W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Subtelne piosenki pełne jazzu, soulu, muzyki etno i gospel usłyszymy na pierwszym solowym albumie Lidii Pospieszalskiej. ”Inaije” to 11 poetyckich i refleksyjnych utworów z pozytywnym przesłaniem, które zachwycają ciepłym i miękkim głosem artystki oraz pięknymi aranżacjami muzycznymi. Na płycie usłyszymy kompozycje napisane przez Lidię wspólnie z Marcinem Pospieszalskim, do których słowa stworzyli choćby Wojciech Waglewski, Adam Nowak, Andrzej Bujnowski OP czy Andrzej Schmidt. W nagraniach wzięli udział znakomici muzycy, m.in. Janusz "Yanina" Iwański, Mateusz, Jan, Marek, Karol Pospieszalscy, Joachim Mencel, Kamil Cudzich, Robert Cudzich czy Tomas Cellis Sanchez. Debiutancki krążek wokalistki zebrał bardzo dobre recenzje w prasie, a piosenka tytułowa znalazła się w 2007 roku na Liście Przebojów Radiowej "Trójki", a nawet doszła do pierwszego miejsca (w 1314 notowaniu).
tracklista:
1. Czas powoli
2. Noc ciemna
3. Będę biec drogą jest długa
4. Zasnąłeś
5. Inaije
6. Walc wieczorny
7. Płomieniu drżyj
8. Ajuonase
9. Melancholy
10. Ndili bwino
11. Cichy zapada zmrok
Zdzisław Ruszkowski (1907–1991), malarz i grafik. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1924–1929) u Wojciecha Weissa, Józefa Mehoffera, Stanisława Kamockiego oraz Władysława Jarockiego i w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych u Felicjana Szczęsnego-Kowarskiego i Leonarda Pękalskiego (1930–1933). W latach 1935–1940 mieszkał we Francji. W czasie II wojny światowej wstąpił do tworzącej się w Szkocji armii polskiej. Po wojnie pozostał w Anglii. W latach 50. i 60. przebywał w Wenecji, Hiszpanii i na Cyprze. Zainteresował się postimpresjonizmem, realizując jego własną wizję płynącą z jednostkowego postrzegania natury, zwaną „aureolizmem”. Portretował brytyjskiego rzeźbiarza Henry’ego Moore’a.Miał wiele wystaw, m.in. w Royal Scottish Academy of Art, Roland, Browse & Delbanco Gallery, Leicester Gallery, Tate Gallery oraz w polskich galeriach sztuki w Londynie, szczególnie w Jablonsky Gallery. Jako jeden z nielicznych polskich artystów w Wielkiej Brytanii doczekał się monografii w języku angielskim.
Marian Kratochwil (1906–1997), urodzony na Huculszczyźnie artysta malarz i grafik. Studiował filozofię i historię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Na przełomie lat 1937/1938 rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, których nie ukończył. Podczas pobytu w stolicy brał udział w wystawie w Zachęcie. Otrzymał brązowy medal za obraz Pożegnanie radości. Marian Kratochwil brał udział w kampanii wrześniowej, po czym przedostał się do Francji, gdzie w 1940 roku wstąpił do polskiej armii. Stamtąd wyjechał do Szkocji, gdzie został asystentem w Centrum Wyszkolenia Piechoty przy dywizji gen. Stanisława Maczka. Tam też prezentował swoje rysunki na Letniej Wystawie Polskich Artystów w Szkockiej Akademii Królewskiej w 1941 roku. W latach 1944–1945 uczył się w College of Art w Edynburgu. Po demobilizacji na stałe osiadł w Londynie. W 1948 roku poznał Kathleen Browne, angielską malarkę, swoją przyszłą żonę. Wspólnie założyli prywatną szkołę artystyczna, w której Kratochwil uczył nie tylko praktyki, ale również teorii. Kilkakrotnie razem wyjeżdżali do Hiszpanii, która na wiele lat stała się dla artysty miejscem inspiracji. Miał wiele wystaw w Londynie i Madrycie. Część zbiorów swojego malarstwa Kratochwil podarował polskim instytucjom muzealnym: Muzeum Narodowemu w Krakowie i Warszawie oraz Bibliotece Jagiellońskiej. Artysta jest pochowany na cmentarzu Kensington Cementary.
Stanisław Frenkiel (1918–2001), malarz, grafik, historyk i krytyk sztuki, wykładowca uniwersytecki. Od 1937 roku student krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uczeń Władysława Jarockiego, Ksawerego Dunikowskiego, Kazimierza Sichulskiego i Eugeniusza Eibischa. W 1938 roku w Paryżu poznał m.in. malarstwo Léonarda Foujita i Georges’a Rouaulta, które w poważny sposób wpłynęło na wybór drogi twórczej przyszłego artysty. W czerwcu 1940 roku został aresztowany przez NKWD i skazany na trzy lata łagru. Przebywał na Syberii w Unżłagu – Unżenskim Isprawitielnym Łagierie, stacja Suchobezwodnoje, niedaleko miasta Gorki.Po amnestii, w wyniku umowy Majski–Sikorski, wraz z generałem Władysławem Andersem przedostał się na Środkowy i Bliski Wschód. W 1947 roku, po ukończeniu Akademii Sztuk Pięknych w Bejrucie, z żoną i synem wyjechał do Wielkiej Brytanii. Wraz ze Stefanem Knappem i innymi artystami polskimi założył w Londynie Związek Młodych Artystów w Wielkiej Brytanii. Od 1948 roku studiował w stolicy Anglii w Sir John Cass Institute of Art. Ukończył również studia w zakresie pedagogiki na uniwersytecie w Sheffield (1956–1958) i historię sztuki w Courtland Institute of Art (1957–1960) na Uniwersytecie Londyńskim. Od 1973 roku był zatrudniony jako docent w Education Institute w London University. Do 1983 roku pracował również na Uniwersytecie Londyńskim. Był członkiem wielu stowarzyszeń i organizacji artystycznych, w tym Royal Academy, Zrzeszenia Polskich Artystów Plastyków w Wielkiej Brytanii (APA), a także honorowym profesorem krakowskiej ASP.
Janusz Eichler (1923–2002), artysta malarz, grafik, przyjaciel Witolda Gombrowicza, żołnierz gen. Władysława Andersa. Po II wojnie światowej kształcił się artystycznie we Włoszech i Anglii, a następnie wyjechał do Argentyny, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu Chacarita w Buenos Aires. W Argentynie Janusz Eichler miał kilka wystaw indywidualnych, prezentowanych w znaczących muzeach i galeriach w Buenos Aires. Prace zostały docenione przez krytyczki i krytyków sztuki oraz publiczność. Malarstwo Eichlera wyraźnie zwraca się ku surrealizmowi, wykorzystując wszystkie jego charakterystyki.
Halina Korn (1902–1978), właściwie Halina Julia Korngold, polska malarka, rzeźbiarka i pisarka pochodzenia żydowskiego. Podczas II wojny światowej pracowała w Ministerstwie Opieki Społecznej przy Rządzie Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie oraz w Ambasadzie Polskiej w Londynie. Malować i rzeźbić zaczęła około 1941 roku (prace sygnowała nazwiskiem Korn). Swoje wystawy indywidualne miała m.in. w Londynie, Edynburgu, Nowym Jorku i Warszawie. W Anglii wystawiała z London Group, Royal Academy, Women’s International Art Club. Prace Haliny Korn znajdują się m.in. w Muzeach Narodowych w Warszawie i Poznaniu, Muzeum Uniwersyteckim w Toruniu, londyńskiej Ben Uri Gallery oraz w wielu kolekcjach prywatnych, w tym w The Anthony Petullo Collection of Self-Taught and Outsider Art. Autorka wspomnień Wakacje kończą się we wrześniu (Warszawa 1983). Pochowana na londyńskim cmentarzu Kensal Green. Jej mąż Marek Żuławski był znanym artystą malarzem.
Niniejsza publikacja – Kobiece dwudziestolecie 1918–1939 – mieści się we wciąż niedostatecznie obecnym, „praktycznym” nurcie studiów feministycznych i rekonstrukcji historii kobiet. Zbiór artkułów na tematy kobiece w głównej mierze jest przywracaniem znaczących postaci i działań kobiet, nie zaś teoretyzowaniem, któremu, przyznajmy to, czasami zdarza się żyć własnym życiem, w oderwaniu od jego zdeterminowanej historycznie i geograficznie praktyki. Na tle wciąż ewoluujących woman studies i dynamiki współczesnego życia politycznego wyspecjalizowane opracowania konkretnych problemów to szczególnie cenny wątek badań kobiecych. Znaczące prace autorstwa kobiet – dzieła plastyczne, literackie, prace o charakterze dokumentu i publicystyczne, kobiece działania społeczne i polityczne uwidaczniają się dzięki zawartym w tym tomie tekstom, jako fundamentalny wkład w dorobek kultury, a nie dodatek do „męskiego dzieła”.
Wydaje się, że na mapie kobiecego dwudziestolecia udało nam się zaledwie podkreślić najbardziej rzucające się w oczy punkty. Nie bez powodu też, jak się okazuje, literaturę kobiecą, a także przedsięwzięcia krytyki feministycznej określa się często za pomocą metafor przestrzennych. Kobiece dwudziestolecie to wciąż, jak i inne obszary kobiecych doświadczeń, terra incognita, terytorium oznaczone dużą liczbą białych plam, pustych miejsc. To inna mapa niż ta, w której w centralnym punkcie znajduje się kawiarnia „Ziemiańska” i kilku mężczyzn przy stoliku.
Ze Wstępu
Z miłości porzuciła rolę, która trafia się aktorce raz na sto lat. O mały włos – aż trzykrotnie – nie straciła życia. Zwymyślała komisję egzaminacyjną krakowskiej szkoły teatralnej, uwiodła swą grą rosyjskiego dramaturga i jako pierwsza polska aktorka pokazała na dużym ekranie biust.
A wszystko to – jak sama mówi – zaczęło się w dniu, w którym biegnąc przez krakowski rynek, „przeskoczyła Sukiennice”.
Odżegnuje się od wizerunku ciepłej mamuśki, który przez lata wykreowały media. Marzenia zaczęła spełniać dopiero po sześćdziesiątce. Dziś nie boi się opowiedzieć o swoich życiowych zmaganiach.
Znana z powściągliwości, po raz pierwszy szczerze mówi o swoim prywatnym życiu, walce z chorobą, teatrze, pasjach, miłości i drodze do kariery.
Anna Seniuk – aktorka w błyskotliwej i odważnej rozmowie z córką, Magdaleną Małecką.
Karol Nienartowicz fotografuje góry od 2003 roku. Po analogowych początkach w 2005 roku zainteresował się fotografią cyfrową, dzięki której tak naprawdę odkrył fotografowanie gór. Od tego momentu łączy pasję do fotografowania z pasją do podróży trekkingowych po górach na całym świecie – w ciągu siedmiu lat odwiedził z aparatem prawie 35 krajów na czterech kontynentach.
Z połączenia tych dwóch pasji powstała książka Górskie wyprawy fotograficzne, która ma formę luźnego poradnika. Nie zawiera wyłącznie suchej wiedzy, ale całe mnóstwo barwnych historii stanowiących punkt wyjścia do bardziej uniwersalnych opowieści o fotografii. Nie zabrakło porad technicznych i sprzętowych. Autor dzieli się wiedzą między innymi na temat stosowania filtrów, a także na te tematy, które uważa za istotne dla górskiej fotografii krajobrazowej.
Nie jest to więc typowy podręcznik do nauki fotografii, choć rozdziały stricte podręcznikowe również się tu znajdują i stanowią ważny element całości. Na podstawie własnych przygód, doświadczeń, a nawet błędów fotograf opowiada o filozofii fotografowania w górach i nakreśla etos fotografa górskiego: tego, kto nie tylko fotografuje góry, ale też w nich nocuje i spędza wiele dni, a czasem tygodni.
Karol Nienartowicz - podróżuje i fotografuje w górach od 2003 roku. Odwiedził z aparatem prawie 35 krajów na czterech kontynentach. Fotografował między innymi w Górach Skandynawskich w Norwegii, Szwecji i Finlandii, Alpach we Francji, Szwajcarii, Włoszech, Słowenii, Niemczech, Karpatach Polski, Słowacji, Ukrainy i Rumunii, Górach Przeklętych w Albanii i Czarnogórze, w górach Macedonii, Bośni, a także w szkockich Grampianach. Największym sentymentem darzy jednak Karkonosze, w których się wychował i mieszkał przez 28 lat. Fotografuje sprzętem firmy Canon.
"Historia malarstwa. Jak czytać obrazy? to swoiste kompendium wiedzy na temat historii sztuki. Tytuł książki nawiązuje do tego, jak wygląda jej wnętrze, gdyż każdy z prezentowanych
obrazów został szczegółowo opisany (autor, rok powstania, technika malarska), a także zawiera obszerną interpretację i analizę, odnoszącą się m.in. do twórcy obrazu. W prezentowanej publikacji dzieła sztuki pogrupowano w odpowiednie rozdziały: Prehistoria i starożytność, Średniowiecze, Wiek XV i XVI, Wiek XVII, Wiek XVIII, Wiek XIX, Wiek XX, Malarstwo bizantyjskie
i ruskie, Malarstwo pozaeuropejskie."
"Skarby cywilizacji. Zamki i pałace świata to piękny album, którego celem jest zaprezentowanie wyjątkowych budowli z całego świata. W niniejszym albumie autorzy zgromadzili najbardziej imponujące obiekty i perełki architektoniczne. Krótkie i ciekawe teksty przeplatane są pięknymi zdjęciami, a także wiadomościami na temat lokalizacji danego obiektu oraz informacjami o możliwości zwiedzania wybranego miejsca. Każdy z rozdziałów tej książki prezentuje wybrane budowle w obrębie danego kontynentu: Europa (m.in. zamek Hohenwerfen, pałac Schönbrunn, zamek w Mirze, Hradczany, Luwr, zamek Neuschwanstein, pałac w Alhambrze, zamek Książ,
Zamek Królewski w Warszawie, Twierdza Petropawłowska), Ameryka Północna i Południowa (m.in. zamek Casa Loma, zamek Amorosa, Casa Rosada, Pałac Gubernatora), Azja (m.in. Zakazane Miasto, zamek Świętego Hilariona, Zamek Białej Czapli, zamek Montreal, Wielki Pałac Królewski, Cytadela Cesarska w Hanoi)."
"Mitologia w obrazach to bardzo obszerna, bogato ilustrowana reprodukcjami dzieł sztuki, publikacja omawiająca świat greckich bogów i herosów. Wewnątrz niej czytelnik znajdzie informacje, dotyczące mitologii, pozna mitologiczną historię stworzenia świata, rodowód
i atrybuty bogów, zamieszkujących Olimp. Książka składa się z 22 rozbudowanych rozdziałów: Pokolenia bogów, Bogowie olimpijscy, Dzieje Heraklesa, Opowieści z Krety, Opowieści z Aten,
Wyprawa Argonautów, Opowieści z Koryntu, Opowieści z Teb, Opowieści z Argolidy, Łowy
kaledońskie, Opowieści ze Sparty, Wojna trojańska, Dzieje Odyseusza, Dzieje Eneasza i początki
Rzymu, Legendy rzymskie, Panteon rzymski, Mitologia i język potoczny, Etymologia nazw i imion, Bogowie, Sztuka, Literatura i muzyka, Bibliografia. Końcowa część publikacji stanowi wykaz związków frazeologicznych i cytatów, odnoszących się do mitologii, tabelaryczny spis bogów
wraz z dziedzinami, którym patronowali oraz ich atrybutami, sumaryczny wykaz wszystkich zabytków kultury antycznej i dzieł powstałych wiele lat po jej zakończeniu, lecz swą tematyką nawiązujących właśnie to mitologii."
Książka dla dzieci o polskiej sztuce współczesnej. Autorka Ewa Solarz przekonuje nas, że sztuka współczesna nie jest zarezerwowana dla grupy wybrańców. Jest dostępna dla każdego, kto zechce ją zauważyć i w niej uczestniczyć. Tytuł książki Wszystko widzę jako sztukę to słowa Julity Wójcik, autorki słynnej Tęczy z placu Zbawiciela. Sztuka współczesna przenika każdą sferę naszego życia, otoczenie traktując jako swoją materię. Choć powszechna i zwyczajna, może być jednocześnie niezwykle zabawna i atrakcyjna. Artysci przedstawieni w książce nie tylko maluja? obrazy i rzezbia? rzezby, robią też mniej oczywiste rzeczy: obieraja? ziemniaki w galerii, haftuja? hasła na firance w pocia?gu, jezdza? rozowym samochodem w rozowym garniturze, a nawet udaja? te?cze? we własnej łazience.Książka jest zaproszeniem do zabawy, do wypatrywania i analizowania najróżniejszych działań artystycznych. Zachęca do bliskiego kontaktu ze sztuką, w galerii, w muzeum, w parku, na ulicy.Artyści zaprezentowani w książce to wielkie nazwiska wspólczesnej polskiej sztuki: Edward Krasiński, Roman Opałka, Ryszard Winiarski, Cezary Bodzianowski, Maurycy Gomulicki, Julita Wójcik, Aneta Grzeszykowska, Monika Drożyńska, Jan Dziaczkowski i Katarzyna Przezwańska.Książka została zaprojektowana przez Roberta Czajkę, malarza, ilustratora, projektanta zabawek, jednego z najzdolniejszych współczesnych twórców dla dzieci.
Tematem książki jest zjawisko remediacji – przekształcania dzieł filmowych w wyniku ich transpozycji medialnej. Autor bada przemiany towarzyszące procesowi transformacji kina niemego w kino cyfrowe, jego relacje z książką i przenikanie się tych mediów. Korzysta przy tym z narzędzi medioznawczych, filmoznawczych i kulturoznawczych. Swoje analizy przeprowadza na przykładzie dwóch filmów: Mocnego człowieka i Metropolis, przedstawiających drogę tekstu kultury od książki przez film niemy po zdigitalizowane i obecne w sieci dzieło filmowe. Proces ten osadzony jest w szeroko zarysowanej perspektywie antropologicznej i kulturowej.
Kategoria remediacji najczęściej używana jest do badania zjawisk kultury współczesnej, ma jednak, zdaniem autora, znacznie większy potencjał. Jednym z podstawowych założeń książki jest poszerzenie zakresu zjawisk, do których odnosi się remediacja, dowiedzenie, że podobne relacje są podstawowymi cechami nie tylko medium cyfrowego, lecz zachodziły również między medium druku i kinem w początkach XX wieku. Centralnym punktem refleksji jest medium kina w początkowym stadium – film niemy, który ulegał i ulega przekształceniom, wchodząc w relacje z literaturą i siecią komputerową.
Wprowadzenie koncepcji remediacji pozwala wyjść poza niewątpliwe – zwłaszcza w polskich badaniach – ograniczenia w refleksji nad adaptacją filmową oraz osadza relację powieść – film fabularny w szerszym kontekście kulturowym. Umożliwia zastosowanie bardziej uniwersalnych narzędzi badawczych, nienależących jedynie do filmoznawstwa lub literaturoznawstwa. Pozwala również na pokazanie przemian – przez apologetów „cyfrowego świata” uznawanych za rewolucyjne i niepowtarzalne – w perspektywie historycznej, która, ujmując być może wiele z niepowtarzalności i niezwykłości, pozwala jednocześnie pokazać głęboki wpływ tych zmian na kulturę.
Książka adresowana jest do badaczy akademickich oraz studentów, przede wszystkim kulturoznawców, literaturoznawców, filmoznawców, teoretyków mediów, historyków kultury.
Jo´zef Czapski, starszy od swojego korespondenta o pokolenie jest dla Herberta ucieles´nieniem artysty i ważnym świadkiem XX wieku; Herbert jest dla Czapskiego najzdolniejszym poeta? pokolenia, a takz˙e oddanym przyjacielem. W trwaja?cej ponad trzydzies´ci lat korespondencji poruszaja? problemy sztuki, literatury i wiary, sa? w niej takz˙e opisy codziennos´ci i klimat ła?cza?cej jej autoro´w przyjaz´ni. Ich korespondencja pozwala spojrzec´ na nowo na historie? Polski, jej kulture? i sztuke?.
"Cudze chwalicie… Muzea w Polsce to albumowa pozycja, przybliżająca czytelnikowi
najciekawsze muzea, znajdujące się w Polsce. W tekście głównym zawarto informacje,
dotyczące historii muzeum, jego najistotniejszych zbiorów, a także interesujących
ciekawostek. Dodatkowo przy każdym muzeum zamieszczono wiadomości o dokładnym
adresie, stronie internetowej, a także tym, w jakie dni dane muzeum jest nieczynne bądź
wstęp do niego jest darmowy. Muzea podzielono według następujących kategorii: muzea narodowe (m.in. Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie,
Panorama Racławicka, Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku), muzea historyczne
i wojskowe (m.in. Muzeum Powstania Warszawskiego, Muzeum II Wojny Światowej,
Fabryka Schindlera, Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie), muzea pałacowe
i zamkowe (Zamek Królewski na Wawelu, Zamek Królewski w Warszawie, Muzeum Łazienki Królewskie), muzea regionalne (m.in. Muzeum Okręgowe w Toruniu, Muzeum Tatrzańskie
im. Tytusa Chałubińskiego, Muzeum Mazowieckie w Płocku), muzea sztuki (Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, Muzeum Sztuki w Łodzi), muzea biograficzne
(m.in. Muzeum Świętego Jana Pawła II w Wadowicach, Muzeum Nikifora w Krynicy-Zdroju), muzea techniki (m.in. Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Parowozownia Wolsztyn), muzea martyrologiczne (Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Państwowe Muzeum na Majdanku), muzea sakralne i religijne (Muzeum Archidiecezjalne Kardynała Karola Wojtyły w Krakowie, Muzeum Diecezjalne w Pelplinie)."
"Cuda malarstwa to album, prezentujący najbardziej znane dzieła sztuki polskiej
i światowej. Każdemu z obrazów towarzyszy jego krótki opis, zawierający m.in. informacje
o mieście, w którym aktualnie się znajduje oraz jego krótką interpretację. W książce
zamieszczono ciekawe teksty i duże zdjęcia reprodukcji dzieł sztuki. Wybrane dzieła sztuki:
Dama z gronostajem, Mona Lisa, Wieża Babel, Wenus z lustrem, Babie lato, Stańczyk, Impresja,
wschód słońca, Słoneczniki, Błędne koło, Macierzyństwo, Krzyk, Guernica, Trwałość pamięci."
"Cuda architektury to album, prezentujący najokazalsze zabytki architektoniczne
z całego świata. Wewnątrz czytelnik znajdzie duże zdjęcia, prezentujące wybrane obiekty,
a także rzeczowy opis budowli, zawierający informacje o tym, gdzie ona się znajduje oraz co jest
jej najbardziej charakterystyczną cechą. Wybrane budowle: opactwo westminsterskie, katedra Notre Dame, Bazylika św. Piotra, Luwr, Zamek Królewski na Wawelu, Sukiennice, Muzeum Prado, Muzeum Brytyjskie, Hala Stulecia."
Metamorfozy Pałacu Staszica to książka o historii gmachu znajdującego się przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, ale to także książka o formacji kulturowej z nim związanej
i o dziejotwórczej roli środowisk naukowych. Przedmiotem badań jest Pałac Staszica, którego losy pokazują, że w różnych momentach dziejowych jego figura stawała się katalizatorem działań zmierzających do dokonania radykalnych zmian w krajobrazie mentalnym zbiorowości. Autorka proponuje kategorię heterotopii afektywnej, poszerzając typologię Michela Foucaulta. Pojęcie to odnosi się do procesu przemian takich miejsc, w obrębie których dokonuje się kumulacja treści o wymowie ideologicznej, historycznej, religijnej
i narodowej.
Projekt graficzny okładki i stron tytułowych Bohdan Butenko.
Projekt (grafika i projekt układu) nie może być powielany lub rozpowszechniany w żadnej formie i w żaden sposób bez uprzedniego zezwolenia. Projekt graficzny okładki i stron tytułowych są chronione prawem autorskim i należą do ich Autora.
Album Sławka hesji Krajniewskiego - "Odloty hesji 3" to trzecia część wyjątkowej serii albumów fotografii lotniczej. Dzieło zawiera jeszcze więcej zdjęć niż poprzednie części. Wysokiej jakości wydanie albumu obejmuje 200 wyjątkowych zdjęć w większości wykonanych w latach 2013 - 2014.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
