„Dostajecie też jednak w Kościele pewną misję: sprawić, aby inni wierzyli w Ewangelię. Aby wierzyli w Ewangelię, patrząc na was, na to, co robicie, jak postępujecie, co mówicie, jak czujecie, jak kochacie”.
– fragment książki
Jak dawać dobry przykład naszym bliźnim? Jak stać się prawdziwie i głęboko wierzącym chrześcijaninem, który wiernie podąża śladami swojego Zbawiciela?
Jednym z największych wyzwań współczesności jest dawać wiarygodne świadectwo własnym życiem. Do tego wzywa nas w swojej książce Papież Franciszek i pokazuje, jak tego dokonać.
„Musimy wyjść na zewnątrz do tych ludzi z naszego miasta, których widzieliśmy na balkonach. Musimy wyjść z naszej skorupy i powiedzieć im, że Jezus żyje, że Jezus żyje dla niego, dla niej, i musimy powiedzieć to z radością… nawet jeśli myślą, że robisz z siebie wariata. Przesłanie Ewangelii jest szaleństwem, mówi św. Paweł. Życia nam nie starczy, by oddawać samych siebie i głosić, że Jezus przywraca życie. Musimy iść zasiewać w sercach nadzieję, musimy wychodzić na ulice. Musimy szukać ludzi” – mówi Ojciec Święty.
Kardynał Bergoglio wzywa nas do stworzenia nowej, otwartej na drugiego człowieka wspólnoty oraz do okazywania szczerej i autentycznej radości, która płynie ze wspólnego jej budowania. Mówi też o konieczności zawierania przyjaźni i wzajemnego wspierania się – bez względu na to, kim jesteśmy. To właśnie ową przyjaźń i wspólnotę powinniśmy realizować w duchu służby.
Papież uzmysławia czytelnikowi, że służyć naprawdę to „pracować w imieniu wszystkich i dla wszystkich”. Tylko taka służba, jak mówi, tworzy w społeczeństwie prawdziwe więzi międzyludzkie. Ojciec święty wyraźnie oddziela tak pojmowaną służbę od błędnie rozumianej służalczości („ślepego, niskiego przylgnięcia do władzy”). W nauczaniu Papieża Franciszka nasze zadanie polega więc na takiej służbie, która miałaby na celu troskę o wspólne dobro, czyli o naszą ojczyznę.
Powinniśmy służyć także po to, by iść w ślad za przykładem Jezusa, który nie przyszedł, by Mu służono, ale by służyć i dać swoje życie na okup za wielu (por. Mk 10, 45).
Było w tym człowieku tyle rozmaitych cnót, talentów, zamiłowań, że tylko Boża pomysłowość mogła to wszystko logicznie i harmonijnie połączyć w jednej osobie. Ten, spędzający godziny i dni w bibliotekach szperacz, historyk sztuki sakralnej, erudyta i koneser był zarazem wspaniałym kaznodzieją i rekolekcjonistą.
Ten autor wierszy drążących tajemnice śmierci i przemijania był jednocześnie pełnym humoru entuzjastą życia towarzyskiego, smakoszem, pływakiem. Był Europejczykiem znającym muzea całego kontynentu, wytrawnym uczestnikiem kongresów i seminariów, a jednocześnie miłośnikiem i znawcą własnej »małej Ojczyzny«, tych okolic między Lubawą, Tczewem, Pelplinem.
Był samotnikiem szukającym ciszy, aby szlifować formę wierszy i budować myślowe konstrukcje swojej eseistyki, i był kochającym młodzież wykładowcą, traktującym z przyjaźnią i powagą pierwszorocznych kleryków, świetnie czującym się wśród młodych.
Piotr Wojciechowski
Zakon, którego losy znalazły swój tragiczny finał przed ponad 600 laty, do dziś żyje w wielu sercach i umysłach. W niektórych kręgach panuje wręcz przekonanie, że zakon nadal istnieje, chociaż w 1314 roku został rozwiązany, a jego przywódcy spaleni. Już za czasów istnienia zakonu krążyły liczne legendy o dumnych rycerzach przyodzianych w biel, którzy w bitwie za nic mieli śmierć, a na co dzień kryli się za murami swoich twierdz.
O homoseksualności jako egzystencjalnym wyzwaniu dla człowieka i duszpasterskim wyzwaniu dla Kościoła piszą: ks. Jacek Bolewski SJ, Szczepan Czerski, Cezary Gawryś, Katarzyna Jabłońska, ks. Jacek Prusak SJ, ks. Andrzej Szostek MIC, ks. Bogusław Szpakowski SAC, Natalia Wizimirska i Cezary Żechowski.
Program dla klasy "0" dostosowany jest do wieku rozwojowego dziecka, które wchodząc w środowisko swoich rówieśników, zaczyna jednocześnie realizować pierwszy etap edukacji szkolnej. Tematyka spotkań katechetycznych umieszczona jest nadal w całości zajęć przedszkolnych, lecz jest świadomie związana z kalendarzem roku liturgicznego oraz wielu świąt przeżywanych w kościele i w domu rodzinnym.
Katecheza klasy "0" wchodzi już w skład przygotowań do I Komunii świętej, dlatego przewiduje się czynny udział uczniów w roratach, nabożeństwie drogi krzyżowej, różańcu itp.
Program dostarcza podstawowych treści religijnych, wypływających z konsekwencji chrztu. Całość, zawarta jest w pięciu blokach tematycznych, które ukierunkowane są na osobę Jezusa - Syna Bożego.
Niniejsza publikacja, dla której inspiracją były liczne prośby kierowane do autora, zawiera modlitwy o uwolnienie od szatana lub szkodliwych jego wpływów oraz chorób i cierpień. Mogą z nich korzystać zarówno kapłani, jak i ludzie świeccy. Pamiętać jednak należy, iż aby te modlitwy przyniosły oczekiwany efekt, winny być poparte głęboką wiarą i aktywnym życiem chrześcijańskim tego, kto pokornie zwraca się o pomoc do Boga, Maryi, aniołów i świętych.
Po bestsellerowym "Najbardziej lubił wtorki" – książce o codziennym życiu papieża Jana Pawła II, arcybiskup Mieczysław Mokrzycki opowiada Brygidzie Grysiak o tym, co działo się w papieskich apartamentach, kiedy nie było w nich gości, a przy stole zasiadali sami domownicy. Dwa ważne momenty w roku: Boże Narodzenie i Wielkanoc, były czasem, kiedy w Watykanie pojawiał się mały kawałek Polski – z jej świątecznymi zwyczajami, śpiewami, opowieściami. Ta książka to opowieść o tym, jak Jan Paweł II przygotowywał się do tych dni. Czy odwiedzał go św. Mikołaj? Jakie potrawy pojawiały się na świątecznym stole? Obok opowieści lekkich, anegdotycznych, pojawiają się też sprawy poważne. Świadkowie ostatniego Wielkiego Tygodnia Jana Pawła II w przejmujący sposób opowiadają o tym, co działo się w papieskich apartamentach w ostatnim tygodniu życia Papieża. Wstrząsające relacje o bólu, cierpieniu, ale przede wszystkim o wielkiej cierpliwości, z jaką Jan Paweł II podchodził do tego, co działo się w tym czasie wokół niego, w zupełnie nowym świetle pokazuje czas, który dla wszystkich wierzących był szczególny. Swoim życiem napisał najpiękniejszą encyklikę – mówi abp Mokrzycki. Żadna inna encyklika nie przyprowadziła do Boga tylu ludzi.
Seria Mysterium Christii w kolejnym, VII tomie odsłania nowe zagadnienie z teologii lituirgii. Jest nim jakościowo inny wymiar sztuki, który uzyskuje ona w zbawczym Misterium liturgii. Zastosowanie sztuki w liturgii dotyczy głównie plastyki i muzyki. Nie jest to bynajmniej dowolne włączenie sztuki w celebrację, ale czynienie z niej języka liturgicznego, który na zasadzie symbolu może pełnić funkcję mistagogiczną i pomagać w pełniejszym spotkaniu człowieka z Chrystusem w zgromadzeniu liturgicznym. Od razu więc trzeba zaznaczyć, że nie każda sztuka i nie cała sztuka będą odpowiednie dla pełnienia roli w tym najświętszym kontekście ludzkiej egzystencji.
Ze wstępu
s. Adelajda Sielepin CHR
Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego zostało założone w 1175 roku we Francji przez bł. Gwidona z Montpellier, który pragnął by nowo założony Zakon realizował ideał ewangelicznego miłosierdzia. Siostry całe swe życie poświęcają Bogu przez śluby zakonne i realizują ideał Założyciela, prowadząc dzieło apostolsko-dobroczynne. Swą działalność rozwijają aktualnie w kilku krajach europejskich: w Polsce, we Włoszech, we Francji i w Hiszpanii, a także a Afryce.
Wielu ludzi boi się relacji z Bogiem. Pragną Go, tęsknią za Nim, ale paradoksalnie boją się wejść z Nim w relację. Dlaczego? Bo sprowadzają Boga jedynie do roli bezdusznego prawodawcy.
Nie słyszą, jak woła: "Kocham Cię", tylko twarde: "Nie pozwalam! Zakazuję! Nakazuję! Musisz Mnie słuchać, bo jak nie, to między nami koniec!". Jeśli wiarę sprowadzimy tylko do zakazów i nakazów, to Kościół stanie się obozem koncentracyjnym, zaś Bóg - esesmanem z karabinem w ręku. A z tak rozumianym "kościołem" i z takim "bogiem" ja też nie chcę mieć nic wspólnego.
Kim więc jest Bóg? Na czym polega relacja z Nim? Jak się modlić? Po co mi sakramenty? Czym jest Kościół? To tylko niektóre z pytań, jakie tu usłyszysz. I na które być może zechcesz poszukać odpowiedzi.
Z prawdziwą radością i pełnym przekonaniem zapraszam do lektury książki o. Lecha Dorobczyńskiego. Książka jest skierowana przede wszystkim do Młodego Czytelnika (choć z pożytkiem przeczyta ją każdy) - wyrosła ze spotkań z Młodymi, jest próbą odpowiedzi na szereg pytań, które w ich trakcie padły. Tematy - podstawowe: Eucharystia, spowiedź, wiara... I słusznie! Bo takie dziś właśnie padają pytania. I taki winien być - wychodzący im naprzeciw - przekaz.
+ Grzegorz Ryś
o. Lech Dorobczyński OFM
franciszkanin z Prowincji Matki Bożej Anielskiej, kaznodzieja i rekolekcjonista. Założyciel Przemyskiego Chóru Gospel i Konin Gospel Choir. Wielki miłośnik Asyżu oraz przewodnik po miejscach Franciszkowych. Obecnie posługuje we Franciszkańskim Ośrodku Rekolekcyjno-Powołaniowym w Krakowie.
15 listopada 1897 roku w kościele Najświętszego Serca Jezusa w Rzymie wybuchł pożar. W tajemniczy sposób od ołtarza zaczął rozprzestrzeniać się ogień, a wypełniający kaplicę przerażeni wierni wśród płomieni dostrzegli oblicze cierpiącej osoby. Pożar ugaszono, jednak na drewnianym panelu przy ołtarzu pozostał niewyraźny zarys twarzy. Wydarzenie to uznano za nadprzyrodzone, związane z objawieniem się duszy czyśćcowej.
Ten niesamowity wypadek stał się impulsem do stworzenia w owym kościele niezwykłego muzeum ? Muzeum Dusz Czyśćcowych. Gromadzi ono eksponaty i relacje, które świadczą o istnieniu zaświatów i o tym, że dusze czyśćcowe dostają czasem możliwość objawienia się żyjącym, by prosić o to, co najbardziej może ulżyć ich niedoli ? o modlitwę. Książka ks. Marcella Stanzionego przedstawia materiały zgromadzone przez muzeum, a także inne relacje, pokazujące, jak rzeczywistość czyśćca komunikuje się i objawia w rzeczywistości doczesnej, jeśli może wyniknąć z tego jakieś dobro. Autor zawsze wychodzi w swych rozważaniach od katolickiej nauki o czyśćcu, którą w ostatnich latach słabiej się podkreśla, a która powinna stanowić część żywej wiary każdego chrześcijanina. Książka zawiera również użyteczny zbiór modlitw za dusze czyśćcowe.
Jak pisał o. Victor Jouet, założyciel Muzeum Dusz Czyśćcowych:
Życie dusz czyśćcowych to również ?życie?. Trzeba więc uznać to, co wymyka się naszej kontroli, i nie odrzucać tego rozumowo. Bóg jest Panem ducha i materii, stworzył jedno i drugie. Cóż więc dziwnego w tym, że chce ? zawsze z korzyścią dla swoich stworzeń ? działać, wykorzystując ducha i materię w sposób dla nas niezrozumiały?
Jest to popularny poradnik na temat sekt oraz alternatywnych ruchów religijnych i parareligijnych. Jego zadaniem jest dostarczenie wiedzy na te tematy zainteresowanym osobom, także tym pokrzywdzonym przez sekty i ich rodzinom. Zbudowany jest ? w jasny sposób ? z 365 statystycznie najczęściej zadawanych pytań oraz jasnych i zwięzłych odpowiedzi na ten temat, ułożonych w układzie systematycznym. Stanowi on pewne praktyczne minimalne kompendium wiedzy na temat sekt i nowych ruchów religijnych.
Historia Polski to splot wielkich trudów i jeszcze większych cudów. A książka ta, to zbiór niesamowitych ? acz wyłącznie prawdziwych! ? opowieści, które pokrzepią nasze współczesne, polskie serca tak samo, jak niegdyś ?Trylogia? pokrzepiała dusze naszych pradziadków. Dlaczego? Bo wszystkie mówią o tym, że mamy w niebie wszechmocnego i niezawodnego Sojusznika, którego interwencje nieustannie zadziwiają historyków.
Prawda o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny znana była w Kościele od najdawniejszych czasów, choć ogłoszona została jako dogmat dopiero w XIX wieku przez papieża Piusa IX. Sami skażeni grzechem pierworodnym i na co dzień wciąż upadający, wpatrujemy się z ufnością w cudowną postać Tej, która jest wzorem pokory, wierności i miłości. Niech po całym świecie niesie się modlitwa: ""O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy"". Książka przeznaczona dla wszystkich czcicieli Niepokalanej składa się z dwóch części. W pierwszej poznajemy historię ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny oraz objawienia, w których Ona sama przedstawiała siebie jako Niepokalane Poczęcie. W części drugiej znajdziemy modlitwy do Maryi Niepokalanie Poczętej, którymi możemy wypraszać sobie potrzebne łaski. Maryja Niepokalanie Poczęta jest między innymi patronką: Rycerstwa Niepokalanej Rycerstwa polskiego Życia Dobrej śmierci Pielgrzymującego Kościoła Ponadto w Polsce istnieje 156 parafii pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny oraz 110 parafii pod wezwaniem Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.
Opowieść o Wojciechu Lemańskim - księdzu, który odważnie woła o prawdę i przemianę polskiego Kościoła.
Rozmowa z niepokornym proboszczem parafii Jasienica, usuniętym przez arcybiskupa Henryka Hosera za głoszenie poglądów, które "przynoszą poważną szkodę i zamieszanie we wspólnocie Kościoła".
Znam księdza Wojtka Lemańskiego i jestem przekonana, że on naprawdę jest postacią z jednej bryły. Człowiek z jednej bryły umie współczuć całym sobą.
HALINA BORTNOWSKA
Gdy obserwuję zachowanie Wojtka wobec parafian, rozumiem, co znaczy bycie osobą duchowną. Bez względu na konsekwencje robi i mówi rzeczy, których, jak wierzy, oczekuje od niego Bóg. Wojciech dopinguje ludzi do stawania się lepszymi.
RABIN MICHAEL SCHUDRICH
Kilka dni na plebanii w Jasienicy (zimnej, bo słabo z grzaniem) zapisało mi się w pamięci jako spotkanie z księdzem pasjonatem. I nie mam na myśli jego pasji w sprawach dialogu z judaizmem, ale pasję duszpasterza.
KSIĄDZ ADAM BONIECKI
Na początku lat osiemdziesiątych XX w. Matka Boża miała powiedzieć małym wizjonerom: ?Przybyłam do Medjugorie, by nawrócić możliwie największą liczbę osób oraz przywrócić pokój tym, którzy go utracili?. Czy Maryja objawia się teraz na ziemi ? bada Watykan, a do hercegowińskiej wioski nadal płynie rzeka pielgrzymów i rośnie liczba składanych świadectw, zwłaszcza dotyczących nawróceń i odbytych spowiedzi. Vittorio Messori nazwał fenomen Medjugorie ?największym poruszeniem katolików od czasów soborowych?.
Ta wyjątkowa książka oddaje głos znanym osobistościom ze świata sportu, biznesu i życia kulturalnego, którzy zostali osobiście poruszeni przez orędzie Gospy i doświadczyli Jej wstawiennictwa. Lektura niepublikowanych dotąd wywiadów pozwala być na bieżąco z tymi zastanawiającymi wydarzeniami.
Czym charakteryzuje się polski ewangelikalizm? Jak ruch ewangelikalny odnosi się do innych nurtów myślowych i religijnych? Jak ustosunkowuje się do innych wyzwań etycznych takich jak rozwód, zapłodnienie in vitro, homoseksualizm czy eutanazja? Jak powinna wyglądać współczesna misja Kościoła?
Książka Ewangelikalizm polski wobec wyzwań współczesności podejmuje próbę odpowiedzi na ważne kwestie dotykające wspólnoty ewangelikalne w kontekście zachodzących przemian społecznych i kulturowych. Warto zobaczyć, w jaki sposób autorzy związani z polskim ewangelikalizmem i różnymi instytucjami naukowymi wypowiadają się w sprawach istotnych dla współczesnego chrześcijaństwa.
W Bogu urojonym Dawkins nie pisze (przynajmniej nie bezpośrednio) o biologii. ?Bohaterem? jego książki jest religia i relacje między nauką a religią. Dawkins z całą mocą swojej wiedzy, talentu i intelektu wprost i bezpośrednio odrzuca religię i wszelkie jej roszczenia.
Zaczyna od tego, że ukazuje fałsz założeń logicznych wierzeń religijnych, a potem ? między innymi ? pisze o ewolucyjnych korzeniach teizmu. Dawkins nie oszczędza bogów we wszelkich ich postaciach ? kieruje ostrze swej krytyki zarówno przeciw cierpiącemu na obsesję seksualną krwawemu tyranowi Starego Testamentu, jak i przeciw znacznie łagodniejszemu (acz wciąż nielogicznemu) ?Boskiemu Zegarmistrzowi?, ?odkryciu" oświeceniowych myślicieli. Rozpoczyna swą krytykę od logicznej wiwisekcji najczęściej przywoływanych argumentów za istnieniem Boga i na ich podstawie wykazuje, że jakakolwiek Istota Najwyższa jest bytem w najwyższym stopniu nieprawdopodobnym. W kolejnych rozdziałach możemy przeczytać o tym, w jaki sposób religia ? a raczej wszelkie religie (rozróżnienie między krzyżem, gwiazdą Dawida a półksiężycem ma dla Dawkinsa znaczenie drugorzędne) ? staje się obfitą pożywką dla wojen, niewyczerpanym źródłem bigoterii
i dyskryminacji oraz narzędziem upośledzenia dzieci. Fascynującą lekturę stanowią rozdziały, w których Dawkins ? tym razem jako biolog ? poddaje miażdżącej krytyce dorobek nowych kreacjonistów, czyli (pseudo)naukowe ataki na ewolucjonizm. Wniosek Dawkinsa jest jednoznaczny ? religia (której kreacjonizm i różne teorie ?inteligentnego projektu? są nieodrodnymi dziećmi) jest nie tylko nielogiczna. Jest szkodliwa, czasem wręcz śmiertelnie niebezpieczna, a obowiązkiem uczonego i humanisty jest zwrócić
na ten fakt uwagę. Religie dość już narobiły zła, konkluduje Richard Dawkins, pora by wreszcie nauka zajęła należne jej miejsce.
Poradnik metodyczny do nauczania religii rzymskokatolickiej na terenie całej Polski, z zachowaniem praw biskupów diecezjalnych, przeznaczonych dla klasy V szkoły podstawowej, zgodny z programem nauczania nr AZ-2-01/10.
Na niewielkim terytorium Izraela rośnie obecnie przeszło 6000 gatunków roślin. Bogactwo flory tego obszaru wynika z położenia na styku Europy, Azji i Afryki oraz przebiegających tu w przeszłości dwóch głównych szlaków handlowych między Egiptem a Mezopotamią: Drogi Morskiej zwanej popularnie Via Maris i Drogi królewskiej.
O bogactwie roślin w Ziemi Świętej w czasach biblijnych informuje Biblia, w której przyroda jest obecna począwszy od Księgi Rodzaju, aż po Apokalipsę. Księga Rodzaju opisuje biblijny ogród Eden, miejsce spokoju, szczęścia i harmonii, pełen drzew i pięknych kwiatów. Nie ma piękniejszych miejsc na świecie niż ogrody. Każdy ogród przypomina o tym pierwszy biblijnym, w którym rosło tajemnicze drzewo życia oraz drzewo poznania wiadomości dobrego i złego (Rdz 3,3-6). Obecnie wiele ogrodów botanicznych tworzy kolekcję roślin biblijnych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
