W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Książka przedstawia losy dwojga rosyjskich artystów na tle dramatycznej epoki pełnej politycznych napięć i wojenno-rewolucyjnych kataklizmów.Drogi życiowe Margarity Sabasznikowej-Wołoszyny i Maksymiliana Wołoszyna wpisują się w atmosferę filozoficzno-estetycznych poszukiwań całego pokolenia rosyjskich twórców przełomu wieków XIX i XX oraz popaździernikowej rzeczywistości.Te dwie splatające się ze sobą biografie pokazują również, że pomimo emigracyjnej gehenny Margarity i nierównej walki Maksa o zachowanie człowieczeństwa w obliczu terroru, że pomimo upływu czasu bohaterowie nie zatracają tego, co łączyło ich na początku: miłości, przyjaźni i zwykłej ludzkiej dobroci.
We are in the middle of one of the greatest periods in music packaging. Collectible packaging is back at the cultural vanguard: physical records are coveted by millennials, and hip clothing outlets devote massive amounts of space to record players and racks of LPs.
Album Art profiles thirty-three designers at the forefront of this movement, among them Braulio Amado, Chris Bigg, Brian Roettinger and Jonathan Barnbrook. They reveal and analyse the creative process behind each design, offering exclusive insights into how they are able to elevate the simple record cover into something more, something special, something unique, something memorable. Exclusive interviews with some of the biggest names in the field, including Stefan Sagmeister and Paula Scher, accompany the profiles. The designers aren’t the only stars of the show – the book reproduces and discusses sleeve designs for such artists as David Bowie, Tame Impala, Kesha, Kim Deal, David Sylvian, The Flaming Lips, Queens of the Stone Age, and more.
Packed with innovative artworks by one-of-a-kind designers, this is the definitive guide to album cover design in the 21st century.
Procesy modernizacyjne zachodzące na ziemiach polskich w dobie oświecenia to fundamentalny problem badawczy, a wyniki naukowych rozpoznań w tym obszarze są ogromnie ważne dla zrozumienia przebiegu zmian prowadzących ku nowoczesności XX wieku i naszej współczesności. [...] Lektura kolejnych części książki ujawnia rozległe kompetencje Autorki oraz jej umiejętności wyboru i badawczego oświetlania kwestii najistotniejszych. Imponująca jest jej orientacja w kilku szerokich obszarach kultury i życia społecznego lat 1800–1830, a także w bogatej literaturze przedmiotu ich dotyczącej.
Na poznawczy walor książki wskazuje już sam jej temat, ale w przekonaniu o jej wartości naukowej utwierdza jego interdyscyplinarne ujęcie, a także sposób potraktowania materiału badawczego. Różnogatunkowe piśmiennictwo, działalność instytucji kulturowych, programowe zmiany urbanistyczne w miastach, traktowanie „przestrzeni pamięci historycznej” – wszystko to poddawane jest subtelnym i wnikliwym analizom, które prowadzą do odsłonięcia niedostrzeganych dotąd aspektów zjawisk, jeśli nawet wcześniej sygnalizowanych (najczęściej pobieżnie) w literaturze przedmiotu, to nie w pełni rozpoznanych. Trafnie wybrane atrakcyjne tematy wywodu, przedstawione na szerokim tle polityczno-społecznym i kulturowym, z rozległą dokumentacją źródłową prowadzą do bardzo istotnych wniosków o swoistości modernizacji Polski w pierwszych dziesięcioleciach pod zaborami.
prof. dr hab. Teresa Kostkiewiczowa
Publikacja została pomyślana jako zbiór artykułów pisanych przez dwie grupy autorów. Pierwszą stanowią osoby z długoletnią praktyką zawodową w zakresie muzealnictwa, konserwacji dzieł sztuki, ochrony zabytków, nierzadko posiadające duże doświadczenie pedagogiczne, a także absolwenci studiów podyplomowych. Ich publikacje mają charakter ściśle naukowy. Druga grupa autorów to studenci relacjonujący swoje doświadczenia zdobyte w ramach zajęć ćwiczeniowych, a ich prace mają charakter głównie sprawozdawczy i poglądowy.
Film stanowi niezwykle złożony i dynamiczny fenomen kulturowy. Krytyczna jego analiza, dokonywana z rozmaitych perspektyw naukowych, jest wciąż (o ile nie coraz bardziej) aktualnym wyzwaniem, szczególnie wobec postępującej od połowy XX wieku ekspansji cywilizacji wizualnej. Studia zawarte w niniejszym tomie ukazują rozmaite kierunki badawcze odnoszące się do filmu jako fenomenu medialnego, kulturowego i edukacyjnego.
Obecnie bardzo niewielu malarzy potrafi wspiąć się na tak wysoki poziom dyskursu filozoficznego. Oprócz teologa Jerzego Nowosielskiego są to między innymi: Stanisław Fijałkowski, Stefan Gierowski oraz koncepcyjnie najbliższy twórczości Karoliny Aszyk – Jan G. Issaieff sięgający po syntezę malarstwa ikonowego i Marka Rohtko, a także Stanisław J. Woś.
Szkoda, że tego typu twórczość jest poza obiegiem Kościoła, jak też najważniejszych galerii i muzeów państwowych, zainteresowanych głównie popkulturą – taki trend wyznacza europejska moda kulturowa, wynikająca z dominacji koncepcji postsztuki i przekonania o zmierzchu sztuki metafizycznej i człowieka jako osoby religijnej, prorokowany od lat sześćdziesiątych XX wieku przez filozofię francuską spod znaku postmodernizmu filozoficznego. Jestem przekonany, że zbyt szybko uwierzono w te argumenty.
Malarstwo tworzone przez Karolinę jest bardzo trudne, bo przeznaczone dla osób wierzących i niejako z góry skazane na porażkę, gdyż nawet najwięksi malarze XX wieku podejmujący tematy religijne mieli świadomość niedoskonałości swej wypowiedzi artystycznej. Mogą budzić zastrzeżenia eksploracje na temat Przejścia. Ale powinnością artysty jest zgłębianie problemu tajemnicy śmierci i tego, co będzie po, gdyż zawsze był to jeden z najważniejszych tematów sztuki i sądzę, że w dalszym ciągu nim będzie. Nadal jest najważniejszym problemem artystycznym, ale niewielu twórców zdaje sobie z tego sprawę.
Twórczość, której nie znałem aż do marca 2009, mimo że znałem Autorkę, wywołała we mnie uczucie radości o przesłaniu religijnym, dlatego bardzo gorąco ją polecam wszystkim poszukującym w sztuce wartości teologicznych, a nie rozrywki.
Fragment „Autoportretów wobec śmieci” Krzysztofa Jureckiego
Rosprosszone po całym Wrocławiu krasnale spodkamy w jednym miejscu. Możliwość taką daje nam pierwszy Leksykon wrocławskich krasnali. Wysiłkiem autorów usystematyzowaliśmy 517 krasnali, chronologiczne ich pojawianie się, lokalizacje, cechy charakterystyczne, ciekawiostki, smbolikę. Książka jest zapisem tworzącej się na naszych oczach najnowżej historii miasta. I Ty jesteś jej świadkiem!
Publikacja powstała w związku z prezentowaną w MOCAK-u wystawą Leona Chwistka Nowe kierunki w sztuce. W książce pod redakcją Karola Chrobaka obok wydanych po raz pierwszy tekstów artysty i licznych reprodukcji można znaleźć eseje autorstwa między innymi Jakuba Kornhausera, Marii Anny Potockiej i Jana Woleńskiego.
Temat sądu nad Jezusem pojawia się w sztuce i literaturze już w chrześcijańskim antyku. Na wczesnych sarkofagach oraz w iluminatorstwie możemy odnaleźć przedstawienia, ukazujące Piłata jako symbol prawa, nawróconego grzesznika lub zatroskanego mędrca, na niektórych z nich Jezus nie jest nawet obecny. Wśród średniowiecznych przedstawień znalazły się również takie, na których Piłat pozostaje w zmowie z Żydami, a jego żonę, Prokulę, ukazano jako narzędzie diabła..
Jeden z najciekawszych typów ikonograficznych stanowią popularne w nowożytności obrazy i ryciny Iudicium sanguinarium contra Jesum Christum Salvatorem Mundi. Ukazują one scenę sądu, w której uczestniczy Piłat, Kajfasz oraz dziewiętnastu członków Sanhedrynu. Każda z przedstawionych postaci trzyma tablicę z inskrypcją, a w kartuszu zamieszczonym w centrum kompozycji zapisano formułę wyroku Piłata. Te intrygujące obrazy powstały pod wpływem przekonania o istnieniu wyroku Piłata oraz protokołu Sanhedrynu. Wzmianki o aktach Piłata pojawiają się w pismach autorów wczesnochrześcijańskich już od II wieku, a w średniowieczu i u progu nowożytności w licznych źródłach archiwalnych, rękopisach i starodrukach możemy odnaleźć różne wersje wyroku Piłata. Jedną z nich jest wyrok z Vienne, miejscowości, w której sędzia Jezusa miał popełnić samobójstwo. Spisany po łacinie dokument rzekomo został wykopany spod ziemi na początku XVI w. W 1580 roku nieopodal L’Aquili we włoskiej Abruzji, w ruinach starożytnego Amiternum, miasta związanego według lokalnych legend z Poncjuszem Piłatem, odkryto kamienną skrzynię ze starożytnymi dokumentami, wśród których znalazł się wyrok Piłata. Wydarzenie to stało się sensacją w całej Europie. Już w roku odkrycia zaczęto wykorzystywać tekst przeciwko Żydom, zmieniając odpowiednio jego treść i dodając do niego fikcyjny protokół Sanhedrynu zakończony słowami „Krew jego na nas i na nasze dzieci”. Właśnie ten apokryf znalazł się na wspomnianych obrazach Iudicium sanguinarium, które szybko rozprzestrzeniły się w Europie. Także w Polsce mamy zachowanych około 20 takich przedstawień.
Niniejsza książka jest studium na temat niekonwencjonalnych obrazów sądu nad Jezusem oraz źródeł i wydarzeń historycznych, które mogły przyczynić się do ich powstania i kształtowania pod względem ideowym. Dzieła sztuki omówiono w szerokim kontekście historycznym i kulturowym, podejmując próbę ich systematyzacji ikonograficznej.
Zeszyt do muzyki z serii „Elementarz odkrywców" do klasy 2 zawiera różnorodne ćwiczenia reprezentujące wszystkie aktywności muzyczne, 33 piosenki na Kartkach ze śpiewnika, klocki rytmiczne wielokrotnego zastosowania, kurs gry na dzwonkach wraz z utworami.
Proponowane zajęcia muzyczne zawarte w zeszycie:
rozwijają wrażliwość muzyczną dzięki różnorodnym ćwiczeniom reprezentującym wszystkie aktywności muzyczne, takie jak śpiew, gra na instrumentach, świadome i aktywne słuchanie, ruch i taniec, improwizacje, inscenizacje,
wspomagają rozwój psychoruchowy i intelektualny dziecka dzięki ćwiczeniom relaksującym i polisensorycznym opisanym w kąciku Muzyka i zdrowie,
oswajają uczniów z muzyką, rozwijają pamięć, poprawiają dykcję.
zachęcają dziecko do doskonalenia umiejętności opanowanych na lekcjach także w domu, z rodzicami lub rodzeństwem.
Podręcznik „Lekcja muzyki” dla klasy piątej szkoły podstawowej rozwija różnorodne umiejętności muzyczne i przekazuje podstawową wiedzę z teorii muzyki.
Pozwala kształcić umiejętności śpiewu, gry na instrumentach i ruchu przy muzyce dzięki ćwiczeniom oraz zabawom muzycznym.
Umożliwia pogłębianie muzycznych zainteresowań poprzez ćwiczenia Na złota nutę i Moja muzyka.
Zachęca do aktywności na lekcji za pomocą znanego i lubianego repertuaru muzycznego.
Pomaga w utrwalaniu wiedzy i umiejętności dzięki warsztatom muzycznym.
To nazwisko już za życia było legendą. Po śmierci Władimira Wysockiego jego imię otrzymały szczyty górskie, nowa planeta, ulice, statki oceaniczne, teatry. Fenomen Wysockiego opiera się nie tylko na jego niesłychanej popularności jest to następstwo olbrzymiego autorytetu moralnego, reputacji i daru słowa. Na ten fenomen składają się cechy osobowości i wielostronność talentu.Demidowa pracowała z Wysockim w Teatrze na Tagance od 1964 roku: od dnia powstania teatru do jego śmierci. Wiele razem grali, uczestniczyli w próbach, jeździli na koncerty, mieszkali obok siebie na występach gościnnych. Bez teatru nie można zrozumieć indywidualności artystycznej Wysockiego. Jednak w teatrze widziała go bardzo ograniczona liczba osób. Za życia Wysockiego dostać się do Taganki było praktycznie niemożliwe; na sali zasiadali tak zwani prestiżowi widzowie, dla których Wysocki był najczęściej zaledwie modą.Dla aktorów Teatru na Tagance Wysocki był Wołodią, Wołodiczką, z którym można było pogadać o czymkolwiek, którego można się było poradzić, z którym można się było posprzeczać na próbie albo na spektaklu, po czym nie rozmawiać przez tydzień, powybrzydzać z kolegami o jego kolejnych wybrykach. Dla całego kraju był mitem, legendą. Teraz ci, którzy za życia go nie znali, chcą znać najdrobniejsze szczegóły z jego życia. Publikacja jest próbą dotarcia do sedna tej legendy.
Przygotowana przez panią dr Annę Granat publikacja jest poświęcona - zgodnie z tytułem - roli badań nad zachowaniami językowymi dzieci w wieku przedszkolnym we wdrażaniu edukacji medialnej. Stanowi ona t. 4 serii redagowanej przez prof. dr hab. Barbarę Boniecką i dr Annę Granat. Seria ta [...] jest ważna i potrzebna jako forum zarówno wymiany myśli badaczy zajmujących się tą stosunkowo nową dziedziną interdyscyplinarnych badań naukowych, jak i popularyzacji bardzo ważnych współcześnie problemów edukacji medialnej wśród edukatorów.
Z recenzji prof. UW dr. hab. Józefa Porayskiego-Pomsty
Blisko 1400 spektakli, wśród nich Obywatel Pekoś Mikołaja Grabowskiego, Ballada o Zakaczawiu Jacka Głomba, Made in Poland Przemysława Wojcieszka i Między nami dobrze jest Grzegorza Jarzyny. Sztuki Sławomira Mrożka, Marty Guśniowskiej, Michała Walczaka oraz Pawła Demirskiego; teatry Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, Białostocki Teatr lalek, Republika Usta Usta i lubelskie Provisorium. To zaledwie fragment długiej listy osób i instytucji istotnych zarówno dla najnowszej polskiej dramaturgii, jak i samego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Jak regulowany jest system produkcji i eksploatacji nowych tekstów na polskim rynku teatralnym? Czym jest dziś angażująca dramaturgia i jakie tkwią w niej paradoksy? Do czego jest nam potrzebna kategoria teatru środka? Wreszcie, czym charakteryzuje się polska dramaturgia dziecięca?
Historia powołanego w 1995 roku przez Kazimierza Dejmka Konkursu stanowi pretekst dla krytyków i badaczy teatru do rozmowy na temat kondycji i możliwych kierunków rozwoju współczesnej polskiej dramaturgii. Publikacja dokumentująca dwadzieścia edycji Konkursu została wzbogacona o materiały archiwalne, dane statystyczne, wybór ikonografii oraz fragmentów prasowych.
W części publicystycznej książki znalazły się teksty Jacka Sieradzkiego, Łukasza Drewniaka, Joanny Crawley (Derkaczew), Romana Pawłowskiego, Alicji Morawskiej-Rubczak oraz wywiady z Małgorzatą Dziewulską, Jackiem Kopcińskim, Bartoszem Frąckowiakiem, Maciejem Nowakiem oraz Haliną Waszkiel.
Podręcznik „Do dzieła!” dla klasy piątej szkoły podstawowej w przystępny i atrakcyjny wizualnie sposób wprowadza zagadnienia związane z podstawowymi elementami języka plastycznego: gamą barwną, walorem, fakturą, kształtem oraz kompozycją.
Ułatwia przyswajanie treści dzięki starannie dobranym reprodukcjom dzieł sztuki.
Inspiruje do aktywności plastycznej poprzez ciekawe ćwiczenia plastyczne.
Rozwija zainteresowanie sztuką za pomocą informacji Ciekawi sztuki oraz Sztuka wokół nas.
Prezentuje podstawowe wiadomości z dziejów sztuki poprzez strony Poznaję i zwiedzam.
Dostarcza pomysłów na dekoracje okolicznościowe dzięki instrukcjom Tworzę przez cały rok.
Książka opisuje podróż w świat rocka i jej (edukacyjne) konsekwencje, opowiada o edukacyjnych sensach i znaczeniach, jakie nadali rockowym tekstom studenci pedagogiki oraz twórcy rocka, opisuje metodologiczne podstawy tej podróży oraz implikacje dla praktyki badawczej i edukacyjnej. W książce znajdują się wywiady z Wojciechem Waglewskim, Jackiem Śliwczyńskim, Samem Davidsonem, Jarosławem Woszczyną, Mikserem – Mikołajem Mądrzykiem, Rafałem Nowakowskim oraz Kubą Cabajem, opowiadające o edukacyjnych aspektach artystycznego, w tym rockowego, świata.
Mieczysław Fogg jest symbolem polskiej tradycji estradowo-piosenkowej.
Artysta, który przeżył prawie cały XX wiek ze wszystkimi tragicznymi zwrotami jego historii, karierę śpiewaczą rozpoczął wcześnie i śpiewał aż do śmierci. Dzielił scenę z kolejnymi pokoleniami artystów, stając się przykładem, autorytetem rzemiosła i estradowego fachu. Do końca pozostawał "przedwojenny", dzięki czemu ludzie na jego koncertach mogli znaleźć się na chwilę w zupełnie innej Polsce.
Płyta wydana w rocznicę Powstania Warszawskiego, której aranżerem jest Marcin Masecki, a producentem muzycznym Jan Emil Młynarski, to hołd dla Mieczysława Fogga, a także opowieść o Polsce, Warszawie, piosence, a więc też o ludziach, którzy je tworzyli.
Lista utworów:
1. A ja sobie gram na gramofonie
2. Polowanie na tygrysa
3. Ja mam czas, ja poczekam
4. Ameryka
5. Nic o tobie nie wiem
6. Związane mam ręce
7. O-key
8. Może kiedyś, innym razem
9. Tango Milonga
10. Argentyna
11. To ostatnia niedziela
12. Warszawo ma
13. Młodym być i więcej nic
14. Piosenka o mojej Warszawie
Features profiles and interviews with some of the world’s most creative and exciting artists and studios. Also includes comprehensive infographic-style directories; perfect if you’re looking for inspiration.
Bergman-reżyser i Bergman-człowiek. Czytelnik sam oceni, który z nichjest mu bliższy.70 filmów, 100 sztuk teatralnych i słuchowisk radiowych.3 Oscary, 2 Złote Globy, 1 Złota Palma, 1 Cezar, 1 Złoty Niedźwiedź.5 żon. 9 dzieci. I szereg kochanek, m.in. Liv Ullmann, Bibi Andersson iHarriet AnderssonSyn pastora, przez całe życie dręczony lękami i obsesjami, w pewnym okresiezafascynowany faszyzmem. Jego filmy w powszechnej opinii uważane są zaciężkie, choć on sam lubił myśleć o sobie jako o człowieku z poczuciem humoru.Trudno uwierzyć, że w jednym życiu mogło się tyle zmieścićBył prawdziwym tytanem pracy, konsekwentnym, zdyscyplinowanym i punktualnym,i tego samego wymagał od innych.Większość wielbicieli twórczości Ingmara Bergmana potrafi wymienić z pamięciwiele jego znakomitych filmów. Siódma pieczęć, Jajo węża,Źródło, Persona czy Wieczór kuglarzy znane sąwszystkim miłośnikom kina. Niewiele wiemy o Bergmanie jako o człowieku o jegosłabościach, wadach i ułomnościach. Jeszcze mniej wiadomo o jego prywatnymżyciu i grzechach młodości. Thomas Sjberg postanowił uzupełnić naszą wiedzę naten temat i zdjąć z piedestału postać światowej sławy reżysera.Nie zostało już wiele żon i kochanek Bergmana, ale te, które otrzymałyzaproszenie i mogły przybyć, pojawiły się siedemnastego sierpnia 2007 roku wkościele na wyspie Fr. () Zachowywały się tak, jakby ich towarzystwo imodpowiadało. A dlaczego nie? Przecież każda z nich trafiła do galerii sławsłynnego reżysera. Zazdrość dawno wygasła, wzajemne urazy odłożyły adacta.Bergman wywarł wielki wpływ na ich życie. Artyzm i miłość zadziałały jakogniwa, które połączyły je ze sobą na zawsze. Role, które Bergman imprzydzielił, zagrały dobrze, zarówno na planie filmowym, na scenie, jak i wżyciu prywatnym. Teraz miały wziąć udział w ostatnim akcie i odprowadzićmężczyznę, którego kochały każda na swój sposób i w niezwykłychokolicznościach na miejsce wiecznego spoczynku.fragment książki
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
