Samobójstwo to - jak określił je Edwin Shneidman - zagadka. Przyczyny samobójstw, jak i mechanizmy, które nimi kierują, pozostają bowiem tajemnicą. Wedle Światowej Organizacji Zdrowia jest to zjawisko wielowymiarowe i stanowi rezultat interakcji pomiędzy czynnikami biologicznymi, genetycznymi, psychologicznymi, socjologicznymi i środowiskowymi. Tym bardziej więc warto samobójstwu przyjrzeć się jako zjawisku. Prof. Zwoliński czyni to, pokazując szerokie tło problemu, przedstawiając szczegółowe typologie, historię kulturową, stosunek religii do samobójczego aktu, a także przybliżając zagadnienia z psychologii czy prawa. Całość ilustrowana jest szczegółowymi danymi statystycznymi. ks. Andrzej Zwoliński - profesor nauk teologicznych, socjolog, teolog, sektolog. Zajmuje się współczesnymi zjawiskami społecznymi. Autor ponad stu dzieł z zakresu teologii i socjologii, sektologii, historii idei, katolickiej nauki społecznej, etyki życia gospodarczego, manipulacji społecznych i religioznawstwa.

Perfekcjoniści to ludzie pełni energii i entuzjazmu, którzy pozytywnie patrzą na siebie i rzadko zwlekają z podejmowaniem decyzji. W życiu kierują się pozytywną motywacją, a nie strachem, dlatego cieszą się swoimi umiejętnościami i doceniają dobrze wykonaną pracę. Richard Winter - psychiatra i psychoterapeuta - wskazuje jednak, że perfekcjonizm może stać się pułapką. Uzależnianie poczucia własnej wartości od osiąganych sukcesów, ciągłe niezadowolenie z efektów pracy i źle znoszone porażki bardzo często prowadzą do zaburzeń psycho-fizycznych, takich jak depresje, myśli samobójcze czy zaburzenia łaknienia. Motto pefekcjonisty: Zachowuję się doskonale, więc jestem. Paradoksalnie z pomocą przychodzi wezwanie Jezusa do doskonałości. Prawdziwa doskonałość polega na tym, by być jak Chrystus. Nie chodzi o wyczyny ani o wygląd, ale o dojrzałość w rozwoju osobowym, w naszych relacjach...

Między psychologią a religią jest przepaść. Przynajmniej na pozór. Prof. Robert Kugelmann w obszernym studium udowadnia jednak, że powiązania w tym przypadku są szerokie i wielorakie. Wychodząc od rozważań na temat psychologii nowoczesnej, traktowanej jako nauka, pokazuje funkcjonowanie spirytualizmu, psychoanalizy czy psychologii humanistycznej w kontekście religii, ze szczególnym uwzględnieniem katolicyzmu. Autor zadaje zasadnicze pytania o granice pojmowania psychologii i religii oraz ich wzajemne relacje. Śledzi je zarówno z perspektywy historycznej, jak i krytycznej, zatrzymując się przy zagadnieniach wspólnych, takich jak osoba czy dusza. "Psychologia i katolicyzm" to doskonałe wprowadzenie do tematu dla wszystkich zainteresowanych zarówno psychologią, jak i teologią czy religioznawstwem. Robert Kugelmann - profesor psychologii na uniwersytecie w Dallas. Autor "Okien duszy" ("The Windows of Soul") oraz "Stres: Natura i historia sztucznych form cierpienia wewnętrznego" ("Stress: Nature and History of Engineered Grief").  

By ciemność już nigdy nie powróciła. W depresji trudno pracować, budować relację. Wzmacniają się symptomy chorobowe. Wzrasta ryzyko śmierci samobójczej. Depresja to przede wszystkim stan głęboko wyniszczający. Indywidualna tragedia i jeden z palących problemów społecznych współczesności. Richard Winter, psychiatra z wieloletnią praktyką, opisuje depresję, biorąc pod uwagę różne jej aspekty. W swojej książce bada źródła smutku, analizuje przyczyny smutku i rozpaczy, wnika w istotę żałoby. Wskazuje na różnorakie - nie tylko genetyczne - przyczyny. Jednocześnie podsuwa sposoby, jak sam mówi, radzenia sobie "w mroku". Odwołując się do przypowieści biblijnych czy literatury klasycznej, w tym do Szekspira, podpowiada, jak sobie radzić w chronicznym stanie depresji. Skłania do refleksji i podsuwa istotne pytania.

?Autorka wybrała okres interesujący, zarazem dramatyczny, w którym występowały zasadnicze antagonizmy ideowe, prowadzące niejednokrotnie do masowych prześladowań i rozlewu krwi. [?] Zajęła się wydawnictwami, które ówczesne władze traktowały jako przejściowe, tymczasowe, jako instytucje, które w przyszłości trzeba będzie zlikwidować lub należycie ubezwłasnowolnić. Uwarunkowania polityczne nie tylko wywierały wpływ na funkcjonowanie badanych periodyków, na ich zawartość, kształtowaną m.in. przez liczne interwencje cenzury. Niejednokrotnie decydowały o ich losie. [?] Na tym tle dr Evelina Kristanova ukazała kulturotwórcze funkcje wybranych czasopism katolickich, ich rolę w upowszechnianiu książki. Przedstawiła rozległą panoramę ówczesnego piśmiennictwa i dorobku wydawniczego w wielu dziedzinach. [?] Stworzyła obszerne dzieło o charakterze bibliologicznym, prasoznawczym oraz historycznym. Zgromadzona przez nią dokumentacja ma charakter unikatowy i wydatnie wzbogaca wiedzę o kulturze polskiej XX wieku?. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Oskara S. Czarnika

Czy można wyobrazić sobie współczesny świat oparty na wolnym rynku, pozbawiony biedy, głodu i nierówności społecznej? Noblista przedstawia swoją wizję nowej formy działalności gospodarczej, w której zyski osiągane z biznesu służą realizacji potrzeb społecznych. Świat bez ubóstwa ? to opowieść o rozwoju i sukcesach przedsięwzięć podejmowanych przez Muhammada Yunusa na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem, niedożywieniem, zanieczyszczeniem środowiska naturalnego, brakiem dostępu do służby zdrowia czy szkolnictwa. Dotychczas powstało kilkadziesiąt takich przedsiębiorstw społecznych - na wszystkich kontynentach - i każdego roku powstają nowe, we współpracy z biznesem (np. Danone, Crédit Agricole, BASF, Intel, Veolia) i administracją publiczną. Świat Noblisty przedstawiony w książce to wiele kreatywnych przykładów działalności i form współpracy, które wykorzystują zdobycze nowoczesnej techniki i wiedzy ekonomicznej z pożytkiem dla najuboższych. Pionierskie przykłady kapitalizmu, który służy ludziom.

Eduard von Hartmann często pisał o ważnych sprawach i czynił to w sposób porywający. Samo hasło ""filozofia nieświadomego"" wydaje się brzmieć wręcz sensacyjnie. Sugeruje ono, że chodzi tu o dociekania pionierskie w stosunku do późniejszej psychoanalizy oraz egzystencjalizmu, co rzeczywiście ma miejsce. Niewątpliwie prawdą jest, że von Hartmanna, obok Schopenhauera i Nietzschego, można byłoby zaliczyć do najważniejszych dziewiętnastowiecznych prekursorów filozofii życia, reprezentowanej w dwudziestym wieku przez takie postacie jak Dilthey, Bergson, czy też również w tajemniczy sposób zapomniany Eucken. Przedmiotem mojego zainteresowania jest estetyka von Hartmanna, fascynująca część jego filozofii, która jak dotychczas nie doczekała się w literaturze światowej żadnego opracowania monograficznego. A jest ona interesująca z bardzo ważnego powodu. Otóż stanowi jedną z nielicznych w piśmiennictwie światowym prób połączenia problematyki estetycznej i teleologicznej, dokonanej w taki sposób, jak czynił to Kant. Czy znaczy to, że von Hartmann był uczniem i kontynuatorem Kanta?

Samobójstwo - temat tabu, o którym nie mamy odwagi mówić, wywołuje wiele pytań: czy samobójstwo jest aktem odwagi, czy też może ucieczką, aktem rozpaczy? czy jest wolnym, świadomym działaniem? czym jest śmierć dla samobójcy? czy samobójca pójdzie do nieba? kto ponosi odpowiedzialność za samobójczą śmierć? czy można było zapobiec tej tragedii? jak wypełnić pustkę po stracie bliskiej osoby? Autor odpowiada na każe z tych pytań. Pozostawia nam wiadomość pełną nadziei i pocieszenia, celebrując dar życia. To książka, która pomaga ludziom i zaprasza do rozmowy!

Polska i Niemcy - odwieczni sąsiedzi - spotykają się na kartach tej książki, by ustalić podobieństwa i różnice we współczesnych przemianach religijnych dokonujących się w obu społeczeństwach. W stereotypowym postrzeganiu Niemcy uchodzą za kraj zdechrystianizowany, z pustoszejącymi - z roku na rok coraz bardziej - kościołami. W międzynarodowej ocenie sytuacja Kościoła w Polsce i religijność Polaków są czymś wyjątkowym. Porównanie sytuacji religijnej w Polsce i w Niemczech ma przybliżyć odpowiedź na pytanie, na czym polega nasza wyjątkowość? (z Wprowadzenia)

Publikacja Podróże między kobiecością a męskością niesie wskazówki i spostrzeżenia dotyczące specyfiki podróży przez różne obszary życia widzianej przez okulary płci i rodzaju. Ideą książki jest spojrzenie na wzajemne relacje, podobieństwa i różnice między kobietami i mężczyznami (kobiecością i męskością) z trzech perspektyw: w jaki sposób płeć i rodzaj dotyka kobiety i mężczyzn w różnych sytuacjach życiowych będących wyzwaniami (finanse w małżeństwie, bycie rodziną zastępczą; emigracja i zakładanie rodziny w innej kulturze), w świecie ról społecznych (dom, praca) oraz w świecie fizycznym – w odległych rejonach świata oraz w codziennym byciu podróżniczką/podróżnikiem i zdobywczynią/zdobywcą kontynentów. Pierwsze dwie części obejmują oryginalne artykuły teoretyczne i badawcze. Trzecia część publikacji, oprócz funkcji poznawczej, pełni też rolę relaksacyjną – zawarte w niej bowiem artykuły zabierają czytelnika w fascynującą podróż do bardzo odmiennych od naszego zakątków świata i pozwalają delektować się barwnymi opowieściami z podróży, wzbogaconymi fotografiami. Książka pod redakcją naukową Anety Chybickiej, Nataszy Kosakowskiej – Berezeckiej oraz Pauliny Pawlickiej pt. „Podróże między kobiecością a męskością. Kobieta w podróży” to kalejdoskop doskonałych esejów i badań porównawczych. Autorzy w trzech rozdziałach prezentują kolejno: badania stereotypów płciowych i kulturowych w różnych obszarach życia: rodzinach zastępczych, w kontekście dobrobytu ekonomicznego itp. , dalej następują badania stereotypów płciowych w pracy, na końcu znajdziemy arcyciekawe eseje podróżnicze. Gorąco polecam książkę czytelnikom zafascynowanym wpływem różnorodności kulturowej na widzenie świata oraz tym osobom, które widzą ważki społecznie problem w stereotypach płciowych, w roli kobiet i mężczyzn w pracy, życiu rodzinnym i publicznym. Zachęcam do przeczytania książki – napisanej ze swadą, ksiązki bogatej w warstwie merytorycznej i poglądowej! Celem zebrania rozdziałów i wydania książki jest pokazanie różnic międzypłciowych w różnych obszarach naszego życia: w rodzinie i w pracy, na emigracji i w polityce. Silny wątek międzykulturowy ubarwia beletrystycznie interesującą całość. z recenzji Dr hab. Hanna Brycz, prof. UG

Niniejsza publikacja ma za zadanie wskazanie drogi do naprawy pokoju po wygranej wojnie.

Obecna rzeczywistość gospodarcza wymusza na przedsiębiorstwach konieczność współpracy w strategicznych, często bardzo kosztownych i ryzykownych obszarach działalności, takich jak np. badania i rozwój. Jednocześnie zadania delegowane na pracowników są coraz bardziej złożone, a wiedza i informacja są główną wartością organizacji, czego przykładem może być działalność firm consultingowych. Wszystkie te aspekty wymagają od przedsiębiorstw uwzględnienia tak ważnego czynnika, jakim jest zaufanie. Autorka wnikliwie analizuje takie aspekty zaufania w zarządzaniu, jak: zaufanie w teoriach zarządzania zasobami ludzkimi, zarządzania wiedzą oraz zarządzania kryzysem, zarządzanie i kreowanie zaufania w zarządzaniu przedsiębiorstwem, zaufanie w relacjach między współpracownikami, podwładnymi i przełożonymi, zaufanie między partnerami biznesowymi oraz między firmą i jej klientami. Teorie przedstawione w książce poparte są badaniami przeprowadzonymi na grupie polskich przedsiębiorstw. Książka adresowana jest do osób zajmujących się badaniami kapitału ludzkiego, menedżerów i specjalistów z zakresu zarządzania i socjologii zarządzania. Może być wykorzystana również w procesie dydaktycznym na uczelniach wyższych do przedmiotu - zarządzanie zaufaniem.

Książka ta jest studium etnologicznym, poświęconym wizerunkom kultury chłopskiej, przedstawionej w polskich filmach fabularnych. Filmy te zostały nakręcone w czasach Polski Ludowej /1944-1989/ a autor w swojej pracy rozważa sposób w jaki te wyobrażenia były kreowane, w szczególności zaś, jaki był ich cel. Okazuje się, że były one stworzone nie tylko jako odpowiednie tło dla wielkich bohaterów tych filmów. Kultura chłopska w filmach miała także realizować cele propagandowe. Cechy komiczne były wykorzystywane jako niektóre z elementów tej kultury. Ale tylko niektórym filmom udawało się przedstawienie głębszej refleksji na ten temat i rzadko była ona używana ściśle dla swoich czysto artystycznych wartości.

Wyobraź sobie, Drogi Czytelniku, że ta książka to pokład statku kosmicznego, a Ty jesteś wyjątkowym podróżnikiem. Gdy uruchomisz silniki, wyruszysz w drogę, by wytyczyć nowy gwiezdny szlak i odnaleźć skarb, którego każdy z nas poszukuje. Aby wykonać to zadanie, musisz przemierzyć galaktyki poglądów, które tylko pozornie wydają się przyjazne, minąć gwiazdozbiory przekonań, które wabią udawaną ludzką twarzą. Nie wolno Ci dać się zwieść rojom meteorów, które mamią obietnicą wskazania prawidłowego kursu. Do celu dotrzesz, jeśli zignorujesz fałszywe drogowskazy - gwiazdy świecące odbitym blaskiem - a będziesz się kierował tymi prawdziwymi! Nie wszystko, co napotkasz w tej podróży, będzie takie, jakie się wydaje. Nie wolno dać się oszukać i zboczyć ze szlaku! W podróży, którą są kartki tej książki, napotkasz wiele niebezpieczeństw. Pomożemy Ci rozpoznać i ominąć czternaście fałszywych gwiazd, planet i rojów meteorów, które mogą zaprowadzić na kosmiczne pokuszenie, na kosmiczne manowce.    Nazwaliśmy je mitami współczesnej kultury, bo to właśnie mity od zawsze tłumaczyły ludziom świat i rzeczywistość, wskazywały, co w życiu ważne, i podpowiadały, jak to zdobyć1. Mity mają bowiem niezwykłą moc-, zmieniają obowiązujące w jakichś czasach ideologie, zasady ekonomii i światopoglądy w coś, co zdaje się wynikać z samej natury i istoty człowieczeństwa. Dlaczego tak się dzieje? Odczuwamy wielką potrzebę mitologizowania rzeczywistości i samych siebie po to właśnie, by zyskać bezsprzeczną pewność: jak żyć, jak myśleć, w co wierzyć, a nawet czego pragnąć czy lękać się i czego unikać. Potrzebujemy mitów.    Człowiek współczesny - mimo całej swojej wiedzy i sceptycyzmu wobec tego, czego nie może dotknąć (jak smartfona), zważyć (jak torbę z laptopem) albo zjeść (jak balonik) - podobnie jak jego przodkowie, nie potrafi żyć w poczuciu braku sensu. Szuka więc mitów, co samo w sobie nie jest niczym złym, gdyż to także mity torowały nam drogę ku nowemu i lepszemu światu, wspierały nas w naszych poszukiwaniach. O takich mitach opowiemy, a nawet sięgniemy do jednego z nich nieco później.    Dziś jednak tę naszą skłonność do nadawania sensu życiu i szukania najlepszej drogi wykorzystują specjaliści od marketingu, public relations, politycy i ekonomiści, a nawet naukowcy i kapłani. Dzięki ich staraniom żyjemy z głową wypełnioną medialnym szumem i łatwo wmówić nam, że wystarczy kupować i konsumować podsuwane przez nich produkty i idee, by trafić do krainy wiecznej szczęśliwości, do Konsumpcyjnego Raju. Dzięki ich staraniom odczuwamy coraz to nowe, sztuczne potrzeby, a nowe produkty (jak na przykład dezodorant, który uwodzi anioły) czy idee (wiara w nieomylnego boga wolnego rynku) trafiają w porządek mitów i są przedstawiane jako odwieczne. W stworzonym przez specjalistów od budzenia naszych apetytów Konsumpcyjnym Raju wszystko jest idealne i nie podlega upływowi czasu. A my, jeśli tylko tam trafimy, tacy właśnie mamy się stać: piękni, sławni, kochani, bogaci i wiecznie młodzi. Równi bogom konsumpcji. Wystarczy tylko kupować, jeść i mieć! To wydaje się tak łatwe do zdobycia i tak kuszące, że świat kreowany przez media staje się tym, o którym marzymy, otwierając oczy o poranku i zamykając je przed snem. Ale taki świat nie istnieje i dlatego sami nie wiemy, czego pragniemy ani za czym gonimy. Tym bardziej więc odczuwamy potrzebę mitologizowania, bo ona pozwala nam ustalić: co powinniśmy czuć, czego pragnąć i za czym gonić, a nawet czy jesteśmy szczęśliwi, czy też nie.    Chcemy więc mitów, bo dają nam złudzenie bezpieczeństwa i ładu, a na dodatek zwalniają nas z obowiązku czujności i odpowiedzialności za nasze wybory, cele i decyzje. Mity pozwalają zaniechać działań, które mogłyby sprawić, że zobaczylibyśmy, jak naprawdę rzeczy się mają. Chętnie i ofiarnie współtworzymy więc baśniową rzeczywistość, słuchając podpowiedzi, jaka to ona ma być.    Wygląda jednak na to, że nadeszły trudne, lecz zarazem wyzwalające czasy kryzysu, gdy wiele z naszych ulubionych mitów upadnie i z konieczności zostanie poddanych rewizji na naszych oczach. Ale czy to źle? Może w tym nadzieja na znalezienie własnej drogi, prawdziwych skarbów?     Zacznijmy od przyjrzenia się mitom, które dziś szczególnie nachalnie narzucają nam sposób widzenia świata i naszej w nim roli. Warto odróżnić je od tych, które leżą u podstaw naszej kultury, są jej krwiobiegiem, jak mit będący kanwą wszystkich opowieści, czyli podróż bohatera. Opowiada on o człowieku, który opuszcza swój dom, swoją wioskę, by odnaleźć skarb, a gdy pokona już przeciwności losu, wraca, wzbogacając życie wszystkich mieszkańców, sam zaś zyskuje miłość.   Wyobraźmy więc sobie, że ta książka to kolejna podróż bohatera/bohaterki, że Ty nim/nią jesteś. Wyrusz zatem w podróż, by rozprawić się ze współczesnymi mitami, ich twórcami i strażnikami. Podczas tej podróży spotkasz innych wędrowców i sprzymierzeńców, którzy pomogą Ci uniknąć niebezpieczeństw i odnaleźć skarb. Poznasz również tych, którzy z mitami współczesnymi walczą i wytyczają nowe szlaki. A także tych, którzy mitom współczesnym ulegli nieświadomie lub świadomie - nie dostrzegając innej drogi. Jeśli, Drogi Czytelniku, dotrzesz do celu i wrócisz, zdobyte przez Ciebie wiedza, refleksje, doświadczenia i przeżyte emocje wzbogacą nas wszystkich. Beata Pawłowicz, Wojciech Eichelberger Wojciech Eichelberger – psycholog, psychoterapeuta, trener, pisarz. Współzałożyciel nowatorskiego Oddziału Terapii i Rozwoju Osobowości – OTIRO oraz Laboratorium Psychoedukacji – pierwszej w Polsce placówki psychoterapii, treningu i szkolenia. Współtwórca i dyrektor Instytutu Psychoimmunologii (IPSI). Autor i współautor kilkunastu książek poświęconych psychologii wychowania, religii, antropologii i rozwojowi ludzkiego potencjału. W latach  1997-1999 prowadził program „Okna” w TVP 2  a w roku 2005 w TVP Kultura program „Nocny stróż”. Od lat związany z miesięcznikiem  „Zwierciadło”. Beata Pawłowicz – poetka, dziennikarka, autorka książki „Dekalog szczęścia”. Związana z magazynem „Zwierciadło”.

Temat miesiąca: Prawo do zabijania (Siemienowicz, Szyjewski, Paziński) Z jedzeniem mięsa wiązała się niegdyś wina, którą pozwalał wyrazić i poniekąd zmazać rytuał. Dziś znika nam ona sprzed oczu tak jak zabijanie zwierząt, będące obecnie zaawansowanym technologicznie procesem przemysłowym. Czy mięsożerność przystoi jeszcze współczesnym ludziom? DEBATY: Młody Tybet (Bloch, Jakubowska) Młode pokolenie Tybetańczyków żyjących na uchodźstwie szuka nowych dróg wyrażania swojej tożsamości. Nie zawsze odnajduje się w obrazie łagodnego mnicha nieulegającego emocjom. Jaka będzie więc przyszłość Tybetu? IDEE: Powrót Boga (Davie, Jędrzejek, Rowland) „Wierzący niepraktykujący” – często i chętnie posługujemy się tym określeniem, ponieważ trafnie charakteryzuje postawę części Polaków. Okazuje się jednak, że w Europie narasta zjawisko odwrotne, „przynależność bez wiary”: obywatele dobrowolnie płacą podatek kościelny, ale nie są wierzący. Czemu więc płacą? KULTURA: Hanna Malewska (Iwasiów, Chutnik, Mizuro) W 30. rocznicę śmierci Hanny Malewskiej jej utwory odczytują pisarki i krytyczki literatury. Czy z perspektywy współczesnego czytelnika powieści te można uznać – wedle słów samej Malewskiej – za „książki żywo urodzone”?

Obrazowa forma porozumiewania się ludzi jest bardzo odległa i znana niemal od początku świata. Właściwie nie wiadomo, czy pierwszym narzędziem porozumiewania się było słowo, czy obraz. O początkach obu modeli komunikowania wiemy tyle samo: z okresu przedhistorycznego zachowały się rysunki naskalne z Ziemi Arnhema w północnej Australii, z grot Lascaux w południowej Francji, z Tassili w północnej Algierii, ale za Ewangelią św. Jana powtarzamy: ?na początku było Słowo...?, które utożsamia się z Bogiem, a więc początkiem świata.

Na książkę składają się teksty napisane przez praktyków i wykładowców akademickich.Tematem pierwszej części książki są współczesne nam obrazy i wydarzenia. Uwagę autorów przyciągnęła przedwyborcza ulotka w skrzynce pocztowej, graffiti na ulicznym murze, wizerunki księżnej Diany i Jana Pawła II na talerzykach, zegarkach i śliniaczkach. Okazji do rozważań dostarczają też ekscesy celebrytów, sceny przemocy i seksu w reklamach, zachowania polityków puszących się podczas konferencji prasowych. Wizualny aspekt komunikowania dostrzegalny jest zwłaszcza we współczesnej sytuacji nadmiaru przekazów medialnych. Skoro przekazy konkurują o naszą uwagę, zawsze łatwiej będzie zobaczyć, a dopiero potem ewentualnie przeczytać. Dobrze o tym wiedzą autorzy reklam, specjaliści public relations i redaktorzy popularnych pism. Wszyscy chcą wywrzeć wpływ na odbiorców, choć kierują się różnymi celami i używają różnych sposobów.Drga część książki zawiera rzeczowe spojrzenie na prawo do osobistego wizerunku. Teksty dotyczą zarówno prawa polskiego, jak też m.in. niemieckiego. Daje to możliwość porównań i ma bardzo praktyczne znaczenie: zarówno dla osób prywatnych, którym może się zdarzyć, że zostaną zaskoczone publicznym eksponowaniem swojego wizerunku w niekoniecznie korzystnym kontekście, jak i dla redaktorów i wydawców, którzy powinni liczyć się z koniecznością tłumaczenia się przed sądem ze swoich decyzji.Książka ukazuje się w serii Akademickie Warsztaty Dziennikarskie

Dotychczasowy dorobek rodzimej histografii podnoszącej temat transformacji systemowej jest bogaty i systematycznie uzupełniany każdego roku. Jednakże większość prac opisuje ten problem z perspektywy osób, które po 1989 r. odniosły sukces polityczny i gospodarczy. Rzadko można natomiast spotkać publikacje, które przemiany gospodarczo?polityczne porzedstawiałyby z punktu widzenia ludzi przez transformację poszkodowanych. Tak czyniła redakcja miesięcznika ?Dziś?, tak też czyni Krzysztof Wasilewski. Należy zaznaczyć, że jego książka ma charakter obiektywny i wymyka się sztywnym pomiarom polityczynym. Bez wątpienia autor jest pełen zrozumienia dla Mieczysława Rakowskiego i jego współpracowników, którzy na łamach pisma krytykują kierunki podjętych reform gospodarczych. Wyrozumiałość ta jednak nie wynika z subiektywizmu, którego naukowcy powinni się wystrzegać, lecz jest rezultatem wnikliwych badań m.in. sondaży opinii publicznej, roczników Głównego Urzędu Statystycznego i innych dokumentów oraz relacji prasowych. Jednocześnie Krzysztof Wasilewski nie boi się skrytykować środowiska miesięcznika, kiedy pojawiają się ku temu obiektywne przesłanki. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Czesława Osękowskiego

Jak często powtarzasz, że coś jest niemożliwe? Czy porzuciłeś marzenie ponieważ wydawało ci się ono zbyt trudne do zrealizowania? Jak często zdarza Ci się myśleć, że Twoje życie mogło się potoczyć w lepszym kierunku? Wszyscy mamy niespełnione marzenia, niezrealizowane cele i nieudane podejścia do ważnych dla nas wyzwań. Ta książka ma na celu uzmysłowienie nam, że nigdy nie jest za późno, by coś w swoim życiu zmienić. Została ona napisana przez dwie znane i cenione pisarki publikacji z zakresu rozwoju duchowego. Jej fabuła oparta jest na prawdziwej historii człowieka, którego silna wola i niezłomność powinny być inspiracją dla każdego czytelnika. Jednocześnie, podobnie jak i pozostałe książki z serii Magia życia, ujawnia czar i niezwykłość, jakie możemy odkryć w każdym przeżytym przez nas dniu. Bohaterem publikacji jest Jewgienij Pietrowicz Woronin, który marzy o staniu się największym magikiem świata. Niestety jest on jednocześnie bardzo nieporadną osobą. Jewgienij nie zważa na swoje ograniczenia tylko krok po kroku realizuje własne marzenie. Jest jednocześnie ostatnią osobą, która mogłaby w siebie zwątpić. Weź udział w niezapomnianej wędrówce w poszukiwaniu nadziei i natchnienia. W jej trakcie zrozumiesz, że nie ma rzeczy niemożliwych. Książka udowadnia, jak ważna jest wiara w siebie i swoje marzenia. Nawet, gdy nękają Cię wątpliwości, a otaczają negatywne emocje, pomimo wszelkich przeciwieństw możesz stać się tym, kim chcesz. Chcieć znaczy móc!  

Ta książka nie jest poradnikiem. Bucay wciąga czytelnika w rozmowę. Ta książka to jednocześnie monolog, wykład, prowokacja i dialog, napisana prostym językiem, opatrzona jak zwykle u Bucaya przypowieściami i historiami. Mówi o tym, co możemy zrobić dla siebie, żeby nasze relacje były pełniejsze i dawały satysfakcję, żebyśmy sami mogli pełniej żyć. Nie zastąpi psychoterapii, ale pozwoli czytelnikowi wejść na drogę zrozumienia samego siebie. Ewa Canert-Łąka, psychoterapeutka Zależysz tylko od siebie: Zależysz od dorosłego, który jest w Tobie i który musi zająć się dzieckiem, którym nadal jesteś. Droga do samozależności to droga do przejęcia kontroli nad samym sobą. Książki z serii Drogowskazy mają służyć tym, którzy gubią się gdzieś po drodze, albo tym, którzy wybierają drogę na skróty. Cztery składające się na cykl książki to drogowskazy, które od zrozumienia pojęcia samozależności prowadzą przez spotkanie z drugim człowiekiem, pomagają zaakceptować ból w drodze przez łzy, a wszystko po to, żeby w końcu wskazać najbardziej upragnioną drogę, drogę szczęścia. Jorge Bucay wyjaśnia zgodnie z teorią Gestalt procesy rządzące naszą psychiką, uzupełniając te wyjaśnienia wiedzą z innych dziedzin. Patronaty: Charaktery, Polskie Towarzystwo Psychoterapii Gestalt