Nie ma kryzysu powołań, gdyż Bóg, który powołuje, nie jest nigdy w kryzysie. Kryzys mogą przeżywać jedynie ci, którzy są powołani. Dzieje się tak wtedy, gdy nie przyjmują od Boga daru bogatego człowieczeństwa i zaproszenia do świętości, czyli do życia w sposób błogosławiony.
W Europie – a w pewnym stopniu również w Polsce – odnotowujemy obecnie kryzys powołanych i to nie tylko w odniesieniu do tych, którzy są powołani do kapłaństwa czy życia zakonnego, ale także w odniesieniu do tych, którym Bóg proponuje małżeństwo i rodzinę. Coraz więcej jest szlachetnych dziewcząt, które marzą o założeniu rodziny, ale nie znajdują odpowiednio dojrzałych kandydatów na mężów. Fakt ten nie oznacza, że Bóg „zapomniał” powołać do małżeństwa odpowiednią liczbę młodych mężczyzn, lecz że niektórzy z nich – z własnej winy czy też z winy innych ludzi – do małżeństwa nie dorośli.
Adresatem niniejszej publikacji nie są jedynie księża, osoby konsekrowane czy katecheci świeccy. Książka ta adresowana jest także do rodziców, nauczycieli, animatorów formacyjnych grup młodzieżowych, a także do wszystkich innych dorosłych, którzy pragną pomagać dzieciom i młodzieży w dorastaniu do miary otrzymanego powołania. Adresatem tej książki są również ludzie młodzi, zwłaszcza licealiści i studenci, którzy szukają sposobu na dorosłe życie i którzy już przeczuwają, że człowiek jest powołany do czegoś bardziej fascynującego niż do wygodnego ułożenia sobie życia na najbliższe kilkanaście czy kilkadziesiąt lat.
Któż nie doznał chwil wielkich i małych zranień ? ran ciała lub serca? Być może cierpienia zostały częściowo oswojone, pamięć o nich przypomina jednak, że nieszczęście zawsze czyha gdzieś w pobliżu. Dzisiejsze cierpienia nie pozwalają zdać się biernie na obietnice radosnego jutra. Czyżbyśmy byli skazani na nieszczęście? Na bycie ?wiecznie nieszczęśliwymi??
Autor książki stara się przekonać czytelnika, że szczęście nie jest możliwe, jeśli nie włączymy cierpienia jako odbiorcy wszelkiego istnienia i całego ludzkiego życia, jeśli nie przyjmiemy cierpienia jako spotkania, które wyznacza nam szczęście. Przypomina nam piękną prawdę, że ?szczęście nigdy nie bierze się znikąd?.
Pokój i dobro to książka, która łączy w sobie elementy biografii, albumu, poezji i rozważań.
Jubileusz 800-lecia istnienia Zakonu Franciszkańskiego to szczególna okazja, aby odświeżyć obraz jednej z najbarwniejszych postaci średniowiecza ? św. Franciszka z Asyżu. Niniejszy album przedstawia krótko wszystkie najważniejsze fakty i informacje. Autorzy i pomysłodawcy tego opracowania (członkowie zespołu ?GANG MARCELA?) przy pomocy obrazów, tekstów i dźwięku stworzyli atrakcyjną pozycję multimedialną, która w zwartej formie ukazuje zarówno sylwetkę świętego, jak i przebogaty owoc jego pionierskiego dzieła, tj. rozkwitającego od ośmiu wieków drzewa ?Pokoju i Dobra? ? w postaci trzech zakonów franciszkańskich
Przytaczamy krótką antologię rozważań Jana Pawła II na temat miłości ludzkiej, wygłaszanych przez Ojca Świętego podczas środowych audiencji ogólnych. Z tych fragmentów, mimo iż są krótkie, wyłania się wielka głębia teologiczno-antropologiczna i duszpasterska. To na niej dwaj autorzy tej książki opierają swoją refleksję. Teksty są wzięte ze zbioru opublikowanego przez Libreria Editrice Vaticana, o tytule Mężczyzną i niewiastą stworzył ich. Odkupienie ciała, a sakramentalność małżeństwa, Citta del Vaticano 1986.
Gdy pod lipą, w rodzinnym klimacie, ludzie wyciągają się po całym dniu pracy w złotawym słońcu wieczoru, wypowiadane wówczas słowa są najbardziej prawdziwe. Chcemy, by ta rodzinna, szczera rozmowa, w której przekazujemy sobie wzajemnie słowa leżące nam na sercu, była „tonem” tego zbioru, zachęcającego w dostępny i prosty sposób do czerpania ważnych treści o silnym znaczeniu egzystencjalnym.
Według biblijnego opowiadania Ewa została stworzona z żebra Adama. Od tego momentu Adam nie może o tym zapomnieć i ciągle szuka swojego żebra. Także Ewa znajduje życie i uspokaja się dopiero u boku tego, z którego została wzięta. Zaczyna się dla tych dwojga droga zbawienia: eros staje się siłą, która pozwala wyjść z siebie, która otwiera na drugiego i nie pozostawia w spokoju, dopóki nie doprowadzi do komunii, do jedności.
W Kościele Boga albo rozkwitają wszystkie powołania, albo istnieje niebezpieczeństwo i ogólny kryzys powołaniowy. Powołanie należy więc rozumieć nie jako propozycję kierowaną bezpośrednio do niektórych osób obdarzonych szczególną konsekracją, ale jako bodziec adresowany do wszystkich, by w sposób inteligentny przemyśleli, jaki kierunek mają nadać swojemu życiu. Właśnie, dlatego rolą duszpasterstwa powołaniowego jest dziś ukazanie sensu wzajemnych relacji między wzrostem w wierze i wyborem powołania oraz budzenie uśpionej wiary lub wzbudzenie wiary na nowo, zdolnej doprowadzić do radykalnych i wielkodusznych wyborów. Przestrzenią realizowania tego rodzaju wychowania, które ze swej natury stanowi coś nie tylko złożonego i trudnego, ale również tajemniczego i przekraczającego siły animatorów powołaniowych, jest parafia powołaniowa, rozumiana nie tylko, jako rezerwuar powołań dla seminarium, ale wcześniej jeszcze i przede wszystkim jako parafii a misyjna; jako miejsce, w którym doświadcza się bycia powołanym na całe życie, oraz w którym wierzący przeżywa odpowiedzialnie powołanie drugiego i staje się powołującym, dorosłym w wierze. Takie rozumienie powołania, duszpasterstwa oraz parafii i, jako odpowiedź na pytania stawiane w obliczu kryzysu powołań, proponuje Autor książki Przywołał do siebie tych, których sam chciał. Pedagogia powołania.
Książka zawiera
* Zbiór przekładów tekstów, składających się na polemikę między Iwanem Gagarinem i Aleksym Chomiakowem, oraz nowy przekład programowego traktatu Gagarina ?Czy Rosja będzie katolicka??
*
Obszerne studium polemiki, która doprowadziła do stworzenia przez Chomiakowa ?idei sobornosti?.
* Prezentację sylwetki Iwana Gagarina SJ, rosyjskiego propagatora pojednania Kościołów katolickiego i prawosławnego.
* Analizę poglądów eklezjologicznych Chomiakowa z katolickiego punktu widzenia.
* Przedstawienie dziewiętnastowiecznej rosyjskiej idei ekumenicznej na tle angielskiego ruchu oksfordzkiego.
* Omówienie poglądów Iwana Gagarina na tle kontrrewolucyjnej myśli religijnej.
Prezentowany w niniejszej książce zestaw tekstów dwóch rosyjskich adwersarzy ? katolika i wyznawcy prawosławia, kapłana i świeckiego teologa ? stanowi intrygujący rozdział dziejów rosyjskiej myśli religijnej. Myśli poprzedzającej i kształtującej preekumeniczne koncepcje Sołowjowa. Ale nie tylko z tego powodu jest ? niestety niedokończona ? dysputa między Gagarinem z Chomiakowem warta szerszego poznania. Jak się bowiem wydaje, stanowi ona wartość samą w sobie, a także ciągle zachowuje swą doniosłość zarówno ze względów historycznych (dla badaczy myśli rosyjskiej, historii ruchu ekumenicznego, historii teologii, a zwłaszcza eklezjologii), jak i bogactwa poruszonej w niej idei.
(Leszek Augustyn)
Biblia to najsłynniejsza książka świata. Przetłumaczono ją na ponad dwa tysiące języków; ocenia się, że tylko w ciągu ostatnich dwustu lat sprzedano przynajmniej sześć miliardów egzemplarzy. Aby wyjaśnić złożony, pełen sprzeczności tekst Biblii - dzieła dziesiątek ludzi, tworzonego przez setki lat - Karen Armstrong stosuje nowatorskie podejście: opisuje proces powstawania Biblii, aby następnie śledzić drogi i sposoby, na jakie Biblia w ciągu kolejnych stuleci była odczytywana, interpretowana i nadinterpretowywana.
Karen Armstrong rozpoczyna swoją analizę od okoliczności powstania najstarszych ksiąg Biblii żydowskiej. Opowiada, jak powstawała żydowska Biblia i Nowy Testament, ukazuje różnorodne wpływy, kształtujące teksty, które stały się Pismem Świętym żydów i chrześcijan. Przechodząc w kolejnych rozdziałach od żydowskiego Midraszu i chrześcijańskiego kultu Jezusa do wpływu, jaki listy Pawła wywarły na reformację i do manipulacji, jakich chrześcijańscy fundamentaliści dopuszczają się wobec tekstu Apokalipsy, Karen Armstrong przedstawia konteksty, w których księgi biblijne były odczytywane.
Mary Beth Bonacci corocznie przemawia do niemal 100 tysięcy ludzi. Mówi o przyjaźni, związkach, małżeństwie, o tym, że Bóg ma plan względem nas, że życie polega na szukaniu prawdziwej, uczciwej miłości... A ludzie zadają jej najróżniejsze pytania. Pytają o seks, randki, o uleczenie ran po zerwanej znajomości, o małżeństwo.
Po kilkunastu latach pracy autorka po raz pierwszy opublikowała pytania i odpowiedzi w formie wszechstronnego, łatwego przewodnika. Szczegółowo omawia codzienne zmagania ludzi starających się żyć miłością w tym pełnym szaleństwa świecie. Przedstawia całościowy wykład nauki Kościoła w zakresie małżeństwa i ludzkiej seksualności. Omawia najtrudniejsze zagadnienia, takie jak: seks przedmałżeński, antykoncepcja, rozwód, homoseksualizm, pornografia i wiele innych. Ofiaruje pełne współczucia wsparcie dla tych, którzy potknęli się na swojej drodze.
Mary Beth Bonacci jest też założycielką Real Love, Inc., organizacji, która działa na rzecz propagowania szacunku dla Bożego daru seksualności. Studia magisterskie w zakresie teologii małżeństwa i rodziny ukończyła w John Paul II Institute. Obecnie pracuje jako
konsultantka narodowego programu Life Teen.
Komunia pragnienia, inaczej zwana duchową, to zjednoczenie z obecnym w Eucharystii Jezusem Chrystusem, nie przez przyjęcie Go w sposób sakramentalny, lecz dzięki pragnieniu płynącemu z miłości i wiary. Praktykowana w konkretnych sytuacjach życiowych może okazać się bardzo owocna. Ta forma komunii jest uprzywilejowanym środkiem zjednoczenia z Chrystusem dla każdego, kto nie może lub, np. z powodu specyficznej pobożności eucharystycznej nie chce, przyjmować Najświętszego Sakramentu: dla osób w podeszłym wieku, dla chorych, którzy słuchają Mszy Świętej za pośrednictwem telewizji lub radia, dla niepełnosprawnych, dla chrześcijan żyjących w miejscach, gdzie brakuje kapłanów, dla małych dzieci, wreszcie dla rozwiedzionych, którzy weszli w następne związki... Autor tej książeczki wyjaśnia sens Komunii eucharystycznej i otwiera przed czytelnikiem perspektywę prawdziwej wolności i nadziei.Michel Martin-Prével od 1981 r. należy do Wspólnoty Błogosławieństw. Jest wdowcem po trzydziestu dwóch latach małżeństwa i ojcem trojga dzieci. Obecnie przygotowuje się do przyjęcia święceń kapłańskich. Pełni posługę duchowego towarzyszenia małżeństwom przeżywającym trudności oraz osobom rozwiedzionym.
Niekiedy współczesny człowiek zatrzymuje się nie tyle na sobie, ile na swym zdrowiu. Dzieje się tak wówczas, gdy jeden z jego organów cierpi, sygnalizując zagrożenie chorobą. Jeszcze groźniejszym zjawiskiem są schorzenie psychiczne, które potrafią zamienić się w groźny wir wciągający pacjenta coraz głębiej w niego, odrywając go od otoczenia i niszcząc. Zainteresowanie własną chorobą trudno jednak nazwać poznawaniem siebie, to kolejne pułapki uniemożliwiające to poznanie.
Człowiek może poznać siebie jedynie wówczas, gdy stać go na pewną obiektywną ocenę zarówno tego, co przeżywa, jak i wszystkich odniesień do otoczenia. Jest to możliwe pod warunkiem zachowania dystansu i umiejętności spojrzenia na siebie oczami Stwórcy. On bowiem posiada obiektywną wiedzę o każdym z nas.
Już starożytni Grecy wzywali do poznania siebie samego. Objawianie, jakie Bóg przekazał ludzkości przez naród wybrany zmierza również w tym kierunku. Współczesna wiedza może w tym pomóc, o ile nie pokawałkuje człowieka i nie straci z oczu tajemnicy jego osobowości, która jest harmonią wszystkiego co cielesne i duchowe w człowieku.
Fakty i słowa jest niezwykłą książką, opisującą to, co uczniowie widzieli, czego byli świadkami. Jej język różni się od ?pióra? teologa, studenta, powieściopisarza czy? mężczyzny. Bo książkę tę pisze kobieta, a do rzadkości należą rozważania i wyobrażenia scen biblijnych, pisane przez kobietę; piórem lekkim, pełnym wrażliwości kobiecej i pięknego stylu, umiejącą dostrzec rzeczy, których żaden mężczyzna nie zauważy, o których mężczyzna nawet nie ma pojęcia, że istnieją? bo kobiece spojrzenie i intuicja, niezwykła wyobraźnia, delikatność i wrażliwość czyni tę książkę wyjątkową.
Przedmiotem zainteresowania Autorki są polskie drukowane katolickie kazania pogrzebowe autorstwa Andrzeja Kochanowskiego i - kontekstowo - karmelitów bosych. Wybór ten wynika z wielu przesłanek. Jedną z nich jest popularność tego rodzaju druków w XVII i XVIII wieku. Druki pogrzebowe stanowią niemalże najliczniejszą grupę druków siedemnastowiecznych oraz tworzą swoisty podgatunek kaznodziejstwa, ściśle związany z najważniejszym w kulturze sarmackiej obrzędem - pogrzebem.
Oto tytuł tomu studiów, który dedykujemy Karolowi Modzelewskiemu, w dowód wdzięczności za wkład, jaki wniósł do polskiej i światowej historiografii. Większość artykułów dotyczy właśnie barbarzyńskich albo takich, które nosiły w sobie jeszcze żywe wspomnienia barbarzyństwa.
Na podstawie obszernego materiału źródłowego autor stara się odpowiedzieć na pytanie, jak to się stało, że w VIII wieku w Europie istniała w istocie jedna religia - chrześcijaństwo - podczas gdy w chwili upadku cesarstwa rzymskiego (V wiek) chrześcijanie stanowili mniejszość. Autor polemizuje z tezą, że chrześcijaństwo zostało narzucone siłą: drobiazgowa analiza źródeł i mentalności tamtej epoki pozwala mu wypracować nowe ujęcie koncepcji wolności religijnej w czasach, kiedy przekonywanie i przymuszanie wcale nie musiały być przeciwstawnymi sposobami szerzenia chrześcijaństwa.
Zbiór parafraz, trawestacji i innych literackich opracowań Modlitwy Pańskiej jest próbą pełnego przedstawienia ważnej, a ragmentarycznie tylko zbadanej tradycji, którą wyznaczają dzieje kształtowania się językowej formy Ojcze nasz i przeobrażania oraz obarczania rozmaitymi funkcjami tego modlitewnego wzorca. Proces ów przebiega w polskim piśmiennictwie od czasów najdawniejszych do współczesności. Najstarszym znanym potwierdzeniem istnienia polskiego tekstu jest zapisane w kościelnych statutach synodalnych w XIII wieku zalecenie, aby w ramach łacińskiej liturgii mszalnej odmawiać Modlitwę Pańską w języku ludu razem z Wierzę. Przypuszcza się też, że już w X wieku mógł powstać polski przekład Ojcze nasz - modlitwy nazwanej pacierzem.
Uzdrawiająca moc życia duchowego
Doskonały poradnik dla wszystkich, którzy boją się chorować.
Autorzy książki są przekonani, że choroba:
- może stać się ważnym źródłem samopoznania
- może odzwierciedlać naszą sytuację wewnętrzną
- może otworzyć oczy na przwdziwe potrzeby drugiej osoby
- jest stanem, poprzez który wyraża się nasza dusza
Fragment książki
WSTĘP
Medycyna akademicka doszła dziś do granicy. Z maksymalnym wykorzystaniem nowych technologii zwalcza choroby, które pojawiają się wciąż na nowo, ale jednocześnie okazuje się, że człowiek nie jest przez to zdrowszy. Wprawdzie była w stanie okiełznać wiele chorób z dawnych czasów, przede wszystkim zakaźnych, ale pojawiają się nowe, które najwyraźniej zależą od naszego nastawienia do życia i rozumienia medycyny. Wszyscy ludzie myślący w sposób odpowiedzialny zdają sobie dzisiaj sprawę z granic naszego systemu opieki zdrowotnej. Społeczeństwo ledwie jest w stanie finansować opiekę zdrowotną. Partie starają się obniżyć koszty, ale najwyraźniej nie radzą sobie z problemem zdrowia. Są bezczynne wobec konsumpcyjnego myślenia w dziedzinie medycyny. Nie do wyplenienia wydaje się stanowisko, że dzięki większemu wykorzystaniu nowych technologii i przy pomocy lepszych lekarstw można osiągnąć lepsze zdrowie. Odpowiedzialność za zdrowie spycha się na lekarzy i naukowców, zamiast samemu starać się prowadzić zdrowy tryb życia. W ten sposób każdego roku miliardy z publicznych pieniędzy marnują się przez zły tryb życia, przez nadmiar jedzenia i niedobór ruchu, przez nikotynę i alkohol, przez tabletki i narkotyki, przez nadmierne oczekiwania wobec życia i przez iluzję, że zdrowie można osiągnąć przy pomocy technologii oraz że marny prawo być zdrowi.
Obok medycyny akademickiej istnieje dzisiaj wiele innych sposobów leczenia chorób: psychoterapia i najróżniejsze techniki psychologiczne, homeopatia, głodówki i zdrowe odżywianie, medycyna holistyczna i różnorodne oferty leczenia duszy itd. Niektórzy przedstawiciele medycyny holistycznej sięgają do takiego modelu medycyny, który ma swoje źródła w starożytności, ponieważ na początku medycyna nie skupiała się jedynie na leczeniu chorób, lecz była również sztuką zdrowego życia. W starożytności najważniejszą dziedziną medycyny była dietetyka, nauka o zdrowym życiu.3 Do sztuki zdrowego życia należało właściwe obchodzenie się ze światłem i powietrzem, z jedzeniem i piciem, ruchem i odpoczynkiem, snem i czuwaniem, wydzielaniem i wydalaniem, emocjami (affectus animi) oraz z uczuciami i namiętnościami. Medycyna była pierwotnie także działaniem religijnym. Lekarze byli zobowiązani Asklepiosowi, bogowi sztuki lekarskiej. W opinii lekarzy antycznych cała moc uzdrawiania pochodziła od boga. Do zdrowego trybu życia należało także oddawanie czci bogom, właściwy stosunek i stwórcy świata. Kościół w zbyt dużym stopniu zostawił ciało medycynie. Troszczył się prawie wyłącznie o zbawienie duszy, a nie o zdrowie ciała i duszy. Zbawienie duszy było widziane tylko nonadnaturalnie. Dlatego zaniedbano naturalne reguły zdrowego trybu życia. Lecz nie zawsze tak było. We wczesnym Kościele Klemens z Aleksandrii opisuje Jezusa jako prawdziwego pedagoga, wychowawcę, który uczy nas sztuki zdrowego życia. Reguły zakonne z IV-VI wieku były próbą stworzenia ram, dzięki którym mnisi mogli żyć zdrowi na ciele i duszy. Wyróżnia się tu reguła Benedykta - przez swoje discretio, czyli mądre umiarkowanie, które każdemu obszarowi życia człowieka daje tyle miejsca, ile mu się należy. To, co medycyna antyczna uważała za zdrowy tryb życia, miało wpływ na regułę Benedykta. W średniowieczu przede wszystkim Albert Wielki i Hildegarda z Bingen reprezentują tradycję życia duchowego, które utrzymuje w zdrowiu duszę i ciało. Oboje zajmowali się dietetyką w ramach swoich nauk religijnych. Dietetyka jest częścią ascetyki, nauki o życiu duchowym. A dietetyczne reguły życia łączą się z drogą ćwiczeń ascezy, która chce prowadzić do większej wolności i zdrowia.
Ta choroba zmierza ku życiuSpis treści
PRZEDMOWA DO NOWEGO WYDANIA 5
PRZEDMOWA DO PIERWSZEGO WYDANIA 13
WSTĘP 15
I. CHOROBA JAKO SYMBOL 19
1. Choroba jako obraz duszy 20
2. Choroba jako szansa 33
II. DIETETYKA - NAUKA o ZDROWYM ŻYCIU 46
III. PODSTAWY TERAPEUTYCZNEJ DUCHOWOŚCI — 71
IV. KRYTERIA ZDROWEJ DUCHOWOŚCI 92
Mistagogiczna, nie moralizująca 92
Wyzwalająca, nie obciążająca 96
Łącząca, nie dzieląca 102
W związku ze światem, nie w oderwaniu
od świata 105
Szukanie Boga, a nie uczucia 108
Całościowo, nie jednostronnie 113
Z pokorą i bez dumy 116
ZAKOŃCZENIE 121
Książka znakomicie wprowadza w świat Starego Testamentu, pozwalając nawet przypadkowemu czytelnikowi, który jeszcze nie nabył głębszej zażyłości ze Słowem Bożym, prześledzić główne idee zawarte na kartach ksiąg będących wspólnym dziedzictwem tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej. Jest to rodzaj przewodnika po tym świecie, który często jest przeciętnemu katolikowi zupełnie nieznany albo też bywa przez niego błędnie rozumiany. Lektura tej książki pozwoli każdemu nie tylko odkryć piękno Pism żydowskich, ale również nie czuć się zagubionym wobec pytań i wątpliwości, jakie rodzą się czasami przy czytaniu pewnych stronic Starego Testamentu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
