W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Średniowieczni iluminatorzy uzupełniali inkunabuły ilustracjami, które zdobiły pierwsze litery tekstu. Te miniatury, przedstawiające postaci i sceny rodzajowe, zapowiadały opowieść. Ilekroć oglądam linoryty PIO, tylekroć powraca do mnie skojarzenie z dawnymi inicjałami. Każda z jego grafik jest pochwyconym w ascetyczną – czarnobiałą – formę momentem jakiegoś zdarzenia. Przedstawione postaci i miejsca są niczym pierwsze litery historii, której artysta każe nam się domyślać, do rekonstrukcji której nas zachęca. Mimo że jego styl jest zaprzeczeniem dokumentarności i reportażowości, podróżując z nim w wyobraźni do wszystkich tych włoskich miast, słyszę głosy ludzi, czuję zapach portów i widzę barwy, które przyjmowała tamta rzeczywistość. Notatki z pasjonujących wędrówek rozwijają się w porywające historie.
Grzegorz Jankowicz
Rozalia Słodczyk – pokazując mechanizmy przywołania dzieła sztuki w tekście literackim oraz kłopoty z definiowaniem pojęć w ramach dawnych i współczesnych teorii ekfrazy – usiłuje dowieść przydatności zapoznanej kategorii hypotypozy jako narzędzia krytycznego. Konfrontacja współczesnych sposobów rozumienia operacji tekstowo-kulturowego unaoczniania wpisanego w ekfrazę z jej pierwotną funkcją poruszania wyobraźni odbiorcy (podkreślaną dawniej przez kategorię hypotypozy) pozwala mówić o dwóch mechanizmach przekładu obrazu (dzieła sztuki) na słowo: pierwszy wiąże się z dążeniem do wiernego odtworzenia i ścisłej deskrypcji, drugi proponuje językową animację wizualnego modelu. Analizy opisów artefaktów odnalezionych we włoskiej prozie, prezentowanej na przykładzie utworów Antonia Tabucchiego, oraz w esejach polskich twórców: Zbigniewa Herberta, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Adama Zagajewskiego, Joanny Pollakówny, Wojciecha Karpińskiego, Ewy Kuryluk, Ewy Bieńkowskiej czy Aleksandry Olędzkiej-Frybesowej, prowadzą do wnikliwych studiów obrazów, m.in: Ołtarza Baranka Eucharystycznego Jana van Eycka, Batszeby z listem Dawida Rembrandta, Śmierci Marsjasza Tycjana, portretu konnego sieneńskiego kondotiera pędzla Simone Martiniego czy Lekcji muzyki i Przerwanej lekcji muzyki Jana Vermeera.
Rozalia Słodczyk – literaturoznawca, historyk sztuki, komparatysta; potrójna absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego (magisteria z filologii polskiej, historii sztuki i italianistyki). W roku 2018 obroniła z wyróżnieniem doktorat w Instytucie Literatury Polskiej UW. Jej zainteresowania badawcze dotyczą studiów interdyscyplinarnych i porównawczych, w tym takich zagadnień, jak: relacje werbalno-wizualne, współczesna literatura włoska, europejskie malarstwo nowożytne, ikonografia, teoria i krytyka sztuki, historia filmu, teoria i praktyka przekładu. Publikowała m.in. w „Tekstach Drugich”, „Ruchu Literackim”, „Przestrzeniach Teorii”, „Porównaniach”, „Przekładańcu”, „Tekstualiach”.
Termin Stilleben, zapożyczony z obszaru sztuk wizualnych, oznacza dosłownie „ciche życie", ale również „martwą naturę". Projekt pod tym tytułem, zrealizowany przez Jakuba Woynarowskiego i Jana K. Argasińskiego w ramach laboratorium twórczego programowania UBU Lab na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, stanowi posthumanistyczną opowieść o domowym wnętrzu, traktowanym nie tyle jako funkcjonalna „maszyna do mieszkania", co raczej niesamowity „gabinet osobliwości". Przyswajając poszczególne warstwy wizualnego tekstu odbiorca pozostaje w stałym ruchu między dostrzegalną powłoką i niewidoczną podszewką świata przedstawionego, uczestnicząc tym samym w jego utajonym „cichym życiu". Interaktywna, wirtualna wystawa Stilleben powstała zarówno w wersji stacjonarnej, jak i mobilnej; naturalnym dopełnieniem projektu VR zrealizowanego w laboratorium jest niniejszy narracyjny artbook, wzbogacony o elementy „rzeczywistości rozszerzonej".
„Podobnie [...] jak niegdyś instalacje interaktywne, projekt Stilleben jawi się jako pionierski w swej intermedialnej formule. Jest tak dlatego, ponieważ Argasiński i Woynarowski bezkolizyjnie łączą umiejętności twórczego wykorzystywania zaawansowanej technologii [...] z eksperymentem arty-styczno-literackim mogącym konkurować z wiodącymi w tej dziedzinie pracami prezentowanymi na renomowanych wystawach sztuki nowych mediów. Jednocześnie jest to fabularna, interaktywna narracja, w którą można po prostu zagrać."
Z recenzji dr hab. Ewy Wójtowicz, prof. UAP
JAN K. ARGASIŃSKI (ur. 1985) - medioznawca i filozof. Cyberpunk. Doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce. Pracownik Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UJ. Aktualnie zajmuje się informatyką - szczególnie w zakresie przetwarzania emocji (affective computing), wirtualnej i poszerzonej rzeczywistości (virtual & augmented reality). Prowadzi zajęcia związane z projektowaniem i tworzeniem gier. Członek zespołu laboratorium twórczego programowania UBU lab oraz grupy AfCAl (Affective Computing Context Awareness and Ambient Intelligence)."
JAKUB WOYNAROWSKI (ur. 1982) - interdyscyplinarny artysta, niezależny kurator, designer i ilustrator. Doktor sztuki, absolwent i wykładowca ASP w Krakowie. Twórca opowieści graficznych, artbooków, wideo oraz animacji. Realizuje projekty z pogranicza teorii i praktyki wizualnej. Autor koncepcji artystycznej wystawy w Pawilonie Polskim podczas 14 Międzynarodowego Biennale Architektury w Wenecji (2014). Laureat Paszportu Polityki (2015) w kategorii sztuk wizualnych.
Kupując tę książkę, wspierasz fundację Orla Straż - część zysków ze sprzedaży zostanie przekazana na jej działalność.10 inspirujących rozmów, a w nich m.in.:- Olga Szomańska o tym, jak Andrea Bocelli zaproponował jej wspólny koncert.- Artur Barciś o tym, dzięki komu zaczął wyznawać wiarę w człowieka.- Jurek Owsiak o tym, że nic nie jest dziełem przypadku.- Łukasz Darłak o tym, jak został stylistą gwiazd, choć miał być? księdzem.- Olga Bończyk o tym, że popularność nie uprawnia do traktowania innych gorzej.- Ania ""AniKa"" Dąbrowska o sile marzeń i oswajaniu choroby.- Jasiek Mela o tym, jak nie robić z osoby niepełnosprawnej kaleki.- Maciej Dejczer o tym, dlaczego miejsce, w którym prawie stracił życie, dodaje mu dziś energii.- Jan Budziaszek o tym, ile zyskał, zamieniając marihuanę na różaniec.- Bartosz Rutkowski o przemeblowaniu życia tak, by móc nieść ludziom nadzieję.Pomagamy ofiarom terroryzmu na Bliskim Wschodzie. Po prostu. Najbardziej narażeni na ataki Państwa Islamskiego byli jazydzi. Dla terrorystów nie jest to Lud Księgi, więc absolutnie podlega eksterminacji. Jeśli spotkamy alawitę - pomożemy. Jeśli spotkamy szyitę, to pomożemy szyicie. Jesteśmy tak zbudowani, że liczy się człowiek - mówi w rozmowie z Agnieszką Jakubek założyciel fundacji Orla Straż, Bartosz Rutkowski.
Dla krytyka teatralnego kontemplującego rozwój teorii filozoficznej pojawia się obecnie nowa definicja postmodernizmu: postmodernizm to ten moment w kulturze, kiedy ostatnie ontologiczne strategie obronne kruszą się, przemieniając w teatr pisze Elinor Fuchs w Te Death of Character (1996). W swojej pracy stara się opisać istotny przewrót w humanistyce i kulturze, którego wyraźne przejawy dostrzec można już od przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku. Fuchs zwraca uwagę na to, że język teatru i teatralna metaforyka najlepiej wyrażają istotę postmodernistycznej przemiany. Zresztą nie ona jedna dochodzi do takiego wniosku. Wyczerpanie się paradygmatu modernistycznego i schyłek nowoczesności to problemy poruszane przez wielu myślicieli i flozofów: Michel Foucault krytykował metafizykę obecności, Roland Barthes diagnozował śmierć autora, Jacques Lacan podważał ontologiczne ugruntowanie podmiotu, a Jean-Franois Lyotard ogłaszał koniec wielkich metanarracji.
Publikacja podejmuje nowatorski obszar tematyczny, dotyczący związków sztuki i biznesu z perspektywy ekspertów reprezentujących różne dziedziny wiedzy. Prezentuje szerokie spojrzenie na to, co sztuka może oferować dla praktyki zarządzania, przewagi konkurencyjnej, czy w ogóle rozwoju firmy. Jej celem jest ukazanie sztuki nie tylko jako inspiracji dla biznesu, ale wskazanie narzędzi, które pozwolą wykorzystać jej potencjał w rozwiązywaniu określonych problemów. Książka skierowana jest do badaczy zajmujących się problematyką związków sztuki i biznesu, słuchaczy studiów podyplomowych, a także menedżerów, przedsiębiorców, specjalistów HR i osób zajmujących się marketingiem."Racją istnienia sztuki jest nie tylko odziaływanie na sferę mentalną i emocjonalną człowieka, ale ich związek z realną rzeczywistością. Oferując niekonwencjonalne środki wyrazu, stymulując zmianę sposobu postrzegania rzeczywistości i proponując unikatowe instrumentarium procesu twórczego - sztuka może stanowić nie tylko źródło inspiracji, ale także realną przestrzeń kreowania nowych pomysłów i rozwiązywania problemów." - napisała we wprowadzeniu redaktor naukowa książki, Agnieszka Wojtczuk-Turek. I to właśnie ukazaniu niezliczonych możliwości korzystania z kreatywności służą różnorodne studia przypadków przedstawione w poszczególnych rozdziałach (). Przykłady są nie tylko różnorodne, ale również ich świeżość spojrzenia czy interpretacji jest odmienna. W książce omówione są zagadnienia takie jak: partnerstwo kreatywne, CSR, wpływ designu na budzenie emocji klientów - Experience Economy, oraz inne, mało do tej pory mało eksplorowane, zagadnienia. Publikacją powinni zainteresować się badacze zajmujący się teorią i praktyką zarządzania w kulturze, ekonomiką kultury, ekonomią doznań, a także badaniami z zakresu przywództwa. Książka będzie również pożądaną literaturą uzupełniającą dla studentów wszystkich stopni, wraz z doktorantami, zgłębiającymi ekonomiczne i zarządcze konteksty kultury.Prof. zw. dr hab. Dorota Ilczuk
Proporcje kształtów roślin oraz ciał zwierząt i ludzi można ująć w pewne systemy, które leżą
u podstaw wielu – może nawet wszystkich – dzieł sztuki, architektury i dizajnu. W niniejszej
książce Kimberly Elam pokazuje, jak matematyka łączy się z pięknem. Autorka zabiera
czytelnika w geometryczną podróż i opisuje podstawowe struktury wykorzystane
w różnorodnych projektach – od obrazów Degasa i Seurata po krzesła Miesa van der Rohe i
blender marki Braun. Omawia nie tylko dobrze znane proporcje, takie jak złoty podział, lecz
także te mniej popularne, na przykład ciąg Fibonacciego. Geometrię w projektowaniu
uzupełniają szczegółowe schematy, dzięki którym czytelnik może zobaczyć, że ściśle
określone matematyczne proporcje są źródłem piękna, oraz nauczyć się, jak za ich pomocą
tworzyć własne prace.
Każdy, kto zajmuje się sztuką – architekturą, grafiką użytkową czy projektowaniem form
przemysłowych – powinien dostrzegać i rozumieć zależności matematyczne, będące
budulcem otaczającego nas świata.
Kimberly Elam wykłada na Wydziale Projektowania Graficznego w Ringling College of Art and
Design w Sarasocie na Florydzie. Jej druga książka, Siatki, czyli zasady kompozycji
typograficznej, ukazała się nakładem d2d.pl.
Rozprawy Muzeum Narodowego w Krakowie. Tom XI, Seria Nowazawierają artykuły i prace konserwatorskie dotyczące między innymi takich dzieł jak:- Sąd Ostateczny Hansa Memlinga- Mistrza Jerzego z kolegiaty św.Michała na Wawelu- Przysięga Tadeusza Kościuszki - obraz Michała Stachowicza z dekoracji katafalku przywódcy insurekcji- Konserwacja i ochrona Dzienników Józefa Czapskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie
Kulisy „Ucha Prezesa”, opowiedziane przez twórcę tego najpopularniejszego polskiego serialu internetowego, który obejrzały miliony ludzi, a kwestia, czy Adrian wejdzie, czy nie wejdzie do gabinetu Prezesa, tygodniami rozgrzewała ciekawość publiczności. A polski rząd (ten prawdziwy!) na konferencji prasowej „zajął stanowisko” w sprawie programu kabaretowego. Z pełną powagą…
Posłanka Krystyna Pawłowicz na swoim facebooku zamieściła taki wpis (fragment, pisownia oryginalna): „Pan Robert Górski opisał swe wulgarne wyobrażenie o mnie, skromnym pośle, emerycie, kobiecie w 8 odcinku swego „Ucha”. Wyobrażenie ukształtowane hejtami i bluzgami lewactwa. Jako odbiorca zapewne jedynie lewackich mediów, nie wie, że w rzeczywistości jestem bardzo ładna, bardzo miła dla miłych, życzliwa, łagodna i uśmiechnięta. Owszem, lubię sałatki, a pan Górski zapewne tłustą golonkę i zwyczajną z rożna plus ogórek kiszony. I ma do tego prawo, aby nie mlaskał”.
To był szał. Skąd to się wzięło. No i kto za tym stał i za to płacił…
Minialbum poświęcony twórczości Ryszarda Kajzera –plakacisty, projektanta książek i wykładowcy warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył z wyróżnieniem rektorskim w 1999 roku. W latach 2003–2004 przebywał na stypendium w Internationales Künstlerhaus Villa Concordia w niemieckim Bambergu. Autor wystaw indywidualnych i zbiorowych, wielokrotnie nagradzany w Polsce i za granicą. Prace artysty wyróżniają się charakterystyczną dla jego stylu swobodą formy.
Grzegorz Marszałek, któremu poświęcony jest kolejny tomik w serii Plakaty, zajmuje się projektowaniem plakatów, ilustracją, rysunkiem i grafiką projektową. Profesor zwyczajny na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, gdzie kierował Katedrą Komunikacji Wizualnej. Jego twórczość, poddana rygorowi kreski i koloru, cechuje lekkość, wdzięk i uśmiech. Wstęp i wybór prac do minialbumu przygotował Zdzisław Schubert.
Reedycja płyty wydanej z okazji czterdziestolecia zespołu Kombi. Oryginalnie wydawnictwo ukazało się w 2016 roku i zawierało całkowicie nowe wówczas utwory, wśród których znalazły się takie piosenki jak „Sen za snem”, „Na dobre dni”, „Nowy rozdział”, „Miłością zmieniaj świat” oraz „Jaki jest wolności smak”. Zespół prezentuje na tej płycie wszystko to, co było dotąd kwintesencją muzyki KOMBI i jednocześnie pokazuje świeże i nowoczesne oblicze.
Na dobre dni
Sen za snem
Niech noc połączy
Nowy rozdział
Miłością zmieniaj świat
Siedem piekieł
Niedopowiedzenia
Gwinea
Jaki jest wolności smak
Słoneczny dzień
Słodkiego miłego życia
Szacuje się, że ponad połowa mieszkańców Warszawy urodziła się poza nią.
Dla wielu młodych ludzi w Polsce migracja do dużego miasta jest naturalnym etapem rozwoju i jedyną możliwością awansu.
Fragment tekstu Marty Szarejko zamieszczonego w książce:
Czasami liczą się drobiazgi: kolor skarpet chłopaka, który siedzi na stołku z Ikei i melancholijnie patrzy w dal; smętny sweter wiszący na suszarce w szaroburym świetle; deska do prasowania przy telewizorze; brak min na twarzach wystrojonych dziewczyn wpatrzonych w ekrany telefonów. Albo lampa przy prawie pustej półce. […] Już prawie to wyparłam: przyjezdni żyją wśród innych przyjezdnych. Do tego zupełnie inaczej niż ludzie stąd.
Kim była najbardziej grzeszna Madonna średniowiecza? Kto malował lubieżne służące? Czyje oczy hipnotyzowały Wiedeń? Kolejna książka z bestsellerowej serii biografii historycznych wydawnictwa Lira zabiera czytelników w krainę światowego malarstwa. Dlaczego artysta zdecydował się uwiecznić rysy tej a nie innej damy? Czy były to przypadkowe modelki? A może portretowane były żony, córki lub kochanki bogatych sponsorów zamawiających owe obrazy? Tożsamość niektórych portretowanych wciąż pozostaje zagadką, ale dzięki nim możemy dowiedzieć się, jak kształtował się niegdyś ideał urody, co nosiły i jak czesały się ówczesne elegantki. Iwona Kienzler w swojej książce zdradza tajemnice kobiet, które patrzą na nas od stuleci z płócien wielkich mistrzów: Vermeera, Leonarda da Vinci, Rembrandta, Picassa i innych.
Tadeusz Rolke (ur. w 1929) to jeden z najwyżej cenionych współczesnych fotografików. Zaliczany do grona prekursorów fotografii reportażowej, znany jest nie tylko w Polsce, ale także za granicą. Głównym źródłem inspiracji Rolkego od początku są kobiety, których pięknem, urokiem, zmysłowością i wdziękiem zachwyca się nieprzerwanie od ponad pół wieku artystycznej działalności. Niniejszy album stanowi doskonały wyraz fascynacji autora.
Kiedy Netflix zaprezentował doskonały serial Black Mirror, wszyscy oniemieli. Fascynacja widzów mieszała się z prawdziwym strachem.
W książce omówiono wszystkie odcinki i sezony serialu, kompleksowo i wyczerpująco przedstawiając powiązania między wątkami filmowymi a światem, w którym żyjemy lub żyć będziemy. Okazuje się, że nowe technologie i ich powszechność nie tylko zwiększają komfort i poprawiają jakość naszego życia, ale też zmieniają społeczeństwo, i to w wielu wymiarach: psychologicznym, politycznym, a także moralnym. Black Mirror przestaje być jedynie fikcją – w coraz większym stopniu okazuje się rzeczywistością.
"Pierwsze dwa sezony Black Mirror uważam za najlepszą rzecz, jaką pokazała telewizja w drugiej dekadzie XXI wieku […]. Grasz, oglądasz, klikasz? Masz komórkę w kieszeni? Tablet przy sobie? Obchodzi Cię anonimowość w sieci? To jest serial o człowieku w zetknięciu z technologią, a więc zdecydowanie o Tobie, czytelniku tych słów."
Rafał Oświeciński, recenzent, publicysta związany z film.org.pl
"Sądzicie, że Black Mirror to tylko serial? Ta książka brutalnie pokaże, jak bardzo się mylicie. Black Mirror to my. Czy raczej to, na co pozwoliliśmy technologii, wpuszczając ją do naszego życia."
Robert Ziębiński, pisarz, dziennikarz, były redaktor naczelny magazynu PLAYBOY
Fabio Chiusi – dziennikarz, badacz kultury i polityki ery cyfrowej, ekonomista i filozof nauki. Publikował na łamach „L’Espresso”, „La Repubblica”, „La lettura” oraz „Wired”. Koordynował program PuntoZero analizujący wpływ innowacji na proces tworzenia polityki. Członek Centro Nexa – akademickiego stowarzyszenia przy Politechnice Turyńskiej badającego społeczeństwo informacyjne.
Tadeusz Makowski (1882–1932), bohater kolejnego albumu popularnej serii Malarstwo, przebywał i tworzył głównie we Francji, do której wyjechał po ukończeniu studiów w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1908) i w której pozostał już do końca życia. Początkowo poruszał się w nurcie symbolistycznego malarstwa pejzażowego, później w jego dziełach coraz wyraźniej zaznaczały się wpływy kubizmu, by z czasem ustąpić cechom charakterystycznym dla impresjonizmu. Motywem przewodnim obrazów Makowskiego często były dzieci, których postaciom artysta poświęcił większość swoich prac. Do najpopularniejszych z nich należą, m.in. „Kapela dziecięca” (1922), „Maskarada” (1928) oraz „Troje dzieci pod drogowskazem” (1930).
Pracownia Rysunku Odręcznego „Horyzont” prezentuje nowe, poszerzone wydanie pierwszego w Polsce, specjalistycznego podręcznika do nauki odręcznego rysunku architektonicznego oraz krajobrazowego.
Książka stanowi doskonałe kompendium wiedzy dla kandydatów na wydziały Architektury i Urbanistyki, Architektury Krajobrazu, Architektury
Wnętrz, Sztuki Ogrodowej i pochodnych, a także dla wszystkich zainteresowanych rysunkiem odręcznym. Autorzy przygotowali unikalny
system tłumaczenia zasad rysunku krok po kroku, dzięki czemu książka jest łatwa w odbiorze nawet dla początkujących rysowników.
Najnowsze, poprawione i poszerzone wydanie zawiera m.in.:
• rozdział teoretyczny przybliżający historię i zasady perspektywy, podstawy cieniowana (szrafu), kompozycji architektonicznej i kompozycji
rysunku, a także zagadnienia związane z architekturą krajobrazu,
• dziesiątki szczegółowych rysunków przedstawionych w kolejnych fazach powstawania,
• ponad 45 tematów ćwiczeń stopniowo poszerzających umiejętności rysunkowe, w tym również opartych na zadaniach egzaminacyjnych,
• bogatą dokumentację fotograficzną związaną z tematyką poszczególnych ćwiczeń,
• szeroki zakres informacji dotyczący rysowania z natury (martwe natury, rysunki plenerowe),
• rozbudowany dział dotyczący architektury krajobrazu, bogato ilustrowany pełnowymiarowymi ilustracjami, zawierający wprowadzenie do
tematyki projektowej,
• dział konstrukcji dla zaawansowanych, w którym przybliżamy takie tematy jak: trzeci punkt zbiegu, konstruowanie cieni rzuconych, odbić a
także podstawy rysowania pojazdów oraz postaci ludzkiej.
Czy "Relax" ukazujący się w latach 1976 - 1981 to najważniejszy magazyn komiksowy w Polsce?
Jaką rolę odegrał dla kultury komiksu, a jaką w szarej rzeczywistości Polski Ludowej?
Baranowski, Christa, Kobyliński, Lutczyn, Polch, Rosiński, Skrzydlewski, Szyszko, Weinfeld, Wróblewski i inni - plejada polskich komiksiarzy tworzyła "Relax". Dziś czas, kiedy ukazywał się magazyn nazywa się "złotym okresem polskiego komiksu". Dlaczego? Jak na tle ówczesnych komiksów zagranicznych - nieznanych wtedy w Polsce - prezentują się prace z "Relaxu"?
Uśmiechnięty siedmiolatek kupował, a raczej zdobywał "Relaxy" i zachwycał się pismem, podobnie jak jego rówieśnicy. Dziś to uznany recenzent i publicysta, autor bestsellerowej książki Teczka personalna. O komiksie "Kapitan Żbik". Tym razem opisuje fenomen "Relaxu", który trwa nadal, o czym świadczą niedawne wznowienia w formie antologii.
Chosiński omawia dokładnie wszystkie 31 numerów "Relaxu" oraz... kolejne, już nie wydane a planowane. Czy były szanse na wznowienie pisma? Jaka była geneza powstania?
W budownictwie wodnym geosyntetyki są wykorzystywane zarówno jako warstwy filtracyjne, drenażowe, separacyjne, zbrojeniowe, jak i ochronne. Stanowią powierzchniowe zabezpieczenia przeciwerozyjne i bariery hydrauliczne. Stosuje się je do budowy praktycznie wszystkich rodzajów budowli hydrotechnicznych, m.in. falochronów, sztucznych raf, ostróg, progów podwodnych, tam i zapór.W niniejszej książce autorka prezentuje aktualny stan wiedzy na temat możliwości wykorzystania geosyntetyków w budownictwie wodnym. Główną uwagę zwraca na zasady projektowania i wykonywania umocnień złożonych z geosyntetycznych elementów, podsumowując przy okazji wyniki kilkuletnich prac prowadzonych na ten temat w Instytucie Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk w Gdańsku. W publikacji przedstawiono także zasady doboru materiałów i badania, które należy przeprowadzić przed ich zastosowaniem w budownictwie hydrotechnicznym."Książka przygotowana przez prof. Krystynę Kazimierowicz-Frankowską jest bardzo wartościową pozycją, która wypełnia lukę jaką w klasycznej literaturze stanowi zastosowanie geosyntetyków w budownictwie morskim i wodnym śródlądowym."Z recenzji prof. dra hab. inż. Ryszarda Coufala, ZUT
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
