Książka opowiada o uwodzicielskiej sile dźwięków zorganizowanych w muzykę i o tym, że bardzo często człowiek poddaje się takiemu uwodzeniu, zarówno w sytuacjach publicznych, jak i w życiu codziennym, przy wykonywaniu domowych czynności. Istotne jest to, że poszukiwanie doznań estetycznych i emocjonalnych przy obcowaniu z muzyką nie jest motywowane jedynie wynikiem osobistego gustu. Nasze upodobania muzyczne są przedstawione w książce jako wynik oddziaływania mediów, uwarunkowań klasowych i kulturowych oraz kierowania się w wyborach estetycznych ciągłymi naciskami, wywieranymi ze strony autorytetów społecznych oraz środowisk, w których żyjemy.

Zbiór rozpraw poświęconych kulturze i sztuce Gdańska, tworzonych dzięki mecenatowi patrycjuszy w okresie nowożytnym z różnych dziedzin — od architektury po złotnictwo. Próba odnalezienia źródeł inspiracji oraz zrozumienia zjawisk i tendencji artystycznych występujących w tym wybitnym ośrodku północnej Europy.

Gawęda historyczna o trzech pokoleniach wielkiej krakowskiej rodziny malarzy: Juliusza, Wojciecha i Jerzego Kossaków, mających trwałe miejsce w polskiej kulturze. Kossakowie malowali powstania narodowe, epopeję napoleońską, walki I wojny światowej. Autor znakomicie oddaje atmosferę kolejnych epok, przytacza liczne anegdoty, zdradza tajemnice dynastii Kossaków, która swój patriotyzm i umiłowanie ojczyzny wyraża nie tylko pędzlem. Klan Kossaków znany był także dzięki znakomitym piórom wnuczek Juliusza: Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Magdalenie Samozwaniec oraz kolejnym pokoleniom – m.in. Simonie Kossak.

Ta książka nie jest biografią, na takie pewnie przyjdzie jeszcze czas. To zapis długich rozmów z wielkim artystą, ale przede wszystkim z człowiekiem, który skromnie twierdzi, że jego życiem rządzi przypadek, i umie z tego życia czerpać garściami ze wstępu Agaty Napiórskiej.Józef Wilkoń mistrz ilustracji i rzeźby, autor scenografii i gobelinów, historyk sztuki. Także mistrz życia. Opowiada o dzieciństwie podczas okupacji (Kiedy dziś opowiadam o wydarzeniach, które decydowały o życiu i śmierci, widzę, że wtedy przyjmowałem je zwyczajnie. Z wojny nie wyniosłem trwałych kompleksów i lęków), nauce, domu i rodzicach (Jeśli jest we mnie trochę dobroci, jest to dobroć odziedziczona po matce. Choć po ojcu też, on był cholerykiem o złotym sercu). Oraz o roli przypadku w jego życiu:Niektórzy wykluczają przypadek i uważają, że organizują sobie życie według planu, bo ich zdaniem przypadkowo oznacza byle jak. Planowanie życia tak jakby się zakładało plantację?To nie dla niego. Józef Wilkoń zbyt wiele razy w życiu doświadczył wpływu przypadku, żeby nie wierzyć w jego moc. Kiedy patrzy na świat, na wszechświat, widzi, że wszystko jest wypadkową zdarzeń i sumą przypadków. Opowiada o przypadku w malarstwie, w rzeźbie, w ilustracji książkowej. Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie zaliczał w tej samej klasie z Franciszkiem Starowieyskim i Romanem Cieślewiczem. Znany przede wszystkim jako ilustrator licznych książek dla dzieci, tak opowiada o swoich obrazach:Kreska zamaszysta, ale ruch musi być precyzyjny jak u chirurga. Od dawna urzekały mnie praceo zdecydowanej formie, wynikającej z dynamicznego ruchu ręką. Zwróciłem uwagę na biegłość mistrzów japońskich, którzy duży pędzel maczany w wodzie zamieniali w precyzyjne narzędzie. Docenia też prace polskich twórców ilustracji:W ilustracji polskiej było coś charakterystycznego, odrębnego to za sprawą malarzy zyskała taką oryginalność w świecie, coś, co różniło ją od ilustracji europejskiej, niemal dosłowne związki z malarstwem, bogactwo struktury i technika stricte wyjęta ze studium malarstwa.Sam siebie zaskoczył, odnajdując się w niezwykle wymagającej formie artystycznej, jaką jest rzeźba: Uwielbiam drewno, jego aksamitność, bogactwo zmian, szlachetność. Cięcie piły i uderzenia siekiery. Tak powstał tur, większy niż żywy. Jak sam tłumaczy: Nie rozumiałem, dlaczego ja, urodzony jako malarz, u schyłku życia zaczynam na poważnie rzeźbić. Sam jestem tym szczerze zaskoczony. W końcu uwierzyłem w to, że mogę być także rzeźbiarzem. Są i tacy, którzy wolą moje rzeźby od ilustracji. Ja lubię i jedno, i drugie.Rzadko w jego pracach pojawiają się ludzie, natomiast portrety psychologiczne zwierząt mówią wiele o człowieku. Przede wszystkim inspiruje go natura wspomnienia z dzieciństwa, przyroda, malownicze pejzaże.Przypadek w życiu osobistym miał znaczenie. Jego matka mówiła, że jest urodzony w czepku. I rzeczywiście tak było, są na to dowody: te jego przypadki były szczęśliwe.Urodził się 12 lutego 1930 roku w Bogucicach koło Wieliczki. Mieszka i pracuje w Zalesiu Dolnym. Miał w swoim życiu kilkaset wystaw zbiorowych i indywidualnych i dostał dziesiątki nagród i wyróżnień. Należy do grona najwybitniejszych polskich artystów zajmujących się ilustracją. Na jego dorobek w tej dziedzinie składa się blisko dwieście książek, zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. W grudniu 2009 roku powstała fundacja Arka im. Józefa Wilkonia, zajmująca się ochroną i promocją dorobku artystycznego Józefa Wilkonia i ogólnych wartości związanych ze sztuką piękną, a w szczególności z ilustracją i sztuką edytorską.Bycie dobrym człowiekiem powinno być normą, przeciętną. Ale nie chcę robić wrażenia, że na ten temat wiem więcej niż inni. Raz jest lepiej, raz gorzej, nie ma o czym mówić Józef WilkońAgata Napiórska, urodzona w Grudziądzu w 1983 roku, dziennikarka i tłumaczka, autorka książki Jak oni pracują. Na co dzień redaktorka naczelna i wydawczyni magazynu Zwykłe Życie. Mieszka w Warszawie.

Książka stanowi wszechstronne kompendium wiedzy na temat funkcjonowania środowiska rzeźbiarskiego w Toruniu i od strony administracyjno-instytucjonalnej, jaką stanowiła organizacja cechowa, i od strony personalno-artystycznej, jaką stanowili poszczególni majstrowie, prowadzone przez nich warsztaty oraz wytwórczość tych pracowni. […] Prezentuje ona toruński cech, a może nawet szerzej, toruńskie środowisko rzeźbiarskie, w sposób wnikliwy i błyskotliwy. Ujawnia nowe fakty i nowe artefakty, wiąże twórców z anonimowymi dotychczas dokonaniami. Przedstawiona rozprawa ma swoje liczne blaski. Wynika to z temperamentu badawczego Autora. Wyraźnie widać, że lubi on pracę w archiwum, co zaowocowało odnalezionymi dokumentami, których istnienia nikt nie podejrzewał i bogatą faktografią, jaką zestawia. Do atutów zaliczyć także trzeba analizę formy rzeźbiarskiej, odnoszącą się zarówno do przedstawień figuralnych, jak i do dekoracji ornamentalnych. Ową umiejętność wnikliwego dostrzegania drobnych analogii i różnic w zakresie sposobu formowania rzeźbiarskiej materii, a także ujęcia następnie owych obserwacji we właściwe słowa, co nie zawsze jest łatwe.” (Z recenzji dr. hab. Ryszarda Mączyńskiego, prof. UMK)

„ESTRADA we Wrocławiu 1945–2000” z cyklu Bogusław Klimsa prezentuje: „MUZYKA ROZRYWKOWA we Wrocławiu 1945–2000”. Barwne i czarno-białe fotografie. Liczne ilustracje, rysunki (Jerzy Potyrała), faksymile dokumentów, afiszy i plakatów. Liczy 407 stron i waży 2 kg 257g. Opisuje wrocławskie przedsiębiorstwa estradowe, twórców i wykonawców rozrywki, kabarety, estradowe zespoły muzyczne, lokale gastronomiczne miasta i ich muzyków (klezmerzy). Przybliża początki stereofonicznych nagrań studyjnych we wrocławskim radiu, eksperymenty z kwadrofonią oraz kultową audycję STUDIO 202. Odnotowuje powstałe w tym okresie piosenki o Wrocławiu. Cała monografia, na ponad 900-stronach zawiera prawie wszystko co było ważne i czym w tych latach charakteryzowała się rozrywka we Wrocławiu. Autorem wszystkich rysunków jest Jerzy Potyrała. „Estrada we Wrocławiu 1945-2000” jest trzecim (ostatnim) tomem 3-tomowego wydawnictwa „Muzyka rozrywkowa we Wrocławiu 1945-2000”

Na przełomie lat 60.i 70. XX wieku przez społeczeństwo Stanów Zjednoczonych przeszło tornado zmian. Zamieszki w Detroit, wojna w Wietnamie, hasła make love not war czy flower power podczas hipisowskich wieców, panoszące się rasizm, homofobia i szowinizm. Odpowiedź Nowego Jorku na wszystko, co działo się w tych latach, mogła być tylko jedna – awangardowa, wulgarna, pozbawiona zasad i zdrowego rozsądku. Punk. Jedna z najważniejszych subkultur w historii, która wywarła ogromny wpływ na modę, kulturę i sztukę, choć paradoksalnie jej u podstaw leżała jedynie kontestacja rzeczywistości bez politycznego zaangażowania. Kultowa książka Legsa McNeila (założyciela pisma „Punk”) oraz Gillian McCain to pierwszy i jedyny tak obszerny zapis historii punka w Stanach Zjednoczonych, przedstawiony w absolutnie nowatorskiej formie. Wypowiedzi najważniejszych postaci nowojorskiej sceny – od Andy’ego Warhola i protopunkowych MC5, The Stooges czy Velvet Underground, przez awangardowy teatr queerowy, bywalców CBGB, Patti Smith, Richarda Hella i New York Dolls, aż po schyłkowy okres lat 70., świadków słynnej historii Sida i Nancy czy odchodzących ze sceny ojców założycieli, bez cenzury wprowadzają nas w pełne seksu, narkotyków i rock’n’rolla sale zadymionych klubów i ciasnych nowojorskich mieszkań. „Please kill me. Punkowa historia punka” stanowi najpełniejszy zapis historii narodzin i upadku jednego z najradykalniejszych ruchów kontrkulturowych w historii muzyki, sztuki i filmu. To również doskonała podróż do narkotycznego Nowego Jorku lat 60. i 70., gdzie poezja mieszała się z papierosowym dymem, a gitarowe sprzężenia wibrowały w zagubionych duszach „pustej generacji”. „To pierwsza książka w historii, która opowiada o tym, jak było naprawdę.” William S. Burroughs „Prowokacyjne szaleństwo napędzane narkotykami […]. Lektura tej książki to jazda bez trzymanki.” Robert Christgau, „The New York Times Book Review” „Jako ktoś, kto doświadczył tych szalonych lat w Nowym Jorku, mogę bez wahania powiedzieć, że McNeil i McCain w stu procentach oddają niesamowitą atmosferę lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.” James Wolcott, „The New Yorker” „„Please kill me” może sprawić, że uronisz łzę zarezerwowaną dla wzruszeń przy lekturze wierszy zapomnianych poetów, ale przede wszystkim będziesz płakał ze śmiechu. Do bólu szczera, fascynująca i szczegółowa historia punka. Bez żadnej cenzury.” „Rolling Stone” „Ta książka, pozbawiona historycznego patosu i muzycznego bałwochwalstwa, jako jedyna tak dokładnie opisuje zachwycający styl „pustego pokolenia”, o którym śpiewał Richard Hell.” „MOJO” „Bezczelna i hałaśliwa wyprawa na ciemną stronę mocy, pełną skandalizujących opowieści, wypełnionych niekończącym się seksem, narkotykami i rock’n’rollem.” „PAPER” „„Please kill me” to szokujące i zakulisowe spojrzenie na życie tych, którzy przetrwali burzliwe lata siedemdziesiąte.” „New York Post” „„Please kill me” to raj dla fana ruchu punkowego. Kilkaset stron wypowiedzi najważniejszych postaci tej sceny, doskonale zredagowanych przez McCain i McNeila.” Greil Marcus, „Interview Magazine”

Zabytkowe miasta z tętniącymi życiem urokliwymi starówkami, piękne świątynie, rezydencje i pałace, tajemnicze twierdze i zamczyska, najciekawsze muzea, najdziwniejsze budowle i dzieła sztuki inżynierskiej, zabytki dawnych kultur, stanowiska archeologiczne... Bogactwo światowej sławy zabytków jest nieprzebrane Ta książka prezentuje 500 takich miejsc – jeśli nawet nie do wszystkich uda się dotrzeć, na pewno warto o nich przeczytać.

„Co? Jak? Zilustrować. Zeszyt” jest dodatkiem do książki o takim samym tytule. W zeszycie można ćwiczyć ilustrowanie metodą Franka Tashlina opartą na czterech figurach geometrycznych – kole, kwadracie, owalu i trójkącie. W zeszycie można, a nawet trzeba rysować bez ograniczeń – długopisem, ołówkiem, kredkami, mazakami, czym Wam się żywnie podoba. Zeszyt jest poręczny i lekki, dlatego można ćwiczyć własną kreskę w dowolnym miejscu. Do dzieła!

„Co? Jak? Zilustrować. Zeszyt” jest dodatkiem do książki o takim samym tytule. W zeszycie można ćwiczyć ilustrowanie metodą Franka Tashlina opartą na czterech figurach geometrycznych – kole, kwadracie, owalu i trójkącie. W zeszycie można, a nawet trzeba rysować bez ograniczeń – długopisem, ołówkiem, kredkami, mazakami, czym Wam się żywnie podoba. Zeszyt jest poręczny i lekki, dlatego można ćwiczyć własną kreskę w dowolnym miejscu. Do dzieła!

Góralszczyzna i współczesne życie górali obserwowane z perspektywy tradycji i muzyki. Autorka poprzez muzykę uwikłaną w konteksty dotyczące tożsamości stara się odpowiedzieć, czym dla współczesnych Górali jest góralszczyzna i jak można ją obecnie rozumieć. Książka skierowana jest nie tylko do naukowców, ale też do wszystkich czytelników, którzy interesują się Podhalem i jego muzyką. ****** This book is the outcome of the ethnographic field research conducted by the author in Skalne Podhale region in the years of 2011–2015. The analysis of the material collected during the research – the interlocutors’ statements and situations and events observed, prompted the author to make an attempt to answer the questions about the meaning of musical tradition for the contemporary highlanders, its role in their everyday life as well as its impact on the process of self-determination and developing the local identity.

Mikrofony zbierają więcej, niż chcielibyśmy przyznać. W nagraniach odbijają się nasze pragnienia i sprzeczności. Refleksja o field recordings – o słuchaniu „na faktach” – nie mogła trafić na dogodniejszy moment. Wygląda na to, że świat właśnie kończy się upłynniać, a może już spod nas wyparowuje.

Cyrk – melodyjny, wielowątkowy, wzbogacony piękną harmonią akompaniamentu utwór, przeznaczony dla średniozaawansowanych uczniów szkół muzycznych I stopnia. Idealny na wszelkie popisy, koncerty i konkursy.

Pismo poświęcone polskiemu teatrowi współczesnemu. Proponuje spojrzenia na teatr niejako z drugiej strony rampy – z punktu widzenia jego twórców. Stąd najważniejsze miejsce zajmują w nim teksty teatralnych praktyków. Poza manifestami, wypowiedziami autorskimi, komentarzami, listami pismo drukuje obszerne wywiady i niezwykle cenne dokumenty pracy: stenogramy z prób, zdjęcia, notatki, szkice itp. Materiały tego typu Notatnik konfrontuje z krytycznymi ujęciami dorobku twórców, dziełami których się zajmuje. Kolejne numery pisma, często ukazujące się z podwójną numeracją, przynoszą zwykle monograficzne opracowanie wybranego tematu.

Opracowanie kontynuuje zapoczątkowane w połowie XIX stulecia badania nad historią i sztuką cmentarzy dawnej Warszawy. Odbiega jednak od dotychczasowych publikacji ujęciem problemu, koncentrując się na architekturze kaplic i mauzoleów, a więc na obiektach, które wprawdzie nie były dotąd pomijane w literaturze przedmiotu, ale też nie doczekały się całościowego opracowania. Zebrany materiał – 147 przykładów – nie został ograniczony do jednego cmentarza i jednego wyznania, lecz obejmuje wszystkie miejsca pochówków, które powstały za rogatkami Warszawy przed 1914 r. i które pod względem religijnym przynależą do Kościołów chrześcijańskich: katolickiego, ewangelicko-augsburskiego, ewangelicko-reformowanego i prawosławnego.

Nadrzędną ideą najnowszej płyty Urbanator Days „Beats & Pieces” jest fuzja jazzu z hip-hopem, elektroniką i wieloma kierunkami muzyki rytmicznej zwanej NuJazz lub UrbJazz. Na płycie znajdują się kompozycje międzynarodowej sławy skrzypka i saksofonisty Michała Urbaniaka nagrane z udziałem młodych i uznanych producentów, raperów, wykonawców i muzyków nowej generacji. W zaskakujących aranżacjach świetnie brzmią np. wokale Marka Pędziwiatra i Andy Ninvalle, trąbka Michaela Patchesa Stewarta czy skrzypce i sax Michała Urbaniaka oraz kreacje innych zaproszonych gości, m.in. O.S.T.R. czy GrubSona. Lista utworów: 1. Love Don't Grow On Trees 2. Sunshine 3. I Wanna Know Your Name 4. Capitan 5. J.A.Z.Z. 6. Wasabi Vibe 7. Tao 8. Play Lotto Kids 9. High Horse 10. P. Lex 11. Faster Baby 12. Burning Circuits

Muzyczny Radar to nowa seria muzyczna, która prezentuje najciekawsze utwory naszych rodzimych artystów. Pierwsza odsłona tej wyjątkowej serii zabierze Was w świat muzyki elektronicznej. „Niby polskie, więc na wyciągnięcie ręki, niby wszystkim dobrze znane, bo niewielu tu debiutantów, ale... W zalewie nowej muzyki dobiegającej do nas z każdej ze stron, często trudno wyłapać spośród niej to, co najciekawsze. Także na własnym podwórku. Wpatrzeni w zachodnich wykonawców i rozkochani w zagranicznych brzmieniach, przegapiamy nasze własne dobra narodowe. A szkoda, bo polska muzyka dawno nie miała się tak świetnie. Słychać to najlepiej na tym „Radarze” – na którym podrzucono kilkanaście muzycznych tropów, za którymi warto podążyć. Dlatego „Clear your mind” i wskocz w „Dancing shoes”. Chwilę później będziesz już nucić „Kocham być z tobą”... Takie „Story". Tomek Doksa, Gazeta Magnetofonowa / Red Bull Lista utworów: 1. DANIEL BLOOM feat. MELA KOTELUK „KATARAKTA” 2. REBEKA „TODAY” 3. THE DUMPLINGS „KOCHAM BYĆ Z TOBĄ” 4. NATALIA NYKIEL „ERROR” 5. RYSY "THE FIB" 6. FISZ EMADE TWORZYWO „TELEFON” (Smolik Remix) 7. RENI JUSIS „ZOMBI ŚWIAT” 8. BRODKA „DANCING SHOES" (KAMP! Remix) 9. XXANAXX „STORY” 10. KROKI „EYES" 11. SONAR SOUL feat. JUSTYNA ŚWIĘS „THE DIVE” 12. HEART & SOUL feat. ŁUKASZ LACH „CLEAR YOUR MIND” 13. BOKKA „LET IT” 14. OXFORD DRAMA „MELINDA” utwory wcześniej niepublikowane: 16. A_GIM feat. BeMy „HUSH” 17. NOVIKA „LEKKO” 18. A_GIM feat. KLARK „RAGENDORF”

Dwudziestu siedmiu autorów, pracowników muzeum, omawia obrazy zgromadzone na galeriach oraz dzieła z zasobów magazynowych, nie udostępnionych zwiedzającym. We wstępie przedstawiono historie powstania muzeum oraz dzieje kolekcji. Praca obejmuje obiekty malarstwa począwszy od waz greckich. Przez freski z Faras i malarstwa średniowiecznego aż po akwarele i pastele XX-wieczne. Każdy rozdział wzbogacają głosy, w których szczegółowo omówiono kilka dzieł z danej kolekcji.

Dwudziestu siedmiu autorów, pracowników muzeum, omawia obrazy zgromadzone na galeriach oraz dzieła z zasobów magazynowych, nie udostępnionych zwiedzającym. We wstępie przedstawiono historie powstania muzeum oraz dzieje kolekcji. Praca obejmuje obiekty malarstwa począwszy od waz greckich. Przez freski z Faras i malarstwa średniowiecznego aż po akwarele i pastele XX-wieczne. Każdy rozdział wzbogacają głosy, w których szczegółowo omówiono kilka dzieł z danej kolekcji.

Album prezentuje najbardziej niezwykłe, a zarazem najbardziej fascynujące budowle na świecie. Książka zabierze Czytelnika w ekscytującą podróż po wszystkich kontynentach, dostarczając nie tylko wielu emocji i wrażeń, lecz także wiedzy o spektakularnych obiektach architektonicznych. Przedstawia niezwykłe arcydzieła sztuki budowlanej stworzone na przestrzeni tysiącleci: od megalitycznych obiektów w Wielkiej Brytanii, po drapacze chmur w Dubaju.