"Ludzka egzystencja, życie umysłu jest równoznaczna z doświadczaniem melancholii i żywotnej zdolności jej przezwyciężania. Można stwierdzić, że rodząc się, zostajemy naznaczeni stygmatem smutku..."
Podstawową rolę w życiu człowieka odgrywa wychowanie do czystości, gdzie w centrum uwagi wychowawczej znajduje się ciało człowieka będące zawsze znakiem osoby. Książka Agnieszki Regulskiej uświadamia, że wychowanie do czystości doprowadza osobę ludzką do pełnej dojrzałości i uzdalnia ją do szanowania i rozwijania „oblubieńczego sensu” ciała, w czym tkwi sens małżeństwa. W książce obaleniu ulegają mity, według których czystość seksualna ogranicza się do fałszywie pojętej ascezy lub cnoty powstrzymywania się od współżycia płciowego. Autorka w sposób przystępny i tonem przyjaznym dla Czytelnika wyjaśnia, że czystość polega na rozumnym i wolnym zintegrowaniu przez człowieka płciowości ciała ze sferą duchową osoby. Wtedy przejawy seksualności, różne w każdym okresie życia, stają się wyrazem afirmacji godności własnej i innych osób, kierowania się miłością i szacunkiem dla życia ludzkiego. Czystość seksualna to wartość aktualna w każdym okresie życia: od dzieciństwa do wieku starszego. Z odkryciem płciowości łączy się poznanie przez młodego człowieka własnego „ja”: chcąc osiągnąć dojrzałość, musi on wytrwale i konsekwentnie uczyć się znaczenia ciała, sensu kobiecości i męskości w obrębie wewnętrznych reakcji swego „serca”. Nieoceniona może być tutaj pomoc wrażliwego i mądrego rodzica, nauczyciela lub przyjaciela-wychowawcy. Książka Agnieszki Regulskiej może pełnić rolę takiego doradcy.
Książka Tylko dla kobiet. Przewodnik po tym, co kryje się w duszy mężczyzny Shaunti Feldhahn cieszyła się dużym powodzeniem czytelniczek, stając się międzynarodowym bestsellerem. Czy jednak serca kobiet również nie kryją swoich tajemnic Czy mężczyźni nie powinni postarać się zrozumieć z nich nieco więcej Na powyższe pytania odpowiada pisana przez Shaunti wspólnie z mężem Jeffem książka Tylko dla mężczyzn. To książka niezbędna dla każdego mężczyzny, który chce cokolwiek rozumieć z tego, co się dzieje w jego związku... i niezbędna także dla każdej kobiety jako prezent dla ukochanego mężczyzny, jeśli chce być lepiej przez niego rozumiana.
SIEROCTWO I OSAMOTNIENIE
Podtytuł: Pedagogiczne problemy kryzysu współczesnej rodziny
Autor: Teresa Ewa Olearczyk
klasyfikacja:naukowe
kategoria: Publikacje WSF-P Ignatianum
Autorka w swojej książce prezentuje stan zjawisk sieroctwa i osamotnienia oraz ich uwarunkowania i konsekwencje. Dokonuje również interpretacji sytuacji rodzinnych, prowadzących do sieroctwa i osamotnienia, zapoznaje czytelnika z rodzajami sieroctwa i zagrożeń tym problemem. Dużą wartością tej książki są konkretne wskazania profilaktyczne -indywidualne i instytucjonalne - obejmujące m.in. Kościół i system szkolny.
Praca ma dużą aktualność społeczną i wagę praktyczną, a także znaczenie poznawcze w dziedzinie pedagogiki. Adresowana jest do pedagogów, katechetów, rodziców - wszystkich, którym zależy na dobru współczesnej rodziny.
dodatkowe info.:
format WAM:156×232 mm
stron: 292
ISBN: 978-83-7505-088-2
rodzaj oprawy: miękka
cena detaliczna: 32,- zł.
Podręcznik wprowadza w problematykę komunikacji w małych grupach; omawia problematykę procesów rozumienia i słuchania, rozwiązywania problemów oraz typów przywództwa w małych grupach. Przedstawia również praktyczne rozwiązania wpływające na efektywność pracy w grupie. Jest doskonale przygotowany dydaktycznie: bogato ilustrowany przykładami. Może być pomocny w kształceniu akademickim oraz zawodowym.
Pomaganie ludziom w poszukiwaniu szczęścia i sensu życia jest celem nowej dyscypliny, zwanej psychologią pozytywną ? dziedziny, którą od pewnego czasu autor się zajmuje ? a zatem niniejsza książka opowiada poniekąd o źródłach psychologii pozytywnej tkwiących w starożytnych mądrościach, oraz o jej zastosowaniach we współczesnym świecie. Aby się tego dowiedzieć, autor przeczytał dziesiątki dzieł starożytnych mędrców, pochodzących przede wszystkim z trzech wielkich ośrodków myśli klasycznej: z Indii (na przykład Uaniszady, Bhawagadgita czy nauczanie Buddy), Chin (Dialogi Konfucjańskie, księga Daodejing, pisma Mencjusza) oraz z kultur śródziemnomorskich (Stary i Nowy Testament, filozofowie greccy i rzymscy, Koran). Przeczytał również wiele innych dzieł filozoficznych i literackich z ostatnich pięciuset lat. To inspirująca książka, której lektura pozwoli na głęboką analizę pojęcia SZCZĘŚCIA, a co za tym idzie uczyni dążenie do niego o wiele łatwiejszym.
Przerażające zjawisko gwałtu towarzyszy brutalizacji życia społecznego. Ofiary, głównie dziewczęta, narażone są na przemoc nie tylko w dyskotekach i na ciemnych ulicach, ale także w sytuacjach, kiedy niczego się nie spodziewając, nie zachowują ostrożności. Film pokazuje okoliczności takich zdarzeń, ucząc mechanizmów zapobiegania im i samoobrony.
Wygrana walka ze schizofrenią
Przez dziesięć lat Arnhild przebywała na oddziałach psychiatrycznych z diagnozą schizofrenii. Była psychotyczką, która własne ciało cięła do krwi odłamkami szkła. Dzisiaj, po ukończeniu studiów na Uniwersytecie w Oslo, pracuje jako psycholog.
Lauveng zabiera nas w świat głosów i halucynacji, szczurów i wilków, pokazując, w jaki sposób symptomy wyrażają własną logikę i znaczenie.
Opis jej walki o wyzdrowienie, wspomaganej przez służbę zdrowia oraz przez matkę i siostrę, które nigdy nie straciły nadziei, to mocna lektura. Książka o zwycięstwie, w które wierzyli tylko nieliczni.
Jest to książka o nadziei. O tym, że nawet wtedy, gdy nie ma już żadnego wyjścia, kiedy jesteś pod ścianą, warto wierzyć zarówno w siebie samego, jak i w dary ślepego losu. Arnhild Lauveng pokazuje, że czasem (bynajmniej nie zawsze) niemożliwe staje się możliwe. To wiadomość szczególnie cenna dla bliskiego otoczenia ludzi chorych. prof. Wiesław Łukaszewski, SWPS
Fragment książki Byłam po drugiej stronie lustra
Wstęp
Piszę tę książkę, ponieważ jestem byłą schizofreniczką. „By-*J ły schizofrenik" brzmi równie nieprawdopodobnie, jak „były chory na AIDS" lub „były cukrzyk". To ktoś, kto raczej nie istnieje. Tej roli życie nie ma w ofercie. Możesz ewentualnie być schizofrenikiem z błędną diagnozą. A także schizofrenikiem w okresie remisji, trzymającym chorobę w szachu za pomocą lekarstw. Albo schizofrenikiem, który nauczył się żyć ze swoimi objawami, czy takim, który akurat ma lepszy okres. Nie ma oczywiście nic złego w żadnym z tych wariantów, ale nie są one prawdziwe w moim przypadku.
Byłam schizofreniczką. Pamiętam, jak to było. I jak wówczas wyglądał dla mnie świat, jak go odbierałam, co myślałam, co musiałam robić. Ja też miewałam „lepsze okresy". Wiem, jak je przeżywałam. I wiem też, jak sprawy mają się obecnie. Jest to coś całkowicie innego. Teraz jestem zdrowa. I taka możliwość też, jak widać, istnieje.
Niełatwo jest powiedzieć dokładnie, jak długo byłam chora, ponieważ zapadałam się w chorobę przez wiele lat i równie długo z niej wychodziłam. Miałam myśli samobójcze i halucynacje na długo przedtem, zanim ktokolwiek zrozumiał, że rozwija się u mnie schizofrenia. A wiele z obecnego zdrowia, poczucia bezpieczeństwa i wglądu uzyskałam na długo przedtem, zanim system uwierzył w moje zdrowie. Choroba i zdrowie to procesy i stopnie pośrednie - w gruncie rzeczy trudno je umiejscowić w czasie. Już jako czternaste-, piętnastolatka zaczęłam czuć się źle. Miałam 17 lat, gdy po raz pierwszy znalazłam się w szpitalu. Potem było już tylko tam i z powrotem, krótsze i dłuższe pobyty w szpitalu przez wiele kolejnych lat. Najkrótszy trwał parę dni lub tygodni na oddziale zamkniętym, inne były kwestią miesięcy, a najdłuższe to rok do dwóch na oddziałach otwartych i zamkniętych, gdzie przebywałam dobrowolnie lub pod przymusem. Łącznie spędziłam w szpitalach sześć-siedem lat. W czasie ostatniej hospitalizacji miałam 26 lat, ale wtedy już naprawdę byłam na drodze do wyzdrowienia, mimo że być może nie było to specjalnie widoczne dla innych osób, poza mną.
Nie sądzę, żeby moja historia była czymś więcej niż tylko moją historią. Nie musi ona być prawdziwa dla wszystkich. Jest ona jednak odmienna od tej, jaką zazwyczaj przekazuje się ludziom z diagnozą schizofrenii i dlatego uważam, że warto ją opowiedzieć. Gdy byłam chora, otrzymywałam jedynie pewną wersję historii. Mówiono mi, że jestem chora, że to wrodzone, że będzie się ciągnęło przez całe życie i że po prostu muszę nauczyć się z tym żyć. To mi nie pasowało - nie dodawało odwagi ani siły, ani nadziei w czasie, gdy najbardziej ich potrzebowałam. Nie pomagało mi, w moim przypadku nie była to prawda. Była jednak jedyną, jaką mi serwowano.
Po wyzdrowieniu skończyłam studia psychologiczne. Dzięki nim zobaczyłam, że nawet jeśli pominę moją prywatną i osobistą historię, to jest jeszcze wiele innych, które należy przekazać osobom z diagnozą schizofrenii oraz tym, które z nimi żyją i pracują. Dlatego chcę je opowiedzieć - własną i kilka innych. Nie będą one pasowały do każdego. Życie jest nieprzebrane, skomplikowane i złożone i nie ma w nim gotowych odpowiedzi, jak w matematyce. Dlatego żadna z tych opowieści nie jest tą jedyną, dla wszystkich obowiązującą Prawdą. Wszystkie są jednak absolutnie prawdziwe.
Byłam po drugiej stronie lustra
Spis treści:
Wstęp
HISTORIA ZAGUBIENIA
Mgła i smoki, krew i żelazo
Samotność w białej i niebieskiej sukience
Język odebrany, język przeklęty
To, co pozostaje
HISTORIA SYSTEMóW
Róże miłości i fachowo zadane rany
Sobota w życiu męczennika za sprawę pomarańczy
Poezja bez piżamy
„Koń to zwierzę kopytne"
HISTORIA ZMIANY
Towarzystwo w podróży
Kije, kule i płoty
Zatrzymajcie świat - chcę się przyłączyć!
Szara jak owca, złota jak lew
Absolutna nowość na rynku! - Książka imitująca opakowanie lekarstwa. Szczęściosan? Tak! Oddajemy w Twoje ręce lek niezwykły - bez możliwości przedawkowania i bez działań ubocznych.ZastosowaniePodczas trwającej trzydzieści sześć dni kuracji Szczęściosanem zaleca się codzienne czytanie jednej porady i stosowanie się do instrukcji. Z poszczególnych składników można również sporządzić własny koktajl szczęścia i stosować się się do tych porad, które mają najlepszy wpływ na duszę.PrzeciwwskazaniaNie stosować Szczęściosanu w razie stwierdzonej nadwrażliwości na hormony szczęścia.
Perswazja to potężna siła, którą można wykorzystać, aby odmienić miliony umysłów i serc. Jej celami są nasze postawy i opinie. Bez względu na to, czy mamy do czynienia z poglądami na temat polityka, polityki społecznej, organizacji, osoby czy produktu, potęga perswazji może nas nieodwracalnie zmienić. Czasami w sposób niezauważalny, niekiedy dramatycznie.
Perswazja: perspektywa psychologiczna jest zbiorem tekstów zawierających podstawowe teorie związane z problematyką perswazji, w zajmujący sposób napisanych przez czołowych badaczy w tej dziedzinie. Podręcznik przedstawia najważniejsze poglądy w tym zakresie oraz najbardziej wpływowe, współczesne ośrodki podstawowych i stosowanych badań nad perswazją. Autorzy tego tomu prezentują najnowsze osiągnięcia i wyniki ostatnich badań w wielu rozmaitych dziedzinach, takich jak zdrowie, reklama, uprzedzenia, komunikacja polityczna, grupowe podejmowanie decyzji czy wpływ utworów narracyjnych.
Obecne wydanie - poprawione i uzupełnione - uwzględnia najnowsze badania przeprowadzone w minionym dziesięcioleciu. Zawiera nowe rozdziały dotyczące uprzedzeń, perswazyjności utworów narracyjnych, mass mediów i perswazji politycznej, małych grup oraz reklamy.
Co roku z radością i niecierpliwością wyczekujemy na najwspanialsze święta ? Boże Narodzenie. Jednak im bardziej się zbliżają, tym bardziej dają się nam we znaki gorączka przedświątecznych przygotowań, zakupy w zatłoczonych sklepach, rozkapryszone dzieci i wizja gości, których będziemy przyjmować... Niestety, dramatycznie uwidaczniają się wtedy również różnice w męskim i kobiecym podejściu do świąt. Boże Narodzenie to dla wielu par okres ciężkiej próby. Kobiety i mężczyźni doprowadzają się nawzajem do szału: Dlaczego on w ogóle nie pomaga w przygotowaniach? Dlaczego ona tak strasznie zrzędzi w święta? Dlaczego on kompletnie nie umie kupować prezentów? Dlaczego nie możemy po prostu cieszyć się Bożym Narodzeniem?
Uważność jest cudem - jak mówi tradycja buddyjska - dzięki któremu poznajemy siebie samych. Potrzebujemy spokoju serca i samokontroli, jeśli chcemy, aby nasze wysiłki przynosiły dobre rezultaty. Jeśli bowiem tracimy samokontrolę, pozwalamy niecierpliwości i złości zakłócić naszą pracę, to odbieramy jej tym samym jakąkolwiek wartość. Każdą czynność powinniśmy wykonywać uważnie. Aby zapanować nad naszym umysłem i uspokoić myśli, musimy uważnie przyglądać się naszym uczuciom i wrażeniom zmysłowym oraz jednoczyć się z nimi. Nauczmy się patrzeć na wszystkie istoty oczami pełnymi współczucia. Główny przekaz tej książki przekłada się na naszą postawę wobec innych ludzi, a zwłaszcza najbliższe otoczenie. Kwintesencją rozważań autora jest wskazówka: "Jest tylko jeden najważniejszy czas, a ten czas - to teraz. Chwila teraźniejsza jest jedynym czasem, jaki mamy. Najważniejszą osobą jest zawsze ta, z którą właśnie przebywamy, która stoi przed nami, bo kto wie, czy jeszcze z kimkolwiek będziemy mogli się spotkać. Najważniejszym zajęciem jest czynienie szczęśliwym tego, kto znajduje się obok nas, albowiem samo to stanowi cel życia". Stanisław Milc "Super Linia"
Thich Nhat Hanh, mistrz zen, działacz na rzecz pokoju na świecie, autor 35 książek, był przedstawiony przez Martina Luthera Kinga jako kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla. Obecnie mieszka w Plum Village, stworzonym przez siebie ośrodku medytacyjnym we Francji, i podróżuje po całym świecie, nauczając "sztuki uważnego życia".
Przywódca nie zaistnieje, jeśli ludzie nie zechcą za nim pójść. Gdy jest sam, to jakby klaskał jedną ręką.
Moja książka opisuje tę podróż w trzech aspektach. Po pierwsze, zawiera wypowiedzi przywódców idących własną drogą. Co zyskali? Jakie czekały na niej pułapki, jakie groźne smoki? Są także uwagi o niezbędnym ekwipunku wędrowców. Te opowieści pochodzą z całego świata. Po drugie, daję czytelnikom praktyczny przewodnik, który pozwoli im przygotować się w wyobraźni do podjęcia rzeczywistych działań. Po trzecie, książka ta sama jest wyprawą. Mam plan oraz wizję jej treści i celu. Dysponuję mapą, ale pisanie samo obiera kierunek i zyskuje dynamikę, więc na razie nie wiem, jakim szlakiem pójdziemy. Jestem świadomy, dokąd powinniśmy dotrzeć, ale po drodze trafi nam się zapewne mnóstwo widoków godnych obejrzenia, głosów zasługujących na wysłuchanie, miejsc wartych spenetrowania. Nie wiemy dokładnie, co tam znajdziemy, więc mogą się zdarzyć nieprzewidziane postoje.
Przedstawiam własny obraz przywództwa. Jestem zdania, że najważniejsze są trzy jego obszary: samodoskonalenie, wywieranie wpływu i umiejętność porozumiewania się oraz myślenie systemowe.
Metody opisane w tej książce można stosować we wszelkich sferach życia, w których szukamy korzyści wynikających ze sprawowania przywództwa. Koncentruję się na przykładach biznesowych ze względu na znaczenie przywództwa w świecie interesów, gdzie zarazem tak wiele jest możliwości kreowania liderów.
NLP pomaga zrozumieć, jak postępują liderzy, aby osiągnąć zamierzony cel. Wykorzystujmy te rozwiązania, które nam odpowiadają i przystają do naszych przekonań oraz systemu wartości. Nie warto naśladować, lepiej uczyć się na przykładach, jak osiągać wyznaczone cele. NLP pomaga rozwijać wszelkie zdolności i talenty. Uczy również wykorzystywać je w praktyce, zamiast ograniczać się do intelektualnego dowartościowania zalet lub też wskazania, jak istotne są dla innych. NLP to cenny przewodnik w drodze do przywództwa.
Kolejnym sprzymierzeńcem w tej podróży jest myślenie systemowe oparte na zasadach sprzężenia zwrotnego i wzajemnych zależności, jak również obserwowanie wzorców, a nie pojedynczych faktów. Przywódcy muszą zrozumieć, że systemy nie działają zgodnie z zasadami logiki matematycznej. Drobne zmiany mogą powodować poważne konsekwencje, które nie zawsze następują w tym samym miejscu i czasie co ich przyczyny. W organizacjach biznesowych myślenie przyczynowo-skutkowe bywa zawodne, bo mamy tutaj do czynienia z systemami złożonymi. Jedna zmiana może spowodować wiele następstw. Działania naprawcze powodują czasami utrwalenie problemu, a na dłuższą metę mogą nawet pogorszyć sytuację. Myślenie systemowe pozwala odsunąć na bok oczywistości i skupić się na dynamicznym wzorcu, który jest przyczyną kłopotów.
Społeczna psychologia piętna to efekt spotkania światowej sławy psychologów. Przedstawiają oni zjawisko stygmatyzacji w świetle najnowszych badań oraz dokonują analizy piętna w szerokim kontekście psychologiczno-społecznym, ukazując je jako zjawisko interpersonalne i międzygrupowe. Walorem książki jest ujmowanie fenomenu piętna z różnych perspektyw poznawczych. Wyjaśnia to jak różne są funkcje społeczne i psychologiczne piętnowania innych.
Książka ukazuje również sposoby radzenia sobie z piętnem, by poprzez wskazane strategie skutecznie naprawiać relacje pomiędzy piętnującymi i napiętnowanymi.
"Miłość, poczucie winy i reparacja" rozpoczyna publikację Pism Melanie Klein, obejmujących blisko czterdziestoletni okres jej pracy klinicznej i badawczej. Długo oczekiwane polskie wydanie Pism umożliwia czytelnikowi bezpośredni kontakt z jej dziełem, a w konsekwencji z olbrzymim obszarem myśli analitycznej, modyfikującej i twórczo rozwijającej teorię Freuda - z tzw. brytyjską szkołą relacji z obiektem.
„Co się z nami stało?” powtarzają mężowie i żony po kilku miesiącach wspólnego życia, które miało być nieprzerwanym pasmem małżeńskiej szczęśliwości. Codzienność – lub to, w jaki sposób ją odbierają – okazała się daleka od wspaniałego, romantycznego i wywołującego uczucie spełnienia stanu, który mieli nadzieję osiągnąć. Nie trzeba wiele czasu, aby ludzie z ogromnymi oczekiwaniami zdali sobie sprawę, że ich osobiste szczęście nie jest jedynym sensem życia partnera oraz że ich małżonek wkroczył w życie małżeństwie z własnymi oczekiwaniami i planami.
Problem ten ma charakter powszechny i może się przerodzić w poważne trudności, jeśli nie zostaną na czas podjęte właściwe działania. Na szczęście uczucia rozczarowania i frustracji nie trwają wiecznie. Małżonkowie, którzy są oddani temu, aby ich związek się rozwijał i umacniał, mogą je przezwyciężyć, tworząc nowe, wspólne życie dające obojgu poczucie zadowolenia.
Wskazówki, zawarte w tej niezwykle mądrej książce, stanowią dobry punkt wyjścia do trwających całe życie poszukiwań tego co w małżeństwie najważniejsze – jedności. W dążeniu do tej jedności doskonałość nie powinna stać się w żadnym wypadku celem. W budowaniu jedności najbardziej ekscytujące jest to, że zawsze można posunąć się o krok dalej. Kształtowanie związku jest procesem, dlatego jeśli małżonkowie wyruszają we właściwym kierunku, będą wspólnie zbierali wspaniałe owoce swoich starań.
Żyjemy w świecie, w którym stosunki między grupami społecznymi naznaczone są wrogością i przemocą. U źródeł konfliktów znajdziemy stereotypy, uprzedzenia i dyskryminację. Chcąc poprawić relacje międzygrupowe, powinniśmy najpierw zapytać: dlaczego ludzie odwołują się do stereotypów? Skąd bierze się nienawiść między członkami poszczególnych grup? Dlaczego ludzie dyskryminują tych, którzy się od nich różnią? Książka prezentuje dorobek psychologii społecznej w zakresie stosunków międzygrupowych. Zbudowana jest z krótkich, lecz nasyconych treścią opisów najważniejszych danych związanych z tą problematyką.
Kluczem do napisania tej książki są z pewnością zaburzenia osobowości. Autor zdaje się potwierdzać tezę, że niewiele dzieli geniusza od szaleńca. Borwin Bandelow pod tym właśnie kątem analizuje gwiazdy, ikony naszych czasów, które zawładnęły masową wyobraźnią, czasem płacąc za to niewspółmiernie wysoką cenę. Wśród zaburzeń, którymi doknięci są bohaterowie, mamy więc narcyzm, osobowość borderline, seksoholizm. Znajdziemy też depresje, uzależnienia i perwersje. Na dodatek poznajemy nie anonimowe przypadki Pana X czy Z, tylko Robbiego Williamsa, Whitney Houston, Marilyn Monroe, Klausa Kinskiego i innych. Wszystkie szczegóły z życia gwiazd pochodzą z ich autoryzowanych biografii. W rzeczywistości publikacja ta to też rzetelna książka z zakresu literatury popularnonaukowej, której treść może okazać się intrygująca nie tylko dla psychiatrów i terapeutów, ale również dla szerokiego grona czytelników.
Śmierdzący serze, daj mi pracę domową, bo chcę ja przepisać. Spojrzałem w złe zielone oczy Guza... Aleks musi coś zrobić z Guzem. Ale co? Nie wie, jak ma zmusić Guza, by zostawił go w spokoju. Boi się poprosić o pomoc. Boi się, że jeśli powie, będzie jeszcze gorzej. Mimo to, rodzice dowiadują się, a Aleks jest zdziwiony, że odczuwa ulgę. Kiedy pomagają mu ustalić plan poradzenia sobie z Guzem, chłopiec czuje, że teraz da sobie radę. Następnym razem, kiedy Guz próbuje go dręczyć, napotyka wielką niespodziankę! Catherine DePino przez wiele lat czynnie zajmowała się dręczycielami i ich ofiarami, pracując jako nauczycielka w gimnazjum i konsultant do spraw wychowawczych systemu szkolnego w Filadelfii (USA). Jej córka, będąca pedagogiem szkolnym, zachęciła ją do napisania książki 'Śmierdzący ser', aby pomóc dzieciom w różnym wieku w tych bolesnych i wciąż nawracających sytuacjach. Dr DePino ma trzy córki i troje wnuków. Dzisiaj jest już na emeryturze.
Książeczka ""Wszystko o adopcji"" odpowiada na wiele pytań adoptowanych dzieci w każdym wieku, pytań, rozpoczynających się od ""co"", ""jak"" i ""dlaczego"". Aytorzy analizują uczucia, jakie przezywają te dzieci w trakcie dorastania. W obszernych Uwagach dla rodziców omówione zostały rozmaite sytuacje z życia adoptowanych dzieci i ich rodzin oraz przedstawiono sugestie, jak odpowiadać na najtrudniejsze pytania.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
