W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Building upon the success of best-sellers The Clean Coder and Clean Code, legendary software craftsman Robert C. "Uncle Bob" Martin shows how to bring greater professionalism and discipline to application architecture and design.
As with his other books, Martin's Clean Architecture doesn't merely present multiple choices and options, and say "use your best judgment": it tells you what choices to make, and why those choices are critical to your success. Martin offers direct, no-nonsense answers to key architecture and design questions like:
What are the best high level structures for different kinds of applications, including web, database, thick-client, console, and embedded apps?
What are the core principles of software architecture?
What is the role of the architect, and what is he/she really trying to achieve?
What are the core principles of software design?
How do designs and architectures go wrong, and what can you do about it?
What are the disciplines and practices of professional architects and designers?
Clean Architecture is essential reading for every software architect, systems analyst, system designer, and software manager -- and for any programmer who aspires to these roles or is impacted by their work.
Wspomnienia pianisty Władysława Szpilmana to jedno z najważniejszych świadectw czasu wojny. Dziś potrzebne nam bardziej niż kiedykolwiek wcześniej.
Jego tragedia rozpoczyna się wraz z niemiecką okupacją Warszawy. Od zamknięcia w getcie, przez ucieczkę z Umschlagplatzu, z którego razem z całą rodziną miał zostać wywieziony do obozu zagłady, po ukrywanie się w ruinach zniszczonej stolicy. Wszyscy jego bliscy zginęli. On jeden przeżył. Głodny. Samotny. Osaczony. Pragnął śmierci, ale chciał też przetrwać.
Nie sądził, że z transportu do obozu śmierci wyrwie go żydowski policjant współpracujący z nazistami.
Nie spodziewał się, że po aryjskiej stronie Polacy z narażeniem życia będą go ukrywać.
Gdy umierał z głodu w ruinach zniszczonej Warszawy, nie liczył na pomoc niemieckiego oficera.
Szpilman ocalał i dał świadectwo prawdzie o straszliwych czasach hitlerowskiej okupacji. Jego opowieść wymyka się wszelkim narodowościowym stereotypom. Pokazuje zwykłe ludzkie pragnienie spokoju oraz bestialstwo, tchórzliwość i odwagę, która może kosztować życie.
Światowy bestseller przetłumaczony na prawie 40 języków!
Małgorzata Tasiemska poddała analizie Sny, jeden z ostatnich, a zarazem najbardziej symbolicznych filmów Akiry Kurosawy, będący podsumowaniem życia twórcy, wyrazem jego przekonań, artystycznych fascynacji oraz życzeń. Uporządkowana chronologicznie sekwencja ośmiu niezależnych fabularnie miniatur została połączona osobą śniącego podmiotu, który odnajduje siebie w wybranych z całego życia sennych marzeniach reżysera. Osadzenie wzorców i symboli uniwersalnych w magicznej realności snów, zabarwienie ich elementami kultury japońskiej i zachodniej sztuki, a następnie zderzenie z twardą realnością konsumpcjonizmu prowadzącego do powstania niszczących człowieka i świat technologii, jest jednym z ważniejszych i najbardziej wszechstronnych przesłań wielkiego humanisty dla potomnych. Filmowy przekaz daje poczucie wspólnoty między kulturami Wschodu i Zachodu, z równoczesnym zachowaniem bogactwa i odrębności każdej z nich oraz nasuwa pytania: o rolę ludzkości w świecie, jej duchową kondycję i drogę, którą powinna podążać.
Miesięcznik poświęcony jest dramaturgii współczesnej – teatralnej, filmowej, radiowej i telewizyjnej. Został założony w 1956 roku przez Adama Tarna, dramatopisarza i tłumacza, który kierował pismem do 1968 roku. Ogromny wpływ na kształt miesięcznika miał Konstanty Puzyna, krytyk, który współzakładał pismo a potem był jego redaktorem naczelnym od 1972 roku aż do śmierci w 1989 roku. Naczelnymi byli także Stanisław Stampf’l (1968-1971), Jerzy Koenig (1989-1990). Od 1991 roku „Dialogiem” kieruje Jacek Sieradzki. Podstawowym zadaniem pisma była i jest publikacja tekstów dramatycznych. W każdym numerze miesięcznika od prawie pięćdziesięciu lat ukazuje się co najmniej jedna polska sztuka lub scenariusz. Drukujemy także starannie wybrane tłumaczenia najciekawszych współczesnych sztuk obcojęzycznych. W sumie uzbierało się już prawie dwa tysiące dzieł dramatycznych, co jest, jak się zdaje, wynikiem bez precedensu w światowym piśmiennictwie teatralnym. Sztukom towarzyszą na łamach „Dialogu” eseje, rozmowy redakcyjne, felietony, szczegółowe prezentacje sylwetek dramatopisarzy a także informacje o życiu współczesnego teatru. Redaktor naczelny - Jacek Sieradzki.
„Mamy czas” – reedycja kultowego albumu zespołu Banda i Wanda z takimi hitami jak „Kochaj mnie miły”, „Para goni Parę” czy „Podróż bez biletu (Mamy Czas)”. To właśnie te piosenki zagościły w sercach milinów Polaków i od dekad są śpiewane przez pokolenia. Po ponad 30 latach nakładem Wytwórni Muzycznej MTJ album ukazuje się ponownie na winylu. Na wznowionym wydaniu charakterystyczny wokal Wandy Kwietniewskiej zachwyca jeszcze bardziej, a w połączeniu z gitarowymi aranżacjami i poetyckimi tekstami tworzy głębokie, poruszające brzmienie. Ponadczasowe pełne rockowych inspiracji utwory zachęcają do odcięcia się na chwilę od codziennej gonitwy i powiedzenia sobie: „mamy czas”.
Najnowsza płyta Grażyny Łobaszewskiej „Sklejam się” ukazuje się po raz pierwszy na winylu nakładem Wytwórni Muzycznej MTJ. Światowej klasy wokal, wyjątkowa poligrafia i eleganckie wydanie na białym winylu zachwycą nawet najbardziej wymagających miłośników muzyki.
Album „Sklejam Się” to efekt współpracy z muzykami zespołu Ajagore i wieloma wybitnymi autorami tekstów. Stylistycznie to wciąż muzyka dla ludzi wrażliwych i z wyrobionym gustem, od pop, poprzez soul aż do rocka. Nie trzeba chyba dodawać, że wokalnie „Sklejam się” to najwyższy światowy poziom! Grażyna Łobaszewska wciąż nie ma sobie równych.
Chyba nie ma osoby, która nie zna malowanych w ciepłych barwach Słoneczników, tajemniczej Gwiaździstej nocy albo urokliwego obrazu z Tarasem kawiarni w nocy. Te wybitne dzieła Vincenta van Gogha, holenderskiego malarza, są pretekstem do rozmyślań nad krótkim, lecz bardzo twórczym życiem artysty. Autorka tekstu, pasjonatka sztuki Agnieszka Kijas, zagląda za płótna jego wielkich obrazów, by zapoznać Czytelników z fascynującymi motywami działania i tajemnicami biografii twórcy. Zajmującą opowieść uzupełniają liczne reprodukcje jego dzieł.
Rewolucyjne odkrycie: oddanie podobieństwa przedmiotu czy osoby na rysunku nie jest to sprawą wyjątkowego talentu czy zdolności manualnych – tylko umiejętnego patrzenia. Problemem “nieartystycznego” patrzenia jest to, że zauważając przedmiot, od razu go nazywamy (drzewo, ściana, twarz, oko itd.), potem zaś automatycznie odwołujemy się do swojej wiedzy o takim przedmiocie, a nie do tego, co rzeczywiście widzimy. Ponadto w rysowaniu korzystamy z symboli, które wypracowaliśmy w dzieciństwie (określony sposób rysowania postaci, twarzy, domu, kwiatka itd.). W rezultacie rysunki wielu dorosłych wyglądają tak, jakby zrobiło je dziecko. Opracowane przez autorkę ćwiczenia rysunkowo-obserwacyjne (pozwalające na przestawienie się na myślenie przestrzenne, wzrokowe) wyrabiają nawyk faktycznego zauważania, jak wyglądają różne przedmioty (ich płaszczyzn, krzywizn, krawędzi, świateł, cieni, proporcji). To zaś pozwala na realistyczne oddanie ich na papierze. Ćwiczenia z książki oparte są na przebiegu pięciodniowego intensywnego kursu, który autorka udziela dorosłym osobom bez uprzedniego przygotowania plastycznego – czyli po prostu początkującym amatorom rysunku. Efekty kursu ukazują przykłady autoportretów wykonanych ołówkiem przez uczestników przed i po zakończeniu zaledwie pięciodniowej nauki. Książka zawiera ponad 400 ilustracji czarno-białych i 12 stron ilustracji kolorowych.
Historia wydaje się znana. A jednak nigdy nie została w całości opowiedziana. Związek najbardziej pożądanej gwiazdy Hollywood i najbardziej charyzmatycznego prezydenta Stanów Zjednoczonych trwał dziesięć lat, nim przekształcił się w love story pod ścisłym nadzorem. Nagrywani przez mafię, podsłuchiwani przez KGB, śledzeni przez CIA – kochankowie nigdy nie byli sami.
Przewija się tu wszystko: szantaż, manipulacja, sfałszowane wybory, brudne pieniądze. Marilyn Monroe, na skraju szaleństwa, i JFK, na granicy skandalu. Romans, a może nawet miłość? Lecz w czasie, gdy Prezydent słucha, jak Marilyn śpiewa „Happy Birthday”, szaleje tajna wojna, która przyniesie sporo ofiar.
Doskonale udokumentowana i świetnie napisana opowieść ukazująca oryginalny i obłąkany portret odrażającej Ameryki, gdzie wielkie polityczne marionetki, gangsterzy i miliarderzy prowadzą ze sobą bezlitosną walkę.
Nigdy nie są sami.
Mikrofony w materacach, otwory w ścianach, lunety na horyzoncie.
Domy mają oczy, ściany uszy.
"Dwudziestolecie" nie jest prezentacją wybranych aspektów międzywojennego teatru, lecz próbą zobaczenia tej epoki poprzez teatr - zawsze związany ściśle z rzeczywistością, która go współtworzy (i którą on współtworzy, zwracając uwagę publiczności na kwestie niedostatecznie przepracowane, drażliwe, pomijane w oficjalnym dyskursie). Wielką zaletą tej książki, obok bogactwa przywołanych kontekstów, jest właśnie pokazanie owego "systemu naczyń połączonych: z jednej strony Autorka wprawia więc w ruch zastane archiwa, wydobywając z nich niespodziewane znaleziska i zestawiając je w niespodziewane konfiguracje, z drugiej proponuje skomponowanie nowego archiwum dwudziestolecia, tasując zdarzenia, przesuwając je w inne miejsca, tworząc z nich nowe, zaskakujące układy. Dzięki temu dale czytelnikowi szansę żywego odniesienia tamtych zdarzeń do współczesności.
prof. UAM Ewa Guderian-Czaplińska
Pudło z siedziska od drewnianego krzesła. Na pudło naciągnięta świńska skórka. Do tego doklejony gryf ucięty wcześniej z uszkodzonej mandoliny. Najsłynniejszy instrument warszawskiej piosenki, bandżola barda stolicy, Stanisława Grzesiuka, to samoróbka, zrodzona z braku materiałów i wyjątkowej pomysłowości anonimowego więźnia pracującego w obozowym warsztacie w Gusen.
Teraz, ponad 70 lat po tym, gdy w obozowym warsztacie mechanik dokleił do dna krzesła gryf od uciętej mandoliny, Warszawskie Combo Taneczne nagrało na tej bandżoli album na 100-lecie urodzin Stanisława Grzesiuka. W brawurowym stylu udowadniają, że folklor warszawski jest nieśmiertelny i niezniszczalny…
Lista utworów:
1. U Bronki wstawa (aut. nieznani)
2. Choć z kieszeni znikła flota (aut. nieznani)
3. Bujaj się Fela (muz. Tadeusz Kwieciński, sł. Stefan Wiechecki “Wiech”, A. Antoniewicz)
4. Kaziu nie bądź kiep (aut. nieznani)
5. Fabrykantka (aut. nieznani)
6. Antek (aut. nieznani)
7. Hanko (muz. Jakub Kagan, sł. NN)
8. Noc ciemna i zimna (aut. nieznani)
9. Niech żyje wojna (muz. NN, sł. Lucjan Szenwald)
10. Nie masz cwaniaka nad Warszawiaka (muz. S. Grzesiuk, sł. S. Wiechecki “Wiech”)
11. Tango grajcie mi (muz. Wiktor Krupiński, sł. St. Felix)
12. W Saskim Ogrodzie (muz. Władysław Dan, sł. Aleksander Jedlin)
13. Slowfox matrymonialny (muz. B.Goben, sł. Henryk Kotarski)
14. Ballada o Felku Zdankiewiczu (aut. nieznani)
15. Wszystkie rybki (aut. nieznani)
16. Nasza jest noc (muz. Stefania Górska, sł. NN)
17. Nie zawracaj kontrafałdy (aut. nieznani)
18. Gienio Piekutoszczak (aut. nieznani)
19. Serenada do kuchty (aut. nieznani)
20. Czarna Mańka (muz. Feliks Halpern, sł. Czesław Gumkowski)
21. Muzykalna rodzinka (aut. nieznani)
22. Wyznanie skruszonego ochlapusa (aut. nieznani)
Już w wieku 13 lat zaczął komponować piosenki. Przez lata zagrał mnóstwo koncertów, w czasie których dał się poznać jako genialny wokalista o głosie porównywanym do Franka Sinatry. Świetnie czuje się w jazzie, soulu i ambitnym popie - i taka jest jego pierwsza długo oczekiwana autorska płyta ""Metamorphosis"". Genialnie zaśpiewana, zmysłowa, z pięknymi melodiami, których nie da się zapomnieć. I z mądrymi tekstami, za które odpowiadają Tomasz Organek, Janusz Onufrowicz, Michał Zabłocki i Sławek Uniatowski.
Dzieło (tego słowa nie używam na wyrost) "Rynek mediów w Polsce. Zmiany pod wpływem nowych technologii cyfrowych" to bardzo ambitna próba utworzenia swoistego kompendium wiedzy na temat szeroko pojmowanych skutków cyfryzacji dla branży medialnej. Biorąc pod uwagę, że branża ta (obok programowania) jest jedną z pierwszych, która uległa pełnej cyfryzacji, poruszone zagadnienie ma znacznie szersze implikacje, obejmujące efekty szybko postępującej cyfryzacji całej gospodarki (...).
Połączenie bardzo udanego syntetycznego przeglądu teoretycznych i praktycznych implikacji cyfryzacji mediów dla Polski sprawia, że dzieło jest jednocześnie interesujące z punktu widzenia świata nauki, dydaktyki (studenci) i biznesu medialnego. Zawiera też liczne wątki dotyczące regulacji cyfrowych mediów interesujące dla ustawodawców i polityków oraz administracji państwowej".
prof. dr hab. Bohdan Jung, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie
Tytuł przewrotny, bo autor, wybitny brytyjski krytyk dizajnu, nie tylko o Bauhausie pisze: A jak autentyk, B jak Bauhaus, C jak cztery kółka – i tak aż do końca alfabetu. To subiektywny, wycinkowy, ale jednocześnie fascynujący portret przedmiotów z których powstał (i nadal powstaje!) nowoczesny świat. Deyan Sudjic, dyrektor Design Museum w Londynie, w kilkudziesięciu niedługich rozdziałach z równą swadą pisze o architekturze, jak i o grach komputerowych na przykładzie serii Grand Theft Auto; zajmuje się tematami bardzo rozległymi (film, moda, funkcjonalizm), ale skupia się również na drobiazgach, które wszyscy dobrze znamy z codziennego życia. Nie przestaje zadawać pytań i dociekać natury otaczających nas wytworów współczesności: czym jest autentyczność, a czym podróbka? Dlaczego niedoskonały przedmiot może być bardziej wartościowy niż jego perfekcyjnie dopracowany odpowiednik? Czemu ornament jest sprawą śmiertelnie poważną? Dociekliwość, iście angielskie poczucie humoru i autoironia to cechy charakterystyczne twórczości Sudjica, B jak Bauhaus zaś to książka, której nie sposób odłożyć na półkę.
Deyan Sudjic jest dyrektorem Design Museum w Londynie. Opublikował wiele książek na temat architektury i dizajnu, m.in. The Edifice Complex: How the Rich and Powerful Shape the World, 100 Mile City i Norman Foster: A Life in Architecture. Współtworzył miesięcznik poświęcony architekturze „Blueprint”, jako krytyk współpracował także z „The Observer”. W 2002 roku był dyrektorem Biennale Architektury w Wenecji. W 2013 roku nakładem wydawnictwa Karakter ukazał się jego Język rzeczy, znakomicie przyjęte przez czytelników wprowadzenie do świata współczesnego dizajnu.
Czyta Filip Kosior
Ta książka to zapis rocznego pobytu autorki w Berlinie. Wnikliwe notatki z lektur, intymne wspomnienia o rodzinie i przyjaciołach, szczere komentarze na temat wystaw i sztuki. Ale i zatroskane spojrzenie w Polskę, udział w protestach ulicznych jak i zaangażowanie w ochronę przyrody od bluszczu na sąsiedniej kamienicy po Puszczę Białowieską. Anda Rottenberg w notatkach jawi się jako przenikliwa obserwatorka i aktywna uczestniczka życia społeczno- politycznego, a także jako wrażliwa odbiorczyni dzieł sztuki i literatury. Z mieszkania w berlińskiej dzielnicy Wannsee wspomina przeszłość i analizuje teraźniejszość.() uczestniczę w rozmaitych naukowych seminariach, zabieram głos w dyskusjach i biesiaduję. A także chodzę na koncerty i spotkania z ciekawymi ludźmi, wypożyczam i czytam książki, coś piszę, coś publikuję i obiecuję, że znów coś napiszę albo coś wygłoszę, albo zrobię jakąś wystawę. Z zewnątrz wygląda to tak, jakbym żyła w realnej rzeczywistości, a nie w jakimś wirtualnym balonie. Ale subiektywnie raczej płynę nad ziemią, jak jedna z moich ulubionych bohaterek ostatniej książki Olgi Tokarczuk, która już nie jest żywa, choć jeszcze nie umarła.fragment książki
Na Wojtusia z popielnika iskiereczka mruga, choć, opowiem ci bajeczkę, bajka będzie długa.
Najpiękniejsze chwile dziecka to te spędzone wspólnie z rodzicem. Rozkołyszcie maleństwo w rytm znanych i lubianych kołysanek, takich jak „Stary niedźwiedź", „Dorotka” i „Na Wojtusia z popielnika”. Wpadające w ucho miłe dźwięki kołysanki pomogą dziecku wyciszyć się przed snem i zasnąć.
Książka zawiera płytę CD z najbardziej znanymi polskimi kołysankami zaśpiewanymi przez utalentowaną artystkę Marię Holkę. Całość uzupełniona jest pięknie zilustrowanymi tekstami piosenek, a także bajką na dobranoc dla maluchów.
Napisana z polotem opowieść o architekturze ostatnich dziesięcioleci. Od Londynu po Dubaj dzisiejsi architekci prześcigają się w projektowaniu coraz bardziej monumentalnych, ostentacyjnych i ekstrawaganckich budynków, które radykalnie zmieniają miejski krajobraz. Ale pod wpływem globalizacji i wielkiego kapitału zmieniły się także prawa, jakimi rządzi się miejska przestrzeń – i w rezultacie to, jak wygląda nasze życie w miastach. Tom Dyckhoff, brytyjski krytyk architektury i urbanistyki, opowiada o tym wszystkim ze znawstwem, swadą i poczuciem humoru.
Gdy zejdziemy z powrotem na poziom ulicy, zostawimy The Shard, miniemy tarki do sera i korniszony i dojdziemy do ronda Old Street, które leży pół godziny drogi na północ od City, to natkniemy się na budynek o dziwnym wyglądzie. W pierwszej chwili trudno znaleźć słowa, żeby go opisać. Bo co można powiedzieć o ogromnym bloku mieszkalnym ze stali i szkła składającym się z dwóch połączonych kul, wyglądających jak para oderwanych od reszty ciała pośladków z odciśniętą na nich kratką? Rondo Old Street nie jest piękne. Przestrzeń o tego typu trudnej urodzie agenci nieruchomości nazywają ‘miejscem z charakterem’.
Książka Dyckhoffa pozwala z dystansem spojrzeć na to, co nazywane bywa „architekturą dla jednego procenta”.
Publikacja składa się z 2 części. Pierwszą stanowią ramy teoretyczne i metodologiczne dla badań własnych autorki. W drugiej przedstawiono wyniki badania nad praktykami muzycznymi warszawskiej młodzieży.
"Problematyka, jaka podejmuje Katarzyna Magdalena Wyrzykowska w swojej książce, ma kluczowe znaczenie dla rozmaitych przedsięwzięć badawczych dotyczących kultury współczesnej. Autorka słusznie zauważa, że muzyka nie była nigdy głównym przedmiotem badań socjologii. Szczególnie polska socjologia traktowała ten obszar marginalnie i z tego m.in. powodu rzeczona książka może być uznana za doniosłą próbę zasilenia dotychczasowego dorobku rodzimej socjologii muzyki. Można zresztą bez obaw założyć, że przyciągnie uwagę nie tylko wyspecjalizowanych socjologów, ale też muzykologów, psychologów, pedagogów i wszystkich zainteresowanych przemianami kultury współczesnej."
dr hab. Mirosław Pęczak, kierownik Zakładu Interdyscyplinarnych Badań nad Kulturą na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.
Pierwszy tom poświęcony jest wykorzystaniu filmu w edukacji i profilaktyce, ukazuje również kontekst filmowej fikcji i rzeczywistości istotny dla odbioru różnych działań z filmem.
Fenomen maski, nacechowany niezwykłym bogactwem znaczeń, funkcji i form kulturowych, wpisuje się w wielogłosowy dyskurs różnych nauk i metodologii. Projekt „Ogród Sztuk. Maska”, zorganizowany w 2016 roku na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego, osadził taką polifoniczną refleksję badawczą nad maską w trzech kontekstach problemowych: rytuału, teatru i literatury. W trzech częściach książki odpowiadających tej problematyce mieści się zarówno plan konferencyjnej sekwencji projektu, jak też wystąpienia badaczy zaproszonych do cyklu wykładów „Maski w kulturach świata”.
Projekt dopełniła wystawa ponad 100 masek etnicznych z prywatnych kolekcji. Książka zawiera częściową dokumentację fotograficzną tej wystawy oraz zapis dyskusji, która poprzedziła jej otwarcie. Wersja cyfrowa wystawy „Maski w kulturach świata”, prezentujące artefakty pokazane na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego oraz sukcesywnie uzupełniana o nowe obiekty, jest dostępna pod adresem maska.ug.edu.pl.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
