Książki o różnych religiach: chrześcijaństwo, islam, judaizm, historia religii i teologia, księgi kanoniczne i teksty święcone, religie Dalekiego Wschodu, religie pierwotne i starożytne, sekty, sanktuaria i cmentarze. Praktyczne przewodniki odnośnie wiary, kazania dla dzieci. Ksiązki o Maryi, o świętych, pisma święte nowego i starego testamentu, ewangelie, śpiewniki - zapraszamy.
Marzenie o "Świętej Rusi" - idylicznej zaginionej ojczyźnie, w której w doskonałej zgodzie naród i Cerkiew tworzyłyby wspaniałą harmonię - przyświęcało pokoleniom greckokatolickim duchownym w Galicji. Oni to po Wiośnie Ludów 1848 r. stali się dźwignią ruchu narodowego Rusinów. Urzeczywistnienie tego marzenia poprzez odbudowę, w oparciu o "święte ustawy Cerkwi Wschodniej", swej narodowości stało się ważną misją hołdujących konserwatywnym zasadom świaszczenników ruskich. Rzeczywistość galicyjska była taka, że mimo ginącej w zmierzchu wieków tradycji historycznej włączającej tę krainę w spuściznę związaną z panowaniem domu Rurykowiczów, wszystkie sfery życia uległy przemożnym polskim wpływom.
siążka, która może być obowiązkowym elementem biblioteczki każdego kapłana: Carlo Ciattini przedstawia relację między prezbiterem a nauką Kościoła na tematy społeczne.
Jak czytamy w Przedmowie: „Prezbiter jest w jakiś sposób skrzyżowaniem, w którym spotykają się Słowo Boże i historia ludzi. Nauka społeczna Kościoła jest jednym z miejsc takiego spotkania pomiędzy Ewangelią i historią: prezbiter nie mógłby w pełni głosić Ewangelii, jeśliby w jakiś sposób nie głosił także historii; tej historii, która po Chrystusie nie stanowi już profanum, lecz ma za teatr świat, który jak wierzą chrześcijanie został stworzony i jest zachowywany dzięki miłości Stworzyciela, popadł w niewolę grzechu, lecz przez Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego (…) został wyzwolony i przeznaczony (…) aby przeobrazić się (…) i osiągnąć doskonałość (GS 2). Nauka społeczna Kościoła, której prezbiter jest głosicielem, jest główną drogą prowadzącą do tego wyzwolenia, a poprzez nie – do ostatecznej doskonałości świata”.
Książka przedstawia genezę Kościoła Mormonów i zasadnicze nauki głoszone przez poszczególnych jego prezydentów. Poprzez historię i teologię autor ukazuje prawdziwy obraz Boga jaki bardzo często Mormoni starają się zataić przed swymi rozmówcami. W dwóch pierwszych rozdziałach została przedstawiona historia Kościoła Mormońskiego, oraz ich rozumienie Boga Trójosobowego. W trzecim rozdziale autor daje odpowiedź na często zadawane pytanie: Czy mormoni są chrześcijanami?
Autor pracy, Federico Avanzini, jest wykładowcą historii Azjii na Uniwersytecie Turyńskim. Od wielu lat prowadzi badania nad nowożytną i współczesną chińską i japońską myślą polityczną, a także nad dziejami dwóch najważniejszych szkół filozoficzno-religijnych w Chinach, mianowicie nad konfucjanizmem i taoizmem. W zwięzłej i przystępnej formie książka przedstawia założenia filozoficzne poszczególnych doktryn, omawia poglądy najwybitniejszych ich przedstawicieli, jak również kreśli procesy rozwojowe i charakteryzuje główne nurty tych szkół.
Ks. Tomasz Horak, proboszcz i katecheta, jest znanym kaznodzieją. Jego kazania są zamieszczane na serwerze „Opoka”. Często publikuje w „Gościu Niedzielnym”. Książka adresowana jest do tych, którzy czują potrzebę refleksji, przemyślenia w ciszy słuchanego w niedzielę słowa Bożego. Każda z zamieszczonych w zbiorze homilii była wygłoszona przez autora w jego wiejskiej parafii. Prosty język, wierność przyjętej formie literackiej oraz unikanie teologicznego żargonu decydują o ich zrozumiałości.
"Ta książka jest bardzo potrzebna. Myślę, że z pewnością będzie się podobała wszystkim tym, których ukształtowały w jakikolwiek sposób wspólnoty kościelne, i tym, którzy prawdziwie odczuwaja głód Pana Boga i tęsknią za Nim, nie widząc Go w swej codzienności. Chciałbym jednak, aby ta książka została dobrze przyjeta przez młodzież, począwszy od tej, która przygotowuje się do sakramentu bierzmowania. Proszę więc młodych, aby tę książkę przeczytali, a z pewnością pomoże im to zrozumieć także i moją poezję i widzenie chrześcijaństwa w dzisiejszym świecie". /ks. Jan Twardowski/
Człowiek, który ma chrześcijańskie poczucie grzechu, potrafi kochać wszystkich, mimo wszystko. W paradoksalny sposób wyznanie grzechów jest dla niego aktem radości i nadziei.
Wybór Kardynała Karola Wojtyły na Papieża był początkiem przełomowych zmian o charakterze politycznym, społecznym i religijnym na obszarze krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Nauczanie i postawa Jana Pawła II są powszechnie uznawane za czynniki, które przyczyniły się do uruchomienia zmian, których finałem był rozpad komunistycznego systemu uzależnienia narodów i państw naszego regionu Europy. Wyjątkowa wrażliwość Wielkiego Papieża na sytuację w krajach Europy Środkowo-Wschodniej wywodziła się z doskonałej znajomości dziejów tych narodów, z odczytywania i umiłowania „ducha" ich historii w wyjątkowy sposób. Świadectwem zainteresowaniajana Pawła II dziejami tych narodów było Jego uczestnictwo w zorganizowanym w Rzymie na przełomie maja i czerwca 1990 roku spotkaniu intelektualistów z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, wywodzących się między innymi z tych krajów - jak Białoruś, Litwa czy Ukraina - które już za kilka miesięcy miały wyrwać się z sowieckiej zależności.
Benedykt XVI o najważniejszych wydarzeniach historii zbawienia Ta część bestsellerowego tryptyku Benedykta XVI mówi o ostatnich ośmiu dniach ziemskiego życia Jezusa, czyli okresie pomiędzy Niedzielą Palmową a Niedzielą Zmartwychwstania. Krok po kroku papież przygląda się gestom i słowom Mesjasza, jak również otaczających Go ludzi – apostołów, uczonych w Piśmie, a także Jego katów – pytając, co mówią one współczesnemu człowiekowi. W Przedmowie do części pierwszej powiedziałem, że moim pragnieniem było ukazanie „postaci i orędzia Jezusa”. Z odrobiną przesady można by powiedzieć, że chciałem znaleźć rzeczywistego Jezusa. W drugiej części zadanie to było (…) trudniejsze niż w pierwszej, ponieważ w niej dopiero spotykamy decydujące słowa i wydarzenia z życia Jezusa. (…) Jeśli, rzecz jasna, pozostają jak zawsze jakieś szczegóły dyskusyjne, to jednak mam nadzieję, że dane mi było zbliżyć się do postaci naszego Pana w sposób mogący dopomóc wszystkim tym czytelnikom, którzy pragną spotkać Jezusa i Mu uwierzyć. Benedykt XVI
"Album wydany przez parafię prawosławną św. Jana Klimaka na Woli w Warszawie ma na celu przybliżenie wszystkim tym, którzy interesują się sztuką ikony, bogactwa malarskiego i teologicznego tej polichromii jako jednego z ciekawych dokonań twórczości Jerzego Nowosielskiego."
Ks. Adam Misijuk
Czy to możliwe, że dobre rzeczy mogą rodzić się z pogrzebanych marzeń?
Życie liderki uwielbienia i piosenkarki Laury Story przybrało nieoczekiwany obrót, kiedy u jej męża, Martina, zdiagnozowano guza mózgu. Ich życie już nigdy nie miało być takie samo. Oczywiście, z Bogiem wszystko jest możliwe. Pojawiła się jednak wstrząsająca informacja, że nie istnieje żaden lek ani terapia, która mogłaby przywrócić Martinowi pamięć krótkotrwałą, wzrok i naprawić pozostałe komplikacje. Idealne życie, które wymarzyła sobie Laura, okazało się niemożliwe. A jednak, walcząc z Bogiem o pogrzebane marzenia, odkryła radość i głębszą intymność w relacji z Jezusem.
Książka pomaga nam zrozumieć, że nie jesteśmy jedynymi, których życie niespodziewanie zmienia kierunek. Autorka bada biblijnych bohaterów wiary i przygląda się sytuacjom, które ich łamały. Pokazuje, jak pomimo błędów i trudnych historii, Bóg był w stanie posłużyć się nimi w niesamowity sposób. I nie było tak ze względu na ich wiarę, ale ze względu na Bożą wierność. Zdarza się, że Bóg nie wszystko naprawia. Prawda jest jednak taka, że choć twoja sytuacja może już nigdy się nie zmienić, to Jezus w trudnościach może przemieniać ciebie.
This book presents the dramatic and complex story of Armenia's ecclesiastical relations with Byzantine and subsequently Roman Christendom in the Middle Ages. It is built on a broad foundation of sources – Armenian, Greek, Latin, and Syrian chronicles and documents, especially the abundant correspondence between the Holy See and the Armenian Church. Krzysztof Stopka examines problems straddling the disciplines of history and theology and pertinent to a critical, though not widely known, episode in the story of the struggle for Christian unity.
Krzysztof Stopka is a Cracovian specialist in medieval history. He is head of the department of the history of culture and the teaching of history at the Jagiellonian University, and also director of the Jagiellonian University Museum. His work on Armenian issues includes Polish-language books on the Armenian Church in the East European diaspora in the Middle Ages and the history of the Armenians in Poland, showing their contribution to Polish culture. He is co-author of Ormianska Warszawa (2013), a book on the Armenians of Warsaw, which was awarded a top prize in the Clio Contest, the main Polish competition for books on history.
Podobno podróże początkowo odbierają nam mowę, a później nie pozwalają przestać mówić. U mnie się to sprawdziło. Ale wcześniej zainspirowało mnie życie dwóch Żydów – przyszywanego wujka Ziutka i Jezusa Mesjasza. I choć żyli oni w odległych czasach, byli do siebie podobni. Ich osobowości wpłynęły na moje życie – spięły klamrą i poprowadziły do fascynującej krainy Biblii, a także do wnętrza mnie samej. A Izrael? Ma w sobie coś niezwykłego – przyciąga i każe wrócić, choćby we wspomnieniach. Gdybym w całym swoim życiu miała zobaczyć jeden kraj, wybrałabym Izrael. Szalom, mój Izraelu.
Renata Pruszkowska
Osobę zakochaną łatwo rozpoznać po objawach: bezsenność, brak apetytu, rozkojarzenie. Ale wystarczy, że rozmowa zejdzie na obiekt westchnień i kłopoty z koncentracją znikają. Umysł jej staje się jasny, głos rozmarzony, oko maślane. Obserwuję to, kiedy wpadam na niedzielny obiad. Widzę, jak mama dostaje skrzydeł, dzieląc się nową historią o ukochanym Izraelu. W trakcie lektury tej książki, drogi Czytelniku, poczujesz się jak na deserze u Pruszkowskich. Brakuje tylko babcinego ciasta i termosu z ciepłą herbatą dla nieco zazdrosnego taty. Cała reszta już jest.
Michał Pruszkowski
Anton LaVey, autor „Biblii Szatana” i twórca „Kościoła Szatana”, publicznie powiedział, że Halloween jest najważniejszym dniem w roku dla Kościoła Szatana.
Noc Halloween w kalendarzu rytuałów satanistycznych związana jest z praktyką tzw. czarnych mszy (parodia Mszy św.) oraz orgii seksualnych związanych z jednoczeniem się z demonami. Łączy się także z symbolicznym
składaniem ofiar z ludzi poprzez rytualne wypijanie – z czaszek lub kielichów „udekorowanych” satanistycznie – czerwonego wina, przypominającego ludzką krew. W Kościele Lucyfera składane są „dosłownie” ofiary z mordowanych dzieci lub dziewic, jako osób wolnych od zła, ofiarowanych Szatanowi. Istotnie, podczas tych ceremonii, chodzi o rodzaj pewnego otwarcia się na określony duchowy świat. Dokonuje się to poprzez dobrowolną, duchową przynależność wyrażoną poprzez gesty, znaki i symbole oraz czyny. Ofiarnicze rytuały pieczętują więź z „bóstwem”, do którego się odnoszą. Halloween nie ma nic wspólnego z chrześcijaństwem. Jego wydźwiękiem – w formie zabawy – jest wyśmianie bliskości świata zmarłych, których ośmiesza się i pozostawia w sferze zabawowej fantazji. Bez prawd wiary ze święta Wszystkich Świętych i zmarłych pozostaje zaledwie pusta, wydrążona dynia. Śmieszy, straszy, rodzi zawstydzenie lub stwarza okazje do zabawy, ale w żadnym stopniu nie daje odpowiedzi na niepokojące człowieka pytania egzystencjalne dotyczące śmierci i życia wiecznego.
Liturgia Triduum Sacrum z Mszału Rzymskiego dla diecezji polskich.Zapraszamy wszystkich chcących aktywnie uczestniczyć w uroczystościach Triduum Sacrum do sięgnięcia po podręczną księgę liturgiczną Triduum Paschalnego, zawierającą teksty wyjęte z ""Mszału Rzymskiego dla diecezji polskich. Stanowi ona wygodne uzupełnienie liturgicznych ksiąg ołtarza, pomocną w przeżywaniu tajemnicy najważniejszych wydarzeń zbawczych w każdej wspólnocie parafialnej i duszpasterskiej.Każda wspólnota Kościoła: parafialna, seminaryjna, zakonna, modlitewna, apostolska itd... - która gromadząc się na łamaniu chleba i modlitwie tworzy wspólnotę liturgiczną - z pewnością owocnie wykorzysta tę publikację, jako pomoc w przeżywaniu Liturgii Świętego Triduum Paschalnego. Wielki Czwartek: Uobecnia się wśród nas wydarzenie z Wieczernika, w czasie, którego Jezus Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii, oraz polecił go sprawować kapłanom ""na swoją pamiątkę"". Jako wyraz naszej radości i wdzięczności za te dary odśpiewamy w czasie mszy św. hymn ""Chwała na wysokości Bogu"", który był opuszczany przez cały okres Wielkiego Postu; odezwą się również dzwony, by podkreślić podnisoły nastrój tych chwil. Wielki Piątek: Niezwykły to dzień. Dzień, w którym umarł nasz Jezus. Nie sprawuje się dzisiaj ofiary Mszy św. Ołtarz obnażony wczoraj pozostał tak do dziś i tylko na czas Komunii św. zostanie on przykryty. Zasadniczo nie było też udzielania Komunii św. w ciągu dnia. Jedynie chorzy mogli przyjmować Ją wcześniej. Wszyscy inni zaś - wyłącznie podczas zbliżających się obecnie obrzędów. Zwyczaj ten ma nam uświadomić, że Jezus nie zawsze jest wśród nas obecny, że grzech, który przybił Go do krzyża i uśmiercił, również dzisiaj wzbrania nam dostęp do wielu serc. Każdy grzech przedłuża mękę Chrystusa. Jednocześnie jednak Zmartwychwstanie Pańskie jest czymś nieodwracalnym, czymś ostatecznym; grzech został zwyciężony raz na zawsze u samych korzeni i nic nie zdoła oddalić nas od miłości Bożej, która jest w Jezusie Chrystusie. Dlatego również dzisiaj ""w dniu, w którym przeżywamy otchłań męki i osamotnienia naszego Zbawiciela"" - możemy pożywać owoce tej śmierci: Ciało Chrystusa za nas wydane. Wielka Sobota (Wigilia Paschalna): Jest dniem spoczynku Pana w grobie. Jest to dzień cichej nadziei, modlitewnego oczekiwania na cud zmartwychwstania. W dniu tym nie ma nic z żałoby, nic ze smutku, ale cicha wewnętrzna radość płynąca z wiary w bóstwo Chrystusa i z nadziei wypełnienia wszystkiego co zapowiedział. Zgromadziliśmy się w świątyni aby wspólnie przeżyć liturgię Wigilii Paschalnej Wielkiej Nocy. Jest to naprawdę Wielka Noc, bo w niej dokonało się najważniejsze wydarzenie w dziejach świata i ludzkości, jakim było przejście (pascha) ze śmierci do nowego życia przez zmartwychwstanie. Ta tajemnica zbawcza w liturgii tej nocy stanie się dla nas teraźniejszością. Uobecnią nam ją przede wszystkim dwa sakramenty paschalne: chrzest i Eucharystia. Cała dynamika nocy paschalnej koncentruje się wokół nowego życia w Chrystusie, dlatego też cała jej liturgia pełna jest symboli życia: światło - słowo - woda i uczta. Znaki te stanowią również główną treść kolejnych części liturgii wigilii paschalnej a więc: liturgia światła, liturgia słowa, liturgia chrzcielna i liturgia eucharystyczna. Bogatą liturgię wigili paschalnej zakończy procesja rezurekcyjna. Rezurekcyjne dzwony, nasz aktywny i radosny udział w procesji niech będzie świadectwem i ogłoszeniem światu prawdy którą dzisiaj tu w tej świątyni przeżyjemy... Zapraszamy do głębokiego i wspaniałego przeżywania największych Świąt chrześcijaństwa razem z Pallottinum.
Kiedy i z jakich struktur narodziło się Państwo Islamskie? Jakie cele stawia sobie IS? Czy światu grozi rozprzestrzenienie się zbrodniczej ideologii? Na te i inne pytania kompetentnie odpowiada autorka.
SPIS TREŚCI
Słowo redaktorów
I. W RZECZYPOSPOLITEJ
Tomasz Kempa
Unicki ośrodek zakonny w Wilnie i jego rola w reformie bazylianów przeprowadzonej przez metropolitę Józefa Welamina Rutskiego
ks. Tadeusz Śliwa
Koadiutoria Korsaka. Starania o mianowanie bazylianina o. Rafała Korsaka koadiutorem unickiego metropolity kijowskiego Józefa Welamina Rutskiego
Jacek Krochmal
Rola bazylianów we wprowadzaniu unii kościelnej w eparchii przemysko-samborskiej w latach 1610–1693
Radosław Dobrowolski
Status i rola monasteru supraskiego w dziejach Cerkwi unickiej XVII–XIX w.
Andrzej Gil
Monaster lubelski w XVII i XVIII w. Przyczynek do dziejów monastycyzmu wschodniego na zachodnich krańcach eparchii chełmskiej
Beata Lorens
Warunki życia w monasterach bazyliańskich w południowo-wschodniej Rzeczypospolitej w XVIII w.
II. POD ZABORAMI
ks. Stanisław Nabywaniec
Bazylianie w eparchii przemyskiej po pierwszym rozbiorze Polski
Irena Wodzianowska
Bazylianie prowincji ruskiej w 1827 r.
Roman Pelczar
Rola zakonu bazyliańskiego w działalności szkół ludowych na terenie eparchii przemyskiej w czasach zaborów (do 1873 r.) – wybrane zagadnienia
Anna Krochmal
Rola bazylianów w życiu religijnym eparchii przemyskiej w XIX w. – zarys problematyki
III. W KRAJACH OŚCIENNYCH
Jaroslav Coranič
Prehľad vývoja Rádu sv. Bazila Veľkého a Rádu sestier sv. Bazila Veľkého na Slovensku po roku 1918
IV. W KULTURZE
Maria Pidłypczak-Majerowicz
„Menologium bazyliańskie” Ignacego Kulczyńskiego – forma i treść księgi
Joanna Getka
Ruskojęzyczne drukarstwo bazyliańskie jako czynnik kształtujący tożsamość kulturową i narodową społeczności unickiej w Rzeczypospolitej w XVIII w.
Oksana Shkurgan
Repertuar pieśni nabożnych wykonywany w czasie misji bazyliańskich prowadzonych w Rzeczypospolitej w drugiej połowie XVIII w.
Bibliografia
O Autorach
Indeks geograficzny
Wyjątkowy przewodnik, który pomoże nam spojrzeć na Eucharystię nie tylko jako obowiązek wierzącego człowieka, lecz przede wszystkim jako dar Chrystusowej miłości. Jednocześnie pozwoli odkryć, że celem uczestnictwa w niej jest przemiana naszego życia na wzór życia Jezusa, naśladowanie Go w naszym życiu. Jeżeli będziemy uczestniczyć w niej szczerze i z zaangażowaniem, wówczas połączymy Eucharystię z naszą codziennością. Wtedy stanie się ona dla nas źródłem wzrastania w prawdziwej miłości: przyjacielskiej, narzeczeńskiej, małżeńskiej, rodzicielskiej, kapłańskiej, wspólnotowej i każdej innej.Przewodnikiem na tej drodze będzie dla nas ceniony kierownik duchowy, jezuita o. Józef Augustyn.
Biskup Antoni Długosz to kapłan znany i ceniony, kochany szczególnie przez dzieci. To także biskup tych, którzy poszukują sensu życia, wiary, ludzi poranionych chorobami, nałogami. Człowiek zawsze uśmiechnięty, pełen życzliwości, otwarty, niestwarzający dystansu. Który zawsze wysłucha, podniesie na duchu, rozwieje wątpliwości. Na każdym kroku podkreśla, ze służba Chrystusowi w Kościele wyzwala radość co odzwierciedla tytuł książki. I taki też jest wywiad, który z Księdzem Biskupem przeprowadził ks. Stanisław Jasionek. Bez patosu, szczery, barwny, prawdziwy, wciągający. Czyta się go jednym tchem, tym bardziej że w narrację Rozmówca wplata wiele osobistych przemyśleń i refleksji oraz obficie dzieli się z czytelnikami swoim życiem przed i po seminarium. Pozycja z pewnością da pełny obraz biskupa od dzieci, którego kapłaństwo upływa na byciu blisko z ludźmi i służbie im.
Zakład dla Niewidomych w Laskach, utworzony przez ociemniałą hrabiankę Różę Czacką, znany dziś na całym świecie, powstał w 1922 r. I choć powiedziano już wiele o tym dziele, szczególnie od strony historycznej, monografia ks. prof. Popławskiego jest pierwszą, która tak dogłębnie i rzetelnie, na różnych płaszczyznach je prezentuje. Autor nie skupia się bowiem wyłącznie na rozwoju Dzieła Bożego w Laskach jak nazwała ośrodek sama matka Elżbieta Róża Czacka, dokonaniach jej i osób związanych z tym dziełem, by wymienić ojca duchowego, sługę Bożego ks. Władysława Korniłowicza, ale idzie krok dalej. Ukazuje, że Laski stanowiły centrum życia duchowego w Polsce w okresie międzywojennym i podkreśla specyficzny rys tej duchowości, gdyż stanowi ona pewną nowość i można powiedzieć, że jest wyjątkowa w życiu Kościoła.Autora charakteryzuje precyzja w docieraniu do źródeł oraz ogromne zaangażowanie i zafascynowanie tym, co dzieje się w ośrodku na skraju Puszczy Kampinoskiej. Ujmuje czytelnika swoją wiedzą i zaraża entuzjazmem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
