Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
Problemy związane z alkoholem ma nie tylko ten, kto pije, ale także inni ludzie, ponieważ nikt nie pije w próżni społecznej. Szczególnych problemów doświadczają ci, którzy pozostają w emocjonalnej więzi lub wspólnocie z alkoholikiem: wszyscy, którzy go kochają, chcą o niego dbać, są od niego zależni finansowo lub emocjonalnie, którzy żyją z nim w jakiejkolwiek wspólnocie celów życiowych. Choroba obejmuje całą rodzinę, także tych jej członków, którzy nie piją.
Adina Zemanek, absolwentka sinologii na Uniwersytecie w Bukareszcie, doktoryzowała się z etnologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie pracuje jako adiunkt w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Do jej najważniejszych publikacji należą Estetyka chińska. Antologia, którą zredagowała i częściowo tłumaczyła, oraz Chińszczyzna po polsku. Praktyczna gramatyka języka chińskiego.
Wśród jej zainteresowań naukowych znajdują się chińskie media i kultura popularna. Niniejsza książka jest owocem badań przeprowadzonych na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Fudan w Szanghaju. Omawia ona obraz kobiety, jaki na przestrzeni dwudziestu lat (1988-2008) kreowały artykuły zawarte w dwóch czasopismach - "Shishang" ("Trends"/"Cosmopolitan") i "Shijie shizhuang zhi yuan" ("Elle"). Poszczególne wymiary tego obrazu autorka ukazuje na szerszym tle historycznym i społecznym. Pozycja ta skierowana jest nie tylko do badaczy zagadnień bezpośrednio związanych z tematem, lecz także do wszystkich czytelników zainteresowanych kwestiami globalizacji i lokalizacji, poprawności politycznej i nacjonalizmu, tożsamości klasy średniej czy obrazu mniejszości narodowych w dyskursie medialnym w Chińskiej Republice Ludowej.
Tak niezwykłych świadectw epoki powstało bardzo niewiele. Pochodzące z drugiej połowy XVIII w. pamiętniki Apolonii Heleny Massalskiej są pierwszymi znanymi zapiskami z pobytu na pensji dla dziewcząt. Stanowią interesującą lekturę nie tylko dla badaczy okresu nowożytnego, ale dla wszystkich, których ciekawi życie codzienne kobiet w tamtych czasach.
Apolonia Helena Massalska (1763-1815) była najmłodszym dzieckiem Antoniny z Radziwiłłów i Józefa Adriana Massalskiego, podskarbiego nadwornego litewskiego. Rodzice bardzo wcześnie ją osierocili. Opiekę nad małoletnią przejął brat ojca dziewczynki - Ignacy Massalski, biskup wileński i działacz polityczny. To za jego sprawą znalazła się w Paryżu. Biskup, wmieszany w sprawę konfederacji barskiej, był zmuszony u jej schyłku uchodzić z Rzeczypospolitej. Opuszczając pospiesznie kraj, zabrał ze sobą Apolonię Helenę. Jesienią 1771 r. umieścił ją w klasztornym pensjonacie Abbaye-aux-Bois. Massalska pozostała w nim przez osiem lat, do czasu zamążpójścia w 1779 r.
Przebywając w przyklasztornej szkole w Paryżu, Apolonia Helena prowadziła zapiski. Kreślone bez literackiej pretensji, dostarczają wielu informacji na temat przebiegu edukacji młodych arystokratek, ich czasu wolnego, zabaw i rozrywek. Rzucają też wiele światła na interpersonalne stosunki panujące w klasztorze. Młoda Polka dowiodła w nich daru obserwacji. Pod jej piórem, na tle dziecinnych problemów i nierzadko naiwnych spostrzeżeń, znakomicie zostały odmalowane konterfekty zarówno pensjonarek, członków ich rodzin, jak i wielu zakonnic.
Justyna Bigos i Beata Mozer nie napisały typowego poradnika. Nie radzą, jak należy postępować, borykając się z problemem niepłodności. Nie oceniają i nie wyznaczają jedynej właściwej drogi. Po prostu dzielą się swoimi doświadczeniami. I właśnie dlatego ich opowieść może być pomocą dla wszystkich tych, którzy mają podobne kłopoty.
A dla innych – wzruszającą lekturą.
Część pierwsza tej niezwykłej książki ukazała się w 2010 roku jako „Dziecko z chmur”. Tym razem prezentujemy jej wersję uzupełnioną o część drugą, w której autorki opisują swoje życie z adoptowanymi dziećmi. Pokazują nie tylko problemy, z jakimi muszą sobie radzić, ale przede wszystkim udowadniają, że ich rodziny niczym się nie różnią od rodzin biologicznych.
Piękna, mądra i wartościowa książka. Tekst odważny, pełen dramatyzmu, krystalicznej szczerości, bezkompromisowy, głęboki, poruszający i wymowny.
Piotr Fronczewski
Justyna Bigos i Beata Mozer odważyły się opowiedzieć o swojej drodze do adopcyjnego macierzyństwa. Podjęły temat bliski tysiącom par małżeńskich w sposób oryginalny i odmienny od innych autorów książek o tej tematyce. Mówią o trudnych momentach intymnej sfery życia dwojga ludzi marzących o dziecku.
Joanna Skurska, dyrektor fundacji Dla Rodziny
JUSTYNA BIGOS
Absolwentka Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego (resocjalizacja), dodatkowo ukończyła Podyplomowe Studium Prawa Pracy na Wydziale Prawa Uniwersytetu Gdańskiego. Aktywna zawodowo, szczęśliwa żona i mama.
BEATA MOZER
Ukończyła pięcioletnie studia magisterskie na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego o specjalizacji resocjalizacja. Do tej pory nie pracowała w wyuczonym zawodzie. Urodzona optymistka i hedonistka. Niepoprawna ryzykantka. Spełniona mama i żona.
W kinie
Miłość to jedna wielka komedia, zresztą tak samo jak cale życie, o ile nie bierze się w niej udziału.
Louise Colet w liście do Flauberta
- Jesteś nimfomanką? - pyta Bili.
Siedzimy na mojej kanapie. Na tyle blisko siebie, że mógłby mnie do siebie przyciągnąć - o ile udzielę prawidłowej odpowiedzi. Widocznie uznaje to za bardzo prawdopodobne, bo przysuwa się o kilka centymetrów. Jest przystojnym sześć-dziesięciojednolatkiem (młodszy ode mnie o sześć wiosen). Jest bogaty, nosi kaszmirowe marynarki i spodnie z doskonałej wełny. Oraz jeździ bmw i alfą romeo, oczywiście nie jednocześnie. Przyniósł mi drogie chianti, dobrą książkę oraz kwitnącego kaktusa. Za chwilę znajdziemy się na College Avenue, wybierzemy sobie jakąś restaurację i zjemy kolację. Bili zamówi z karty wszystkie interesujące dania, skosztuje cztery albo pięć rodzajów różnych hors dbevre i entree. Wypijemy butelkę wina, oczywiście francuskiego. Potem wrócimy do mnie, gdzie Bili będzie mógł kontynuować swój quiz na temat mojego życia seksualnego.
Kilka miesięcy temu skończyłam sześćdziesiąt siedem lat. Włosy mam już w zasadzie siwe, z nielicznymi przebłyskami czegoś, co dawniej wyglądało jak blond, brąz i popielaty. Twarz ze zmarszczkami, oczywiście wyrytymi przez mądrość. Oczy wciąż tak samo błękitne patrzą zza okularów. Zęby straciły wprawdzie nieco blasku, ale utrzymały amerykańską jakość: są mocne, proste oraz solidnie wykonane.
Pomimo oznak wieku, gdy jestem odpowiednio ubrana -to znaczy, gdy nie jestem rozebrana - wyglądam całkiem nieźle. Bez ciuchów gorzej. Moje ciało nie ma już dwudziestu pięciu czy czterdziestu pięciu lat. Ani nawet pięćdziesięciu pięciu. I nigdy nie miało kontaktu z chirurgią plastyczną, dlatego to, co było jędrne - obwisa, a to, co sterczało - opada. Oznaki śmiertelności, niestety, już po mnie widać. Ale teraz, gdy całkiem ubrana siedzę obok Billa, świat stoi przede mną otworem. I jestem przekonana, że on ma podobne wrażenie. Mimo wszystko kiepska ze mnie kandydatka do tytułu Miss Nimfbmanii. Jak to się w ogóle stało, że wystartowałam w tym konkursie?
Może zostanę heroiną własnego życia? A może czarnym charakterem? Tego nikt nie wie. Ale do jednego mogę się przyznać: łatwo się podniecam. To w jakimś sensie jest odpowiedzią na pytanie Billa. Podnieca mnie widok łąk, dźwięk szemrzącego strumienia, piękna grafika - niekoniecznie erotyczna. Nawet kiedy leżę na kocu i czytam „Timesa" albo „The American Scholar", czuję czasami znajome łaskotanie pomiędzy nogami. Ale najczęściej podniecają mnie mężczyźni, a właściwie ich fragmenty. Uwielbiam męskie tyłki, nawet te niekoniecznie idealne. I nogi - faceci mają fantastyczne nogi, takie z długimi mięśniami, bez grama tłuszczu. Chodzę latem po ulicach i wgapiam się w nogi mężczyzn w szortach. Podniecają mnie: kark Johna, przedramię Billa, głos Sidneya, dłonie Roberta, nogi Grahama... No i penisy! Uwielbiam je. Mają najrozmaitsze kształty - są proste i zakrzywione, długie i krótkie, grube i cienkie. Fascynują mnie zarówno w postawie na baczność, jak i w stanie spoczynku. Robią ze mną cudowne rzeczy, a ja odpłacam im tym samym. Freud pisał, że mężczyźni pragną kobiet, natomiast kobiety męskiego pożądania. Może i tak jest, ale - na mój rozum -kobiety wiele tracą, jeśli zadowalają się jedynie rozdętymi nozdrzami i chrapliwym oddechem.
Tak, jestem dość bezwstydna. Łatwo mnie zaciągnąć do łóżka. Puszczalska sześćdziesięciosiedmiolatka. Ale nie zawsze taka byłam. Wkrótce się o tym przekonacie.
Psychologowie mówią, że każdą znaczącą zmianę w życiu poprzedza jakieś szczególne wydarzenie albo doświadczenie. Moja historia to potwierdza.
To było jesienią 1999 roku, gdy miałam zaledwie sześćdziesiąt sześć lat. Siedziałam w ciemnej sali kinowej, w papierowej torebce przesuwały mi się kulki emenemsów i gapiłam się na ekran, na którym dystyngowana bohaterka Erica Roh-mera uśmiechała się do siedzącego po drugiej stronie stołu mężczyzny, zdecydowanie od niej młodszego. Rozgryzłam emenemsa i przestałam się łudzić, że opakowanie wystarczy mi do końca filmu. Emenemsy wywoływały we mnie gwałtowne pożądanie, przy którym znikały ostatnie resztki samo-dyscypliny. Wspierana przez mądrość, która przychodzi wraz z wiekiem, nie rozgryzam kuleczek od razu, tak jak wtedy, gdy miałam trzynaście lat. Dziś potrafię cieszyć się nimi dłużej: zaczynam je ssać i czekam, aż same rozpuszczą mi się w ustach. Dopiero w odpowiednim momencie zaciskam zęby (facetowi nigdy bym czegoś takiego nie zrobiła, oni są „tam" bardzo wrażliwi) i rozkoszuję się delikatnym chrupnięciem. Kulki czekoladowe, podobnie jak wiele innych rzeczy, były dużo lepsze za czasów mojej młodości. Dzisiaj mają kredowy smak i mogłabym przysiąc, że są mniejsze. Wiem, szkodzą mi, ale to tylko kolejny powód, żebym je lubiła. W zasadzie mogłabym napisać historię czekoladowych kulek.
Theodor Hendrik Van de Velde publikując swą książkę ?Małżeństwo doskonałe? dokonał zasadniczego wyłomu w ideologii reprodukcji. ?Małżeństwo doskonałe? uczy bowiem nie tylko technicznych możliwości odbywania stosunków płciowych w różnych pozycjach, ale przede wszystkim wyzwala ludzi z ograniczonego typu myślenia oraz z kompleksów, poczucia winy i lęków, które doprowadzały do rozwoju nerwic i do dysharmonii seksualnej w małżeństwie. Tak więc, mimo że książka traktuje o fizjologii i technice życia seksualnego, w istocie daleko poza te problemy wykracza, wywołując głębokie przemiany w mentalności człowieka oraz w jego obyczajach. Na tym polega wielka wartość tej książki, która w swoim czasie wywołała "wstrząs kulturowy". (...) Fakt, że "Małżeństwo doskonałe" szybko stało się najpopularniejszą książką uświadamiającą, nie był dziełem przypadku. Książka Van de Veldego była wyzwaniem rzuconym generacji, w której panoszyły się przesądy, nieracjonalne poglądy, zahamowania i tabu seksualne utrudniające lub nawet uniemożliwiające harmonijne współżycie seksualne w małżeństwie oraz doprowadzające małżonków do rozczarowań, konfliktów i zniechęcenia, a także do zaburzeń seksualnych i nerwicowych. W mieszczańskim świecie prawo do szczęścia i radości w życiu intymnym mieli mężczyźni oraz kurtyzany. Przeżycia te nie były dozwolone dla kobiet, które miały ucieleśniać jedynie ideał matki i wychowawczyni dzieci. Van de Velde przyznał kobietom pełne prawo do zadowolenia z życia seksualnego, do wyrażania potrzeb seksualnych oraz do stawiania w tym względzie wymagań mężczyznom.(...) ze wstępu
Niniejsza książka to brawurowa parodia poradnika damsko-męskiego. Znajdziecie w niej wszystko, czego absolutnie nie wolno robić, jeśli zależy Wam na tym, aby Wasz związek był udany i trwały.
Książka pełna ironicznego humoru zawiera sporą ilość „porad”, zabawnych psychotestów, a nawet zadania z matematyki i krzyżówki do rozwiązania. Oprócz tego zamieszczono w niej porcję dowcipów, które należy opowiadać partnerowi i teściowej, jeśli macie ochotę doprowadzić ich do szału.
Marcin Rychlewski – autor licznych prac naukowych na temat literatury i sztuki XX wieku, muzyki rockowej i kultury popularnej. Szerokiej publiczności jest jednak znany przede wszystkim za sprawą bestsellerowych „Absurdów PRL-u” (2006) i „Absurdów PRL-u 2” (2007). Autor książek „Rewolucja rocka” (2011) oraz „Literatura i sztuka nowoczesna”(2011). Ostatnio wydał również „Księgę głupoty” (2011) oraz „Czarną księgę humoru” (z Anną Januszkiewicz, 2011).
Anna Januszkiewicz – absolwentka Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej UAM w Poznaniu. Autorka i współautorka książek: „Dowcipy PRL-u” (2007), „Absurdy szkolne. Ndst!” (2008), „Mała encyklopedia obciachu” (2008) i „Tom kultury. Przewodnik po wydarzeniach kulturalnych w Polsce i na świecie. Rok 2000 i później” (2008). Interesuje się kulturą XX wieku, w szczególności literaturą, historią i ruchami kontrkulturowymi.
Książka zawiera program ćwiczeń Pilates na macie, które mogą być wykorzystane do utworzenia pierwszych trzydziestu lekcji. Ćwiczenia przeznaczone są dla dorosłych w dowolnym wieku, kobiet i mężczyzn i są odpowiednie dla wszystkich rodzajów sprawności.Książka zawiera program ćwiczeń Pilates na macie, które mogą być wykorzystane do utworzenia pierwszych trzydziestu lekcji. Ćwiczenia przeznaczone są dla dorosłych w dowolnym wieku, kobiet i mężczyzn i są odpowiednie dla wszystkich rodzajów sprawności. Zestaw bezpiecznych, odpowiednich dla osób w każdym wieku i na każdym poziomie sprawności fizycznej ćwiczeń, poprawiających sprawność, elastyczność i świadomość własnego ciała. Wszystkie ćwiczenia są opatrzone ilustracjami oraz wskazówkami ułatwiającymi poprawne ich wykonanie.
Poznajcie Majkę i Tomka. To bardzo fajne dzieciaki - takie jak wy, prawda?
Historie o ich przygodach napisała dla was psycholog dziecięcy Justyna Święcicka.
To bardzo ważne opowieści, bo jeśli je przeczytacie i zapamiętacie, będziecie bezpieczniejsi w wielu sytuacjach.
Właśnie na tym zależało autorce, gdy je pisała.
Boża ladacznica to spisana z absolutną uczciwością autobiograficzna relacja kobiety, która najpierw była zakonnicą, a potem została prostytutką. Carla dorastała na katolickim południu Holandii. Po traumatycznych doświadczeniach przemocy seksualnej w domu rodzinnym zdecydowała się szukać schronienia w klasztorze. Zamiast spodziewanego wyciszenia i miłości została uwikłana w sieć bezdusznych zasad. Po kilkunastu latach zrzuca habit i oddaje się „powołaniu”, które odnajduje w najstarszej profesji świata. „Tych wyborów uniknąć nie mogłam, musiałam zostać zakonnicą, a potem prostytutką. Były to role, które odgrywałam, a w których wyrażała się bardziej moja nerwica niż moje prawdziwe własne „ja”. Musiałam doświadczyć tego, kim nie jestem, żebym mogła odkryć, kim jestem. Może tak właśnie działa życie; w moim przypadku tak właśnie zadziałało”. Poruszająca historia kobiety, którą życie mocno doświadczyło i która mocno doświadczała życia: skrzywdzonego dziecka, zakonnicy, prostytutki, dwukrotnej żony, matki dwóch córek, terapeutki.
Wyjątkowy prezent - Druga część niezbędnika dla rodziców niemowląt i małych dzieci. Unikatowy zestaw książek i filmów - przewodników o rozwoju, opiece, pielęgnacji i wspólnych zabawach. Wszechstronny opis świata małych dzieci. Setki porad specjalistów - odpowiedzi na najczęściej przez rodziców zadawane pytania i problemy związane z opieką i zdrowiem ich pociech. Mnóstwo pomysłów, jak aktywnie, przy okazji świetnej zabawy, zadbać o ich harmonijny i wszechstronny rozwój. Jak uwolnić jego potencjał. Setki nietuzinkowych pomysłów i porady, które zyskały uznanie w wielu krajach. W Niezbędniku ponad 7h filmów na DVD.Zapraszamy do zabawy z dziećmi, a przy okazji opowiemy o tym, co i jak można zrobić, by zabawa ta stała się również promocją ich zdrowia. (zawiera MAMO TATO co Ty na to? cz. 1 i 3)
Książka w ciekawy sposób podejmuje bardzo trudną tematykę, jaką jest agresja i zaburzenia zachowania u dzieci. Całość opiera się na założeniu, że dzieci nie rodzą się złe i możemy je ochronić przed różnymi życiowymi konsekwencjami. Przedstawiono tu nie tylko wyniki badań nad agresją, ale także opisano praktyczne, realizowane programy terapeutyczne.
Całość powstała pod redakcją dr. n. med. Artura Kołakowskiego, znakomitego specjalisty psychiatrii dzieci i młodzieży, psychoterapeuty poznawczo – behawioralnego, współautora książki SPOSÓB NA TRUDNE DZIECKO Przyjazna terapia behawioralna, pozycji wyróżnionej Nagrodą Teofrasta w kategorii Najlepsza Psychologiczna Książka Popularnonaukowa 2011 r.
Postaraliśmy by książka kompleksowo i jak najbardziej praktycznie przedstawiała problem trudnych zachowań, agresji i zaburzeń zachowania, począwszy od obrazu klinicznego, wyników badań, sposobu prowadzenia diagnozy, poprzez budowanie kompleksowego modelu pomocy, prowadzenie terapii do trudności w pracy z takimi pacjentami w szkole, świetlicy terapeutycznej czy domu dziecka. Dla mnie ważne jest, że opisywane w tej książce praktyczne programy nie są jedynie wynikami badań akademickich, ale realnymi działaniami, które prowadzonymi w polskiej rzeczywistości, dającymi zauważalne, pozytywne efekty.
Ze Wstępu dr. n. med. Artura Kołakowskiego
Dzięki lekturze książki:
Psycholodzy i psychoterapeuci otrzymają nie tylko najnowsze wyniki badań nad agresją i zaburzeniami zachowania, ale także opisy praktycznych, realnie realizowanych w polskiej rzeczywistości programów terapeutycznych.
Pedagodzy przekonają się, że można zrobić jeszcze więcej w kierunku powrotu do społeczeństwa nastolatków z problemami z zachowaniem – np. tych, którzy trafili do ośrodków wychowawczych, szpitali psychiatrycznych czy domów dziecka.
Nauczyciele poznają efektywne sposoby radzenia sobie ze zjawiskiem bullingu oraz pozyskają informacje o praktycznym zastosowaniu przykładowych procedur interwencyjnych.
Pracownicy placówek wychowawczych dowiedzą się, jak w sensie praktycznym funkcjonują ośrodki szkolno-wychowawcze w całej Polsce. Otrzymają także informacje o regulacjach prawnych i praktycznych kwestiach prowadzenia instytucji tego typu.
Rodzice dowiedzą się skąd wynikają trudności wychowawcze i szkolne dzieci. Będą także w stanie budować ze swoimi pociechami bezpieczne i chroniące przed trudnymi zachowaniami więzi.
Lekarze otrzymują doskonałe programy profilaktyczne, związane z zaburzeniami rozwoju, a także zapoznają się z sądowo –psychiatrycznymi aspektami zaburzeń zachowania.
Kilkuletnia Jani wydaje się być zwyczajnym dzieckiem, które może trochę zbyt często fantazjuje. Z czasem rodzice odkrywają jednak, że fantazje dziewczynki nie są tylko wytworem dziecięcej wyobraźni, a objawem poważnej choroby. Jani staje się niebezpieczna dla siebie i swojego młodszego braciszka.
Michael Schofield szczerze i wzruszająco pisze o dramatycznej walce, którą musiał stoczyć o życie swojej córeczki, i opowiada o zmaganiach z jedną z najbardziej tajemniczych chorób umysłu.
Udowadnia, że rodzicielska miłość jest w stanie przezwyciężyć największe przeciwności.
Książka stała się głośnym bestsellerem New York Timesa, a poruszona sprawą Oprah Winfrey zaprosiła autora do swojego programu.
Książka prezentuje ideał kobiety wykreowany przez najwybitniejszych twórców czwartowiecznej patrystyki greckiej.
Bogata spuścizna literacka Ojców Kapadockich i Jana Chryzostoma pozwala na szerokie ujęcie tematu.
Bohaterkami prezentowanej publikacji są zarówno postaci kobiece znane ze Starego i Nowego Testamentu, na czele z Ewą, mieszkanką rajskiego ogrodu, jak i krewne samych biskupów, ich matki i siostry, wreszcie - wpływowe przyjaciółki duchownych.
Autorka stawia również pytanie o źródło poglądów biskupów na temat kobiet w tej przełomowej dla chrześcijaństwa i Kościoła epoce.
Syntetyczne i wszechstronne studium podstawowej metody pracy kuratorów sądowych z nieletnimi przestępcami. Prezentuje wyniki badań prowadzonych przez Autorki wśród grupy kuratorów w latach 1996–1998, umieszczone w kontekście najnowszych polskich i zagranicznych prac dotyczących tej problematyki. Traktuje m. in. o warunkach pracy kuratora w środowisku szkolnym, rodzinnym i rówieśniczym nadzorowanego oraz o tzw. kontrakcie kuratora z nadzorowanym jako skutecznej metodzie zapobiegania przestępczości.
Oddajemy dziś do rąk Czytelników książkę niezwykłą. Jej autor, żyjący w latach 1876-1944, zdobył sławę jako pamflecista i satyryk, który nie tylko miał odwagę piętnować ludzkie słabości i ukazywać niepokojące zjawiska społeczne i polityczne, ale robił to w sposób perfekcyjny i bezkompromisowy zarazem. Nowaczyński dotyka wielu problemów bolesnych nie tylko dla tytułowych kobiet, nie tylko dla Polek, Angielek czy Francuzek. Wydobywa z cienia zapomnienia postacie, które już w czasach sobie współczesnych zostały zapomniane, zlekceważone czy niesprawiedliwie ocenione. Dzieje tych niejednokrotnie bohaterskich kobiet zostały wplecione w tło wydarzeń historycznych, ekonomicznych, społecznych, które autor ocenia z właściwą sobie przenikliwością i trafnością. Czytając te krótsze lub dłuższe eseje o ludziach dobrze, jak się nam wydawało, znanych albo o tych, o których się dopiero z niemałym zdumieniem dowiadujemy, o wydarzeniach i ówczesnych zjawiskach społecznych, chylimy czoło nad celnością opinii, które dzięki zawiłości i nieprzewidywalności Historii nie przestają być niejednokrotnie aktualne w odmiennych warunkach politycznych i ustrojowych, a nawet czasami pasują jak ulał do dzisiejszej rzeczywistości. Wiele tematów autor porusza z właściwą mu uszczypliwością, niekiedy w tonie żartobliwym, czemu służą liczne tworzone przez niego na ten użytek eksperymenty języków. Nie dajmy się jednak zwieść pozornej niefrasobliwości, dotyka w nich bowiem niejednokrotnie spraw poważnych, mówiąc o istotnych zagrożeniach i problemach społecznych i politycznych. Nowaczyński posługuje się z rzadką dziś biegłością ojczystym językiem, tworząc niezliczone neologizmy, przekształcenia morfologiczne, słowotwórcze i frazeologiczne, stosując grę słów, korzystając z błyskotliwie przekształconych zapożyczeń, spolszczonych na użytek konkretnego kontekstu, użytych tylko raz, które nie tylko ten język ubogacają, ale zarazem wydają się niezbędne w tworzeniu opisywanych sytuacji i klimatu, w jakich rozgrywają się wydarzenia. Autor nie powtarza ich w kolejnych esejach, za każdym razem tworzy nowe, wykazując niespożytą językową inwencję i pomysłowość. Dzisiejszy czytelnik, zmuszony do wchłaniania zapożyczeń z dziedziny wynalazków technicznych, zwłaszcza anglojęzycznych, może odnieść wrażenie, że po niemal osiemdziesięciu latach cofnęliśmy się w budowaniu naszego podstawowego środka komunikacji. Te wyjątkowo celne epitety, często niepozbawione satyrycznego zabarwienia, są znacznie bardziej skuteczne w piętnowaniu ludzkich słabości, przywar i psychicznych ułomności niż drobiazgowe opisy i ""charakterystyki"" stosowane przez innych autorów. Jak przystało na wybornego erudytę, nie brak w twórczości Nowaczyńskiego również zwrotów francuskich, niemieckich, angielskich i łacińskich, włoskich, rosyjskich i ukraińskich, które cytuje z charakterystyczną dla niego swobodą i lekkością. Tak więc lektura, którą Państwu proponujemy, powinna zadowolić każdego czytelnika, bo każdy znajdzie tu coś dla siebie.
Karty do diagnozy oceniające gotowość szkolną dziecka. Stosowane dwukrotnie na początku roku szkolnego oraz w maju. Podstawa programowa edukacji przedszkolnej nakłada na nauczycieli obowiązek przeprowadzenia diagnozy przedszkolnej każdego dziecka. Dzięki tak przeprowadzonemu badaniu nauczyciele zdobywają szereg cennych informacji, potrzebnych do stworzenia indywidualnego programu rozwoju dla tych dzieci, które tego potrzebują. Rodzice natomiast poznają stan gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole. Nasz zestaw składa się z dwóch części kart oraz segregatora.W kartach znajdują się zadania diagnostyczne, które zostały szczegółowo omówione w części dla nauczyciela oraz materiały służące do wielokrotnego użytku.Karty są ściśle skorelowane z programem komputerowym dołączonym na płycie CD, który zawiera arkusz obserwacji i jest zgodny z zaleceniami MEN.
Karty do diagnozy oceniające gotowość szkolną dziecka. Stosowane dwukrotnie na początku roku szkolnego oraz w maju. Podstawa programowa edukacji przedszkolnej nakłada na nauczycieli obowiązek przeprowadzenia diagnozy przedszkolnej każdego dziecka. Dzięki tak przeprowadzonemu badaniu nauczyciele zdobywają szereg cennych informacji, potrzebnych do stworzenia indywidualnego programu rozwoju dla tych dzieci, które tego potrzebują. Rodzice natomiast poznają stan gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole. Nasz zestaw składa się z dwóch części kart oraz segregatora.W kartach znajdują się zadania diagnostyczne, które zostały szczegółowo omówione w części dla nauczyciela oraz materiały służące do wielokrotnego użytku.
Jeśli Twoje dziecko ma zbyt duży apetyt, zwłaszcza na słodycze i „śmieciowe jedzenie”, ta bajka pomoże wytłumaczyć mu, dlaczego takie jedzenie nie jest zdrowe.
Nabywanie umiejętności czytania i pisania wraz z rozwijaniem logicznego myślenia w glottodydaktyce ojczystojęzycznej
Zagadnienia współdziałania w procesie wychowania społecznego w przedszkolu
Wybrane aspekty wykorzystania Internetu w pracy zawodowej nauczyciela wychowania przedszkolnego
Przygotowanie dziecka do podjęcia nauki w szkole. Nowe pytania, nowe niepokoje
Świat w przedstawieniach graficznych dzieci
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
