Brian Tracy napisał klasyk z dziedziny rozwijania osobistej wartości i zwiększania swoich zarobków w dowolnym zawodzie lub dowolnej firmieTony Robbins, coach i autor bestsellerów z listy ""New York Timesa"" Brian Tracy omawia krok po kroku pewny i sprawdzony program rozwoju, który pozwoli Ci zwiększyć swoją wartość, wyzwolić swój rzeczywisty potencjał i zarabiać więcej, niż uznawałeś dotąd za możliweJack Canfield, autor książek z serii ""Balsam dla duszy"", największych bestsellerów z list ""New York Timesa"" i ""USA Today""Jeśli nie odpowiada Ci to, jak wygląda Twoje życie i ile zarabiasz, jest tylko jedna osoba, która może to zmienić - TY.Czy jesteś zadowolony z wysokości swoich dochodów? A może uważasz, że zasługujesz na więcej? A kto ponosi winę za stan Twojego konta? Rodzice, typ wykształcenia, szef, firma, branża, konkurencja, a może gospodarka? Zastanów się: przecież w Twoim otoczeniu są setki ludzi, którzy mieli takie same problemy i byli tak samo ograniczani jak TY, a teraz zarabiają dużo więcej i prowadzą lepsze życie. Prawda jest taka, że zarabiasz dokładnie tyle, ile postanowiłeś - ani mniej, ani więcej. Twoja sytuacja finansowa wygląda jak wygląda, bo sam o tym zdecydowałeś. Ty i nikt inny.Określ swoją RZECZYWISTĄ wartość w czterech prostych krokach.Krok 1. Stań oko w oko z prawdą i weź odpowiedzialność za swoje dotychczasowe życie.Krok 2. Poznaj drogę do sukcesu kogoś, kto był w takiej samej sytuacji jak Ty, ale postanowił to zmienić.Krok 3. Zastosuj na własny użytek praktyczne i sprawdzone strategie, metody i techniki, by zacząć zarabiać tyle, ile naprawdę jesteś wart.Krok 4. Przejmij pełną kontrolę nad swoją karierą i zarobkami, żebyś mógł przetrwać i prosperować w każdych warunkach gospodarczych.Pamiętaj: nieważne, kim jesteś i skąd pochodzisz. Ważne jest, dokąd zmierzasz. A tu jedynym ograniczeniem jest Twoja wyobraźnia.

Zatrzymaj się i posłuchaj. Wsłuchaj się w siebie i wsłuchaj się w oddech wszechświata. Zapomnij o tym, co mówią ci rodzice, przyjaciele i telewizja. Po prostu stój i czekaj. Daj sobie tyle czasu, ile potrzebujesz. Niech inni śmieją się z ciebie i obserwują cię z pogardą. Pędzący tłum będzie się dziwił, że ty tak stoisz i nic nie robisz. Nie przejmuj się tym. Czasami lepiej przez chwilę nie robić nic i odnaleźć swoją prawdziwą pasję, niż całe życie spędzić na gonitwie i robieniu czegoś, co nie daje ci żadnej przyjemności. Gdy się tak zatrzymasz i wsłuchasz w siebie, łatwiej uda ci się dostrzec znaki, jakie wszechświat do ciebie wysyła. Gdy poczujesz się jednością ze wszystkim, co cię otacza, wtedy łatwiej ci będzie zrozumieć, jaka jest twoja rola w tej wielkiej układance. Nagle zobaczysz, do czego jesteś stworzony, co tak naprawdę kochasz robić, co jest twoją pasją i przynosi tobie i innym radość. Wtedy pojawią się nieoczekiwane zbiegi okoliczności, które jak wir rzeki popchną cię do przodu. Z radością zobaczysz, że oto właśnie wchodzisz na właściwą ścieżkę, że spełniasz swoje marzenia, a cały wszechświat cię wspiera i cieszy się razem z tobą.

To książka wyjątkowa pod każdym względem. Powinien ją przeczytać każdy Polak. Rodzic, szef, podwładny, polityk, dziennikarz, trener, mąż i żona, sprzedawca i księgowy… Każdy, kto chce się dobrze czuć dłużej niż parę chwil i każdy, kto chce mieć pozytywny wpływ na innych, dać im energetycznego kopa. Każdy, kto chce utrzymać pracę, awansować czy budować związek oparty na zaufaniu, zrozumieniu i nieustannej ciekawości drugiej osoby. 'Głaskologia" powinna być obowiązkową lekturą szkolna. To nie tylko książka, ale swego rodzaju efektywna filozofia postępowania. Jest to lektura fascynująca, wciągająca i taka, która nie pozwala o sobie zapomnieć. Bogata merytorycznie, rzeczowa, dowcipna, konkretna i mądra. Momentami bezpardonowa. Na pewno nietuzinkowa. Autor sprawnie balansuje między przykładami, wynikami najnowszych badań a metaforami pomagającymi zapamiętać najważniejsze wnioski.

Oświecenie dnia powszedniego. Wyobraź sobie, że masz dostęp do najgłębiej skrywanych tajemnic Dalajlamy, że możesz mu towarzyszyć w chwilach, kiedy jest zupełnie sam, z dala od medialnego zgiełku i obowiązków duchowego przywódcy kilku narodów. Pomyśl, jak wiele mógłbyś się wówczas od niego nauczyć, ile mądrości i spokoju ducha zaczerpnąć z samego źródła. Właśnie teraz nadarza się taka okazja. Opowieść o prywatnym oraz o bardziej oficjalnym życiu Dalajlamy snuje jego najbliższa przyjaciółka - mała, zuchwała i bystra… kotka. Każdego dnia obserwuje niekończący się korowód gości przybywających na prywatne audiencje: od hollywoodzkich gwiazd po filantropów, pisarzy i polityków. Towarzyszy Dalajlamie przy pracy oraz w zwykłych, codziennych sytuacjach i z kocią prostotą odpowiada na wielkie pytania o to, jak odnaleźć szczęście oraz sens życia w zabieganym, materialistycznie nastawionym świecie. To jedna z tych opowieści, które wywołują spontaniczny uśmiech na twarzy, skłaniają do refleksji i powodują, że zaczynamy patrzeć na świat z nieco innej perspektywy.

Ta książka zawiera rozmowy z najwybitniejszymi postaciami polskiej i światowej psychologii. Każdy autor w tej książce to nazwisko liczące się w światowej psychologii. Rozmówcy – profesorowie psychologii i psychoterapeuci – wychodzą naprzeciw współczesnym zaciekawieniom, wątpliwościom, wahaniom i poszukiwaniom. Na pytania odpowiadają: Robert Cialdini, Martin Seligman, Philip Zimbardo, David Buss, Albert Bandura, Mihály Csíkszentmihályi, Paul Ekman, Elizabeth Loftus, Roy Baumeister, Janusz Czapiński, Wojciech Eichelberger, Bogdan Wojciszke, Ewa Woydyłło i wielu innych. Wyjaśniają między innymi: • Jak być dla siebie dobrym • Z czego składa się wzór na szczęście • Dlaczego warto przykleić banknot na lodówce • Komu można ufać • Jak pośród zgiełku odnaleźć święty spokój • Kto ma większe szanse wyjść za mąż • Jak samotność czyni nas lepszym • Co może wiara w wolną wolę • Dlaczego lepiej nie składać noworocznych postanowień Ta książka to pigułka najnowszej wiedzy psychologicznej. Z pierwszej ręki, czyli od największych światowych sław psychologii. To lektura, która pozwoli być bliżej – i siebie, i innych, i światowej psychologii!

Nieśmiałość utrudnia ci kontakty towarzyskie? Zniechęca do podejmowania wyzwań zawodowych? Stoi na przeszkodzie w budowaniu związku? Wyjdź z kryjówki i rozpocznij nowe życie! Z tym poradnikiem dowiesz się na czym polega nieśmiałość, określisz jej typ, którego zrozumienie stanowić będzie podstawę pracy nad jej eliminacją. Książka zawiera zbiór rad i przykładów z życia, pomagających w podnoszeniu samooceny i przezwyciężaniu własnych ograniczeń. Istotną jej częścią są ćwiczenia i zadania oparte o terapię poznawczo-behawioralną (TPB). Poradnik przeznaczony jest dla wszystkich, którzy chcą pokonać nieśmiałość, pragną otworzyć się na ludzi i zacząć realizować własne plany i marzenia. Znajdź własną drogę do śmiałości! Dlaczego poradnik trafia w Samo Sedno? - wskazuje, jak poprzez zmianę myślenia znaleźć rozwiązanie problemów - pomaga radzić sobie z trudnymi emocjami - wykorzystuje jedną z najskuteczniejszych metod – terapię poznawczo-behawioralną - podpowiada, jak pomagać osobom, które cierpią z powodu nieśmiałości - przedstawia prawdziwe historie osób, które pokonały lęki i zaczęły żyć pełnią życia

Anomia pracownicza to zjawisko społeczne polegające na systematycznym występowaniu w grupach pracowniczych nieuczciwych zachowań doprowadzających do wymiernych strat finansowych w organizacji. Niniejsza książka jest pierwszą na polskim rynku publikacją traktującą kompleksowo o zjawisku anomii pracowniczej, łączącą solidne, zweryfikowane podstawy naukowe z praktyką biznesową. Jest to praktyczny podręcznik dostarczający kadrze zarządzającej i menedżerom narzędzi przydatnych do rozpoznawania i ograniczania negatywnych skutków anomii pracowniczej. Zastosowanie przedstawionych tu rekomendacji i użytecznego modelu diagnostycznego pozwoli: • zarządzać ryzykiem anomii pracowniczej, • przywrócić pożądane wartości i normy postępowania wśród zatrudnionych, • podnieść poziom bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronić zyski, • zwiększyć przewidywalność zachowań pracowników w organizacji, • podnieść efektywność i poziom zaangażowania pracowników, • zoptymalizować koszty funkcjonowania organizacji. Cenny zasób praktycznej wiedzy uzupełniają liczne studia przypadków anomii pracowniczej osadzone w polskiej rzeczywistości biznesowej początku XXI wieku.

Po sukcesie Wyjdź za mąż i poddaj się Costanza Miriano proponuje nowy „podręcznik” wspólnego życia. Tym razem koncentruje się na mężczyznach. Jest to pełen humoru manifest wierzącej żony, który wyjaśnia, jak odkryć na nowo role, które mamy wypisane w sercu jako kobiety i mężczyźni, żony i mężowie, matki i ojcowie. Odpowiada na szereg ważnych pytań, takich, jak: - co to znaczy być mężczyzną? - czym jest ojcowski autorytet? - jaka jest rola Boga w małżeństwie i w wychowaniu? Są to porady dla mężczyzn, ale także dla kobiet, które powinny pomagać swoim mężom odkrywać ich zadania i rolę, jaką pełnią w budowaniu szczęśliwej rodziny. Zadania te, powiedzmy to głośno, współcześnie nieco się rozmyły, przez co zbyt często możemy spotkać w naszych domach mężczyzn zdezorientowanych i nieprzygotowanych do rozwiązania różnych delikatnych problemów czy do chronienia równowagi w rodzinie. Wystarczy naprawdę niewiele, by Wasza rodzina zaczęła szczęśliwie żyć i – po prostu – dobrze „funkcjonować”. „Być mężczyzną, być męskim to znaczy potrafić odważnie walczyć, mieć siłę do walki, siłę polegającą nie na atakowaniu, ale na stawianiu oporu. Być męskim to przede wszystkim mieć odwagę do brania na siebie ciosów, być tarczą w obronie powierzonych sobie osób. Być mężczyzną to znaczy być gotowym oddać życie za swoją małżonkę i za swoją rodzinę, albo za tego, kogo ma się w opiece, a także za swoją misję poza domem. Bycie mężczyzną nie ma natomiast nic wspólnego z powszechnym współcześnie rozumieniem męskości: choć potencja to coś pozytywnego, prawdziwy mężczyzna to ten, który potrafi kontrolować tę siłę, kierować nią, a nie marnować”. Wybrany fragment książki Prezenty dla mężczyzn Istnieje jedna jedyna uniwersalna, skuteczna, niezastąpiona metoda rozmawiania z mężczyznami. Tyle że... nie wiem, jaka to metoda.    Tak właśnie jest, niestety, nie mogę nic z tym zrobić. Próbowałam, ale bezskutecznie. Mam na myśli prawdziwą rozmowę, wymianę myśli, które skutecznie docierają do umysłu bliźniego, wymagają odpowiedzi i prowokują do nich.    Prowadzenie monologu się nie liczy, jest zbyt proste. Wiem to, bo mówienie to moja specjalność.    Bez problemu potrafię odpowiedzieć na tak podstawowe pytania jak to, do której klasy chodzi któreś z naszych dzieci, kiedy mój mąż jedzie je odebrać ze szkoły, bo dostało gorączki, i przed samymi drzwiami wejściowymi uświadamia sobie, że nie wie, gdzie go szukać (nie, imienia nie zapomniał - tak przynajmniej twierdzi); potrafię udzielić podstawowych informacji, na przykład: gdzie jest zaparkowany nasz samochód (powiedziałam „podstawowych", a nie dokładnych); potrafię przekazać zwięzłe instrukcje, po których mój mąż dzwoni do mnie tylko dwa czy trzy razy: „To mówiłaś, że gdzie przyjmuje pediatra?", „Czy mogę kupić szynkę parmeńską zamiast orzeszków piniowych?" „Pogniewasz się, jeśli nie pójdę tam, gdzie chciałaś, żebym poszedł?"... Oczywiście, że się pogniewam, ale nie przyznam tego nawet na torturach.    Na początku sądziłam, że problemy z organem słuchu są wadą produkcyjną tylko mojego egzemplarza, mojego męża. Zasięgałam informacji u producenta, ale stanowisko mojej teściowej jest niezmienne: jakkolwiek by było, muszę go sobie zachować, tego jej syna. Uznałam więc, że spróbuję porozumieć się przynajmniej z mężami innych kobiet. W przypływie natchnienia zaczęłam pisać listy do mężczyzn. Spędzałam całe noce na stukaniu w klawiaturę - a także, no dobrze, na malowaniu paznokci na odcień „geranium", najedzeniu kanapek z salami i czytaniu Houellebecąa oraz wpatrywaniu się zahipnotyzowanym wzrokiem w telewizyjne wykłady z fizyki o czwartej nad ranem, nie mogąc oderwać oczu od żółtego krawata profesora - by później, następnego dnia, z niemal całkowitą jasnością umysłu pozbyć się wszystkiego, co napisałam, wciskając z pełną bólu rezygnacją klawisz delete. To gest świadczący o wielkiej szlachetności.    Prawda jest taka, że - tak wynika z mojego doświadczenia -jeśli kobieta chce, by jakiś pomysł dotarł do umysłu i do serca któregoś męskiego przedstawiciela gatunku, by wpłynął na niego choć w minimalnym stopniu, słowa nie tylko nie wystarczą, ale nieraz mogą okazać się wręcz szkodliwe. U mężczyzn porady, pouczenia czy wskazówki wywołują natychmiastową reakcję w postaci ataków reumatyzmu, nie-cierpiącej zwłoki potrzeby sprawdzenia poziomu płynu hamulcowego, chęci odmalowania na biało ściany w łazience oraz fal tęsknoty za new wavel wymagających wysłuchania w nabożnym skupieniu - na kolanach - całej kolekcji płyt.    A w tych rzadkich przypadkach, kiedy pozostają w najbliższym otoczeniu, gdy my mówimy - nie słuchają. Kiedy pisałam te słowa, poczułam pewne wyrzuty sumienia (może jestem zbyt surowa?), zawołałam więc mojego męża i przedstawiłam mu swoje refleksje. Oczekiwałam, że po mojej długiej, pasjonującej i pełnej szczegółów przemowie usłyszę mądrą odpowiedź małżonka. - No więc, co powiesz? - O czym? - O tym, że mężczyźni nie słuchają kobiet. -Hę? - Powiedz, jakie jest twoje zdanie. - Nie wiem, wybacz, ale nie słuchałem. Osobiście odebrałam to jako komplement. Jestem pewna, że miał na myśli: „Dobrze powiedziane, kochanie, ty zawsze znajdziesz odpowiednie słowa".    Mam dziwne przeczucie, że gdy dzwonię do niego, kiedy jest w pracy, odkłada słuchawkę na biurko i udaje się do archiwum, by poukładać nagrania w porządku alfabetycznym (od tak dawna przecież chciał to zrobić). O ile go znam, to -kiedy ja wciąż mówię - zmienia zdanie i postanawia ułożyć je jednak w porządku chronologicznym. Później znów alfabetycznym, ale pojawią się pewne problemy, ponieważ nie będzie mógł sobie przypomnieć, gdzie stoi „j". Tak czy inaczej, czymkolwiek by się zajmował, podczas gdy ja mówię, jego wkład w rozmowę jest zawsze taki sam: zerowy.

Poślubienie mężczyzny, który bez wątpienia należy do innego „gatunku” i życie z nim, to poważne przedsięwzięcie. A jednocześnie… cudowna przygoda. To wyzwanie zmuszające do prawdziwego zaangażowania, rzucenia wszystkiego na jedną szalę, przyjęcia nowego życia. Takiemu wyzwaniu można sprostać tylko wtedy, gdy każdy spełnia się w swojej roli. Mężczyzna jest w rodzinie wcieleniem przewodnika, zasad, autorytetu. Kobieta powinna z radością przyjąć rolę tej, która pomaga i która przyjmuje, otacza opieką. To do kobiet należy – jest to wpisane w ich naturę – przyjęcie życia i pomaganie najbliższym, każdego dnia. Także wtedy, kiedy pokój dzieci po popołudniowych zabawach wygląda tak, że ma się ochotę walić głową w ich biurko… W tym zbiorze oryginalnych, błyskotliwych, ironicznych i rozśmieszających do łez listów Costanza Miriano pisze o miłości, małżeństwie i rodzinie. Żartobliwy styl, którym się posługuje, może przekonać i skłonić do przemyśleń nawet najbardziej opornych. „Kiedy kobieta poddaje się nie po to, by zostać zdeptaną, ale by przyjmować innych, wskazuje drogę mężczyźnie i całej rodzinie. Kobieta wyprzedza mężczyznę, ponieważ on potrzebuje, by go przyjęła. Z taką kobietą – kobietą, która jest wierna, która nie jest rywalką, nie chce przejmować nad wszystkim kontroli i dominować, ale która nie pozuje na słabą kobietkę – mężczyzna może być płodny w szerokim tego słowa znaczeniu. Wspomnę tylko, że wówczas nawet myśl o dzieciach może nie wydawać mu się tak bardzo przerażająca. Kochać jako pierwsza, ale i jako ostatnia. To na nas, kobietach, spoczywa również zadanie dbania o miłość, podtrzymywania domowego ognia. Wierność taka może okazać się konieczna w chwilach, gdy miłość – która jest nie tylko uczuciem, ale przede wszystkim przykazaniem – wymaga także siły i zdecydowania”. Wybrany fragment książki Szewc bez butów chodzi... „Costanza, powiedz mi jeszcze raz, dlaczego powinnam wyjść za mąż. To już za piętnaście dni". Trzeba sięgnąć po słuchawkę. Ktoś ma nagłą potrzebę rozmowy. Trzeba umieścić puszkę z napojem w uchwycie (błogosławiony wynalazek z amerykańskich samochodów!). Trzeba sprzątnąć pestki mandarynki (mężu, obiecuję, że któregoś dnia przyniosę worek na śmieci i wszystko posprzątam, nawet papierki po czekoladkach Pocket Coffee). Trzeba w kilka sekund przemienić ten chlewik, mój samochód - schronienie tej niepoprawnej Oprah Winfrey dla ubogich, która ma zwyczaj jadać obiady na skrzyżowaniach bulwaru nad Tybrem - w dobrze się prezentujący salonik.    Piękno przyjaźni nie polega na tym, by mieć przy sobie kogoś, kto będzie miał odwagę powiedzieć ci wprost, że pasemka w kolorze zgniłej nieszpułki nie dodają ci uroku; kogoś, kto będzie się starał, całkiem szczerze zresztą, znaleźć rozsądne uzasadnienie, dlaczego musisz, naprawdę musisz kupić sobie kolejny, dziewiąty już naszyjnik z gagatu, (ponieważ idealnie uzupełni on twoją garderobę); kogoś, kto powie ci, jak doskonałego wyboru dokonałaś i jak świetnie sobie poradziłaś, no przecież nie można było przewidzieć, że grupa czternaściorga małych przyjaciół twoich dzieci, którą gościłaś u siebie, wymknie ci się nieco spod kontroli i dobierze się akurat do tych dwóch spośród wszystkich krzewów różanych, które zdołały zakwitnąć...    Nie o to chodzi. Ja osobiście koniecznie muszę mieć przyjaciół głównie dlatego, że dzięki temu mogę rozdawać rady, a to z kolei jest niezwykle przyjemne i satysfakcjonujące. Rzecz w tym, że przyjaciołom, a dokładniej przyjaciółkom, mogę zawracać głowę tylko przez pewien ograniczony czas, dzięki czemu są one w stanie znieść większe natężenie mojego marudzenia.    Dzieci natomiast, do których jestem przyklejona niemal jak małża, na moje kazania reagują przełączeniem się na tryb off, patrzą na mnie, przypatrując się tak naprawdę mojemu kolczykowi w uchu i myślą o porywających przygodach X-Men, do których będą mogły powrócić, gdy tylko zakończę wreszcie dowodzenie im, jak wiele korzyści przynosi skrupulatna i systematyczna nauka.    Jeśli chodzi o mojego męża, jest on człowiekiem inteligentnym i szybko nauczył się odpowiadać mi: „Aha" albo „Naprawdę?", lub nawet: „Tak, ja też tak myślę" i „Oczywiście", niemal zawsze odpowiednim tonem, co pozwala mu przy minimalnym wysiłku symulować prowadzenie ze mną rozmowy. Gdy mam podejrzenia, że mnie nie słucha, mówię na próbę: „Kochanie, jestem znowu w ciąży". Jeśli reaguje na to swoim typowym, wyrażającym zaniepokojenie westchnieniem, oznacza to, że docierają do niego - nie wiem wprawdzie, jakim sposobem, ale jakoś docierają - zasadnicze treści mojego przekazu.    Moje przyjaciółki zaś, jak się wydaje, słuchają uważnie moich opinii, a nawet biorą je pod uwagę. Pewnie bardziej ze względu na sympatię do mnie niż ze względu na to, bym miała powiedzieć coś mądrego, z moim zacięciem psychologicznym godnym środkowego napastnika przebijającego się w pole karne. Owszem, nawet mnie zdarza się czasami powiedzieć coś mądrego, lecz bądźmy szczerzy: zwykle przez przypadek.    Zazwyczaj jednak moja odpowiedź na jakikolwiek dylemat jest jedną z następujących: to on ma rację; wyjdź za nie-go; zdecydujcie się na dziecko; ustąp mu; zdecydujcie się na drugie dziecko; przeprowadź się do jego miejscowości; wybacz mu; spróbuj go zrozumieć; zdecydujcie się w końcu na dziecko.    Dlatego też te koleżanki, które nie chcą słuchać podobnych rzeczy- a ja, jeśli się zaangażuję, powtarzam je zwykle z subtelnością godną betoniarki - znikają z pola moich radarów. Nie zniechęcam się łatwo, ale zwykle po trzynastu pozostawionych bez odpowiedzi mailach i po otrzymaniu czterech ziejących chłodem SMS-ÓW - zrozumiem.    Te zaś koleżanki, które mają podobne do moich poglądy w danej sprawie, lub też które, niezależnie od wszystkiego wciąż mnie lubią, nadal dzwonią. One... o tak, dają mi dużo satysfakcji.    Przyczyna tego, że tak często muszę mówić ci, mój mężu: „Wybacz na sekundkę, pożegnam się tylko z koleżanką i zaraz przyjdę", jest taka, że udzielanie rad jest, jak już powiedziałam, cudowne. Poza tym tylko w ten sposób można udawać, że ma się coś do załatwienia akurat w chwili, gdy dwaj synowie biją się rowerowymi bidonami o półcentymetrową głowę chłopka lego, który akurat ma wąsy, bez których żaden z braci nie może się obejść, a dwie córki właśnie przewróciły na ziemię pudełko z dwustoma pięćdziesięcioma gramami 5-milimetrowego makaronu.    Jednak przede wszystkim przyjaciółki są dziś niezwykle cenne dlatego, że my, współczesne kobiety, w odróżnieniu od tak wielu wcześniejszych pokoleń, nie mamy przed sobą z góry wyznaczonej drogi.

Współuzależnienie to skłonność do związków, w których miłość mylona jest z posiadaniem, przywiązanie zamienia się w zależność, odpowiedzialność miesza się z poczuciem winy, troska przesiąknięta jest lękiem, a seks łączy się z nadużyciem lub nie dochodzi do głosu. Zrozumienia istoty współuzależnienia to klucz do uzdrowienia toksycznych relacji między rodzicami i dziećmi lub pełnych napięcia i cierpienia związków małżeńskich, problemów z autorytetami, skłonności do konfliktów w pracy.

Toksyczna miłość to książka dla kobiet, które za bardzo kochają i dla mężczyzn, którzy duszą się w związkach z nimi. Dla kobiet (ale i dla mężczyzn) skłonnych do romantycznej miłości i idealizacji partnera, często rozczarowujących się lub z obawy przed porzuceniem tkwiących w bolesnej samotności. Dla mężczyzn (ale i dla kobiet) obwinianych przez bliskich, że zapracowani lub pogrążeni w swoich stresach nie mają czasu na miłość, dla rodziny, nawet dla własnych dzieci. Dla przepełnionych poczuciem krzywdy i dla tych, którzy czują się winni w związkach. Znajdziecie tu klucz do takich zjawisk jak zaborczość rodziców wobec dzieci, uzależnienie od guru czy psychoterapeuty, dewocja i religijny fanatyzm. Pia Mellody, wybitna psychoterapeutka amerykańska, autorka bestsellerów o zjawisku współuzależnienia ma dla nas dobrą wiadomość: z chorobliwej miłości można się wyleczyć!

Budowanie szczęśliwych zdrowych relacji to trudny proces wymagający zrozumienia siebie i drugiego człowieka. Najwięcej trudności sprawia nam znalezienie podłoża problemu którego korzenie często tkwią w traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa. Droga do bliskości jest wnikliwą analizą przyczyn nieudanych związków. br Autorka przedstawia tu praktyczne wskazówki niezbędne w procesie samouzdrawiania. Korzystając z najnowszych metod terapeutycznych przykładów zaczerpniętych z życia oraz własnych doświadczeń - radzi jak się porozumiewać z partnerem w sposób wolny od strachu i stworzyć oraz podtrzymać zdrową relację bliskości. Przedstawiony tu sprawdzony system wytyczania granic słuchania i mówienia pomoże czytelnikowi m.in. podnieść samoocenę odzyskać równowagę emocjonalną poznać swoje mocne i słabe strony a przede wszystkim nauczyć się rozumieć partnera.Droga do bliskości Spis treści Podziękowania 9 Wstęp 11 1. Duchowe odrodzenie 19 2. Poczucie fałszywej wyższości i fałszywej niższości. „Lepsi" i „gorsi" od innych 32 3. Doskonała niedoskonałość - wewnętrzne dziecko 48 4. Szersza perspektywa 64 5. Fizyczna bliskość - równowaga trudna do osiągnięcia 76 6. Bliskość emocjonalna i intelektualna - równowaga jeszcze trudniejsza do osiągnięcia 88 7. Zabawa we wzajemne obwinianie 97 8. Granice dotyczące mówienia i słuchania 102 9. Terapia traumy. Wstęp do nauki wytyczania zdrowych granic 148 10. Maksymy do stosowania w związkach 165 11. Odnaleźć równowagę 173 Dodatek Redukcja toksycznych emocji. Warsztaty 185

Ponad milion egzemplarzy w 22 językach! Jak w czasach kryzysu zaufania budować dobrobyt oraz wyzwalać energię i radość. „Mądre zaufanie jest niewątpliwie jedną z najbardziej znaczących i nowatorskich książek naszych czasów”. Warren Bennis, psycholog, badacz problematyki przywództwa i biznesu Autorzy przedstawiają istotną dla biznesu prawdę: zaufanie nie jest jedynie skutkiem ubocznym zawodowych relacji, czymś, co rodzi się niejako przypadkiem, lecz wartością – a nawet umiejętnością – dzięki której można prosperować. W jasny i przystępny sposób dzielą się historiami osób i firm, które odkryły, że wysoki poziom zaufania w relacjach owocuje nie tylko większymi zyskami i wpływami, ale także potęguje życiową energię i radość. Sukces tych ludzi i organizacji w czasach kryzysu zaufania potwierdza, że wartość ta ma znaczenie. Mądre zaufanie opisuje pięć działań, jakie podejmują ludzie znakomicie prosperujący mimo trudnych rynkowych warunków, podczas gdy upada tak wiele firm. „Zaufanie jest fundamentem biznesu i od dawna kluczową wartością w naszej firmie. Bez publicznego zaufania do naszej firmy i marki oraz bez wewnętrznego zaufania między współpracownikami i partnerami nie moglibyśmy prowadzić interesów. To proste. Jednak ciesząc się zaufaniem i nim obdarzając, mamy nieograniczone możliwości rozwoju”. Robert A. McDonald, prezes i dyrektor Procter & Gamble

"Niezwykłe historie zwykłych ludzi" O Beethovenie jego szkolny nauczyciel muzyki powiedział: ?Jako kompozytor jest beznadziejny?. Tomasz Edison usłyszał od nauczyciela w szkole, że nie jest zdolny nauczyć się czegokolwiek. Albert Einstein i Werner von Braun oblali w szkole matematykę! Louis Pasteur w czasie studiów miał najgorsze oceny z chemii! Redaktor zwolnił młodego Walta Disney?a z pracy za ?brak pomysłowości?! Ophra Winfrey straciła posadę reporterki, gdyż jej menadżer uznał, że nie nadaje się do pracy w telewizji. Larry Bird i Michael Jordan ? najlepsi koszykarze w dziejach tego sportu ? nie zmieścili się w pierwszym składzie drużyny koszykarskiej w swojej szkole średniej. Wszyscy wyżej Nwymienieni mieli wspólną cechę ? wierzyli w swe możliwości. Sukces nie polega na tym co posiadamy, ale kim jesteśmy. Książka ilustruje to przy pomocy wielu przykładów z Biblii i współczesnego życia. Te doświadczenia czynią ją wciągającą i pouczającą lekturą. Jej treść dopomoże ci rozwinąć charakter i odnaleźć swoją życiową misję. Czy pragniesz wzrostu? Czy gotów jesteś zapłacić zań cenę? Większość obiera status quo, choć to recepta na regres. Tylko niewielu ma silne pragnienie, aby wzrastać. Ta książka jest dla nich. Ze względu na liczne złote myśli, a także zabawne rysunki książka ta stanowi idealny prezent dla każdego człowieka, ktory pragnie rozwoju. To co mnie ujmuje w książkach Alfreda Palii to niezwykle rzadki dar przyciągania czytelnika w swój świat i jego problematykę w sposób oczywiście ciekawy, bo jakże, ale też w sposób sytuacyjny, praktyczny. Ta ilość adekwatnych przykładów z życia ludzi, przyrody a nawet historii jest imponująca. Biorąc pod uwagę fakt, że pisarzem jest historyk w dodatku biblista i teolog tym większe ukłony, bo specjaliści w tych dziedzinach mają tendencję do uciekania w nudną teorię. Edyta Bogulak (Bogulandia) Alfred Palla - pisarz, teolog, biblista i podróżnik. Studiował w Pedagogicznym Studium Technicznym w Gliwicach, w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie oraz na Andrews University w stanie Michigan, a doktoryzował się w Fuller Theological Seminary w Kalifornii. Napisał między innymi: ?Poznaj swoją osobowość i dary duchowe?, ?Radość mimo trudności?, ?Skarby Świątyni?, ?Sekrety Biblii?, ?Mądrość starożytnych", "Niewidzialna wojna o Twoje życie".

Żyjemy w erze informacyjnej ale ludzkość w szybkim tempie zmierza ku nowej erze intuicyjnej. W rezultacie tych zmian rzeczywistość będzie funkcjonowała według innych zasad i będziemy postrzegali siebie jako nowy gatunek ludzki. Nauczymy się żyć w chwili obecnej, z niej będziemy czerpać radość i wykorzystywać wciąż zwiększające się możliwości. Penney Peirce, Autorka znana z bestselleru „Twoja częstotliwość”, prezentuje nowe sposoby koncentracji niezbędne w erze intuicyjnej. Według niej wszystko jest połączone i podlega naturalnemu biegowi Przepływu, który jest podstawowym założeniem procesu zmiany świadomości. Wraz ze wzrastającą częstotliwością świata, otworzysz się na koncepcję radykalnej poprawy swojego życia. Rozwiniesz w sobie umiejętności, które umożliwią pracę z energią oraz poznasz nowy sposób postrzegania rzeczywistości. Książka ta umożliwi Tobie odkrycie nowych sposobów skupienia uwagi. Wykorzystasz siłę koncentracji by w mgnieniu oka zmaterializować daną rzeczywistość. Celowo będziesz czerpać ze świata wyobraźni i efektywnie wykorzystasz swoją wrażliwość oraz empatię. Efektem rewolucji w nowym postrzeganiu rzeczywistości będzie rozwinięcie umiejętności, które dotychczas uważane były za nadprzyrodzone. Przewidywanie czy intuicja staną się charakterystyczne dla „nowego człowieka”. Dzięki zrozumieniu natury życia w wielu wymiarach przestanie istnieć pojęcie śmierci czy Drugiej Strony. Wejdź na wyższy poziom. Wybrany fragment książki Szersze spojrzenie na siebie i rzeczywistość    Podczas gdy będziesz kontemplował, co jeszcze możesz dostrzec, pojawią się podstawowe pytania. „Kim jestem? Czym jest rzeczywistość? Jak działa życie?". Gdy wzrośnie twoja częstotliwość, będziesz w stanie dostrzec więcej aspektów swojej osobowości, więcej wymiarów rzeczywistości i więcej niuansów dotyczących zasad funkcjonowania życia. Na przykład, na niższej częstotliwości możesz postrzegać swoje ja jako ciało uformowane przez odziedziczone geny, kontrolowane przez mózg. Możesz postrzegać „rzeczywistość" jako materialny świat składający się z czasu, przestrzeni i materii wypełnionej przedmiotami oddzielonymi pustą przestrzenią. Możesz postrzegać życie jako proces działający zgodnie z harmonogramem podzielonym na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, podczas którego poszczególne etapy zachodzą stosunkowo wolno, gdyż oparte są na związku przyczynowo-skutkowym. Na wyższej częstotliwości będziesz w stanie dostrzec wewnętrzny, niematerialny świat, składający się z doznań i odczuć, myśli i mądrości lub wyobraźni oraz energii, które stanowią dodatkowy wymiar fizycznego ja i znanej ci rzeczywistości. Na tym poziomie będziesz postrzegać siebie jako istotę wypełnioną świadomością-i-energią, która nie ma formy i jest intymnie związana z rzeczywistością, która również składa się ze świadomości-i-energii. Życie będzie się działo w chwili obecnej, o wiele szybciej.    Wraz ze zwiększającą się częstotliwością rozszerzy się też twoja percepcja. Zauważysz, że wewnętrzna, niematerialna rzeczywistość idealnie pokrywa się z tą zewnętrzną, materialną. Dwa światy są równoległe i wzajemnie się przeplatają, a wspólnota między nimi sprawi, że doświadczysz własnego ja i rzeczywistości w nowy sposób. Świat materialny i niematerialny istnieją jednocześnie, w tej samej chwili, i nie da się ich rozdzielić; przyczyna i skutek następują tak szybko, że stają się jednością. Takie połączenie sygnalizuje przejście do nowego wymiaru rzeczywistości i tę właśnie zmianę nazywamy transformacją. Kiedy dwa pojęcia istnieją w umyśle w tym samym czasie, zaczynają łączyć się ze sobą. Rick Hanson    Dzięki transformacji będziesz postrzegał samego siebie jako duszę, a swoje DNA, ciało i umysł jako funkcje, które wykrystalizowały się z mądrości i wspomnień płynących z duszy. Rzeczywistość może wypływać zarówno z twojej własnej świadomości-i-energii, jak i ze świadomości wszystkich istot. Dotychczasowe jednolite formy staną się zbiorem porowatych, zmieniających kształt cząsteczek, świat nie będzie miał granic i będzie się składał z różnych częstotliwości zawartych w jednolitym polu. Czas stanie się jedną nieprzerwaną chwilą obecną, a proces tworzenia będzie zachodził natychmiastowo. Zrozumiesz, że ty i twoja rzeczywistość jesteście tak silnie ze sobą powiązani, że stwarzacie się nawzajem i praktycznie jesteście jednym i tym samym.    Dla uproszczenia, na początku twoje doświadczenie siebie i rzeczywistości jest raczej proste i oparte na zewnętrznym, materialnym świecie, a w miarę jak wzrasta twoja częstotliwość, zaczynasz dostrzegać wewnętrzny, niematerialny świat. Początkowo oscylujesz pomiędzy nimi, tam i z powrotem, lecz wraz ze wzrastającą częstotliwością zaczniesz rozumieć, że te dwa światy łączą się i przenikają wzajemnie, zmieniając przez to ciebie i twoją rzeczywistość. Dzięki temu będziesz miał znacznie więcej możliwości. Odkryjesz zasady funkcjonowania rzeczywistości, których dotąd nie zauważałeś, i nie myślałeś, że są osiągalne. To całkiem naturalne, że percepcja staje się bardziej wyrafinowana. Kiedyś nasza percepcja nie miała tak wysokiej częstotliwości i pozwalała nam wierzyć, że świat jest płaski, Słońce krąży wokół Ziemi, a kobiety nie są prawdziwymi ludźmi! Teraz widzimy, że wszyscy jesteśmy duszami, istniejemy jako jeden byt. Możemy interpretować kosmos jako coś, co można empirycznie zbadać, a nie tylko jako zbiór galaktyk, do których można dotrzeć, pokonując przestrzeń z prędkością światła. Mistyczne objawienia    Zawsze miałam bogate życie wewnętrzne, ale kilka lat temu doznałam dość wstrząsającej wizji, która całkowicie zmieniła mój sposób postrzegania materialnej i niematerialnej rzeczywistości i mojego własnego ja. Stało się to, gdy odwiedzałam swoją matkę i jej męża; oboje mają po mniej więcej dziewięćdziesiąt lat i oboje są pełni życia, humoru i ciekawości świata. Lubię spędzać z nimi czas, ponieważ dzięki temu mogę trochę zwolnić tempo i stopić się z ich spokojnym trybem życia. W trakcie tej wizyty dowiedziałam się, że paru ich znajomych zmarło, i w powietrzu wyczuwało się smutek. Ja również odczuwałam fale intensywnej energii, która nie dawała mi zasnąć.    Pewnej nocy, kiedy nie mogłam spać i przewracałam się z boku na bok przez kilka godzin, zapaliłam światło, usiadłam na łóżku po turecku i gapiłam się w przestrzeń. Po prostu byłam i nie denerwowałam się ani nie protestowałam. Wtedy właśnie to się stało. Wzięłam oddech i mój pokój zniknął! Nadal byłam obecna w środku swojej rzeczywistości, ale czułam, że jestem kręgiem światła unoszącym się w przestrzeni, a pode mną nie było nic. Ze wszystkich stron otaczała mnie wyłącznie przestrzeń. Mimo że moje ciało rozpłynęło się wraz z pokojem, byłam pewna, że nadal istnieję, tak jak zawsze odczuwałam swoją własną obecność. Po prostu byłam, przepełniona spokojem.    Gdy zrobiłam wydech, pokój znów wrócił na swoje miejsce. Miałam oczy szeroko otwarte i kiedy spojrzałam w dół, zobaczyłam swoje ciało. Zrobiłam kolejny wdech i proszę! Pokój zniknął, a ja znów byłam promiennym kręgiem światła, bez konkretnej osobowości. To kołysanie się tam i z powrotem trwało, dopóki znudziła mi się ta zabawa. Pomyślałam sobie - „A może podobnie będzie w momencie śmierci? Po prostu zamykasz oczy i »przechodzisz« z materialnej rzeczywistości w rzeczywistość składającą się ze światła-i-energii. Postrzegasz siebie w inny sposób, ale nadal odczuwasz swoją wewnętrzną wibrację".    W ułamku sekundy zdałam sobie sprawę, że może, oddychając, powoływałam moją materialną rzeczywistość do życia, najpierw wdychając i kurcząc ją, by była bliżej mojego prawdziwego ja, a potem wydmuchując ją i rozszerzając jej materialną formę, jakbym pompowała balon. Możliwe, że mogłam ją zmienić, gdy byłam na wdechu, a potem wydmuchać ją w trochę inny sposób, w taki, jaki uważałam za stosowny. To doświadczenie miało na mnie bardzo głęboki wpływ. Rozwiało moje wszelkie obawy dotyczące śmierci i pomogło mi poczuć intymny związek pomiędzy światem materialnym i niematerialnym - wewnętrzną i zewnętrzną rzeczywistością. Ta wizja uświadomiła mi, że obracałam się w dwóch światach i w obu jestem „żywa". Spróbuj to zrobić! Otwórz /zamknij oczy, zrób wdech i wydech 1. Usiądź wygodnie i patrz przed siebie. 2. Zwróć uwagę na szczegóły przestrzeni, którą zajmujesz. Zwróć uwagę na swoje ciało. 3. Zauważ, że twoja świadomość zajęta jest szczegółami życia codziennego i wywołuje w tobie konkretne odczucia. Możesz czuć podekscytowanie, znużenie, motywację, zdenerwowanie, a nawet miłość i spokój. 4. Zwróć uwagę na swój oddech. Pozwól mu wpłynąć głęboko do twojego wnętrza, zakręcić i wypłynąć z powrotem na zewnątrz. Nie musisz nic robić i o niczym myśleć. 5. Zamknij powoli oczy i weź głęboki oddech. Wyobraź sobie, że wdychasz do środka otaczającą cię rzeczywistość pokoju, swoje ciało i osobowość. Wszystko to rozpływa się w jednolitym polu, a ty odpoczywasz wygodnie w spokojnej, przyjemnej, ciemnej (lub jasnej) przestrzeni. Niech twój oddech sam wyznacza swoje tempo. To twój wewnętrzny świat, w którym zaczyna się stan głębszej świadomości. 6. Teraz powoli wypuść powietrze, stopniowo otwierając oczy. Wyobraź sobie, że wydychasz nową rzeczywistość, podobną do poprzedniej, ale o nieznacznie wyższej częstotliwości. Otocz swoje doznania miłością, wdzięcznością i podziwem. 7. Weź kolejny powolny wdech, zamknij oczy i całkowicie odwróć swoją uwagę od zewnętrznej rzeczywistości. Pozwól jej się rozpłynąć. Poczuj bezczasowość świata niematerialnego i po prosu bądź ze sobą. Poczuj wewnętrzną czystość i dostrój się do niej całkowicie. 8. Zrób głęboki wydech i otwierając oczy, wyobrażaj sobie, że nadmuchujesz trójwymiarowy świat jak balon, w którym żyją twoje ciało i osobowość. By wprowadzić w życie scenariusz swojego „filmu", tchnij w niego wibrację wewnętrznej, wyższej świadomości. Niech z każdym oddechem staje się coraz ciekawszy. 9. Rób to tak długo, jak zechcesz, i zwracaj uwagę na wszelkie pojawiające się wizje. Zanotuj je w swoim pamiętniku.

Ego zawsze ma pragnienia, ambicje i oczekiwania, chce znajdować się na szczycie drabiny społecznej. Ego cię wykorzystuje. Nie pozwala ci skontaktować się z prawdziwym „ja”. Odpowiada za istnienie cierpienia, bólu, nędzy, walki, frustracji, szaleństwa. Jeżeli chcesz dotrzeć do prawdy, musisz porzucić wszelkie przekonania, które narzuciło ci społeczeństwo. Nikt tak naprawdę nie wie, kim jesteś – ani rodzice, ani nauczyciele, ani księża, Tylko ty możesz poznać swoją prawdziwą tożsamość. Dlatego wszelkie opinie na twój temat są powierzchowne i nieprawdziwe. Odsuń od siebie te opinie. Uwolnij się od ego. Postępując w ten sposób, dotrzesz do swojej prawdziwej istoty, odkryjesz ją. To odkrycie niezwykle ważne, ponieważ dzięki niemu możesz nadać swemu życiu właściwy kierunek. Ego może istnieć tylko wtedy, gdy je wspierasz. Osho OSHO – charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych.

OSHO – charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych. Wbrew temu, co zapowiada tytuł, nie jest to książka o kobietach. A przynajmniej - nie tylko o kobietach, lecz o wszystkim , co się z kobietami wiąże i co jest dla nich ważne. A więc między innymi o miłości, małżeństwie i rodzinie, rodzeniu i wychowaniu dzieci, seksualności, duchowości, samotności, związkach i manipulacji, wolności, wyzwoleniu i zniewoleniu. Zainspirowany pytaniami, które zadawali mu słuchacze i słuchaczki na jego wykładach, Osho przedstawia swoją opinię na wiele tematów. Czyni to we właściwy sobie sposób, stylem obrazowym i pełnym emocji. Czasem jest dowcipny, czasem niezwykłe kategoryczny. To, co mówi, zawsze wynika z jego doświadczenia, z zanurzenia się w życiu, a nie z czysto teoretycznych rozważań, snutych gdzieś na odludziu.  

OSHO ? charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych. W jaki sposób możemy pogodzić potrzebę wyrażania emocji z pragnieniem poszanowania innych? Bardzo często stajemy przed dylematem: wyrażać je czy tłumić? Boimy się, że wyrażając prawdziwe uczucia, zranimy lub urazimy bliskie nam osoby. Jeżeli jednak tłumimy emocje, zwiększamy ryzyko zranienia samych siebie. Osho pomaga skutecznie rozwiązać ten konflikt. Książka ta umożliwia zrozumienie podłoża, na którym rodzą się emocje, uczy konstruktywnych zachowań, a także utrzymania pewności siebie i równowagi w obliczu nieuniknionych życiowych wzlotów i upadków. Szczególnie zaś pomaga odkryć, jaki wpływ na nasze życie wywiera lęk, złość oraz zazdrość i jak możemy przekształcić te destrukcyjne emocje w twórczą energię Unikalne podejście do ludzkiego umysłu i serca, jakim posługuje się Osho, wykracza daleko poza konwencjonalną psychologię. Kiedy jesteś szczęśliwy, nagle dopływa do ciebie energia z całego świata. Cały świat śmieje się razem z tobą. Osho

Czym jest miłość? W tej oryginalnej i inspirującej książce Osho - jeden z najbardziej rewolucyjnych, współczesnych myślicieli - kwestionuje nasze nawykowe myślenie o miłości. Otwiera możliwość doświadczania miłości, która jest stanem naturalnym, niosącym spełnienie oraz wolnym od chęci posiadania i zazdrości. Osho w charakterystyczny dla siebie sposób posługuje się dowcipem, humorem i wglądem, by przydać nam odwagi do odrzucenia zaburzonych wzorców relacyjnych, które przejęliśmy od innych ludzi. Zachęca też do ponownego odkrycia sensu miłości do siebie samego. "Kiedy staniesz się gotowy do zbadania przestrzeni miłości, przekonasz się że jesteś napełniony ogromną ilością nieprawdziwych przekonań na temat miłości. W rezultacie nie jesteś w stanie oddzielić prawdy od fałszu". Osho odpowiada wielu osobom, które pytają go o miłość. Ukazuje przy tym nowe drogi kochania, na których doznasz przemiany i będziesz kontaktował się z ludźmi w nowy sposób. Oznacza to: * Miłość bez lgnięcia * Oswobodzenie się od lęku przed samotnością * Bycie w pełni obecnym w swoich relacjach * Utrzymywanie miłości w stanie świeżości i ożywienia * Bycie partnerem życiowym, który stwarza możliwość wzrostu i rozwoju * Poddanie ego, dzięki czemu możesz poddać się miłości Książka inspiruje do spojrzenia na miłość w nowy sposób i do doświadczenia prawdziwej radości dzielenia się nią. Miłość musi być w twoim życiu czymś realnym, a nie rodzajem poematu lub marzenia. Musi się urzeczywistnić. Nigdy nie jest za późno, by po raz pierwszy doświadczyć miłości. Naucz się kochać. Niewiele osób potrafi to robić. Wszyscy ludzie wiedzą, że miłość jest potrzebna, wiedzą że bez miłości życie pozbawione jest znaczenia, nie wiedzą jednak, w jaki sposób kochać. Cokolwiek robią w imię miłości, nie jest to prawdziwą miłością. Mieszają oni miłość z wieloma innymi stanami, jak zazdrość, złość, nienawiść, chęć posiadania, dominacja, egocentryzm. Wszystkie te trujące uczucia niszczą nektar miłości.

OSHO – charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych. Książka pomaga zrozumieć, czym tak naprawdę jest miłość, i wyjaśnia, ze jedynie pełne zdemaskowanie lęków przed samotnością i wolnością sprawi, ze będziemy umieli godnie żyć obok drugiego człowieka i stworzyć zdrowy związek. Autor przekonuje, że miłość jest najlepszym sposobem na osiągnięcie spełnienia. Osho mówi: BĄDŹ SOBĄ. Nieustannie poznawaj siebie, zaakceptuj siebie, kochaj siebie. Nie bądź niczyją kopią. Masz własny, potężny i wyjątkowy potencjał – nigdy wcześniej nie było takiego jak ty człowieka i nie będzie nigdy w przyszłości. Pokochaj siebie, abyś mógł prawdziwie kochać innych.