Żadne artystyczne przedstawienie męki Jezusa nie zdołało dotąd wywrzeć tak fascynującego wrażenia, jakie wywiera to ukazane na Całunie Turyńskim o. Raniero Cantalamessa
"Wystawiony obecnie na widok publiczny Całun zgromadził miliony wiernych ze wszystkich części świata, pragnących ujrzeć ikonę ukrzyżowanego Chrystusa" - pisze Carlo Maria Martini. Ale czym w istocie jest ów olśniewający znak od Boga? Na to pytanie Martini usiłuje odpowiedzieć w tej niewielkiej książce "Bóg ukryty. Medytacja o Całunie".
Punktem wyjścia do jego rozważań jest tajemniczy werset z Księgi Izajasza: "Prawdziwie Tyś Bogiem ukrytym, Boże Izraela, Zbawco!" (45,15). Autor odczytuje te słowa w szerszym kontekście. Ważnym również dla nas. Tu i teraz.
Istotne rozważania, które pogłębią nasze widzenie Całunu.
Carlo Maria Martini SJ (15 II 1927 - 31 VIII 2012) - włoski jezuita, arcybiskup Mediolanu (1979-2002), kardynał. Przez wiele lat był związany z Papieskim Instytutem Biblijnym jako wykładowca, dziekan i rektor; rektor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego (1978), profesor Wydziału Teologicznego w Chieri; głosił rekolekcje wielkopostne w Watykanie (1978). Wielokrotnie brał czynny udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów; Przewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (1986-1993). Był twórcą tzw. Katedry Niewierzących i Szkoły Słowa, odwiedzał ubogich i więźniów. Jako jedyny katolik był członkiem ekumenicznego komitetu naukowego przygotowującego greckie wydanie Nowego Testamentu. Doktor honoris causa Papieskiego Uniwersytetu Salezjańskiego w Rzymie (1989), w 2000 r. został uhonorowany Nagrodą Księcia Asturii w dziedzinie nauk społecznych oraz mianowany członkiem honorowym Papieskiej Akademii Nauk
Od czasów Oświecenia teologia i sztuka podążają odrębnymi drogami, w poczuciu wzajemnej obcości i izolacji. Artyści w swej autonomii rzadko inspirują się religią, o wiele częściej szukają motywów swej twórczości w sferze profanum niż w przestrzeni sacrum. Natomiast teologowie są nieufni wobec sztuki, w której trudno doszukać się wątków nawiązujących wprost do Objawienia. Raczej bywa ono przez nią skrywane, czasem kwestionowane. Reakcją teologów jest więc wcale nierzadko wysuwana wątpliwość: czy sztukę współczesną można jeszcze uznać za locus theologicus? W efekcie sugeruje się podział na sztukę religijną czy, ściślej, chrześcijańską, odnoszącą się w swych motywach do prawd wiary i sztukę świecką, milczącą o Bogu.
Minione dziesięciolecia obfitują w studia badające wątki teologiczne, czy też, szerzej, religijne w obrębie szeroko rozumianej sztuki. Doprowadziły one do trzech ważnych konkluzji. Po pierwsze, pozwoliły uświadomić teologom nie tylko zależność Biblii od formy literackiej, ale pokazały, że od powstania czterech Ewangelii poprzez autobiografie świętych czy też ich żywoty istnieje bardzo ważny rodzaj teologii narracyjnej rozwijanej obok teologii konceptualnej. Po drugie, pozwoliły przyjąć, że sztuka rozumiana szerzej może przyjąć formę teologii alternatywnej, pozawerbalnej. Po trzecie, i to chyba najważniejsze, studia te odsłoniły teologii sztukę pozornie wolną od wątków chrześcijańskich jako obfitującą w treści metafizyczne, stanowiące niezwykle interesujący materiał do analizy. Innymi słowy - zamazały granicę pomiędzy tzw. sztuką religijną i niereligijną.
Niewątpliwie w tych nielicznych publikacjach sztuka odzyskała na nowo rangę miejsca teologicznego. W moim przekonaniu nie wyjaśniono wyraźnie kwestii: Jakie funkcje pełni sztuka w poznaniu teologicznym? To pytanie stanowi problem mojej monografii. Chciałem pokazać, że sztuka może być sprzymierzeńcem teologa na każdym etapie jego poszukiwań, nawet taka sztuka, która wydaje się stać w opozycji do Objawienia i wiary.
Autor podejmuje trudny temat rozprawiania o świętości i ideałach człowieka. Na początku porusza problemy związane z terminologią dotyczącą tematu, nauczanie Kościoła, miejsca we współczesnej teologii oraz współczesnych dylematów związanych z rozumieniem ideału człowieka w świecie zglobalizowanym. Przypomina krótko trudności wskazane przez Rudolfa Otto w jego dziele pt. Świętość. Następnie omawia problematykę w ujęciu biblijnym Starego i Nowego Testamentu, w starożytnych religiach (Egipt, Iran, Grecja, Rzym i manicheizm) oraz w nurtach filozoficznych (Pitagoras, Platon, Arystoteles, Epikur i Lukrecjusz, cynicy i stoicy, Filon Aleksandryjski, medio- i neoplatonicy). Na takiej bazie analizuje najstarsze pisma chrześcijańskie powstałe w języku greckim: tzw. teksty Ojców Apostolskich, Klemensa Aleksandryjskiego oraz Orygenesa, aby pokazać, w czym upatrują oni wielkość człowieka i jakie lansują ideały i modele życia.
Teologia łaski ? charytologia ? nie cieszy się specjalnym uznaniem w ramach współczesnych poszukiwań teologicznych. Taka sytuacja jest spowodowana przede wszystkim dokonującym się w tej dziedzinie teologii przejściem od tradycyjnych ujęć o charakterze neoscholastycznym, które wciąż dominują w wykładzie teologii łaski, do ujęć nowszych, które najczęściej nie dopracowały się jeszcze całościowego i spójnego ujęcia. Dominują więc w teologii łaski formułowane przez wielu teologów postulaty, które tylko w niewielkim stopniu bywają realizowane w praktyce. Ponadto, teologia łaski zawsze znajduje się pod naciskiem pelagianizmu, który bliski jest tradycji zachodniej, zawsze podatnej na ten "wirus", jak celnie zauważył św. Augustyn. Wobec tych faktów każda praca, która stara się ująć zagadnienie łaski w sposób całościowy, systematyczny, a zwłaszcza odpowiadający na nowe postulaty teologiczne zasługuje na dużą uwagę i pilną lekturę. Praca ks. C. Smuniewskiego spełnia takie kryteria w najwyższym stopniu.
Wspólnota łaski ? jest więc całościowym i systematycznym wykładem teologii łaski. Zakorzeniając się w tradycji Kościoła zachodniego, która łasce poświęciła wiele miejsca, i dokonując jej syntetycznego przedstawienia, praca stanowi nowoczesny wykład charytologii, odpowiadający na zasadniczy postulat, który sformułowano w ostatnich dziesięcioleciach w tej materii, a mianowicie na potrzebę głębszego związania go z tajemnica Trójcy Przenajświętszej. Jest to postulat, który sformułował wprost w XIX wieku, M. J. Scheeben, dając w Tajemnicach chrześcijaństwa, w Dogmatyce, a zwłaszcza we Wspaniałościach łaski Bożej (jest zbyt mało znane polskie tłumaczenie tego opracowania Scheebena), próbę udzielenia na ten postulat systematycznej i integralnej odpowiedzi. Nic więc dziwnego, że wszyscy współcześni autorzy, podejmując to zagadnienie ? także ks. C. Smuniewski ? widzą w nich swego mistrza, usiłując wyrazić "kosmos łaski", jak trafnie stwierdził sam Scheeben. To jest rzeczywiście dobry mistrz, od którego jeszcze wiele można się nauczyć w wielu kwestiach teologicznych.
fragment recenzji - ks. Janusz Królikowski
W Azji Mniejszej
...poznasz tajemnicę garncarza
...poczujesz wir mistycznego tańca
...dotkniesz misterium w starożytnych kamieniach
...wsłuchasz się w głos niemego świadka przemijającej chwały
...odczytasz skromne świadectwo cichej wierności Bogu
23 refleksje czyniące z Twojej pielgrzymki niezapomnianą podróż przez życie i historię
Pedagodzy mówią, że nauczanie w gimnazjum to nieraz bardzo trudne doświadczenie dla nich. Trudno się dziwić. Gimnazjalny wiek odznacza się u wielu chłopców i dziewczynek wieloma zmianami a przede wszystkim niespodziewanie intensywnym rozwojem emocjonalnym. Czas dorastania ma jednak swoje piękne strony a dla wychowawców i katechetów stanowi szansę.
To książka do nauki religii w I klasie gimnazjalnej. Zawiera tematy związane ze świadomym przeżywaniem swojej wiary. Uczy tego czym jest Boże stworzenie, ukazuje godność człowieka i odnosi ważne pytania do słów Pana Boga zawartych w Piśmie Świętym.
Przykładowe tematy katechezy:
Razem w nowy rok szkolny. (Katecheza pomaga w rozwoju człowieka)
Kim jestem? (Stworzenie człowieka i jego godność)
Po co żyję? (Sens, wartość i piękno życia)
Nie jestem sam. (Wartość wspólnoty i relacji międzyludzkich)
Wartości i zasady dla nastolatka są istotne. Dorośli wiedzą, że potrzeba wielu doświadczeń życiowych aby stały się one niezmienne, mocne. Odwagą jest powiedzieć młodemu człowiekowi: "Nie musisz być ciągle trendy! Jesteś wspaniały i masz swoją wartość o wiele większą niż ta, której wymaga od Ciebie świat." Ten ważki temat wartości i życiowego fundamentu jakim jest Bóg, podejmuje podręcznik przeznaczony dla uczniów I klasy liceum.
Aby jednak lekcja religii była ciekawa i owocna polecamy dla katechetów również profesjonalnie opracowany podręcznik metodyczny. Podręcznik metodyczny to wiele dobrych pomysłów i inspiracji na każdą katechezę!
Podręcznik nrKR-61-05/12-KR-1/12do nauczania religii rzymskokatolickiej wklasie I szkoły zawodowejna terenie archidiecezji krakowskiej, zgodny z programem nauczania nr KR-5-05/12. Tytuł programu:Bądźcie mocni!To już poważna sprawa. W tym wieku nastolatek stawia sobie pytania, których często unikają dorośli. Kim jestem? Po co i dla kogo żyję? Jaki sens ma życie dla kogoś? Poszukiwanie odpowiedzi to dobry pretekst do katechetycznych spotkań. Kapłan, siostra zakonna bądź katecheta jest kimś kto razem z młodymi może takich odpowiedzi poszukać. Z pewnością ułatwia to ten podręcznik - przeznaczony dla uczniów I klasy szkoły zawodowej.Aby lekcja religii była ciekawa dla katechetów polecamy również profesjonalnie opracowany podręcznik metodyczny. Wiele dobrych pomysłów i inspiracji na każdą katechezę!Przykładowe tematy katechezy:* Kim jestem? (Świadome uczestnictwo w katechezie i w życiu Kościoła)* Moje życie - moje wybory. (Hierarchia wartości, świadome wybory we własnym życiu)* Wierzę w Boga - Wierzę Bogu. (Wiara w życiu chrześcijanina)* Zaufanie jako element wiary. (Zaufanie jako ważny element wiary człowieka)
Człowiek dorosły chce przekazać dzieciom to, co najlepsze. Ewangelista Marek podkreśla czułość i delikatność Zbawiciela względem dzieci: Jezus brał dzieci w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je (por. Mk 10,16). Wpisując się w tę troskliwą relację do dzieci, oddajemy w Wasze ręce podręcznik do nauki religii dla dzieci pięcioletnich, który nosi tytuł Jesteśmy dziećmi Bożymi. Wszyscy, niezależnie od wieku, należymy do wielkiej rodziny Bożej i naszym zadaniem jest pomoc dzieciom w odkrywaniu wartości, którymi żyje ta rodzina. Bądźmy dla nich przewodnikami, którzy pokazują, że Pan Bóg jest i troszczy się o nas. Współpracujmy z katechetami w wychowaniu dzieci do tego, co dobre i piękne i rozwijaniu w nich radości, którą daje wiara. Ufamy, że ten podręcznik będzie dobrą pomocą dla Was w trosce o rozwój i wzrastanie w wierze Waszych dzieci. Niech wspólna z katechetami realizacja tego podręcznika pomoże Waszemu dziecku i Wam doświadczyć, że jesteśmy dziećmi Bożymi.
Początek szkoły to dla każdego dziecka rzeczywistość pełna emocji i nowych doświadczeń. Pierwsza klasa jest właśnie z tego względu ogromnym przeżyciem nie tylko dla dzieci ale również dla ich rodziców.
W perspektywie duchowego rozwoju pociech rozpoczyna się też etap stałego pozyskiwania wiedzy ważnej dla każdego wierzącego człowieka. To książka dla pierwszoklasistów, która z pewnością pomoże im w duchowym rozwoju a dla rodziców stanie się inspiracją do ciekawych rozmów ze swoimi "urwisami". Jest napisana przystępnym i zrozumiałym językiem, różnorodna pod względem treści ale też i bogata w ciekawe przykłady dostosowane do dziecięcego, wczesnoszkolnego postrzegania rzeczywistości.
Początek szkoły to dla każdego dziecka rzeczywistość pełna emocji i nowych doświadczeń. Pierwsza klasa jest właśnie z tego względu ogromnym przeżyciem nie tylko dla dzieci ale również dla ich rodziców.
W perspektywie duchowego rozwoju pociech rozpoczyna się też etap stałego pozyskiwania wiedzy ważnej dla każdego wierzącego człowieka. To książka dla pierwszoklasistów, która z pewnością pomoże im w duchowym rozwoju a dla rodziców stanie się inspiracją do ciekawych rozmów ze swoimi "urwisami". Jest napisana przystępnym i zrozumiałym językiem, różnorodna pod względem treści ale też i bogata w ciekawe przykłady dostosowane do dziecięcego, wczesnoszkolnego postrzegania rzeczywistości.
Oddajemy w Wasze ręce podręcznik oraz ćwiczenia do nauki religii w klasie drugiej pt. Kochamy Pana Jezusa. W ten sposób chcemy Was wspierać w poznawaniu i Bożych tajemnic podczas kolejnego roku nauki w szkole podstawowej. Będzie to czas odkrywania Bożej miłości,
która przemienia każdego człowieka. (...) poznamy lepiej znaczenie modlitwy Ojcze nasz, spojrzymy bliżej na tajemnicę grzechu i Bożego przebaczenia oraz będziemy sobie jeszcze lepiej uświadamiać obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Będzie to bowiem kolejny rok przygotowania dzieci do pełnego spotkania z Jezusem w Eucharystii.
Przewodniczką w tej trudnej i pięknej drodze poznawania Boga, który nas kocha, będzie błogosławiona Aniela Salawa, patronka drugoklasistów. Ona bowiem, oddając swe siły, czas, uśmiech tym, którzy tego potrzebują w bardzo prosty i czytelny sposób pokazuje nam co to znaczy kochać Boga i ludzi. Gdy uważnie popatrzymy wokół siebie, zobaczymy wiele sytuacji, w których jak Anielka, możemy służyć innym pomocą, dobrym słowem, uśmiechem i modlitwą. Będzie to okazja, by w podobny sposób pokazać innym,że naprawdę Bóg jest miłością, a my trwamy w Jego miłości.
Kochamy Pana Jezusa ? to hasło, które ma bardzo konkretne, życiowe znaczenie. Jezus jest bowiem dla nas najdoskonalszym przykładem gotowości do ofiary i miłosierdzia bez granic, miłości do Boga Ojca i do wszystkich ludzi. Życzymy aby ten rok nauki religii w szkole, jej pogłębiania w domu oraz w Kościele, przyczyniał się do tego, że zagości w naszych sercach Boża, radosna miłość, otwierająca na świat i przyjmująca drugiego człowieka.
Autorzy
Oddajemy w Wasze ręce podręcznik oraz ćwiczenia do nauki religii w klasie drugiej pt. Kochamy Pana Jezusa. W ten sposób chcemy Was wspierać w poznawaniu i Bożych tajemnic podczas kolejnego roku nauki w szkole podstawowej. Będzie to czas odkrywania Bożej miłości,
która przemienia każdego człowieka. (...) poznamy lepiej znaczenie modlitwy Ojcze nasz, spojrzymy bliżej na tajemnicę grzechu i Bożego przebaczenia oraz będziemy sobie jeszcze lepiej uświadamiać obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Będzie to bowiem kolejny rok przygotowania dzieci do pełnego spotkania z Jezusem w Eucharystii.
Przewodniczką w tej trudnej i pięknej drodze poznawania Boga, który nas kocha, będzie błogosławiona Aniela Salawa, patronka drugoklasistów. Ona bowiem, oddając swe siły, czas, uśmiech tym, którzy tego potrzebują w bardzo prosty i czytelny sposób pokazuje nam co to znaczy kochać Boga i ludzi. Gdy uważnie popatrzymy wokół siebie, zobaczymy wiele sytuacji, w których jak Anielka, możemy służyć innym pomocą, dobrym słowem, uśmiechem i modlitwą. Będzie to okazja, by w podobny sposób pokazać innym,że naprawdę Bóg jest miłością, a my trwamy w Jego miłości.
Kochamy Pana Jezusa ? to hasło, które ma bardzo konkretne, życiowe znaczenie. Jezus jest bowiem dla nas najdoskonalszym przykładem gotowości do ofiary i miłosierdzia bez granic, miłości do Boga Ojca i do wszystkich ludzi. Życzymy aby ten rok nauki religii w szkole, jej pogłębiania w domu oraz w Kościele, przyczyniał się do tego, że zagości w naszych sercach Boża, radosna miłość, otwierająca na świat i przyjmująca drugiego człowieka.
Autorzy
W czwartej klasie szkoły podstawowej wymagania stawiane uczniom są już zazwyczaj większe niż te z początku edukacji.
Na lekcjach katechezy pojawiają się też tematy, które bardziej angażują młodych ludzi w świadome budowanie własnej tożsamości religijnej i duchowej. To także czas, gdy młodzi zaczynają się angażować w życie swojej parafii, biorą aktywny udział spotkaniach formacyjnych, zaczynają udzielać się w grupach oazowych i w liturgicznej służbie ołtarza.
Ten podręcznik podejmuje właśnie temat wspólnoty, kościoła, wzrastania w wierze dzięki obecności przyjaciół i innych ludzi. Bardzo dobrze opracowane katechezy. Interesujące ćwiczenia, pogadanki i dyskusje. Nawet znudzeni uczniowie z tym podręcznikiem polubią katechezę! Polecamy!
Teonanácatlem czyli „świętymi grzybami” Aztekowie nazywali grzyby przynoszące wizje podczas starożytnych ceremonii magicznych i szamańskich obrzędów uzdrawiania. Hiszpańscy zakonnicy, którzy w trakcie konkwisty zetknęli się z tymi obyczajami, traktowali je jako diabelskie rytuały. Dopiero w XX wieku zachodni badacze – antropolodzy, religioznawcy i mykolodzy – przyznali godne miejsce tej tradycji jako autentycznej ścieżce poszukiwań duchowych. Niektórzy z nich pozwolili sobie nawet na twierdzenie, że stanowi ona pozostałość po najstarszych praktykach religijnych, dzięki którym doszło do uczłowieczenia istot człekokształtnych. Rozwój wyobraźni i słowotwórstwa pod wpływem grzybów psylocybinowych skłonił wielu badaczy do uważniejszego przyjrzenia się tej tematyce, a wyizolowanie z tych grzybów substancji pycho-aktywnej czyli psylocybiny przez dr. Alberta Hofmanna przyczyniło się do wybuchu rewolucji psychodelicznej w latach sześćdziesiątych XX wieku.
Teonanácatl to kompendium wiedzy na temat fascynującej biologii, historii i psychofarmakologii „świętych grzybów”, a także zbiór niezwykle intrygujących opowieści oraz świadectw ich użytkowników. Dzieło bez którego niemożliwe jest zrozumienie fenomenu kultury psychodelicznej, ale i kultury w ogóle.
Wiele milionów katolików nosi dyskretnie Szkaplerz Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Ten skromny kawałek brązowego materiału jest ?streszczeniem? habitu karmelitańskiego, znakiem oddania oraz ufności w obecność i opiekę Matki Bożej. Jest to także próba przeżywania swojego chrztu w szkole Maryi i pójście w ślady wielkich mistrzów tradycji mistycznej Karmelu.
W tym krótkim eseju autor próbuje w oryginalny sposób ująć historię, przesłanie i duchowość Szkaplerza karmelitańskiego. Inaczej mówiąc, pragnie pokazać, jak ? słuchając tekstów Pisma i świętych Zakonu Najświętszej Maryi Panny ? złożyć swoje życie w dłonie Maryi i powierzyć się Jej sercu, aby stać się autentycznym uczniem Chrystusa w swojej codzienności.
?Ta maryjna duchowość, która wewnętrznie kształtuje osoby i upodabnia je do Chrystusa, pierworodnego wśród wielu braci, wyraziła się we wspaniałych świadectwach świętości i mądrości bardzo wielu świętych mężczyzn i niewiast Karmelu, którzy wyrośli w cieniu i pod opieką Matki.
Ja również od bardzo długiego czasu noszę na sercu Szkaplerz karmelitański!?
(Jan Paweł II, 25 marca 2001)
Podręcznik skierowany jest do młodego człowieka poszukującego Boga w swoim życiu. Pomaga w odpowiedzi na pytanie, jak pokochać Jezusa, aby przeżyć przygodę miłości. Przejrzysty układ jednostek zawiera: wprowadzenie antropologiczne, naukę Kościoła (Biblia, Katechizm Kościoła Katolickiego, teksty Ojców Kościoła), tekst do zapamiętania stanowiący podsumowanie całej jednostki, oraz zadanie często inspirujące do samodzielnych poszukiwań. Szata graficzna stanowi nie tylko element estetyczny, ale jest jedną z form przekazu i inkulturacji.
Opowieść Pielgrzyma. Autobiografia, to historia własnego życia, którą św. Ignacy Loyola podyktował ojcu Ludwikowi Gonsalvesowi da Camara, przynaglany przez towarzyszy i synów duchowych. Pozwala ona nam spojrzeć w głębię jego osobowości, dojrzeć i wczuć się w tajemnicę jego świętości.
Szczególnymi łaskami są obdarzeni przez Boga ludzie chorzy. Poprzez swoje cierpienie łączą się oni z cierpieniem Syna Bożego i dzięki temu mogą wyjednywać dary dla siebie, najbliższych, grzeszników, a nawet całego świata…
Przekonana o tym była św. s. Faustyna Kowalska, której Bóg ukazał moc swojego miłosierdzia. Dlatego też do książeczki z przygotowanymi specjalnie dla chorych rozważaniami różańca dołączamy koronkę, w której łączniku znajdują się relikwie Apostołki Bożego Miłosierdzia.
Najlepszy, w skali światowej katolicki komentarz biblijny. Jest on powszechnie używany we wszystkich krajach na najlepszych katolickich uczelniach biblijnych i teologicznych włącznie z rzymskim Biblicum. To prawdziwa perła biblistyki, jedyna w swojej klasie, nie mająca żadnej prawdziwej konkurencji.
Polska edycja tego wspaniałego, ogromnego komentarza jest zorganizowana strukturalnie jak Biblia, tzn. z zachowaniem chronologii ksiąg. Tłumaczenie zostało dokonane na podstawie najnowszego wydania oryginału, uaktualnionego o najświeższe badania naukowe. Katolicki komentarz biblijny jest polską wersją cieszącego się powszechnym uznaniem dzieła, którego przekład na nasz język był zalecany i planowany od dłuższego czasu. Oryginał wydany w 1990 r. w USA w języku angielskim stanowi opracowaną na nowo i zaktualizowaną wersję The Jerome Biblical Commentary, opublikowanego w 1968 roku. Ów znakomity komentarz, opracowany przez kilkudziesięciu najwybitniejszych biblistów katolickich, został uznany za jeden z najbardziej udanych owoców posoborowej ?wiosny biblijnej? w Kościele katolickim. Doczekał się mnóstwa recenzji i omówień, niezliczoną ilość razy był cytowany i obficie wykorzystywany przez egzegetów i teologów na całym świecie, a przetłumaczony na hiszpański i włoski doczekał się łącznego nakładu około ćwierć miliona egzemplarzy. Gdy studia biblijne poczyniły dalsze postępy, ów jednotomowy komentarz został wszechstronnie przejrzany, zaktualizowany i wydany na nowo pod tytułem The New Jerome Biblical Commentary.
Nowe dzieło zostało przyjęte z równie wielkim zainteresowaniem i życzliwością jak poprzednie, Czytelnicy polscy otrzymują teraz przetłumaczoną i starannie opracowaną właśnie tę edycję. Nawiązanie w jej angielskim tytule do św. Hieronima nie jest wcale przesadne. Katolicki komentarz biblijny zbiera, porządkuje i przedstawia najcenniejszy dorobek współczesnej biblistyki katolickiej, bilansujący dokonania minionych stuleci, zwłaszcza XX wieku i otwierający ją na wiek XXI oraz na trzecie tysiąclecie.
Ks. prof. dr hab. Waldemar Chrostowski
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
