Książka ta zawiera zestaw ćwiczeń nazwanych na nasze potrzeby kartami prac wraz z rozwiązaniami stworzony na bazie wieloletnich doświadczeń płynących z naszej pracy zawodowej oraz dostępnej literatury. Nie opiera się ona na konkretnej metodzie. Ćwiczenia o różnym stopniu trudności oraz zróżnicowanej tematyce, bazujące na wiedzy ogólnej, nadają się do prowadzenia zajęć o charakterze zarówno indywidualnym, jak i grupowym. Prowadzący może na swój sposób oraz na własne potrzeby modyfikować i łączyć poszczególne zajęcia. Wielorakość zadań umożliwia pracę z podopiecznymi z różnymi stopniami zaawansowania choroby. Proponowane przez nas zajęcia to: anagramy, krzyżówki, wykreślanki, zadania opierające się na skojarzeniach, podstawowej wiedzy matematycznej, geograficznej i polonistycznej.
Najlepsze rezultaty osiąga się w początkowym etapie choroby, nie można jednak zapominać o tym, że terapia pozytywnie oddziałuje na chorego także w późniejszym okresie. Pacjent może uczestniczyć w różnych metodach terapii: psychoterapii, gelatoterapii, rehabilitacji, muzykoterapii, choreoterapii, dramatoterapii, treningu orientacji, terapii zajęciowej, relaksacji i innych. Wymierne efekty pracy uzyskujemy dzięki holistycznemu podejściu do osób dotkniętych otępieniami.
Istotne cechy:
- przejrzystość i czytelność kart
- karty pracy z odpowiedziami
- różnorodna tematyka
- możliwość modyfikacji ćwiczeń
- zróżnicowany stopień trudności
- skierowany do różnych grup zawodowych (psycholog, pedagog, pielęgniarka, opiekun medyczny, neurologopeda, terapeuta) oraz do chorych i opiekunów rodzinnych
- ćwiczenia stworzone na bazie praktyki zawodowej
Z poważaniem,
Katarzyna Sabela
Mirosława Cuper
Zestaw 3 książek.
Wykłady z komunikacji społecznej
Całość problematyki została podzielona na trzy części:
1. Wykłady, w których problematyka komunikatu, komunikacji i komunikowania stanowi istotny element współczesnych prądów intelektualnych i zagadnień metodologicznych.
2. Komunikacja ujęta z punktu widzenia zjawisk społecznych (psychologia, socjologia, antropologia kultury itp.).
3. Rola komunikatów i komunikacji w sferze działań ekonomicznych, a więc w marketingu, reklamie, public relations itp.
Zasady kultu wyobraźni
Dlaczego chodzi nam akurat o „kult wyobraźni”? Czyżby dlatego, że „rozum śpi”? Otóż niezupełnie. Ten ostatni na pewno - na swój sposób - czuwa nieustannie nawet gdy o tym nie wiemy. To wyobraźnia działa jak życie poety: poetą się nie jest - nim się BYWA.
Ontologia sukcesu
Ucieczka z mitu nicości.
Znany gnostyk, Bazylides, miał napisać niegdyś, że był taki czas, kiedy nie było NICZEGO. Co więcej, kiedy nie było nawet tego niczego, co by w jakiś sposób było pomiędzy istniejącymi rzeczami. Jeśli takowe rzeczy oczywiście były; to to COŚ mogło być, jak się zdaje, tym co dziś nazywamy KOMUNIKOWANIEM. Autor podkreślał, że nawet jak owo coś BYŁO, to nie musiało być naprawdę, ale było dlatego, aby nie można powiedzieć wprost. NIE BYŁO NICZEGO…
Praca podejmuje ważną tematykę funkcjonowania osób w podeszłym wieku, zazwyczaj związanym z doświadczeniem choroby i niepełnosprawności. [...]
Istotną cechą monografii Ryszarda Pichalskiego jest zróżnicowanie związane z obszarami tematycznie podejmowanymi w poszczególnych rozdziałach. Wynika ono przede wszystkim z faktu, że doświadczenie choroby i niepełnosprawności w warunkach starzenia się jest kategorią wielowymiarową, obejmuje różne rodzaje schorzeń i dysfunkcji oraz dotyczy rozlicznych problemów funkcjonowania osób w podeszłym wieku.
Z recenzji dr hab. Bernadety Szczupał, prof. APS
Niniejsze opracowanie ma charakter popularnonaukowy. Moim celem jest przybliżenie problematyki polityki społecznej wszystkim tym, którym nie kojarzy się ona z niczym konkretnym. Chciałbym przedstawić najważniejsze wyzwania, przed jakimi stoi polityka społeczna na progu XXI. wieku oraz scharakteryzować różne sposoby odpowiedzi na te wyzwania. A przede wszystkim chciałbym przedstawić kontekst, w którym współcześnie kształtowane są strategie polityki społecznej, tak by ułatwić czytelnikowi zrozumienie głównych
uwarunkowań wyboru między wspólnotowymi a indywidualistycznymi sposobami zaspokajania podstawowych potrzeb. Moje rozważania obejmują jedynie politykę społeczną krajów wysoko rozwiniętych.
Księżopolski Mirosław
Inspiracją do przygotowania niniejszego zbioru artykułów naukowych były ważne wydarzenia sportowe 2012 roku: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej w Polsce i na Ukrainie oraz Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie. Jest to również owoc wspólnej konferencji zorganizowanej przez Instytut Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz Warszawską Wyższą Szkołę Humanistyczną im. B. Prusa w ramach corocznego cyklu `Warszawskie Dni Medialne`, w dniach 9-10 maja 2012 roku.Problematyka podjęta w pracy dotyczy jednak kwestii bardziej ogólnych, znacznie przekraczających zagadnienia wiążące się z piłką nożną czy ideą olimpizmu. Wielość i różnorodność dyscyplin sportowych, a także rozmaitość tematów łączących świat sportu i mediów wymagały pogłębionej refleksji naukowej. Ogromne znaczenie sportu w kulturze popularnej nie byłoby przecież możliwe bez udziału mediów, za pośrednictwem których miliony kibiców mogą uczestniczyć w meczach, turniejach i rozgrywkach. Wybitni sportowcy stają się gwiazdami mediów i dzięki nim zyskują ogromną popularność. W dzisiejszych czasach trudno więc sobie wyobrazić sport bez mediów, i media bez sportu.
Od Redakcji
Na niniejszy wybór składa się ponad dwadzieścia opracowań z dziedziny socjologii polityki, pogrupowanych tematycznie w różnych działach.
W pierwszym dziale Makrostruktury społeczne i polityka czytelnik znajdzie trzy teksty omawiające kluczowe kategorie, które wiążą politykę z jej społecznym kontekstem. Wojciech Modzelewski pisze o ruchach społecznych – ważnej formie działań zbiorowych – kładąc nacisk na ich wielopostaciowość i zmienną rolę w procesach społecznych i politycznych. Marek Żyromski podejmuje próbę rekonstrukcji podstawowych założeń teorii elit, a Marek Tabin prezentuje kontrowersje związane z pojęciem narodu, starając się je przedstawić w świetle klasycznych ujęć teoretycznych. Wszystkie trzy teksty mają systematyzujący charakter – podsumowują ważne w socjologii polityki obszary badań i refleksji.
Następne dwa działy dotyczą problematyki różnych typów reżimów politycznych. Jacek Ziółkowski omawia i analizuje różnice pomiędzy autorytaryzmem i totalitaryzmem. Za bliską tematycznie należy uznać analizę przemocy w polityce, autorstwa Daniela Midera. Jak pisze autor, przemoc to zjawisko niezmiennie towarzyszące ludzkości, trwale wpisane w naszą egzystencję. W tekście Jerzego Szczupaczyńskiego znajdujemy omówienie treści pojęcia demokracji proceduralnej, ważnego dla naszej cywilizacji wzoru ustrojowego, który stał się najbardziej rozpowszechnioną ideą polityczną – ideą nadal dyskutowaną i podlegającą przewartościowaniom. Z tym tekstem koresponduje szkic Mikołaja Rakusy-Suszczewskiego, przypominający koncepcje Alexisa de Tocqueville’a, ważnej postaci dziewiętnastowiecznej refleksji nad liberalną demokracją.
Kolejny dział zatytułowany Zachowania polityczne i ich źródła zawiera trzy teksty poświęcone socjalizacji i aktywności/bierności politycznej. Barbara Frątczak-Rudnicka podkreśla znaczenie procesów, w wyniku których jednostka przyswaja w czasie dzieciństwa i młodości określone wartości, poglądy i postawy wobec polityki. Natomiast Lech Szczegóła dokumentuje znaczenie, jakie z punktu widzenia praktycznej polityki mają studia nad partycypacją wyborczą.
W ostatnim dziale prezentujemy trzy omówienia dotyczące metod badawczych stosowanych w socjologii polityki. Celem tekstu Jerzego Bartkowskiego jest przedstawienie zarysu tych metod, ich możliwości, stosowalności i ograniczeń.
Natomiast szkice Elżbiety Firlit i Wojciecha Modzelewskiego dotyczą sondażu diagnostycznego jako najczęściej wykorzystywanej metody. Jak widać z powyższego przeglądu, nie stawialiśmy sobie za cel objęcie całości problematyki socjologii polityki w jej aktualnym kształcie. Przyznajemy się jednak do takich ambicji, które będziemy chcieli zrealizować. Istnieje bowiem potrzeba wydania w języku polskim całościowych syntez z dziedziny socjologii i psychologii polityki, które uwzględniałyby najnowszą literaturę przedmiotu i żywo dyskutowane współcześnie problemy.
Mirosław Chałubiński
Jerzy Szczupaczyński
Tom Poza monogamią stanowi zbiór rozbudowanych tekstów wygłoszonych podczas warszawskiej konferencji o tym samym tytule, która miała miejsce 8 i 9 XI 2011 roku na Wydziale Polonistyki.
Książka została podzielona na dwie części: Antropologia i Literatura. Pierwszy blok tekstów otwiera studium poświęcone Réne Girardowi. Wybór pracy analizującej myśl autora Kozła ofiarnego nie jest przypadkowy: francuski filozof w klasycznym studium Prawda powieściowa a kłamstwo romantyczne pokazał skomplikowane relacje łączące psychoanalitycznie rozumiane pragnienie i literackości, podkreślając nieoczywistość „dwójkowych” układów, w których często ukryty został dodatkowy element. Autorzy i autorki przybliżyli odległe
od siebie naukowo problemy, należące m.in. do dziedzin teologii dogmatycznej, pornografii, socjologii czy historii psychoanalizy.
Druga część książki poświęcona została wyłącznie literaturze. Główną problematykę stanowią pozamonogamiczne relacje literackich postaci i ich dyskursywne umocowanie, wyraźnie uprzywilejowanym
układem staje się układ zbudowany z/dla trzech osób.
Powracający motyw trójkąta daleki jest od wulgaryzacji lub uproszczenia, zyskuje on pogłębienie poprzez wprowadzenie m.in. Kategorii biseksualizmu, gejowskiego promiskuityzmu (bez negatywnej implikatury), dziwkarstwa. Osobną grupę stanowią artykuły, które odchodząc od podziału na konkretne płci i ich praktyki seksualne, szukają źródeł pozamonogamicznych relacji w teoretycznoliterackich realizacjach pożądania/pragnienia.
Książka Poza monogamią jest publikacją akademicką, zachęcającą do intelektualnego fermentu. Wierzę jednak, że bogactwo przywołanych kontekstów pozwoli teorię przekuć na praktykę, zachęci do przyjrzenia się własnej monogamii lub jej nieobecności w codziennych relacjach bądź związkach.
Głównym celem tego opracowania jest szczegółowa refleksja nad społecznymi rolami młodych obywateli we współczesnej demokracji. Powodem jej podjęcia była chęć weryfikacji słuszności pesymistycznego scenariusza obecnego w literaturze podejmującej ten temat. Zgodnie z nim dzisiejsza młodzież (the young
of today) stanowi zagrożenie dla „demokracji jutra” (the democracy of tomorrow)
Negatywistyczne wizje formułuje się zawsze najprościej, jednakże często wynikają one z mniej lub bardziej uświadomionego uprzedzenia badacza. Dodatkowym powodem była ciekawość poznawcza i dostępność danych, które mają potencjał jej zaspokojenia. Postawy, wartości i wzory zachowań młodych ludzi są bowiem niezwykle cennym źródłem wiedzy na temat problemów i sukcesów, lęków i aspiracji całego społeczeństwa.
Ze Wstępu
Zagadnienie "partycypacji politycznej kobiet", tak popularne obecnie w naukach politycznych, nie zostało dotąd wyczerpująco rozpoznane w odniesieniu do polskiej rzeczywistości politycznej, nie często pojawia się jako przedmiot rodzimych analiz politologicznych, mimo, że we współczesnej literaturze nauk społecznych - zwłaszcza antropologii kulturowej czy socjologii - poświęcono mu stosunkowo dużo miejsca. (..) Autorka opiniowanej dysertacji śmiało wchodzi w gąszcz tej zagmatwanej, kontrowersyjnej i "politycznie gorącej" problematyki, próbuje rozpoznać jej główne wątki i zająć wobec nich własne stanowisko.
Z recenzji prof. Dr hab. Barbary Krauz-Mozer
Oddając do rąk Czytelników niniejsze opracowanie należy na wstępie zaznaczyć, iż jego bohaterki – kobiety 50+1 ulokowane zostały, zgodnie z koncepcją cyklów życia, w fazie życia pomiędzy średnią i późną dorosłością. Zagadnienia poruszane w niniejszym opracowaniu stanowią pewną syntezę tej problematyki.
Koncepcje odnoszące się do etapu życia kobiet dojrzałych odwołują się do propozycji psychologów, socjologów, psychologów społecznych, a także wiedzy medycznej. Wykorzystano również bogatą literaturę z zakresu gender oraz różnorodne dane statystyczne. Tak zarysowana baza teoretyczna pozwala na wprowadzenie czytelnika w badaną problematykę, która w świetle zgromadzonej wiedzy ma swoje ulokowanie w kilku dyscyplinach. Biorąc pod uwagę główny cel opracowania, którym jest próba naszkicowania socjologicznego portretu kobiet dojrzałych, uwzględnione zostały zachodzące zmiany społeczne i przeobrażenia ról społecznych kobiet, co w efekcie może skutkować pojawianiem się nowych stylów życia, charakterystycznych właśnie dla tej kategorii społecznej – kobiet dojrzałych.
Aktualne Rozporządzenie MEN z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół nakłada na nauczycieli obowiązek wychowania do mediów, czego wyrazem jest m.in. zawarte w preambule dokumentu stwierdzenie: „ponieważ środki społecznego przekazu odgrywają we współczesnym świecie coraz większą rolę, zarówno w życiu społecznym, jak i indywidualnym, każdy nauczyciel powinien poświęcić dużo uwagi wychowaniu swoich uczniów do ich właściwego odbioru i wykorzystania, czyli edukacji medialnej”. Przedmiotem naszych badań jest zagadnienie, w jaki sposób nauczyciel religii może podjąć to zobowiązanie w szkole? Potrzebę podjęcia tego problemu badawczego zaznaczył w jednym ze swoich ostatnich artykułów ks. Antoni Lewek, założyciel i pierwszy dyrektor Instytutu Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Zachęcał, aby „edukację medialną, pojmowaną nie jako technikę, lecz jako etykę, prowadzili odpowiednio przygotowani do tego nauczyciele religii”.
Łatwa sztuka manipulowania mediami
Media są w stanie wynieść ludzi na piedestał w jednej chwili, po czym bez wahania ich z niego strącają. Złośliwa plotka może kosztować firmę miliony, polityczny skandal zmusza kandydata na urząd państwowy do wycofania się z wyborów, zaś nikomu nieznana osoba z dnia na dzień zostaje celebrytą. Mało które media są dziś niezależne, dlatego takie rzeczy nie dzieją się przypadkiem. To doskonale zorganizowane akcje, za którymi stoją specjaliści kontrolujący media. Chcesz się dowiedzieć, jak to się robi? Zaczerpnij informacji z samego źródła.
Manipulowanie mediami to mój zawód. W świecie, gdzie blogi kształtują i wypaczają treść newsów, moje zadanie polega na kontrolowaniu tych blogów — to samo robić może w zasadzie każdy. Dlaczego ujawniam te wszystkie sekrety? Ponieważ jestem zmęczony światem, gdzie blogerzy przyjmują łapówki, marketerzy pomagają pisać newsy, lekkomyślni dziennikarze rozpowszechniają kłamstwa — i wszystkim to uchodzi na sucho. Zabieram Was za kulisy, ponieważ nie chcę, aby ktoś jeszcze dał się niemile zaskoczyć. Przeczytaj tę szokującą książkę i podziel przez dwa wszystko, o czym czytasz.
Dominująca rola środków społecznego przekazu we współczesnym świecie nie ulega wątpliwości. Mass media w decydujący sposób rozstrzygają zarówno o tym, co ma stanowić przedmiot zainteresowania, jak o sposobach
postrzegania oraz interpretowania rozmaitych wymiarów rzeczywistości oraz fenomenów kultury popularnej. Prezentowane w niniejszym tomie artykuły i referaty są owocem naukowej refleksji dotyczącej przede wszystkim
medialnych obrazów kapłana oraz rodziny, a także studiów poświęconych badaniom skutków oddziaływania mass mediów na współczesnych odbiorców.
Postulat edukacji medialnej, rozumianej jako przygotowanie do świadomego, selektywnego, krytycznego odbioru przekazów medialnych, jest aktualną odpowiedzią katolickich teologów-medioznawców wobec wyzwań współczesności, charakteryzującej się swoistą mediokracją.
Przedstawione w niniejszym tomie rozmaite studia mają charakter interdyscyplinarny; łączą bowiem harmonijnie refleksję teologiczną, etyczną, pedagogiczną oraz medioznawczą. W intencji Autorów, naukowców pracujących w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, prezentowane artykuły w najogólniejszym zarysie stanowią konfrontację obrazów medialnych z realną rzeczywistością. Sformułowane oceny i wnioski wynikają zaś zarówno z wiedzy teologicznej, jak i wyników rozmaitych dziedzin nauki o środkach społecznego przekazu oraz komunikacji medialnej.
Ks. Andrzej Adamski, Kamila Kwasik, Grzegorz Łęcicki
Zamysł badania przedstawionego w niniejszej książce pojawił się w trakcie naszego wcześniejszego badania polityki władz wielkich miast w stosunku do dzielnic zaniedbanych1. W trakcie obserwacji miejskich programów rewitalizacji uderzyło nas, że w ich tworzeniu i realizacji niemal nieobecne są organy samorządu jednostek (dzielnic, osiedli), do których te programy są skierowane. Zadaliśmy sobie pytanie, czy tak jest zazwyczaj czy tylko w tych przypadkach, z którymi się zetknęliśmy? Nurtowało nas również, czy możliwa jest inna sytuacja, w której to samorząd mieszkańców staje się głównym partnerem władz miasta w ukierunkowanych terytorialnie działaniach rewitalizacyjnych. A jeśli tak, to dlaczego tak się nie dzieje w polskich miastach? Wiemy przecież, że w niektórych krajach (np. w Wielkiej Brytanii) analogiczne programy są czasem zarządzane przez specjalne instytucje tworzone oddolnie w zainteresowanych dzielnicach.
Celem moich wysiłków intelektualnych oraz mozołu pisarskiego było podjęcie „dialogu z sobą” oraz osiągnięcie pełniejszej samoświadomości w zakresie problematyki wybranych zagrożeń antropogenicznych. Po wtóre moim zamiarem było przedstawienie własnych poglądów i odniesień wobec zaprezentowanych wyzwań życia społecznego. Innymi słowy podczas analizowania niniejszych zagrożeń i formułowania swoich przemyśleń kierowałem się zarówno potrzebą autorefleksji, jak również potrzebą podzielenia się nimi z potencjalnymi Czytelnikami. Zdaję sobie sprawę, że wyłożone rozważania mogą wzbudzać kontrowersje.
I liczę na to, że je wywołają.
Książka stanowi zbiór jednolicie ustrukturyzowanych esejów naukowych poświęconych analizie określonych zagrożeń bezpieczeństwa powszechnego i bezpieczeństwa personalnego. Na strukturę każdego rozdziału składają się cztery aspekty omawianego zagrożenia: jego istota, rodzaje, przyczyny i skutki. Każdy rozdział finalizuje zestawienie wybranych publikacji, które inspirowały umysł autora. Ich treść poszerza i pogłębia charakterystykę problemów pomieszczonych w rozdziale
O etyce słowa zaczęto mówić w Polsce na początku lat osiemdziesiątych XX wieku za sprawą Jadwigi Puzyniny. Językoznawcy dostrzegali konieczność podjęcia problematyki etycznej, ale ich wątpliwości budziła możliwość badań etycznego aspektu funkcjonowania systemu językowego za pomocą metod typowo językoznawczych, czyli uznania etyki słowa za gałąź językoznawstwa. Objęcie badaniami wielu złożonych kwestii pragmatycznych oraz uczynienie przedmiotem analiz lingwistycznych komunikacji, a nie samego języka, wydawało się wtedy nieuprawnionym rozszerzaniem zakresu lingwistyki. Nie znaczy to, że problemów etycznych w tym czasie nie obserwowano. Zagadnieniem manipulacji za pomocą języka zajmowali się przedstawiciele kilku różnych dyscyplin naukowych – filozofowie, językoznawcy, socjolodzy i historycy. Badania takie zdawały się jednak czymś bardzo swoistym, odrębnym i jednocześnie zdecydowanie wykraczającym poza ramy zarówno tradycyjnie rozumianego językoznawstwa, jak i etyki. Uświadomienie sobie niszczycielskiej siły manipulacji politycznej, jej ogromnego zasięgu w polskim życiu społecznym sprawiało, że inne zjawiska, które widziano również w aspekcie etycznym, znalazły się na dalszym planie, a najważniejszym problemem z tego zakresu stała się relacja języka i prawdy, milczenia i kłamstwa. Dwa ważne wydarzenia – wystąpienie Michała Głowińskiego na temat nowomowy w warszawskim Pen Clubie (wiosną 1980 roku) oraz sesję poświęconą nowomowie (w styczniu 1981 roku w Krakowie) – można dziś uznać za początek badań mieszczących się w granicach etyki słowa. Wtedy jednak, choć dyskutowano właśnie nad etycznymi właściwościami i skutkami zjawisk językowych, nie mówiono jeszcze o etyce języka, lecz o jego nietycznym użyciu.
(ze wstępu)
Każdy z nas ma własną drużynę wsparcia w postaci duchowych pomocników, którzy chronią nas i bezpiecznie prowadzą przez życie. Warto zatem świadomie pracować nad utrzymywaniem związku z nimi.Jak nawiązać kontakt z niewidzialnymi pomocnikami?
Pomoc aniołów stróżów oraz duchowych opiekunów okazała się w moim życiu wręcz nieoceniona. W ciągu wielu lat miałem szansę pomagać ludziom w nawiązywaniu kontaktu z ich przewodnikami lub aniołami i każda z tych osób na tym skorzystała. Pisałem tę książkę z myślą o zapoznaniu jeszcze większej liczby ludzi ze światem duchowym, niż jestem to w stanie uczynić podczas indywidualnych zajęć.
W kwestii duchowych opiekunów i aniołów stróżów istnieje sporo zamieszania. Niektórzy twierdzą, że nie ma między tymi dwiema grupami różnicy. Nie dziwi mnie to, ponieważ duchowi opiekunowie mogą czasami pojawiać się pod postacią aniołów. Istnieje jednak między nimi znaczna różnica, którą chcę w tej książce wyjaśnić.
Odkryjesz szybkie postępy w twoim duchowym i osobistym rozwoju, gdy tylko zaprosisz do swego życia aniołów stróżów oraz przewodników. Miałem przywilej obserwowania takich zmian u wielu ludzi, a są to zmiany radosne.
Doświadczysz więcej szczęścia, radości oraz większego poczucia spełnienia w życiu niż kiedykolwiek przedtem. Zmianę, jaka w tobie nastąpi, zauważą także inni, ponieważ staniesz się spokojniejszy, bardziej zrelaksowany oraz o wiele bardziej kochający. Twoja miłość do siebie samego, rodziny, przyjaciół oraz całego świata wzrośnie, wpływając na każdy obszar twego życia.
Wszyscy mamy czasami problemy. Bez względu na to, jak trudne jest twoje życie, odkryjesz, że zacznie płynąć spokojniej, a problemy rozwiążą się szybciej, gdy zezwolisz swoim duchowym przewodnikom oraz aniołom stróżom na pomoc.
Richard Webster (1946) urodził się i mieszka na stałe w Nowej Zelandii. Co roku dużo podróżuje po całym świecie, dając wykłady oraz prowadząc warsztaty dotyczące parapsychologii. Napisał wiele książek i artykułów, głównie na tematy parapsychologiczne. Jest żonaty, ma trójkę dzieci. Jego rodzina bardzo go wspiera w działalności zawodowej, lecz najstarszy syn, obserwując karierę ojca, zdecydował się wybrać zawód księgowego.
Anioły i duchowi przewodnicy, fragment>
Korzyści wynikające z pracy z przewodnikami
Duchowy rozwój sprawia, że stajemy się bardziej zrównoważeni. Wierzymy, że składamy się z fizycznego, mentalnego, emocjonalnego i duchowego elementu, jednak rzadko spotyka się ludzi, którzy znaleźli równowagę w tych wszystkich czterech obszarach. Najczęściej zdarza się spotykać osoby, które spędzają życie na sali gimnastycznej, wzmacniając swoje ciało i osiągając szczyty kondycji fizycznej, ale szansę na to, że poświęcają choćby część swego czasu lub energii na pozostałe trzy aspekty są żadne.
Pielęgnując stronę duchową, najczęściej pomagamy sobie także w innych obszarach. Ludzie, którzy wybierają duchową ścieżkę rozwoju, poprawiają sferę mentalną. Coraz lepiej dostrajają się do świata, który ich otacza, oraz odkrywają, że to, co dawniej sprawiało kłopot, traci na znaczeniu. W konsekwencji rozwijają się także emocjonalnie. Kiedy ludzie rozwijają się duchowo, wielu z nich zwraca uwagę na swe ciało będące świątynią, o którą trzeba zadbać, czyli kierują większą uwagę na kondycję fizyczną.
Zajmuj się wszystkimi czterema obszarami swego życia, a stopniowo odkryjesz zmiany, jakie w tobie nastąpią. Ludzie dostrzegą twój spokój oraz wewnętrzne światło. Mogą sobie nie zdawać sprawy z tego, co właściwie robisz, lecz na pewno będą świadomi zachodzących w tobie zmian. Pod każdym względem będziesz czuł się lepiej oraz uzyskasz pewność, że możesz osiągnąć to, na czym się skoncentrujesz.
Magia myślenia na wielką skalę
Spis Treści
Przedmowa
Wstęp: Twój nieograniczony potencjał
Część I: Aniołowie stróże
Aniołowie
Twój anioł stróż
Kreowanie własnego anioła stróża
Praca z archaniołami
Uzdrowiciele
Aniołowie, twórczość i sztuki piękne
Twój anielski pamiętnik
Twój anielski ołtarzyk
Kamienie szlachetne a twój anioł stróż
Odnajdywanie życiowego celu z pomocą anioła stróża
Część II: Duchowi przewodnicy
Duchowi przewodnicy
Sposoby nawiązywania kontaktu z duchowymi przewodnikami
Intuicyjne odnajdywanie duchowych przewodników
Duchowi przewodnicy a zdrowie emocjonalne. Większa pewność siebie i wyższa samoocena
Twoi nieograniczeni opiekunowie
Koło metapsychiczne
Jak zostać medium
Praca w parach
Związki z przeszłym życiem
Inni niewidzialni pomocnicy
Wnioski
Słowniczek
Polecane lektury
Wiosna 2007 roku. Do Marka Edelmana przyjeżdża grupa uczniów katolickiej szkoły im. Edyty Stein z Gliwic. Dzieciaki siadają, gdzie się da: na wszystkich krzesłach, na łóżku, na podłodze. Jeden z chłopców z wyraźnym przejęciem pyta: - Czy Pan wierzy w Boga? 89-letni Marek Edelman odpowiada: - Dajcie mu spokój. On śpi. Ta książka jest zapisem rozmów, które Witold Bereś i Krzysztof Burnetko prowadzili z Markiem Edelmanem, przygotowując film Dowódca Edelman w reżyserii Artura Więcka ,,Barona"".Witold Bereś - przez wiele lat dziennikarz ,,Tygodnika Powszechnego"" i ,,Gazety Wyborczej"" oraz felietonista radia RMF. Od kilku lat producent i scenarzysta filmowy (m.in. Anioł w Krakowie, Zakochany Anioł, Tischner - życie w opowieściach).Krzysztof Burnetko - pracował w ,,Tygodniku Powszechnym"", był korespondentem Radia Wolna Europa, obecnie w tygodniku ,,Polityka"".Wspólnie napisali kilka książek. Pierwszą były wywiady przeprowadzone dla prasy podziemnej, a wydane przez Jerzego Giedroycia i Instytut Literacki w Paryżu (Tylko nie o polityce. Rozmowy ,,Promienistych""). W Świecie Książki opublikowali: Duchowny niepokorny. Rozmowy z ks. Stanisławem Musiałem, Kapuściński: Nie ogarniam świata, Marek Edelman. Życie. Po prostu, Nasza historia. 20 lat RP.pl, Kazik Ratajzer. Bohater z cienia.
Książka jest efektem przeprowadzonych przez Autorkę badań związku między oceną użyteczności dochodów a oszczędnościami gospodarstw domowych. Jej celem jest próba usystematyzowania i spopularyzowania wiedzy dotyczącej zagadnienia użyteczności dochodów i jej pomiaru oraz wpływu tej kategorii ekonomicznej na powstawanie oszczędności gospodarstw domowych. Autorka prezentuje również własną, dwuwariantową metodę badawczą, umożliwiającą analizę związku między wskazanymi kategoriami.
Depresja, apatia, traumy psychiczne, samotność, niska samoocena, brak pewności siebie... - to tylko część dolegliwości, na które znajdziesz receptę w książce Pauli Świątek! Podręcznik rozwoju duchowego to zastrzyk pozytywnej energii, która obudzi Twoją wiarę w siebie.
Paula Świątek kreśli na kartach książki barwną mapę naszej osobowości, dzięki której możemy udać się w wewnętrzną podróż i uporać się dręczącymi nas problemami. Autorka podsuwa praktyczne modele rozwiązań, które każdy może dopasować do swoich własnych potrzeb. Wskazuje każdemu z nas indywidualną drogę, dzięki której uporamy się z naszymi uprzedzeniami, fobiami, zahamowaniami.
Dzięki Podręcznikowi... nauczysz się nawiązywać kontakt z własną podświadomością, z głęboko skrywanym wewnętrznym ja, którego kreacyjna siła umożliwi zniesienie wszystkich ograniczających Cię barier.
Pozycja w udany sposób łączy zagadnienia z pogranicza psychologii z poradnikowym charakterem publikacji. Jedno z najbardziej rzetelnych kompendiów doskonalenia wewnętrznego na rynku!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
