Recenzowany tom jest kolejnym z cyklu publikacji zespołu badaczy związanych z istniejącymi do roku 2019 Studium Pracy Socjalnej i Zakładem Badań Kultury Współczesnej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Śląskiego. Zespół pod kierunkiem prof. Kazimiery Wódz od początku lat 90. realizował szeroko zakrojone badania nad społecznymi i kulturowymi konsekwencjami transformacji województwa śląskiego. (...)
W województwie śląskim procesy restrukturyzacji w szczególny sposób dotknęły społeczności związane od pokoleń z sektorem górniczym. Cechą tych społeczności jest wytworzona przez nie charakterystyczna, unikalna kultura zawodowa promieniująca na wiele sfer codziennego życia, m.in. relacje społeczne w obrębie społeczności, wzory życia rodzinnego, solidarności grupowej opartej na poczuciu wspólnoty losu i odrębności
regionalnej, zaznaczonej szczególnie silnie w śląskiej części województwa.
W badaniach, których wyniki przywoływane są szeroko w recenzowanej monografii podstawowa płaszczyzną analizy jest sposób przeżywania przez mieszkańców dzielnic i osiedli śląskich objętych badaniem – których historia jest wpisana i ściśle związana z rozwojem przemysłu ciężkiego – konsekwencji dokonujących się przemian strukturalnych i ich następstw w codziennych praktykach społecznych i kulturowych. (...) Cechą
wyróżniającą recenzowaną publikację w porównaniu do innych, wcześniejszych prac zespołu prof. Kazimiery Wódz, jest moim zdaniem interesująca i udana próba aplikacyjnego zastosowania uzyskanych wyników pogłębionych badań terenowych, systematycznie prowadzonych w środowiskach dotkniętych negatywnymi skutkami transformacji. Stały się one podstawą do budowania i realizacji działań praktycznych, z których najbardziej znaczącymi są włączenie mieszkańców w programy rewitalizacji najbardziej zaniedbanych obszarów poprzez działania aktywizujące, wykorzystujące elementy metody organizowania społeczności lokalnej.
(z recenzji dr hab. Jolanty Grotowskiej-Leder, prof. SGGW)
Spis treści
Wprowadzenie
Rozdział 1. Społeczny wymiar rezyliencji
1.1. Czym jest rezyliencja – ustalenia definicyjne, przegląd koncepcji i stanowisk
1.1.1. Resilience
1.1.2. Koncepcja Social Resilience
1.2. Społeczne problemy starych dzielnic miast
1.3. Polityka miejska, rewitalizacja i rezyliencja miejska
w dzielnicach postindustrialnych
1.3.1. Polityka miejska
1.3.2. Rewitalizacja
1.3.3. Rewitalizacja a krajowa i europejska polityka miejska
1.3.4. Koncepcja rezyliencji miejskiej i jej praktyczny wymiar
na przykładzie katowickiej dzielnicy Załęże
Rozdział 2. Od wspólnoty do zindywidualizowanej koegzystencji.
Społeczność osiedla robotniczego w sytuacji kryzysu na
podstawie wyników badań projektu SPHERE
2.1. Krotki opis założeń projektu SPHERE
(...)
Rozdział 3. Badania nad strategiami zaradczymi gospodarstw
domowych żyjących w biedzie
3.1. Zarys badań realizowanych w ramach projektu RESCuE
3.1.1. Założenia metodologiczne badań terenowych
3.1.2. Charakterystyka badanych społeczności
(...)
Rozdział 4. Koncepcja społecznej rezyliencji a organizowanie
społeczności lokalnej
4.1. Czym są współczesne społeczności lokalne?
(...)
Bibliografia
Książka poświęcona jednemu z najbardziej spektakularnych fenomenów społeczno-kulturowych XX i XXI wieku. Jej bohaterem jest samochód: nie tyle (choć także) jako technologia, co jako integralny komponent tożsamości, zarówno jednostek, jak i całych społeczeństw. Autor przedstawia samochód z wielu perspektyw, często ze sobą sprzecznych, wychodząc z założenia, że samochód jest wieloznaczny, dzięki czemu dostarcza niezwykle bogatych możliwości w interpretacji związanych z nim problemów i zjawisk. Publikację podzielono na sześć rozdziałów. Pierwszy dotyczy społecznych i psychologicznych aspektów samochodu i jazdy samochodem, w kontekście zmiany relacji człowieka do czasu i przestrzeni. Drugi i trzeci odnoszą się do roli samochodów w konstruowaniu kobiecości i męskości; pokazana jest w nim dynamika relacji między płciami w kontekście „walki o znaczenia”. W czwartym rozdziale analizowane są różne konteksty niebezpiecznej jazdy oraz zjawisko kradzieży samochodów. Na rozdział piąty składają się cztery szczegółowe „samochodowe” studia przypadków reprezentujące odmienne społeczno-kulturowe wizerunki samochodu: szwedzkie Volvo, włoskie Ferrari, japońska Toyota i wschodnioniemiecki Trabant. Wreszcie rozdział ostatni poświęcony jest relacjom między samochodem i statusem społecznym.
Wykluczenie społeczne jest pojęciem, które można rozpatrywać w wielu ujęciach, gdyż dotyczy różnorodnych dziedzin życia społecznego. Poszukując uniwersalnej definicji wykluczenia społecznego można stwierdzić, że jest to sytuacja, w której obywatel danego społeczeństwa nie jest w stanie, w pełni uczestniczyć w ważnych aspektach życia społecznego. Wykluczenie społeczne może dotyczyć kwestii: socjalno-ekonomicznych; edukacyjnych; związanych z niepełnosprawnością; politycznych; dostępu do kultury; wynikających z dyskryminacji. Problem ten postrzega się jako efekt zerwania więzi społecznej między jednostką i społeczeństwem, którą określa się jako solidarność społeczną. Można przyjąć, że osoba wykluczona nie uczestniczy w życiu zbiorowym, co wiąże się zazwyczaj z brakiem aktywności obywatelskiej.Opis stanowi fragment Wstępu.
Waga kryzysów i sytuacji kryzysowych we współczesnych stosunkach międzynarodowych jest bezsporna, brak jednak jasnych, ustalonych przez teoretyków nauki o stosunkach międzynarodowych (dalej: NSM), kryteriów pozwalających zakwalifikować daną sytuację jako kryzys. W NSM utrwaliły się w tym zakresie dwa podejścia (Phillips, Rimkunas, 1978: 259). Pierwsze koncentruje uwagę na składowych danej sytuacji czy problemu, analizując pojawiające się następstwa. Drugie podejście, zwane proceduralnym, poszukuje ogólnych cech charakteryzujących sytuacje czy problemy uznawane za kryzysowe. Mianem kryzysu w NSM zwykło określać się stan napięcia między dwoma lub więcej państwami lub innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych, prowadzący do destabilizacji na poziomie państwowym i/lub międzynarodowym.- fragment Wstępu
„Kontury polityki całkowicie się rozpływają. Trudno rozpoznać, o co w niej chodzi; czy w ogóle o coś więcej niż tylko o następny sukces wyborczy. Obywatele mają poczucie, że pozbawiona normatywnego jądra polityka coś przed nimi ukrywa. Ten deficyt znajduje odzwierciedlenie zarówno w odwrocie od zorganizowanych form polityki, jak i w gotowości zwykłych obywateli do protestu”.
Myśl Jürgena Habermasa, która wybrzmiała podczas wykładu wygłoszonego w Berlinie w 2011 roku, zdaje się dobrze odzwierciedlać nastroje, których doświadcza nie tylko „szary obywatel” Europy, ale i badacz pochylony nad kwestiami związanymi z aktywnością w polityce. Zasady stały się niejasne, model uprawiania polityki w demokracji liberalnej nieatrakcyjny i patogenny. Jednocześnie inne, tradycyjne formy politycznej aktywności nie przystają do czasów wirtualnych społeczności, botów, post-prawdy i rozszerzonej rzeczywistości.
fragment Wstępu
KSIĄŻKA AUTORA BESTSELLEROWEJ ""CYFROWEJ DEMENCJI""!W ciągu minionej dekady smartfon podbijał świat w oszałamiającym tempie, zmieniając codzienność użytkowników w stopniu, w jakim nie udało się to dotąd żadnej technicznej nowince.Towarzyszy nam od rana do wieczora, w pracy i w życiu prywatnym wygląda na to, że nie możemy się bez niego obyć. Wielu dostrzega pozytywne strony korzystania z tego urządzenia, nieliczni zastanawiają się nad jego negatywnym wpływem na nasze myślenie, odczuwanie i działanie, a także na zdrowie.Czy mamy powody do obaw? Najwyższy czas przyjrzeć się faktom.
Opowieść o narzucanych kobietom normach, o podwójnych standardach i kategoriach zbyt ciasnych, by pomieścić ludzkie życie. Histeria, szaleństwo laktacyjne, kobiece sprawy... W XIX wieku zaburzenia psychiczne kobiet wzbudzały w lekarzach (mężczyznach) niepokój, który często przeradzał się w lekceważenie. Jeszcze nie tak dawno dręczone przez własne umysły pacjentki mogły liczyć na zakucie w kaftan, kąpiele lecznicze albo wizytę egzorcysty. Lisa Appignanesi pokazuje, jak upowszechnienie znajomości objawów nieuchronnie przyczynia się do zwiększenia ilości przypadków danej choroby i jak łatwo w pułapkę „modnej” diagnozy może wpaść nawet najbardziej doświadczony psycholog czy psychiatra. W samym centrum opowieści umieszcza kobiety, których życie i emocje z czasem coraz częściej stawały się przedmiotem badań lekarzy. Pojawiają się one zarówno jako pacjentki – choćby Sylvia Plath i Virginia Woolf, latami dręczone przez nawracającą depresję, czy Zelda Fitzgerald i Marilyn Monroe, stopniowo pokonywane przez własne uzależnienia – jak i terapeutki, z Anną Freud oraz Melanie Klein na czele. Wszystko to pozwala szerzej spojrzeć nie tylko na ogólne zagadnienie zdrowia psychicznego na przestrzeni wieków, ale także – a może przede wszystkim – na rolę i miejsce kobiet w całym tym szaleństwie. Lisa Appignanesi (urodzona jako Elżbieta Borensztejn w Łodzi) – pisarka i wykładowczyni. Przewodnicząca Królewskiego Stowarzyszenia Literackiego, była prezes brytyjskiego PEN Clubu. Autorka kilkudziesięciu książek, wielokrotnie nagradzana. Publikowała między innymi w „Guardianie”, „Observerze” i „New York Review of Books”. W 2013 została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego IV klasy za zasługi dla literatury. Szalone, złe i smutne zdobyły w 2009 roku British Medical Association Award.
• Czy skazani na karę pozbawienia wolności mają prawo do szczęścia?
• Jak jest ono rozumiane przez więźnia i wykonawców kary pozbawienia wolności?
• Co więzienie ma do zaproponowania więźniom dożywotnim, aby osiągnąć resocjalizacyjny cel kary?
• Czy i na ile więzienie – wraz ze swoją społecznością – jest instytucją uczącą?
• Czemu i komu służy diagnoza człowieka, który decyzją sędziego do ostatnich dni swojego życia ma przebywać w zamknięciu?
Na postawione pytania odpowiadają naukowcy, sędziowie, funkcjonariusze więzienni i studenci. Koncentrują się na sprawcach zabójstw, przestępcach uporczywych i nierzadko mało podatnych na pozytywne oddziaływania. Śledzą ich losy od aresztowania po egzekucję prawomocnie orzeczonej kary dożywotniego więzienia.
Criminology of Evil – Life Imprisonment in Experts’ Views
The first part of the book contains experts’ opinions about passing life imprisonment sentence as well as researching and diagnosing the convicts. The second, empirical part contains case studies of the convicted. The publication concentrates on murderers and habitual criminals, who are often not susceptible to resocialisation.
Oferowana Czytelnikowi książka jest reakcją na powyżej zasygnalizowane tendencje. Stanowi próbę połączenia dwóch ujęć: językowego, właściwego deskryptywnym pracom z zakresu języka polityki, które odpowiadają na pytanie jaki jest język polityki, a także krytycznego podejścia politologicznego, które za wyzwanie przyjmuje poszukiwanie odpowiedzi na pytanie dlaczego język polityki jest taki, jak opisano...Język polityki nie jest wiodącą kategorią badawczą publikacji. Jest kategorią pomocniczą, ułatwiającą wprowadzenie i operacjonalizację kategorii wiodącej komizmu. To komizm, a w znaczeniu użytkowym śmiech jest centralnym punktem monografii. Pytaniami, które doprowadziły do powstania książki, były te dotyczące miejsca i znaczenia śmiechu w przestrzeni politycznej, a także związku śmiechu ze zjawiskiem trapiącym współczesne życie polityczne mową nienawiści. Czy wspólny rdzeń obu zjawisk, jakim jest dyskredytacja i wykorzystanie ujemnych cech wyśmiewanego podmiotu ofiary dyfamacji, jest przypadkowy, czy raczej jest świadectwem występowania związku wyśmiewania z nienawiścią? Czy śmianie się, a następnie wyśmiewanie się, hejtowanie i nienawidzenie mają jakieś wspólne podłoże?
Jacek Maria Kurczewski – profesor zwyczajny w zakresie socjologii, doktor habilitowany, związany z Uniwersytetem Warszawskim, na którym zdobywał kolejne stopnie i pełnił liczne funkcje. W Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW w 1997r. utworzył Katedrę Socjologii Obyczajów i Prawa, kontynuując idee Leona Petrażyckiego i Adama Podgóreckiego. Zainteresowania naukowe, badania, dydaktyka, realizowane granty i publikacje koncentrują się wokół zagadnień związanych z socjologią i antropologią prawa, obyczajów i polityki. Zaangażowany w prace krajowych i międzynarodowych organizacji naukowych, m.in. członek Zarządu Komitetu Badawczego Socjologii Prawa International Sociological Assosiation, dyrektor naukowy Onati International Institute for the Sociology of Law. Kilkakrotnie przewodniczył warszawskiemu oddziałowi Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, był redaktorem naczelnym „Polish Sociological Review”, a obecnie funkcję tę pełni w „Societas/Communitas”. Wykładowca George Washington University, stypendysta lub visiting professor wielu innych uczelni światowych. Ekspert KK NSZZ „Solidarność” w 1981r. i w 1989r., przy Okrągłym Stole. Członek Komitetu Helsińskiego w Polsce, były sędzia Trybunału Stanu i wicemarszałek Sejmu RP I kadencji. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orederu Odrodzenia Polski w 2007r. . W wydawnictwie Nomos wydał tom zbiorowy Socjologia pojednania i wraz z Małgorzatą Fuszarą Spory i ich rozwiązywanie.
Jak żyją Polacy na wyspie pośrodku Oceanu Atlantyckiego? Co sprawiło, że zdecydowali się przyjechać na odległą Islandię i na niej pozostać? Jakie aspekty islandzkiej kultury i islandzkiego stylu życia są dla polskich imigrantów atrakcyjne? Książka jest „socjologiczną fotografią” Polaków mieszkających na Islandii – pokazuje kształtowanie się tamtejszej polskiej mniejszości oraz jej dynamikę wynikającą ze zmieniającej się sytuacji ekonomicznej tego kraju. Opowieść o Polakach na Islandii to także opowieść o samej Islandii, która pierwszy raz od odzyskania niepodległości doświadczyła tak dużego napływu imigrantów.
Problematyką rodzicielstwa zastępczego interesuję się z trzech powodów.
Po pierwsze, od kilku już lat pracuję jako koordynator rodzinnej piczy zastępczej, dzięki czemu mam możliwość przyglądania się trudom i radościom rodziców zastępczych i dzieci powierzonych ich opiece. Po drugie, pełnię funkcję kuratora społecznego w sądzie rodzinnym, wobec czego perspektywa mojego przyglądania się uległa poszerzeniu także o ten aspekt. Wreszcie po trzecie, sam miałem okazję być rodzicem zastępczym, dlatego też posiadana przeze mnie wiedza na ten temat wywodzi się również z mojego osobistego doświadczenia. Analizując problematykę zastępczego rodzicielstwa zauważyłem, że biorą w nim udział politycy, dziennikarze, badacze tego obszaru, pracownicy ośrodków pomocy społecznej i placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz „zwykli” ludzie. W niewielkim stopniu w ten obszar dyskusji zaangażowani są sami zastępczy rodzice, mimo iż to oni są jej podmiotem.
Książka niniejsza stanowi pokłosie mojej rozprawy doktorskiej. Zdecydowałem się na jej wydanie, by spróbować oddać głos samym zainteresowanym. Jej celem jest poznanie, opisanie i zrozumienie doświadczeń rodziców zastępczych oraz przedstawienie wskazówek umożliwiających usprawnienie rodzinnych form opieki nad dzieckiem osieroconym.
(Od autora)
Przełam tabu związane z ciałem!Pierdzenie, bekanie, pocenie się, kłopotliwe dźwięki, wydzieliny i zapachy naszego ciała, odbyty, pochwy i ich wstydliwe dolegliwości, grzybice, nietrzymanie moczu i zaburzenia erekcji - te wszystkie tematy tabu stały się głównymi bohaterami brawurowej książki Yael Adler, ""Jak się nie wstydzić"". W książce tej lekarka bez skrępowania, z humorem i wyrozumiałością opowiada o strefach tabu i tematach tabu ludzkiego ciała.Tabu to dla mnie chleb powszedni. W mojej praktyce nieustannie spotykam ludzi, którzy źle czują się ze swoim ciałem, od dawna skrycie cierpią, wstydzą się i milczą. Jednak kto zdobędzie się na odwagę, by poruszyć tematy ze sfery tabu, odbiera im władzę nad sobą. Ta książka ma do tego zachęcić. Chcę pomóc moim czytelniczkom i czytelnikom zrozumieć, co dzieje się z ich ciałem. Mam nadzieję, że po skończeniu tej lektury będziecie Państwo wiedzieć, iż nie jesteście sami! Nie ma takiego krępującego cierpienia, z którym nie zmagaliby się też inni ludzie.Yael AdlerDr Yael Adler jest lekarzem dermatologiem, zajmującym się chorobami skóry i wenerycznymi. Brała udział w badaniach klinicznych, a obecnie prowadzi własną praktykę w Berlinie. Jej talent do jasnego i interesującego przekazywania skomplikowanych treści medycznych sprawił, że stała się cenionym ekspertem w mediach i autorką bestsellerowych książek poświęconych medycynie.
Pismo Święte zawiera liczne zalecenia moralne, na których opiera się etyka chrześcijańska. Są one dość rozmaite pod względem formy i treści. Stoi jednak za nimi spoisty system zasad, który można zestawić z innymi systemami moralnymi. Etyka Biblii odwołuje się do teologicznej wizji Boga i człowieka. Składa się na nią uzasadnienie moralności, uporządkowany system norm i zaleceń oraz oczywiście rozstrzygnięcia w konkretnych sferach życia, jak małżeństwo czy stosunek do dóbr materialnych. Książka ta przedstawia więc system myślowy stojący za wypowiedziami Biblii na tematy moralne. Dotyczy tematu wspólnego dla teologii chrześcijańskiej i dla dziejów filozofii.
Tematem przewodnim monografii jest miasto w relacji współczesny świat-gospodarka-społeczeństwo-system władzy i zarządzania. Rozważania koncentrują się na pytaniach, jakie czynniki decydują o możliwościach rozwoju współczesnego miasta i co sprawia, że jedne odnoszą sukcesy, inne zaś, mimo wydawałoby się sprzyjających okoliczności, nie nadążają za dynamiką zmian obserwowaną w różnych miejscach i obszarach ludzkiej aktywności.W publikacji została podjęta próba całościowego spojrzenia na niezwykle istotne dla współczesnych miast zagadnienie ich rozwoju, rozpatrywane w kontekście sprawności zarządzania. Zapewnia ono w długim okresie równowagę między możliwościami i oczekiwaniami budowania miasta zaspokajającego potrzeby i aspiracje miejskiej społeczności. Inaczej mówiąc budowanie miasta przez ludzi i dla ludzi, zgodnie z wymogiem zagwarantowania interesu publicznego. Punktem wyjścia podjętych rozważań jest przyjęcie założenia, że prawa ekonomiki miasta nie straciły na swojej aktualności i powinny być uwzględniane przy podejmowaniu decyzji co do kształtowania procesów rozwojowych miasta.
Siły zbrojne mogą być skierowane do udziału w misjach „niższej klasy”, potocznie nazywanych operacjami „z dolnej półki”, prowadzonymi w ograniczonym zakresie i stosunkowo krótkim czasie, które w przyszłości będą przebiegały w podobny sposób jak np. operacja „Just Cause”, dlatego amerykańskie doświadczenia szczególnie z interwencji w Panamie w 1989 r. mogą wyjaśnić niektóre z kluczowych czynników odgrywających nadal istotne znaczenie w przebiegu operacji tego rodzaju. Pod koniec zimnej wojny operacyjne aspekty pracy sztabów zaczęły być drugorzędne w stosunku do logistyki. Szczególnie uwidoczniły to konflikty o niskiej intensywności inaczej nazywane konfliktami o małym natężeniu, w których aktywnie uczestniczyły wydzielone siły amerykańskie odpowiednio przygotowane do misji prowadzonych poza granicami kraju. W latach 1798–1993 uczestniczyły one w 234 zagranicznych interwencjach zbrojnych, z tego w pięciu przypadkach były to oficjalnie wypowiedziane wojny.
Opis stanowi fragment Wstępu.
To nie kryzys, to rezultat”, mawiał Stefan Kisielewski „Kisiel”, diagnozując w ten najprostszy z możliwych sposobów problem immanentnych dysfunkcji, jakie były cechą systemu, który od 1917 roku funkcjonował w Rosji sowieckiej. Ćwierć wieku temu dysfunkcjonalność owego systemu osiągnęła próg, poza którym był już tylko upadek. Jego symptomy widoczne były wyraźnie już w dekadzie lat osiemdziesiątych, apogeum zaś nastąpiło w latach 1989–1991. W niniejszej publikacji chcielibyśmy zająć się właśnie tymi procesami i wydarzeniami, których skutkiem stał się ostateczny upadek ZSRR w końcu roku 1991. Proces dezintegracji sowieckiej państwowości miał skomplikowany i wielowymiarowy charakter. Jego przyczyny tkwiły zarówno we wspomnianych powyżej immanentnych cechach systemu, jak również w szczególnym splocie okoliczności wewnętrznych i międzynarodowych, które pojawiły się w dekadzie lat osiemdziesiątych XX stulecia. Upadek ZSRR zamknął proces przekształceń powojennej epoki dwubiegunowego podziału świata i wytworzył całkowicie nową sytuację geopolityczną. Dlatego pragniemy poddać krytycznej refleksji przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych proces dezintegracji i upadku państwowości sowieckiej.
fragment Wstępu.
Zachowuj się znakomita, kompleksowa publikacja amerykańskiego biologa i neurologa, Roberta Sapolsky'ego, o motywach ludzkiego zachowania. Kolejny tytuł pośród uznanych propozycji popularno-naukowych Media Rodziny, takich jak Inteligencja emocjonalna Golemana, Factfulness Hansa Roslinga czy Pułapki myślenia Kahnemana.Autor zabiera czytelnika w zdumiewającą podróż, przedstawiając interdyscyplinarne spojrzenie na ludzkie postępowanie z perspektywy naukowej. W fascynujący sposób tłumaczy nasze codzienne doświadczenia. Zarazem jednak maluje najpełniejszy jak dotąd obraz gleby, z której wyrastają plemienne waśnie i ksenofobia, wojna i pokój.Książka ma pomysłowy układ: poczynając od chwili, w której zachowaliśmy się tak, a nie inaczej, cofamy się w czasie, aby warstwa po warstwie ukazać kolejne przyczyny naszego postępowania. Od reakcji w ułamku sekundy zachodzących w mózgu i układzie nerwowym, przez interakcje hormonalne, doświadczenia dorastania, dzieciństwa czy rozwoju płodowego. W każdym rozdziale pojawia się najważniejsze z pytań: co sprawia, że popełniamy najgorsze potworności, i zarazem co nas popycha do najwspanialszych zachowań? Autor uwzględnia też wpływ genetycznego dziedzictwa i kulturowego kontekstu aż do ewolucyjnych początków istnienia naszego gatunku.Po połączeniu wszystkich tych warstw uzyskujemy bezprecedensowy, zdumiewający wgląd w ludzką naturę. Rzuca nowe światło na takie zjawiska, jak rasizm, traumatyczne dzieciństwo, moralność czy wolna wola. Pokazuje także, jak skuteczniej dążyć do pojednania i trwałego pokoju. Zachowuj się to niespotykane osiągnięcie: książka mądra, głęboko ludzka, często bardzo zabawna, która nas uczy człowieczeństwa. Przez wiele lat nie znajdzie sobie równej.Niewątpliwą zaletą tej książki jest wspaniała narracja, zabarwiona dowcipem i humorem, a także znakomity przekład autorstwa Piotra Szymczaka, które ułatwiają przyswajanie pełnej erudycji treści.
Wielkie Księstwo Litewskie było zawsze obszarem wieloetnicznym, a więc też wielokulturowym. Zamieszkiwali je Litwini, Białorusini, Polacy, Żydzi, Rosjanie, także Poleszucy, z mniejszych grup Tatarzy i Karaimi. To, co miał o nich do powiedzenia emigracyjny pisarz, Michał K. Pawlikowski (1893–1972) z wielu powodów jest do dziś nader interesujące. Nie tylko opowiada o czasach minionych, a skazanych na zapomnienie. Uczy zdrowego rozsądku. Przestrzega przed kompromisem ze złem.
Życie w rytmie wdzięczności umożliwia doświadczanie radości nie tylko w wyjątkowych okolicznościach i specjalnych wydarzeniach, ale również w prozie dnia codziennego. Nawet trud i niepowodzenia stają się cennymi lekcjami życiowej mądrości, a duchowość prowadzi do niewyczerpanego źródła szczęścia.Notatnik ""W rytmie wdzięczności"" służy pomocą w wykształceniu umiejętności zauważania, doceniania i celebrowania dobra obecnego w życiu. Rozpoznawanie błogosławieństw to nie tylko skuteczne lekarstwo na współczesną epidemię narzekania i niezadowolenia. Jest ono również najlepszą strategią wzmacniania psychologicznego dobrostanu.br. Piotr Kwiatek OFMCap doktor psychologii, kapłan i zakonnik. Wykłada psychologię komunikacji w Wyższym Seminarium Duchownym Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie oraz interwencje pozytywne na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS studia rekomendowane przez założyciela nurtu psychologii pozytywnej, prof. Martina E. P. Seligmana. Jest autorem książek Kochaj Boga i nie bój się być szczęśliwym oraz Ucieszyć się życiem. Cztery okna wdzięczności oraz ""W świetle cienia. Trudności w drodze do szczęścia"".
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
