Nasze myśli – zarówno negatywne, jak i pozytywne – dostarczają nam materiału do oceniania innych i siebie. Wywierają na nas wpływ i, w taki lub inny sposób, popychają do działania. Kształtują naszą osobowość i kierują naszym zachowaniem. Książka Joëla Pralonga nie oferuje ani żadnej techniki, ani nowej „sztuczki” pokazującej sposób uwolnienia się od niepokoju. Autor chciałby zaprosić czytelnika do tego, aby za przykładem dawnych mnichów, pozwolił Bogu „oddychać” w sobie. Nauczanie ojców pustyni chce zaprowadzić nas do hezychii, oznaczającej z gr. „równowagę, odpoczynek, pokój, łagodność, wewnętrzną ciszę, samotnię”.  

Współczesne nauki medyczne i przyrodnicze posiadają ogromne możliwości ingerencji w rozwój zygoty, embrionu i płodu ludzkiego. Społeczne oceny takich praktyk dalekie są od zgodności, a regulacja prawna budzi wiele zastrzeżeń. Prezentowana książka zajmuje się problemami badań nad embrionami ludzkimi z trzech perspektyw. Część autorów skupia się na języku dyskusji bioetycznych, komentując najczęściej używane pojęcia w świetle dorobku nauk przyrodniczych i medycznych, antropologii, a także nauk społecznych i prawnych. Inni autorzy rozwijają zagadnienia filozoficzne i etyczne, aby móc uzasadniać określone rozstrzygnięcia bioetyczne. Prezentowane są przy tym stanowiska wspierające oraz krytyczne. Trzecia grupa wypowiedzi odnosi się wprost do współczesnej praktyki prawa międzynarodowego oraz do konkretnych doświadczeń związanych z badaniami nad ludzkimi embrionami.

"Wrócił z pracy, fajrant, i nagle przestał żyć. Pogotowie, reanimacja, policja, zwłoki odwiezione. Zabrany. Zabrakło czasu na pożegnanie, zabrakło czasu na zrozumienie". To obrazek z życia wzięty. Opis śmierci, która jak złodziej włamuje się do domu dwojga małżonków. Pustoszy, zabiera, rodzi smutek, a życie kobiety zmienia w mgnieniu oka. Ale czy to koniec? Ta książka to ciepły i wrażliwy towarzysz dla owdowiałych kobiet, aby poradziły sobie z bólem po stracie męża i ułożyły życie na nowo. Daje nadzieję, że któregoś dnia słońce znowu wyjrzy zza chmur. I będzie pięknie, choć inaczej. ANGELIKA DAIKER jest doktorem teologii, pracuje jako referent do spraw opieki nad umierającymi i osobami po stracie bliskich. Towarzyszy ludziom w żałobie, oferując im terapię indywidualną i grupową. Kształci również terapeutów, którzy opiekują się osobami w żałobie.  

Celem niniejszej publikacji jest zaprezentowanie najnowszego dorobku socjologii edukacji i wychowania. Poruszone w niej zagadnienia i problemy wiążą się bezpośrednio z debatami nad systemem nauczania w Polsce. Problematyka edukacji wymaga obecnie zaangażowania specjalistów z rozmaitych dziedzin, poczynając od socjologów, pedagogów i psychologach, a kończąc na ekonomistach i politykach. Książka adresowana jest do studentów i wykładowców akademickich socjologii, pedagogiki, psychologii, polityki społecznej czy nauk o rodzinie. Zainteresuje też z pewnością nauczycieli, metodyków, a także działaczy oświatowych i samorządowych zajmujących się edukacją.

Książka niniejsza traktuje o podobieństwach między komunizmem i socjalizmem a liberalną demokracją. Człowiek socjalistyczny i liberalno-demokratyczny nie tylko nie mają pamięci, lecz z nią walczą, relatywizują jej przekaz. Oba ustroje wytwarzają ? przynajmniej w warstwie oficjalnej wykładni ideologicznej ? takie nastawienie do świata, dzięki któremu człowiek czuje się znacznie swobodniej niż kiedykolwiek w przeszłości. Zrzuca z siebie ogromną część związków lojalnościowych i zobowiązań, jakie go do tej pory pętały: religijne, obyczajowe, narodowe, środowiskowe, tradycyjne, autorytetowe. We współczesnym świecie w coraz większym stopniu bierze się w obronę rzeczy wulgarne, brzydkie i oburzające, które naturalnie określają aspiracje człowieka liberalno-demokratycznego, co ten coraz śmielej i z coraz mniejszym wstydem potwierdza. ?Zarówno komunizm (socjalizm), jak i liberalna demokracja są ustrojami, które w zamierzeniu mają zmieniać rzeczywistość na lepszą. Są - jak się dzisiaj mówi obowiązującym żargonem ? projektami modernizacyjnymi. Oba wyrastają z przekonania, że świat taki, jaki jest, nie może być tolerowany, że powinien być zmieniony, że to, co stare, powinno być zastąpione nowym. Oba są ustrojami silnie i - by tak rzec - niecierpliwie ingerującymi w materię społeczną i oba uzasadniają tę ingerencję argumentem, że prowadzi to do polepszenia stanu rzeczy przez ?unowocześnienie?. Fragment Wstępu

Eseje bestsellerowej polskiej pisarki, laureatki Nagrody Literackiej Nike.Czy zwierzęta noszą maski? I co się kryje w ich oczach, skoro ,,nie ma tam duszy""? Czy możliwa jest heterotopia - świat radykalnie inny od naszego, gdzie ,,nie ma mowy o zabijaniu i zjadaniu"", bo Inni to ,,partnerzy, bliscy""? Gdzie zamiast wiedzy-władzy mamy strategię świadomej niewiedzy, a zamiast dominacji - współodczuwanie? Balansując na granicy literackiej mitologii i krytycznej eseistyki, Olga Tokarczuk opowiada nam o ciele, seksualności i śmierci, o uwikłaniu w płeć i uwiedzeniu darkroomem. O Michelu Faberze i Matriksie. A także o swoich podróżach, mapach lęków i lądów, ulicach Amsterdamu i horyzoncie Masywu Ślęży.Jeśli świat tworzony przez Olgę jest nieco lepszy niż ten, w którym żyjemy, to nie przez przemilczenie jego bolesnych miejsc, tylko dzięki przemodelowaniu go na miarę człowieka myślącego, wnikliwego, wrażliwego, współczującego - takiego, jakim jest autorka.Kinga Dunin, fragment wstępuOlga Tokarczuk (ur. 1962) - jedna z najpopularniejszych i poczytniejszych polskich pisarek, laureatka wielu prestiżowych nagród, w tym nagrody Nike 2008 (za Biegunów). Kilkakrotna laureatka nagrody czytelników Nike. Jej powieść Dom dzienny, dom nocny znalazła się na tzw. krótkiej liście nominowanych do Międzynarodowej Dublińskiej Nagrody Literackiej IMPAC. Należy do grona najczęściej tłumaczonych polskich pisarzy. Prawa do tłumaczenia jej książek zostały sprzedane już do ponad dwudziestu krajów.W świecie Olgi Tokarczuk niedźwiedź stoi w kolejce przy kiosku, a pstrąg w migdałach z opowiadania Bardo. Szopka pojawia się na stole w restauracji, do którego zaproszono autorkę, choć żałowano nieco, że odmówiła wymyślonej przez siebie szopce istnienia w twardej rzeczywistości.Moment niedźwiedzia to książka o budowaniu własnego miejsca w świecie i języku. A to proces niełatwy i nigdy niekończący się. W zbiorze tekstów Tokarczuk możemy obserwować, jak tworzy ona swoją heterotopię personapolis. Jest to miasto trochę podobne do Amsterdamu, ale również do Barda i Wałbrzycha. Jak wspomniany pstrąg w migdałach istnieje jednocześnie w tekście literackim i empirycznym doświadczeniu. W swojej posthumanistycznej heterotopii pisarka toczy dialog z J. M. Coetzeem i stworzoną przez niego literacką postacią, Elizabeth Costello, bo oboje są równie prawdziwi.W tekstach Tokarczuk podważona zostaje cezura między naturą a kulturą, kobietą i mężczyzną, prawdą życia i opowieści.Joanna Bator

Pakiet książka i audiobook, to doskonałe rozwiązanie dla wszystkich, którzy chcą mieć książkę ze sobą zawsze i wszędzie! Każdego dnia stajemy przed wyzwaniem, jakim jest nakłanianie innych, by robili to, co chcemy. Ale co sprawia, że ludzie zgadzają się spełniać nasze prośby? Ta książka, oparta na wynikach prowadzonych od 60 lat badań nad psychologią perswazji, zawiera wiele wartościowych spostrzeżeń, które pomogą ci zwiększyć siłę przekonywania w pracy i w domu. MAŁA ZMIANA MOŻE RADYKALNIE ZWIĘKSZYĆ TWOJĄ SIŁĘ PERSWAZJI! • Jaki wyrób papierniczy może istotnie zwiększyć skuteczność twoich prób wpływania na innych? • Którego słowa powinieneś zacząć dziś używać, by zwiększyć swą siłę przekonywania o 50%? • Dlaczego osoba przekonana o wyższości BMW miałaby kupić mercedesa? Jednym z autorów tej książki jest najczęściej na świecie cytowany specjalista od wywierania wpływu na ludzi – Robert B. Cialdini. Tak! Zawiera mnóstwo cennych wskazówek, których nie powinieneś przegapić. Wszystkie one są oparte na naukowych podstawach i wszystkie pomogą ci rozwinąć umiejętność perswazji. Niezależnie od tego, czy chcesz, by ktoś dał ci awans, zażył lekarstwo, przestał wnosić do domu błoto na butach czy zagłosował na ciebie, z książki Tak! Dowiesz się, w jaki sposób niewielkie zmiany w zachowaniu mogą mieć ogromny wpływ na twój sukces.  

We współczesnym świecie depresja dotyka coraz więcej osób. Długotrwały smutek, poczucie beznadziei czy brak chęci do działania mogą być jej pierwszymi objawami. Poradnik pomoże ci rozwiać wątpliwości, czy twoje złe samopoczucie lub pogorszenie nastroju twoich bliskich jest związane z depresją. Książka przeznaczona jest zarówno dla tych, którzy podejrzewają, że oni sami lub ktoś z ich otoczenia padł ofiarą depresji, jak i dla tych, u których choroba została zdiagnozowana. Poradnik bardzo dokładnie opisuje objawy i przyczyny depresji oraz tłumaczy, dlaczego tak trudno ją rozpoznać i pokonać, choć to możliwe. Pokazuje, jak ważne dla wyzdrowienia są poczucie własnej wartości, otwarte wyrażanie emocji i wsparcie bliskich. Na podstawie testu predyspozycji, licznych ćwiczeń w formie pytań oraz tabel emocji obiektywnie ocenisz swój stan psychiczny. Dzięki konkretnym przykładom i analizom przypadków dowiesz się, czy wyparcie, racjonalizacja, wyolbrzymianie lub czarnowidztwo nie stoją na drodze do twojego wyleczenia. Autorka - doświadczona psychoterapeutka - zwraca również szczególną uwagę na problem depresji, która dotyka najbliższych. Pokazuje, jak mądrze im pomagać, jakich działań unikać i jak skutecznie motywować do leczenia. Specjalne arkusze pomogą rozpoznać alarmujące objawy. Przytoczone w książce relacje osób, których walka z depresją zakończyła się sukcesem, będą dla ciebie dużym wsparciem i przykładem, że pokonanie tej choroby jest możliwe. Przeglądasz książkę o depresji? To oznacza, że czegoś szukasz Depresja już zdążyła cię dotknąć, naznaczyć twoje życie, odebrać ci spokój i poczucie bezpieczeństwa. Boisz się, że na stałe zagościła w twoim życiu i nigdy już się od niej nie uwolnisz? A może odwiedziła cię kiedyś na chwilę, ale ciągle się obawiasz, że zaraz wróci? Nie wiesz, jak się jej pozbyć? Odkryłeś, że skrada się do twojego domu, i chcesz wzmocnić barykady? A może spostrzegłeś, że jest w niej pogrążona jedna z bliskich ci osób, a ty nie masz pojęcia, co zrobić, jak pomóc jej i sobie? Wydaje się, że o depresji powiedziano już niemal wszystko. Napisano na ten temat wiele książek i artykułów, przeprowadzono mnóstwo badań i dokonano licznych ważnych odkryć pozwalających walczyć z tą chorobą. Niestety, mimo coraz większej wiedzy na jej temat wciąż wiele osób tonie w depresji i nie woła o pomoc. Są też tacy, którzy stojąc na brzegu, widzą tonącego i słyszą jego wołanie, ale jest on za daleko, żeby rzucić mu koło ratunkowe. Bezsilność i zagubienie paraliżują. Niezależnie od tego, czy to ciebie dotyka depresja, czy też patrzysz, jak zabiera ci ona najbliższą osobę, pamiętaj, że obie te sytuacje są bardzo trudne i że powinieneś zadbać o siebie. Zastanów się, jak chcesz żyć. Zasada„dbania o siebie"jest warunkiem poradzenia sobie z depresją. Depresja karmi się właśnie tym, że o siebie nie dbasz, nie walczysz o to, co dla ciebie dobre, nie pamiętasz o swoich potrzebach, nie osłaniasz miejsc podatnych na zranienie. Nie chodzi o to, byś dbając o siebie, robił wszystko sam. Troska o siebie polega również na szukaniu pomocy, zgłębianiu problemu, dążeniu do zrozumienia go, przyjmowaniu wsparcia od innych. Niniejsza książka została napisana z myślą o tobie Choć ciebie nie znam, mogę przypuszczać, czego szukasz i czego potrzebujesz, skoro sięgasz po poradnik o depresji. Skąd to wiem? Z własnego doświadczenia. Z depresją bowiem zetknęłam się wielokrotnie, towarzysząc w tej chorobie moim bliskim oraz pomagając wielu moim pacjentom odzyskać zdrowie podczas psychoterapii. Zapewnij sobie komfort podczas lektury poradnika. Nie spiesz się. Zatrzymuj się przy istotnych dla ciebie fragmentach, zawierających ważne dla ciebie treści i odnoszących się do sytuacji, które wydają ci się bliskie, znajome. Zapewne znajdziesz w tej książce wiele kwestii, które znasz i rozumiesz albo dopiero zaczniesz rozumieć, co pozwoli ci na inne spojrzenie - spojrzenie w stronę słońca. Nie jest to praca naukowa-jest to książka na wskroś ludzka, napisana przez człowieka i adresowana do człowieka, l taką relację chcę z tobą nawiązać - pragnę towarzyszyć ci w twoich rozmyślaniach i zmaganiach, w walce o zdrowie i dobre samopoczucie. Zapewne masz wątpliwości: jak poradnik może pomóc pokonać depresję? Zgadzam się z tobą, że samo przeczytanie książki nie uleczy. Poradnik- i jakakolwiek inna książka - nie ma takiej mocy. Źródłem siły niezbędnej do wprowadzenia zmian są twoje własne obserwacje, przemyślenia, wgląd w stan umysłu, uczuć, pochylenie się nad sobą. Poradnik ci w tym pomoże, zwłaszcza jeśli pozwolisz sobie na otwartość i ciekawość, zaryzykujesz wejście na nową drogę. Niniejsza książka odegra swoją rolę wówczas, gdy zdecydujesz się na zrobienie czegoś ważnego dla siebie - jeśli nawiążesz ze sobą kontakt, odnajdziesz łączność ze swoimi myślami, przeżyciami, pragnieniami. Żeby rozstać się z depresją lub pomóc tym, którzy się z nią borykają, trzeba czegoś więcej niż czytanie. Dlatego też w niniejszej publikacji zamieszczono relacje osób, które doświadczyły depresji. Zainspirują cię one do autorefleksji i sprawią, że będziesz w stanie zrobić krok naprzód. Zachęcam cię, abyś sprawdził skuteczność wskazówek i wartość proponowanych ćwiczeń. Znajdziesz tu również medyczne spojrzenie na depresję oraz informacje dotyczące tego zaburzenia, jego przyczyn i mechanizmów powstawania. Wygospodaruj czas na to, aby się spokojnie zastanowić, co się dzieje w twoim wnętrzu, jaka jest twoja kondycja, jakie zmiany zaszły w świecie twoich uczuć, myśli i pragnień. Być może będziesz musiał poszukać pomocy psychoterapeuty lub lekarza psychiatry. Książka pozwoli ci dostrzec, czego potrzebujesz w tej sytuacji, i pomoże ci się przygotować do dalszej drogi. Chcę ci pokazać, że depresja ma różne twarze, ale przede wszystkim uświadomić ci, jak łatwo jest się od niej uzależnić i dlaczego trudno się z nią rozstać. Więź z depresją jest na tyle silna i toksyczna, że eliminuje wszelkie inne relacje, co prowadzi do samotności. Pogrążanie się w depresji sprawia wrażenie podróży, z której nie ma powrotu. Jeśli przeżywasz stany depresyjne lub zastanawiasz się, jak uniknąć depresji, sięgnij po niniejszą książkę. Poradnik ma na celu: uwrażliwienie na to, co się dzieje w tobie i wokół ciebie, na twoje potrzeby, a zwłaszcza na potrzebę troski o samego siebie; ukazanie trudnej walki o wolność, jaką trzeba stoczyć z depresją, żeby móc dalej żyć - a życie z takim zwycięstwem jest warte ogromnego wysiłku; uświadomienie, że dzięki nabyciu nowych umiejętności będziesz w stanie ochronić się przed depresją lub jej nawrotami. Jeśli borykasz się z depresją bliskiej ci osoby, poradnik ma na celu: ukazanie ci, co się z nią dzieje, czego potrzebuje; pokazanie, jak i kiedy możesz jej pomóc i gdzie kończy się twój wpływ; uwrażliwienie cię na twoje potrzeby w tej sytuacji. Pamiętaj, że życie bez depresji jest o wiele przyjemniejsze i prostsze, zwłaszcza gdy uda ci sieje uporządkować, odzyskać siłę, nawiązać dobry kontakt ze sobą. A to jest naprawdę możliwe. Wyobraź sobie, że lubisz siebie, potrafisz cieszyć się tym, co masz, spełniasz swoje marzenia, budujesz satysfakcjonujące związki, trudności cię nie przygniatają, gdyż potrafisz samodzielnie rozwiązywać problemy lub poprosić o pomoc. Pozwalasz sobie na błędy i ich naprawianie, swobodnie rozmawiasz z bliskimi. Czujesz nadzieję, radość, czasami się złościsz, a kiedy jest ci smutno, umiesz się wypłakać komuś na ramieniu lub poprawić sobie humor w inny sposób. Gdy jesteś sam, spędzasz czas w konstruktywny sposób, ale też potrafisz się bawić ze znajomymi. Radzisz sobie ze złymi myślami, nie poddajesz się im, umiesz je wychwycić i zapanować nad nimi. Czujesz się wartościowym człowiekiem. Inni szanują twoje granice, bo umiesz je wyznaczać. Takim życiem warto żyć. Rozpocznij już dziś walkę o to, co dla ciebie dobre.  Depresja Jak pomóc sobie i bliskim Spis treści:   Wstęp 1. Czy to naprawdę ona, czyli co jest depresją, a co nią nie jest? Czy to na pewno depresja? -Styl życia a depresja -Fakty i mity o chorobie Dlaczego trudno ją rozpoznać? 2. Z depresją twarzą w twarz, czyli co powinno cię zaniepokoić? Podstępny złodziej cukru -Depresja własna -Depresja twoich bliskich -Alarmujące objawy - 3. Dlaczego depresja przychodzi? - Negatywne myślenie -Trudne wydarzenia życiowe -Predyspozycje do depresji Depresja towarzyszką innych chorób - 4. Dlaczego depresja nie odchodzi? Jak rozwija się depresja? - Jak ją wzmacniasz? -• Jakie korzyści z niej czerpiesz? Jak twój głos wewnętrzny wspiera depresję? - - 5. Mój bliski ma depresję Jak mądrze wspierać? -• Jak rozmawiać z chorym? -Jak nie zapominać o sobie? - 6. Jak pokonać depresję? Poczucie własnej wartości Radzenie sobie z poczuciem winy Umiejętność wyrażania złości - Troska o siebie Wsparcie bliskich - Pomoc specjalisty i leki przeciw/depresyjne Psychoterapia - 7. Życie bez depresji. Relacje tych, którzy z nią wygrali Droga Grzegorza Historia Agnieszki Opowieść Karoliny Zakończenie Bibliografia

Pierwsza część podręcznika poświęcona została problematyce formułowania myśli. Autor wyjaśnia kluczowe pojęcia logiczne, problemowo omawia zagadnienia naturalnych nieścisłości wyrażeń języka oraz największe paradoksy myślenia, wskazuje granice możliwości komunikacyjnych języka naturalnego i sposoby racjonalnego przezwyciężania tych barier. W drugiej części książki omówione zostały zagadnienia wszelkiego rodzaju rozumowań, w tym głównie rozumowań potocznych takich jak myślenie stereotypem ? często niesłusznie pomijane w innych podręcznikach do logiki. Ponadto publikacja zawiera dodatek poświęcony elementom teorii manipulacji. Omówiono w nim fakty niezbędne do zrozumienia procesu manipulacji, w tym niezwykle niebezpiecznej dla człowieka automanipulacji.

Książka "Psychopatologia wieku dziecięcego" jest opracowaniem całościowym, ukazującym perspektywę historyczną omawianych zagadnień w odniesieniu do etiopatogenezy i jej podstaw teoretycznych, Autorzy, z perspektywy wielu zróżnicowanych opcji teoretycznych, od biologicznych do psychoanalitycznych i środowiskowych, dokonują analizy obszarów normy i patologii, podkreślają wagę aspektu rozwojowego dla zrozumienia powstawania zjawisk psychopatologicznych i ewolucji zaburzeń psychicznych u dzieci. Wiele uwagi poświęcają znaczeniu czynników środowiskowych (rodzina, szkoła) w etiopatogenezie tych zaburzeń. Podręcznik zasługuje na polecenie lekarzom psychiatrom dziecięcym i pokrewnych specjalności, specjalistą pracującym z dziećmi, a także studentom przygotowującym się do pracy z nimi. (Z Przedmowy wydania I polskiego) W publikacji m.in.: - omówienie wielu koncepcji teoretycznych - charakterystyka i etiopatogeneza najczęstszych zaburzeń psychicznych u dzieci - norma i patologia w ich zachowaniu

„Problematyka kryminogenezy jako procesu prowadzącego do „stawania się” przestępcą została podjęta (w początkowej jej fazie refleksji naukowej i badań empirycznych) na gruncie kryminologii – nauki związanej u zarania swego rozwoju z prawem karnym. Stopniowo jednak, jak we wszystkich naukach empirycznych, poszerzała swój obszar przedmiotowo-merytoryczny w wyniku zaangażowania się w jej badania wielu innych nauk, takich jak: psychologia, psychiatria, socjologia, pedagogika i in., wypracowujących nowe nurty teoretyczne (modelowe) i metodologiczno-warsztatowe. Tym samym problematyka kryminogenezy (scalanej na punkcie kryminologii – a po prawdzie w obrębie jej wielu kierunków i nurtów – zob. np. J. Błachut i in. (2004) obejmuje znaczną ilość dostrzeganych wpływów dewiacyjnej (wadliwej) socjalizacji, takich jak: społeczne, psychologiczne, biologiczne, klimatyczno-geograficzne czy patologiczne, w obrębie których badacze starają się wykryć związki przyczynowe tworzące swoisty „łańcuch” uwarunkowań prowadzących od wczesnych faz niedostosowania społecznego do przestępczości. W niniejszej pracy zbiorowej podjęto niektóre z wymienionych zagadnień dotyczących kryminogenezy, ogniskując się jednak w zasadniczym stopniu na psychospołecznych mechanizmach oraz wynikających z nich konsekwencjach profilaktycznych a także resocjalizacyjnych. Na koniec niniejszego „słowa wstępnego” godzi się nadmienić, iż niniejsza praca zbiorowa powstała w rezultacie naukowych opracowań wybranych autorów biorących udział w X Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej (z udziałem gości zagranicznych) z cyklu: „Zastosowanie psychologii klinicznej w praktyce sądowej”, zorganizowanej jak zwykle przez Katedrę Psychologii Klinicznej i Sądowej Uniwersytetu Śląskiego oraz Katedrę Pedagogiki Wydziału Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach i Wyższej Szkoły Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie. Konferencja ta odbyła się w dniach 14-16.11.2005 w Katowicach. Zaszczycili ją: Prezes Sądu Najwyższego – dr Lech Paprzycki, Prorektor Uniwersytetu Śląskiego – prof. dr hab. Barbara Kożusznik, Rektor WSP TWP, prof. dr hab. Lucjan Olszewski oraz dziekani: Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego – prof. dr hab. Stanisław Juszczyk i Wydziału Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach WSP TWP – prof. dr hab. Danuta Drynda, a także inni znaczący goście reprezentujący władzę Województwa Śląskiego”. Dr hab. prof. UŚ Jan Stanik

Clifford Geertz w jednym z rozdziałów Interpretacji kultury próbuje uchwycić istotę dociekań naukowych, parafrazując maksymę Whiteheada ?Szukajcie prostoty i nie ufajcie jej? - stwierdza, że w odniesieniu do nauk społecznych bardziej adekwatne jest wskazanie: ?Szukajcie złożoności i porządkujcie ją?. Wydaje się, że właśnie w taki sposób rozumienia ­nauki wpisują się niniejsze rozważania. Czytelnicy poszukujący ogólnych sądów na temat fenomenu, jakim jest bunt, rozpatrywany również w kontekstach reformatorskich, bez trudu odnajdą tego rodzaju podpowiedzi, ale jest to także dobra lektura dla zainteresowanych opisami egzemplifikacji buntu. Ta wielowątkowość i wieloaspektowość prowadzonych rozważań wskazuje na złożoność zagadnienia, ale z drugiej strony, sposoby ujmowania problematyki proponowane przez poszczególnych autorów pozwalają na uporządkowanie namysłu. Mamy nadzieję, że zebrany materiał okaże się inspiracją do bardziej złożonego rozumienia zjawiska buntu i reformy oraz ich wzajemnych powiązań.

Negocjacje to dla nas codzienność. Każdego dnia chcemy albo przekonać innych do swoich racji, albo skutecznie odpierać argumenty. Jeśli chcesz dowiedzieć się m.in. jak sprawić, aby dziecko zrobiło coś, czego nie lubi albo jak wynegocjować lepsze wynagrodzenie, to sięgnij po ten poradnik. Książka prezentuje kluczowe zagadnienia z zakresu negocjacji. Uczy umiejętności rozpoznawania potrzeb innych ludzi oraz podpowiada, jak tworzyć różnorodne strategie negocjacyjne zgodne z naszą osobowością i systemem wartości. Zrozumiesz zasady działania mechanizmów negocjacyjnych w sytuacjach zarówno biznesowych, jak i codziennych. Dowiesz się, jak dojść do porozumienia z osobą o weryfikującym, odkrywczym, asekuracyjnym czy dominującym typie charakteru. Poznasz techniki manipulacji takie jak: straszenie konkurencją, ograniczanie kontaktów, prezentacja potęgi czy teraz albo nigdy, i dowiesz się, jak na nie reagować. Teraz bez trudu dojdziesz do porozumienia z konfliktowym sąsiadem albo przekonasz do swojego pomysłu kolegę w firmie. Dzięki lekturze poradnika poznasz kluczowe zagadnienia z zakresu negocjacji, również jej ciemne strony i wyrafinowane sposoby wpływania na innych. Dowiesz się, jak rozpoznać symptomy manipulacji, odpowiednio na nie reagować i co zrobić, aby się im nie poddać. Zaczniesz tworzyć różnorodne strategie negocjacyjne i skutecznie rozmawiać z rodziną czy współpracownikami.  

Prezentowane opracowanie składa się z czterech części. Pierwszą stanowi wprowadzenie do zagadnień chorób przewlekłych, jakimi są choroby psychiczne. Zawarty jest w niej rys historyczny psychiatrii i krótki opis poszczególnych zaburzeń psychicznych. Część druga zawiera podstawowe wiadomości z zakresu terapii. Pedagogika specjalna stosuje terapię w pedagogice leczniczej, w pedagogice upośledzonych umysłowo, w resocjalizacji jednostek niedostosowanych społecznie, a także osób chorych psychicznie. Część trzecia to wyjaśnienia terminologiczne dotyczące najszerzej prezentowanego rodzaju terapii w części drugiej, a mianowicie arteterapii/plastykoterapii. Skrypt zawiera także część ćwiczeniową oraz aneks.

Drugi tom wrocławskiego „Forum Socjologicznego” poświęcony został problematyce socjologii edukacji oraz badań młodzieży. Autorzy artykułów koncentrują się na zagadnieniach związanych między innymi z wpływem władzy na edukację, programami edukacyjnymi, socjalizacją młodzieży czy występowaniem nierówności w tej grupie społecznej. Artykuły często zawierają przy tym także analizę wielu badań empirycznych dotyczących młodzieży. Ostatnia część tomu to obszerne zestawienie sprawozdań z konferencji oraz przegląd recenzji wybranych, wydanych ostatnio socjologicznych publikacji. „Forum Socjologiczne” 2 stanowi zestaw artykułów podejmujących ważne i aktualne tematy z zakresu socjologii edukacji i badań młodzieży, a ich różnorodność sprawi, że publikacja zainteresuje szerokie grono czytelników.

Włączenie Polski do struktur Unii Europejskiej stało się bezpośrednim i/lub pośrednim źródłem wielu zmian w zakresie mobilności Polaków. Używanie terminu ?eurosierota? wobec dzieci euroemigrantów może pełnić funkcję negatywnej etykiety, uruchamiającej, zwłaszcza w środowisku szkolnym, niekorzystne dla stygmatyzowanych zjawiska. Wiodąca rola w tej analizie przypada koncepcjom determinizmu językowego oraz konstruktywizmu społecznego.

Każdy psychoterapeuta doświadczył kiedyś niepowodzenia w pracy z pacjentem. Popełnił jakiś błąd, czegoś nie przewidział, coś zaniedbał. W podręcznikach psychoterapii zazwyczaj przytacza się opisy leczenia zakończonego sukcesem. O porażkach wspomina się niechętnie, choć to właśnie ich analiza może mieć istotne walory dydaktyczne. Autorzy tej książki – Jeffrey A. Kottler i Jon Carlson – poprosili dwudziestu wybitnych terapeutów o podzielenie się wspomnieniami dotyczącymi nieudanej pracy z własnym pacjentem. Zebrali niepowtarzalny materiał szkoleniowy dla praktyków, który z pewnością zainteresuje też szersze grono czytelników

Miłość, seks i związki; zdrowie, choroba i śmierć; rodzice i dzieci, praca i pieniądze oraz samourzeczywistnienie – z tymi kwestiami zmierzyć musi się każdy. Rozwiąż swoje problemy za pomocą rewolucyjnego procesu uzdrowienia psychicznego i duchowego, zwanego PRACĄ. Poznaj głęboką, radosną, i autentyczną mądrość Byron Katie! Nowatorka w dziedzinie duchowości na nowe tysiąclecie. Charyzmatyczna Katie występuje w roli mistycznego przewodnika, mądrego terapeuty i doświadczonego rodzica. Time PRACA to wielkie błogosławieństwo dla naszej planety. Eckhart Tolle Niezwykle skuteczny proces odkrywania, klucz, który otwiera serce. Wgląd Byron Katie w to, co stanowi sedno szczęścia i spełnienia, to proces prawdziwie oświecający. Anthony Robbins Fragment książki Skończ z cierpieniem ciesz się życiem O miłości, seksie i związkach Nic, co jest poza tobą, nie może ci zapewnić tego, czego naprawdę szukasz. Kiedy zaczynamy kwestionować własne myśli, najlepszymi nauczycielami stają się nasi partnerzy — żyjący albo zmarli, a nawet ci, z którymi się rozwiedliśmy. Bez wątpienia twój towarzysz życia jest dla ciebie idealnym nauczycielem, niezależnie od tego, czy wasz związek jest udany czy nie. Stanie się to oczywiste, kiedy zaczniesz badać swoje myśli. We wszechświecie nie ma pomyłek. Zatem jeśli twój partner się złości, to dobrze. Jeżeli dostrzegasz w nim wady, to dobrze, ponieważ są to twoje wady, które przypisujesz jemu. Możesz je zapisać, przyjrzeć się im i się od nich uwolnić. Ludzie jeżdżą do Indii, żeby znaleźć swojego guru, ale ty nie musisz - już z nim mieszkasz. Twój partner daje ci wszystko, czego potrzebujesz, by zyskać wolność. Kiedy nie kochasz drugiej osoby, cierpisz, ponieważ sam jesteś miłością. A nie możesz zmusić się do tego! Nie da się pokochać kogoś na siłę. Lecz gdy pokochasz siebie, automatycznie pokochasz drugiego człowieka. Nie potrafiłbyś go nie kochać. Nie możesz się zmusić, by nas nie kochać, tak samo jak nie możesz się zmusić, by nas pokochać. Wszystko to jest twoją projekcją. Ludzie nie kochają - oni czegoś pragną. Miłość niczego nie potrzebuje. Już jest całością. Nie chce, nie potrzebuje, nie ma poczucia, że coś się „powinno" (nawet dla własnego dobra). Zatem kiedy słyszę, jak ludzie opowiadają, że kochają kogoś i w zamian pragną być kochani, wiem, że nie mówią o miłości. Mówią o czymś innym. Nie mogę złościć się na partnera i przy tym nie cierpieć. To nie jest naturalne. Nie wywołuje we mnie oddźwięku. W większym stopniu czuję się sobą, jeśli wyjdę partnerowi naprzeciw ze zrozumieniem. Zatem kiedy pojawia się myśl, że mogę jej wyjść naprzeciw ze zrozumieniem? Odkąd nauczyłam się witać swoje myśli ze zrozumieniem, witam ze zrozumieniem ciebie. Co takiego mógłbyś mi powiedzieć o mnie, czego sama jeszcze nie pomyślałam? Nie istnieją żadne nowe myśli - wszystkie już były. Nie spotykamy niczego oprócz myśli. To, co na zewnątrz, jest wyłącznie projekcją tego, co wewnątrz. Twoje czy moje myśli to jedno i to samo. Powitajmy je ze zrozumieniem. Tylko miłość uzdrawia. Przez całe życie obwiniamy o coś partnera. A kiedy zaczynamy kwestionować te myśli, przegrywamy. To ogromny szok, który zmienia się w dobrodziejstwo. Wygrana to przegrana. Przegrana to wygrana. Wszystko się odwraca. Twój wkład w to, co druga osoba zrobiła dla ciebie, jest najcudowniejszą rzeczą na świecie. Czujesz pokorę, a przy tym w najmniejszym nawet stopniu nie pragniesz się bronić. Stajesz się zupełnie bezbronny. Jest to tak wspaniałe uczucie bezbronności, że chciałoby się go doznawać nieustannie. Moja miłość to moja sprawa, nie ma ona nic wspólnego z tobą. Ty kochasz mnie i nie rna w tym nic osobistego. Snujesz opowieść, że jestem taka lub inna, i zakochujesz się w swojej opowieści. Co ja mam z tym wspólnego? Jestem tu po to, byś mógł mnie postrzegać, nie mam wyboru. Jestem twoją opowieścią. Ni mniej, ni więcej. Nigdy mnie nie poznałeś. Nikt nigdy nikogo nie poznał. Kochanie mnie to nie twoje zadanie, lecz moje Wiara w myśl: „Mój mąż powinien mnie rozumieć", gdy rzeczywistość tego nie potwierdza, to gotowy przepis na brak szczęścia. Możesz robić wszystko, co tylko w twojej mocy, aby cię zrozumiał, a i tak będzie rozumiał to, co rozumie. A jeśli cię zrozumie, co zyskujesz? Nic, prócz potwierdzenia, że twoja opowieść jest prawdziwa. Nawet jeśli mówi, że cię rozumie, to i tak nie rozumie ciebie, ponieważ gdy manipulujesz jego zrozumieniem, może zrozumieć jedynie opowieść, którą snujesz. Zatem nawet w najlepszym wypadku nie jesteś rozumiana. Nie słyszymy tego, co nam mówisz, słyszymy to, co naszym zdaniem nam mówisz. Narzucamy swoją opowieść na to, co mówisz, i to rozumiemy. Czy karzesz męża za swoje myśli? Bardzo lubię opowiadać historię, która przydarzyła mi się około 1997 roku, kiedy codziennie byłam w podróży, dzieląc się Pracą z ludźmi na całym świecie, dzień po dniu, nieustannie w samolotach, pociągach i samochodach. Pewnego dnia wsiadłam do samolotu naprawdę wyczerpana. To był nocny lot, tylko na taki mogłam sobie pozwolić. Usiadłam obok jakiegoś mężczyzny, chwyciłam go za rękę, położyłam ją sobie na podołku i zasnęłam. Nie miałam żadnych skrupułów, bo wiedziałam, kim jest naprawdę, i wiedziałam, że mnie kocha, choć nigdy wcześniej się nie spotkaliśmy. Kiedy obudziłam się kilka godzin później, nadal trzymał mnie za rękę. To było rozczulające. Nawet nie zapytał mnie, jak mam na imię. Ale nie był bardziej uroczy niż walizka, która podczas kolejnego lotu wypadła ze schowka wprost na moją głowę. W trakcie uderzenia czułam, jakby mnie ktoś pocałował. Skąd wiem, że potrzebne mi było uderzenie w głowę? Bo właśnie tak się stało! Nie ma pomyłek. Kiedy wiesz, że dostajesz wszystko, czego potrzebujesz, życie staje się rajem. To doskonały układ. Zawsze dostajesz to, czego potrzebujesz, a nawet więcej. Kiedy wchodzę do jakiegoś pomieszczenia, wiem, że wszyscy, którzy tam są, mnie kochają. Lecz nie oczekuję, że wszyscy już sobie to uświadomili. Inny człowiek może nas zrozumieć tylko wtedy, gdy zrozumiemy samych siebie. To praca na pełen etat. Zatem kiedy zaczynasz przyglądać się swoim myślom i się przekonujesz, że pragniesz tego, co jest, oznacza to koniec wszystkich decyzji dotyczących partnera. Nie musisz już podejmować żadnych decyzji. Nie ma decyzji, by torturować go koniecznością zrozumienia ciebie. On nadal pokazuje ci, że jego zrozumienie to nie twoja sprawa. Co może być dowodem na to, że nie można cię kochać? Odrzucenie? Jeśli ktoś cię odrzuca — a może tak zrobić tylko dlatego, że nie pasujesz do jego przekonań o tym, jaki powinien być świat — nie ma to nic wspólnego z tobą. Jedynie próżne ego mogłoby stwierdzić, że ma to jakikolwiek związek z tobą. Załóżmy, że twoja ręka poruszyła się właśnie bezwiednie, a ktoś zamyka się w sobie z powodu tego, co według niego ten gest oznacza - czy miałabyś czelność pomyśleć, że w jakikolwiek sposób na to wpłynęłaś? Nie masz takiej mocy, nigdy nie będziesz mieć. Jeśli on krzyknie na ciebie, a ty uznasz, że cię nie kocha, ty ranisz siebie, a nie on. Jeśli w duchu krzyczysz, że on nie powinien na ciebie krzyczeć, to właśnie od tego zaczyna się cierpienie, nie od jego krzyku na ciebie. Walczysz z rzeczywistością i przegrywasz.   Skończ z cierpieniem ciesz się życiem Spis treści: Wstęp 1 O miłości, seksie i związkach 2 O zdrowiu, chorobie i śmierci 3 O rodzicach i dzieciach 4 O pracy i pieniądzach 5 O samourzeczywistnieniu Podziękowania O autorce

Podjęte w niniejszej eksploracji poszukiwania badawcze są ważnym elementem wzbogacającym naszą wiedzę o współczesnej emigracji zarobkowej Polaków do innych krajów Unii Europejskiej i mają niewątpliwie charakter prekursorski. Przyjęta przez Autora (należy do wybitnych specjalistów w podjętej tematyce) perspektywa pedagogiczna pozwala rozpatrywać poczucie odpowiedzialności emigrantów jako rezultat oddziaływań edukacyjnych, w których istotną rolę odgrywają środowisko pracy i pełnione role zawodowe. Studium jest wielowątkowe, wielostronnie ujmujące omawiane zagadnienia. Wpisuje się w nowy obszar badawczy pedagogiki pracy, związany z funkcjonowaniem zawodowym Polaków na europejskim rynku pracy, [oraz] w interesujący nurt procesu adaptacji tradycyjnego modelu uczelni polskich do zmian, jakie transformacja systemowa wniosła w ich otoczenie.

Książka znakomicie łączy w sobie elementy zarówno psychologii, jak i teologii oraz religii. Znajdziemy w niej badania empiryczne dotyczące religijnych strategii radzenia sobie ze stresem. Autorka skupiła się przede wszystkim na młodzieży i tym, jakie miejsce w ich życiu zajmuje religia. Temat trudny, szczególnie ważny obecnie, w czasach kryzysu wiary. Człowiek stosuje cały szereg strategii radzenia sobie zorientowanych religijnie. Jakie one są? Czy istnieje ich specyfika związana z okresem rozwojowym? Kiedy religijne radzenie sobie ze stresem ma wartość adaptacyjną, a kiedy nie? Czy zależy to od stopnia religijnej dojrzałości człowieka, czy może od rodzaju sytuacji, z którą przychodzi sobie radzić? Na te i im podobne pytania można znaleźć odpowiedź w książce Elżbiety Talik. O specyfice tej ciekawej monografii stanowi, po pierwsze, powiązanie tematyki radzenia sobie z religijnością człowieka. Po drugie, nowatorska eksploracja tych zależności w grupie młodzieży. Po trzecie, znakomity warsztat badawczy i statystyczny zaproponowany przez Autorkę. Książka z całą z pewnością znajdzie wielu odbiorców, porusza bowiem zagadnienia słabo dotąd przebadane, a jednocześnie niezwykle intrygujące. Fragment recenzji prof. dr hab. Piotra Olesia Elżbieta Talik - dr psychologii, adiunkt w Instytucie Psychologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Autorka publikacji naukowych oraz popularnonaukowych z zakresu psychologii stresu i strategii radzenia sobie ze stresem w różnych okresach rozwojowych, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki okresu dorastania. Podejmuje również zagadnienia dotyczące roli religijności w życiu człowieka, a także kwestie metodologiczne związane z konstrukcją oraz kulturową adaptacją testów psychologicznych. Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Towarzystwa Naukowego Franciszka Salezego.