Debiutancka powieść Nicka Cave'a o dążeniu do zrozumienia siebie i świata, o walce z samotnością i przeciwnościami losu. Euchrid, kaleki chłopiec z religijnej społeczności, zostaje odrzucony przez najbliższych. Jego inność nie mieści się w wąskich ramach prowincjonalnego świata, przez co musi samotnie mierzyć się z wyzwaniami, które stawia przed nim życie. Nick Cave kreuje wizjonerski, pełen symboli i oryginalnych metafor kosmos. Jego poetycka opowieść wciąga od pierwszej strony. "Gdy oślica ujrzała anioła" to niezwykle oryginalne dzieło nie tylko dla fanów muzyki Australijczyka. Po raz pierwszy opublikowana w 1989 roku, ukazuje się teraz w odświeżonym przekładzie Jerzego Łozińskiego.
Kolejna pozycja z serii ,,33. Piosenki na papierze"" - wybór 33 utworów Nicka Cave'a dokonany przez tłumacza Filipa Łobodzińskiego. W trudnym zadaniu selekcji antologista kierował się następującą zasadą: z każdej płyty artysty (od albumu The Birthday Party zespołu The Boys Next Door po najnowszy La panthère des neiges - Original Soundtrack z 2021 roku) wybrał po jednym utworze, a do nich dodał jeden niskonakładowy singiel. Tekstom piosenek towarzyszą komentarze podsuwające tropy interpretacyjne. Książka jest krokiem do poznania wybitnej twórczości australijskiego muzyka. Pokazuje jej wielowymiarowość oraz drogę, jaką Cave przeszedł od apokaliptycznego tonu kaznodziei zwiastującego klęski i demaskującego słabości grzesznego mężczyzny do uważnej i bezkompromisowej obserwacji współczesności. Zupełnie osobnym obliczem tej twórczości są lata ostatnie, na których kładzie się cień osobistej tragedii artysty.
Liryczna i halucynacyjna mieszanka prozy, poezji, tekstów piosenek oraz autobiografii będąca poszukiwaniem źródła sensu, inspiracji i miłości. Zarazem jak to określa sam Cave poemat drogi i horror, gdzie Autostopowicz miesza się z Księgą Psalmów, z Johnem Berrymanem, z domieszką indygenizmu i Ziemi jałowej, z Cocksucker Blues, Nosferatu, z Marilyn Monroe, Jimim Hendrixem i Janis Joplin, i z każdym, kto utonął we własnych wymiotach.
Liryczna i halucynacyjna mieszanka prozy, poezji, tekstów piosenek oraz autobiografii będąca poszukiwaniem źródła sensu, inspiracji i miłości. Zarazem jak to określa sam Cave ""poemat drogi i horror, gdzie ""Autostopowicz"" miesza się z ""Księgą Psalmów"", z Johnem Berrymanem, z domieszką indygenizmu i ""Ziemi jałowej"", z ""Cocksucker Blues"", ""Nosferatu"", z Marilyn Monroe, Jimim Hendrixem i Janis Joplin, i z każdym, kto utonął we własnych wymiotach"".
Termin wydania może ulec zmianie! Ma użalała się na swoje życie, wywalając na talerz Pa całe kłębowisko wstrętnych robaków, że niby gdyby nie on, dalej byłaby pięknym kwiatuszkiem z fotografii. Rozwodziła się nad tym, jakim leniwym sukinsynem jest Pa i jak do reszty zidiociał. Domek z kart przechylił się, chwileczkę wisiał tak w powietrzu, a potem runął, podobnie jak krucha budowla umysłu Pa. Zerwał się od stołu i rzucił przez pokój, z każdym krokiem nabierając szybkości, podczas gdy jego żona była właśnie czule wpita w butelkę. Wpadł na nią całym ciałem, a jej twarz wyrżnęła w ścianę. Pod uderzeniem dna butelki, którą Ma trzymała w ustach, rozbryznęło się szkło, czemu towarzyszył jakiś okropny bulgot. Pa okręcił na palcu pukiel jej włosów i ponownie uderzył twarzą o ścianę. Butelka wbiła się jeszcze głębiej i nawet ze swojego miejsca słyszałem, jak szczęki rozchodzą się z chrzęstem, kiedy więc flaszka po raz trzeci wbiła się w gardło, skóra na twarzy pękła od ucha do ucha. (...) Teraz Pa wziął dwie cegły ze starego pieca, po jednej w każdą rękę, rozłożył, a potem gwałtownie złożył, miażdżąc uszy Ma i butelkę w jej środku. Krew. Głowa poleciała do przodu, a koniec butelki wyskoczył z karku, taki mały sterczący tunelik między włosami, z którego ciekła krew i zajzajer z obierzyn. Pa wypuścił z dłoni cegły, które głucho uderzyły w zakrwawioną breję. (...) Zatkałem dziurkę, wyskoczyłem z łóżka i wszedłem do ich pokoju. Podszedłem i stanąłem obok ojca. I TE KRUKI - CIĄGLE FRUNĄ, CIĄGLE KRĄŻĄ, TYLE ŻE BLIŻEJ - BLIŻEJ TERAZ - BLIŻEJ MNIE SAMEGO.TE OSPAŁE KRUKI TO PTAKI ŚMIERCI. RZUCAŁY NA MNIE CIEŃ PRZEZ CAŁE MOJE ŻYCIE. Debiutancka powieść Nicka Cave'a, australijskiego muzyka rockowego, poety i aktora, jest nowatorską opowieścią szydzącą z religijnego fanatyzmu.Bohater, Euchrid Eucrow, pogardzany syn trapera i "maciorowatej" matki, niemy, ale wypełniony religijnym natchnieniem, dorasta w latach czterdziestych i pięćdziesiątych w Ukulore, bagnistej rolniczej okolicy, wśród postaci jakby żywcem przeniesionych z jakiejś mrocznej groteskowej opowieści: wykolejeńców, oszustów, przygłupów, miłośników podłego bimbru oraz nawiedzonych kaznodziejów wieszczących koniec świata. Euchrida - samozwańczego Króla Psiego Łba - którego nawiedza cudowna anielica i który przemawia do zwierząt, fascynuje ludzkie okrucieństwo i cielesność. Beth, córka ladacznicy i podrzutek, uznawana w mieście za święte dziecko, dopatruje się w Euchridzie istoty boskiej... Akcja pełna krwawych i wstrząsających zdarzeń, przedstawiona jest w opowieści gęstej i dosadnej, której nastroje oscylują od poetyckiego rozmarzenia do wściekłości, to fantastyczna podróż w wynaturzony świat głębokiego Południa, przedstawiony w konwencji gotyckiej tragedii. "To tak, jakby najarany bluesman opowiadał powieść Faulknera... Niezwykle ambitne dzieło… Ekscytujący styl!". "Daily Telegraph" Nick Cave urodził się w roku 1957 w Australii i dość wcześnie stał się znany jako założyciel grupy rockowej The Birthday Party. W roku 1983 założył grupę The Bad Seeds, która wkrótce potem wydała pierwszy ze swych jedenastu jak dotąd albumów - From Here to Eternity. Spędziwszy kilka lat w Londynie, w roku 1984 Nick Cave przyniósł się do Berlina. W swoim dorobku ma również zbiory poezji i innych utworów Król Inkaust i Król Inkaust II, a także role filmowe - między innymi w Niebie nad Berlinem Wima Wendersa oraz u boku Brada Pitta i Samuela L. Jacksona w obrazie Johnny Suede Toma DiCillo. W roku 1996 ukazała się najsłynniejsza płyta Cave'a, nagrana przy współpracy z Kylie Minogue, Murder Ballads, w 1998 natomiast The Boatman's Call, przez wielu uważana za jego najlepsze osiągnięcie. Ostatnim sukcesem Nicka Cave'a jest znakomicie przyjęty zarówno przez krytyków jak i widzów posępny western Propozycja, do którego muzyk napisał scenariusz oraz wspólnie z Warrenem Ellisem ścieżkę dźwiękową. Wydana w roku 1989 powieść Kiedy oślica ujrzała anioła, uznana za jedną z najbardziej oryginalnych propozycji literackich ostatnich lat, została przełożona na siedemnaście języków.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
