W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Kreatywny świat MY3 to oryginalna, niezwykła i pełna optymizmu książka, jakiej jeszcze nie było! To mega zabawa z dziewczynami z zespołu MY3, które kochają dzieci i młodzież w całej Polsce, i ich super gośćmi. To zbiór wielu ciekawych pomysłów na kreatywne i aktywne spędzenie wolnego czasu z bff, rodzeństwem czy całą rodziną. W książce znajdziecie mądre i rozwijające wyobraźnię zadania. Będziecie zachwyceni tą książką, a czas, który z nią spędzicie, będzie czasem pełnym zabawy i radości!!!
"Chorał Kościoła zachodniego – podręcznik" (tytuł ang. "Western plainchant: a handbook", Oxford University Press) Davida Hileya to fundamentalna pozycja, która w sposób systematyczny, jasny i wyczerpujący porusza problematykę związaną z historią, systematyką, notacją, znaczeniem i interpretacją chorału gregoriańskiego. Książka autorstwa Davida Hilleya, profesora Instytutu Muzykologii w Ratyzbonie, jest pozycją bardzo cenioną wśród muzykologów i specjalistów w dziedzinie chorału, wyczerpująco i klarownie wprowadzającą w jego świat i jest podręcznikiem przydatnym zarówno dla osób, które dopiero poznają to zagadnienie, jak i do pogłębionych studiów. Podręcznik omawia wszelkie kwestie związane ze śpiewem kościoła, od opisu nabożeństw, do których śpiew chorałowy był przeznaczony, różnych rodzajów chorału oraz typów notacji począwszy, poprzez opis średniowiecznych źródeł i traktatów teoretycznych, rozwój repertuaru od czasów najstarszych, aż do odnowienia roli tego śpiewu we współczesności. Znajdziemy też porównanie różnic i relacji pomiędzy chorałem gregoriańskim a starorzymskim, ambrozjańskim, mozarabskim i innymi tradycjami chorałowymi, poznamy jego najważniejsze centra i historię rozprzestrzeniania się chorału w Europie. Książka zawiera ponad 200 wartościowych przykładów muzycznych, a także odniesienia do niezwykle szerokiej bibliografii, dając wskazówki do jeszcze bardziej szczegółowych studiów. Wydanie polskie jest najnowszą, aktualizowaną przez autora wersją książki.
Mietek, Bobek, Dudek, Wiesio, czyli Czechowicz, Kobiela, Dziewoński, Michnikowski. Czterech przypisanych i kojarzonych z komedią aktorów. Znakomitych.
Czy ta kwalifikacja zawodowa odebrała im możliwość zmierzenia się z tzw. poważnym repertuarem? To pytanie i kilka innych kwestii oraz mijający bezpowrotnie czas doprowadziły do napisania książki.
Wyspiański. Posłowie jest kolejnym katalogiem Muzeum Narodowego w Krakowie poświęconym twórczości Stanisława Wyspiańskiego. Publikacja zawiera katalogi prac prezentowanych w ramach dwóch kolejnych wystaw Wyspiański. Posłowie i Wyspiański. Skarby ze Lwowa.Część pierwsza to podsumowanie poszukiwań nieznanych dzieł Wyspiańskiego w zbiorach obcych. Na apel Dyrekcji MNK zgłosiło się kilkudziesięciu prywatnych kolekcjonerów, którzy w swych zbiorach mają pastele, rysunki i sztukę użytkową artysty oraz pamiątki związane z jego życiem i twórczością. Ich opisowi i analizie, jak również losom dzieł Wyspiańskiego w rękach prywatnych, poświęcony został krótki esej. Poruszono w nim także kwestię zuchwałych fałszerstw arcydzieł Stanisława Wyspiańskiego w okresie dwudziestolecia międzywojennego.W drugiej części omówiona została kolekcja dzieł artysty przechowywana w zbiorach Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki. W jej skład wchodzą cztery pastele oraz 64 rysunki wykonane ołówkiem i tuszem. Prace te w większości zostały w 1906 roku nabyte przez ówczesną Galerię Miejską bezpośrednio od samego artysty, pastele zaś w latach 19051907 podarowali prywatni właściciele. W tekście omówiona została historia kolekcji, a także kontakty artystyczne Wyspiańskiego ze Lwowem.
Wszystko, co umknęło waszej uwadze, a czego chcecie się dowiedzieć i co nigdy was nie znudzi, znajdziecie w nowym przewodniku po serialu Gra o tron – od pierwszego odcinka aż do ostatniego.
Valar morghulis!
Kim Renfro, dziennikarka INSIDERA, prowadzi nas przez wszystkie odcinki ośmiu sezonów serialu, opowiada historię jego nakręcenia i tłumaczy, dlaczego stał się tak wielką sensacją, podając mnóstwo ciekawostek i szczegółów z planu. Ta książka zapozna was ze wszystkim, co mogliście przeoczyć, i stanie się zachętą do ponownego obejrzenia serialu.
Autorka jako reporterka przekazywała relacje z premier wszystkich sezonów, analizowała fabuły poszczególnych odcinków i dzieje postaci, a także przeprowadzała wywiady z aktorami, reżyserami oraz całą ekipą filmowców. W tej książce zaznajamia czytelników z przewodnimi motywami i historią postaci, a także wyjaśnia znaczenie zakończenia serialu i pisze o tym, czego możemy spodziewać się po nowych planowanych serialach ze świata Gry o tron.
Po co właściwie wprowadzono postać Nocnego Króla?
Czy serial przeszkodzi George’owi R.R. Martinowi w ukończeniu cyklu?
Dlaczego ostatnie sezony były krótsze?
Dlaczego niemal całkowicie pominięto wilkory?
Jakie zapowiedzi losów czekających Jona Snow i Daenerys Targaryen umieszczono w serialu?
Czy zakończenie rzeczywiście było słodko-gorzkie?
Zima nadeszła i odeszła, ale w tym przewodniku pozwalającym nam zajrzeć za kulisy powstawania Gry o tron wciąż trwa!
Uwaga! Startujemy! Ty, twoja bff, no i ...Roksana Węgiel z przyjaciółmi. To prawdziwa petarda dla wszystkich, którzy mają swoje pasje, lubią to, co robią i wierzą, że marzenia się spełniają. THE X BOOK to świat ludzi kreatywnych, którzy są dla nas ważni, więzi, wartości, wspomnień. To świat pełen pomysłów na każdy nadchodzący dzień. Nie trać czasu. Łap każdy dzień, żyj z całych sił. Zaczynamy!!!!!!!!
„Muzyka w filmie” to pierwszy w Polsce podręcznik, który w sposób kompleksowy omawia niezliczone funkcje, jakie w filmie może pełnić muzyka. To przerzucenie pomostu nad przepaścią, która od lat dzieliła filmowców i kompozytorów – zbiór uniwersalnych reguł, jakimi rządzi się dobrze sfunkcjonalizowana muzyka filmowa.
Książka powstała z myślą o filmowcach przez duże F, dla których muzyka stanowi integralną część filmowej tkanki, współtworząc wraz z warstwą wizualną narrację i dramaturgię filmu. To wymarzony podręcznik nie tylko dla reżyserów, kompozytorów, dźwiękowców i konsultantów muzycznych, ale również operatorów, montażystów i scenarzystów, ponieważ omawia rolę muzyki w filmie z perspektywy wszystkich tych dziedzin.
„Muzyka w filmie” to stopniowe zagłębianie się w świat muzyki filmowej poprzez analizę najwybitniejszych, często przełomowych dzieł w historii kina, które ustanowiły niekwestionowane zasady, jakimi do dziś rządzi się muzyka w dobrze zrobionym filmie.
Ennio Morricone, John Barry, Nino Rota, Henry Mancini, Alexandre Desplat, John Williams, Jerry Goldsmith, Danny Elfman, Marco Beltrami, Rachel Portman, Dario Marianelli, Patrick Doyle i Krzysztof Komeda, to nazwiska, które mówią same za siebie, a są to główni bohaterowie tej książki. Uczmy się od najlepszych!
Dla każdego filmowca, dla którego ścieżka dźwiękowa jest nie mniej ważna od obrazu, „Muzyka w filmie” to lektura obowiązkowa!
Michał Myśliwiec był postacią głęboko doświadczoną w młodości. Wkraczał w dorosłość z nadzieją na spełnianie swoich marzeń, ufny i przyjazny wobec osób, które spotykał na swojej drodze. Niestety los nie był dla niego łaskawy i brutalnie ujawnił mu, że istnieje również ciemna strona. Trafił do więzienia na osiem lat z powodu dwukrotnej, motywowanej politycznie, próby ucieczki z PRL. Tego jednak "za komuny" nie mógł otwarcie napisać Odsiadka była dla niego prawdziwą lekcją dojrzałości. Musiał walczyć nie tylko o swoją godność, lecz także o życie. Spotkał tam ludzi, którzy pod fasadą macho ukrywali prawdziwą twarz wrażliwego człowieka. Byli też tacy, którzy za papierosa mogli bez skrupułów pozbawić życia towarzysza z celi. W więzieniu poznał piękną pielęgniarkę, którą pokochał od pierwszego wejrzenia. Śnił o niej, marzył, że zostanie jego żoną i będą żyli długo i szczęśliwie. Postanowił uciec z więzieniaPo latach Michał Myśliwiec założył wędrowny teatr rodzinny, czemu poświęcony jest towarzyszący publikacji film "Żywot Michała" wyprodukowany w 1993 r. przez TVP. "Familia" - bo taką nazwę nosił - wędrowała po kraju niczym XIX-wieczne zespoły teatralne, wystawiając sztuki, które wyszły spod pióra Michała; sięgając po biblijne przypowieści trupa niosła pociechę mieszkańcom lubuskich wiosek w ponurych czasach stanu wojennego. Z czasem teatr odwiedził Paryż, LwówNiniejsza publikacja służyć ma zachowaniu pamięci o tej wyjątkowej postaci.
Średniowieczni iluminatorzy uzupełniali inkunabuły ilustracjami, które zdobiły pierwsze litery tekstu. Te miniatury, przedstawiające postaci i sceny rodzajowe, zapowiadały opowieść. Ilekroć oglądam linoryty PIO, tylekroć powraca do mnie skojarzenie z dawnymi inicjałami. Każda z jego grafik jest pochwyconym w ascetyczną – czarnobiałą – formę momentem jakiegoś zdarzenia. Przedstawione postaci i miejsca są niczym pierwsze litery historii, której artysta każe nam się domyślać, do rekonstrukcji której nas zachęca. Mimo że jego styl jest zaprzeczeniem dokumentarności i reportażowości, podróżując z nim w wyobraźni do wszystkich tych włoskich miast, słyszę głosy ludzi, czuję zapach portów i widzę barwy, które przyjmowała tamta rzeczywistość. Notatki z pasjonujących wędrówek rozwijają się w porywające historie.
Grzegorz Jankowicz
Rozalia Słodczyk – pokazując mechanizmy przywołania dzieła sztuki w tekście literackim oraz kłopoty z definiowaniem pojęć w ramach dawnych i współczesnych teorii ekfrazy – usiłuje dowieść przydatności zapoznanej kategorii hypotypozy jako narzędzia krytycznego. Konfrontacja współczesnych sposobów rozumienia operacji tekstowo-kulturowego unaoczniania wpisanego w ekfrazę z jej pierwotną funkcją poruszania wyobraźni odbiorcy (podkreślaną dawniej przez kategorię hypotypozy) pozwala mówić o dwóch mechanizmach przekładu obrazu (dzieła sztuki) na słowo: pierwszy wiąże się z dążeniem do wiernego odtworzenia i ścisłej deskrypcji, drugi proponuje językową animację wizualnego modelu. Analizy opisów artefaktów odnalezionych we włoskiej prozie, prezentowanej na przykładzie utworów Antonia Tabucchiego, oraz w esejach polskich twórców: Zbigniewa Herberta, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Adama Zagajewskiego, Joanny Pollakówny, Wojciecha Karpińskiego, Ewy Kuryluk, Ewy Bieńkowskiej czy Aleksandry Olędzkiej-Frybesowej, prowadzą do wnikliwych studiów obrazów, m.in: Ołtarza Baranka Eucharystycznego Jana van Eycka, Batszeby z listem Dawida Rembrandta, Śmierci Marsjasza Tycjana, portretu konnego sieneńskiego kondotiera pędzla Simone Martiniego czy Lekcji muzyki i Przerwanej lekcji muzyki Jana Vermeera.
Rozalia Słodczyk – literaturoznawca, historyk sztuki, komparatysta; potrójna absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego (magisteria z filologii polskiej, historii sztuki i italianistyki). W roku 2018 obroniła z wyróżnieniem doktorat w Instytucie Literatury Polskiej UW. Jej zainteresowania badawcze dotyczą studiów interdyscyplinarnych i porównawczych, w tym takich zagadnień, jak: relacje werbalno-wizualne, współczesna literatura włoska, europejskie malarstwo nowożytne, ikonografia, teoria i krytyka sztuki, historia filmu, teoria i praktyka przekładu. Publikowała m.in. w „Tekstach Drugich”, „Ruchu Literackim”, „Przestrzeniach Teorii”, „Porównaniach”, „Przekładańcu”, „Tekstualiach”.
Termin Stilleben, zapożyczony z obszaru sztuk wizualnych, oznacza dosłownie „ciche życie", ale również „martwą naturę". Projekt pod tym tytułem, zrealizowany przez Jakuba Woynarowskiego i Jana K. Argasińskiego w ramach laboratorium twórczego programowania UBU Lab na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, stanowi posthumanistyczną opowieść o domowym wnętrzu, traktowanym nie tyle jako funkcjonalna „maszyna do mieszkania", co raczej niesamowity „gabinet osobliwości". Przyswajając poszczególne warstwy wizualnego tekstu odbiorca pozostaje w stałym ruchu między dostrzegalną powłoką i niewidoczną podszewką świata przedstawionego, uczestnicząc tym samym w jego utajonym „cichym życiu". Interaktywna, wirtualna wystawa Stilleben powstała zarówno w wersji stacjonarnej, jak i mobilnej; naturalnym dopełnieniem projektu VR zrealizowanego w laboratorium jest niniejszy narracyjny artbook, wzbogacony o elementy „rzeczywistości rozszerzonej".
„Podobnie [...] jak niegdyś instalacje interaktywne, projekt Stilleben jawi się jako pionierski w swej intermedialnej formule. Jest tak dlatego, ponieważ Argasiński i Woynarowski bezkolizyjnie łączą umiejętności twórczego wykorzystywania zaawansowanej technologii [...] z eksperymentem arty-styczno-literackim mogącym konkurować z wiodącymi w tej dziedzinie pracami prezentowanymi na renomowanych wystawach sztuki nowych mediów. Jednocześnie jest to fabularna, interaktywna narracja, w którą można po prostu zagrać."
Z recenzji dr hab. Ewy Wójtowicz, prof. UAP
JAN K. ARGASIŃSKI (ur. 1985) - medioznawca i filozof. Cyberpunk. Doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce. Pracownik Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UJ. Aktualnie zajmuje się informatyką - szczególnie w zakresie przetwarzania emocji (affective computing), wirtualnej i poszerzonej rzeczywistości (virtual & augmented reality). Prowadzi zajęcia związane z projektowaniem i tworzeniem gier. Członek zespołu laboratorium twórczego programowania UBU lab oraz grupy AfCAl (Affective Computing Context Awareness and Ambient Intelligence)."
JAKUB WOYNAROWSKI (ur. 1982) - interdyscyplinarny artysta, niezależny kurator, designer i ilustrator. Doktor sztuki, absolwent i wykładowca ASP w Krakowie. Twórca opowieści graficznych, artbooków, wideo oraz animacji. Realizuje projekty z pogranicza teorii i praktyki wizualnej. Autor koncepcji artystycznej wystawy w Pawilonie Polskim podczas 14 Międzynarodowego Biennale Architektury w Wenecji (2014). Laureat Paszportu Polityki (2015) w kategorii sztuk wizualnych.
Kupując tę książkę, wspierasz fundację Orla Straż - część zysków ze sprzedaży zostanie przekazana na jej działalność.10 inspirujących rozmów, a w nich m.in.:- Olga Szomańska o tym, jak Andrea Bocelli zaproponował jej wspólny koncert.- Artur Barciś o tym, dzięki komu zaczął wyznawać wiarę w człowieka.- Jurek Owsiak o tym, że nic nie jest dziełem przypadku.- Łukasz Darłak o tym, jak został stylistą gwiazd, choć miał być? księdzem.- Olga Bończyk o tym, że popularność nie uprawnia do traktowania innych gorzej.- Ania ""AniKa"" Dąbrowska o sile marzeń i oswajaniu choroby.- Jasiek Mela o tym, jak nie robić z osoby niepełnosprawnej kaleki.- Maciej Dejczer o tym, dlaczego miejsce, w którym prawie stracił życie, dodaje mu dziś energii.- Jan Budziaszek o tym, ile zyskał, zamieniając marihuanę na różaniec.- Bartosz Rutkowski o przemeblowaniu życia tak, by móc nieść ludziom nadzieję.Pomagamy ofiarom terroryzmu na Bliskim Wschodzie. Po prostu. Najbardziej narażeni na ataki Państwa Islamskiego byli jazydzi. Dla terrorystów nie jest to Lud Księgi, więc absolutnie podlega eksterminacji. Jeśli spotkamy alawitę - pomożemy. Jeśli spotkamy szyitę, to pomożemy szyicie. Jesteśmy tak zbudowani, że liczy się człowiek - mówi w rozmowie z Agnieszką Jakubek założyciel fundacji Orla Straż, Bartosz Rutkowski.
Dla krytyka teatralnego kontemplującego rozwój teorii filozoficznej pojawia się obecnie nowa definicja postmodernizmu: postmodernizm to ten moment w kulturze, kiedy ostatnie ontologiczne strategie obronne kruszą się, przemieniając w teatr pisze Elinor Fuchs w Te Death of Character (1996). W swojej pracy stara się opisać istotny przewrót w humanistyce i kulturze, którego wyraźne przejawy dostrzec można już od przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku. Fuchs zwraca uwagę na to, że język teatru i teatralna metaforyka najlepiej wyrażają istotę postmodernistycznej przemiany. Zresztą nie ona jedna dochodzi do takiego wniosku. Wyczerpanie się paradygmatu modernistycznego i schyłek nowoczesności to problemy poruszane przez wielu myślicieli i flozofów: Michel Foucault krytykował metafizykę obecności, Roland Barthes diagnozował śmierć autora, Jacques Lacan podważał ontologiczne ugruntowanie podmiotu, a Jean-Franois Lyotard ogłaszał koniec wielkich metanarracji.
Publikacja podejmuje nowatorski obszar tematyczny, dotyczący związków sztuki i biznesu z perspektywy ekspertów reprezentujących różne dziedziny wiedzy. Prezentuje szerokie spojrzenie na to, co sztuka może oferować dla praktyki zarządzania, przewagi konkurencyjnej, czy w ogóle rozwoju firmy. Jej celem jest ukazanie sztuki nie tylko jako inspiracji dla biznesu, ale wskazanie narzędzi, które pozwolą wykorzystać jej potencjał w rozwiązywaniu określonych problemów. Książka skierowana jest do badaczy zajmujących się problematyką związków sztuki i biznesu, słuchaczy studiów podyplomowych, a także menedżerów, przedsiębiorców, specjalistów HR i osób zajmujących się marketingiem."Racją istnienia sztuki jest nie tylko odziaływanie na sferę mentalną i emocjonalną człowieka, ale ich związek z realną rzeczywistością. Oferując niekonwencjonalne środki wyrazu, stymulując zmianę sposobu postrzegania rzeczywistości i proponując unikatowe instrumentarium procesu twórczego - sztuka może stanowić nie tylko źródło inspiracji, ale także realną przestrzeń kreowania nowych pomysłów i rozwiązywania problemów." - napisała we wprowadzeniu redaktor naukowa książki, Agnieszka Wojtczuk-Turek. I to właśnie ukazaniu niezliczonych możliwości korzystania z kreatywności służą różnorodne studia przypadków przedstawione w poszczególnych rozdziałach (). Przykłady są nie tylko różnorodne, ale również ich świeżość spojrzenia czy interpretacji jest odmienna. W książce omówione są zagadnienia takie jak: partnerstwo kreatywne, CSR, wpływ designu na budzenie emocji klientów - Experience Economy, oraz inne, mało do tej pory mało eksplorowane, zagadnienia. Publikacją powinni zainteresować się badacze zajmujący się teorią i praktyką zarządzania w kulturze, ekonomiką kultury, ekonomią doznań, a także badaniami z zakresu przywództwa. Książka będzie również pożądaną literaturą uzupełniającą dla studentów wszystkich stopni, wraz z doktorantami, zgłębiającymi ekonomiczne i zarządcze konteksty kultury.Prof. zw. dr hab. Dorota Ilczuk
Proporcje kształtów roślin oraz ciał zwierząt i ludzi można ująć w pewne systemy, które leżą
u podstaw wielu – może nawet wszystkich – dzieł sztuki, architektury i dizajnu. W niniejszej
książce Kimberly Elam pokazuje, jak matematyka łączy się z pięknem. Autorka zabiera
czytelnika w geometryczną podróż i opisuje podstawowe struktury wykorzystane
w różnorodnych projektach – od obrazów Degasa i Seurata po krzesła Miesa van der Rohe i
blender marki Braun. Omawia nie tylko dobrze znane proporcje, takie jak złoty podział, lecz
także te mniej popularne, na przykład ciąg Fibonacciego. Geometrię w projektowaniu
uzupełniają szczegółowe schematy, dzięki którym czytelnik może zobaczyć, że ściśle
określone matematyczne proporcje są źródłem piękna, oraz nauczyć się, jak za ich pomocą
tworzyć własne prace.
Każdy, kto zajmuje się sztuką – architekturą, grafiką użytkową czy projektowaniem form
przemysłowych – powinien dostrzegać i rozumieć zależności matematyczne, będące
budulcem otaczającego nas świata.
Kimberly Elam wykłada na Wydziale Projektowania Graficznego w Ringling College of Art and
Design w Sarasocie na Florydzie. Jej druga książka, Siatki, czyli zasady kompozycji
typograficznej, ukazała się nakładem d2d.pl.
Rozprawy Muzeum Narodowego w Krakowie. Tom XI, Seria Nowazawierają artykuły i prace konserwatorskie dotyczące między innymi takich dzieł jak:- Sąd Ostateczny Hansa Memlinga- Mistrza Jerzego z kolegiaty św.Michała na Wawelu- Przysięga Tadeusza Kościuszki - obraz Michała Stachowicza z dekoracji katafalku przywódcy insurekcji- Konserwacja i ochrona Dzienników Józefa Czapskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie
Kulisy „Ucha Prezesa”, opowiedziane przez twórcę tego najpopularniejszego polskiego serialu internetowego, który obejrzały miliony ludzi, a kwestia, czy Adrian wejdzie, czy nie wejdzie do gabinetu Prezesa, tygodniami rozgrzewała ciekawość publiczności. A polski rząd (ten prawdziwy!) na konferencji prasowej „zajął stanowisko” w sprawie programu kabaretowego. Z pełną powagą…
Posłanka Krystyna Pawłowicz na swoim facebooku zamieściła taki wpis (fragment, pisownia oryginalna): „Pan Robert Górski opisał swe wulgarne wyobrażenie o mnie, skromnym pośle, emerycie, kobiecie w 8 odcinku swego „Ucha”. Wyobrażenie ukształtowane hejtami i bluzgami lewactwa. Jako odbiorca zapewne jedynie lewackich mediów, nie wie, że w rzeczywistości jestem bardzo ładna, bardzo miła dla miłych, życzliwa, łagodna i uśmiechnięta. Owszem, lubię sałatki, a pan Górski zapewne tłustą golonkę i zwyczajną z rożna plus ogórek kiszony. I ma do tego prawo, aby nie mlaskał”.
To był szał. Skąd to się wzięło. No i kto za tym stał i za to płacił…
Minialbum poświęcony twórczości Ryszarda Kajzera –plakacisty, projektanta książek i wykładowcy warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył z wyróżnieniem rektorskim w 1999 roku. W latach 2003–2004 przebywał na stypendium w Internationales Künstlerhaus Villa Concordia w niemieckim Bambergu. Autor wystaw indywidualnych i zbiorowych, wielokrotnie nagradzany w Polsce i za granicą. Prace artysty wyróżniają się charakterystyczną dla jego stylu swobodą formy.
Grzegorz Marszałek, któremu poświęcony jest kolejny tomik w serii Plakaty, zajmuje się projektowaniem plakatów, ilustracją, rysunkiem i grafiką projektową. Profesor zwyczajny na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, gdzie kierował Katedrą Komunikacji Wizualnej. Jego twórczość, poddana rygorowi kreski i koloru, cechuje lekkość, wdzięk i uśmiech. Wstęp i wybór prac do minialbumu przygotował Zdzisław Schubert.
Tadeusz Rolke (ur. w 1929) to jeden z najwyżej cenionych współczesnych fotografików. Zaliczany do grona prekursorów fotografii reportażowej, znany jest nie tylko w Polsce, ale także za granicą. Głównym źródłem inspiracji Rolkego od początku są kobiety, których pięknem, urokiem, zmysłowością i wdziękiem zachwyca się nieprzerwanie od ponad pół wieku artystycznej działalności. Niniejszy album stanowi doskonały wyraz fascynacji autora.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
