W kraju murem podzielonym na wiele sposobów: murem milczenia, murem obojętności, murem poprawności politycznej oraz staniem murem za własną racją, dialogi biologa i teologa mogą zainspirować do ponownego przyjrzenia się tajemnicy, jaką jest życie. Życzliwiej, bliżej, z ciekawością. Nadzieję na to daje książka „O naturze, duchu i materii".     W ciemności, w tajemnicy – jak widzi to Eckhart – nie ma ani czasu, ani światła, by móc oceniać. Jest tam tak intymnie, że nikt nawet nie zauważa naszego wyjścia czy powrotu… – zauważają autorzy książki „O NATURZE, DUCHU I MATERII” i zapraszają do pogłębionych rozważań na temat świata, który mamy szansę współtworzyć. Jeśli tylko potrafimy podążać za pytaniami i pytającymi, którzy nas do niej zbliżają…     Czym jest ta ciemność, której trzeba się bać i kto powiedział, że trzeba? Kim jest ten inny, którego trzeba się bać albo który powinien bać się nas i kto powiedział, że trzeba? Kim jest wreszcie ten lub ta, która pyta i dokąd prowadzą te wszystkie „niewygodne” pytania?     Rupert Sheldrake i Matthew Fox wracają do dawnego porządku widzenia świata, w którym natura była postrzegana przez ludzi jako żywy organizm i inspirują do tego, aby odnowić tę utraconą relację. W intymnej atmosferze, jaką oferuje dialog, zwracają uwagę na istotne, kontrowersyjne tematy.     Zaproszenie do ciemności…   W ciemności nie widać, czy na ścianach znajdują się krzyże, żydowskie gwiazdy czy buddyjskie statuetki. Nikt tego nie wie, więc każdy może zachować spokój. W takich warunkach nie będziemy ze sobą walczyć, lecz modlić się razem o zmianę. Szałasy potów są temu podobne. Gdy się jest w takim szałasie, nie widać, kto jest biały, kto jest Indianinem, kto – chrześcijaninem, a kto jeszcze innego wyznania, ponieważ jest tam ciemno. W takich warunkach można doświadczać bycia razem – zauważa Matthew Fox.   Czy jesteśmy gotowi na takie zjednoczenie? Co potrzebujemy zobaczyć i odpuścić, żeby dostrzec jednoczący potencjał natury i ciemności? O jaką zmianę możemy modlić się wspólnie?   Autorzy książki „O NATURZE, DUCHU I MATERII” (wcześniej znanej czytelnikom pod tytułem "Naturalna łaska. Dialogi o nauce i duchowości") z typową dla siebie erudycją oraz lekkością, dzielą się pytaniami, na które sami poszukują odpowiedzi. Przypominając tym samym, że prawda jest poszukiwaniem oraz że miłośnicy mądrości nie boją się dialogu.     Czym jest dusza?   Współczesna koncepcja pola zastąpiła starą koncepcję duszy i jest to fakt historyczny – pisze Rupert Sheldrake i dodaje:   Anima mundi, dusza Wszechświata, która według przedmechanistycznej kosmologii utrzymywała gwiazdy na swoim miejscu i była odpowiedzialna za ruch planet, została zastąpiona przez uniwersalne pole grawitacyjne, wszystko zawierającą i organizującą, niewidzialną zasadę. Pola elektromagnetyczne zastąpiły stare dusze elektryczne i magnetyczne. W biologii, pola morfogenetyczne, pola organizujące i kształtujące płód i rozwijający się organizm, zastąpiły wegetatywną duszę Arystotelesa i filozofów średniowiecznych. Uważam, że koncepcja pól pomaga wyjaśnić, a nawet zdemistyfikować niektóre aspekty dawniejszego użycia określenia dusza.   A czym jest dusza dla Ciebie? Masz ciekawość i odwagę odkrywania jej na nowo?   Obecnie znajdujemy się w pułapce z powodu ograniczonego słownictwa: gdy mówimy o umyśle, automatycznie myślimy o świadomości. Ale od czasów Kartezjusza, wielu ludzi, na przykład Freud i Jung, wskazywali na to, że większa część naszego umysłu jest nieświadoma. Musieliśmy ponownie odkryć nieświadome aspekty psyche. Ze względu na to, że są nieświadome, nie wiemy, ani gdzie się zaczynają, ani gdzie kończą –  zauważa Sheldrake i pyta:    Czy moja nieświadoma dusza jest ograniczona do mojego umysłu, czy też łączy mnie również z duszami innych ludzi, tworząc zbiorową nieświadomość, jak powiedziałby Jung? Jaki związek istnieje między zbiorową nieświadomością a pojedynczymi duszami czy polami zwierząt, roślin, Gai i kosmosu? Nie wiadomo.     Społeczność śniących istot   Dialogi Foxa i Sheldrake’a to bezdenna studnia inspiracji oraz kopalnia pomysłów na niebanalne rozważania. Fragmenty dotyczące duszy oraz świadomości mieszają się w niej z akapitami poświęconymi śnieniu, rytuałom, kultowi bogini oraz… najnowszym odkryciom fizyki i biologii. Treści te w doskonały sposób odpowiadają na potrzeby obu półkól mózgu – znosząc podział na humanistów i umysły ścisłe lub może zbliżając do siebie te dwa sposoby widzenia i opisu świata.   Gdy jesteśmy wolni od wszelkich myśli i wyobrażeń, wtedy nie ma nic, co odróżniałoby moją świadomość od twojej. Być może występuje jakieś połączenie między wszystkimi umysłami w stanie snu, jakaś społeczność śpiących istot. (…) Ciemność, jaką kultywują mistycy, daje nadzwyczajną zdolność przyjmowania. Podobnie ciemność naszego snu może dawać nam tę nadzwyczajną chłonność i wrażliwość, a źródłem marzeń sennych może być nie tylko nasza osobista podświadomość ani nawet zbiorowa podświadomość, ale o wiele większy układ wiążący nas z przyrodą o charakterze nieczłowieczym. (…) W ciemności umysł analityczny musi sobie uciąć drzemkę.  

Uciekając przed tyranią króla Manassesa, Jozue prowadzi wierną garstkę swojego ludu do nowego domu w Egipcie. Z upływem lat narasta w nim pragnienie zemsty. Oślepiony nienawiścią podejmuje nierozważne decyzje, narażając swoich bliskich na niebezpieczeństwo. Bóg jednak pomaga mu oczyścić się ze złych wspomnień i nieumiejętności wybaczenia. Jozue doznaje niespodziewanego przebudzenia miłości. Co będzie musiał zrobić, aby uchwycić ten dar, który jego niebiański Ojciec przygotował dla niego... i dla ludu wybranego? LYNN AUSTIN trzykrotnie otrzymywała nagrodę Christy za powieści historyczne: Ukryte miejsca, Świeca w ciemności i Fire by Night. Oprócz pisania Lynn często wykłada podczas konferencji, rekolekcji i innych imprez kościelnych czy szkolnych. Z mężem i trójką dzieci mieszka w Illinois.

To NIE jest kolejna pozycja, która będzie próbowała Cię przekonać, że Design Thinking to lek na całe zło. To zestaw praktycznych narzędzi, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć Twoich klientów, a w efekcie stworzyć mądre i potrzebne rozwiązania. Fiszka po fiszce nauczysz się tworzyć ofertę, która pozwoli Ci wyróżnić się na rynku i dostarczy świetnych doświadczeń jej odbiorcom. Spójrz na swoje działania z innej perspektywy! Rozwiń się! Teraz!

To NIE jest kolejny poradnik o komunikowaniu w pracy. To narzędzie edukacyjne, dzięki któremu dowiesz się, jak lepiej mówić, a przede wszystkim - jak lepiej słuchać. Nauczysz się kształtować empatię. Minimum teorii i solidna porcja praktyk. Bo komunikacja to narzędzie - najlepsze narzędzie do budowania relacji. Warto używać go z pełną świadomością. By osiągać swoje cele i budować lepsze relacje. Rozwiń się! Teraz!

To NIE jest kolejny poradnik o asertywności. To narzędzie edukacyjne, dzięki któremu przekonasz się, że asertywność to coś więcej niż umiejętność odmawiania. Fiszka po fiszce poznasz narzędzia budowania asertywnej postawy i nauczysz się, że możesz sięgać po swoje, nie raniąc innych. Wzmocnisz samoocenę i zaczniesz asertywnie komunikować swoje potrzeby. Tylko niezbędna teoria oraz konkretne i proste ćwiczenia. Rozwiń się! Teraz!

Książeczka przybliża metodę spotkań w małych grupach. Pozycja szczególnie cenna dla każdego animatora.Na okładce: Św. Kasper del Bufalo, założyciel Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa (1798-1837)

Celem tej książki jest przyjrzenie się szeroko definiowanej problematyce (historii) ciała człowieka poprzez pryzmat wytwarzanych przez nie wydzielin/płynów/substancji itd. Zagadnienie to, mieszczące się zazwyczaj w sferze tabu, traktowane wprost, w sposób bezpośredni i całościowy, nie należało dotąd do najczęściej podejmowanych wątków w polskim piśmiennictwie (choć trzeba przyznać, że sytuacja ta powoli się zmienia). Zasadniczym zadaniem projektu było zatem skonstruowanie wyczerpującej, wielokontekstowej oraz wieloaspektowej wypowiedzi o ""ciele potwornym"" interpretowanym w kontekście ""cieknących z niego płynów"". Różnorodność spojrzeń badawczych, jakie wykorzystane zostały w poszczególnych tekstach, w konsekwencji przyczyniła się do stworzenia rozbudowanej narracji na temat zastanawiającej (nie)obecności ""problemu"" wydzielin we (współczesnym) życiu społeczno-kulturowym.

Czy twórczości można się nauczyć?Czy można ją trenować i rozwijać, jak trenuje i rozwija się mięśnie?Czy warto być twórczym?Trening twórczości to podręcznik sprawdzonych metod, ćwiczeń i sposobów oddziaływania, które rozwijają twórcze myślenie i działanie, a przy okazji są świetną zabawą. Zostały opracowane bardzo starannie przez grono dociekliwych naukowców i praktyków. Książka pokazuje mnóstwo praktycznych zadań i analizuje ich wpływ na rozwój twórczości.Jest to świetny przewodnik dla psychologów, trenerów, rodziców, szefów i wszystkich, którzy chcieliby pobudzać kreatywność w swoim otoczeniu. Dziesiątki ćwiczeń, zestaw problemów dyżurnych do pracy na sesjach kreatywnych i ćwiczenia na rozgrzewkę.Zawarte w książce ćwiczenia oprócz twórczości rozwijają też skutecznie komunikację i sprzyjają budowaniu relacji międzyludzkich.Chociaż głównym adresatem tej książki są osoby organizujące treningi w ścisłym sensie, zwłaszcza treningi grupowe, istnieje możliwość jej wykorzystania w sytuacjach mniej standardowych, na przykład w szkole. Przypuśćmy, że nauczyciel biologii uczy o tym, w jaki sposób wirus atakuje komórkę: wprowadza on do wnętrza komórki swój materiał genetyczny, który replikując się, zakłóca metabolizm komórki-nosiciela aż do jej zniszczenia. Postępuje więc tak, jak oddział dywersantów na tyłach nieprzyjacielskiej armii. Być może analogia mogłaby być bardziej trafna, chodzi jednak o to, aby w ogóle nauczać w konwencji analogii i metafory. Takie nauczanie bliższe jest myśleniu twórczemu, a przecież uczymy się najlepiej wtedy, gdy robimy wynalazki (Piaget). Inaczej mówiąc, wykorzystanie analogii, metafory lub innego narzędzia twórczości sprawia, że uczeń zdobywa wiedzę w sposób bardziej trwały i bardziej atrakcyjny, niż dzieje się to w wypadku klasycznych zabiegów metodycznych.

"Chorał Kościoła zachodniego – podręcznik" (tytuł ang. "Western plainchant: a handbook", Oxford University Press) Davida Hileya to fundamentalna pozycja, która w sposób systematyczny, jasny i wyczerpujący porusza problematykę związaną z historią, systematyką, notacją, znaczeniem i interpretacją chorału gregoriańskiego. Książka autorstwa Davida Hilleya, profesora Instytutu Muzykologii w Ratyzbonie, jest pozycją bardzo cenioną wśród muzykologów i specjalistów w dziedzinie chorału, wyczerpująco i klarownie wprowadzającą w jego świat i jest podręcznikiem przydatnym zarówno dla osób, które dopiero poznają to zagadnienie, jak i do pogłębionych studiów. Podręcznik omawia wszelkie kwestie związane ze śpiewem kościoła, od opisu nabożeństw, do których śpiew chorałowy był przeznaczony, różnych rodzajów chorału oraz typów notacji począwszy, poprzez opis średniowiecznych źródeł i traktatów teoretycznych, rozwój repertuaru od czasów najstarszych, aż do odnowienia roli tego śpiewu we współczesności. Znajdziemy też porównanie różnic i relacji pomiędzy chorałem gregoriańskim a starorzymskim, ambrozjańskim, mozarabskim i innymi tradycjami chorałowymi, poznamy jego najważniejsze centra i historię rozprzestrzeniania się chorału w Europie. Książka zawiera ponad 200 wartościowych przykładów muzycznych, a także odniesienia do niezwykle szerokiej bibliografii, dając wskazówki do jeszcze bardziej szczegółowych studiów. Wydanie polskie jest najnowszą, aktualizowaną przez autora wersją książki.

Wojny z Zakonem Krzyżackim odegrały istotną rolę w dziejach Polski Piastowskiej i Jagiellońskiej od XIV aż do początków XVI stulecia. Rezultatami tych wojen stały się nie tylko traktaty pokojowe, lecz także doświadczenia polityczno-militarne oraz poniesione straty materialne. Poznanie poważnego wysiłku zbrojnego, finansowego i dyplomatycznego, jaki musiał być poniesiony dla złamania przewagi niemieckich rycerzy zakonnych i zapewnienia Polsce i Litwie należnego im miejsca nad dolną Wisłą i Niemnem, pozwala lepiej zrozumieć istotę konfliktu Polski, a od roku 1409 także Litwy z Zakonem Krzyżackim w Prusach i po części w Inflantach. Badania polskie nad tymi problemami mają dosyć dawną metrykę, sięgającą początków XX stulecia. Powstały wówczas poważne studia, które – polemizując z historiografią niemiecko-pruską – stworzyły podwaliny nowoczesnej historiografii polskiej, związanej przede wszystkim z bitwą grunwaldzką (Stanisław Kujot). W okresie Polski Odrodzonej rozwinęły się badania szczególnie w odniesieniu do wojen czasów Władysława Łokietka i bitwy pod Płowcami (Stanisław Zajączkowski), kampanii grunwaldzkiej (Otton Laskowski) oraz wojny trzynastoletniej (Karol Górski). Po roku 1945 nasiliły się poważnie badania odnoszące się do kampanii grunwaldzkiej (Stefan Maria Kuczyński, Andrzej Nadolski) i wojny trzynastoletniej oraz ostatniej „wojny pruskiej” z początków XVI w. (Marian Biskup). W dorobku tym, wzbogacanym ujęciami historiografii niemieckiej, a w ostatnich latach także szwedzkiej (prace Svena Ekdahla) zaznaczyła się przewaga ujęć analitycznych oraz opracowań jedynie poszczególnych fragmentów walki Polski i Litwy z Zakonem Krzyżackim, bez dążenia do opracowania całościowej syntezy. Na podstawie dotychczasowego znacznego dorobku polskiej i obcej historiografii możliwe stało się jego podsumowanie i ukazanie całości zmagań Polski z Zakonem w latach 1308-1521, tj. w okresie ponad dwóch wieków. Zadanie takie próbuję realizować w niniejszej książce, starając się zbilansować pokaźny dorobek poprzedników, częściowo i własnych badań. W toku pisania okazało się jednak konieczne dopracowanie tzw. małych wojen z lat 1414-1435, które w stopniu wyraźnie niewystarczającym były dotąd uwzględniane przez badaczy. Dla tego okresu podjąłem więc próbę pełniejszej analizy (rozdz. IV-V), opartej głównie na materiale źródłowym.

W 1514 r. w Moskwie podpisano rosyjsko-niemiecki sojusz zaczepno-odporny, wymierzony w Polskę. Nad państwem Zygmunta I zawisła groźba uderzenia oskrzydlającego. Dopiero udana interwencja polskiej dyplomacji w czasie zjazdu wiedeńskiego w 1515 r. doprowadziła do zawarcia porozumienia z Maksymilianem I, mocą którego uznawał on stan prawny Prus z 1467 r. i rezygnował z sojuszu z Rosją. Rozstrzygnięcie sprawy hołdu zawieszono na 5 lat... W swojej książce Marian Biskup omawia przyczyny oraz potencjał stron walczących w "Wojnie Pruskiej", fazy działań militarnych, próby rozjemstwa oraz pertraktacji pokojowych, a także dokonuje ogólnej charakterystyki lat 1519-1521. W aneksach znajdziemy zestawienie rotmistrzów oraz rot konnych i pieszych.

Praca Mariana Biskupa składa się z trzech części. W pierwszej, autor omawia ogólne przyczyny wojny trzynastoletniej, przedstawiając w najogólniejszych tylko zarysach przeobrażenia wewnętrzne zachodzące w państwie zakonnym połowy XV w., opozycję stanów pruskich i ich poddanie się Polsce w lutym 1454 r. Więcej uwagi poświęcono analizie potencjału zbrojnego i wojskowości stron walczących z uwzględnieniem wpływów niemieckiej i czeskiej sztuki wojskowej. W części drugiej i trzeciej ukazano zasadniczy zrąb działań militarnych i polityczno-dyplomatycznych lat 1454-1466 oraz rokowania pokojowe z lat 1464-1466, uwieńczone zawarciem traktatu toruńskiego. W części podsumowującej omówione zostały zagadnienia wojskowości tego okresu. Autor podjął próbę analizy charakteru wojsk zaciężnych, jak również poruszył niektóre kwestie finansowe wojny oraz jej wpływ na przeobrażenia wewnętrzne Polski, Prus i Zakonu Krzyżackiego.

Wizjonerskie organizacje skuteczne praktyki na

Bauman czynić swojskie obcym rozmowa petera ha

Wiosną 1957 roku, w wieku osiemdziesięciu czterech lat, Carl Gustav Jung, po długich namowach zdecydował się opowiedzieć historię swojego życia. Była to trwająca kilka lat seria rozmów z koleżanką i przyjaciółką Anielą Jaffé. Pierwsze oraz ostatnie rozdziały napisał Jung samodzielnie, niektóre są adaptacjami wcześniej publikowanych esejów, pozostałe to autoryzowany wywiad z redakcją i poprawkami Junga. Jung opisał swoje życie poczynając od najwcześniejszych wspomnień, snów i wizji z okresu dzieciństwa. Wspomina lata nauki w szkole, okres studiów medycznych w Bazylei małżeństwo i życie rodzinne a także liczne, nieraz egzotyczne podróże. Trzeba podkreślić, że Jung był intelektualnym klejnotem końca XIX w. – w tamtym stuleciu urodził się i odebrał edukację ukończył medycynę (specjalizacja w psychiatrii) i w wieku 27 lat obronił doktorat na Uniwersytecie w Zurychu. Był profesorem Politechniki Federalnej w Zurychu i Uniwersytetu w Bazylei, otrzymał szereg tytułów honoris causa na wielu uniwersytetach świata, znał gruntownie historię i mitologię tak współczesną jak i starożytną w czym pomocna była biegłość w łacinie, grece, francuskim, czy angielskim, znał także podstawy arabskiego oraz swahili. To bogate podłoże intelektualne owocowało ideami, które wyrażone i sformułowane przez Junga zmieniły świat, jaki znamy, pozostawiając nam obraz psychologii człowieka, która pomaga jednostkom zrozumieć własne życie oraz stanowi mapę drogową pomocną w bardziej świadomym i wypełnionym większym sensem życiu. Ta wyjątkowa autobiografia, w przeciwieństwie do większości podobnych publikacji nie jest chronologiczną serią dat, wydarzeń i spotkanych ludzi, ale przede wszystkim fascynującym spojrzeniem na wewnętrzne doświadczenia Junga, jego marzeń, wizji i doświadczeń, które ukształtowały rozumienie psychiki człowieka XX w. Dzieląc się swoimi snami, Jung pokazuje, jak ważne jest stosowanie interpretacji marzeń sennych w celu zrozumienia własnego życia; sposobu, w jaki funkcjonujemy w świecie, powtarzających się wzorców, które nieświadomie kierują naszymi zdarzeniami i wyborami, a także jak uczyć się interpretacji snów, aby uzyskać dostęp do naszej wewnętrznej mądrości, pozwalającej przekształcać i osiągać potencjał każdego człowieka. We „Wspomnieniach, snach wizjach” Jung opowiada także o swoich związkach z Zygmuntem Freudem i ich rozstaniu, co doprowadziło do „nocnej podróży” Junga. Być może właśnie ta uzdrawiająca podróż i jego własne doświadczenie ze zranieniem oraz traumami z dzieciństwa uczyniło Junga wielkim uzdrowicielem oraz przykładem i nadzieją dla milionów ludzi na całym świecie (tak przynajmniej uważa wielu analityków i psychoterapeutów z różnych szkół – np. Winnicot). W tej książce, w przystępny i zrozumiały sposób Jung dzieli się spostrzeżeniami na temat teorii oraz praktyki psychiatrycznej i psychoanalitycznej, wyjaśnia skąd się wzięły i jak powstawały niektóre z kluczowych pojęć analizy jungowskiej, jak typy psychologiczne, ekstrawertyzm, introwertyzm, persona, cień, anima / animus, Jaźń pojęcie nieświadomości indywidualnej i zbiorowej czy synchroniczność. Opisuje także tło, treść (w skróconych omówieniach) oraz własne refleksje na temat swoich kluczowych prac, takich jak typy psychologiczne, symbole transformacji, energii psychicznej, relacje między ego a nieświadomością i wiele innych. Jest to fascynująca podróż rzucająca tło oraz będąca zarazem gruntowną i przydatną podstawą pozwalającą lepiej rozumieć inne pisma Junga. Jeśli czytelnik nie zna prac Junga – to zdecydowanie warto zacząć wszelką lekturę jego spuścizny właśnie od tej pozycji. Dla czytelników, którzy są miłośnikami listów, książka zawiera wcześniej niepublikowaną korespondencję pomiędzy Jungiem a Freudem oraz innymi znaczącymi osobami. W miarę lektury czytelnik zauważy, że Jung to równie charyzmatyczny, co zajmujący i dowcipny gawędziarz, zaś „Wspomnienia, sny, myśli” okażą się wciągającym, fascynującym, łatwym w czytaniu dziełem, pełnym bogatych opisów i anegdot o życiu wewnętrznym (i zewnętrznym!) tego wielkiego umysłu XX stulecia. A przy tym wszystkim Jung prezentuje pełną skromności i pokory, głęboką i nie pozbawioną humoru, bardzo rzadko spotykaną świadomość. Na łamach książki przewija się teza, że cała wiedza i dzieło Junga – jego zdaniem – wcale nie należy do niego, ani nie jest jego osobistym „wytworem”. Z niezwykłą pokorą i skromnością Jung sugeruje, że to, co dane mu było opisać i doświadczyć jest raczej przepływem pewnej uniwersalnej wiedzy, której jedynie w swoim jednostkowym, ponad 80-letnim życiu autor pozwolił zaistnieć i wyrazić bądź nadać formę. Już w latach 30-tych XX w. pisze mianowicie: (…) Chociaż powstają one (powszechnie akceptowane idee) w określonym czasie, to są i zawsze były bezczasowe; wyłaniają się z tego obszaru pro-kreatywnego życia psyche, z którego efemeryczny umysł pojedynczego człowieka wzrasta na podobieństwo rośliny, rozkwita, wydaje owoc i nasienie, a później usycha i obumiera. Idee wyskakują ze źródła, które nie mieści się w zakresie osobistego życia pojedynczej osoby. My nie tworzymy idei; to one nas tworzą. C.G. Jung; („Modern Man in Search of a Soul” Harcourt, Brace&World, Inc. str.115) Na początku autobiografii Jung ujmuje to takimi słowy: „Życie zawsze przypominało mi roślinę żyjącą ze swego kłącza. Właściwe życie rośliny jest niewidoczne, tkwi bowiem w kłączu. To, co można ujrzeć nad powierzchnią gruntu, wytrzymuje zaledwie jedno lato, później więdnie — efemeryczna zjawa. Kiedy się pomyśli o nieustannym powstawaniu i przemijaniu życia i kultur, odnosi się wrażenie, że to nieskończona marność; nigdy jednak nie straciłem poczucia, że jest to coś, co żyje i trwa w ciągu wieczystej przemiany. To, co widać, to kwiat — kwiat przemija. Kłącze trwa. W gruncie rzeczy godne opowiadania wydają mi się te tylko wydarzenia z mego życia, w których świat nieprzemijający wdziera się w świat, który przemija. Dlatego też mówię głównie o przeżyciach wewnętrznych. Do nich należą moje sny i marzenia. One też stanowiły tworzywo mej pracy naukowej.” Książka „Wspomnienia, sny, myśli” ukazała się w kilkudziesięciu językach świata, w milionach egzemplarzy stanowiąc nieustającą inspirację dla milionów ludzi na całym świecie.

Nakładem wydawnictwa Fundacji Instytut Globalizacji ukazała się bestsellerowa biografia nawróconej komunistki Belli V. Dodd. W swojej książce pt. „Szkoła ciemności”, wydawanej po raz pierwszy w Polsce, autorka ujawnia, w jaki sposób komuniści wykorzystywali Związek Nauczycieli oraz inne centrale związkowe do uzyskiwania wpływów politycznych. Pokazuje też, w jaki sposób, komuniści i socjaliści, za pomocą niszczenia Kościoła oraz doktryny LGBT, próbowali narzucić światu nowy porządek. Niebezpodstawne są analogie do bieżącej sytuacji politycznej w Polsce i w Unii Europejskiej. Bella Visano Dodd (1904-1969) była wpływową funkcjonariuszką Komunistycznej Partii USA, w 1950 roku porzuciła komunizm i powróciła do Kościoła za sprawą abp Fultona J. Sheena. Jej zeznania przed Komisją do spraw Działalności Antyamerykańskiej są ważnym źródłem w badaniu dziejów komunistycznej konspiracji na świecie. Mówiła w nich: „W końcu lat dwudziestych i w latach trzydziestych osobiście popchnęłam setki mężczyzn do kapłaństwa, aby osłabić Kościół katolicki od środka. Był pomysł, żeby ci mężczyźni otrzymali święcenia i awansowali na wpływowe stanowiska jako prałaci i biskupi. Właśnie obecnie są na najwyższych stanowiskach i pracują nad zmianami, aby osłabić skuteczność Kościoła w zmaganiu z komunizmem”.

Monografia Karola Muszyńskiego jest publikacją bardzo cenną. Zwrócę uwagę na jej główne walory: zawiera szczegółowe omówienie procesów społeczno-gospodarczych, przytacza kluczowe statystyki oraz daje wielostronną wiedzę encyklopedyczną o stosunkach pracy po 2008 roku. [...] Zamiarem Autora było przyjęcie perspektywy nowego instytucjonalizmu z zakresu socjologii prawa i socjologii ekonomicznej oraz doktryny prawa pracy, a także zastosowanie tego wielowymiarowego aparatu do analizy przemian w regulacjach dotyczących głównie rynku pracy. Autor nie ograniczył się do stosowania narzędzi zastanych, lecz opracował własny schemat teoretyczny, a ponadto rozszerzył treść pojęć funkcjonujących w literaturze przedmiotu. [...] W tym względzie Karola Muszyńskiego charakteryzuje śmiałość w konstruowaniu własnej perspektywy, czy może nawet własnego paradygmatu. z recenzji prof. dr. hab. Juliusza Gardawskiego Karol Muszyński doktor nauk prawnych, pracownik Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, badacz stowarzyszony w Centrum Edukacji Prawniczej i Teorii Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Członek zarządu i współzałożyciel Fundacji Kaleckiego. W przeszłości wizytował m.in. European Trade Union Institute oraz International Institute for the Sociology of Law. Jego zainteresowania obejmuja prawo i rynek pracy, socjologię prawa i problematykę dosteępu do prawa.

Bożonarodzeniowa historia"" to ciepła, pełna radości i optymizmu opowieść o czwórce młodych ludzi, których losy splatają się ze sobą nierozerwalnie. Każde z nich żyje w swoim bezpiecznym, poukładanym świecie i nawet nie podejrzewa, że w przeciągu dwóch tygodni ich dotychczasowa egzystencja może ulec całkowitej przemianie. A wszystko zaczyna się niewinnie od błahego, ale jakże brzemiennego w skutki wydarzenia.Pewnego dnia w biurze brata Julki pojawia się sympatyczna nieznajoma Agnieszka. Dziewczyna pośredniczy w przekazaniu życzeń świątecznych. Do kartki zostaje dołączona prośba o wsparcie dla ośrodka pomocy społecznej. Spotkanie wywraca do góry nogami całe życie prezesa Czarneckiego. Mężczyzna nie potrafi zapomnieć o uroczej interesantce i bezskutecznie usiłuje ją odnaleźć. Julka z kolei spotyka gburowatego Kojota Piotrka. Chłopak na pierwszy rzut oka zdaje się całkowicie ignorować jej obecność, lecz w rzeczywistości z sobie tylko właściwym wdziękiem mrukliwego i nieśmiałego amanta czyni liczne podchody, aby zdobyć jej wzajemność...Powieść (nie tylko dla młodzieży!) swoim przesłaniem nawiązuje do ""Opowieści wigilijnej"" Dickensa. I podobnie jak zlodowaciałe serce Scrooge'a tuż przed świętami zostaje roztopione, tak w ""Bożonarodzeniowej historii"" w sercu egoistycznego bohatera rodzi się Bóg.

Kolejny bestseller autora Paradoksu Szympansa! Milczący przewodnicy to książka, która w przystępny sposób opisuje niektóre aspekty neuronauki i psychologii rozwijającego się mózgu, podświadomości, zachowań, formowania się nawyków i innych powiązanych tematów. Następnie przedstawia czytelnikowi dziesięć przykładowych pomocnych nawyków i oferuje mu praktyczne pomysły i sugestie, ułatwiające autoanalizę. Książka ma dwa cele: Pomóc czytelnikowi zrozumieć możliwe źródła niezdrowych i destrukcyjnych wyuczonych zachowań i przekonań, a następnie przedstawić mu sposoby na zastąpienie ich konstruktywnymi nawykami. Wesprzeć rodziców, nauczycieli i opiekunów w pracy z dziećmi i zaoferować im konkretne pomysły na to, jak pomóc dzieciom rozwijać zdrowe i konstruktywne nawyki, zapobiegając jednocześnie powstawaniu tych niezdrowych i destrukcyjnych. Przykłady niekonstruktywnego myślenia, zachowań i nawyków, które można zmienić: Przesadny samokrytycyzm Lęk przed porażką i morderczy perfekcjonizm Zamartwianie się i reagowanie na trudności w przesadny sposób Prokrastynacja, czyli nawyk przekładania na później Niskie poczucie własnej wartości Przykłady konstruktywnego myślenia, zachowań i nawyków: Przechodzenie do porządku dziennego nad błędami Pozytywne myślenie Umiejętność mówienia o uczuciach Umiejętność szukania pomocy Proaktywność

Rozmyślania o fajce i tytoniu to eseistyczny przewodnik po kulturze palenia fajek i sztuce ich wytwarzania. Autor od sześćdziesięciu lat palący i kolekcjonujący fajki jest posiadaczem wielu bezcennych eksponatów fajczarskich. Ich historie, prezentowane w książce, są niezwykłym obrazem wielowiekowej tradycji, popularnej niegdyś na całym świecie.?