W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
„Legendy polskiej sceny” to seria kompilacji dedykowana najważniejszym wykonawcom w historii rodzimej muzyki rozrywkowej. Każdy tytuł poświęcony jest innemu, ale za każdym razem tak samo istotnemu, artyście lub całemu zespołowi. Takiemu jak na przykład Perfect. Na płycie znalazło się aż siedemnaście utworów z dorobku grupy, w tym sześć w wykonaniu koncertowym. Tracklista tej kompilacji pęka w szwach od wielkich przebojów. Począwszy od „Co za hałas, co za szum”, przez „Idź precz!”, „Ale w koło jest wesoło”, „Nie płacz Ewka”, "Kołysankę dla nieznajomej” i „Nie mogę Ci wiele dać”, aż do słynną „Autobiografię”. Znalazło się tutaj również miejsce dla wybranych piosenek z bardzo dobrej, ale niedocenionej płyty „Schody”.
tracklista:
1. Co za hałas, co za szum
2. Idź precz!
3. Ale w koło jest wesoło
4. Nie bój się tego wszystkiego (Chodź kochanie)
5. A kysz, biała mysz
6. Nie płacz Ewka
7. Nie patrz jak ja tańczę
8. Obracam w palcach złoty pieniądz
9. Wyspa, drzewo, zamek
10. Chce mi się z czegoś śmiać
11. Objazdowe nieme kino
12. Kołysanka dla nieznajomej
13. Nie mogę Ci wiele dać
14. Schody
15. Urodziłem się nie do pary
16. Autobiografia
17. Chcemy być sobą
„Legendy polskiej sceny” to seria kompilacji dedykowana najważniejszym wykonawcom w historii rodzimej muzyki rozrywkowej. Każdy tytuł poświęcony jest innemu, ale za każdym razem tak samo istotnemu, artyście lub całemu zespołowi. Takim jak na przykład Lech Janerka i jego legendarna kapela Klaus Mitffoch. Na płycie znalazło się aż szesnaście utworów a wśród nich nagrania zarówno z solowego repertuaru Janerki, jak i z czasów wspomnianego zespołu. Te pierwsze reprezentują na przykład „Historia podwodna”, „Ta zabawa nie jest dla dziewczynek” oraz „Jest jak w niebie”, te drugie – „Jezu jak się cieszę”, „Strzeż się tych miejsc” oraz „Ewolucaj, rewolucja i ja”.
tracklista:
1. Jezu, jak się cieszę
2. Powinność kurdupelka
3. Ewolucja, rewolucja i ja
4. O głowie
5. Klus Mitroh
6. Ogniowe strzelby
7. Strzeż się tych miejsc
8. Dla Twojej głowy komfort
9. Ta zabawa nie jest dla dziewczynek
10. Jest jak w niebie
11. Konstytucje
12. Lola (chce zmieniać świat)
13. Niewole
14. Historia podwodna
15. Tryki na start
16. Nad ranem śmierć się śmieje
Najbardziej kontrowersyjna płyta w dyskografii Lady Pank. Największe przeboje zespołu, takie jak „Kryzysowa narzeczona”, „Mała wojna”, „Zawsze tam, gdzie Ty”, „Mniej niż zero”, czy „Zamki na piasku”, zostały na niej podane w rytmie… techno. Za ten eksperyment odpowiedzialny jest Wojtek Olszak, aranżer, producent oraz instrumentalista, który przygotował wszystkie remixy. Od razu rozpoznawalne brzmienie grupy zestawił z brzmieniami zaczerpniętymi z muzyki elektronicznej, drum and bassu, breakbeatu oraz trip hopu, czego efektem jest płyta jedyna w swoim rodzaju. Ciekawostką jest, że w niektórych utworach pojawiły się zmiany również w ich tekstach. Co prawda są to drobne różnice, ale dla fanów Lady Pank na pewno do wychwycenia. W skrócie: „W transie” to na pewno nietypowy projekt jak na LP, ale godny poświęcenia mu uwagi.
tracklista:
1. Mała wojna
2. Kryzysowa narzeczona
3. Zamki na piasku
4. Vademecum skauta
5. Zostawcie Titanica
6. Zawsze tam gdzie Ty
7. Tańcz głupia, tańcz
8. Wciąż bardziej obcy
9. Mniej niż zero
10. Tacy sami
Stara stolica Polski bije dziś rekordy popularności jako najpopularniejsza polska destynacja turystyczna. Jak sugestywnie opowiadać jej dzieje i kulturę, by zainteresować młodego czytelnika? Czy tysiącletnią historię Krakowa można zmieścić w jednej książce? Krakow: History and Art to synteza jego dziejów i kultury. Liczne fotografie, poręczny format i miękka oprawa sprawiają, że z książką w dłoni można odkrywać miasto tysiąca skarbów na wiele nieoczywistych sposobów.
Dla twórców wydawnictwa Kraków to nie tylko zbiór wybitnych pomników architektury różnych epok, które przed czterdziestoma laty znalazły się w gronie pierwszych dwunastu obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Kraków to również skarbiec, w którym przez wieki gromadzono dzieła sztuki oraz inne świadectwa historii oraz miasto-mit.
Książka podzielona została na chronologiczne rozdziały, opowiadające dzieje Krakowa od najdawniejszych czasów po współczesność. W każdym z nich zabrali głos autorzy dwóch specjalności: historyk naszkicował szerokie tło epoki, w którym obok zagadnień politycznych poruszył kwestie religijne, ekonomiczne i społeczne, a historyk sztuki uzupełnił ten obraz, oferując syntezę dziejów szeroko pojętej kultury artystycznej.
Tego obrazu dopełniają „kapsuły” – rodzaj ekskursów, oddzielonych graficznie od tekstu głównego, dotyczących tematów wartych szczegółowych dopowiedzeń, takich jak historia i znaczenie Rynku Głównego, Kościoła Mariackiego, wawelskich arrasów, twórczości Stanisława Wyspiańskiego czy drogi „Damy z gronostajem” Leonarda da Vinci pod Wawel.
Fotografie, zebrane w formę katalogu, złożyły się na bogaty materiał ilustracyjny. Wybrane przez dzieła stanowią przede wszystkim przegląd wartości przesądzających o bogactwie tożsamości Krakowa. Opatrzone niekiedy dłuższymi podpisami, prezentują spójną i sugestywną narrację o dziejach krakowskiej metropolii.
Książka jest owocem pracy zespołu wybitnych badaczy zaproszonych do współpracy przez prof. Jacka Purchlę przy okazji projektu Tysiąc skarbów Krakowa (2018), zainicjowanego przez prezydenta Jacka Majchrowskiego. W gronie autorów znaleźli się najlepsi specjaliści od historii i kultury miasta: Andrzej Chwalba, Krzysztof J. Czyżewski, Kamila Follprecht, Edyta Gawron, Karolina Grodziska, Mateusz Grzęda, Anna Król, Waldemar Łazuga, Michał Niezabitowski, Zdzisław Noga, Magdalena Piwocka, Jacek Purchla, Krzysztof Stopka, Marek Walczak, Janusz Wałek.
Problematyka polska, w rozmaity sposób pojmowana i wyobrażana w kulturze i sztuce europejskiej XIX wieku, znalazła również znaczący oddźwięk w ówczesnej twórczości muzycznej. Przejawił on się w wielu kompozycjach traktującch o Polsce i Polakach, w dziełach muzycznych napisanych przez twórców zagranicznych długiego XIX stulecia. Wyobrażenia kompozytorów dotyczące obcego kraju, nieobecnego wówczas na mapie Europy, zaznaczyły się w doborze tematyki pozamuzyznej, a także w sposobach jej sugestywnego uwydatnienia za pomocą wprowadzonych rozwiązań dźwiękowych. Zagadnienia te z pewnością zainteresują polskiego czytelnika, który ma okazję spojrzenia na własny naród, jego historię i kulturę, oczami mieszkańców Europy, przedstawicieli elity artystycznej innych krajów. Poznanie tego repertuaru pozwala na zrozumienie nie tylko ówczesnego traktowania Polski i Polaków, ale umożliwia również refleksję na temat przejawiających się i w naszej rzeczywistości uprzedzeń oraz stereotypów.
Praktyczny kurs plastyki
Treści teoretycznej towarzyszy najczęściej ćwiczenie plastyczne, wprowadzające w praktyce podane zagadnienia, inspirujące do twórczości, aktywizujące ucznia – autorką ćwiczeń jest Barbara Neubart.
Niektóre ćwiczenia poprzedzone są domową kuchnią plastyczną, czyli informacjami, jak przygotować materiały plastyczne potrzebne do wykonania pracy.
Inspiruje dzieci do własnej twórczości dzięki ciekawym propozycjom zadań plastycznych. Pozwalają one zastosować w praktyce zdobytą wiedzę.
Przejrzysta struktura podręcznika
Działy, a w nich rozdziały dzielące materiał nauczania – każdy rozdział stanowi jednostkę lekcyjną.
Przed każdym działem na stronie działowej umieszczono spis zagadnień i umiejętności, które uczeń zdobędzie podczas kolejnych lekcji (w punktach).
Po każdym rozdziale – pytania i polecenia Pomyśl i odpowiedz.
Indeks pojęć plastycznych na końcu podręcznika.
Zagadnienia plastyczne krok po kroku
Podręcznik napisany prostym, gawędziarskim językiem, bliskim uczniom, co daje gwarancję dobrego zrozumienia treści.
Zagadnienia plastyczne są wprowadzane stopniowo – od kropki i kreski do bardziej skomplikowanych, co gwarantuje wygodne i efektywne kształcenie.
Podobnie jak w klasie 5, w klasie 6 pojawiają się nawiązania do dziejów sztuki, charakteryzujące style różnych epok (m.in. renesansu, baroku, klasycyzmu, romantyzmu) i dające obraz warsztatu plastycznego artystów. Duży nacisk położono na to, jak omawiane style w sztuce inspirowały twórców kolejnych epok, zwłaszcza – współczesnych.
Atrakcyjne ilustracje zachęcają do twórczej pracy
Podręcznik jest swoistym zaproszeniem do świata sztuki. Duże, barwne ilustracje – reprodukcje dzieł sztuki, rysunki, infografiki – które są doskonałym uzupełnieniem zagadnień teoretycznych, działają na wyobraźnię uczniów i ją odpowiednio kształtują.
Podręcznik do klasy 6, którego układ powiązany jest ze świętami i uroczystościami szkolnymi oraz naturalnie wpisuje się w rytm roku kalendarzowego i cykl przyrody, zawiera różnorodny materiał, w tym wiele ciekawych wiadomości o kompozytorach, instrumentach czy pieśniach historycznych. Wszystkie informacje podano w bardzo przystępny dla ucznia sposób. Zadania i ćwiczenia z czytelnym systemem oznaczeń aktywizują dzieci do śpiewania i grania na instrumentach. Wprawki kompozytorskie i utwory z cyklu Zostań wirtuozem rozwijają talenty i uczą dzieci mówić językiem muzyki.Ciekawe zabawy muzyczne i repertuar piosenek znakomitych kompozytorów uwrażliwiają uczniów i rozwijają ich kreatywność, a czytanki wprowadzają w polską i światową kulturę, zarówno dawną, jak i współczesną. Podręcznik harmonijnie łączy teorię z praktyką, świat twórczości wysokiej ze współczesnym, komiksowym ujęciem, co doskonale inspiruje dzieci i do nich przemawia.Elementy podręcznika:W części Zostań wirtuozem znajdują się utwory do grania na szkolnych instrumentach.Muzyczny supełek zawiera rebus lub zagadkę.Na żółtych karteczkach Warto wiedzieć podano ważne informacje dotyczące świata muzyki.Fermata to zabawy muzyczne, które ułatwiają zapamiętywanie i uprzyjemniają lekcje muzyki.W części To ciekawe zamieszczono ciekawostki nie tylko o muzyce.Biogramy pomagają przybliżyć uczniom postaci sławnych kompozytorów.Nasze dzieje, nasza tradycja to część poświęcona postaciom lub wydarzeniom historycznym oraz ich związkom z muzyką.
Prezentowana publikacja jest pierwszym na rodzimym rynku wydawniczym opracowaniem poświęconym w całości programom telewizyjnym o książkach. Czytelnik znajdzie tu dokumentację, informacje i dane dotyczące pełnego repertuaru programów proksiążkowych, które wyemitowano w latach 2003-2018 na kanałach polskich stacji telewizji publicznej, prywatnej, regionalnej, edukacyjnej, satelitarnej, kablowej oraz internetowej. Wydawnictwo zawiera także charakterystykę najważniejszych z nich, przybliżając sposób, w jaki promowano i/lub starano się promować (realizowany scenariusz, wykorzystane środki i formy służące promocji) książki oraz czytelnictwo w tej szczególnej grupie programowej.
Monumentalne ‘sypialnie’ Moskwy, Plattenbauten Berlina wschodniego, warszawskie modernistyczne osiedla, kijowskie Brezhnevki; większości mieszkańców miast nazywa je domem, mimo to, powojenne przedmieścia Europy centralnej i wschodniej z biegiem lat stały się dla nas niewidzialne.
„Eastern Blocks” to fotograficzna podróż przez betonowe przedmieścia byłego bloku wschodniego, podczas której odkryjesz dzielnice, które po drugiej wojnie światowej stały się placem budowy pod ogromne osiedla mieszkaniowe, oraz prawdziwe architektoniczne unikaty, takie jak: latające spodki z betonu, domy na kurzych łapkach, czy monolity w kształcie młotka.
W środku ponad 100 fotografii autorstwa Zupagrafika, oraz owoce ich współpracy z lokalnymi fotografami. Książka podzielona jest na sześć rozdziałów, opowiadających o modernistycznej i brutalistycznej architekturze europejskich miast: Moskwy, Berlina Wschodniego, Warszawy, Budapesztu, Kijowa oraz Sankt Petersburga; zawiera prolog autorstwa dziennikarza Christopher’a Beanlanda, mapki oraz krótkie eseje opisujące historie dzielnic mieszkaniowych powyższych miast.
Zupagrafika to autor, niezależne wydawnictwo oraz pracownia grafiki, założona w 2012 w Poznaniu, przez hiszpańsko-polski duet - David’a Navarro i Martynę Sobecką. Tytuły wydawane przez Zupagrafika celebrują modernistyczną i brutalistyczną architekturę byłego bloku wschodniego i nie tylko. Nakładem wydawnictwa ukazały się do tej pory: „Blok Wschodni”, „Brutal London”, „Blokowice”, „Blokoshka”, „Paris Brut”, „Brutal East”, „The Constructivist”, „Modern East”, „Hidden Cities”, „Brutal Britain”.
Autor książek: Brutal London: Construct Your Own Concrete Capital (2016, wyd. Prestel Publishing), Brutal Britain (2018), Eastern Blocks (2019).
Aleksander Ford na świat przychodzi jako Mosze Lifszyc. Mosze ucieka przed nędzą pracy w fabryce, Aleksandra napędza ambicja i wiara w siebie. Pierwszy nigdy nie zrobił matury, drugi zmyśla studia na wydziale historii sztuki. Obaj kochają kino, które wciąż jeszcze jest nieme. Aleksander Ford debiutuje w wieku 21 lat, trzy lata później odbiera nagrodę za najlepszy film roku.
Ma talent, ale zamiast prostej ścieżki kariery wybiera niełatwą drogę twórcy zaangażowanego. Lawiruje pomiędzy komercyjnymi wymogami prymitywnego rynku filmowego, państwową cenzurą oraz ambicją robienia filmów „istotnych społecznie”. Wyrasta na pierwszego filmowego buntownika II RP. Przyparty do ściany, woli zrezygnować z gotowego filmu niż okroić go zgodnie z zaleceniami cenzury. Przez lata na peryferiach branży, po wojnie ląduje na szczycie. Znajomi obejmują najwyższe stanowiska w Polsce Ludowej — oni wybierają politykę na całego, on chce robić filmy i wreszcie żyć jak uznany reżyser. Ludzie niewiele mogą o nim powiedzieć, za to wszyscy pamiętają, czym jeździł. Dobre samochody, kobiety i garnitury szyte na miarę — tego ma sporo, i tylko filmów niewiele. W nowej Polsce ciężko je robić nawet komuś takiemu jak on. Władza oczekuje, że będzie trzymać się bezpiecznych tematów, ale on nie byłby wtedy Fordem.
Obraz człowieka wyłaniający się z dostępnych przekazów i wspomnień daleki jest od jednoznaczności. Komunista w mercedesie. Pamiętliwy satrapa, który wchodząc na plan filmowy każdego członka ekipy wita serdecznym uściskiem dłoni. Twórca chętnie korzystający z politycznych koneksji, którego Polański wspomina jako „niebywale kompetentnego filmowca”. W swych filmach nieraz podważa narodowe mity, ale potrafi je też podsycać. W swym środowisku budzi przeważnie niechęć. Kiedy w marcu ’68 staje się głównym celem ataków w świecie filmowym, nikt nie staje w jego obronie.
Krytyka jako interwencja. Sztuka, pamięć, afekt to wybór tekstów Ernsta van Alphena przygotowany z myślą o polskich czytelniczkach i czytelnikach. Autor pokazuje w nich, jak sztuka i literatura zmieniają nasze myślenie o świecie i sposobach jego doświadczania. W tym ujęciu obie dziedziny tworzą swoiste laboratorium, w którym rozmaite sposoby myślenia i postrzegania przekształcają się pod naporem wyobraźni, ujawniając szczególnie bolesne i niepokojące obszary kultury. Van Alphena interesują praktyki kulturowe będące formami interwencji nie tyle w aktywistycznym sensie tego słowa (choć i aktywizm wchodzi w grę w niektórych analizowanych tu przypadkach), ile w takim rozumieniu tej kategorii, które widzi w niej siłę przekształcania życia intelektualnego, społecznego i politycznego. Holenderski badacz otwarcie przyznaje, że dzięki interwencjom, jakie liczni polscy twórcy XX i XXI wieku podejmowali w obrębie kulturowej i politycznej historii Europy, udało mu się rozwinąć i pogłębić własną praktykę krytyczną.
Ernst van Alphen – badacz relacji między modernistyczną i postmodernistyczną literaturą a sztukami wizualnymi, awangardą, pamięcią i traumą Zagłady. Pracował w Muzeum Boijmans Van Beuningen w Rotterdamie oraz na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Opublikował m.in.: Caught by History. Holocaust Effects in Contemporary Art, Literature and Theory (Stanford University Press, 1997), Art in Mind: The Contribution of Contemporary Images to Thought (University of Chicago Press, 2005), Staging the Archive. Art and Photography in Times of New Media (University of Chicago Press, 2014) oraz Failed Images: Photography and Its Counter-Practices (Valiz, 2018).
Na wystawie w 1874 roku Claude Monet pokazał w atmosferze skandalu Impresję, wschód słońca obraz, który otworzył drogę do największej rewolucji w sztuce XIX wieku. Miejsce skostniałego stylu akademickiego zajął impresjonizm, który rozpoczął triumfalny marsz ku sztuce awangardowej. Album prezentuje kamienie węgielne współczesnego malarstwa. Możemy w nim podziwiać dzieła największych artystów tego okresu, takich jak: Czanne, Degas, Renoir, Manet, Pissarro, Sisley, Van Gogh, które osiągają dziś niebotyczne ceny.
Zdefiniowany w latach 90. XIX wieku zakopiański styl opierał się na elementach kultury góralskiej, uznawanej przez Witkiewicza za rdzennie polską. Autorka prezentuje bogactwo stylu obejmującego nie tylko budowę domów czy kościołów, ale też ich wnętrza i wyposażenie: meble, sprzęty gospodarcze, ubiory, wyroby z ceramiki, instrumenty muzyczne i pamiątki. Elementy kultury górali odnajdujemy także w twórczości kompozytorów i pisarzy. W szerszym pojęciu styl zakopiański obejmuje wszystkie przejawy przenikania ludowej sztuki Podhala do kultury narodowej.
Uważa się go za jednego z największych malarzy wszech czasów i najbardziej wszechstronnie utalentowaną osobę w historii. Był architektem, filozofem, muzykiem, pisarzem, odkrywcą, matematykiem, mechanikiem, anatomem, wynalazcą, geologiem, rzeźbiarzem i malarzem. Mona Lisa, Ostatnia wieczerza i Człowiek witruwiański to najbardziej znane dzieła na świecie. Jego Dama z gronostajem jest jedyną pracą artysty, jaka znajduje się w polskich zbiorach.
ASA NISI MASA magia 8 Felliniego.Analiza arcydzieła filmowego Federica Felliniego dotycząca jego fascynacji Jungiem, magią, telepatią oraz symboliką wody, ogniska domowego i tańca. Z unikatowymi fotosami z planu zdjęciowego.
Radio Wolna Europa zostało stworzone z myślą o przeciwdziałaniu propagandzie władz komunistycznych za żelazną kurtyną. Mimo politycznych celów, jakie stawiała sobie Radiostacja, dyrektor Rozgłośni Polskiej RWE, Jan Nowak-Jeziorański, doskonale rozumiał, że program musi łączyć politykę z edukacją, a także być dla słuchaczy w Polsce oknem na świat zachodniej kultury, nie wykluczając masowej. Taką właśnie rolę spełniały audycje o charakterze historycznym i kulturalnym: stanowiły przeciwwagę dla zniekształcanej przez władze komunistyczne interpretacji historii Polski oraz dostarczały informacji o najważniejszych wydarzeniach i osiągnięciach z dziedziny literatury, sztuki i muzyki. To właśnie dzięki RWE polska młodzież po raz pierwszy miała okazję posłuchać piosenek zespołu The Beatles.
Czwarty tom Dokumentów do dziejów Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa stanowi przegląd najważniejszych audycji historycznych i kulturalnych nadawanych na falach Radiostacji. Czytelnik znajdzie tu też obszerny wstęp Rafała Habielskiego, który wyjaśnia doniosłą rolę, jaką spełniały te programy.
„Próba przedstawienia procentowego udziału audycji historycznych w ogólnym czasie emisji nie jest zadaniem łatwym (…). Wypada zadowolić się wobec tego pewnością, że spełniały one w programie Rozgłośni doniosłą rolę. Dowodzą tego poruszane zagadnienia, ze względu na cenzurę zwykle nieobecne w obiegu krajowym, a także ranga autorów audycji, publicystów, naukowców i świadków historii”.
Ze „Wstępu” Rafała Habielskiego
Krótka historia fotografii to nowe, całkowicie innowacyjne wprowadzenie do tematu fotografii i sztuk pięknych. Skonstruowana w prosty sposób i bogato ilustrowana książka omawia 50 najważniejszych fotografii od pierwszych eksperymentów z początku XIX wieku po współczesną fotografię cyfrową. Zwarta w treści książka wyjaśnia jak, dlaczego i kiedy konkretne fotografie zmieniły oblicze świata. Zawiera wiele kultowych fotografii i ujawnia tajniki różnych technik, dzięki którym mogły one powstać. Objaśniając techniczny żargon pozwala czytelnikowi lepiej zrozumieć fotografię od momentu jej powstania. Ian Haydn Smith jest wydawcą magazynów Curzon oraz BFI Filmmakers. Ma w swoim dorobku dużo publikacji na temat filmu i fotografii.
Matejko był artystą i historiozofem, badaczem przyczyn upadku Polski. Zaskakiwał kolorystyką obrazów, oburzał wprowadzaniem na płótna postaci niewymienianych wcześniej przez kroniki.
Marek Sołtysik, autor wielu historycznych gawęd, m.in. Klanu Kossaków, w Klanie Matejków przywołał słowa wielkiego malarza Jerzego Nowosielskiego: „Pamiętajmy, że Hołd pruski i Bitwa pod Grunwaldem to są ewenementy w europejskim malarstwie historycznym ? to najlepsze dzieła, jakie w tym gatunku powstały. A czy na co dzień myślimy o Matejkowskiej polichromii kościoła Mariackiego w Krakowie? On [...] dał genialną koncepcję polichromii kościoła gotyckiego. Jeśli chodzi o sposób zdobienia kościoła w Europie XIX wieku, to Matejko stworzył największe dzieło”.
Europejski dramat i teatr przeżywały pod koniec XIX i na początku XX wieku okres burzliwych przemian, reagując na impulsy życia społecznego i propozycje reformatorów sceny. Krystalizowały się wtedy nowe formy dramatyczne i projekty teatralne, które w myśl ich twórców miały się wyzwolić spod wpływów przestarzałych konwencji i stać się wyrazem artyzmu i prawdy. W Polsce zjawisko to również się przejawiało. Rodzima dramaturgia i teatr rozwijały się w sieci różnorodnych uwarunkowań, oscylując między biegunami konwencji i innowacji. Ideowe i artystyczne inspiracje czerpano z zewnątrz, przy czym nierzadko łączono je z propozycjami własnymi. W prezentowanej książce Czytelnik znajdzie kilka szczegółowych przybliżeń polskiego dramatu i teatru, a także krytyki teatralnej. Omówiono tutaj zarówno literackie walory, jak i sceniczne realizacje kilku głośnych w swym czasie utworów, które reprezentatywnie odwzorowywały meandry rozwoju rodzimej dramaturgii i teatru. Bohaterami książki są dzieła m.in. Stefana Żeromskiego, Wincentego Rapackiego, Zygmunta Kaweckiego oraz największego spośród polskich artystów teatru - Stanisława Wyspiańskiego.
Historia budynków przy ul. Gołębiej 14-20, stanowiących dziś główną siedzibę Wydziału Polonistyki UJ, jest fascynująca od samego początku i znakomicie obrazuje, niczym w pigułce, dzieje Krakowa. Teren, należący wcześniej w fazie lokacyjnej do gminy żydowskiej, zaczął zmieniać swą przynależność wraz z działalnością Akademii Krakowskiej. Przy bezimiennej ulicy, następnie zwanej Garncarską, zmienionej później na Gołębią znalazły pomieszczenie dwie bursy: Sysyniusza i Starnigielska, znakomite drukarnie Hieronima Wietora i Jana Januszowskiego, domy czynszowe, w których mieszkali różni skromni i bardziej znaczący lokatorzy (jak choćby Tadeusz Ajdukiewicz), czasowo mieścił się Konsulat Czechosłowacji, a przez dłuższy czas Instytut Techniczny. Wreszcie po I wojnie światowej gmachy sukcesywnie zaczęli przejmować filologowie z Uniwersytetu. W dwudziestoleciu międzywojennym pomieszczenie znalazło tutaj Studium Słowiańskie, a po II wojnie polonistyka i częściowo inne filologie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
