Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
Audiobook czyta Krzysztof Banaszyk
- namiętny romans piętnastolatka i starszej o dwadzieścia lat kobiety, dla których wspólne czytanie staje się rytuałem miłości
- znakomita powieść przetłumaczona na 39 języków
Piętnastolatek nawiązuje romans ze starszą od siebie kobietą, konduktorką tramwajową - Hanną. Chłopak zaczyna bywać w jej domu i częścią ich miłosnego rytuału staje się wspólne czytanie książek - on zostaje jej lektorem, ona dzięki niemu mniej dotkliwie znosi samotność. Niespodziewanie rozstają się na kilka lat, by ponownie spotkać się na Sali sądowej. W trakcie procesu poznajemy mroczną przeszłość Hanny.
W letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym znane jest jako Cmentarz Zapomnianych Książek.
Zgodnie ze zwyczajem Daniel ma wybrać, kierując się właściwie jedynie intuicją, książkę swego życia. Spośród setek tysięcy tomów wybiera nieznaną sobie powieść "Cień wiatru" niejakiego Juliana Caraxa. Zauroczony powieścią i zafascynowany jej autorem Daniel usiłuje odnaleźć inne jego książki i odkryć tajemnicę pisarza, nie podejrzewając nawet, iż zaczyna się największa i najbardziej niebezpieczna przygoda jego życia, która da również początek niezwykłym opowieściom, wielkim namiętnościom, przeklętym i tragicznym miłościom rozgrywającym się w cudownej scenerii Barcelony gotyckiej i renesansowej, secesyjnej i powojennej.
Czyta: Wojciech Żołądkowicz
Złote ryby zabiorą Cię w fascynującą podróż szlakami Europy i Azji i ścieżkami ludzkich umysłów.
Współczesny Berlin. Norbert Hanke, syn Iranki Szirin Nakkasz i Niemca Horsta Hanke, przez lata był człowiekiem nieszczęśliwym. Przed jego przyjściem na świat ojciec miał sen, w którym spotkał wodne bóstwa oraz uroczego chłopczyka. Gdy opowiedział sen matce Norberta, ta wpadła w rozpacz, a krótko po urodzeniu dziecka umarła. Wtedy ojciec znienawidził syna. Po latach polska żona Norberta, Agata, przywraca mu duchową równowagę, jednak fatum nie opuszcza rodziny Hanke - córka Norberta i Agaty, choć fizycznie nic jej nie dolega, cierpi na głęboką melancholię. Czy podróż, w którą wybiera się Norbert, odpowiadając na tajemnicze wezwanie, odmieni jego życie?
Wojny i narody; rodzinne szczęście i konflikt pokoleń; marzenia i upiory nocy; przyjaźń, zdrada i wybaczenie - w magiczno-przygodowej powieści Strelnikoffa wątki sensacyjne splatają się z wątkami historycznymi, psychologicznymi i filozoficznymi. Autor podróżuje w czasie i przestrzeni z niezwykłą swobodą.
Jest to ten typ prozy, której klimat lubię, bo przypomina mi atmosferę twórczości Konwickiego, Nowakowskiego i Pilcha, w której krzyżują się ze sobą trywialność i tajemnica, outsiderska dezynwoltura i piekąca świadomość absurdu istnienia. Nie nudzę się, choć sporo tu trucizny, jestem zaintrygowany. Przyjemne uczucie.
Prof. Stanisław Bereś
"Największą ironią naszego bytowania jest fakt budowania potężnych teorii naukowych na temat istoty wszechświata. Rozgłaszamy informacje o sensacyjnych odkryciach w najdalszych zakątkach galaktyk, a w rzeczywistości nie potrafimy dać definicji wszechogarniającej nas materii." (...)
fragment książki
Poznawanie prawdy może być ulotne i magiczne, jak łapanie świetlików w ciemną, letnią noc...
Reporter lokalnej gazety, Chase Walker, zajmuje się sprawą porzuconego na przejeździe kolejowym chłopca. Mężczyzna - sam wychowywany w rodzinie zastępczej - postanawia zaopiekować się zaniedbanym dzieckiem. Nieoczekiwanie poznaje własną historię i dowiaduje się kim w rzeczywistości są otaczający go ludzie.
W pogoni za świetlikami to powieść o opuszczeniu i poszukiwaniu własnej tożsamości.
Liryczny i inteligentny styl sprawia, że W pogoni za świetlikami czyta się wyjątkowo dobrze.
magazyn Aspiring Retail
Książka nagrodzona CHRISTY AWARD 2008 w kategorii proza współczesna.
o autorze:
Charles Martin ukończył studia z literatury angielskiej i dziennikarstwa. Pracował jako wykładowca uniwersytecki, ale szybko zajął się wyłącznie pracą twórczą. Z żoną Christy i trzema synami mieszka w Jacksonville. Jest autorem bestsellerowych powieści, tłumaczonych na wiele języków. Nakładem Wydawnictwa WAM ukazały się Kiedy płaczą świerszcze (2008), Gdzie rzeka kończy swój bieg (2009), Umarli nie tańczą (2009), Maggie (2010) i Otuleni deszczem (2010).
Imigracje to opowieści o różnych wymiarach obcości. Życie w Stanach Zjednoczonych, indyjskie wesele, turystyczna wycieczka do Turcji. Azjatycka drag queen, ekscentryczny ojciec, osamotniona i zamknięta w swoim świecie emigrantka. Obsesje, depresje, rozmaite odcienie zagubienia i niedostosowania. Spotkania z obcymi i doświadczenie bycia kimś obcym.
Imigracje to historie prawdziwe, bo się wydarzyły, oraz fikcje, w których odnajdujemy psychologiczną prawdę.
Imigracje, bo bez względu na to, czy gdzieś jedziemy, czy zostajemy u siebie, zawsze najciekawsze do spenetrowania jest własne wnętrze. Z niego nie można wyemigrować.
Proza Kai Malanowskiej to niepowtarzalny klimat, wnikliwość obserwacji i psychologiczna subtelność. Wrażliwa introwersja, która sprawia, że cały świat staje się psychiczny ? czasem rani, czasem przytula, zawsze jednak jest światem dla kogoś. Istnieje dzięki temu, że jest przeżywany.
Po rozstaniu z partnerem A. nie może spać, dręczą go koszmary, ma depresję. Utrzymuje kontakty tylko z matką eksa, Marią. Pewnego dnia stwierdza, że nikt go nie dostrzega. Może kraść, zabijać. Tylko Maria go widzi. Wyznaje mu, że jej życie nigdy nie miało sensu i że nienawidzi tego świata. Postanawiają wymordować episkopat polski, co też czynią, a następnie niszczą cały świat. Gdy wracają do domu, Maria powoli znika. A. zostaje sam, szczęśliwy.
W naszym świecie geje i stare kobiety czuja się wykluczeni. Przeczytaj o tym, jak gej i starsza kobieta wykluczają cały świat.
Kiedy Louise się dowiaduje, że jest w ciąży, wpada w popłoch. Nie wie, czy dorosła do tego, aby być matką. Dobrą matką. Jej matka bowiem, Alice, zawsze była lekkomyślna, nieodpowiedzialna, niedojrzała, acz piękna i pełna uroku osobistego. Teraz choruje na raka, niewiele jej życia zostało. Czy powinna się dowiedzieć, że niebawem przyjdzie na świat jej wnuczka? Jak Louise ma być matką, skoro swoją matkę właśnie traci? Jak ma sobie poradzić z utratą ukochanej, choć toksycznej matki i z perspektywą przyjścia na świat córki? Jak ma nie czuć się złą córką, skoro śmie niejako w zamian wydać na świat nowe życie?
Wnikliwa analiza psychologiczna złożonych relacji rodzinnych, opowieść o tym, jak życie broni się przed śmiercią, o macierzyństwie przeszłym i przyszłym, o nieuchronnej sztafecie pokoleń i toksycznym wpływie matki na córkę. Powieść nominowana do Prix Goncourt w 2009 roku.
Pierwsza i jedyna ukończona powieść poetki, to książka-błaganie, wyznanie namiętności, może najbardziej niezwykła historia trójkąta miłosnego: ponieważ dwoje protagonistów jest w rzeczywistości jedną osobą, "stanowią jedno", a przecież zarazem każdy jest podwójny.
Powieść miłosna, będąca absolutnym wyrzeczeniem się - także nawet najdrobniejszej choćby prowokacji erotycznej... Pisana językiem, który próbuje sprostać najpierwszym uczuciom.
Cykl prozatorski Gottfrieda Benna Mózgi, nazywany ?opowieściami o doktorze Rönnem?, na który składa się pięć tekstów w duchu ekspresjonistycznym, artystycznie zaskakująco nowoczesnych został napisany w latach 1914?1916. Benn był już wówczas autorem dwóch drastycznych, wyrażających przerażenie światem tomów poezji. Nie bez znaczenia dla języka i obrazowania tej poezji była lekarska praktyka autora. Jednak to dopiero doświadczenia wojenne doprowadziły Benna do swego rodzaju ?nowego humanizmu?, który ujawnił się najpełniej właśnie w jego niewielkich prozach. Latem 1914 roku, niemal kilka tygodni po ślubie, Benn został wyrwany z pieleszy rodzinnych, wcielony do armii i wysłany do Belgii jako lekarz frontowy, gdzie zaznał brutalności wojny i bestialstwa ludzi. Wtedy właśnie powołał do życia postać lekarza Werffa Rönnego, którego znamionuje fundamentalny, ?ontologiczny brak zaufania?, tak do rzeczywistości, jak i do człowieczeństwa oraz poszczególnych jednostek. Bohater odrzuca wszelkie humanistyczne ideały, wątpi w rozum i jego wskazania, nie jest w stanie odczytać i zrozumieć rzeczywistości, nie ufa także własnemu ?ja?, które ? podobnie jak świat ? jawi się nie jako całość, ale w fazie destrukcji, fragmentaryczne. Takie widzenie siebie i otoczenia prowadzi bohatera do prób ucieczki w sferę fantazji. Dwie postawy życiowe Rönnego, ciągła oscylacja między aktywnością a pasywnością, świadczą o tym, że jest on człowiekiem bez historii: wszystko wydaje mu się równoważne, szybko puszcza przeszłość w niepamięć. Rönne coraz bardziej traci związek z rzeczywistością i najbliższym otoczeniem na rzecz własnego rozwoju: odnowionego człowieka, pragnącego we wrogim, zurbanizowanym świecie wykreować własną rzeczywistość. Ocalenie i scalenie jednostki, pokonanie samotności i wyobcowania, możliwe staje się tylko na gruncie estetyki; piękno świata, to jedyna rzecz ? zdaniem Benna ? godna przetrwania.
Cykl Mózgi uzupełniony został pięcioma innymi nowelami Benna. Tom stanowi całość artystyczno-znaczeniową.
Dziecko wdrapuje się na kolana ojca. Patrzy mu w oczy i domaga się opowieści. Chce usłyszeć jak wygląda świat, pragnie nauczyć się, czym jest to, co go otacza. Skrzat chłonie każdy ruch powieki, kiwnięcie głową, obniżenie głosu. Staje się człowiekiem. Dorosły nie ma, komu wdrapać się na kolana, ale wciąż poszukuje. Książka, którą oddajemy w ręce czytelnika, to garść opowieści o tym, co ma znaczenie.
Mistrzowsko opowiedziane skomplikowane historie poszczególnych postaci, ich wielostronne, wnikliwe portrety psychologiczne, znakomite dialogi, intelektualny rozmach przedstawianych w powieści problemów, a przede wszystkim niecofanie się przed żadnym tabu, czynią z powieści Wildsteina wydarzenie artystyczne i intelektualne, stawiające autora Czasu niedokonanego wśród najwybitniejszych współczesnych polskich pisarzy.
prof. Włodzimierz Bolecki, krytyk literacki
Przeszłość niczym czarny kruk krąży nad bohaterami tej książki, bo też to historia jest tytułowym czasem niedokonanym, a nasza współczesność okaże się chwilami groteskową, częściej tragiczną, tego czasu kontynuacją. Teraźniejszość przeplata się więc nieustannie w Czasie niedokonanym z historią, polityka z metafizyką.
prof. Maciej Urbanowski, literaturoznawca
Niezwykła książka o trzech pokoleniach rodziny ? polskiej i żydowskiej ? i losach Polski wpisanych w duchową i polityczną historię Europy.
prof. Zdzisław Krasnodębski, filozof, socjolog
To powieść z epickim rozmachem, nie sposób się od niej oderwać. Losy czterech pokoleń rodziny Broków wpisują się w burzliwą historię ubiegłego stulecia, rekapitulują trudne doświadczenie XX wieku w naszej części Europy. Od lat czekaliśmy, by literatura polska zmierzyła się z tym wyzwaniem i oto wreszcie Wildstein podjął próbę. Nie wolno jej przeoczyć.
Wanda Zwinogrodzka, krytyk teatralny
Decyzja, by napisać powieść zamierzoną z takim rozmachem, jest decyzją filozoficzną. Założenie, że historia polityczna, kultura, ludzkie losy składają się w całość, którą można opisać w formie sagi przedstawiającej drogę kilku pokoleń, idzie pod prąd minimalistycznym modom literackim naszego czasu. Do tego niezwykle trudny temat polsko-żydowskich związków opowiedziany z perspektywy ludzi, którzy doświadczyli i uczestniczyli w chorobach, szaleństwach, grozie i nadziei XX wieku ? czyni tę książkę powieścią, którą trzeba przemyśleć i przedyskutować. Powieść odważna w zamyśle i w wykonaniu. Wywoła zachwyt, podziw, oburzenie i sprzeciw. Poruszająca książka. Naprawdę mocna rzecz.
Dariusz Karłowicz, filozof, redaktor ?Teologii Politycznej?
Bronisław Wildstein (ur. w 1952 r.), pisarz, dziennikarz, obecnie publicysta ?Rzeczpospolitej? i tygodnika ?Uważam Rze?. Ukończył polonistykę na UJ w Krakowie. W latach siedemdziesiątych działacz opozycji antykomunistycznej. Współtwórca i autor prasy podziemnej. Współzałożyciel Studenckiego Komitetu Solidarności w Krakowie (1977). W roku 1980 uczestniczył w zakładaniu Solidarności i NZS-u w Krakowie. Stan wojenny zastał go na Zachodzie. Współzałożyciel i w latach 1982-87 red. nacz. wydawanego w Paryżu miesięcznika ?Kontakt?. Publikował w prasie emigracyjnej i podziemnej. Paryski korespondent RWE: 1987-90. Z początkiem roku 1990 wraca do Polski, gdzie pełni funkcje m.in.: dyr. Radia Kraków; sek. red. ?Życia Warszawy?; zastępcy red. nacz. ?Życia?; prezesa TVP; publicysty ?Rzeczpospolitej? i tygodnika ?Wprost? oraz wielu innych periodyków. Prowadził audycje w radio i telewizji. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał m.in. nagrodę dziennikarską Dariusza Fikusa.
Rok 1920, Paryż. Tytułowy Nadsamiec postanawia udowodnić tezę o niewyczerpalności ludzkich sił, bijąc na gruncie erotyki eksperymentalnej rekord odnotowany przez starożytnego mędrca Teofrasta, wynoszący 70 razy z rzędu. Na drugim planie ? choć nie jest to żadną miarą plan pośledniejszy ? rozgrywa się obłąkańczy wyścig kolarskiego kwindemu (jego uczestnicy zostali poddani sterydowej kuracji, dającej im nadludzką moc) z pociągiem ekspresowym na trasie Paryż?Irkuck?Paryż.
Wyścig wygrywa jednak tajemniczy cyklista, którego niezmordowana krzepa nie potrzebuje ni chemicznego, ni metafizycznego wspomagania.
Pamiętniki Adama i Ewy to dwuczęściowa, genialna miniatura literacka, w której opowieści o życiu pierwszych rodziców towarzyszą subtelne tony humoru i wzruszenia. Książka jest błyskotliwą analizą natury kobiety i mężczyzny, a przede wszytkim hołdem złożonym wiernej i bezinteresownej miłości.
Jedna z najlepszych powieści Henry`ego Jamesa.
Maggie Verver, młoda dziedziczka milionowej fortuny oraz jej owdowiały ojciec Adam, znany kolekcjoner dzieł sztuki, wiodą wykwintne, dostatnie życie w Londynie. Oboje zawierają też związki małżeńskie: Maggie poślubia zubożałego włoskiego arystokratę, księcia Amerigo, Adam bierze za żonę przyjaciółkę swojej córki, piękną, lecz niezbyt posażną Charlotte Stant. Żadne z nich nie ma jednak pojęcia, że ich małżonkowie skrywają tajemnicę, której cenę przyjdzie zapłacić wszystkim.
?Złota czara?, jedno z ostatnich dzieł Henry?ego Jamesa, to doskonałe, przesycone intensywnymi emocjami studium zdrady, zazdrości i namiętności, które stanowi jednocześnie kontynuację i zupełnie nową interpretację tematu zderzenia amerykańskiej niewinności i europejskiego doświadczenia. Jedna z najwybitniejszych powieści, jakie wyszły spod pióra autora uważanego za kluczowego pisarza XIX-wiecznego realizmu, o której sam Henry James powiedział: ?Najlepsza książka, jaką kiedykolwiek stworzyłem?.
Druga z trzech powieści Reginy Doman, której głównymi bohaterami są Blanche i Bear. Jak się okazuje, pierwsza część powieści tylko pozornie zakończyła się baśniowym happy endem ?żyli długo i szczęśliwie?, bowiem zło, które ich prześladowało, nie zostało do końca pokonane i da o sobie znać w zupełnie nieoczekiwany sposób. Tym razem jego główny atak zostanie zwrócony przeciwko Blanche. Czy ma to coś wspólnego z trudną przeszłością Beara? Czy też Blanche została przypadkiem zaplątana w nową, niebezpieczną sieć zła? Czy uda im się na nowo odnaleźć w tym labiryncie przemocy, zemsty, fałszywych oskarżeń?
Akcja powieści toczy się wartko i trzyma w napięciu aż do ostatnich stron, pełna jest zaskakujących zwrotów oraz intrygujących sytuacji i postaci, których psychologiczny rysopis jest trudny do stworzenia niemal do samego końca.
Niewątpliwą atrakcją powieści jest fakt, że pierwszoplanowymi jej bohaterami, obok Blanche i Beara, autorka uczyniła Braci z Bronksu ? Franciszkanów Odnowy. Stanęli oni na życiowej drodze głównych bohaterów w najbardziej dramatycznym momencie.
Autorka była swego czasu wolontariuszką we fraterni Braci z Bronksu, potrafiła więc niezwykle wiernie i sugestywnie opisać ich życie i służbę najuboższym w tej nowojorskiej dzielnicy biedy, narkotyków i przemocy. Na kartach książki poznajemy ich początki. Ci nowi, niezwykle barwni bohaterowie wnoszą do książki dużo humoru (to najzabawniejszy spośród wszystkich trzech tomów powieści) oraz niezwykłego wprost ciepła. Czytelnik od pierwszych stron nabiera ogromnej sympatii do tych dobrodusznych, długobrodych, obutych w sandały, ubogich braci.
Fabuła powieści oparta jest na baśni braci Grimm Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków. Każdy czytelnik przyzna z pewnością, że autorka jest mistrzynią ?uwspółcześniania? starych baśni. Czytając powieść, wcale nie trzeba dopatrywać się analogii do baśniowych postaci czy sytuacji, ale jeśli chce się je dostrzec, wówczas lektura książki staje się jeszcze bardziej fascynująca.
Regina Doman (ur. w 1970 r. w Havertown, w Pensylwanii), amerykańska powieściopisarka katolicka, absolwentka Franciszkańskiego Uniwersytetu w Steubenville. Po ukończeniu studiów pracowała dla katolickiego magazynu ?Lay Witness? w Nowym Jorku, pisząc też teksty do wielu innych czasopism, m.in. ?YOU! Magazine?. W tym czasie współpracowała także jako wolontariuszka z Franciszkanami Odnowy, zwanymi Braćmi z Bronksu. W 1994 roku wyszła za mąż za Andrew Schmiedicke. Mają siedmioro dzieci. W 2006 roku stracili w wypadku czteroletniego syna Joshuę.
Wraz z mężem założyła wydawnictwo Chesterton Press.
W 2005 roku ukazała się płyta ze słuchowiskiem na podstawie powieści Cień Niedźwiedzia, które w 2009 roku otrzymało prestiżową nagrodę Sonic Society (kanadyjskiego stowarzyszenia zajmującego się promocją słuchowisk) dla najlepszego słuchowiska.
Na podstawie książki powstaje również film, którego premiera zapowiadana jest na czerwiec 2011 roku.
Wśród autorów, na których wzoruje się w swojej twórczości, wymienia G.K. Chestertona oraz C.S. Lewisa.
Teraz się nie umiera - to słowa jednej z bohaterek książki, wypowiedziane tuż po wojnie. Kobieta, do której są skierowane, chce zapomnieć o koszmarze, wrócić do normalnego życia.
Nie zdoła. Tego, co wojna zrobiła z ludźmi, nie da się naprawić.
10 opowiadań Ireny Krzywickiej.
Ich fabuła, chwilami na pozór prawdopodobna, jest bardziej wiarygodna, niż mogłoby się wydawać - pisze w posłowiu Andrzej Krzywicki.
Opowiadania Stefana Gajdy rozgrywają się na pograniczu realności i nierealności, zwyczajności i niesamowitości. Autor chce zaskoczyć czytelnika, dlatego ważny jest dla niego przewrotny pomysł, zabawa rzeczywistością, która odsłania dziwność świata. Ujawnia się tu tęsknota za wyjściem poza codzienność, przeżyciem czegoś niezwykłego. Bohaterowie swe pragnienia realizują w majakach sennych, narkotycznych, literackich, ponieważ tylko wyobraźnia pozwala na przeżycie wszystkiego, czego pragniemy, i jest najlepszym remedium na pospolitość, od której chcemy uciec.
Gabriela Matuszek
Iredyński manipuluje. Swoim bohaterem, własnym wizerunkiem, tradycjami literackimi, nawiązaniami, stylami, a nade wszystko ? czytelnikami. Protagonistą powieści Manipulacja jest artysta, który para się rzeźbą i tworzy instalacje, ale także który manipuluje, manipulacjom podlega i manipulacjom się przygląda. A rzecz się dzieje na styku jawy i snu, w mitycznym Zurychu, gdzie wernisaż zorganizowany przy użyciu kiszek zwierzęcych miesza się z Murzynem w osiemnastowiecznym fraku i różową kukłą śmierci z papier-mâché, gdzie anarchizujący wyznawcy goszyzmu rywalizują o swe racje z wewnętrznym demonem Stefana Pękały ? arcymuchą, gdzie stare spotyka się nowym, a ?poezja obrzydzenia? jest modna.
Iredyński wyśmiewa świat sztuki? Z pewnością. Śmieje się z siebie? Zapewne. Do tego ironizuje, droczy się, wykrzywia obraz. Jak pisał Piotr Bratkowski: ?W świecie, w którym panuje absolutna dominacja konwencjonalnych zachowań kulturowych, jedyną formą walki człowieka o własną tożsamość jest permanentna autokreacja?*. Ale gdzieś pod tym wszystkim odnaleźć można rozpaczliwą próbę ucieczki przed śmiercią, a przez groteskę, surrealizm i wulgarność realności przenika gorzka konstatacja, że uciec od śmierci nie można.
* Piotr Bratkowski, Historia jednej prowokacji, ?Literatura? 1988, nr 2 (luty).
Manipulacja mogłaby nosić tytuł Śmierć w Zurychu, jest bowiem wersją mitycznej opowieści o sztuce kuszonej przez Złe. Jak zwykle jest to historia artysty, który w połowie drogi swojego żywota udał się w niebezpieczną podróż w towarzystwie śmierci i diabła. (?) Iredyński w ogóle jest wyjątkiem na tle prozy, która zamienia się powoli w rodzaj stylizowanego pamiętnikarstwa. On operuje fabułą i fikcją i chce, jak się zdaje, pisać samym ?głosem literatury?. W tym głosie najbardziej słychać, jak zawsze, głos trochę starszych kolegów po piórze ? przyswojony, ale przez ironię. W Manipulacji pada pytanie, co zrobić z niższym humanizmem, gdy drzewo życia się starzeje? Co można zrobić wobec śmierci? Wobec śmierci nic nie można zrobić, tylko uznać, że jest jak jest, i starać się zachować formę. Życie staje się sztuką zachowania formy, a sztuka staje się sprawą rzemiosła.
Marta Piwińska
Manipulacja (?) jest próbą analizy momentu załamania się bohatera znanego z twórczości Iredyńskiego. Może użycie określenia ?załamanie się? nie jest w odniesieniu do rodzaju jego przeżyć całkiem stosowne ? bohater Manipulacji załamując się, tracąc przeświadczenie o przejrzystości świata, zyskuje dojrzałość, której wcześniej nie posiadał. Kiedyś, gdy miał czternaście lat, ?świat otworzył się przed nim jak brama, za którą było wszystko?. Teraz, po tych perypetiach, wie już, że to ?wszystko? nie jest dla niego, że zasięg jego ramion jest ograniczony.
Leszek Bugajski
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
