W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Płyta „KOMBI koncert 40-lecia” jest zapisem jubileuszowego koncertu zespołu KOMBI.
W 2016 r. zespół KOMBI świętował swoje 40-lecie. Z tej okazji wydał płytę "Nowy album" z premierowymi piosenkami, książkę "KOMBI - Słodkiego miłego życia - Prawdziwa historia" i zagrał koncert jubileuszowy.
Koncert 40-lecia odbył się w Gdańsku 24 czerwca 2016 r. i został zarejestrowany staraniem Sławomira Łosowskiego, lidera zespołu, tak zresztą jak pozostałe dwa rocznicowe koncerty KOMBI (10-lecia i 15-lecia) i tak jak one wydany na płycie.
Na płycie 40-lecia, podobnie jak na płytach 10-lecia i 15-lecia, obok piosenek są utwory instrumentalne. Warto tutaj przypomnieć, że pierwszą płytą zespołu (wydaną jako singel w końcu lat 70.) była instrumentalna kompozycja Łosowskiego Wspomnienia z pleneru. Jubileuszowy album składa się z dwóch krążków; do CD dodatkowo dodano DVD, a to dzięki temu, że koncert zarejestrowany został przez kilka kamer. Na CD jest 15 wybranych z koncertu utworów: 9 piosenek i 6 instrumentali, zaś DVD zawiera cały koncert bez bisów: 11 piosenek i 7 instrumentali w przepięknej oprawie laserów i pirotechniki. Utwory z obu krążków to przede wszystkim największe hity KOMBI, m.in. Słodkiego miłego życia, Kochać się za późno i Black and white, a ponadto 3 (na DVD 4) nowe piosenki z „Nowego albumu” wydanego przed rokiem jako zapowiedź jubileuszu zespołu. Koncertowe wersje zarówno starych hitów, jak i nowych piosenek są nasycone ekspresją i brzmieniową przestrzenią. Album "KOMBI koncert 40-lecia" to rarytas dla fanów tego zespołu i duża dawka dobrej muzyki dla tych, którzy dopiero odkrywają muzykę KOMBI.
tracklista:
CD
1. Bez ograniczeń energii
2. Wspomnienia z pleneru
3. Nietykalni
4. Czekam wciąż
5. Na dobre dni
6. Taniec w słońcu
7. Miłością zmieniaj świat
8. Za ciosem cios
9. Przytul mnie
10. Kochać cię za późno
11. Słodkiego miłego życia
12. Nowe narodziny
13. Black & white
14. Nowy Rozdział
15. Zaczarowane miasto
DVD
1. Bez ograniczeń energii
2. Wspomnienia z pleneru
3. Nietykalni
4. Czekam wciąż
5. Na dobre dni
6. Taniec w słońcu
7. Jaki jest wolności smak
8. Miłością zmieniaj świat
9. Tomek solo
10. Za ciosem cios
11. Przytul mnie
12. Kochać cię za późno
13. Słodkiego miłego życia
14. Nowe narodziny
15. Black & white
16. Nowy rozdział
17. Casablanka
18. Zaczarowane miasto
Książka, dzięki której młody czytelnik staje się choreografem i tworzy własne przedstawienie.Piękna, młoda Anna, nieakceptowana przez rodaków swojego małżonka, pochodzącego z wpływowej rodziny królewskiej, ma okazję zmienić swoją sytuację, dzięki samej królowej. Warunkiem jednak jest poprawna odpowiedź na zagadkę, zadaną przez władczynię. Pierwsza figura, potem druga, następnie ""pli"", po nim ""tendu""... Historia pięknej Anny układa się coraz płynniej. Ukochana córeczka odnajduje swoją mamę w różanym ogrodzie. Oazie spokoju oddalonej od lekceważących spojrzeń rodaków jej męża. Ukłon, oddanie,... kolejne ilustracje, przędą nić zagadki, ale czy zadanie królowej zostanie wykonane?Książka jest szansą na poznanie tańca baletowego w inny sposób, niż dotychczas proponowano. Nowy podgatunek bajki, baśni tanecznej, daje możliwość stworzenia krótkiego przedstawienia dla i przez jedno, lub kilkoro dzieci. Opowieść plus ilustracje z figurami baletowymi, na poziomie amatorskim i dla początkujących, kolorowe, pastelowe rysunki, jak kostiumy zawodowych tancerzy najsłynniejszych scen świata, to zachęta do zrozumienia języka baletu i spróbowania własnych sił w produkcji takiego przedsięwzięcia.
Pierwsza na rynku książka dla dzieci pokazująca wnętrza XX-wiecznego dworu wiejskiego
Jaś Ogonek, mała mysz, marzył o tym od dawna. Zmęczony życiem na wsi, wyrusza w poszukiwaniu przygody w wielkim świecie. I tak trafia do dworu wiejskiego właścicieli folwarku.
Oto niezwykła książka, która pomoże dzieciom zapoznać się z wnętrzami dworu wiejskiego z początku XX wieku. Wspólnie zajrzymy do pokojów wszystkich jego mieszkańców, a także do pomieszczeń pełniących kluczowe dla domu funkcje (kuchnia, kredens, jadalnia, stajnia z wozownią).
Jaś Ogonek szybko odkryje, że ma niezwykły dar – potrafi rozmawiać z przedmiotami. Dzięki temu dowiemy się:
• czym zajmował się pan domu,
• dlaczego kuchnia to kiepskie miejsce dla myszy,
• po co komu globus,
• dlaczego fortepian to taka maruda,
• skąd niedźwiedź w sieni,
• gdzie prowadziła winda,
• dlaczego żurnale są tak obrażalskie.
Nad poprawnością merytoryczną publikacji czuwał Jan Skuratowicz, profesor nadzwyczajny Instytutu Historii Sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, specjalizujący się w nowożytnej architekturze rezydencjonalnej. Piękne i pełne szczegółów ilustracje przygotowała rysowniczka Karolina Ostrowska.
Do lektury zapraszamy szczególnie rodziców z dziećmi w wieku przedszkolnym, uczniów szkół podstawowych i ich wychowawców.
Bożena Fabiani sięga do tradycji mitologicznej w europejskiej sztuce nowożytnej. Przybliża dorobek kultury klasycznej na przykładach malarstwa, a niekiedy także rzeźby. Pokazuje trwałość tradycji, ciągłość wątków, które trafiły do sztuki głównie w okresie renesansu i zadomowiły się w niej na kilka następnych wieków. Wszystko po to, by ocalić choć cząstkę światowego dorobku malarstwa bez znajomości mitologii nie można bowiem zrozumieć tysięcy obrazów wchodzących w skład kanonu sztuki europejskiej. Jak pisze autorka: Wyobraźnię Greków i Rzymian zaludniały tłumy najrozmaitszych duchów dobrych i złych bóstw, bogów, półbogów, nimf, a wszystkie te istoty były w przekonaniu większości ówczesnych realne i należało żyć z nimi w zgodzie.Mitologia, przekazywana przez wieki z pokolenia na pokolenie, stała się żywą częścią religii i egzystencji tych ludzi. Kiedy dziś bierzemy do ręki mity greckie i rzymskie, traktujemy je jak każdy inny wyraz literatury pięknej, a naukowiec dodatkowo widzi w nich źródło historyczne. Ale dla starożytnych Greków i Rzymian opowieści o bogach zawarte w tych dziełach były czymś więcej niż literaturą, stanowiły w pewnym sensie wyznanie wiary. Poznawali je już jako dzieci podczas wysłuchiwania opowieści Homera i innych autorów recytowano przecież na placach a także podczas świątynnych uroczystości, które były ważną częścią ich religii.Autorka omawia te mity, którymi malarze inspirowali się chętnie i często, takie jak opowieść o Pigmalionie, królu Cypru, i jego ukochanej Galatei. Niekiedy także sięga do tych mniej znanych opowieści, do których możemy zaliczyć historię pięknej królewny Atalanty, która wzbraniała się przed zamążpójściem, a dla konkurentów do swej ręki wymyśliła okrutne zawody.Bożena Fabiani skupia się na objaśnieniu tego, co przedstawiają dzieła, jednak nie pomija także samych artystów, którzy je tworzyli. Przypomina mniej znane fakty z życia malarzy, na przykład Jusepe de Ribery, rodowitego Hiszpana i syna szewca. Artysta osiadł w Neapolu, po czym postanowił nie dopuszczać na tamten teren żadnych obcych. Niedawno jeszcze sam przybysz, razem z pewnym malarzem Grekiem o nazwisku Belisario Corenzio oraz Neapolitańczykiem Gianbattistą Carracciolem założyli groźną organizację, tak zwaną Kabałę neapolitańską, która czynnie i bardzo skutecznie torpedowała artystyczne wysiłki innych malarzy. Doprowadzili na przykład do katastrofy statku wynajętego przez zakonników dozorujących prace budowlane przy katedrze, którym płynęli malarze z Bolonii, ale nie dopłynęli.Poza śledzeniem tradycji mitologicznej w sztuce nowożytnej autorka opowiada także o zabytkach pompejańskich oraz kulturze antycznej na wyspie Capri rozdziały im poświęcone mogą posłużyć czytelnikom jako krótkie przewodniki po tych miejscach. Przewodnik po Pompejach może być przydatny zwłaszcza teraz, gdy Włosi nie pozwalają cudzoziemcom oprowadzać swoich grup po wykopaliskach. Opowieść o Capri jest zaś znakomitym przykładem zjawiska przeciwnego do dbałości o tradycję, jakie się widzi w Pompejach, mianowicie ilustruje bezpardonową zagładę antyku dokonaną przez mieszkańców Capri.Epilog autorka poświęca wspomnieniu zmarłego niedawno Igora Mitoraja, zakochanego w antyku polskiego rzeźbiarza światowej sławy, który zaszczycił Bożenę Fabiani swoją przyjaźnią i przekonał do rzeźby współczesnej, tej czerpiącej piękno z odległej przeszłości. Jego dzieło wspaniale prezentuje się na tle ruin Pompejów, gdzie wiosną 2016 roku otwarto wielką wystawę Mitoraja, o której marzył, a której nie doczekał za życia.
Książka jest upoetyzowanym fotograficznym zapisem stanów duchowych nastolatków żyjących na przełomie lat 60 i 70. Mały realizm miesza się tutaj z marzeniami o wolnym świecie wypełnionym muzyką rockową, seksem, wielkim szmalem, zachodnią cywilizacją. Buty beatlesówki, adaptery Bambino , pocztówkowe płyty, wina patykiem pisane (bełty, bałagany, alpagi),włoskie ortaliony, kurtki szwedki , klej budapren oraz Tri´ (służące do wąchania) i gitarowe wzmacniacze to nieodłączny element scenografii tych gomułowskich, biednych czasów naznaczonych jednakowoż pokoleniową charyzmą.
Opis:Rok 2000 wyznaczył symboliczny początek współczesnego nurtu filmu komiksowego. Od chwili premiery filmu X-Men Bryana Singera, na podstawie komiksów amerykańskiego wydawnictwa Marvel, popularność oraz ilość kinowych przygód superherosów systematycznie rośnie, a wraz z nią także zainteresowanie stale poszerzającej się grupy fanów.Co jest przyczyną ogromnego sukcesu filmowych produkcji, które jeszcze pod koniec XX wieku uchodziły za synonim złego smaku?Co sprawia, że rzesze kinowych widzów z niecierpliwością przeczekują napisy końcowe, aby móc zobaczyć zapowiedzi kolejnych przygód swoich ulubieńców?Dlaczego Kinowe Uniwersum Marvela stało się wielkim fenomenem kulturowym?I w jaki sposób hollywoodzkim twórcom udaje się odtworzyć bogatą sieć personalno-fabularnych zależności, które cechują komiksowe epopeje z udziałem superbohaterów?Niniejsza książka stanowi odpowiedź na powyższe pytania, będąc jednocześnie pierwszym w Polsce naukowym, całościowym opisem współczesnego filmu komiksowego, a zarazem pionierską propozycją narzędzi badawczych dla analizy fikcyjnych uniwersów. Jest to autorska, linearna opowieść dotycząca źródeł i charakterystyki superbohaterskich opowieści, które najwyraźniej zdominowały popularne media na długie lata.Z recenzji:"Kinowe uniwersum superbohaterów. Analiza współczesnego filmu komiksowego Tomasza Żaglewskiego to książka znakomita i zawierająca - bardzo potrzebną - propozycję uporządkowania terminów, kategorii i pojęć genologicznych służących do opisu utworów komiksowych i powstających na ich podstawie dzieł filmowych, ze szczególnym uwzględnieniem seryjnych filmów i komiksowych serii opowiadających o bohaterach obdarzonych nadnaturalnymi możliwościami, mających jednak o wiele szersze zastosowanie. Jest ona oparta na dobrze dobranej literaturze przedmiotu (głównie obcojęzycznej, gdyż nasze rodzime badania opisywanego zjawiska są albo już dość stare, albo szczątkowe), omówionej kompetentnie i z odpowiednią dozą krytycyzmu.Pod względem metodologicznym jest Kinowe uniwersum superbohaterów propozycją posłużenia się tzw. nową historią filmu, która polega na równoległym badaniu tekstów filmowych i kontekstów, w jakich one się pojawiały (w tym wypadku: całego systemu produkcyjnego Hollywood, relacji pomiędzy publikacjami komiksowymi i utworami ekranowymi, reakcji fanów na adaptacje ich ulubionych dzieł, kulisy produkcji i analizę recepcji). Propozycja takiego spojrzenia na opisywane zjawisko jest świeża, intelektualnie nośna i jak najbardziej potrzebna".Prof. dr hab. Jerzy SzyłakUniwersytet GdańskiKsiążka jest oryginalną propozycją spojrzenia na procesy zachodzące współcześnie w obszarze filmowej popkultury. Zawiera kompetentnie sporządzone opisy mechanizmów miłośników kina popularnego. Publikacja jest przeznaczona dla czytelników komiksów i odbiorców kina superbohaterskiego, jak również dla studentów oraz wykładowców filmoznawstwa i kulturoznawstwa oraz pokrewnych kierunków. Zainteresują się nią także osoby śledzące historię i funkcjonowanie amerykańskiego przemysłu filmowego.
Edward Dziewoński (19162002) aktor, reżyser. Kojarzony przede wszystkim z założonym przez siebie kabaretem Dudek oraz Teatrem Kwadrat, noszącym dziś jego imię. Dla widzów pozostanie Kuszelasem z Kabaretu Starszych Panów, Dzidziusiem z Eroicy, ale także głosem Ferdynanda Wspaniałego z rysunkowego serialu. Dla znajomych i przyjaciół Dudek.O Dudku facecją: typulo nie z tej ziemi, a jednocześnie najsolidniejszy z przyjaciół. Podobnie książka; czytając ją, słyszymy niepowtarzalną melodię dudkowej narracji, smakujemy ekstrawagancje jego stylu. Nie ma tu chronologii, decyduje swoista logika wspominania. Przeskakujemy z epoki w epokę, z anegdoty w anegdotę, a jednocześnie zamykamy tom Dudka bogatsi o solidną wiedzę na temat teatru, kabaretu, filmu i telewizji powojennej, oraz o nieocenione wspomnienia przedwojennej Warszawy.Antoni MarianowiczWziął się raptem, znienacka, z marszu do zupełnie innej konkurencji. Pytałem Jak ci idzie? on: - Piszę, piszę. Ja to przyjmowałem, aż któregoś dnia mówi, że ma napisane, i dał do czytania. Przeczytałem z pewnym osłupieniem. Owszem, przez całe życie miał do czynienia ze słowem. Ale co innego siąść i w wolnych chwilach, a miał ich wtedy nie za dużo, napisać intrygujące wspomnienia.Tadeusz Konwicki
Książka Sztuka dźwięku. Technika i realizacja to podręcznik dla filmowców. W szczególności dla realizatorów dźwięku, producentów filmowych, telewizyjnych, ale również i radiowych; studentów szkół filmowych, przyszłych operatorów dźwięku oraz tych, których interesuje magia dźwięku.Zadziwiająco niewielka jest wiedza o dźwięku u kolejnych pokoleń filmowców, którzy nawet znając dokonania światowej kinematografii, nie umieją słuchać i analizować wpływu realizacji ścieżki dźwiękowej na całość doznań ocenić, jak wiele wrażeń, informacji i nastrojów przekazano im właśnie przez dźwięk i jakimi metodami to zrobiono. Nie doceniając dźwięku, nie potrafią wykorzystać go twórczo w swojej pracy, bojąc się nieznanej sobie materii. Ta książka ma to zmienić!
"Wszystko co dobre zachowuję w pamięci. Dziś składam podziękowania tym wszystkim, którzy pamiętają śpiewane przeze mnie piosenki. To właśnie im dedykuję ten album." - Sława Przybylska Najpiękniejsze polskie piosenki w wykonaniu Sławy Przybylskiej zebrano na albumie „Pamiętasz…”. Płytę wydano z okazji 60-lecia pracy twórczej piosenkarki. To aż 17 piosenek, które artystka wykonuje z Zespołem Kameleon. Wydawnictwo, to zbiór przepięknych kompozycji, które obrazują dorobek artystyczny Sławy Przybylskiej. Elegancja, gracja, poetycka warstwa liryczna i dopracowane w każdym calu instrumentarium to cechy charakterystyczne najnowszego albumu.
tracklista:
1. Siedem dobrych lat
2. Poszłabym ja na kraj świata
3. W Jaworkach
4. Słowik
5. Czy to bajka
6. To wszystko z nudów
7. Tango Notturno
8. La Boheme
9. Tbiliso
10. A jak poszedł król na wojnę
11. Nie zabierajcie chłopców na wojnę
12. Gdzie są kwiaty z tamtych lat
13. Jeruzalem (psalm 137)
14. Rebeka
15. Rebeka tańczy tango
16. Przyjechałam powtórzyć jesień
Ikony to fenomen niezwykle interesujący, choć jeszcze nie do końca poznany. Najstarsze ikony podlaskie pochodzą z połowy XVI w., lecz największa i najbardziej różnorodna grupa obiektów jest datowana na XVII i XVIII stulecie.Joanna Tomalska, historyk sztuki i kierownik Działu Sztuki Muzeum Podlaskiego, jest współautorką książek dotyczących historii Białegostoku z serii Białystok nie tylko kulturalny.W tym albumie zabrała najciekawsze i najpiękniejsze ikony znajdujące się na Podlasiu. Wśród 40 obrazów w publikacji, znajdują się ikony różnych wyznań Kościoła Wschodniego: prawosławne, staroobrzędowe oraz unickie, które bliższe są malarstwu zachodnioeuropejskiemu. Przy każdym ze zdjęć znajduje się opis obrazu zawierający jego rys historyczny oraz omawiający walory estetyczne. Tak bogaty i różnorodny zbiór odkrywa niezwykłą urodę dział sztuki oraz przybliża ich głęboką symbolikę.
Nowe słowa w piosence. Źródła. Rozlewiska pod redakcją Magdaleny Budzyńskiej-Łazarewicz i Krzysztofa Gajdy to monografia poświęcona refleksji nad rolą i formą tekstów piosenek w ostatnich dziesięcioleciach. Tytuły poszczególnych części książki pochodzą z pieśni Źródło Jacka Kaczmarskiego i mają przede wszystkim charakter metaforyczny. Opisują jednak merytoryczny podział tekstów, powiązanych wspólnymi wątkami, czasem chronologią, tematyką lub celem badawczym. I tak część I (Ściany wąwozu) wiąże artykuły, mówiące o metodologii i historii badań tekstów w piosenkach, w części II (Tej rzeki historia) znalazły się teksty na różny sposób odnoszące się do problematyki pieśni bardowskiej, część III (Cienie drzew, ślady głazów) to spojrzenie na szczególne przypadki z historii polskiej piosenki. Część IV (Nurt po piachu się wije) uwzględnia spojrzenia badawcze odnoszone do nowszych zjawisk w polskiej twórczości słowno-muzycznej, zamyka zaś tom część V (Rozlewiska), poświęcona kontekstom, które pozostają w silnym związku z tematyką piosenki.
Ze wstępu
Magdalena Saryusz-Wolska, adiunkt w Instytucie Kultury Współczesnej Uniwersytetu Łódzkiego, w latach 2010–2015 pracowała w Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie, od 2015 roku współpracuje z Niemieckim Instytutem Historycznym w Warszawie. Autorka książki Spotkania czasu z miejscem. Studia o pamięci i miastach (2011), redaktorka i współredaktora wielu opracowań zbiorowych, w tym: Pamięć zbiorowa i kulturowa. Współczesna perspektywa niemiecka (2009) oraz Modi memorandi. Leksykon kultury pamięci (2014). Publikowała m.in. w „Osteuropa”, „German Life and Letters” oraz „Participations. Journal of Audience and Reception Studies”. Stypendystka kilku fundacji i instytucji – ostatnio MNiSW.
Opis:
Ikony normalizacji. Kultury wizualne Niemiec 1945–1949 to książka, która omawia znaczenie obrazów w odbudowie powojennych społeczeństw niemieckich. Filmy, fotografie prasowe, plakaty czy znaczki pocztowe to ważne czynniki przemian i powrotu do „normalności”. Obrazy odegrały istotną rolę w rozrachunku z przeszłością, oferowały też atrakcyjne wyobrażenia o przyszłości. W bogato ilustrowanej pracy autorka przedstawia szerokie spektrum powojennych tematów i prezentuje panoramę mediów niemieckich w pierwszych latach po zakończeniu drugiej wojny światowej. Główne obszary analizy to: wizualne rozliczenie z nazizmem, obrazy ruin i odbudowy oraz popularne reprezentacje ciała po drugiej wojnie światowej.
Oddajemy w Wasze ręce I tom historii rzemiosła i organizacji rzemieślniczych w Gdyni pt. Siła Niepokonana, obejmujący lata 1920-1956. Osoby autorów tego tomu są gwarancją stworzenia dzieła rzetelnego i szczegółowego, ważnego dla obecnego i przyszłych pokoleń gdynian.Gorąco polecam Państwu niniejszą publikację, która ma ocalić od zapomnienia cechy funkcjonujące w mieście Gdyni. Z nostalgią możemy powspominać wymienione w tej książce zawody rzemieślnicze, które w omawianym okresie 90. lat wymarły na skutek produkcji przemysłowej na masową skalę.Obecnie zalewani jesteśmy produktami wytwarzanymi w krajach Dalekiego Wschodu, sprzedawanymi w relatywnie niskich cenach. Współczesne wyroby są w sposób skomplikowany konstruowane i wykonywane w wysoko zaawansowanej technologii, żeby uniemożliwić ich naprawę, a jedynie wymianę podzespołów. Wyroby te nie posiadają swojej duszy, gdyż w ich wytworzenie nie została włożona inteligencja, serce, wiedza i pot mistrza. Wielu z Państwa odnajdzie w tej książce nazwiska rzemieślników, których jesteście potomkami bądź korzystaliście z ich usług.Adam Wika CzarnowskiStarszy Cechu Rzemiosła i Przedsiębiorczości w Gdyni
Ze wstępu:
Złote Jabłko to cykl 18 fotografii autorstwa Kamila Olechwirowicza, prezentujący najciekawsze prace, które powstały na przestrzeni kilku ostatnich lat. Tytuł nawiązuje do szeroko pojętego owocu jabłoni - symbolu kultury europejskiej. Począwszy od odwołań biblijnych, poprzez mitologię grecką i celtycką, przez wieki owoc nabierał przeróżnych metafor - niezgoda, chaos, system ocen i norm moralnych, to również płodność, miłość, objawienie, wiedza.
Konrad Wielądek
[Manager artysty fotografa Kamila Olechwirowicza, współzałożyciel Fuzji Sztuki]
Zanurzeni w zabieganej codzienności mijamy je niemal nieświadomie. Warszawskie pałace. Stały element krajobrazu, budynki jak wiele innych. Dziś są siedzibami urzędów, muzeów czy uczelni. Obiektami użyteczności publicznej. Dziejowe burze i powojenna urawniłowka zmiotły nie tylko fizyczną tkankę miasta. Znikł barwny świat ich dawnych właścicieli - magnatów, hrabiów oraz znienawidzonej przez miniony system burżuazji. Wraz z arystokracją pałace opuściło nie tylko przebogate wyposażenie, ale przede wszystkim ożywiający je duch…
Odeszły w niepamięć rodowe tradycje, obyczaje i uprzedzenia. Nikt już nie snuje przy kominku opowieści o dokonaniach i chwale przodków, koligacjach, mezaliansach i rodzinnych tragediach. Pozostała, często rekonstruowana, bezosobowa architektura. A przecież milczące dziś mury były świadkami wiekopomnych i chwalebnych wydarzeń. Porażających rodzinnych dramatów. Czynów głupich czy wręcz haniebnych. Romantycznych historii, które i dziś z niejednego oka wycisnęłyby łzę wzruszenia. Wystarczy zatrzymać się na chwilę i wsłuchać w opowieści starych murów…
Teatr w Polsce – to rocznik poświęcony polskiemu życiu teatralnemu, gromadzący kompletne informacje dotyczące wszystkich działających w Polsce teatrów – zarówno instytucjonalnych wszystkich szczebli, jak i działających jako stowarzyszenia, fundacje, jednostki prywatne czy inicjatywy społeczne – a także szkół artystycznych, festiwali, instytucji, agencji itd.
Wiedza o zdarzeniach ułożona jest w alfabetycznym układzie miast – od Andrychowa do Żywca, w obrębie których powtarzany jest układ zapisu informacji w kolejności: teatry dramatyczne, teatry muzyczne, teatry lalkowe, teatry tańca i ruchu, teatry inne, przedstawienia impresaryjne, kabarety, instytucje, agencje, sale teatralne, szkolnictwo, festiwale, konferencje, wystawy i czasopisma. Tom zawiera też informacje o indywidualnych nagrodach i odznaczeniach oraz teatralnych portalach internetowych, wykaz osób zmarłych, opisy cyklicznie organizowanych konkursów dramaturgicznych i projektów organizowanych pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Publikacja zawiera kilkanaście rozmaitych indeksów oraz analizy statystyczne sezonu.
Nie ulega wątpliwości, że Bach był geniuszem. Lecz, jakby tego było mało, przekazał on muzyczne uzdolnienia także swoim czterem synom, dzięki którym także oni, gdy dorośli, stali się ważnymi kompozytorami. Jest to przykład wyjątkowy w całej historii muzyki, tym bardziej niezwykły, że każdy z synów Bacha rozwinął własną osobowość artystyczną i, choć wszyscy wiele zawdzięczali naukom ojca, na płaszczyźnie stylistycznej prędzej czy później wyzwolili się spod jego przemożnego wpływu.
Losy życia i działalności muzycznej tych czterech indywidualności o bardzo różnych temperamentach biegły odmiennymi ścieżkami, które przecinały się tylko przy rzadkich okazjach.
Najstarszy z braci, Wilhelm Friedemann (Bach drezdeński), wspaniały organista o niestałym i kapryśnym usposobieniu, który zmarł w biedzie, był przeciwieństwem młodszego o cztery lata Carla Philipa Emmanuela (Bacha berlińskiego), który w swoich czasach był bardzo znany, przyjaźnił się z pisarzami i filozofami, a Haydn i Beethoven podziwiali go jako nowatora w sztuce gry na instrumentach klawiszowych.
Dwaj kolejni bracia, pochodzący z drugiego małżeństwa ojca, byli dużo młodsi, lecz podobnie jak tamci tworzyli parę o przeciwstawnych charakterach: Johann Christoph Friedrich (Bach bückeburski), wiodący spokojne i ustabilizowane życie kompozytor licznych dzieł z przełomu baroku i klasycyzmu, ma niewiele wspólnego z młodszym Johannem Christianem (Bachem londyńskim), światowcem i podróżnikiem, tworzącym w stylu galant, który jako jedyny z całej czwórki komponował opery, niezwykle cenione przez Mozarta. Synowie Bacha, którzy niesłusznie popadli w zapomnienie w miarę jak rosła sława ich ojca, a Haydn, Mozart i Beethoven wyrastali na niekwestionowane autorytety, znów zaczynają cieszyć się coraz większym zainteresowaniem. Książka ta, pierwsza w całości im poświęcona, opowiada o ich karierze, twórczości i otoczeniu.
Tematem książki Marca Vignala ""Synowie Bacha"" jest pokolenie kompozytorów, synów wielkiego lipskiego kantora: Wilhelma Friedemanna, Carla Philippa Emanuela, Johanna Christopha Friedricha i Johanna Christiana. Francuski badacz przybliża nam sylwetki kompozytorów, którzy, działając w epoce przejściowej, wywarli niebagatelny wpływ nie tylko na rozwój nowych, bardziej uczuciowych prądów muzycznych – stylu galant czy Empfinsamer Stil, ale także byli inspiracją dla czołowych kompozytorów klasycyzmu takich, jak Mozart i Haydn. Książka bardzo plastycznie ukazuje biografie wszystkich czterech kompozytorów na tle epoki, naświetla ich drogę muzyczną, omawia twórczość, poszukuje różnic i cech wspólnych. Autor cytuje wiele oryginalnych dokumentów, malując również portrety niektórych postaci współczesnych Bachom – niekoniecznie muzyków – będących z czwórką bohaterów w ścisłym kontakcie, jak: Fryderyk ii, Lessing, Herder czy Burney, eksploruje również życie muzyczne i intelektualne miast, w których przebywali (Drezno, Berlin, Hamburg, Londyn). Wilhelm Friedemann i Johann Christoph Friedrich napisali stosunkowo mało, w przeciwieństwie do Johanna Christiana, a przede wszystkim Carla Philippa Emanuela, którzy pozostawili po sobie obszerną i wartościową spuściznę. Autor poświęca również sporo miejsca fundamentalnemu dziełu z dziedziny pedagogiki muzycznej, jakim był ""Versuch über die wahre Art das Clavier zu spielen"", czyli traktat ""O prawdziwej sztuce gry na instrumentach klawiszowych"", którego tłumaczenie polskie również ukazało się w wydawnictwie Astraia. Książka jest pierwszą biograficzną pozycją poświeconą w całości synom wielkiego Jana Sebastiana.
Marc Vignal jest autorem wyróżnionej licznymi nagrodami monografii o Haydnie, książek o Mahlerze i Sibeliusie, a także współautorem licznych dzieł zbiorowych. Był także naczelnym redaktorem Larousse de la musique.
Hans Rudolf Bosshard, wybitny szwajcarski typograf, autor książki Der Typografishe Raster/The Typographic Grid, w której rozwinął podstawy teoretyczne i opisał różne metody projektowania na siatkach. Jego książka Reguła i intuicja jest próbą wyjaśnienia wzajemnych powiązań reguł i intuicji oraz funkcji, jakie pełnią one w procesie projektowania typograficznego.
Długo wyczekiwany finał jednej z najlepszych współczesnych serii komiksowych! Paper Girls wyruszają w ostatnią, emocjonującą podróż. Tego nie można przegapić!
Zespół został założony w 2015 roku przez muzyków związanych z Toruńską Orkiestrą Symfoniczną oraz zespołem Disparates. Punktem wyjścia stały się piosenki Bartka Kulika inspirowane muzyką folkowych songwriterów lat sześćdziesiątych. Na pierwszą płytę Późnego Lata (która oprócz wspomnianego folku zawiera także elementy piosenki poetyckiej, muzyki filmowej, cygańskiego jazzu i alternatywnego rocka) składa się trzynaście utworów. Muzyka grana przez zespół oparta jest w dużej mierze na klasycznym brzmieniu instrumentów akustycznych (smyczki, instrumenty dęte, instrumenty etniczne). Zespół celowo zrezygnował z dobrodziejstw, jakie niosą ze sobą nowe technologie, w tym z brzmień „syntetycznych”.W warstwie tekstowej utworów mieszają się elementy baśniowości z codzienną prozą, bezpośrednie odniesienia do obecnych sytuacji społecznych czy nawet politycznych z symboliczną, nie stroniącą od surrealizmu poetyką. Całość: muzyka i tekst, tworzą swoisty realno-magiczny świat, w którym słuchacz ma pewną przestrzeń do indywidualnej interpretacji. Skład zespołu: Bartek Kulik – wokal, gitara, ukulele, mandolina; Agnieszka Grajkowska-Wierzba – saksofony; Grzegorz Bojanowski – bas; Przemek Rynkowski – akordeon, dzwonki; Wojtek Skruszewicz – skrzypce; Łukasz Tur – waltornia, skrzydłówka; Adam Zaguła – perkusja.
tracklista:
1. 10 lat później
2. Latawiec
3. Bruno
4. Późne lato
5. Grześ
6. Garda
7. Piosenka marcowa
8. Piosenka sierpniowa
9. Piosenka grudniowa
10. Czarna róża
11. Lea
12. Zuzia
13. Major melduje się w Dreźnie
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
