He explains how even in the face of the unthinkable, happiness is still possible' – Stylist
Solve for Happy is the equation for happiness.
This is a startlingly original book about creating and maintaining happiness, written by a top Google executive with an engineer's training and fondness for thoroughly analyzing a problem.
In 2001, Mo Gawdat, a remarkable thinker whose gifts had landed him top positions in half a dozen companies and who – in his spare time – had created significant wealth, realized that he was desperately unhappy. A lifelong learner, he attacked the problem as an engineer would, examining all the provable facts and scrupulously following logic. When he was finished, he had discovered the equation for enduring happiness.
Ten years later, that research saved him from despair when his college-aged son, Ali – also intellectually gifted – died during routine surgery. In dealing with the loss, Mo found his mission: he would pull off the type of 'moonshot' that he and his Google [X] colleagues were always aiming for: he would help ten million people become happier by pouring his happiness principles into a book and spreading its message around the world.
One of Solve for Happy's key premises is that happiness is a default state. If we shape expectations to acknowledge the full range of possible events, unhappiness is on its way to being defeated. To steer clear of unhappiness traps, we must dispel the six illusions that cloud our thinking (e.g., the illusion of time, of control, and of fear); overcome the brain's seven deadly defects (e.g., the tendency to exaggerate, label, and filter), and embrace five ultimate truths (e.g., change is real, now is real, unconditional love is real).
By means of several highly original thought experiments, Mo helps readers find enduring contentment by questioning some of the most fundamental aspects of their existence.
Program Poznajemy uczucia opiera się na terapii poznawczo-behawioralnej i w sposób skuteczny, uporządkowany i ciekawy pomaga osobom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu w poznawczym opanowywaniu emocji. Niniejszy przewodnik przeznaczony jest dla osób, które pracują z dziećmi z zespołem Aspergera zmagającymi się z silnym lękiem, i stanowi uzupełnienie książki Poznajemy uczucia. Poznawczo-behawioralna terapia lęku dla osób z zespołem Aspergera. Autorki w przystępnej, uporządkowanej formie zebrały cenne doświadczenia zdobyte podczas prowadzenia zajęć w różnych placówkach i omówiły praktyczne kwestie, które powinny uwzględnić organizatorzy sesji. W tomie znalazły się też wskazówki dotyczące wyboru i szkolenia trenerów, określenia poziomu grupy oraz współpracy z rodzicami.
Czy jesteś gotowy zmienić swój umysł, swoje emocje i relacje z samym sobą oraz z innymi ludźmi? Stać się bardziej troskliwy i wspierający? Odzyskać życiową równowagę, pewność siebie i dobre samopoczucie? Jeśli tak, to przygotuj się na zmianę sposobu, w jaki doświadczasz swojego życia, dzięki uważności i współczuciu.Paul Gilbert, twórca terapii skoncentrowanej na współczuciu, i Choden, opierając się na swoim długoletnim doświadczeniu, a także na wynikach badań między innymi z dziedziny psychologii ewolucyjnej i neuronauki, wyjaśniają, w jaki sposób praktykowanie uważnego współczucia sprzyja regulacji emocji, dobrostanowi i pogłębianiu relacji społecznych. Uważność to mająca ogromną moc umiejętność, która może pomóc nam żyć bardziej świadomie, ale sama nie wystarczy, by całkowicie zmienić sposób działania naszego umysłu. Aby w pełni się rozwijać, potrzebujemy współczucia, rozumianego jako wrażliwość na własne i cudze cierpienie powiązana z zaangażowanym działaniem na rzecz zapobiegania mu i jego łagodzenia. Współczucie nie jest więc słabością, pobłażaniem sobie, litością czy poddańczą życzliwością ono wymaga odwagi, mądrości, życzliwości i zaangażowania.Z tej książki dowiesz się, jak uważność i współczucie mogą harmonijnie współdziałać, zapewniając skuteczne i praktyczne sposoby radzenia sobie z lękiem, niepokojem, złością czy depresją. Dzięki zamieszczonym w niej ćwiczeniom wykształcisz pełną troski, współczującą postawę wobec siebie i innych, a także otworzysz się na współczucie płynące z rożnych kierunków.Jeśli chcesz skończyć z toksyczną samokrytyką, uleczyć traumę, pokonać wstyd, czuć się osobą godną szacunku, a także bardziej życzliwie traktować siebie i innych ludzi, to ta książka wskaże ci drogę do tego.
"Sztuka kobiecości" to zbiór rozmów z seksuolożką i ginekolożką dr Beatą Wróbel. Dziennikarka Aneta Borowiec rozmawia z doświadczoną, a także słynącą z ciętego języka i poczucia humoru lekarką o tym wszystkim, co się na kobiecość składa. O tym, co konkretnie kobiety mają między nogami. O piersiach, ich kształcie i dlaczego nie są niczym specjalnym. O orgazmach, mięśniach Kegla i libido. O punkcie G i seksie, który z wiekiem nabiera smaku. Ale ponieważ ciało to tylko część kobiecości, Doktor Wróbel opowiada też o stresie, wychowywaniu dzieci, wreszcie o budowaniu dobrych związków.
Dodatkami do błyskotliwych rozmów są mini przewodnik po antykoncepcji, zestawienie najczęstszych dolegliwości ginekologicznych oraz zmian zachodzących w ciele kobiety wraz z upływem czasu.
"Sztuka kobiecości" to trzecia książka w serii po "Sztuce kochania" i "Sztuce obsługi penisa".
Niektórzy ludzie przychodzą na świat po to, by pomagać innym - bezinteresownie, z pełnym zaangażowaniem, bez żadnych ale. Zanim jednak odkryją swoje powołanie, sami muszą przejść przez piekło codzienności, bo dzięki temu stają się silniejsi i lepiej rozumieją potrzeby innych. Autorka od ponad dwudziestu lat pomaga ofiarom przemocy oraz osobom uzależnionym i współuzależnionym, a także ich rodzinom. Dziś uczy nas, że nigdy nie powinniśmy się poddawać, walcząc o dobro swoje i innych. I że warto kochać, nawet jeśli to uczucie dalekie jest od przysłowiowych motyli.""Jest to książka o mnie i o tych, które chciały kochać i być kochane. Niestety, człowiek nie lustro i się go nie przejrzy. Pokochały damskich bokserów, mężczyzn w białych kołnierzykach, mundurowych. Pokochały sprawców najokrutniejszych form przemocy domowej. Jest to książka dla tych, którzy obecnie wciąż doświadczają przemocy domowej - by ta lektura dodała im siły, wiary i nadziei na lepsze, normalniejsze jutro. To książka również dla tych, którzy są biernymi świadkami przemocy. Robią wszystko, by nie zareagować. Nie widzą, nie słyszą, nie czują. Może właśnie zawarte w książce historie pozwolą im spojrzeć ludzkim okiem na problem przemocy u swoich sąsiadów zza ściany"" (fragment książki).
Boon, Steele i van der Hart w przystępny sposób pokazują, jak radzić sobie z dysocjacją i traumatycznymi wspomnieniami.
Niniejsza książka to usystematyzowany trening umiejętności dla osób cierpiących na zaburzenia dysocjacyjne będące skutkiem przebytej traumy. Autorzy nie tylko dokonują przeglądu zaburzeń i ich objawów, lecz także szczegółowo opisują praktyczne umiejętności, dzięki którym można nad nimi zapanować.
Boon, Steele i van der Hart uczą, jak rozumieć i regulować emocje, kwestionować dysfunkcyjne myśli oraz radzić sobie z gniewem, strachem, wstydem i poczuciem winy. Ponadto książka zawiera przydatne strategie panowania nad wyzwalaczami emocji i radzenia sobie z pragnieniem samookaleczania, by krok po kroku zmierzać ku poprawie samopoczucia i relacji z innymi osobami.
Zaburzenia dysocjacyjne po traumie to także znakomity poradnik dla terapeutów pracujących z pacjentami, którzy zmagają się ze wspomnianymi problemami. Prezentowane w książce porady można z powodzeniem wykorzystać zarówno w terapii grupowej, jak i indywidualnej. W przewodniku zamieszczonym na końcu książki znajduje się zarys wprowadzających i pożegnalnych sesji grupowych. Arkusze zadań domowych umieszczone na końcu każdego rozdziału ułatwiają pracę nad strategiami radzenia sobie z problemami.
„Przejrzyste wyjaśnienia, praktyczne umiejętności i zbiorowa mądrość trojga terapeutów z wieloletnim doświadczeniem w leczeniu pacjentów z zaburzeniami dysocjacyjnymi - oto Zaburzenia dysocjacyjne po traumie. Trening umiejętności. To podręcznik dla terapeutów, przewodnik dla trenerów grup oraz zbiór ćwiczeń dla pacjentów cierpiących na zaburzenia dysocjacyjne. W książce tej znajdą Państwo aktualne informacje na temat najlepszych praktyk klinicznych oraz najnowszych postępów terapii opartej na uważności i poznawczo-behawioralnych podejść do dysocjacji patologicznej".
Frank W. Putnam, MD, profesor pediatrii i psychiatrii, University of Cincinnati College of Medicin
Tom zawiera:
Rozumienie dysocjacji i zaburzeń związanych z traumą
Wstępne umiejętności pomagające radzić sobie z dysocjacją
Poprawa życia codziennego
Radzenie sobie z wyzwalaczami emocji i wspomnieniami związanymi z traumą
Rozumienie emocji i procesów poznawczych
Zaawansowane umiejętności radzenia sobie z problemami
Poprawa relacji z innymi osobami
Przewodnik dla trenerów grup
Dr Suzette Boon pracuje jako psycholożka i psychoterapeutka kliniczna w Centrum Traumy Altrecht w holenderskim Zeist. Jest współzalożycielką European Society for Trauma and Dissodation (ESTD), była też jego pierwszą przewodniczącą. Jest także członkiem International Society for Trauma and Dissociation (ISSTD). Otrzymała wiele nagród za wkład w diagnozowanie i leczenie zaburzeń dysocjacyjnych.
Kathy Steele, mgr pielęgniarstwa, specjalistka kliniczna pracująca w Atlancie (USA). Pełni funkcję dyrektor klinicznej w Metropolitan Counseling Senices, a także prowadzi prywatną praktykę w Metropolitan Psychotherapy Associates. Do niedawna przewodnicząca Society for Traumatic Stress Studies (ISTSS); otrzymała liczne nagrody za swoją działalność, jest współautorką publikacji The Haunted Self: Structural Dissodation and the Treatment of Chronić Traumatization.
Dr Onno van derHart jest profesorem honorowym psychopatologii traumatyzacji przewlekłej w Departamencie Psychologii Klinicznej i Psychologii Zdrowia Uniwersytetu w Utrechcie oraz psychologiem i psychoterapeutą w Sinai Center for Mental Health w Amstelveen (Holandia). W przeszłości pełnił funkcję przewodniczącego ISTSS. Jest także współautorem książki The Haunted Self: Structural Dissociation and the Treatment of Chronić Traumatization.
W swojej bestsellerowej książce Susan Forward omawia szkody czynione przez niekochające matki w psychice córek i podsuwa tym ostatnim skuteczne sposoby przezwyciężania bolesnego dziedzictwa. Przez 35 lat praktyki terapeutycznej autorka pomogła wielu kobietom uporać się z emocjonalnym bagażem pozostałym po wychowaniu przez inne kobiety, o pokolenie starsze.Jak tłumaczy Susan Forward, można wygoić matczyną ranę, znaleźć pomoc i odbudować poczucie własnej wartości. Na stronach tej książki przewijają się różne typy tytułowych matek, które nie potrafią kochać: narcystyczne, zazdrosne, zaborcze, despotyczne, niewydolne życiowo i wychowawczo, stosujące przemoc wobec córek lub niezdolne do ich ochrony przed przemocą. Każdy z tych typów generuje szczególne napięcia w relacji matkacórka, które najpierw trzeba zidentyfikować i zrozumieć, aby móc rozpocząć proces uzdrawiania.Napisany z pasją i pasjonujący poradnik doświadczonej terapeutki zapewnia rzeszom niekochanych córek wsparcie emocjonalne i odpowiednie narzędzia do uruchomienia tego procesu, tak aby destrukcyjny klimat, w jakim dorastały, nie ciążył dłużej ani nad nimi, ani nad ich własnymi dziećmi.
Publikacja MASZ PRAWO DO MEDIACJI W SZKOLE. Zarys pracy mediatora szkolnego jest wielowątkowym opracowaniem przedstawiającym zakres działań, powinności i odpowiedzialności nauczyciela, pedagoga oraz rodziców w procesie wprowadzania mediacji do szkół. Wdrożenie odpowiednich działań przyczyni się do rozwoju mediacji jako elementu kultury polubownego rozwiązywania sporów w przestrzeni szkoły. Kluczem do sukcesu jest nauczyciel mający wiedzę i doświadczenie, pozwalające na skuteczną animację współpracy środowiska szkolnego w promowaniu idei mediacji.
Publikacja MASZ PRAWO DO MEDIACJI W SZKOLE. Mediacje rówieśnicze w praktyce szkolnej. Implikacje i rekomendacje To zbiór opracowań teoretycznych i praktycznych, stanowiących bazę programu szkolenia mediatorów rówieśniczych. Jest cennym źródłem informacji o uwarunkowaniach wprowadzania mediacji rówieśniczych do szkół. Autorki pokazują, w jaki sposób warsztaty mediacji dla uczniów mogą rozwijać ich kompetencje kluczowe, podnosząc wartość wychowania i jakość kształcenia.
Przeczytaj, jeśli marzysz o życiowej zmianie.
Gdy po raz kolejny stoisz w korku, a stres i pospiech nie pozwalają złapać tchu, kusi cię, by… uciec. Najlepiej na wieś.
Ale czy w ciszy i nicnierobieniu odnajdziesz spokój?
Chcę Cię zachęcić do docenienia uroków prostych, zwyczajnych chwil, uważności na piękno, które podsuwa nam natura. W tej książce z radością, ale i z pokorą, zapraszam na mój koniec świata. Otwieram przed tobą drzwi mazurskiego domu, pełnego życia, kolorów, smaków i miłości. Nie trzeba spektakularnych widoków, rozlewisk ani jezior, aby stworzyć sobie mały raj. Co jest potrzebne? Kawałek nieba, dach nad głową, kilka drzew i cisza. Plus otwarte serce, dużo chęci, siły, troszkę szaleństwa oraz odrobina wyobraźni.
Zwyczajnie to bardzo osobisty przewodnik po prostym życiu. Znajdziesz w nim łatwe przepisy kulinarne na dania z naturalnych składników i pomysły na czas spędzony z rodziną – bez laptopa i smartfona. Dowiesz się, jak smakować samotność. Przepuszczać przez palce promienie słońca lub czas.
Przekonasz się, jak cudownie jest spacerować zamiast biec.
Jak czerpać radość z codziennych czynności i utrzymywać równowagę między rywalizującymi ze sobą siłami życia.
Bądź bliżej natury. Bądź bliżej siebie.
Każdy może mieć swoje życie „wiejskie”. Zaczyna się tam, gdzie stawiamy na siebie i na to, co naprawdę ważne.
Natalia Kukulska
Mam szczęście mieszkać z rodziną pod Warszawą, niemal w środku lasu. Otaczają nas głównie sosny, po kilkuminutowym spacerze jesteśmy nad rzeką Świder. Wpadam tam, żeby zebrać myśli.
Adam Sztaba
Toksyczni wśród nas to kontynuacja cieszącego się ogromnym powodzeniem poradnika Toksyczni ludzie i opowiada o tym, jakich typów ludzi powinniśmy unikać w swoim życiu. Często nawet sobie nie uświadamiamy, że znajdują się w naszym otoczeniu i wysysają z nas energię, uniemożliwiając nam osiągnięcie naszych celów, osobiste spełnienie, rozwój czy po prostu zakłócają spokój ducha. Wcześniej poznaliśmy m.in. zazdrośnika, manipulatora, marudę, narcyza, psychopatę i przeciętniaka. Tym razem Stamateas pokazuje kolejne niebezpieczne typy osobowości, takie jak narcyz, człowiek żądny władzy, frustrat, wszechwiedzący, sadysta, masochista, paranoik – i inne. Wszyscy oni zatruwają nam życie i naszym kosztem realizują swoje cele.
Toksyczni znajdują się wśród nas – wszędzie, między naszymi bliskimi, wśród kolegów w pracy, więcej – toksyczny może okazać się nawet współmałżonek. Trudno się przed nimi bronić, nie zawsze bowiem umiemy ich rozpoznać. Kiedy już mamy świadomość, kto nam szkodzi, przestajemy być bezbronni i bezsilni. Bernardo Stamateas wskazuje nam, jak sobie poradzić w takiej sytuacji, cały czas podkreślając to, co najistotniejsze: wszyscy – a zatem my także – mamy potencjał, by osiągnąć sukces, musimy tylko uwierzyć w siebie i nie bać się zmian w naszym życiu.
Manipulujemy innymi z różnych powodów. Chociażby dlatego, że niektórzy nie potrafią postępować inaczej, będąc z natury ludźmi złymi, noszącymi w sobie jakąś „pierwotną urazę”. W swoim działaniu kierują się przede wszystkim emocjami negatywnymi, w szczególności zawiścią, strachem oraz poczuciem niższości.
Dlatego chcą w każdej sytuacji kontrolować innych, a taka totalna kontrola staje się możliwa między innymi przez manipulację. Wystarczy przyjrzeć się zachowaniu wszelkiej maści wodzów lub naczelników autorytarnych bądź totalitarnych struktur, plemion, państw lub partii politycznych. Im większy jest ich strach i wyobcowanie, tym intensywniejsza staje się manipulacja, dokonywana głównie za pomocą propagandy, która obejmuje stopniowo coraz więcej obszarów życia członków określonych wspólnot lub zbiorowości.
Ze wstępu
Czyta Autor
Efekt MIESIĄCA MIODOWEGO: stan rozkoszy, namiętności, energii i zdrowia będących wynikiem ogromnego uczucia. Podczas miesiąca miodowego Twoje życie jest tak piękne, że nie chcesz tracić czasu na sen, a kiedy się budzisz – dziękujesz światu, że żyjesz. Cofnij się myślą do najbardziej spektakularnego romansu swojego życia. Dla większości z nas był to okres najgorętszej rozkoszy, zdrowia i mnóstwa energii. To był „efekt miesiąca miodowego”, który miał trwać wiecznie. Niestety zazwyczaj ten efekt szybko mija. Ale wyobraź sobie, że jest ci dane przeżywać go do końca życia. Bruce H. Lipton, autor bestselerowej książki Biologia przekonań, wyjaśnia, w jaki sposób efekt miesiąca miodowego może nie być dziełem przypadku ani zbiegu okoliczności, tylko własnej kreacji. Niniejsza książka ujawnia, w jaki sposób manifestujemy to odczucie i dlaczego nam ono umyka. Ta wiedza pozwala czytelnikom doświadczać wrażeń zapewniających relację w stylu „żyli długo i szczęśliwie”, która zachwyciłaby nawet producentów z Hollywood. Wypowiadając się w sposób autorytatywny i elokwentny, przyjemny w lekturze, Lipton omawia wpływ fizyki kwantowej (dobre wibracje), biochemii (miłosne mikstury) oraz psychologii (świadomość i podświadomość) na trwałe, frapujące relacje miłosne. Twierdzi też, że jeśli wykorzystamy za wzór te 50 bilionów komórek, które harmonijnie współistnieją w ciele każdego zdrowego człowieka, możemy stworzyć sielankowe warunki nie tylko dla par, lecz także dla „superorganizmu” zwanego ludzkością, co może uzdrowić naszą planetę. Efekt miesiąca miodowego przekłada magię charakterystyczną dla pełnych miłości związków na język komórkowy i uczy nas, jak ją kreować”. – dr Christiane Northrup Dr Bruce H. Lipton, biolog komórkowy i wykładowca, jest uznawanym na całym świecie liderem w łączeniu nauki ze sprawami duchowymi. Pracował w Szkole Medycznej Uniwersytetu Wisconsin, a potem prowadził przełomowe badania nad komórkami macierzystymi na Uniwersytecie Stanforda. Jest bestselerowym autorem książek Biologia przekonań oraz nowszej, Przeskok ewolucyjny, napisanej wspólnie ze Stevem Bhaermanem. W 2009 roku dostał w Japonii prestiżową Goi Peace Award za swój wkład w harmonię świata
Walka jako metafora choroby, dość popularna także w przypadku depresji, spotyka się teraz z dużą krytyką. Zdaje się ona składać odpowiedzialność na barki chorego - jeżeli nie zdrowiejesz, to najwidoczniej nie walczysz wystarczająco dzielnie. Tymczasem, niezależnie od tego, czy masz raka czy depresję, powrót do zdrowia często absolutnie nie zależy od ciebie. Można to odczuwać jako walkę, ale nie zawsze to, jak dzielnie walczysz, ma wpływ na wynik. Możesz wiecznie być w terapii, brać leki, robić różne dobre rzeczy, a mimo to pozostawać głęboko nieszczęśliwy. Epizod depresji pojawia się zrządzeniem losu i często również od zrządzenia losu zależy jej przebieg, a także to, czy z niej wyjdziesz, i to, czy będziesz miał kolejny epizod. Są rzeczy, które możesz robić, aby stawić jej czoło, o czym będę mówiła w następnych rozdziałach, ale w ostatecznym rozrachunku nie zależy to tylko od ciebie.
Czy długi udany związek to wynik wielu kompromisów, czy raczej sporadycznego rzucania talerzami? A zakochanie? Czy zawsze w końcu znika? A może przyzwyczajenie nie musi zająć miejsca namiętności? Bohaterowie książki Błażeja Strzelczyka opowiadają o tym, co w małżeństwie najważniejsze – o codziennych radościach, kłótniach, wybaczaniu, dzielonych pasjach i budowaniu wspólnego miejsca na ziemi. O tym, jak istotny jest dotyk, przytulenie i uśmiech. O miłości z przyjaźni i przyjaźni w miłości.
„Moja żona głaszcze jeże” to czuła i mądra książka o miłości i wzajemnym zrozumieniu oraz poruszające świadectwo pogodzenia się z upływającym czasem.
Rozmówcy: Justyna Pronobis-Szczylik i Cezary Szczylik, Henryka Krzywonos-Strycharska i Krzysztof Strycharski, Ludwika i Henryk Wujcowie, Elżbieta i Przemysław Malzhanowie, Hanna i Antoni Gucwińscy, Barbara i Ludwik Wilczyńscy, Grażyna i Wojciech Jagielscy, Joanna i Jan Kulmowie, Małgorzata Goetz i Karol Modzelewski oraz Anna i Tadeusz Sobolewscy
„Warto się przytulać. Całować. Wspólnie oddychać. Nie rzucać talerzami. Nie mieć racji. I nie być miłosnym radykałem. Cieszyć się sprawami małymi: że dało się radę dobiec na czas na przystanek, i wielkimi: że umiało się znieść porażkę. Warto za sobą tęsknić. Przede wszystkim: dobrze jest ze sobą rozmawiać. Pielęgnować miłość.
To są historie o kochaniu. I o starzeniu się. Rozmowy ze starymi kochankami o tym, co jest na końcu. I co zostanie, gdy ciało się wyczerpie, pamięć zawiedzie, a zapał zgaśnie.” Błażej Strzelczyk
Zniszcz ten dziennik dla dorosłych!
Medytacje? Joga? Ale nuda! Spójrzmy prawdzie w oczy – mamy dość pozytywnego myślenia! Jest lepszy sposób, żeby się odstresować i uwolnić od frustracji i gniewu!
Mała księga złego nastroju to niepoprawna książka dla dorosłych, która pomoże w zabawny i kreatywny sposób wyrazić negatywne emocje i powiedzieć rzeczy, których z reguły nie mówi się na głos. Wykorzystaj swoją wyobraźnię, żeby ponarzekać na ludzi i sytuacje, które doprowadzają Cię do szału. Tylko pamiętaj, żeby dobrze ukryć tę małą książeczkę przed osobami, na których Ci zależy!
Mówiły: Ty alkoholiku, ułomie, głupku. Masz zło w genach zapisane.
To najbardziej wstrząsająca reportażowa książka roku.
O sprawie, zakończonej skazaniem siostry Bernadetty na więzienie, słyszeliśmy wszyscy. Ale jak to, co działo się w Ośrodku przez ponad trzydzieści lat, było w ogóle możliwe?
Czy gdyby nie koszmar bitych i molestowanych wychowanków – dzieci i dorosłych, normalnych i niepełnosprawnych umysłowo w wieku od czterech do trzydziestu czterech lat – doszłoby do morderstwa małego Mateusza? W lutym 2006 chłopiec został zgwałcony i zabity przez Tomasza, byłego wychowanka Ośrodka, ofiarę tamtejszej „pętli molestowania”, bo Tomasz, zanim zaczął wykorzystywać chłopców, już jako kilkuletnie dziecko był gwałcony przez starszych wychowanków.
„Czy Bóg wybaczy…” – opowiadająca z różnych stron historię koszmaru w Ośrodku, procesu z przesłuchaniami zastraszonych wychowanków - to przede wszystkim porażająca opowieść o przyzwoleniu. Głośnym i cichym. Jak to możliwe, że sprawy przez lata nie nagłośniły nauczycielki, widząc brudnych i pobitych uczniów, przychodzących z Ośrodka? Jak to możliwe, że kontroli nie sprawowało kuratorium, ale zakon?
Pytanie, czy Bóg wybaczy siostrze Scholastyce, Bernardetcie, Monice czy Patrycji, bijącej menażką do utraty przytomności i próba odpowiedzi na to, kim były i są owe kobiety, co spotkało je we wcześniejszym życiu, że stały się potworami oraz dlaczego za potwory wcale się nie uważały – to jeszcze inna sprawa…
Justyna Kopińska – dziennikarz, socjolog. Publikuje w Dużym Formacie Gazety Wyborczej. Tematyka – artykuły śledcze, prawo karne, sądy, więziennictwo. Doświadczenie zawodowe zdobywała w Stanach Zjednoczonych i Afryce Środkowej. Laureatka Amnesty International Journalism Award. Dwukrotna finalistka nagrody im. Teresy Torańskiej w kategorii najlepszy materiał dziennikarski roku, finalistka Grand Press oraz MediaTorów w kategorii najbardziej znane publikacje. W 2014 roku otrzymała wyróżnienie im. Andrzeja Woyciechowskiego.
„Wstrząsająca opowieść o tym, jak zakonnice w Zabrzu przekształciły ośrodek wychowawczy dla dzieci w koszmarny obóz, w którym panowały przemoc, gwałt i strach. To też opowieść o tym, że różne instytucje państwa przez lata przymykały oko na ten ohydny proceder. Książka jest dobrym materiałem na film o mrocznej stronie współczesnej Polski”. MAŁGORZATA SZUMOWSKA, reżyserka
„To jest wstrząsająca opowieść o Polsce widzianej z „bidula”, z ośrodka dla dzieci biednych i opuszczonych. To jest inna Polska niż ta, którą oglądamy codziennie - to Polska ludzi wykluczonych i nieszczęśliwych. To również opowieść o instytucjach państwa polskiego widzianych z tej nieszczęśliwej perspektywy - ileż w nich konformizmu i zakłamania. To wreszcie opowieść o zakonie sióstr Boromeuszek, które z opiekunek dzieci nieszczęśliwych przeobraziły się w instytucję oprawców pełnych okrucieństwa. To chyba najbardziej mroczna i zdegenerowana twarz polskiego katolicyzmu. Zakonne wychowawczynie o zdeformowanych sumieniach wychowywały dzieci, którym deformowały sumienia i osobowości.
Ta książka to więcej niż reportaż - to moralitet. Lektura gorzka, choć fascynująca przez obiektywizm i uczciwość narracji. Chociaż ta opowieść skłania do pesymizmu, to przecież budzi optymizm fakt, że znaleźli się ludzie, którzy podjęli sprzeciw wobec zła i pisarka, która ten sprzeciw podjęła i rzetelnie opisała. Ku nauce i przestrodze”. ADAM MICHNIK, redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”
„Książka Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie to aktualna wersja baśni Nowe szaty króla Hansa Chrystiana Andersena. Justyna Kopińska optymistycznie opowiada nam, że przy całym społecznym zakłamaniu wokół "domu dziecka" siostry Bernadetty znaleźli się na szczęście: jedno dziecko, jedna pani nauczycielka, jedna pani prokurator, policjant i psycholog, aby reszta zobaczyła, że KRÓL JEST NAGI”. PAWEŁ MOCZYDŁOWSKI, były szef więziennictwa
Naszym dzieciom powodzi się lepiej niż jakiemukolwiek pokoleniu wcześniej, a mimo to ich troski są ogromne. W jaki sposób zmotywować Lenę, która boi się chodzić do szkoły? Jak dotrzeć do agresywnego chłopca, którego nic nie obchodzi? Co robić, kiedy dziecko nie może spać? Albo gdy brat uważa, że jego siostra jest wstrętna? I jak pomóc nastolatkowi, który już nie widzi sensu w swoim życiu?Znany psychiatra dzieci i młodzieży, profesor Michael Schulte-Markwort, z empatią przedstawia perspektywę dzieci i zrozumiale wyjaśnia, jak kompetentnie i troskliwie towarzyszyć im w życiu. Zwraca się do rodziców, wychowawców, nauczycieli i wszystkich osób mających do czynienia zarówno z najmłodszymi, jak i nastolatkami. Porusza szeroko zakrojone tematy od zagadnień związanych z korzystaniem z komputerów, przez terapie dzieci po lęk przed rozwodem rodziców, fobie, natręctwa i ataki wściekłości.Niedawno opublikowana książka tego autora, Wypalone dzieci. O presji osiągnięć i pogoni za sukcesem, zyskała sporo zainteresowania również w Polsce.
Każde z małżeństw w trakcie swego trwania przechodzi przez pewne, znaczące etapy, które można wyraźnie wyznaczyć. Niekiedy pomiędzy nimi pojawiają się kryzysy, które też są symptomem dokonujących się zmian. Każdy z kolejnych etapów rozwoju relacji między małżonkami czy małżonkami a potomstwem, jest też wyzwaniem dla nich. Te kolejne fazy rozwoju małżeństwa nie są problemem, ale raczej znakiem ewolucji, niezbędnej, aby małżonkowie podjęli kolejne wyzwania. Tylko bowiem w ten sposób może nastąpić rozwój rodziny i w taki sposób rozwija się jej trwanie.Z ""Syndromem Pustego Gniazda"", które pojawia się praktyce, po opuszczeniu rodziny przez wszystkie dzieci, które dotąd zapełniały go gwarem, krzykiem i obecnością - wiąże się coraz silniejsze poczucie osamotnienia osoby starszej. Nową jakością życia staje się bowiem wówczas zauważalna i coraz bardziej bolesna samotność. Samotność oznacza pozostawanie przez długi czas w pojedynkę, brak fizycznej możliwości kontaktu z innymi osobami, wynikającego z braku więzi społecznych, braku integracji z grupą, źle pełnionych ról społecznych. Przyczyna samotności może być obiektywna (brak krewnych, przyjaciół, znajomych, samotne zajmowanie lokalu mieszkalnego) lub subiektywna wynikać może z cech danej jednostki zniechęcających do kontaktów z nią, bądź też z zamykania się jednostki we własnym wnętrzu. Jednak znaczenie słowa ""samotność"" jest bardzo nieostre. Ktoś może być samotny, ale nie czuć się osamotniony. Ktoś inny przeciwnie, czuje się osamotniony, mimo że nigdy nie jest sam. Samotny (sam) i osamotniony nie oznaczają więc tego samego. Samotność nie oznacza osamotnienia. Wielu ludzi szuka samotności i odczuwa ją jako dar.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
