Grzegorz Ciechowski, Spięty (Hubert Dobaczewski), Pablopavo (Paweł Sołtys), Marcin Świetlicki i inni. Niebagatelną rolę odgrywa tu problematyka zaangażowania społecznego artystów, którzy traktują własną twórczość jako sposób wypowiedzi na temat otaczającego świata, próbując opisywać rzeczywistość i wpływać na jej kształt.
Najwyższą wartością jest człowiek. Celem życia jednostki jest nieustająca próba zrozumienia tego fenomenu egzystencjalnego. Trud ten sztuka podejmuje od swojego początku. Odbiciem ponadczasowej, powtarzającej się sytuacji człowieka w świecie są toposy, tematy nasycone treściami filozoficznymi, porządkujące, wyjaśniające, czasami tylko sygnalizujące problemy bytu. Książka jest zbiorem szkiców przybliżających wybrane z nich. Są one przeznaczone dla każdego, kto jest zainteresowany sztuką, dla kogo przyjemnością jest poszerzanie wiedzy z zakresu kultury. Szkice zwracają uwagę na tematy, które inspirowały twórców dawno temu, ale są nadal bliskie współczesnym autorom. Dobór analizowanych przykładów podporządkowany jest sygnalizowanemu na początku każdego szkicu tropowi interpretacyjnemu, który jest jednym z wielu możliwych. Autorka dąży do pokazania wieloznaczności sztuki, podkreśla wielość interpretacji toposu, nie narzucając własnej. Jej celem jest zachęcanie czytelnika do innego spojrzenia na teksty kultury, przedstawienie utworów znanych i nieznanych, tak aby pokazać uniwersalność poruszanych w sztuce problemów. Proponuje dalsze poszukiwania, wskazując po każdym szkicu inne utwory podejmujące ten sam temat.
Nowe, zaktualizowane i poszerzone o kilka dodatkowych reportaży, wydanie kultowej książki o polskiej architekturze PRL-u.
Dworce w Warszawie i Katowicach, poznański Okrąglak, Obserwatorium Meteorologiczne na Śnieżce, warszawski Pawilon Chemii i Supersam, wreszcie głośne ostatnio Emilia i Cracovia... Zdaniem jednych – budynki zasługujące na podziw i uznanie, zdaniem innych – ohydne komunistyczne baraki, które należy zrównać z ziemią. Dlaczego budzą takie kontrowersje? Jakie były okoliczności ich powstania i dlaczego niektórych z nich już nie ma? Czy i jak w ciągu kilku lat od pierwszego wydania książki zmienił się status tej architektury?
Źle urodzone to fascynująca opowieść nie tylko o przedziwnych losach budynków, ale też o ich twórcach. Na kartach książki pojawiają się portrety czołowych postaci polskiej architektury, m.in. Marka Leykama, Henryka Buszki i Aleksandra Franty, Jerzego Hryniewieckiego, Zofii i Oskara Hansenów, Mieczysława Króla, Haliny Skibniewskiej, Jerzego Sołtana. Filip Springer przedstawia ich jako ludzi z krwi i kości, stara się zrozumieć ich motywacje i twórcze postawy oraz pokazuje, w jaki sposób realizowali oni swoje pomysły w systemie gospodarki nakazowo-rozdzielczej. Całość ilustruje ponad dwieście kolorowych fotografii – archiwalnych oraz współcześnie wykonanych przez autora, dokumentujących obecny stan niegdysiejszych ikon nowoczesności.
Książka jest pokłosiem projektu Źle urodzone (zle-urodzone.pl), którego współautorem jest architekt, Marek Woźniczka.
Dwadzieścia dwoje młodych polskich ilustratorów i ilustratorek. Kim są? Co ich inspiruje? Jak pracują? Jak widzą – i rysują – samych siebie? W wybranym przez Patryka Mogilnickiego gronie są artystki i artyści posługujący się różnymi stylami i odwołujący do różnych estetyk. Łączy ich to, że mówią mocnym, oryginalnym głosem i wyznaczają nowe trendy w polskiej ilustracji.
Książka zawiera blisko 300 kolorowych reprodukcji, w tym przygotowane specjalnie do tej publikacji autoportrety jej bohaterów. Wśród nich są m.in.: Ada Buchholc, Daniel Gutowski, Gosia Herba, Paweł Jońca, Ola Niepsuj, Dawid Ryski i Maciej Sieńczyk.
Przez pryzmat archiwaliów, materiałów prasowych oraz wspomnień autorka pokazuje, jak kształtowały się losy wyniszczonej i zdziesiątkowanej przez wojnę żydowskiej inteligencji twórczej skupionej przy Centralnym Komitecie Żydów w Polsce w latach 1944–1950. Decydujący wpływ na wybory i postawy tych ludzi miały trzy różne doświadczenia: Zagłada, antysemityzm i komunizm. Mimo ogromnych przeszkód udało się im reaktywować swoje najważniejsze organizacje: Związek Literatów i Dziennikarzy Żydowskich, Związek Artystów Scen Żydowskich oraz Żydowskie Towarzystwo Krzewienia Sztuk Pięknych. Wkrótce jednak na skutek rosnącej dyktatury komunistów i programowej stalinizacji całego kraju ich funkcjonowanie zostało całkowicie uzależnione od ówczesnego układu politycznego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
