Punktem wyjścia w tej książce jest moment odłączenia ducha od ciała. Co się z nim wówczas dzieje? Jakie są jego dalsze losy? Jak my, tu na ziemi, możemy kontaktować się z nim nie narażając się na działanie szatana? Agostino Tommaselli odwołując się do Pisma Świętego, nauczania Magisterium Kościoła, oraz Tradycji katolickiej w przejrzysty sposób wyjaśnia, czym jest życie po śmierci. Ta książka nie tylko tłumaczy jak wygląda życie po życiu, ale podpowiada też, w jaki sposób przy nawiązywaniu relacji ze zmarłymi uniknąć zgubnych praktyk okultystycznych.

Niniejsze opracowanie jest kolejnym tomem serii obejmującym zabytki sztuki sakralnej na terenach dawnego woj. trockiego. Wykorzystano w nim materiały zgromadzone w latach 1994–1998 podczas wstępnej inwentaryzacji pod kierunkiem prof. Marii Kałamajskiej-Saeed, uzupełnione wynikami kwerend autorki w latach 2007-2014 w Moskwie i Petersburgu. Tom zawiera opracowanie obiektów stanowiących cały dawny zespół jezuitów w Grodnie, złożony z kościoła (obecnej katedry), kolegium i szkoły (obecnie budynki więzienne), apteki (mieszczącej też plebanię), korytarzy łączących kolegium z kościołem i apteką oraz tzw. starej bursy, której mury wtopione są w zachodnie skrzydło zabudowań kurii biskupiej. Opisowi i omówieniu architektury towarzyszy kompleksowe przedstawienie wystroju oraz stałego i ruchomego wyposażenia kościoła. Książka została zaopatrzona w spisy wykorzystanych materiałów archiwalnych, bibliografię, indeksy nazwisk i miejscowości oraz spis ilustracji.

W roku 1976 przyszły Autor Zatroskanej koloratki odpowiedzial na wewnętrzny głos:'Pójdź za mną' i rozpoczął drogę przyjaźni z Tym, który ponad dwa tysiące lat temu powołał do istnienia swój Kościół. W roku 1982, po przyjęciu święceń kapłańskich, stał się małym trybikiem tej Instytucji. W roku 1986 roku przeszedł do stanu świeckiego i od tej chwili Kościół ukarał go suspensą, pozbawiając wszystkich praw wynikających z mocy święceń. Ludzki wyrok nie mógł mu jednak zabrać przyjaźni z Chrystusem, który był zawsze kimś bardzo ważnym w jego życiu! Przez prawie trzydzieści lat nieustannie odczuwał Jego bliskość, obdarzony cudem pięknej miłości, której historię opisał w pierwszej swojej książce pt. Zakochana koloratka. Teraz do do rąk Czytelników oddajemy drugą książkę Kryspina Krystka pt. Zatroskana koloratka. Pasterze i najemnicy, w której ukazuje drogi tych, którzy kiedyś, podobnie jak on, usłyszeli głos: 'Pójdź za mną'. W pierwszej części książki – Za murami seminarium – opartej o osobiste wspomnienia, ukazuje życie młodych ludzi w świecie hermetycznie zamkniętym, w którym, pod okiem moderatorów, budują swoje powołanie do służby Bogu i ludziom. Obraz ten zmusza do zadania pytania: czy seminarium w takim kształcie przygotowuje dobrych pracowników Winnicy Pana….? Druga część, zatytułowana Drogi i bezdroża Kościoła, to refleksje nad historią tej Instytucji, którą przed wiekami powołał Jezus z Nazaretu i przekazał swoim pomocnikom w sutannach. Trzecia część – Wywiad zawiera wizję autora, która jest tylko literacką fikcją…. Ale czy utopijną….? A może należałoby ją uznać za konieczną przyszłość Kościoła, aby nie stał się tylko skansenem przeszłości? Najważniejszym pytaniem […] jest: Ile w obecnej Instytucji, która mieni się spadkobiercą Tradycji pierwszego Kościoła, jest faktycznie Chrystusowego Kościoła pierwszych lat? *** W swoim przekazie [Chrystus] wielokrotnie odwoływał się do obrazu winnicy. Słuchający go dobrze rozumieli o czym mówił […] bo na słonecznych stokach Palestyny było ich bez liku. […] Wiedzieli, że […] bogaci ludzie z Narodu Wybranego zakładali plantacje z winnymi gronami jako dobry interes. Często też powierzali je dzierżawcom – specjalistom, którzy winnicami opiekowali się dla nich. […] Obrazy takich plantacji z dorodnymi owocami przywoływał Chrystus, by ukazywać słuchaczom ideę przyszłej instytucji, którą zapoczątkował w czasie Triduum Paschalnego. […] *** [Chrystus] wielokrotnie przypominał, że to, co zamierza zostawić ludziom po wsze czasy, pozostanie Jego własnością! On, od samego początku i na zawsze, stał się jedynym właścicielem Kościoła! […] A pomocnicy, których powołał: Apostołowie i ich następcy, to tylko osoby zatrudnione do pomocy przy pielęgnacji winnych krzewów. Kryspin Krystek (ur. w roku 1957) ukończył (w 1982 r.) wyższe seminarium duchowne i przez cztery lata pracował jako kapłan w parafiach diecezji gnieźnieńskiej. W 1986 roku przeszedł do stanu świeckiego i zamieszkał w Poznaniu, gdzie pracował jako pedagog, a następnie prowadził działalność gospodarczą. Ma dwoje dorosłych dzieci. Po śmierci małżonki Romany, w ramach terapii po stracie ukochanej, napisał swoją pierwszą książkę pt. Zakochana koloratka, która została bardzo dobrze przyjęta przez czytelników. Druga książka – Zatroskana koloratka. Pasterze i najemnicy – jest wyrazem troski autora o sprawy Kościoła, którego dobro zawsze było i jest mu bliskie.

Książka dotyczy wspólnot Lipowan, rosyjskich staroobrzędowców, tworzących swoiste ?wyspy średniowiecznego prawosławia? na terenie Budziaku - regionu południowo-zachodniej Ukrainy. Autorzy zawartych w zbiorze tekstów omawiają zachodzące wśród starowierców zmiany społeczno-religijne, pamięć czasów radzieckich, praktyki religijne, w tym kult ikon i obrzędy pogrzebowe, opisują podstawowe elementy staroobrzędowej kultury religijnej i zastanawiają się nad ich znaczeniem dla kształtowania lipowańskiej tożsamości. Odpowiadają na pytania: ?Jak starowierskie wspólnoty funkcjonują na tym niezwykle zróżnicowanym etnicznie i religijnie terenie? ?Jak radzą sobie w warunkach wiecznie niedokończonej transformacji postsocjalistycznego państwa? ?Jakie zmiany zachodzą w ich życiu pod wpływem globalizacji na początku XXI stulecia?

W książce niniejszej autor podejmuje próbę przedstawienia historii intelektualnej socynianizmu. Historię taką winien oczywiście poprzedzać zarys dziejów ruchu, opisujący jego narodziny - rozwój - upadek, a także zawierający biografie przynajmniej jego czołowych działaczy i pisarzy. Wszystko to czytelnik w książce znajdzie, autor jednak pragnie dobitnie podkreślić, że swe główne zadanie widziała w przedstawieniu nie dziejów ruchu (skądinąd bardzo interesujących i stanowiących temat ważny sam w sobie), ale dziejów myśli: religijnej, filozoficznej, społeczno-politycznej, idei tolerancji (temu tematowi poświęcone zostało szczególnie wiele uwagi), wreszcie obecności socynianizmu w kulturze intelektualnej Europy tamtych czasów. Autor wyznaje, że książkę swą pisał nie dla grupy specjalistów, tak bardzo w Polsce nielicznej. Stąd też, chociaż usilnie zabiegał o zachowanie rygorów poprawności naukowej, starał się przecież, na ile to możliwe, wykładać temat niehermetycznie, w nadziei (może nie za bardzo naiwnej), że sięgać będą po nią także ci, którzy, interesując się dziejami kultury intelektualnej wieku XVII, a o socynianizmie niewiele wiedzący, zapragną poinformować się o tym ciekawym w naszych dziejach fenomenie z wykładu systematycznego i uporządkowanego.

Niezwykle ważnym i dramatycznym punktem przełomowym w historii zakonu joannitów, po którym aż do dzisiejszych czasów nic już nie zagrażało jego dalszej egzystencji, była niecodzienna w swej determinacji obrona Malty w 1565 roku. Stanowiła ona na owe czasy obronę niezwykłą. Chociaż wszystko przemawiało wtedy przeciwko joannitom na Malcie, zarówno gorsze uzbrojenie i słabe fortyfikacje, jak i spóźnione dostawy broni i żywności, a przede wszystkim znaczne opóźnienie militarnej pomocy, kilkuset kawalerów zakonnych wspartych ponad tysięcznym kontyngentem zaciężnych żołnierzy oraz oddziałem ochotników, miejscowym pospolitym ruszeniem i grupą... byłych galerników, oparło się wielotysięcznej, niepokonanej dotychczas armii, jaką przeciwko wyspie, siedzibie zakonu, wysłał sułtan osmański Sulejman I Wspaniały.

PAN BÓG UZDRAWIA WSZYSTKICH. PAN BÓG NIE UZDRAWIA WSZYSTKICH. OBA ZDANIA SĄ PRAWDZIWE. Marcin Jakimowicz, dziennikarz „Gościa Niedzielnego”, od ponad dwudziestu lat modli się we wspólnocie Kościoła. Doświadczył wielu wzlotów i kryzysów wiary, jednak niedawno w jego życiu nastąpił przełom. Przełom w sposobie myślenia o Panu Bogu. Autor opisał swoje doświadczenia oraz historie ludzi, którzy podobnie jak on na własnej skórze odczuli potężną siłę Miłości. Zero wymądrzania się. Zero teoretycznych rozważań. Zero nachalnej propagandy. 100% żywego doświadczenia wiary. Ta książka to 44 dobre wiadomości. O Wszechmogącym, który uzdrawia, i ludziach, którzy mu zaufali. Przekonaj się, kim jest Bóg i pozwól mu działać w Twoim życiu. Uwielbiaj i rób, co chcesz!

Nabożeństwo piętnastu modlitw św. Brygidy TAJEMNICA SZCZĘŚCIA to jeden z najbardziej znanych i najstarszych katolickich modlitewników. Prawdziwy pokarm dla duszy, zwłaszcza na czas Wielkiego Postu. Nowe wydanie charakteryzuje się przejrzystością układu modlitw. Każdej nadano tytuł i podzielono na wyraźne części. Wszystko w tym celu, aby ułatwić bardziej świadome odmawianie poszczególnych modlitw, niemal kroczenie wraz z Jezusem po śladach Jego cierpień i męki.

Małe książeczki do kąpieli, pełne zabawnych opowieści, które w kolorowy sposób przybliżą dzieciom Biblię i Ewangelie, adresowane do najmłodszych. Wykonane z materiału nieprzepuszczającego wody, do wielokrotnego użytku. Czytaj i baw się Twoją książką do kąpieli!

Niezwykłe powodzenie I tomu konspektów "Odkrywać prawdę" skłoniło nas do wydania kolejnego. Autor zgodził się na to bardzo chętnie, gdyż tematów wymagających omówienia z młodzieżą – jakże często zdezorientowaną i zagubioną – nie brakuje. Ks. Krzysztof Mastyk jest doświadczonym duszpasterzem ludzi młodych. Proponuje jasne stawianie tematu i aktywizację uczestników spotkania poprzez dyskusję, pracę w grupach i analizę umiejętnie dobranych tekstów. Teksty te są zamieszczone w książce, a także na załączonej płycie, co ułatwia ich powielenie i rozdanie uczestnikom spotkania. Autor wyraża nadzieję, że dyskusja nad zaproponowanymi przez niego tematami pomoże prowadzącym spotkania z młodzieżą, a nade wszystko samej młodzieży, odkryć na nowo wartości ponadczasowe. Konspekty te pozwolą uczestnikom spotkań formacyjnych lepiej zrozumieć, kim jest człowiek jako chrześcijanin, jakie jest jego powołanie i co jest jego ostatecznym celem.

Kolejny tom z serii Zgłębiać Biblię, w którym zamieszczony został czwarty już wybór Psalmów, obejmujący omówienie wybranych Psalmów zawartych pomiędzy numerem 104-150. Nie będzie przesadą traktować poszczególne rozdziały tej książki jako opracowania monograficzne, z których każde zajmuje się odrębnym Psalmem. Mimo braku kompletności w przedstawieniu wszystkich Psalmów, prezentowane nam dzieło stanowi wielką wartość i dostarcza niezwykle bogatego materiału objaśniającego.

Jan Paweł II: „Będę szedł naprzód” to najnowsza książka Pawła Zuchniewicza, autora wielu bestsellerów papieskich. Nie jest to kolejna biografia „naszego świętego”, lecz trzymająca w napięciu, wzruszająca opowieść o człowieku, który odpowiedział na wezwanie Boże i zmienił życie milionów! Pierwsza część powieści rozpoczyna się w chwili wyboru Jana Pawła II na Stolicę Piotrową. Śledzimy losy Papieża w czasie pierwszych pielgrzymek, jesteśmy z nim w czasie zamachu na placu Świętego Piotra. W kolejnych rozdziałach, opowiadających o dekadzie lat osiemdziesiątych od stanu wojennego w Polsce po upadek muru berlińskiego, odkrywamy Papieża - świadka wiary, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych. Towarzyszymy mu w tych wszystkich wydarzeniach, wchodzimy do domów jego przyjaciół, uczestniczymy w spotkaniach z najbliższymi doradcami. Dzięki wartkiej narracji mamy poczucie, że jesteśmy tuż obok!

Autor odwołując się do nauki Ojców Kościoła, snuje refleksje o człowieku stworzonym przez Boga i na obraz Boga. W tym kontekście życie człowieka powinno być rozumiane jako odpowiadanie Temu, który niezmiennie zwraca się ze swym Słowem. W książce wiele miejsca poświęcono problematyce grzechu, wyjaśnieniu podłoża i przebiegu ulegania pokusie. Owa fikcyjna, kreowana ludzką ręką rzeczywistość staje się źródłem lęku i cierpienia, prowadząc ostatecznie do całkowitego upadku istnienia ludzkiego. W sytuacji narastającego zagrożenia jedynie nieustanne dążenie do poznania, przebywanie drogi Syna, zapewni udział w życiu wiecznym.

Uzdrowienia i łaski otrzymane przez wiernych za wstawiennictwem Błogosławionego Honorata Koźmińskiego w latach 1916-2010. Na początku niniejszego wydania szczegółowo został omówiony `cud zbadany i zatwierdzony przez Kościół`. Miał on miejsce w 10 lat po śmierci o.Honorata 2 lipca 1926r. w cudownej kaplicy na Jasnej Górze. Pozostałe są listami i wypisami z ksiąg, znajdujących się w Sanktuarium Bł. Honorata w Nowym Mieście nad Pilicą za lata 1926-2010.

Rzeczpospolita w najmniejszym stopniu nie jest dla angielskiego historyka egzotyką, a równocześnie Butterwick ma także perspektywę zewnętrzną, która pozwala mu na stawianie odkrywczych pytań i na stałe porównywanie przemian Kościoła w Polsce z „rewolucjami” w innych krajach, zwłaszcza w józefińskiej Austrii oraz rewolucyjnej Francji. Niezwykle szeroka baza źródłowa pracy (zaczynając od Archivio Segreto Vaticano, a kończąc na archiwaliach kościelnych w Polsce, nieznanych naszym historykom) oraz świetna znajomość całej światowej literatury pozwoliły autorowi zarysować wielowątkowy i wielowarstwowy obraz problemów współżycia Kościoła i społeczeństwa, aktualny nie tylko w latach 1788-1792. Śledzimy z Butterwickiem stanowisko Stolicy Świętej wobec reform dotyczących duchowieństwa, problemy majątkowe i finansowe Kościoła (porównawczo także kościołów unickiego i prawosławnego), role polityczne jego hierarchów, związki między Kościołem a edukacją społeczeństwa, funkcje zakonów i zgromadzeń, stosunek opinii szlacheckiej do Kościoła i jego problemów, religijność społeczeństwa i personalne oblicze episkopatu Kościoła katolickiego, wpływy oświecenia na Kościół i dokonywane w nim przemiany. Dla tytułowej problematyki jest to książka fundamentalna, z uwagi na walory warsztatu historycznego – wybitna. (prof. Zofia Zielińska)

Czym są nowe wspólnoty? Jak powstały? Jaki jest ich cel i sposób funkcjonowania na co dzień? Czy wnoszą coś ważnego do teologii i życia Kościoła? W swojej książce Dorota Szczerba szuka odpowiedzi na te pytania. Wśród opisanych przez nią wspólnot znalazły się m.in.: Wspólnoty Jerozolimskie, Arka, Chleb Życia, Emmanuel, Chemin Neuf, Focolari, Cenacolo i Wspólnota Błogosławieństw. Niemal każdy rozdział poza opisem danej wspólnoty zawiera rozmowę z osobami, które mają doświadczenie życia w niej.

MEDYTUJĄCY UMYSŁ Golemana, to jedna z tych wyjątkowych książek, których czytanie sprawia przyjemność i daje praktyczne korzyści. MEDYTUJĄCY UMYSŁ oferuje nam szeroki wachlarz ścieżek prowadzących do duchowej przemiany, opisujący metody: hinduską, buddyjską, suficką, żydowską, chrześcijańską i tantryczną, a także medytację transcendentalną, jogę kundalini, drogę buddyzmu tybetańskiego, zeń, oraz techniki rozwinięte przez Gurdżijewa i Krisznamurtiego. Tym, którzy dopiero zaczynają medytować, książka dostarcza wyjątkowego przeglądu różnych rodzajów medytacji oraz wprowadza ich w podstawowe elementy praktyki. Doświadczonym studentom Goleman ukazuje odmienne poziomy świadomości, rozwinięte jako rezultat długofalowego stosowania medytacji. „Gorąco polecam MEDYTUJĄCY UMYSŁ zarówno początkującym jak i zaawansowanym studentom praktykującym medytację, ponieważ materiał zawarty w ksiqżce jest wyczerpujący i ponadczasowy. Szczegółowe opisy tradycji medytacyjnych Wschodu i Zachodu wykazują podobieństwa i różnice. Przez swoją gruntowność książka ta maluje prawdziwy obraz medytacji i z tej przyczyny jest najlepsza w swej kategorii." Ken Wilber Wybrany fragment książki Przygotowanie do medytacji Praktyka rozpoczyna się od silą, cnoty czy też czystości moralnej. To systematyczne kultywowanie cnotliwych myśli, słów i czynów pomaga ogniskować wysiłki osoby praktykującej medytację na przemianie świadomości. „Zepsute myśli", na przykład seksualne fantazje czy gniew, prowadzą do roztargnienia. Dla osoby poważnie medytującej są one stratą czasu i energii. Psychologiczne oczyszczenie oznacza odcięcie się od rozpraszających myśli.    Proces oczyszczenia to jeden z trzech głównych działów nauczania w buddyjskim schemacie medytacji; dwoma pozostałymi w samadhi (koncentracja medytacyjna) punna (wgląd). Wgląd, to rozumiane w wyjątkowym znaczeniu „widzenie rzeczy jakimi są". Oczyszczenie, koncentracja i wgląd są blisko ze sobą związane. Wysiłki, aby oczyścić umysł, ułatwiają początkową koncentrację, która z kolei umożliwia trwały wgląd. Poprzez rozwijanie koncentracji albo wglądu, czystość, zamiast aktem woli, staje się czymś nie wymagającym wysiłku i jak najbardziej naturalnym dla medytującego. Wgląd wzmacnia czystość, podczas gdy jednocześnie wspomaga koncentrację; silna koncentracja może być produktem ubocznym zarówno wglądu, jak i czystości. Wzajemne oddziaływania nie są liniowe; rozwój jakiegokolwiek jednego aspektu ułatwia rozwój dwóch pozostałych. W przebiegu ścieżki medytacji nie istnieje żadna jednostkowa progresja, a raczej jednoczesny spiralny ruch wszystkich trzech aspektów. Chociaż ich prezentacja jest tu z konieczności liniowa, rozwój medytującego charakteryzuje całkowite wzajemne powiązanie czystości, koncentracji i wglądu. To trzy aspekty jednego procesu.    Czynne oczyszczenie w tradycji Yisuddhimaggi rozpoczyna się od przestrzegania dyscypliny ustalonej dla laików, nowicjuszy i wyświęconych mnichów. Dla laików istnieje zaledwie pięć nakazów: powstrzymywanie się od zabijania, od kradzieży, od nieślubnego stosunku seksualnego, od kłamstwa i spożywania napojów alkoholowych. Dla nowicjuszy lista ta rozszerza się do dziesięciu, z których pięć pierwszych staje się bardziej rygorystycznymi. Dla mnichów jest 227 zakazów i przepisów regulujących każdy szczegół codziennego życia zakonnego. Podczas gdy praktyka czystości różni się w zależności od trybu życia, założenie jest zawsze takie samo: to niezbędne przygotowanie do rozpoczęcia medytacji.    Na podstawowym poziomie są to przepisy regulujące właściwe zachowania społeczne, ale jest i drugi poziom, odnoszący się do motywacji, która zapowiada właściwe postępowanie. Czystość jest tu rozumiana nie tylko w zwykłym sensie poprawnego zachowania, ale także jako postawa umysłowa, z której wyłania się właściwa mowa, działanie i myślenie. Kiedy medytującego opanowują zmysłowe myśli, Vi-suddhimagga ponagla go, aby natychmiast się im sprzeciwił poprzez kontemplowanie ciała w aspekcie jego brzydoty. Takie działanie ma uwolnić medytującego nie tylko od żądzy ciała, ale i od wyrzutów sumienia, winy czy wstydu. Zachowanie musi pozostać pod kontrolą, ponieważ ma bezpośredni wpływ na umysł, a czystość moralna sprowadza się do czystości umysłu.    Ponieważ opanowanie umysłu jest celem czystości, częścią oczyszczenia jest powstrzymanie zmysłów. Środkiem do tego jest sati (uwaga). W stanie uwagi panowanie nad zmysłami pojawia się w wyniku doskonalenia zwyczaju prostego zwracania uwagi na postrzeganie zmysłowe, przy jednoczesnym hamowaniu umysłu przed zakuwaniem się w kajdany jakiegokolwiek reagowania. Uwaga jest podstawą okazywania bodźcom zmysłowym zaledwie najsłabszego zainteresowania. Kiedy stopniowo rozwija się w praktykę wipassany (widzenia rzeczy jakimi są), staje się drogą do stanu nirwany. W codziennej praktyce uwaga prowadzi do odłączenia się od własnego postrzegania i myśli. Medytujący staje się wówczas obserwatorem własnego strumienia świadomości, budząc siłę dla normalnej aktywności umysłu i przygotowując drogę do odmiennych stanów.    W początkowych etapach medytacji, zanim praktykujący nauczy się podstaw uwagi, rozprasza go otoczenie. Wspominając o tym Yisuddhimagga daje instrukcje dla osób zamierzających medytować, a także ukazuje najbardziej korzystny styl życia i nastawienie do samej praktyki. Osoba taka musi utrzymywać się dzięki poprawnym z punktu widzenia moralności środkom egzystencji, tak aby źródło finansów nie było przyczyną obaw; w przypadku mnichów, zajęcia takie jak astrologia, czytanie z dłoni czy interpretacja snów są kategorycznie zakazane, podczas gdy polecane jest życie żebracze. Majątek osobisty powinien być sprowadzony do minimum; mnich ma posiadać tylko osiem przyborów: trzy szaty, rzemień, miskę żebraczą, brzytwę, igłę do szycia i sandały. Powinien przyjmować pożywienie z umiarem - tyle, by podtrzymać fizyczne zdrowie, ale nie tyle, by wywołać senność. Miejsce, w którym mieszka, powinno być odosobnione; osoba, która nie potrafi żyć w izolacji, powinna posiadać pomieszczenie do medytacji zlokalizowane na uboczu.  

Autorzy książki stworzyli szeroki obraz biograficzny ponad czterdziestu przywódców reformacji europejskiej XVI w. Odwołali się do materiałów źródłowych, ale nie brak w niej także mniej znanych epizodów historycznych. Publikacja ukazuje między innymi, jak wiele trudu, starań i ofiar kosztowało przetarcie drogi dla idei reformacyjnych w Europie, a także w jaki sposób idee te - w tym niezwykle istotne aspekty wolności religijnej - ukształtowały obraz współczesnego świata i dlaczego ich poszanowanie jest jednym z największych wyzwań współczesności. Popularnonaukowy charakter książki czyni ją pasjonującą i cenną lekturą nie tylko dla miłośników religioznawstwa i historii. Książka posiada wybitne walory edukacyjne i w istotnym zakresie poszerza zrozumienie filozofii dziejów ściśle związanej z losami nie tylko minionych pokoleń.

Dlaczego wiara? Starożytny człowiek właściwie nie musiał zadawać sobie tego pytania. Bóg lub bogowie „z założenia” ubogacali jego wizję rzeczywistości, zajmując w niej z reguły zaszczytne, pierwsze miejsce, przede wszystkim jako istoty „wyższe” (cokolwiek znaczyło to określenie).( …) Człowiek nowożytny musi raczej szukać sensu i zasadności wiary w sobie; inaczej mówiąc, musi sam dać sobie odpowiedź na pytania, dlaczego wiara, i znaleźć dla niej miejsce w swojej perspektywie światopoglądowej. Warunkiem wstępnym sukcesu w tym zakresie wydaje się pewna zdolność, która najwyraźniej nie jest właściwa w równym stopniu wszystkim podmiotom ludzkim, a którą można by nazwać wrażliwością egzystencjalną.   Bogusław Widła – emerytowany profesor zwyczajny nauk teologicznych, tłumacz, autor licznych opracowań z zakresu biblistyki, m.in. książek: Antropologia egzystencjalna Apokalipsy Janowej (1996), Słownik antropologii Nowego Testamentu (2003), Teologia antropologiczna Starego Testamentu (2004).

Jest to autobiografia teologiczna, ponieważ element teologiczny przeważa nad biograficznym. Odpowiada to zresztą zmianom w życiu św. Teresy, w którym wyróżnić można dwa okresy: aktywny, podporządkowany wymogom świeckiego życia czas spędzony w domu rodzinnym, a następnie okres życia zakonnego. Ten drugi okres sprzyja rozwojowi życia wewnętrznego, które Święta z zamiłowaniem opisuje, przedstawiając kolejne jego etapy, aż do modlitwy mistycznej.