W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Książka poświęcona jest twórczości międzywojennych awangard oraz roli, jaką odgrywały w niej media technicznej reprodukcji i procesy transmisji obrazów. Nawiązując do tezy Waltera Benjamina z lat 30. XX wieku, mówiącej, że fotografia i dostępność reprodukcji zmieniły nowoczesne pojęcie sztuki, autorka opisuje, jak użycie reprodukcji i jej upowszechnienie wpływało na nowe sposoby prezentacji sztuki i tworzenie artystycznych sieci wymiany oraz jakie było jej miejsce w świadomości artystycznej pierwszych dekad XX wieku.
W początkowych rozdziałach publikacji zostały zarysowane przemiany technik reprodukcyjnych związane z wynalezieniem fotografii, w tym sięgające XIX wieku genealogie idei uniwersalnej kolekcji dzieł sztuki - „muzeum wyobraźni” opartego na fotografii. Poruszając kwestie funkcjonowania reprodukcji w naukowym i popularnym obiegu, autorka rekonstruuje toczące się na ten temat debaty, przybliżając zróżnicowane stanowiska badaczy - historyków i krytyków sztuki - względem fotografii jako zapośredniczającego, transformującego narzędzia. Dalsze rozdziały zawierają szczegółowe analizy wybranych praktyk awangardowych - czasopism artystycznych, almanachów, publikacji teoretycznych i wczesnych prób (auto)historyzac ji sztuki awangardowe j. Ukazują one, jak środki mechanicznej reprodukcji - w większości afirmatywnie przyjmowane przez twórców - stawały się podstawą nowych form wizualnego przekazu oraz elementem retorycznych strategii. Zwracając uwagę na zależności między awangardowymi publikacjami a równoległym rozwojem popularnej prasy ilustrowane j, autorka stara się też uchwycić sposoby sytuowania się działań awangardowych w relacji do szersze j kultury wizualne j badanego okresu.
W publikacji znajdziemy teksty ukazujące wieloaspektowość problematyki sztuki cmentarnej, ujmujące zjawisko artystycznego funkcjonowania cmentarza w możliwie różnorodnym kontekście.
Maciej Zembaty awangardowy poeta, satyryk, artysta kabaretowy, scenarzysta i radiowiec, autor niezapomnianych słuchowisk, jak Rodzina Poszepszyńskich z Piotrem Fronczewskim i Janem Kobuszewskim w rolach głównych, a także tłumacz i wykonawca ballad Leonarda Cohena. Znany z takich szlagierów jak ułożona do dźwięków marsza żałobnego Fryderyka Chopina Ostatnia posługa czy prowokacyjne W prosektorium. Nie dbał o opinię, zachowując artystyczną oryginalność i niezależność. Jego ironiczny, makabryczny humor, łamiący obyczajowe tabu mówienia o śmierci, do dziś równie szokuje, co zachwyca.Historia Macieja Z kreślona przez Henryka Wańka to osobiste wspomnienie o kultowym artyście, człowieku wyzwolonym, niepokornym, szalonym, naznaczonym poetycką melancholią. To również opowieść środowisku twórców z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych minionego wieku.
Pierwsza płyta Lady Pank jest dla wielu fanów polskiej muzyki niczym Biblia.
Przez wielu jest określana mianem The Best Of, bo to właśnie z niej pochodzą największe przeboje zespołu: Kryzysowa narzeczona, Mniej niż zero, Zamki na piasku, Vademecum skauta, Fabryka małp... Na początku lat 80. XX wieku radiowa Trójka, jako jedyna wówczas stacja prezentująca polską muzykę rockową, wylansowała z tej płyty aż 10 hitów... czyli dokładnie tyle, ile znajduje się na płycie (singlem stał się nawet instrumentalny numer Zakłócenie porządku!). Precedens, który nie powtórzył się w przypadku żadnej innej polskiej płyty.
I tak dziś, po 35 latach od premiery tego historycznego albumu, powstał jego remake z gościnnym udziałem plejady artystów. Lista gwiazd, które przyjęły zaproszenie zespołu, jest imponująca: Kasia Nosowska, Kasia Kowalska, Lech Janerka, Grzegorz Markowski, Artur Rojek, Maciej Maleńczuk, Tomasz Organek, Krzysztof Zalewski, Piotr Rogucki, Marcin Wyrostek. Kolejnym prezentem, który zespół przygotował dla swoich fanów, są bonusy - trzy piosenki, które wprawdzie nie ukazały się na debiutanckim albumie Lady Pank, ale zostały nagrane i wylansowane jeszcze przed jego ukazaniem się na rynku: Tańcz głupia tańcz, Mała Lady Punk i Minus 10 w Rio. Wykonanie tej ostatniej przez Katarzynę Nosowską powali na kolana nie tylko fanów tej artystki…
Lista utworów:
1. Mniej niż zero | Lady Pank i goście
2. Kryzysowa narzeczona | Organek
3. Fabryka małp | Zalewski
4. Pokręciło mi się w głowie | Janerka | Panasewicz
5. Du du | Panasewicz
6. Zakłócenie porządku
7. Zamki na piasku | Kowalska
8. Wciąż bardziej obcy | Rojek
9. Vademecum skauta | Rogucki
10. Moje Kilimandżaro | Markowski | Panasewicz
11. Mała Lady Punk | Borysewicz
12. Tańcz głupia tańcz | Maleńczuk
13. Minus 10 w Rio | Nosowska
Od egzystencjalnej garażowej nuty przez hip-hop aż po fotogeniczną i ironiczną „traszkulturę” – „Buszujący w barszczu” to mapa nowej rosyjskiej kontrkultury w plastikowo-szklanej erze oligarchicznego kapitalizmu. Autor bierze pod lupę współczesne zjawiska muzyczne, kładąc szczególny nacisk na osiedlowy rap i jego przesłanie. Opisuje, co stało się z dziedzictwem kultury punk i nowej fali czasów pierestrojki, która inspiruje dziś młode pokolenie artystów. Pokazuje barwną mozaikę nawiązań do tradycji awangardy początku XX wieku, radzieckiej fantastyki, „kosmicznej” analogowej elektroniki, syberyjskiego szamanizmu i szemranej „błatnej” kultury. Tęsknota za duchem radzieckiego humanizmu, frustracje mieszkańców bloków z wielkiej płyty, postironia nowej dresiarskiej mody, teoria korzeni i narodziny dyskursu feministycznego… Konstanty Usenko, wytrawny stalker z zakazanej Strefy i niestrudzony przewodnik, przedziera się przez gęstwiny Barszczu niczym przez rzeczywistość, w której żyją jego bohaterowie. Łodygi muzycznych i kulturowych mutantów są ze sobą mocno splątane. „Gdy Usenko pisze o muzyce, o Rosji, o przestrzeni poradzieckiej, to mogę tylko pić z zawiści wódkę za wódką, walić kreskę za kreską, kompulsywnie i łakomie czytać, co napisał, zachwycać się do łez i ryczeć z wściekłości, że nie ja to napisałem.” Ziemowit Szczerek
Scena to setki losów, historii, mini kosmosów, różnorodnych emocji. Pasjonuję się kolejnymi tymi światami, one są moim hobby i narkotykiem. To jest wściekła pasja, która mnie trzyma od wczesnej młodości.
Aktor spełniający się w najróżniejszych rolach, pozbawiony złudzeń artysta. Nadwrażliwy na dźwięki i zapachy, przedkładający własną imaginację nad ścisłą prawdę historyczną, uznający niekonsekwencję za fantastyczny, życiodajny żywioł. Uszczypliwy, zgryźliwy, nieco zgorzkniały i daleki od chęci przypodobania się komukolwiek, zwłaszcza w kwestii osobistych poglądów na świat i kondycję człowieka. Taki właśnie jest Adam Ferency - aktor największych polskich scen teatralnych, mający na koncie także około setki ról w filmach i serialach.
Rozmowa, którą przeprowadziła Maja Jaszewska, jest absolutnie niestandardowa. Próżno szukać tu anegdot teatralnych, plotek z prywatnego życia aktorów czy reżyserów. Są za to dywagacje na temat podróży w przeszłość, opowieści o mandolinie i o szkole teatralnej, w której Ferency przestał uczyć, kiedy zdał sobie sprawę, że każdy aktor powinien samodzielnie wypracować własną technikę. Rozmowy dotyczą literatury, przyjaźni, kuchni, wolności, kontaktów z bezpieką i... słów zakłamujących rzeczywistość. To prawdziwa uczta intelektualna, bez blichtru i udawania. Sporo w niej gorzkich słów, sporo także przenikliwych uwag o naszej rzeczywistości, przeszłości i przyszłości. Adam Ferency opowiada także o swoich najważniejszych rolach, o nastawieniu do nich i do życia, o lękach, zachwytach i rozczarowaniach. Ta książka daje do myślenia i pozwala inaczej spojrzeć na rzeczywistość. Nie tylko tę teatralną czy filmową.
Fascynuje mnie oksymoron. Najchętniej cały czas bym się nim posługiwał w aktorstwie. W szkole teatralnej większość moich profesorów używała słowa - konsekwencja. Byłem głęboko przejęty szukaniem w rolach spójności i konsekwentnym ich budowaniem. Wiele lat trwało, zanim uświadomiłem sobie, że to kompletna brednia. Przede wszystkim świat jest niekonsekwentny. A my w nim tak samo.
Tomasz Kowalski zwraca uwagę na zjawisko szerzej w Polsce nieznane i niezwykle ciekawe: na powstające licznie (w ostatnim ćwierćwieczu ich różnorodność okazuje się naprawdę imponująca) opracowania naukowe, biografie, monografie i powieści poświęcone życiu Williama Shakespeare’a – a właściwie możliwym jego wersjom.
Jedną z podstawowych zalet książki jest jej aktualność. Autor sięga po przykłady najnowsze, nawet te z kilku ostatnich lat, zatem może być ona pierwszą tego typu pozycją wydawniczą w naszym kraju,co wydaje się nie do przecenienia dla szerokiego kręgu odbiorców: zarówno badaczy zajmujących się Shakespeare’em, nauczycieli akademickich, studentów, jak i miłośników nie tylko dzieł dramaturga,lecz także biografii, bo ten gatunek, co zauważa Autor, jest obecnie bardzo popularny.
Olga Katafiasz
Jedna o wielu twarzach – to metafora artystycznej kreacji Natalii Lach-Lachowicz ukuta przez autorkę książki na podstawie mitu trickstera oraz koncepcji filozofów egzystencji. Tytułowa postać jest złożona, pełna paradoksów, nieprzewidywalna, niezależna i aktywna. Konstruowana przez nią wypowiedź jest efektem walki z życiem rozgrywającej się przy wsparciu połączonych sił logiki i emocji. Ofensywa jest skierowana zawsze przeciwko temu, co sprowadza jednostkę do pozycji pozbawionego refleksji duchowej konsumenta i odtwórcy pragnień. Jedna o wielu twarzach posługuje się własnymi wcieleniami i odmianami, sztuce przypisując transformującą i transgresyjną siłę, która pozwala jej stanąć twarzą w twarz z grozą istnienia i złożonością egzystencji.
Przedstawiamy niskonakładową pracę zbiorową wydaną z inicjatywy Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Gmin Cysterskich II wydanie poprawione i uzupełnione.Na treść merytoryczną składają się następujące opracowania:Sytuacja zakonu cystersów we współczesnej Polsce (Rajmund K. Guzik O. Cist., Wanda Musialik);Dziedzictwo kulturowe cystersów a Szlak cysterski i jego idea (Andrzej M. Wyrwa);Obiekty cysterskie i pocysterskie w Polsce (Barbara Stolpiak);Etapy rozwoju współpracy w zakresie ochrony dziedzictwa cysterskiego (Teresa Świercz).Całość uzupełniają sylwetki gmin cysterskich. Publikacja jest bogato ilustrowana kolorowymi zdjęciami, w formacie A4 z twardą oprawą.
W książce, w sposób kompleksowy i interdyscyplinarny przedstawiono temat inwestycji w mieście - zarówno z punktu widzenia inwestorów, jak i samorządów. Publikacja zawiera analizy oraz praktyczne wskazówki na temat m.in.:
- rodzajów inwestycji możliwych do zrealizowania w mieście,
- prawnych uwarunkowań inwestycji,
- środowiskowych i przestrzennych uwarunkowań inwestycji w mieście,
- roli władz samorządowych w zakresie zachęcania przedsiębiorców do inwestycji na terenie miasta i gminy,
- inwestycji komunalnych oraz ich specyfiki,
- polityki informacyjnej wobec inwestorów decydujących się na prowadzenie działalności w danym mieście,
- teoretycznych zagadnień dotyczących miast i prowadzonej w nich działalności gospodarczej.
W książce, poza konkretnymi propozycjami rozwiązań podawane są liczne przykłady miast prowadzących poprawną politykę inwestycyjną.
Do rąk czytelnika przekazujemy katalog zachowanych do dziś odlewów gipsowych sztuki antycznej, których kolekcję zbudował uniwersytet we Wrocławiu. Jej początki sięgają XIX wieku, a zbiór rozrastał się dzięki staraniom kolejnych dyrektorów muzeum uniwersyteckiego. W zawierusze II wojny światowej wiele eksponatów przepadło, jednak obiekty, które przetrwały, dają nam obraz tego zbioru – typowej kolekcji o charakterze dydaktycznym. Warto przypomnieć, że w XIX wieku na niemieckich uczelniach obowiązkowym elementem kształcenia na kierunkach filologia klasyczna i archeologia klasyczna (tak nazywano historię sztuki starożytnej) były studia nad formą. Umożliwiały je gipsoteki, które tworzono od XVIII wieku. Taką gipsoteką była dla studentów Universitas Wratislaviensis wrocławska kolekcja.
Katalog ten wyróżnia się spośród innych podobnych publikacji, ponieważ każde hasło oprócz podstawowych informacji zawiera także obszerny opis gipsu oraz porównanie jego zgodności z oryginałem. Dzięki tej rozbudowanej części opisowej publikacja może okazać się szczególnie interesująca dla studiów nad historią archeologii.
Tekst w książce w językach polskim i angielskim.
W latach osiemdziesiątych samym tylko riffem „Welcome To The Jungle” porozstawiał glammetalową konkurencję po kątach. Wstępem do „Sweet Child O’ Mine” zabił ćwieka tym, który gderali, że w rocku już wszystko zagrano. Niebawem, w „November Rain”, wyciął jedną z gitarowych solówek wszech czasów... W dłoniach Gibson Les Paul, w ustach Marlboro, pod ręką butla Jacka Daniel’sa, na głowie cylinder i burza czarnych sprężynek. To wiemy o Slashu od lat, a Slash się (prawie) nie zmienia. Dlaczego więc warto czytać jego biografię?
Aby dowiedzieć się, jak muzyk odkrywał swój talent i jak go doskonalił. Jak wdrapywał się na rockowy Olimp, przywracając hard’n’heavy właściwe, klasyczne proporcje. Jak stał się sercem i duszą Guns N’ Roses, jednego z największych zespołów w historii. Jak radził sobie z gigantycznym sukcesem i jeszcze większym ego niektórych kolegów. Jak wpadał w pułapki show businessu, najcięższe uzależnienia. Jak przeżył, choć był już uznany za martwego... I jak pozostał sympatycznym gościem, którego kunszt artystyczny się ceni, ale i którego po prostu nie sposób nie lubić.
Z książki Paula Stenninga dowiadujemy się, jaki ze Slasha mąż i ojciec, ale też dlaczego uwielbia Ala Pacino i Vincenta Price’a. Ile miał w domu kotów i węży – i co go w tych zwierzętach urzeka. Przede wszystkim jednak jest to opowieść o pasji do muzyki, o specyficznym, intuicyjnym podejściu do jej tworzenia i generalnie – do życia (Za cokolwiek się wezmę, angażuję się bez reszty – mawia Slash). A przy tym to wnikliwa analiza wkładu gitarzysty w dokonania Gunsów, omówienie wszystkich albumów tego zespołu, jak również – intrygujących projektów Slash’s Snakepit, Blues Ball, Velvet Revolver oraz płyt solowych.
„Slash. W jamie węża” to obowiązkowa lektura dla fana – tym bardziej, że bardziej aktualna biografia artysty nie istnieje! Dzięki uzupełnieniu ze strony wydawnictwa In Rock opowieść została doprowadzona do marca 2018 (z odnotowaniem polskich koncertów i – a jakże! – wątku Dodowego). Zamieszczono też zaktualizowaną dyskografię, wykaz używanych przez Slasha instrumentów i multum innych ciekawostek.
Co to za czynność: wrzucać piasty do bergerów w fabryce traktorów Ursus? Co wydarzyło się w na szczecińskiej Platerwce i jaki związek ma z tym kafkowska dziura Babel? Co robią indonezyjscy artyści, gdy praktykują nongkrong i jak dzięki temu stawiają opór kapitalizmowi?W książce Sztuka ze społecznością na te i inne fascynujące pytania odpowiadają czołowi praktycy i badacze działań artystycznych nastawionych na współpracę z lokalnymi społecznościami. Działania artystyczne ze społecznościami odkrywają niezwykłe, pobudzające i otwierające światy doznań oraz emocji. Sztuka ze społecznością jest podróżą do wnętrza niepokoju.Punktem wyjścia do zaproponowanego tu projektu sztuki jest realizowane od 2011 roku przez redaktorki i redaktora książki wielowątkowe przedsięwzięcie artystyczne ze społecznością warszawskiej dzielnicy Ursus. Służy ono za przypadek, mogący sugestywnie przedstawić podejście do sztuki, zaprezentowane w książce. Ścisły związek pomiędzy teorią i praktyką artystyczną stanowił również jedno z najważniejszych kryteriów doboru autorów i autorek publikowanych w książce wypowiedzi.Sztuka ze społecznością rekonstruuje tradycję tego typu podejścia do praktyk artystycznych, dostarcza ich współczesnych przykładów oraz analizuje je pod kątem oddziaływania społecznego na lokalną rzeczywistość poprzez sztukę. Książka stanowić ma podręcznik być czymś, co zawsze ma się pod ręką, by poszukać wiedzy, inspiracji, motywacji i wsparcia w uprawianiu sztuki ze społecznością.Autorzy i autorki tekstów: Jaśmina Wójcik, Igor Stokfiszewski, Karolina Izdebska, Dorota Ogrodzka, Anna Cieplak i Joanna Wowrzeczka, Marianna Dobkowska i Krzysztof Łukomski, Tomasz Rakowski, Rafał Urbacki, Kuba Mikurda.
PRINCE – sławny muzyk, wybitny wokalista, znakomity showman. Takim widzieli go fani na koncertach, płytach i w teledyskach. Jaki jednak był w prywatnym życiu, gdy nie oglądały go tysiące wielbicieli?
Niezwykła książka, również dla tak ortodoksyjnych fanów jak ja. Mayte opisała wiele zdarzeń z życia i kariery małego geniusza z Minneapolis, o których świat dotychczas nie wiedział.
Sceptycznie podchodziłem do książki napisanej przez eksżonę Prince’a. Pomyliłem się. I jestem z tego powodu szczęśliwy! Bo życie Mayte z Księciem było bajkowe i trudne jednocześnie. Dowiadujemy się, jak wrażliwą osobą był geniusz z Minneapolis.
Właśnie! Geniusz! Bo teraz już nikt nie powinien wątpić w jego wielkość. Również jako człowieka. Pozycja nie tylko dla fanów artysty.
Hirek Wrona
Po przeczytaniu tej książki zupełnie inaczej będziecie odbierać twórczość Prince’a. Niesamowita opowieść Mayte jest swego rodzaju pożegnaniem, autoterapią, którą pochłania się z zapartym tchem.
Niezwykle poruszające.
Gabi Drzewiecka, dziennikarz muzyczny
Książka uważana jest za pierwsze tak obszerne wprowadzenie do badań nad kulturą powiązanych z art-based methods. Metody te opierają się na założeniu, że sztuka może uczyć wtedy, kiedy nie mogą tego robić inne dziedziny lub gdy są one niewystarczające. Tytułowe sztuki to m.in.: poezja, muzyka, sztuki narracyjne, sztuki wizualne, performance, taniec, film. Połączenie edukacji ze sztuką i jej badaniami pozwala na stworzenie tzw. trzeciej przestrzeni badawczej, która daje możliwość głębszego zaangażowania, a także występowania w podwójnej roli artysty i badacza. Każdemu rozdziałowi omawiającemu metodę w odniesieniu do jednej ze sztuk towarzyszy komentarz napisany przez praktyka art-based research, stanowiący jej prezentację w działaniu.
Punctum – projekt wieży widokowej na Górze Przemysła jest symbolicznym punktem odniesienia dla wystawy Jarosława Kozakiewicza w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu. Wzgórze, nad którym obecnie góruje neogotycka wieża, oddalone jest od galerii o kilkaset metrów. Fizyczna bliskość, niemal nakładanie się na siebie przestrzeni prezentacji i miejsca niezrealizowanego projektu współtworzy polemiczny wymiar tej wystawy.
Punctum to zaprojektowana w 2007 roku alternatywna koncepcja rozbudowy Muzeum Narodowego w Poznaniu. W miejscu istniejącej obecnie historyzującej budowli imitującej zamek Przemysła II artysta zaproponował subtelnie wpisujące się w krajobraz miasta i strukturę przestrzeni galerie i dwukondygnacyjny taras, z którego można by wygodnie podziwiać panoramę architektury poznańskiego starego miasta. Jarosław Kozakiewicz zaproponował polemikę z przestarzałą ideą architektury władzy, której budowle miały dominować nad otoczeniem i stanowić dla niego najważniejszy punkt odniesienia. Zamiast tego przedstawił projekt architektury funkcjonalnej, która formy wizualnej przemocy zastępowała dialogiem historii z nowoczesnością.
To szczególne miejsce staje się punktem wyjścia do proponowanej przez artystę rozmowy o krytyczności architektury. Pokazująca wiele różnych projektów wystawa w Arsenale jest pytaniem o to, jakiej architektury potrzebujemy, nie tylko po to, by wygodniej mieszkać, ale jaka architektura może sprawić, by nasze życie było lepsze i przede wszystkim bardziej uważne na potrzeby i wymagania naszego otoczenia.
Punkt wyjścia tej publikacji stanowi idea "antywzorców", dyskutowana przez Pascala Gielena i Thijsa Lijstera w artykule Kultura - podbudowa wspólnego dobra w Europie (2015). Zastanawiając się nad sposobami działania współczesnych artystek i artystów, zaproszeni do współtworzenia książki "Antywzorce" we współczesnej sztuce i kulturze wizualnej Autorzy i Autorki zdają sprawę z form usytuowania tych działań w złożonym i wieloznacznym polu produkcji kulturowej. Przyglądając się wybranym praktykom społecznym i towarzyszącym im wartościom, rozważają dominujące i opozycyjne wobec nich porządki kulturowe, analizują tryby tryby powstawania alternatywnych narracji. Książka stawia ponadto pytania o kształt i znaczenia narzędzi wykorzystywanych w różnych obszarach kultury wizualnej i sztuki. Jest próbą rozpoznania i zmierzenia się z funkcjonującymi w niej wzorami kulturowymi, propozycją krytycznego odczytywania wpisanych i wpisywanych we współczesną kulturę wizualną strategii oporu i normatywizacji.
Na wystawie zaprezentowane zostaną dzieła Pawła Polusa, którego twórczość czerpie z tradycji sztuki konceptualnej, skupiając się na podejmowaniu problematyki przedmiotu i związków idei z jej wizualną reprezentacją. Jednocześnie działalność artysty cechuje duży indywidualizm, stanowiący o oryginalnym charakterze prac, wyróżniających się na tle obecnych trendów w sztuce.
Kuratorem wystawy będzie prof. Jarosław Kozłowski, legenda poznańskiej sceny artystycznej, jeden z prekursorów sztuki konceptualnej. Wystawa będzie zatem dialogiem pomiędzy dwoma indywidualnościami, łączącym sztukę z filozofią.
Drugi tom ilustrowanego wydawnictwa „Lubuskie. Mały album dawnej architektury” prezentuje zabytkową architekturę zachowaną na terenie powiatów krośnieńskiego i świebodzińskiego. Pierwszy tom niniejszej publikacji został poświęcony zabytkom powiatu zielonogórskiego.
Książka zawiera 183 czarno-białe fotografie interesujących obiektów, zachowanych na terenie wielu miejscowości
1. Teka chełmska A.D. 2015, zawierają prace pochodzące ze zbiorów Muzeum Wołyńskiej Ikony w Łucku, Muzeum Narodowego Warszawie, Muzeum Ziemi Chełmińskiej im. W. Ambroziewicza w Chełmie, Biblioteki KUL.
2. Medal Matka Boska Chełmska – Jubileusz Koronacji Ikony 1765-2015 – Mennica Polska
3. Płytę CD Hymny Maryjne w wykonaniu Zespołu Muzyki Cerkiewnej pod dyrekcją ks. J. Szurbaka
Zawartość Teki
1. Ikona Matka Boska Chełmska
2. Aleksander Tarsiewicz, Matka Boża Chełmska, miedzioryt
3. Portret Maksymiliana Ryło (Ryłło), biskupa chełmskiego
4. Teodor Rakowiecki, Fasada unickiej katedry chełmskiej, 1765 rok, miedzioryt
5. Teodor Rakowiecki, Dekoracja fasady katedry w Chełmie, 1765 rok, miedzioryt
6. Teodor Rakowiecki, Brama triumfalna, 1765 rok, miedzioryt (Brama Tryumfalna przed Kancellaryą stała, Herbem Prześwietney Ziemi Chełmskiey oznaczona y kosztem tey że Prześwietney Ziemi wystawiona)
7. Teodor Rakowiecki, Brama triumfalna, 1765 rok, miedzioryt (Brama Tryumfalna przed Pałacem Staroscinskim stała, z Herbem J>W> Domu Rzewsuskich iako osobliwych mieysca tuteyszego Dobrodzieiow przyozdobiona i oznaczona)
8. Teodor Rakowiecki, Brama triumfalna, 1765 rok, miedzioryt (Brama tryumfalna przed Cmentarzem Katedry od strony Pałacu Starościńskiego stała, Herbami J W. Domu Potockich, iako wielkich mieysca tuteyszego Dobr(odzie)iów przyozdobiona y kosztem wystawiona)
9. Teodor Rakowiecki, Civitas Chełmensis in Russi[ae?] ze starodruku: Koronacya cudownego obrazu [...]
10. Teodor Rakowiecki, Fajerwerk, 1765 rok, miedzioryt
11. Mapa diecezji chełmskiej z 1782 roku
12. Plan sytuacyjny z projektowanymi budynkami wojskowymi z 1823 r., wykonany przez inż. Goliszewskiego
Fot. Grzegorz Zabłocki [2,4,5,6,7,8,10]
Fot. Artur Podsiadły [11]
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
