Jak żyją Polacy na wyspie pośrodku Oceanu Atlantyckiego? Co sprawiło, że zdecydowali się przyjechać na odległą Islandię i na niej pozostać? Jakie aspekty islandzkiej kultury i islandzkiego stylu życia są dla polskich imigrantów atrakcyjne?
Książka jest „socjologiczną fotografią” Polaków mieszkających na Islandii – pokazuje kształtowanie się tamtejszej polskiej mniejszości oraz jej dynamikę wynikającą ze zmieniającej się sytuacji ekonomicznej tego kraju. Opowieść o Polakach na Islandii to także opowieść o samej Islandii, która pierwszy raz od odzyskania niepodległości doświadczyła tak dużego napływu imigrantów.
Monika Nowicka – socjolożka, doktor nauk społecznych, zastępczyni kierowniczki Katedry Socjologii ds. socjologii anglojęzycznej w Collegium Civitas, adiunkt w Instytucie Socjologii im. Edmunda Wnuk-Lipińskiego Collegium Civitas, zastępczyni redaktora naczelnego rocznika naukowego „Zoon Politikon”. Specjalizuje się w tematyce socjologii migracji, socjologii miasta oraz socjologii małych grup społecznych. Koordynatorka i badaczka w projektach o tematyce migracyjnej realizowanych m.in. na zlecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Bez przyjaźni życie może być ponure i samotne. Przyjaciel jest przy tobie, gdy go potrzebujesz. Wspiera cię, podtrzymuje na duchu lub po prostu miło spędza z tobą czas.Czasami wydaje się, że wszyscy mają szczęśliwe, satysfakcjonujące życie towarzyskie, fantastyczne relacje ze znajomymi, mnóstwo przyjaciół . tylko nie ty. Czy zauważyłeś, że masz trudności w nawiązywaniu znajomości, choć chciałbyś poznawać nowych ludzi i zaprzyjaźnić się z nimi? Jeśli myślisz, że nawiązywanie przyjaźni w dorosłym życiu jest trudne, ale chcesz poznać sposoby i metody, aby zdobyć prawdziwych przyjaciół, to ta książka jest dla ciebie.Z poradnika dowiesz się m.in.:czym jest przyjaźń w dorosłym życiu i dlaczego tak trudno ją nawiązać,jak zmieniają się przyjaźnie, kiedy dorastamy,jakim typem przyjaciela jesteś,jak rozmawiać, by wyjść poza small talk,jak zbudować i pielęgnować własny krąg znajomych,jak wykorzystywać media społecznościowe, by poznawać nowych ludzi,jak rozróżniać zdrowe i toksyczne relacje.W książce Jak zdobyć i pielęgnować przyjaźń w dorosłym życiu autorka podaje wiele przydatnych porad, wskazówek oraz ćwiczeń, dzięki którym możesz przezwyciężyć lęk społeczny i budować nowe, wartościowe relacje z innymi.Hope Kelaher jest terapeutką mieszkającą w Nowym Jorku. Absolwentka Ackerman Institute for the Family, Johns Hopkins University i Columbia University. Jej pasją jest pomaganie osobom zmagającym się z lękiem i depresją.
W publikacji podjęto zagadnienie wojskowej kariery zawodowej w doświadczeniach kobiet ? żołnierek korpusu oficerskiego Wojska Polskiego. W przekonaniu autorki jest ono istotne zarówno w wymiarze społecznym, jak i naukowym. Społeczne znaczenie tematu wpisuje się w szerszy kontekst procesu przemian kulturowych w obszarze ról płciowych. Z jednej strony oznacza stopniowe porzucanie przekonań o deterministycznym wpływie płci na wybory edukacyjne i zawodowe. Z drugiej wskazuje na wciąż obecny tradycjonalizm założeń związanych z zakresem powinności wpisujących się w pojęcie męskości i kobiecości. Odzwierciedla to m.in. specyfika podziału sfery zawodowej na sfeminizowaną i zmaskulinizowaną. O potrzebie naukowej eksploracji zjawiska świadczy niewielka liczba publikacji i badań poświęconych obecności kobiet w przestrzeni militarnej. Z powyższych względów autorka przyjęła jakościowy wgląd w obszar doświadczeń zawodowych kobiet korpusu oficerskiego Wojska Polskiego za szansę wzbogacenia dotychczasowej wiedzy. Świadczy o tym również przyjęta w pracy perspektywa socjopedagogiczna, która pozwala na rekonstrukcję wojskowej kariery zawodowej i analizę procesów jej konstruowania w ujęciu złożonych doświadczeń socjalizacyjnych, edukacyjnych i zawodowych.
Przez lata słuchałam opowieści kobiet i mężczyzn, którzy po wojnie osiedlili się w Gdańsku. Jednych rzucił tu los, inni sami wybrali to miejsce nad zimnym morzem. Można nazwać ich pionierami: odbudowywali zniszczony Gdańsk, otwierali szkoły, tworzyli wyższe uczelnie, teatry, kluby sportowe, budowali gospodarkę, redagowali gazety, w tym Dziennik Bałtycki, w którym w ostat- nich latach ukazywały się moje reportaże. Miasto pokochali i uznali za swoje. Tu rodziły się ich dzieci i wnuki. Ci, którzy przybyli z Kaszub, ze wschodnichKresów II Rzeczpospolitej, z Warszawy, z Wielkopolski czy innych stron Polski, tworzyli wspólnie z gdańskimi Polakami specyficzny klimat miasta, ów genius loci, który w Sierpniu'80 zaowocował powstaniem wielkiego ruchu Soli- darności, a potem wyjątkowej gdańskiej społeczności. Bohaterowie moich reportaży w większości już nie żyją. Tym ważniejsze wydaje mi się ocalenie ich losów od niepamięci. Jestem wdzięczna wszystkim moim rozmówcom za podzielenie się swoimi historiami
Otaczają nas wampiry. W zasadzie gdzie się nie obejrzeć, można jakiegoś znaleźć. Towarzyszą nam od zawsze – niektórzy uważają, że gdy człowiek po raz pierwszy uświadomił sobie swoją własną śmiertelność, to od razu ożywił swoje lęki przed śmiercią i tym, co może go czekać później. Lęki te – uosobione w figurze wampira – pozostały żywe pomimo rozwoju nauki i lepszego zrozumienia świata. Z czasem krwiopijca zamiast uosabiać śmierć zaczął symbolizować granicę między światem żywych i umarłych, stając się zarazem idealną figurą transgresji, wiecznego zawieszenia „pomiędzy”. A potem nastał XX wiek i okazało się, że towarzyszą mu w tym uczucia. W zeszłym stuleciu przestaliśmy bać się wampira, a zaczęliśmy bać się, że sami jesteśmy wampirami. Wyobrażenie krwiopijcy stało się lustrem, w którym odbijały się nasze niedoskonałości, słabości, lęki przed niedopasowaniem i pasożytowaniem na innych. Wampiry coraz częściej jawiły nam się nie jako demony, a postacie ułomne, nieszczęśliwe i niezdolne do zmiany swojego życia – słowem takie, które współczesna kultura nazywa antybohaterami.
Michał Wolski – dr, literaturoznawca, badacz współczesnej kultury popularnej. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UWr, jest też prezesem Stowarzyszenia Badaczy Popkultury i Edukacji Popkulturowej „Trickster”. Z wampirami zmaga się (naukowo) dłużej, niż pamięta, i nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.
Jak oceniamy naszą wspólną drogę do nowoczesności? Jak postrzegamy czynniki, bariery i efekty indywidualnych i zbiorowych działań, które miały do niej prowadzić?. Czy cel, jaki był realizowany przed 1989 rokiem ("modernizacja socjalistyczna") oraz po przełomie ("modernizacja liberalno-demokratyczna"), był trafny? Czy koszty, jakie ponieśliśmy, by go osiągnąć, były opłacalne? Czy warto było wejść na drogę modernizacji? Jak dzisiaj rozumiemy i oceniamy ten proces? Pytania, które tu stawiamy, tylko z pozoru są pytaniami o przeszłość. Refleksja historyczna jest niezbędnym elementem analizy socjologicznej i politologicznej ukierunkowanej na zrozumienie obecnego stanu życia społeczno-politycznego i jego perspektyw rozwojowych.
Ze wstępu
Dlaczego ludzie łączą się w pary? Czy kobiety i mężczyźni pragną tego samego? Czy wierność leży w naszej naturze? Dlaczego seks jest dla nas tak ważny? Co prowadzi do romansów i dlaczego dochodzi do zdrad? Czy przyjaźń między kobietą a mężczyzną jest możliwa?Światowej sławy psycholog David M. Buss podjął niełatwe zadanie zbadania i wytłumaczenia, dlaczego mimo chęci i starań tak często ponosimy porażkę, próbując zbudować trwały i wartościowy związek z ukochaną osobą. Nawiązując do zachowań seksualnych i partnerskich obserwowanych u różnych gatunków zwierząt oraz opierając się na wynikach rozległych badań ponad 10 000 osób w różnym wieku pochodzących z trzydziestu siedmiu kultur świata, wskazuje mechanizmy leżące u podstaw strategii zachowań partnerskich ludzi. Omawia między innymi źródła tych zachowań, przyczyny konfliktów płci, powody podejmowania przelotnego seksu, ukryte strategie seksualne stosowane przez kobiety czy tajemnice doboru seksualnego ludzi. Dzięki Ewolucji pożądania jednej z najciekawszych na świecie prac z psychologii ewolucyjnej dowiadujemy się, w jakim stopniu to my, za pośrednictwem umysłu, kierujemy naszym ciałem, a w jakim jest dokładnie na odwrót.
Trudno w bardzo skrótowo przedstawionym wstępie zarysować kontekst polityczny i społeczno-kulturowy, w jakim Autor podjął się próby odpowiedzi na pytanie, jakie podstawowe tożsamości zbiorowe Ukraińców występują w okresie niepodległości ukraińskiego państwa. Już samo podjęcie tematu w moim przekonaniu zasługuje na bardzo pozytywną ocenę, ponieważ Autor prezentuje wiedzę w bardzo zróżnicowanym i pełnym sprzeczności obszarze nie tylko politycznym, ale także naukowym.
Z mojej perspektywy jako recenzenta praca wzbudziła szczególne zainteresowanie także i dlatego, że w warunkach nagłośnienia polityczno-ideologicznego wydarzeń w centrum Ukrainy, odczuwam mniejszy zakres poinformowania w zakresie najogólniej rozumianej kondycji politycznej i społeczno-kulturowej mieszkańców tzw. Ukrainy południowej i wschodniej.
Praca zasadniczo przybliża obrazy złożoności i jednocześnie swoistej dramaturgii tożsamościowej badanych mieszkańców, którzy starają się znaleźć swoje miejsca w politycznie, ideologicznie i tożsamościowo nowych warunkach suwerennej Ukrainy.
Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Sadowskiego
Nie mam żadnych wątpliwości, że rozprawa (...) stanowi istotne osiągnięcie naukowe jako opracowanie nie tylko rzetelne i wiarygodne, ale niezwykle inspirujące. Pokazuje bowiem, jak niewiele w istocie wiemy zarówno o złożonej historii Ukrainy, jak i o tym wszystkim, co dzieje się od roku 1991 w tym kraju i społeczeństwie. Powiem nawet ostrzej – praca ta ostrzega przed istniejącym w krajowej polityce i części środowiska naukowego paternalistycznym stosunkiem do społeczeństwa ukraińskiego. Wynika on – co praca udowadnia – z niewiedzy i ignorancji. Poza walorami czysto naukowymi rozprawa zatem ma wielki walor edukacyjny, pokazując, jak wyboista jest droga emancypacji narodowej Ukraińców i jak niewielkie zrozumienie jest dla niej w Europie.
Z recenzji prof. dr. hab. Wojciecha Józefa Burszty
Publikacja towarzyszy wystawie „Niepodległe. Kobiety a dyskurs narodowy” 26 października 2018 - 3 lutego 2019 w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Teksty zamieszczone w tomie „Niepodległe. Kobiety a dyskurs narodowy” naświetlają patriarchalne struktury zachodniej kultury, które dla wielu, również wielu kobiet, wydają się naturalne i przezroczyste.
Autorki i autorzy tekstów pokazują jednak, że patriarchalny system daleki jest naturalności, a jego celem jest podtrzymanie bardzo konkretnej wizji świata – świata, którego jedynymi beneficjentami są mężczyźni. W swoim eseju „Feministyczne archiwum – słaby opór, deheroizacja i codzienność w działaniu” Ewa Majewska skupia się na kwestii queerowych i feministycznych archiwów jako repozytorium wywrotowej wiedzy i zmiany, którego największą wartością jest nieustanne kwestionowanie samego siebie. Claudia Snochowska-Gonzalez, przyglądając się metaforyce prawicowych myślicieli niepodległości, zwraca uwagę na inherentny biologizm zawarty w myśli twórców Narodowej Demokracji. Weronika Grzebalska w swoim przełamującym stereotypy tekście przygląda się współczesnemu militaryzmowi i miejscu, jakie kobiety zajmują w prawicowych ruchach militarnych przechwytujących ideę lewicowej emancypacji. Cały problem ze współczesnym militaryzmem dziś, twierdzi badaczka, polega na zrównaniu go z projektem tożsamościowym, a nie obywatelskim, jakim był u swoich początków pod koniec XIX wieku. Dorota Sajewska przygląda się funkcjonowaniu pojęcia Czarności, dowodząc, że ta pomijana dotąd kategoria może okazać się bardzo twórczym aspektem badania także powojennej historii Polski, szczególne ze współczesnej perspektywy konfliktu migracyjnego i masowej ucieczki ludzi z Bliskiego Wschodu i Afryki. Lena Magnone w brawurowy sposób naświetla psychoanalityczną myśl Zygmunta Freuda, jako jeszcze jeden z obszarów, który wymaga postkolonialnej refleksji. Badaczka pokazuje, jak kobiety i „dzicy” w spójny sposób łączyli się w głowie genialnego psychoanalityka, wskazując, że był on nieodrodnym dzieckiem epoki kolonialnej, a system przez niego tworzony pomijał doświadczenie kobiet i osób z innych niż europejska etniczności. Moses Serubiri i Maryam Kazeem przywołują pamięć nagich protestów – jedynej publicznej i ekskluzywnie kobiecej formy protestu w wielu krajach Afryki, wskazując na kolonialne odczytania tej formy oporu. „Aborcyjny ruch oporu” Agaty Araszkiewicz to przypomnienie opublikowanego na początku lat 2000 tekstu dotyczącego związków pomiędzy ciągle obecnym w Polsce narodowym mitem romantycznym a kwestiami biopolityki i reprodukcyjnych praw kobiet. Teksty te zostały pomyślane nie tyle jako tezy ilustrujące wystawę, co raczej uzupełnienie, poszerzające kontekst pokazywanych prac artystów o kwestie, które mogą okazać się inspirujące do dalszych własnych poszukiwań i dyskusji.
(fragment tekstu Magdy Lipskiej „Niepodległe, czyli o archeologii nierówności”)
Jak często reagujesz w sposób, którego później żałujesz? Obwiniasz, krytykujesz, narzekasz, stawiasz nierealne żądania bądź wycofujesz się, zamykasz w sobie i czujesz się zraniony? Po wszystkim rozpamiętujesz sytuację, przeżywasz ją na nowo, cierpisz z powodu poczucia winy. Powtarzasz sobie, że następnym razem będzie zupełnie inaczej, ale ostatecznie reagujesz dokładnie tak samo. Czas przestać budować mury, a zacząć tworzyć więzi! Przyczyną trudności w relacjach międzyludzkich są głęboko zakorzenione, nieuświadomione schematy myślowe. Autorzy – odwołując się do zasad terapii schematów oraz terapii akceptacji i zaangażowania – tłumaczą, w jaki sposób powodują one problemy z zachowaniem i prowadzą do utrwalenia niesprawdzających się strategii działania, które ostatecznie uniemożliwiają budowanie zdrowych relacji. Aby uniknąć wspomnianych trudności, musisz odciąć się od negatywnych przekonań na temat swojej osoby i swoich stosunków ze światem, a także jasno określić własne wartości i kierować się nimi. Opisane w książce techniki i przykłady pomogą ci rozpoznać i zrozumieć występujące u ciebie schematy, a dzięki praktycznym ćwiczeniom uwolnisz się od tego, co cię blokuje i utrudnia ci budowanie satysfakcjonujących związków. Jeśli chcesz budować szczęśliwe, oparte na wartościach relacje, dowiedz się, jak: • rozpoznać i zmienić negatywne wzorce postępowania w kontaktach z ludźmi, • kontrolować swoje reakcje na czynniki uaktywniające schematy, • wyzwolić się spod negatywnego wpływu bolesnych myśli i emocji, • wykorzystać techniki uważności w interakcjach z ludźmi, • kierować się swoimi wartościami w kontaktach z bliskimi, • stosować pozytywne strategie komunikacyjne. Stań się osobą, jaką chciałbyś być, i zbuduj relacje, jakich pragniesz!
Książka Komunikacja międzykulturowa albo lepiej nie wychodź zdomu ma służyć nie tylko poznaniu różnic kulturowych czy kulturowegokontekstu komunikacji, lecz również kształtowaniu umiejętności porozumiewaniasię oraz budowania więzi między ludźmi i społeczeństwami różnych krajówniezbędnych w obecnym wielokulturowym świecie. Publikacja ma charakterinterdyscyplinarny, łącząc ze sobą niezależne sfery nauki, takie jakkulturoznawstwo, antropologia, nauki o zarządzaniu oraz teoria komunikacji, alezasadniczo łącząc teorię z praktyką.Komunikacja międzykulturowa jestobszarem teorii i umiejętnością, której można i aktualnie trzeba się nauczyć,gdyż może być znakomicie wykorzystywana przy wszelkiego rodzaju kontaktachmiędzykulturowych i międzynarodowych nie tylko przez środowiska gospodarcze czydyplomatyczne, lecz także przez każdego z nas. Nasze codzienne życie, praca,spotkania z sąsiadami, sposób spędzania wolnego czasu, marzenia i planywykraczają poza granice jednej kultury. Przyjęcie założenia, że to, co obce lubinne, może być korzystne dla nas, przychodzi nam bez trudu w momencie wyborówkonsumenckich w galeriach handlowych. Gorzej niestety jest w stosunkachmiędzyludzkich. Ta książka powstała po to, aby to zmienić.DanutaGlondys anglistka, politolog i doktor kulturoznawstwa. DyrektorWydziału Kultury Urzędu Miasta Krakowa (19931999) i Stowarzyszenia WillaDecjusza (20012016), wieloletnia ekspertka Komisji Europejskiej, wykładowcapolskich i zagranicznych uczelni. Pasjonatka wypraw i odkrywania świata;podróżowała po ponad 35 krajach w Afryce, Azji i AmerycePołudniowej.Małgorzata Bednarczyk naukowiec i praktykzarządzania przedsiębiorstwami oraz organizacjami międzynarodowymi. Profesorzarządzania uczelni polskich i zagranicznych. Inicjator porozumień międzyzagranicznymi uczelniami i firmami. Prywatnie podróżnik zainteresowanazwłaszcza wyprawami po Azji i Ameryce oraz Europie.
MONOGRAFIA NAUKOWA Afryka Subsaharyjska stanowi jedno z najbardziej perspektywicznych miejsc do inwestowania na świecie. Wiele z najszybciej rozwijających się krajów leży właśnie w tym regionie. W latach 2000–2019 średnioroczny wzrost PKB w skali całego regionu wyniósł 4,36%, co nie przełożyło się jednak na redukcję ubóstwa i wzrost poziomu życia społeczeństwa. Afryka Subsaharyjska nadal pozostaje jednym z najbiedniejszych obszarów świata. Co zatem decyduje o wzroście poziomu życia w krajach afrykańskich? Celem monografii jest określenie czynników determinujących poziom życia ludzi w 22 krajach Afryki Subsaharyjskiej na podstawie ponad 40 zmiennych o zróżnicowanym charakterze, od ekonomicznych po demograficzne i środowiskowe. Z badań przeprowadzonych przez autorkę wynika, że w ogólnym poziomie życia ludzi dominują zmienne o charakterze ekonomicznym, chociaż nie bezpośrednio wzrost gospodarczy. Istotnymi determinantami poziomu życia są czynniki wpływające na zdrowie, poziom edukacji, warunki mieszkaniowe i żywieniowe oraz poziom komunikacji i infrastruktury. Publikacja stanowi wnikliwą diagnozę obecnej sytuacji społeczno-gospodarczej w Afryce Subsaharyjskiej oraz naświetla problemy ekonomiczne nękające ten region świata. W swojej pracy autorka uwzględnia uwarunkowania historyczne, wpływ procesu globalizacji, bezpośrednich inwestycji zagranicznych i korporacji transnarodowych oraz międzynarodowej pomocy rozwojowej. Dokonana analiza, a także sformułowane na jej podstawie wnioski mogą być cenną rekomendacją dla decydentów kreujących politykę gospodarczą badanych krajów oraz innych państw na niskim poziomie rozwoju. *** Publikacja stanowi oryginalne rozwiązanie problemu naukowego oraz wskazuje na odpowiednio wysoki poziom wiedzy autorki, a także umiejętności posługiwania się aparatem pojęciowym oraz metodami właściwymi dla dyscypliny ekonomii. Na wyróżnienie zasługuje także fakt, że autorka podjęła się trudnego zadania, jakim jest kwantyfikowanie zjawisk społeczno-gospodarczych w Afryce. Rozprawa charakteryzuje się wnikliwością i kompleksowością, a także dużą konsekwencją, jeśli chodzi o przyjętą procedurę badawczą. - z recenzji dr. hab. Dominika Kopińskiego, Instytut Nauk Ekonomicznych, Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii, Uniwersytet Wrocławski Dysertacja odpowiada na potrzeby badawcze i jednocześnie wychodzi naprzeciw rosnącemu zainteresowaniu tą tematyką. Stanowi udaną próbę określenia ważnych determinant wzrostu poziomu życia w państwach o niskim poziomie rozwoju na przykładzie krajów regionu subsaharyjskiego. Autorka z powodzeniem wykorzystała metody modelowania ekonometrycznego do określenia czynników determinujących zmiany poziomu życia, co pozwoliło uzyskać odpowiedzi na postawione pytania badawcze. - z recenzji prof. dr. hab. Alojzego Z. Nowaka, Wydział Zarządzania, Uniwersytet Warszawski *** Agnieszka Witoń - doktor nauk ekonomicznych, absolwentka Ekonomii oraz Zarządzania na Uniwersytecie Jagiellońskim i studiów trzeciego stopnia na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Od 2015 roku związana zawodowo z Uniwersytetem Ekonomicznym w Krakowie, aktualnie adiunkt w Katedrze Teorii Ekonomii UEK i starszy wykładowca w Podhalańskiej Państwowej Uczelni Zawodowej w Nowym Targu. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na zagadnieniach dotyczących wzrostu gospodarczego, rozwoju społeczno-gospodarczego, poziomu życia, nierówności społecznych, wykluczenia społecznego, krajów rozwijających się oraz gospodarki opartej na wiedzy. Prowadzi zajęcia z przedmiotów makroekonomicznych i finansowych. Autorka lub współautorka kilkunastu publikacji naukowych. Koordynatorka projektu NCBR pt. „Młodzieżowy Uniwersytet Ekonomiczny”, współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, którego celem jest krzewienie wiedzy z zakresu aktualnych wyzwań rynku pracy, gospodarki i społeczeństwa wśród uczniów szkół podstawowych i średnich z wybranych powiatów Małopolski. Członek Towarzystwa Ekonomistów Polskich.
Czy premia przyznana pracownikowi może zaszkodzić jego produktywności? Co ma wspólnego zaufanie z motywacją? Jakie pokutują błędne przekonania o wartości pracy?Bestsellerowy autor Dan Ariely ujawnia fascynujące spojrzenie na motywację i pokazuje, jak bardzo złożony jest to temat. Zajmujemy się nim i we własnym domu, i w sali konferencyjnej, a im bardziej staramy się motywować partnerów i dzieci, przyjaciół i współpracowników, tym wyraźniej widać, że historia motywacji jest o wiele bardziej skomplikowana i fascynująca, niż zakładaliśmy.Ariely sprawdza, jak można wykorzystać wiedzę o motywacji do podejmowania ważnych decyzji w życiu i spróbować odpowiedzieć na zasadnicze pytanie: dlaczego w ogóle cokolwiek robimy?
Prawo do życia jest podstawowym prawem człowieka, które zostało dane jako istocie rozumniej i wolnej, na którym opierają się wszystkie prawa ludzkie. Ten dar życia został udzielony człowiekowi w charakterze misji, którą powinien podjąć i wypełnić. A zatem życie ludzkie jawi się zarówno jako wartość osobowa, odpowiadająca godności człowieka jak i jego transcendentne powołanie. W związku z powyższym prawo do śmierci wydaje się być zupełnie sprzeczne z prawem do życia. Jeżeli życie człowiek pojmuje w kategoriach fundamentalnych potrzeb, to prawo do życia nakłada bezwarunkową ochronę życia, a tym samym wyklucza jakąkolwiek formę zadawania śmierci. W medycynie walka o życie nie tylko wynika z przysięgi Hipokratesa, ale stanowi podstawowy obowiązek zawodowy lekarza. A zatem, jak pogodzić obowiązek ratowania życia ludzkiego z sytuacją, w której człowiek upomina się o prawo do śmierci?
W debacie współczesnej to zagadnienie nabiera szczególnego znaczenia zarówno w przypadku rezygnacji z uporczywej terapii jak i eutanazji. W obu powyższych sytuacjach mamy do czynienia z odwoływaniem się do argumentu godnej śmierci. Zasadnym jest zauważenie, że mówienie o prawie do śmierci bywa często podważane jako absurdalne. Jak słusznie zauważa Barbara Chyrowicz, posiadanie „prawa do” zakłada, że istnieje ktoś kto jest użytkownikiem tego prawa. A ponieważ śmierć jest koniecznością człowieka, związku z powyższym nie może być prawem, jest nieuchronnym imperatywem. Co więcej, prawo zakłada, że podmiot tego prawa mógłby z danego mu przywileju nie skorzystać, tymczasem śmierć stawia człowieka w sytuacji bez wyjścia. Jak zatem można mówić o prawie do śmierci? Czy może istnieć takie prawo? Należy również zaznaczyć za Wojciechem Bołozem, że każde uprawnienie, jeżeli ma być rzeczywistym przywilejem, to powinno również posiadać równoważnik w postaci czyjegoś obowiązku. Tak więc, jeżeli umierający miałby prawo do śmierci, to drugi człowiek miałby obowiązek zabicia go. Na kim miałby spoczywać ten obowiązek – na lekarzu? Gdyby nawet przyjąć, że spoczywa on na lekarzu, to pojawia się kolejne pytanie: na podstawie jakich racji lekarz miałby obowiązek przyspieszenia śmierci człowieka terminalnie chorego, czy też w stanie wegetatywnym. Tak więc prawo do śmierci rozumiane jako uprawnienia do zadawania sobie bądź drugiemu człowiekowi śmierci, takie prawo do śmierci nie istnieje. Czy zasadnym więc w perspektywie odpowiedzialności za życie, wydaje się stawianie pytania o prawo do godnej śmierci? W dobie rozwoju medycyny i możliwości przedłużania życia czy też odraczania śmierci, pytanie wydaje się jak najbardziej racjonalne.
Ponad 5 milionów sprzedanych egzemplarzy! Nieprzemijająca klasyka literatury inspirującej. Ścieżka Prostej Obfitości od lat jest światowym bestsellerem i ważną lekturą dla kolejnych pokoleń kobiet. Inspirujące medytacje na każdy dzień oraz praktyczne rady pomogły milionom czytelniczek odzyskać swoje prawdziwe ja, odnaleźć równowagę w najtrudniejszych chwilach życia i na nowo odkryć szczęście i piękno codzienności. Niezwykle mocne przesłanie Ścieżki Prostej Obfitości jest jeszcze bardziej potrzebne i aktualne dziś, w pełnym niepokojów świecie. Z charakterystyczną szczerością, dowcipem i mądrością Sarah Ban Breathnach zaktualizowała swój poradnik z myślą o nowym pokoleniu kobiet, które potrzebuje go jeszcze bardziej niż poprzednie. Ścieżka Prostej Obfitości, z nowym wstępem, częściowo zupełnie zmienionymi medytacjami i comiesięczną listą prostych radości, jest niezawodnym przewodnikiem dla kobiet, które chcą żyć świadomie i być wierne swemu Autentycznemu Ja. Książka Sarah uczy nas celebrowania wewnętrznej radości i szukania piękna w prostych przyjemnościach i dobrze spędzonych chwilach każdego dnia.
Książka ma na celu wspieranie i propagowanie idei pedagogiki serca i związanej z nią społecznej inicjatywy powołania Komitetu Upowszechniania Wychowania Emocjonalnego Pedagogika Serca, którego honorowym patronem jest Maria Łopatkowa. Celem Komitetu jest uzyskanie zgody Organizacji Narodów Zjednoczonych na dodatkowy wpis w Konwencji Praw Dziecka, odnoszący się do obowiązkowego kształcenia uczuć wyższych w systemach edukacyjnych państw członkowskich ONZ i rozwijania u dzieci i młodzieży zdolności kochania oraz empatii. Pedagogika serca powinna stać się dla każdego pedagoga i nauczyciela wyznacznikiem sposobu pracy i jej perspektywą. Nowe pokolenie wychowane w duchu pedagogiki serca realizując wzór osobowy Homo Amans – człowieka miłującego ludzi i świat – człowieka pokoju, rozpoczęłoby pozytywną globalizację świata, zmierzając do upragnionego przez ludzkość celu – do trwałego pokoju.
„Zwierzęta mają takie samo prawo do świata (jak ludzie), skoro na nim są, świat do nich należy. Noe do swojej arki wziął nie samych ludzi.”
- Wiesław Myśliwski, pisarz
Czy wiemy, co o wzajemnych relacjach ludzi i zwierząt mówi Biblia? Czy przyznaje ona zwierzętom jakieś prawa? Czy zobowiązuje ludzi do określonego zachowania wobec nich? Co to znaczy panować nad światem przyrody? A co z kwestią zabijania zwierząt, ich przemysłowej hodowli czy myślistwa? Niniejsza książka zawiera odpowiedzi na powyższe pytania. Autor nie tylko wskazuje, ostrzega i porusza moralnie trudne problemy, ale także proponuje zmiany i rozwiązania. Książka Zwierzęta, etyka, chrześcijaństwo to pozycja dla ludzi odważnych i wrażliwych.
O Autorze: Matthew Priebe jest amerykańskim przyrodnikiem, który bada niesamowite cuda świata przyrody. Wraz z żoną Delise zgłębiają oni tajemnice natury, szukają rzadkich zwierząt i roślin, analizują sposoby ich wzajemnej egzystencji. Jako badacze koncentrują się na zachowaniach zwierząt i złożoności inteligentnego projektu, który przejawia się w całym stworzeniu. Celem tych badań jest wzbudzenie podziwu dla fascynującego świata zwierząt oraz podniesienie świadomości powołania i niezwykłej odpowiedzialności, które Bóg Stworzyciel powierzył ludzkości. W swojej działalności zawodowej państwo Priebe skupiają się na przedstawianiu piękna, złożoności i bezbronności świata fauny i flory.
W poszukiwaniu własnych korzeni. Sztambuch rodziny (pamiętnik, kronika) to gotowa do wypełniania książka z tablicami, które ułatwią nam poruszanie się po zakamarkach genealogii, tajemnicach i archiwach rodzinnych. Uzupełniając rubryki sztambucha zbudowanego na bazie prawie 25 lat doświadczeń autora, możemy poznać historię swojego rodu. Odpowiemy sobie na wiele szczegółowych pytań:jakie są korzenie mojej rodziny?skąd i kiedy przybyli moi przodkowie?kiedy pojawiło się w dokumentach nazwisko mojej rodziny?jakie cechy fizyczne i talenty mam po kądzieli (czyli po matce), a jakie po mieczu (czyli po ojcu)?Przy pomocy sztambucha docieramy do świata prawdziwego, aczkolwiek trochę zakurzonego, nie zawsze wygodnego dla własnego sumienia, ale za to dalekiego od zafałszowań. Odkryjemy tajemnicze historie bliskich, tragedie i romanse przodków. Przekonamy się, że warto zbierać pamiątki nie tylko po rodzicach i dziadkach. Ponadto, poszukiwanie prawdy o rodzinie, fascynujące i romantyczne zajęcie na wiele lat, da nam poczucie zakorzenienia.Wypełniony sztambuch pozwoli zbudować drzewo genealogiczne (jego schemat znajdziemy wewnątrz). Będzie stanowić również relikwię rodzinną, którą można przekazać swoim dorosłym dzieciom, wnukom, aby kontynuowali poszukiwania. To wspaniały podarunek na urodziny, ślub czy złote gody.
Bez radości życie byłoby jak posiłek bez smaku, niedosolony, pozbawiony aromatu. Zwróćmy jednak uwagę, że mówimy o pełnej radości, nie o tej efemerycznej, przelotnej i pustej, nie o tej, która idzie pod rękę ze światem i z postawą konsumizmu.ze wstępu papieża FranciszkaWszyscy w głębi duszy mamy nadzieję osiągnąć pełnię radości, dającej poczucie spełnienia.Jak odkryć źródło prawdziwej radości? Autor prowadzi nas drogą Ewangelii Łukasza opowiadającej o wielu wyjątkowych spotkaniach z Bożym miłosierdziem, które jest kluczem do wszystkiego, dzięki niemu można zaspokoić pragnienie ze źródła wody, która wytryska na wieki. Spotkanie, które może odmienić życie. Takiego spotkania doświadczyły niektóre osoby w Ewangelii Łukasza.To jest dobra nowina, którą odkryjesz na stronach tej książki: wszyscy możemy posiąść pełnię radości, gdyż wszystkim jest dana możliwość doświadczania tego spotkania.
Ilona Khan - uznała, że człowiek musi latami analizować siebie w celu dogłębnego poznania własnych słabości i mocnych stron. Doświadczając po drodze traumatycznych wydarzeń, odkryła najczęstsze mechanizmy ludzkich reakcji. Po analizie związków postanowiła poruszyć życiowe tematy w obecnych czasach. Z wykształcenia terapeutka i trener grupowy metodą warsztatową psychologicznych szkoleń miękkich. Posiada własny biznes zagraniczny oraz współpracuje z polską firmą informatyczną, jako koordynator kontraktów wykorzystuje psychologiczne techniki w pracy z klientami. Doradca życiowy, wsłuchuje się w problemy międzyludzkie, które dostarczają nowych inspiracji i wniosków.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
