Nikt z nas nie jest wieczny, starość i umieranie jest częścią naszego życia. Ból po utracie ukochanych ludzi jest wielki. Jak pogodzić się z odchodzeniem najbliższych, ukochanych ludzi? Jak uporać się z żałobą po ich śmierci kiedy wydaje się, że straty już nikt i nic nie uleczy? na te i inne pytania odnajdziecie Państwo odpowiedź w znanych publikacjach Elizabeth Kübler-Ross czy Renaty Arendt Dziurdzikowskiej. Znajdziecie tutaj też lekturę na temat przebiegu żałoby u dzieci i nastolatków, dla których takie traumatyczne przeżycia są bardzo ciężkie do zrozumienia.
"„Dopóki na twoim elektrokardiogramie nie ma linii prostej, nie nadszedł jeszcze twój kres.”
Kres? A może to dopiero początek Twojego życia? Autor, amerykański kardiolog, walczył o życie swoich pacjentów w bogatych klinikach Stanów Zjednoczonych i zapuszczonych chatach Trzeciego Świata.
Wysłuchał relacji osób, które wróciły „znad krawędzi”, ale spotkał też tych, którzy znaleźli się już daleko poza krawędzią. Wskrzeszonych. Wielokrotnie był świadkiem, kiedy dusza przechodzi z naszego świata do następnego.
Książka nie jest kolejnym tomem bestsellera “Życie po życiu”. Autor nie przygląda się zjawiskom oczami beznamiętnego naukowca. Uczestnictwo w misterium przejścia do nowego świata, zmieniło go do głębi i wzbogaciło wewnętrznie. Opatrzność doświadczyła go mocno – stracił ukochanego syna.
Do lekarskiej pomocy pacjentom zaczął dokładać posługę duchową, pomagając wrócić tym, którym pozwolono i przejść na drugą stronę tym, których wezwano.
Lekarska praktyka dostarcza mu stale dowodów na istnienie Królestwa Niebieskiego. Autor namawia nas do walki o życie – jeszcze za życia.
"
Praca została przygotowana przez lekarzy i socjologów z ogromnym doświadczeniem i dorobkiem naukowym z zakresu starości i starzenia się. Ich kolejną pozycję naukową należy zatem powitać z uznaniem dla wysiłku włożonego w kontynuowanie prac nad tą trudną tematyką badawczą. To bez wątpienia oryginalne i prekursorskie w Polsce opracowanie, wieloaspektowo ujmujące uwarunkowania medyczne i społeczne problemów starzenia się z uwzględnieniem zaniedbania i samozaniedbania osób starszych. Autorzy książki budują wielowymiarowy model uwarunkowań zjawisk zaniedbania i samozadniedbania, co stanowi ogromny wkład do dorobku nauk zajmujących się starością i osobami starszymi. Dokonują oni więc swoistej „rewolucji gerontologicznej” w odsłanianiu, wyjaśnianiu, definiowaniu, kategoryzowaniu badanych zjawisk zaniedbania i samozaniedbania. Monografia jest nowatorskim, wnikliwym opracowaniem, poszerzającym wiedzę na temat „ciemnej strony” wieku starszego i społecznej odpowiedzialności za zjawisko zaniedbania osób starszych.
Z recenzji prof. dr hab. Krystyny Slany
(…) w rzeczywistości europejskiej następuje gwałtowny proces starzenia się społeczeństw. Jest to szczególnie ważne w odniesieniu do badanych przez autorkę krajów Europy Północnej: Szwecja, Dania, Finlandia, jak i południowej: Hiszpania. Włochy, Portugalia. (…) Stąd znajomość różnorodnych form pomocy, zarówno ze strony państwa jak i rodziny ma szczególne znaczenie dla „humanizacji” ostatniego etapu życia ludzi starszych.(…). Za szczególnie cenny uważam interdyscyplinarny charakter monografii (…) Szukając różnych uwarunkowań procesów starzenia się Autorka odwołuje się do procesów globalizacji, sekularyzacji życia (…), elastycznej gospodarki (…), korporacjonizmu, konsumpcjonizmu i indywidualizmu.
Wartością poznawczą tak od strony naukowej jak i dydaktycznej jest uwzględnienie w analizach statystyczno – demograficznych również danych dotyczących Europy oraz Polski. Ich upowszechnienie (…) dostarczy polskim badaczom tego problemu możliwości porównań rozwiązań zagranicznych z możliwościami ich implementacji do warunków polskich (…) W warstwie analizy jakościowej opisane przez autorkę formy opieki na północy i południu Europy mogą stanowić podstawę dla określenia tendencji w zakresie diagnozy i prognozy w jakim kierunku zmierza polski system opieki nad seniorami. Czy przyjęte rozważania zbliżają nas do północy czy południa Europy? A może pojawiają się rozwiązania hybrydowe?
Prof. zw. dr hab. Lesław H. Haber
SPIS TREŚCI
1. Wprowadzenie
1.1. Jak rozumie się pojęcie „opieki”?
1.2. Charakter dotychczasowych badań nad opieką
1.3. Przyjęte podejście i metody badawcze
1.4. Cel i problematyka badania
1.5. Materiały źródłowe do badania
1.6. Układ książki
2. Społeczne i demograficzne przeobrażenia w państwach Europy Północnej i Południowej jako kontekst opieki nad ludźmi starszymi
2.1. Współczesne społeczeństwa w wybranych teoriach i koncepcjach społecznych
2.2. Populacyjne uwarunkowania opieki
2.2.1. Wielkość populacji i procesy migracyjne
2.2.2. Zaawansowanie procesu starzenia się społeczeństw
2.2.3. Przemiany form życia rodziny
2.2.4. Poziom zgonów i śmiertelności
2.2.5. Średnia długość życia kobiet i mężczyzn
3. Zdrowotne uwarunkowania opieki nad ludźmi starszymi w krajach północno- i południowoeuropejskich
3.1. Wskaźniki stanu zdrowia i niepełnosprawności
3.2. Zakres korzystania z różnych form opieki długoterminowej
3.3. Behawioralno-kulturowe koncepcje zdrowia a styl życia w Europie Północnej i Południowej
3.4. Materialistyczne podejście do zdrowia a nierówności społeczne i opieka zdrowotna w państwach północno- i południowoeuropejskich
3.4.1. Hiszpania
3.4.2. Włochy
3.4.3. Finlandia
3.5. Wieloczynnikowe uwarunkowania zdrowia a poczucie sensu życia w Europie Północnej i Południowej
4. Polityczny kontekst opieki nad ludźmi starszymi oraz kształtujące je czynniki na Północy i Południu Europy
(...)
CZASU NIE OSZUKASZ... ALE JEST COŚ, CO MOŻE CI POMÓC DŁUŻEJ CIESZYĆ SIĘ MŁODYM WYGLĄDEM I ZDROWIEM. OTO DIETA ANTY-AGING!
Pierwsze zmarszczki? Zadyszka, gdy wchodzisz po schodach? Coraz częstsze dolegliwości ze strony żołądka i jelit? A może problemy z pamięcią?
Autorka książki – doświadczona dietetyczka – podpowiada, jak przechytrzyć metrykę. Opierając się na najnowszych wynikach badań i wiarygodnych źródłach naukowych, radzi, co jeść, jak przyrządzać potrawy i przechowywać pożywienie, oraz czego unikać, by nie przyspieszać procesów starzenia. Słowem: proponuje styl odżywiania, który pomoże dłużej cieszyć się młodym wyglądem, dobrym samopoczuciem, a także może wydłużyć życie i zapobiec wielu chorobom czy dolegliwościom.
Podaje ponad 100 sprawdzonych przepisów na: sałatki i dania z warzyw, zupy, dania z mięsem i rybami, bezmięsne i wegetariańskie, koktajle i desery – na potrawy zawierające naturalne przeciwutleniacze, które pomagają zwalczać wolne rodniki.
Oto kulinarna oda do młodości!
Agata Lewandowska – dietetyk, absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, SGGW oraz podyplomowych studiów z psychodietetyki na SPWS. Interesuje się sportem, zdrowym stylem życia oraz wpływem codziennej diety na zdrowie. Autorka wielu poradników: Detoks cukrowy, Dieta w chorobie Hashimoto, Wypieki dla diabetyków, Ciasta i desery dla diabetyków, Polska kuchnia bezglutenowa.
Epoka wikingów nie należała wyłącznie do mężczyzn, a ówczesne kobiety nie zajmowały się jedynie gospodarstwem i opieką nad dziećmi. Najnowsze badania nad światem Północy pokazują, że skandynawskie kobiety odgrywały kluczową rolę także „poza progiem” domostwa, a ich wyjątkowe predyspozycje niejednokrotnie sprawiały, że stawały się ważnymi postaciami na szerokiej arenie społecznej. Niniejsza książka pokazuje kobiety w wielu różnych rolach, między innymi jako uzdolnione prządki i tkaczki, a także jako specjalistki od działań magicznych, posiadające moc kształtowania ludzkiego losu. Oprócz szczegółowych dyskusji nad praktykami rytualnymi, wiele uwagi poświęcone zostało złożonym okolicznościom, w których kobiety sięgały po broń. Korzystając ze źródeł archeologicznych oraz literatury staronordyckiej, podjęta została próba udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w świecie Północy faktycznie istniały wojowniczki, które z własnej woli uczestniczyły w działaniach militarnych. Rozważania podjęte w tym tomie uzupełniają interdyscyplinarne studia dotyczące wojny, śmierci i zaświatów, przyczyniając się do pokazania świata wikingów w prawdziwie wszechstronny sposób.
Starzenie się jest procesem, który wyraźnie się wydłuża. Aktualnie okres ten obejmuje blisko jedną trzecią życia jednostki. Dlatego też zjawiska starzenia się nie sposób marginalizować, deprecjonować, dewaluować, traktować jako okres schyłkowy i mało istotny w funkcjonowaniu człowieka. Współczesna rekonstrukcja starości i procesu starzenia się polega na odnajdywaniu znaczenia i wartości, jakie mają dla gospodarki, kultury, społeczeństwa i samej jednostki. Stąd tak wielka wartość badań na ten temat. Monografia Aleksandry Błachnio idealnie wpisuje się w ten nurt, a bardzo pozytywne recenzje książki wskazują na jej niezwykłą wartość. Publikacja zawiera szereg nowych, bardzo ważnych informacji na temat kondycji polskich seniorów oraz ich poczucia jakości życia i możliwości rozwoju.
Bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.
Kazania pogrzebowe są dla uczestników i pomagają w spotkaniu z odchodzącym oraz w dziękczynieniu jemu oraz Bogu. Każda śmierć jest inna, tak jak inny w swej tożsamości jest człowiek. Kazanie pogrzebowe jest też pamiątką po zmarłym i pomaga w dostrzeżeniu tego, co mu zawdzięczamy. W Kościele przypomnienie osoby, która przekroczyła próg wieczności, jest modlitwą za nią.
Pierwszy blok zadań w dużej mierze opiera się na podstawowej wiedzy z zakresu historii dawnej i przełomowych wydarzeń z XX wieku, literatury, nauki, kultury, w tym muzyki. Odpamiętywanie zdarzeń o wartości ponadjednostkowej określa nie tylko poziom wiedzy ogólnej, ale i zakres zainteresowania aktualnymi zajściami w kraju i za granicą (sytuacją geopolityczną, zjawiskami społecznymi, ekonomią). Zadania przedstawione w niniejszej części bazują na weryfikowaniu pamięci deklaratywnej osoby trenującej pamięć. Pamięć deklaratywna dotyczy wiedzy przechowywanej w umyśle i rozgranicza się na dwa podsystemy: pamięć semantyczną (magazynującą znaczenia słów, koncepcji i wiedzę o świecie) i epizodyczną (wspomnienia o zdarzeniach z określeniem ich czasu, przestrzeni, okoliczności). W bloku zadań nr 1 wykorzystano głównie zasoby zamknięte w pamięci semantycznej.
Autorski program ochrony pamięci, którym może posługiwać się każdy zainteresowany – osoba troszcząca się o własną lub o cudzą sprawność zapamiętywania teraźniejszości i przywoływania na pamięć przeszłości – z chęcią opiniuję jako warty szerokiego upowszechnienia. […] Tego typu materiały przydatne są – w przypadku starszych odbiorców – nie tylko w domu rodzinnym (do użycia z rodzeństwem, dziećmi i wnukami, a nawet samemu), ale także w domach dziennego pobytu, w stosownych pracowniach uniwersytetu trzeciego wieku, w klubach seniora czy w placówkach opieki całkowitej nad seniorami.
Pani Małgorzata Modrak nie pierwszy raz daje świadectwo swojemu zaangażowaniu w edukacyjne wspieranie, zwłaszcza starszych osób, przy rozwiązywaniu ich ważnych problemów życiowych (wśród których tu rozważane kwestie „ulepszania” pamięci zajmują poczesne miejsce). Spodziewam się, że w następstwie stosowania programu ochrony pamięci pamięć ta zostanie „ulepszona”, ale program dopiero otwiera ku temu możliwości, a więc jest ona „ulepszana” tu i teraz.
Z recenzji dr hab. Marii Kuchcińskiej, prof. nadzw. KPSW w Bydgoszczy
Proponowana książka wpisuje się w wielowymiarowe i wieloobszarowe sposoby poznania, poznawania, oglądu i opisu starzenia się i starości. Ma ona charakter interdyscyplinarny, a koncentruje się wokół społecznych teorii starzenia się i starości. Przeprowadzono w niej analizę różnych aspektów starzenia się i starości w perspektywie doświadczania jednostkowego oraz zbiorowego na poziomie indywidualnym i demograficznym, z wieloma odniesieniami do zadań oraz działań z pola polityki społecznej i pracy socjalnej. Umieszczając te rozważania i dociekania w paradygmacie aktywnego starzenia się, nie tylko uwypuklamy zalety, możliwości i potencjalności okresu starości, lecz także nie uciekamy od pokazywania opresyjności starzenia się i starości, ograniczeń i niemożności charakterystycznych dla tego okresu w życiu, a wszystko to w kontekście szeroko i wielopłaszczyznowo ujmowanych uwarunkowań jednostkowych, społecznych, rodzinnych, ekonomicznych, gospodarczych, zdrowotnych, często zawierających się w przedmiocie polityki społecznej.
W prezentowanej pracy zaproponowano dwa porządki oglądu starzenia się oraz starości i zjawisk z nią współwystępujących. W pierwszym zakres tematyczny podejmowanych rozważań obejmuje możliwości i ograniczenia kształtujące oblicza współczesnej starości i warunki społeczno-kulturowe procesu starzenia się – zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i społecznym. W drugim usystematyzowano treści opisujące starzenie się i starość oraz zjawiska i procesy z nią współwystępujące, tak aby podkreślić epistemologiczny walor książki, a jednocześnie jej elementarny, podręcznikowy charakter.
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelników, mimo wielu jej epistemologicznych, aksjologicznych, a także prakseologicznych walorów nie daje odpowiedzi na wszystkie nurtujące nas pytania o naturę starości i różnorodność jej przeżywania. Wierzymy, że rozbudzi w Czytelnikach ciekawość do dalszych pogłębionych teoretyczno-empirycznych poszukiwań i ustaleń.
Autorzy
W sytuacjach granicznych, np. w stanie miłosnego uniesienia czy podczas trudnej wspinaczki górskiej, najpełniej doświadcza się jedności tego, co powszechnie, choć błędnie, dzieli się na odrębne byty: ciało i duszę. Wówczas bowiem dwie sfery naszego ja zbliżają się do siebie i tworzą harmonijny związek – można wtedy mówić o witalności i zdrowiu człowieka. „Ogołoceni” ze wszystkiego (w przenośni – jak w górach, lub dosłownie – jak w seksie), odkrywamy jedność i wynikającą z niej moc naszej cielesno-duchowej natury. Wiek senioralny, zwany III wiekiem albo III tercją życia, jest zwieńczeniem ludzkich losów. Przebieg tej fazy zależy od wcześniejszych zdarzeń. Jednakże nawet gdy dotychczas ponosiliśmy porażki, zawsze jest czas, aby zmienić swoje życie. Aktywność i wgląd w siebie pozwalają odkryć pokłady sił, które z różnych powodów nie zostały do tej pory uwolnione. Sport i seks należą do najbardziej przystępnych, a jednocześnie efektywnych metod skoncentrowania się na sobie i aktualizacji potencjału wewnętrznego, a przez to – doświadczania radości. Jedna i druga forma działania wzmacnia zdrowie i może być traktowana jako jego wskaźnik. Obie stanowią najlepsze antidotum na stereotyp ukazujący seniora jako pacjenta geriatrycznego, który chcąc w miarę normalnie funkcjonować, musi systematycznie odwiedzać lekarza i przyjmować leki.
Księgi przeciwko śmierci Elias Canetti nigdy nie napisał. Pod datą 15 lutego 1942 roku zanotował: „Postanowiłem dziś, że będę spisywał swoje myśli przeciwko śmierci”. Stał się człowiekiem głęboko religijnym, w sensie, jaki sam nadawał temu słowu: poczucia związku ze zmarłymi. Wierzył, że w pozostających przy życiu są dusze zmarłych, potrzebujące pokarmu. Upatrując największe zagrożenie w przyczajaniu się do śmierci, całe dorosłe życie przygotowywał się do napisania "Księgi" w której miał z nią stoczyć ostateczną walkę. Przysięgi składane sobie po śmierci matki, setki wypisanych ołówków, tysiące kartek zapisków, z których jedna trzecia, czyli blisko dwa tysiące dotyczyła tematu śmierci... I po kres jego dni niemożliwość napisaniea pierwszego zdania "Księgi". Odszedł pozostawiwszy po sobie jedynie teczkę z kilkunastoma kartkami zatytułowaną "Księga zmarłych" oraz zapiski, w części publikowane w książkach które sam przygotował do druku, w części niepublikowane, notowane odręcznie, codziennie przez wszystkie lata współ-życia ze śmiercią. Czy to mało? Oszczędne w słowa, skondensowane myśli które latami obrabiał niby szlifierz kryształów
Życie zmienia się, ale się nie kończy
Śmierć to jedna z największych tajemnic naszego życia. Wielu próbowało ją zgłębić i odpowiedzieć na nurtujące każdego pytanie: jak to będzie? Papież Benedykt XVI, zapytany o to, czego spodziewa się po wieczności, odpowiedział po prostu: Cieszę się, że znowu zobaczę moich rodziców, rodzeństwo, przyjaciół, i wyobrażam sobie, że będzie tak samo wspaniale, jak było u nas w domu.
Podejście autorów jest konkretne i praktyczne. Rozwiewają oni wiele wątpliwości, które prędzej czy później ogarną każdego z nas. Jak towarzyszyć umierającym i zatroszczyć się o nich po śmierci? Po co się za nich modlić? Na czym polega symbolika obrzędów pogrzebowych? Co zrobić, gdy przyjdzie nam się mierzyć z tragedią utraty dziecka nienarodzonego – czy można je pochować i jak wygląda cała procedura? Czy świętość jest zarezerwowana tylko dla doskonałych?
Jest to przede wszystkim książka o nadziei, która towarzyszy każdemu chrześcijaninowi. W końcu w śmierci chodzi o to, żeby zobaczyć Boga i z Nim zostać.
Autorzy przedstawiają zagadnienia towarzyszące procesom demograficznym w Polsce z perspektywy podejmowanych działań politycznych. Szczególną uwagę poświęcają procesowi upolitycznienia problemu starzejącego się społeczeństwa, instrumentom polityki demograficznej i społecznej oraz dyskursom politycznemu i medialnemu, zaistniałym w latach 1989–2016.
Przemiany demograficzne, zwłaszcza proces starzenia się ludności, ze względu na swoją intensyfikację i złożoność stają się przedmiotem polityki państwa. Wypracowanie rozwiązań z zakresu polityki demograficznej i polityki społecznej, dostosowanych do wymogów coraz szybciej starzejącego się społeczeństwa i wyzwań społeczno-ekonomicznych XXI wieku to nagląca potrzeba.
Encyklopedia zawiera ponad 1400 haseł napisanych przez 250 wybitnych polskich znawców problematyki: z różnych dziedzin: nauki, medycyny, polityki społecznej, kultury, historii, literatury. Wiedza zawarta w tekstach haseł będzie przydatna: osobom starszym i ich opiekunom (np. apraksja, grupy samopomocy i pomocy wzajemnej), pracownikom służb społecznych (np. bezdomność ludzi starszych, modele opieki senioralnej), działaczom organizacji pozarządowych (np. czas wolny ludzi starszych, sport i aktywność sportowa ludzi starszych), nauczycielom i wychowawcom (potrzeby i postawy osób starszych, starość, choroba i niepełnosprawność jako lokalne problemy społeczne i in.), młodzieży szkolnej (projekty społeczne na rzecz osób starszych, społeczna rola babci i dziadka i in.), osobom duchownym (np. ars bene moriendi – sztuka dobrego umierania, człowiek stary w Kościele), działaczom samorządowym (np. centrum seniora, Długofalowa Polityka Senioralna), służbom porządkowym (człowiek stary w sytuacji przemocy, komunikacja z osobami z otępieniem, nadużycia wobec osób starszych i in.), działaczom kultury (np. platońska wizja starości, starość w filmie, w judaizmie, w Biblii, w filozofii), wszystkim osobom współtworzącym środowisko w którym żyją i żyć muszą osoby starsze lub niepełnosprawne (edukacja zdrowotna osób starszych, gerohigiena, orzekanie o niepełnosprawności, poradnictwo, pomoc społeczna i in.).
Od Redakcji
„Praca […] podejmuje trudną z uwagi na ograniczone dane próbę ustalenia zakresu implikacji istnienia i funkcjonowania przywilejów w zabezpieczeniu na starość w sferze finansów publicznych i osobistych oraz wpływu na rynek pracy. Autor wykonał interesujące badania ankietowe dotyczące postrzegania przywilejów oraz poszerzonej analizy badań obcych”.
dr hab. Ilona Kwiecień, prof. nadzw. Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
„Recenzowane opracowanie zostało przygotowane z bardzo głęboką znajomością przedmiotu badań, szczególnie w zakresie uregulowań prawnych i rozwiązań ekonomicznych. Bardzo wysoko oceniam wybór tematyki prowadzonych badań i analiz. Przywileje w zabezpieczeniu starości jak dotychczas nie doczekały się w polskiej literaturze przedmiotu tak szeroko ujmowanego opracowania”.
dr hab. Iwona Olejnik, prof. nadzw. Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
Spotykam was, gdy już nie żyjecie. Znam zakończenie wszystkich historii, łącznie z moją własną.Lubię mówić, że jestem przedsiębiorcą pogrzebowym z rodowodem: w moich żyłach, lekko licząc, płynie krew dziewięciu pokoleń przedstawicieli tego fachu.Jako dziecko bawiłem się w chowanego wśród trumien i nieboszczyków. Caleb, nie huśtaj się na krześle. Pochowałem dzieciaka w twoim wieku, który w taki sposób przewrócił się i skręcił kark słyszałem od dziadka.Gdy dorosłem, chciałem odejść z rodzinnego biznesu tak daleko, jak się tylko dało. Pragnąłem zmieniać świat, a jak miałbym to robić, skoro wszyscy ludzie, z którymi pracowałem, byli martwi?Wiem jednak, że boicie się śmierci. Wolicie udawać, że jej nie ma. Chcecie, by wychodziła tylnymi drzwiami. Powierzacie ją specjalistom. A zatem jestem. Opowiem wam, jak to będzie wyglądać krok po kroku. O balsamowaniu, ubieraniu do trumny, czuwaniu przy zwłokach. O ostatniej drodze, w którą bez wątpienia zabiorę każdego z was.Ale dziś zapraszam was do domu pogrzebowego. Poznajcie jego tajniki i dowiedzcie się, jak praca ze śmiercią uratowała mi życie.
Eschatologia w naszych czasach jest częścią pośmiertnej spuścizny Hansa Ursa von Balthasara.
Powstała jeszcze w latach poprzedzających II Sobór Watykański, doczekała się publikacji dopiero po śmierci Autora. Choć nie jest obszernym traktatem, zawiera większość podstawowych wątków rozważań dotyczących śmierci i zmartwychwstania, które Balthasar rozwijał w swoich kolejnych, znacznie lepiej znanych publikacjach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
