W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Zespół "Orkiestra Dni Naszych" podchodzi do tworzenia muzyki dziecięcej z wielkim zaangażowaniem. Bardzo ważne dla artystów jest, by utwory pełniły rolę nie tylko rozrywkową, ale również dydaktyczną.
"Nasze koncerty dla dzieci młodszych to nie tylko zabawa, ale szeroka profilaktyka zgodna z Narodowym Planem Działań na Rzecz Dzieci 2004-2012" mówi zespół.
Artyści jak sami twierdzą, chętnie występują dla najmłodszych. Wymiar dydaktyczny twórczości doceniają dzieci, jak i dorośli. Utwór "Nie ma jak dom" pojawił się w Elementarzu XXI w na rok 2014/2015 i trafi do wszystkich trzecioklasistów w Polsce.
tracklista:
1. Piosenka o głąbie kapuścianym
2. Piosenka młodych odkrywców
3. Piosenka o czytaniu książki
4. Piosenka o Polsce
5. Piosenka o Europie
6. Piosenka o szkole
7. Piosenka o rodzinie
8. Nie ma jak dom
9. Piosenka o warszawskiej syrence
10. Zmiana wachty
11. Piosenka o głąbie kapuścianym (wersja instrumentalna)
12. Piosenka młodych odkrywców (wersja instrumentalna)
13. Piosenka o czytaniu książki (wersja instrumentalna)
14. Piosenka o Polsce (wersja instrumentalna)
15. Piosenka o Europie (wersja instrumentalna)
16. Piosenka o szkole (wersja instrumentalna)
17. Piosenka o rodzinie (wersja instrumentalna)
18. Nie ma jak dom (wersja instrumentalna)
19. Piosenka o warszawskiej syrence (wersja instrumentalna)
20. Zmiana wachty (wersja instrumentalna)
Czy piosenki są tylko do zabawy? Czy profilaktyka dla dzieci musi być nudna? Nie! Ta płyta, skierowana do dzieci 4-13 lat, jako pierwsza w Polsce podejmuje ważne, trudne i potrzebne tematy w sposób lekki, komunikatywny, nie pozbawiony żartu i uśmiechu.
Piosenki między innymi o ograniczony zaufaniu do obcych, niezdrowej żywności, kulturze osobistej, zwierzaku domowym, marnowaniu czasu przed komputerem, roli sportu, prawach dziecka nadają się jednocześnie do super zabawy, ale także uczą i wychowują. Jednym słowem, wszystko co dziecko powinno wiedzieć o zdrowym i bezpiecznym życiu, bez sztampy i nudy.
tracklista:
1. Piosenka o straconym czasie
2. Piosenka o brudasie i czyściochu
3. Piosenka o sprzątaniu domu
4. Piosenka bardzo kulturalna
5. Piosenka o prawach dziecka
6. Piosenka o zdrowej wodzie
7. Piosenka o sporcie
8. Piosenka o niezdrowym jedzeniu
9. Piosenka mojego zwierzaczka
10. Piosenka o ograniczonym zaufaniu
11-20 wersje instrumentalne utworów (pół-playbacki)
Teatr to ważny element rzymskiej rzeczywistości, ale znakomita część związanych z nim zagadnień pozostaje nie do końca zgłębiona. Prezentowana publikacja stara się jednoznacznie rozwiązać pewne kwestie albo postawić najbardziej prawdopodobne hipotezy dotyczące sposobu organizacji ludi scaenici za czasów Plautusa i Terentiusa. Analiza źródeł, którymi jest dwadzieścia jeden dzieł Plautusa oraz sześć utworów Terentiusa, ma wykazać gdzie, kiedy i w jaki sposób inscenizowano wspomniane komedie. Publikacja podzielona została na trzy części. W pierwszej omówiona została geneza i rozwój palliaty. Ponadto przedstawione zostały biografie komediopisarzy oraz tradycja i stan zachowania ich dzieł. W kolejnej części omówiono dni i miejsca, w których je pokazywano oraz wykazano jakich przygotowań wymagało wystawienie komedii. W trzecim rozdziale zbadano wizualną stronę spektaklu, czyli wygląd rzymskiej scaena, skład trupy teatralnej, kostiumy aktorów oraz muzykę towarzyszącą występom.
Katarzyna Wojtalik jest filologiem klasycznym, historykiem i lektorem języka polskiego. Prowadzi badania nad historią teatru rzymskiego, żywotami wczesnochrześcijańskich ascetek oraz kultem świętych w późno antycznej Galii.
Prezentowana publikacja stanowi kolejną antologię przekładów dramatów francuskich z przełomu XIX i XX wieku, z nurtu tzw. teatru społecznego. Zawiera pierwsze polskie tłumaczenia tych, nieznanych rodzimemu Czytelnikowi, tekstów. Towarzyszy im esej wstępny redaktora tomu przedstawiający spolszczone dramaty. Poprzednie tomy z cyklu to: Francuski teatr społeczny na przełomie XIX i XX wieku. Antologia przekładów. Twarze i maski kultury mieszczańskiej (2017); Farsy i moralitety Octave’a Mirbeau (2015); .Anarchia i francuski teatr sprzeciwu społecznego 1880–1914 (2014).
„Oto dlaczego kultem otaczać musimy naszego Pana, którym jest pieniądz: właśnie dzisiaj w epoce egalitaryzmu, gdy szerzy się miernota i impotencja, on jedyny reprezentuje wartość, która wszystkiemu się oprze. To dzięki niemu wszystkie potęgi tego świata są u naszych stóp, wszystko dzisiaj możemy kupić: talent, inteligencję, zaszczyty, sławę. To właśnie on pozwala nam, moje drogie panie, ozdabiać wasze cudowne uśmiechy perłami, diamentami, oddawać wam w cudowny sposób cześć, która wam się należy. I wreszcie, bo przecież nie możemy niczego pominąć, wspomnieć tu należy o nieszczęśnikach – i chciałbym w tym miejscu wyrazić moje największe uznanie dla przywileju bogactwa: dobroczynności!”
Fragment ze sztuki
Obiad przed polowaniem (Michel Provins)
Nie minęły dwa lata od śmierci najwybitniejszego polskiego reżysera i wciąż staramy się ogarnąć rozmiary jego dzieła. Numery specjalne poświęcone twórczości Andrzeja Wajdy opublikowały już czołowe czasopisma literackie: parysko-warszawskie „Zeszyty Literackie” (2016, nr 4), „Nowa Dekada Krakowska” (2017, nr 3), poznańskie „Przestrzenie Teorii (2017). Przyszła pora na „Studia Filmoznawcze”. Tegoroczny numer, gromadzący rozważania filmoznawców z kilku ośrodków krajowych i zagranicznych, stanowi jeszcze jeden wyraz hołdu dla wielkiego artysty.
Życiorysu Williama Szekspira w tej książce nie będzie. Nie rozwiążemy zagadki Czarnej Damy ani nie ustalimy tożsamości tajemniczego pięknego młodzieńca z sonetów. Nie będziemy się zajmować ulubionym tematem żurnalistów: „kto właściwie napisał Szekspira?”. Zamiast tego o wielkim poecie i dramatopisarzu będziemy mówić jako o mistrzu słowa i żartu, zwłaszcza żartu frywolnego, będącego nie prostackim świntuszeniem dla rozbawienia gawiedzi, lecz grą słowną, która z jednej strony zaskakuje otwartością i śmiałością, z drugiej zaś wręcz oszałamia wyobraźnią oraz inwencją, a także bawi nietuzinkowym poczuciem humoru, w którym miłość niebiańska sąsiaduje z ziemską i dobrze w tym sąsiedztwie się czuje. Autor ma nadzieję, że jego książka zainteresuje nie tylko tłumaczy i reżyserów, lecz także każdego, kogo ciekawi epoka renesansu i to, w jaki sposób przekłada się ją na współczesny nam język.
Bywa, że dziwa
Jest urodziwa –
Lady Godiva prawdziwa;
Dziwa sędziwa,
Nawet godziwa,
Rzadko się do niej umywa.
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łapszach Wyżnych to kolejna perełka na szlaku kościołów ziemi spiskiej. Ten niepozorny kościółek leżący tuż przy drodze z Trybsza do Niedzicy kryje w sobie prawdziwą niespodziankę, jaką jest rokokowe wyposażenie w postaci trzech ołtarzy, pochodzące z czasów budowy świątyni w połowie XVIII wieku.
Niniejszy album po raz pierwszy w takiej postaci opisuje słowem i obrazem jego piękno i historię. Mamy nadzieję, że ta kolejna publikacja o zabytkowych kościołach na Podtatrzu przyczyni się zarówno do przybliżenia ciekawej historii Spisza, jak też niektórym pozwoli wciąż na nowo odkrywać skarby historii i kultury leżące z dala od głównych turystycznych szlaków.
Pierwsza biografia jednego z największych kompozytorów epokiSam siebie określał trzema słowami: choleryk, choleryk, choleryk! Mówił, że w życiu ogląda się wstecz jedynie w garażu, a żałuje tylko jednego: że nie temperował jęzora.Miał być kolejarzem albo górnikiem, ewentualnie księdzem. Został kompozytorem. Przebył jedną z najtrudniejszych dróg do sławy w artystycznym świecie. Wczesna strata matki, wojna, chłodny i wymagający dom, dzieciństwo naznaczone chorobami. Parł do celu z determinacją i uporem na przekór wszystkim.Trzecią Symfonią pieśni żałosnych op. 36 podbił cały świat. Wielki utwór, nazywany dowodem na istnienie Boga, trafił na szczyt amerykańskich list przebojów, wyprzedzając Stinga i Nirvanę. Światowej sławy reżyserzy nie zdołali namówić go do pisania muzyki filmowej. Odmówił nawet skomponowania ścieżki dźwiękowej do Pasji.Biografia Henryka Mikołaja Góreckiego jest opowieścią o życiu pod prąd. O uporze, walce o niezależność i niepoddawaniu się presji. Autorka rysuje złożony portret człowieka, którego dominującą cechą była szczerość. Taka jest też jej opowieść prawdziwa i odarta z blichtru, odsłaniająca dobro i jednocześnie nie ukrywająca zła.Maria Wilczek-Krupa dziennikarka prasowa i radiowa, związana m.in. z Dziennikiem Polskim, Kinem, RMF Classic. Ukończyła teorię muzyki w krakowskiej Akademii Muzycznej. Autorka świetnie przyjętej biografii Wojciecha Kilara.
Krystyna Miłobędzka jest jedną z największych poetek piszących w języku polskim – to fakt rozpoznany, szeroko opisywany, problematyzowany. To także jedna z najważniejszych rodzimych autorek piszących dla teatru dla dzieci oraz o teatrze młodego widza.
Główny cel pracy „Skrzydła dla dzieci. Teatr poetycki Krystyny Miłobędzkiej” stanowi próba opisu teatralnej twórczości autorki „Siała baba mak”.
Interesowały mnie jej teksty drukowane oraz niepublikowane materiały, które znalazłam w archiwach. Ważne były także rozmowy z osobami, które w przeszłości doświadczyły tego teatru, z realizatorami najnowszych przedstawień oraz spotkania z samą poetką.
Całą twórczość Miłobędzkiej, dla dzieci i dla dorosłych, chciałam pokazać jako dzieło jednej wyobraźni poetyckiej. Szukałam tego, co wspólne dla zapisów publikowanych
w tomikach oraz zapisach dla teatru. W tym celu, podążając za myślą samej poetki, posługiwałam się właśnie słowem „zapis” (a nie „wiersz”lub „dramat”).
Moim celem była także uważna lektura poszczególnych tekstów, by opisać ich język oraz sposób konstruowania – z myślą o scenie i o dziecku jako odbiorcy. Przekonanie o jedności wyobraźni poetyckiej, która w tym przypadku od początku, od debiutanckich „Anaglifów”, jest także wyobraźnią teatralną, potwierdzam analizą esejów i wypowiedzi autorki o teatrze i o poezji.
Spróbowałam uchwycić całościowy pomysł na teatr poetycki, jaki zaproponowała Miłobędzka. Dotyczy to poszczególnych tekstów, gier słownych dla teatru, ale także sposobu myślenia o teatrze dla dzieci, o widzu i o aktywności jego wyobraźni.
Spostrzeżenia te są bliskie dzisiejszym przemyśleniom i praktyce związanej z pedagogiką teatru, co spróbowałam pokazać w podsumowaniu.
Joanna Żygowska
Świadomi daru jaki otrzymujemy od miłośników twórczości Arete, przekazujemy z wielką radością i nieśmiałością owoc naszej kilkuletniej pracy. Cieszymy się, że dane jest nam spotkać się ze słuchaczami już po raz czwarty. Płyta Więcej miłości! to szesnaście najnowszych i różnorodnych kompozycji Jerzego Struka: czuły bilet do krainy łagodności, wzbogacony dawką muzycznego optymizmu i energetycznym brzmieniem. Charakterystyczne instrumentarium Arete sprawia, iż słowo poetyckie otrzymuje nowe muzyczne życie: gitarowe solówki Przemka Hałuszczaka okraszone dźwiękami ustnej harmonijki, subtelne lub dynamiczne interpretacje wokalne Kasi Kasprzak, bogate fortepianowe aranżacje w komplementarnym opracowaniu muzycznym Romka Andrzejewskiego, piękne nuty płynące z debiutującego w twórczości zespołu fletu Ani Tabaczyńskiej oraz wspaniałe i niezapomniane melodie skrzypiec Agnieszki Kargulewicz i Marysi Bogawskiej oraz wiele niepowtarzalnych chwil zapisanych na zawsze na nośniku CD...
To niezwykłe błogosławieństwo, że od 8 lat możemy razem współtworzyć artystyczne medium, któremu na imię „Arete”! Od 8 lat w głównym przesłaniu nic się nie zmieniło! Arete to droga do doskonałości, ale doskonałość ta oznacza przede wszystkim bycie wiernym naszej wspólnej poetyckiej i muzycznej podróży, w której życiu mówi się „tak!”, w której wciąż jest więcej ufności i nadziei niż zwątpienia, wdzięczności aniżeli pretensji, i radości – tej głębokiej i egzystencjalnej – nawet w sytuacjach, w których słońce chcą przesłonić chmury rozpaczy. A pokusa jest duża… Wówczas budzą się i na ratunek przychodzą słowa i melodie piosenki – kompozycje, które niosą żywą wiarę, nieustanną nadzieję i miłość do Boga, życia i drugiego człowieka.
Więcej miłości – to płyta, która zaprasza do świata, w którym czas tu i teraz, czas naszego istnienia potrzebuje właśnie odrobinę więcej miłości… Bo miłości nigdy za wiele, i jeśli czas zwyczajnych trosk codzienności i serce człowieka pragną miłości, to tym bardziej świat uwikłany w paraliżujący niepokój, świat ludzkości stojący na krawędzi utraty niewysłowionego sensu i rezygnacji z poszukiwania swojej tajemnicy – potrzebują miłości jak tlenu… Miłości w każdej chwili życia.
Lampa błyskowa to dziś standardowy element właściwie każdego aparatu fotograficznego. Niestety, często uzyskanie za jej pomocą zadowalających rezultatów graniczy z cudem. Niektórzy wręcz uważają, że jedynym dobrym sposobem używania flesza jest... wyłączenie go. Czyżby więc wykonanie pięknej fotografii z wykorzystaniem lampy błyskowej wymagało szczególnego poziomu wtajemniczenia?
Wcale tak nie jest! Uzyskiwanie pięknych i niepowtarzalnych efektów dzięki fleszowi leży w możliwościach każdego fotoamatora! Trzeba tylko nauczyć się kilku prostych rzeczy. I właśnie o tym jest ta książka. Nie ma tu mowy o bardzo zaawansowanych technikach pracy z fleszem, o wykonywaniu złożonych wyliczeń i korzystaniu ze światłomierza. Zamiast tego omówiono bardzo proste metody, które są łatwe do nauczenia się i dają zadziwiająco powtarzalne efekty. Książka jest przystępnie i zrozumiale napisana, dzięki czemu niepostrzeżenie przyswoisz sobie wiedzę, która sprawi, że zaczniesz używać flesza jak zawodowiec!
Dowiedz się więcej o korzystaniu z lamp błyskowych:
Początki pracy
Ustawienia aparatu
Efekty specjalne i oświetlanie tła
Fotografia portretowa we wnętrzach i w plenerze
Fotografowanie ceremonii ślubnych
Flesz. Teraz dodasz blasku swoim fotografiom!
Scott Kelby - uznany fotografik, projektant i najchętniej czytywany autor książek fotograficznych. Opublikował już kilkadziesiąt tytułów poświęconych technikom robienia zdjęć. Ma rzadki dar prostego przekazywania trudnych zagadnień. Jest uważany za jednego z najlepszych wykładowców i trenerów - uczy fotografii cyfrowej na warsztatach oraz seminariach na całym świecie. Jest też redaktorem i wydawcą cenionego magazynu "Photoshop User".
Po znakomicie przyjętym książkowym debiucie Urszula Dudziak powraca z nową książką. "Wyśpiewam wam więcej" to porcja świetnych anegdot i inspirujących historii z życia fenomenalnej artystki, charyzmatycznej osobowości, elektryzującej kobiety. Kto przeczytał „Wyśpiewam wam wszystko” i polubił wspomnienia Urszuli Dudziak za układ jazzowego koncertu życzeń, na pewno będzie miał apetyt na więcej. Czeka go niespodzianka, bo „Wyśpiewam wam więcej” to opowieść snuta w innym stylu i tempie, opowieść jak koronka, jak mówi o niej sama artystka. Z jej słów wyłania się portret silnej kobiety, znającej smak sukcesu, ale i porażki, z wielu nici-wątków powstaje wzór skomplikowany jak samo życie. Składa się nań kolejna porcja muzycznych wspomnień i zabawnych anegdot, refleksja nad codziennością i potężna dawka optymizmu. To właśnie optymizm (poza tenisem i jazzem, rzecz jasna) promuje autorka od pierwszej do ostatniej strony. I nie ma nic przeciwko temu, by tym razem powiedzieć nieco mniej o muzyce, a znacznie więcej o sobie.
Rzeczy niemożliwe, które nie mogły powstać, a istnieją
Zagadkowe eksponaty muzealne z całego świata.
Ludzkie szczątki z epoki dinozaurów. Przedmioty high-tech z dawno minionych czasów… Archeolodzy wciąż napotykają tajemnicze przedmioty, które – zdawałoby się – nie mogły powstać w czasach, w których powstały,
i przeczą ustaleniom konwencjonalnej nauki.
Jak to możliwe, że prehistoryczna mapa przypomina fotografię satelitarną NASA? Albo w jaki sposób kula ze stali chromowanej znalazła się we wnętrzu kamiennej figury z czasów prehistorycznych? Reinhard Habeck
wyszperał najbardziej spektakularne znaleziska w światowych muzeach i zbiorach prywatnych, i przedstawił je, ilustrując fascynującymi zdjęciami. Obrazy i fotografie niemożliwe, które nie mogły powstać, a istnieją
Tajemnica malowidła i zdjęcia z całego świata. Na całym świecie istnieją malowidła, fotodokumenty i wizerunki, w przypadku których można wykluczyć fałszerstwo, a jednak ukazują rzeczy, które
według obecnego stanu wiedzy historycznej nie mogły istnieć w tamtych czasach i przeczą ustaleniom konwencjonalnej nauki.
Kogo przedstawił artysta, który 9000 lat temu wyrył na skalnej ścianie niebiańskie istoty w aureolach? Czym lub kim jest tajemnicza postać na zdjęciu wykonanym na Marsie przez lądownik „Spirit”?
Reinhard Habeck usiłuje odpowiedzieć na te pytania.
Teksty niemożliwe, które nie mogły powstać, a istnieją
Tajemnicze pisma, inskrypcje i wiadomości z całego świata od epoki kamiennej po czasy dzisiejsze.
Na całym świecie istnieją zdumiewające i nieodgadnione świadectwa pisane, które zdaniem współczesnej nauki nie mogły powstać w swojej epoce.
W wypełnionej fascynującymi zdjęciami książce Reinhard Habeck tropi odkrycia sprzeczne z naukowymi dogmatami.
Fenomeny niemożliwe, które nie mogły powstać, a istnieją
Nieprawdopodobne zjawiska z całego świata: od fotografii
myśli, przez stygmaty i wizyty Obcych, po starożytny komputer.
Filmy i zdjęcia duchów, „czarnoksięskie” lustro z British Museum do komunikacji
z aniołami, mówiące krzyże, tajemnicze twarze pojawiające się na
ścianie domu w hiszpańskim miasteczku...
Urojenia, fałszerstwa czy znaki z innego świata?
Dorota Koczanowicz - kulturoznawczyni, doktor nauk o sztuce, pracuje w Instytucie Kulturoznawstwa UWr. Prowadzi też zajęcia na Uniwersytecie SWPS. Jest autorką książki i artykułów dotyczących zagadnień estetycznych, genderowych, sztuki współczesnej i kultury kulinarnej. Była stypendystką John F. Kennedy Institute w Berlinie oraz The Wittgenstein Archiyes w Bergen. W 2014 roku otrzymała grant NCN-u na badanie relacji pomiędzy jedzeniem i estetyką. Opublikowała Doświadczenie sztuki, sztuka życia. Wymiary estetyki pragmatycznej (2008); współredagowała: Między estetyzacją a emancypacją. Praktyki artystyczne w przestrzeni publicznej (2010), Between Literature and
Somaesthetics: On Richard Shusterman’s Pragmatism (2012), a także Discussing Modernity. A Dialogue with Martin Jay (2013). Publikuje m.in. w „Pracach Kulturoznawczych”, „Kontekstach”, „Performance Research” i „The Monist”. Namiętnie wyszukuje i kolekcjonuje doświadczenia smakowe.
Książka jest wysoce intertekstualna: absorbuje i transformuje (Julia Kristeva) teksty i obrazy z różnych epok i z różnych kultur. Interpretacja owych tekstów i obrazów - zawsze własna - wskazuje na niezwykłą wiedzę, orientację intelektualną biegłość autorki w wielu dziedzinach nauki. Rozważania teoretyczne podporządkowane są pytaniu: czy jedzenie jest sztuką? Czytelnik dowie się, jak na nie odpowiadali wybitni myśliciele i myślicielki, a zarazem pozna ich upodobania kulinarne. Co jadł Kant, co było daniem popisowym Hume’a i dlaczego Sartre stronił od skorupiaków, a Giard unikała gotowania? Dorota Koczanowicz tworzy swoistą komparatystykę jedzenia; jeśli można tak rzec: porównawcze sztuki kulinarne - przez pryzmat humanistyki. (...)
Szczególną uwagę poświęca ona praktykom artystycznym od F.T. Marinettiego, Abramoyić i Ulaya oraz Marthy Rosler do Julity Wójcik, Elżbiety Jabłońskiej, Anny Królikiewicz, Marije Vogelzang, a w szczególności Daniela Spoerriego. Twórczość tego ostatniego doczekała się interpretacji autorki w pierwszoosobowej opowieści. Z kolei rozważania o sztuce RirkritaTirayaniji przenoszą nas do kultury tajskiej, dzięki czemu książka wzbogaca się o perspektywę postkolonialną. Spotkanie i - dodałbym - gościnność wobec Obcego to doświadczenie mocno obecne we współczesnej sztuce jedzenia.
Z recenzji Tomasza Kitlińskiego
Szkice Zygmunta Turkiewicza spod Monte Cassino stanowią najwartościowsze dzieło sztuki z kampanii włoskiej 2. Korpusu Polskiego. W kolekcji prac malarskich Muzeum Uniwersyteckiego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika znajduje się przeszło sto prac artysty, powstałych podczas walki w Italii. W niniejszym albumie zamieściliśmy wszystkie z nich z wyjątkiem kilku niewyraźnych szkiców na rewersach. „Opowieść” Turkiewicza rozpoczyna się jeszcze na statku płynącym do Italii, a kończy podróżą po wyzwolonych miastach włoskich: Bolonii i Loreto.
Publishing the results of the most recent annual World Press Photo Contest, this exceptional book contains the very best press photographs from the year 2017 – pictures submitted by photojournalists, picture agencies, newspapers and magazines throughout the world. Selected from thousands of images, these prizewinning photos capture the most powerful, moving and sometimes disturbing images of the year.
Retro Cameras is a stylish, design-led guide to classic and retro cameras aimed at those who want to discover the world of analogue photography. It includes more than 100 camera models, from the easily affordable to the highly collectible, in 13 formats: 35 mm SLRs; 35 mm Rangefinders; 35 mm Viewfinder Cameras; Roll Film SLRs; Sheet and Roll Film Folding Cameras; Twin Lens Reflexes; Instamatics; Stereo Cameras; Panoramic and Wide-angle Cameras; Miniature Cameras and Instant Cameras. Supplementing an already comprehensive resource are quick reference shooting guides for each format, as well as a section on retro camera accessories.
This is the story of streetwear. Authors King ADZ and Wilma Stone recount how a long line of subcultural movements have taken over both the high street and high-end fashion, and explore just how a revolutionary sartorial trend has evolved to encompass a vast range of disparate tribes, offering a powerful sense of belonging and identity to all.
Lighthouses have always unsettled and attracted in equal measure, highlighting the triumphs and failures in humanity's battle with the forces of nature. Taking as its heroes the lighthouses themselves, Sentinels of the Sea describes the engineering genius that allowed their construction on even the smallest of rock outcrops and the innovations that made the lights so powerful and reliable. Intricate, elegant architectural plans and elevations, and evocative period drawings and photographs showcase the innovative designs and technologies behind fifty historic lighthouses built around the world from the 17th to the 20th century.
R.G. Grant's engaging and authoritative text chronicles the incredible feats of engineering and endurance that brought these iconic, isolated towers into being, the advances in lens technology that made the lights so effective, and the everyday routines of the lighthouse keepers and the heroic rescues that some performed. Packed with extraordinary stories of human endeavour, desperate shipwrecks, builders defying the elements and heroic sea rescues, the book also reveals the isolation and vulnerability of the dedicated lighthouse keepers.
‘Architects, sculptors, painters, we all must return to the crafts!’ declared the architect Walter Gropius in his Bauhaus manifesto. Founded as an art school in 1919 and forced to close in 1933 by the Nazis, the Bauhaus established itself as a major influence on 20th-century art and design that continues to this day. Students were taught by some of the most celebrated artists of the time, including Paul Klee, Lyonel Feininger and Wassily Kandinsky. The school moved from Weimar to Dessau in 1922, under its radical new director Hannes Meyer, and to Berlin in 1932 under architect Ludwig Mies van der Rohe. In 1933 the Gestapo forced the Bauhaus to close for the last time.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
