Niezależnie od posiadanych przez ciebie zdolności, inteligencji czy doświadczenia 85 procent twoich szans na odniesienie sukcesu zależy wyłącznie od umiejętności zjednywania sobie ludzi i przekonywania ich – czyli od twojego uroku osobistego. Jeśli dziś uważasz się za osobę pozbawioną tej cechy, przeczytaj książkę Potęga osobistego uroku, a sam się przekonasz, do czego jesteś zdolny!
Ta książka jest nadzieją dla wszystkich, którzy uważają, że brak im „tego czegoś” w kontaktach z innymi.
W Potędze osobistego uroku przedstawiono sprawdzone, łatwe do opanowania techniki pomagające być bardziej czarującym w każdej sytuacji. Jeśli zastosujesz te wszystkie sekrety w swoim życiu, wkrótce otworzą się przed tobą drzwi, o których uchyleniu nawet nie śniłeś, a ty będziesz dostawał to, czego pragniesz – za każdym razem.
Jaka jest najważniejsza cecha charakteru, której potrzebujemy, gdy chcemy sobie kogoś zjednać, czy to w życiu zawodowym, czy osobistym?
To urok osobisty – umiejętność stworzenia specjalnej więzi z każdą osobą i sprawienia, że poczuje się ona w naszym towarzystwie jak ktoś naprawdę wyjątkowy.
Być może myślisz, że z urokiem osobistym trzeba się „urodzić”, ale jest on czymś, czego można się nauczyć, nawet jeśli niektórzy zostali nim naturalnie obdarzeni.
Brian Tracy i Ron Arden – autorytety w dziedzinie sukcesu osobistego i zawodowego – pomogli tysiącom ludzi osiągnąć rzeczy, o których ci nawet nie śmieli marzyć: bogactwo, karierę, udane związki i jeszcze więcej – wszystko to, co możemy zyskać dzięki urokowi osobistemu. W tym fantastycznym poradniku Tracy i Arden odkrywają przed nami tajemnice uroku osobistego i pokazują, co sami możemy zrobić, żeby stać się bardziej czarujący – w jednej chwili!
W Potędze osobistego uroku znajdziesz szczegółowe objaśnienia, jak najbardziej czarujący ludzie udoskonalili swoje umiejętności, od prowadzenia rozmów z klientami po wejście na głębsze poziomy empatii dla swoich przyjaciół i bliskich oraz zrozumienia ich. Znajdziesz tu konkretne metody, które należy zastosować, żeby oczarować i mężczyznę, i kobietę.
Większość z nas przywitała świat krzykiem. Większość z nas chciałaby żegnać się ze światem w ciszy. Między tymi dwoma punktami rozgrywa się ta książka.
Słyszymy często, że „milczenie jest złotem”. Potakujemy, gdy padają słowa „cicha woda brzegi rwie”. Wiemy, co to „cisza jak makiem zasiał”. Powtarzamy ostatnie słowa z Hamleta: „reszta jest milczeniem”, nawet jeśli nie pamiętamy, w jakim kontekście się pojawiły i co oznaczały.
Czasem od ciszy uciekamy. Uciekamy, bo „dzwoni nam w uszach”, bo w niej widać jaśniej i wyraźniej, kim jesteśmy i jacy bywamy. Kluczymy, bo nie lubimy tego, co nazywamy „niezręczną ciszą”, lubimy ją zagadywać, a nawet zakrzykujemy ją. Przykrywamy bodźcami i aktywnościami.
Ale też jej poszukujemy. Chcemy się wyciszyć, znaleźć spokój, wewnętrzną ciszę. Przebieramy w metodach osiągania tego upragnionego stanu.
Z tekstu
Małgorzata Wojcik i Rafał Żak przyglądają się ciszy i różnym jej odmianom, które spotykamy w codziennym życiu. Pokazują, że milczenie może być cenne i wartościowe dla relacji z innymi, może być jednak również oznaką protestu, wycofania, obojętności. Rozpatrują rolę ciszy w muzyce: czasem stanowi ona przestrzeń dla wybrzmienia dźwięku, czasem jest elementem konstytuującym utwór. Eksplorują znaczenie ciszy w różnych kontekstach – zarówno takich, w których jest ona elementem pożądanym (jak w przypadku ciszy nocnej lub zakonnej reguły milczenia), jak i takich, w których jest wyniszczająca i szkodliwa.
Naczytaj się o ciszy.
Małgorzata Wojcik i Rafał Żak
Żona i mąż. Ona słyszy znacznie lepiej od niego i pewnie z tego tytułu częściej używa stoperów. Wspólnie nie cierpią dźwięków siorbania i mlaskania. Nienawidzą zakłócania ciszy nocnej, szczególnie w pobliżu swojego mieszkania. Lubią muzykę, czytanie w ciszy, ciszę sal koncertowych, kina i teatru.
Cisza to ich pierwszy wspólny literacki projekt. Dawno, dawno temu spotkali się na kulturoznawstwie, dziś mieli zatem dużą przyjemność z prowadzenia tej interdyscyplinarnej podróży. Nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa, jeśli chodzi o wspólne pisanie książek. Na razie trzymają kciuki, żeby o Ciszy było głośno.
Czy jesteś w swoim Żywiole?
Czy znasz swoje naturalne talenty?
Czy odkryłeś pasję?
Czy wiesz, jakie są największe uzdolnienia Twoich dzieci?
Twój Żywioł to miejsce, w którym naturalne talenty spotykają się z pasją. Kiedy ludzie są w swoim Żywiole, czują się prawdziwie sobą, są szczęśliwi i dochodzą do największych osiągnięć.
Ken Robinson przez całą karierę pracował jako pedagog: nauczyciel, wykładowca, a także reformator systemów edukacji. Jest głęboko przekonany, że każdy z nas rodzi się z ogromnym pokładem naturalnych talentów. Niestety wielu z nas ich nie odkrywa, a jedną z głównych przyczyn jest edukacja.
W tej książce, czerpiąc z historii kilkudziesięciu osób wiodących w swoich dziedzinach – jak były Beatles Paul McCartney, aktorka Meg Ryan, reżyser Riddley Scott, fizyk Richard Feynman, przedsiębiorca i miliarder Richard Branson czy rysownik Matt Groening – pokazuje, jak na nowo połączyć się z naturalnymi talentami, odkryć pasję i znaleźć się w swoim Żywiole.
"Uchwycić Żywioł" to bestseller autorstwa jednego z najpopularniejszych współczesnych mówców, napisany jako rozwinięcie słynnego wykładu "Czy szkoły zabijają kreatywność?".
"Jeśli nie jesteś gotowy, żeby popełnić błąd, nigdy nie zrobisz nic oryginalnego".
Ken Robinson
"Bardzo wielu ludzi przechodzi przez całe swoje życie, nie mając żadnego rzeczywistego poczucia, czym mogłyby być ich talenty, albo czy w ogóle jakiekolwiek mają".
Ken Robinson
"Zawarte w tej książce koncepcje o odkrywaniu prawdziwego, najlepszego "ja", zmieniają życie" – Stephen R. Covey, autor "7 nawyków skutecznego działania"
"Dziś, kiedy świat zmienia się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej, organizacje, szkoły, a zbyt często także nasze umysły zą zamknięte w nawykach przeszłości. Skutkiem jest ogromne marnotrawstwo talentów. "Uchwycić Żywioł" to żarliwy i przekonujący apel, by zacząć myśleć inaczej o nas samych i o tym, jak sprostać przyszłości" – Alvin Toffler, autor "Szoku przyszłości"
"Genialne i niezwykle ważne spojrzenie na kreatywność oraz na drogę do sukcesu w zglobalizowanym świecie jutra" – Harry Lodge, współautor "Bądź młodszy za rok"
"Ken Robinson to niezwykły człowiek, który jak mało kto potrafi spojrzeć na Ciebie tak, że czujesz się swobodnie i dobrze. Jestem dumna, że mogłam znaleźć się w tej książce jako jedna z osób, które uchwyciły swój Żywioł. Ta książka pomoże Ci dokładnie określić drogę, jaką wszyscy musimy przejść, by osiągnąć to, co w nas najlepsze" – Gillian Lynne, choreograf, współautorka oper "Koty" i "Upiór w Operze"
Tom jedenasty serii ""Tradycja dla współczesności"" stanowi kontynuację dwóch poprzednich, zatytułowanych Tożsamości społeczno-kulturowe - kreacja i komunikacja (t.9) oraz Współczesne konteksty tożsamości społeczno-kulturowych (t.10). Tomy te tworzą swego rodzaju tryptyk tożsamościowy, który jest efektem m. in. piątej konferencji z cyklu Tradycja dla współczesności. Ciągłość i zmiana, która odbyła się w Baranowie Sandomierskim w roku 2015. W przygotowaniu znajdują się kolejne tomy serii, poświęcone problematyce komunikacyjnego charakteru kultury, który stał się przedmiotem namysłu i dyskusji podczas baranowskiej konferencji w roku 2017.
Słowo staje się w człowieku. Ulegamy mu, ponieważ jesteśmy zdani na głęboką niepewność...Mit jest lub może być dwuznaczny, jak pytia delficka albo jak sen. Nie możemy ani nie powinniśmy zrezygnować z posługiwania się rozumem, nie powinniśmy się też wyrzec nadziei, że instynkt pospieszy nam na pomoc...Wszystko bowiem, w czym wyraża się ""inna wola"", jest uformowane przez człowieka, to jego myślenie, jego słowa, jego obrazy i wszystkie ograniczenia, którym podlega. Toteż gdy człowiek zaczyna, nie najzręczniej, myśleć w kategoriach psychologicznych, wtedy wszystko odnosi do siebie, sądzi bowiem, że wszystko dzieje się wedle tego, co postanowił, że wynika ""z niego samego"".Nie pojmuje jednak, że tym, co przeszkadza mu odróżnić to, co istotnie sam wymyślił mając określone zamiary, od tego, co przyszło doń z innego źródła - i to zupełnie spontanicznie - jest słabość świadomości i związany z nią lęk przed nieświadomością. Człowiek nie może zdobyć się na obiektywizm wobec samego siebie i nie umie jeszcze spojrzeć na siebie jak na coś danego, z czym jest tożsamy for better od worse.Zrazu wszystko spada na niego, przytrafia się mu i napiera nań, toteż z najwyższym trudem udaje mi się w końcu zdobyć dla siebie i utrzymać jakąś sferę względnej wolności.Carl Gustav Jung: Wspomnienia, sny, myśli
Książka powstała we współpracy z Filmoteką Narodową – Instytutem Audiowizualnym
Nie jest łatwo określić, kiedy zaczęła się ta dekada dekad, ta superdekada. Co ją charakteryzowało i sprawiło, że była taka bogata, radosna, wyjątkowa? Przeniesienie życia towarzyskiego i literackiego na Facebooka, hipsterrealizm w kinie polskim, vaporwave, beka jako źródło udręki i uciechy, wysyp memów, gifów i sucharów, moda na bieganie, które zyskało status medytacji w ruchu? A może wcale nie było i nie jest wesolutko? A może nasze życie jest wegetacją w kapsułach własnych pokoi, które dzięki internetowi służą nam za wygodną ambasadę mizantropii? O tym właśnie jest ta książka. I taka właśnie jest ta nasza dziwaczna dekada o nowym smaku polskim – delfina w malinach.
Autorzy: Jakub Banasiak, Olga Drenda, Jakub Dymek, Małgorzata Dziewulska, Natalia Fiedorczuk, Mirosław Filiciak, Łukasz Gorczyca, Maciej Jakubowiak, Joanna Krakowska, Zofia Król, Iwona Kurz, Michał Paweł Markowski, Łukasz Najder, Wojciech Nowicki, Agata Pyzik, Bartosz Sadulski, Karol Sienkiewicz, Robert Siewiorek, Sebastian Smoliński, Jakub Socha, Jan Sowa, Stach Szabłowski, Ziemowit Szczerek, Jan Topolski, Konstanty Usenko, Jakub Wencel, Marcin Wicha
Autorzy ukazują podstawy teoretyczne i koncepcyjne założonego przez wybitnego reportażystę Marka Millera Laboratorium Reportażu, działającego przy Wydziale Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego.Artykuły zawarte w publikacji umożliwiają wgląd w status reportażu jako praktyki i formy dziennikarskiej oraz dziennikarsko-literackiej, opisują szczegółowo metodykę pracy reportażysty (twórcy powieści reportażowej), a także uczestnika warsztatów twórczych i badawczych. Określają obszar poszukiwań Laboratorium jako: zbiorową pracę nad tekstem, multimedialne opowiadanie tematu oraz penetrowanie przestrzeni między dziennikarstwem a pisarstwem, między dziennikarstwem a scenariuszo- a dramatopisarstwem. Wyrażają przekonanie, że dziennikarstwo jest sztuką, zaś praca reportażysty łączy cechy twórczości oryginalnej z literaturą beletrystyczną, filmem i teatrem oraz badaniami z zakresu nauk społecznych i humanistycznych: socjologii, antropologii, psychologii i historii.Twórców Laboratorium Reportażu w szczególności interesuje analiza i studium porównawcze metod dziennikarskich i wywiadu socjologicznego, psychologicznego, antropologicznego oraz wywiadu pogłębionego. Doceniają też znaczenie obserwacji uczestniczącej i eksperymentalnego wywoływania zdarzeń w naukach społecznych oraz wykorzystywania elementów aktorstwa w pracy dziennikarzy.
Instrukcja obsługi mózgu dlaczego warto wykorzystywać neuronaukę w psychoterapiiNeuronauka jest jedną z nielicznych dyscyplin naukowych, która integruje różne nurty i szkoły terapeutyczne. Wiedza na temat funkcjonowania sieci neuronowych i zależności między zdrowiem psychicznym a strukturą mózgu to przy tym niezastąpiony sojusznik w przełamywaniu obaw pacjentów przed psychoterapią. Wprowadzenie elementów neuronauki do pracy z klientami ułatwia wytłumaczenie im, skąd się biorą ich odczucia, jaki jest bezpośredni związek między pracą mózgu, a ich konkretnymi problemami oraz jak wpływa na nich proces terapeutyczny.John B. Arden łącząc neuronaukę z psychoterapią, psychologią rozwojową, badaniami nad pamięcią oraz przywiązaniem, proponuje uniwersalne, wolne od uprzedzeń podejście terapeutyczne gotowe do praktycznego wykorzystania. Autor pokazuje, jak zastosować je m.in. w terapii lęków i fobii, zespołu stresu pourazowego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz depresji. Podpowiada też, jak budować sojusz z pacjentami i pomagać im dbać o zdrowie mózgu.Wykorzystanie w praktyce sugestii zawartych w książce ułatwiają wyróżnione graficznie ramki z poradami dla pacjentów i krótkie opisy badań z zakresu neuronauki ilustrujące omawiane zagadnienia. Neuronauka w psychoterapeutycznym procesie zmiany to doskonała pozycja do zastosowania w codziennej praktyce przez wszystkich klinicystów i psychoterapeutów.Głównym celem tej książki jest zapewnienie [...], wskazówek, jak połączyć wszystkie nurty badawcze włączając w to neuronaukę w sposób możliwy do zrealizowania w praktyce, tak aby pomóc pacjentom zrozumieć i uporać się z depresją i lękiem. Techniki, które tu opisałem, oparte zostały na wynikach licznych badań i są zgodne z aktualną wiedzą na temat funkcjonowania ludzkiego mózgu. Wychodząc poza to, co nazywamy praktykami opartymi na dowodach naukowych (EBP), metody te zostały przedstawione w badaniach jako najbardziej skuteczne w pomaganiu ludziom, którzy cierpią z powodu różnych problemów psychicznych.John B. Arden, PhDTom zawieraTechniki radzenia sobie z oporem klientów przed psychoterapiąZwroty, które pomogą klientom zastosować wskazówki z terapii w praktyceSposoby budzenia w klientach silniejszej motywacji do udziału w terapiiMetody wskazania na bezpośredni związek między pracą mózgu a konkretnymi problemamiNarzędzia służące do wytłumaczenia klientom znaczenia diety, ćwiczeń i snu dla zdrowia psychicznegoJohn B. Arden, PhD posiada 35-letnie doświadczenie w zakresie terapii psychologicznej i zarządzania programami dotyczącymi zdrowia psychicznego. Opracował jeden z największych psychologicznych programów szkoleniowych w Stanach Zjednoczonych i jest autorem bądź współautorem 13 książek, w tym Brain-Based Therapy with Adults. Jest kierownikiem szkoleń z zakresu zdrowia psychicznego w Kaiser Permanente Medical Centers w północnej Kalifornii, gdzie nadzoruje szkolenia w 24 placówkach medycznych.
Zygmunt Freud (1856-1939) – austriacki psycholog, psychoterapeuta, neurolog, neuropatolog, twórca psychoanalizy i psychologii głębi, chyba jedna z najważniejszych postaci w nauce o człowieku, postać wręcz symboliczna w nauce – jak Einstein w fizyce, tak Freud w naukach o człowieku wyznaczali najważniejsze kierunki myśli. W zasadzie nie byłoby współczesnej psychologii bez freudyzmu, choć oczywiście wiele z jego tez zostało zweryfikowanych i wiele szkół w psychologii powstało wręcz jako kontrreakcja na tezy psychoanalizy.
W Wizerunku własnym Freud przedstawia swoją drogę naukową od wczesnych czasów gdy praktykował w wiedeńskich szpitalach aż do chwili największego rozwoju psychoanalizy. Na początku swojej kariery leczy chorych psychicznie przy pomocy hipnozy. Dopiero w 1891 r. może już częściowo poświęcić się pracy stricte naukowej, pisze pierwszą książkę O pojmowaniu afazji. Zaczyna zwracać baczną uwagę na kwestie dotyczące seksualności. Wtedy też zarzuca hipnozę i rozpoczyna stosować w leczeniu nową metodę zwaną katarktyczną, którą można nazwać praprzodkiem psychoanalizy. Freud opisuje kolejne fazy jej rozwoju od teorii tłumienia (to już rzeczywisty początek psychoanalizy), przez odkrycie libido, metodę przeniesienia, analizy marzeń sennych czy czynności pomyłkowych aż do późniejszych psychoanalitycznych interpretacji religii (którą nazywa zbiorową nerwicą natręctw) i kultury. Sporo znajdziemy tu również o rozwoju ruchu psychoanalitycznego, wiernych zwolennikach (np. O. Rank czy E. Bleuler), jak i odszczepieńcach (np. C.G. Jung czy A. Adler).
Erich Fromm (1900-80) – amerykański socjolog, psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, intelektualista uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak „Ucieczka od wolności”, „Zapomniany język”, „Mieć i być”, „Patologia normalności”, „Zdrowe społeczeństwo”, „Pasje Zygmunta Freuda” czy właśnie „Rewolcja nadziei”. Trzeba przy tym pamiętać, że Fromm był nie tylko wybitnym humanistą, uczonym, ale także człowiekiem niezwykle zaangażowanym w bieżące społeczne problemy. „Rewolucja nadziei” to książka, która jest odpowiedzią autora na tzw. kontrkulturową rewolucję 1968 roku. Ale nie jest to także obecnie książka anachroniczna. Zmieniły się bowiem realia społeczne, zmieniły się technika, nauka, produkcja, ludzkie społeczności ale pozostający przed nami dylemat, który sam Fromm określał następująco: Stoimy na rozdrożu: jedna z dróg prowadzi do całkowicie zmechanizowanego społeczeństwa, w którym człowiek jest bezbronnym trybikiem wielkiej maszyny i równie dobrze może doprowadzić do zagłady (...); druga zaś z dróg prowadzi do odrodzenia humanizmu i nadzie – do społeczeństwa, które stawia technikę w służbie dobru człowieka. Gdybyśmy w dzisiejszych czasach pod pierwszą z dróg podpisali rynki finansowe itd, a pod drugą alterglobalistyczne ruchy oburzonych (ale przecież nie tylko) mamy uwspółcześniony Frommowski problem tak jakby nic się nie zmieniło. Czytając w taki sposób tę książkę zrozumiemy nie tylko jak przenikliwym myślicielem i jak dalekowzrocznym był Fromm, ale przede wszystkim możemy sprawdzić przed czym nas ostrzega (a co ciągle jest groźne) i jakie widzi drogi wyjścia. Rozważa także autor samo pojęcie nadziei zastanawia się nad jej definicją, nad jej rodzajami, nad tym w czy różni się, a w czym jest podobną z wiarą religijną. Rozważa także problem istnienia człowieka w zdehumanizowanym świecie, ale i tu – Fromm zawsze jednak był optymistą – widzi dla ludzkości... Nadzieję
Rój jest nie tyle formą, ile raczej sposobem indywiduacji kolektywów czy sieci społecznych, dlatego stanowi wspólny mianownik dla całego spektrum zjawisk społeczeństwa idei. Badania nad zwierzętami spotykają się tu za pośrednictwem dyskursu posthumanizmu z teorią mediów. Zwierzęta od dawna dostarczały materiału do rozważań nad intensywnościami i potencjałami ciała, tym samym wspierając dyskursy i praktyki zarządzania oraz nowoczesną biopolitykę. W związku z tym trzeba im wreszcie przywrócić należne miejsce w historii mediów, określając ich znaczenie dla medialnych teorii indywiduacji i nie-ludzkich, zwierzęcych ciał. Musimy uświadomić sobie materialną specyfikę współczesnych technologii cyfrowych, które wynikają zarówno z oprogramowania, osobliwości protokołów obowiązujących dziś w sieci, jak i ze „«zwierzęcych» cech kultury cyfrowej”.
Fragment Epilogu
Erich Fromm (1900-80) – amerykański psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, twórca psychoanalizy humanistycznej. Auto kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak Ucieczka od wolności, Zapomniany język, Patologia normalności, Zdrowe społeczeństwo, Rewolucja nadziei czy właśnie Psychoanaliza a religia.
Przez religię rozumie Fromm (który zresztą sam siebie określa mianem nie-teisty) każdy system poglądów określających myślenie i działanie, wspólny dla pewnej grupy, który dostarcza jednostce ram orientacji [w świecie] i przedmiotu czci. Religią są zatem podzielane przez daną społeczność wierzenia, przekonania, oczywiście wielkie systemy monoteistyczne ale także wiara w ideologię, partię, wodza.
Fromm rozróżnia religie na autorytarne i humanistyczne, przy czym w tych pierwszych liczy się posłuszeństwo, uległość, uświadomienie sobie swej małości w stosunku do Boga. Humanistyczne zaś koncentrują się na człowieku i jego rozwoju, miłości, jedności ze światem, a Bóg jest w nich symbolem mocy człowieka, a nie symbolem władzy nad człowiekiem.
Pewne napięcie między religią i psychoanalizą jest nieuniknione, jednak na pytanie czy ta druga zagraża tej pierwszej odpowiada, iż język mitów religijnych i język symboliczny snów stanowią jedność. Psychoanaliza pomija pytanie o afirmację lub negację Boga, a pyta o afirmację lub nie pewnych ludzkich zachowań. Symbol Boga jako symbol tylko religijny nie pozwala na zrozumienie, że jest to problem ludzki właśnie…
Tempo życia Cię przerasta?
Masz problem z odnalezieniem się we współczesnym świecie? Cierpisz na nieustanny deficyt czasu? Jesteś zestresowany i nie robisz nic dla siebie? Czas, byś został mnichem! Spokojnie… zamiast wstępować do zakonu możesz robić wszystko to, co dotychczas i o wiele więcej. Wystarczy, że skorzystasz z porad wprowadzających spokój mnicha do Twojej codzienności.
Ta książka sprawi, że:
- nauczysz się czerpać z fontanny wieczności,
- zostaniesz panem własnego czasu,
- poznasz i wyeliminujesz przyczyny zmęczenia,
- wyrwiesz się z życiowej stagnacji,
- poprawisz swoją samoocenę,
- pokonasz nadwagę,
- odbudujesz więź z naturą i innymi ludźmi,
- wyeliminujesz permanentny brak pieniędzy,
- opracujesz właściwe życiowe cele,
- zwiększysz komfort swojego życia.
Szczęśliwi ludzie są na ogół zdrowi, towarzyscy, twórczy, tolerancyjni oraz mają wielką zdolność miłości i przebaczenia. Tymczasem dla tak wielu, poczucie radości pozostaje nieuchwytne. Prawdziwe szczęście jest pochodną emocjonalnej intymności, uważności i bezwarunkowej miłości do siebie samego. Anne Bérubé, szamanka i mówczyni motywacyjna, cudem przeżyła wypadek samochodowy. To doświadczenie odbiło się na zdrowiu ale także odmieniło życie. Dzięki osobistej transformacji udało się jej przywrócić zdrowie ciała oraz duszy. Teraz dzieli się pozyskaną wiedzą z innymi. Dzięki lekturze jej książki dowiesz się jak uzdrowić tłumione emocje i zacząć kochać siebie. Będziesz pełniej przeżywać każdą chwilę i uda Ci się połączyć z osobistym nieograniczonym źródłem radości. Doświadcz Nieba już za życia!
Wybór pism, który oddajemy w ręce Czytelników, stanowi świadectwo pragmatyzmu, a także głębokiej wrażliwości społecznej polskich spółdzielców okresu międzywojennego. Zawarta w nich idea kooperacji jest pozytywną opowieścią łączącą różne strony sporu politycznego.Państwo polskie po odzyskaniu niepodległości w roku 1918 stanęło w obliczu wielu wyzwań. Zacofanie gospodarcze, nierówności między regionami związane ze spuścizną zaborów, ogromne nierówności społeczne, niski poziom industrializacji, szalejąca inflacja czy bezrobocie to tylko kilka spośród najpoważniejszych problemów ówczesnego społeczeństwa. Wybór pism, który oddajemy w ręce Czytelników, stanowi świadectwo pragmatyzmu, a także głębokiej wrażliwości społecznej polskich spółdzielców. Zawarta w nich idea kooperacji jest pozytywną opowieścią łączącą różne strony sporu politycznego.
Przez niebezpieczne morza między Turcją, a Grecją przeprawiają się tysiące łodzi, a każda z nich pełna ludzi uciekających przed wojną i prześladowaniami. Wszystkich ich napędza marzenie o bezpiecznej przyszłości w UE. Ale przypadek łodzi 370 jest zupełnie wyjątkowy.
Ta historia jest symbolem niszczenia świata na naszych oczach, tak jak 3-letni Alan Kurdi stał się symbolem wszystkich dzieci umierających na Morzu Egejskim.
Dzięki dociekliwym wywiadom i intensywnym badaniom, autorzy zebrali świadectwa tego, co działo się na ciemnym oceanie z łodzią wypełnioną ludźmi. W sprawę uwikłani są prawnicy i sądy w Wielkiej Brytanii, Turcji, Rosji i Libii.
Ale książka jest również bardzo osobistym portretem dwójki zwykłych ludzi, bez doświadczenia w szpiegostwie, egzekwowaniu prawa lub dyplomacji, którzy decydują się na starcie z przemytnikami, skorumpowaną policją, oraz śmiertelnym zagrożeniem. Ich podróż i praca zamieniają się w gorączkowy thriller, w którym ujawnia się tajemnica morderstw z politycznymi podtekstem.
Książka wyjaśnia kluczową część największego globalnego kryzysu uchodźców w naszych czasach. Podnosi głosy ludzi, którzy zostali utopieni i rzuca światło na wielomilionowy przemysł, w którym przemytnicy i politycy z Turcji i UE grają w grę geopolityczną… ludzkim życiem.
W książce zostały przedstawione różnorodne aspekty pracy pomagaczy w sytuacji przemocy w rodzinie. Przedstawiono je z perspektywy pracownika socjalnego, pedagoga, prawnika, kuratora sądowego, mediatora sądowego, policjanta, pracownika służby więziennej, psychologa, terapeuty, członka zespołu interdyscyplinarnego, księdza. Ważne jest wskazanie barier w pracy pomagaczy i możliwości współpracy, aby zwiększyć efektywność wspomagania rodzin.
Australijski historyk Philip C. Almond przedstawia w tej książce „historię życia po śmierci”, to znaczy rozumienie życia pozagrobowego i wyobrażenia o nim od epoki starożytnej po chrześcijańską ze szczególnym uwzględnieniem przełomowego dla nowożytności XVII i XVIII wieku. Te zagadnienia z opisywanej przezeń historii idei mają u podłoża dwa bieguny, wokół których skupia się chrześcijańskie myślenie minionych stuleci o życiu po śmierci: zmartwychwstanie ciała i nieśmiertelność duszy. Na niezwykle bogatym, erudycyjnym materiale historycznym śledzimy ewolucję pojmowania stanu po śmierci, zmienną rolę czyśćca i raju, przemijającą piekła, kontrowersje wokół miejsca przebywania ciał w życiu pozagrobowym do dnia Sądu Ostatecznego i potem, kwestię ich zmartwychwstania. Doktrynalny problem przewijający się przez całą książkę (i zapładniający całą chrześcijańską myśl o życiu pozagrobowym) polega na pytaniu, czy zmartwychwstanie nastąpi w jakiejś formie od razu po śmierci, czy dopiero w Dniu Ostatecznym. I nawet jeśli współcześnie spory wokół tych idei osłabły, to dokumentowany przez Almonda ogrom poświęcanej im w przeszłości energii stanowi, jak pisze sam autor, „świadectwo nadziei na przedłużenie życia poza grób”, i wyraża pragnienie „światła po drugiej stronie mroku śmierci, najwyższego dobra po drugiej stronie doczesnego zła i ostatecznej sprawiedliwości naprawiającej ziemskie krzywdy”.
Zdecydowaliśmy się na opublikowanie naszej dyskusji, ponieważ sądzimy, że obowiązkiem intelektualistów jest prezentowanie na szerszym forum publicznym ostrzegawczych prognoz i refleksji nad procesami, których dynamika nieoczekiwanie przyśpiesza. Takim właśnie procesem jest narastająca w skali globalnej fala nacjonalizmów. Przyjęliśmy określenie nowy nacjonalizm, ponieważ mamy do czynienia ze swoistym Odrodzeniem, w nowych warunkach, agresywnych postaw, poglądów i polityki, która, wydawałoby się, wygasła już raz na zawsze po strasznych doświadczeniach dwóch wojen światowych. [] Jedną z najważniejszych sił napędzających bezmiar ówczesnych cierpień były nacjonalizmy, często obłąkane i fanatyczne, które legły u podłoża konfliktów i dostarczały im paliwa. Wydawało się, że to paliwo się zużyło, a tymczasem pojawia się znowu w wielu miejscach świata.Czy globalizacja i integracja międzyludzkich przestrzeni ulegnie zahamowaniu lub cofnięciu? Czy nacjonalizm stanie się ponownie zarzewiem pożaru? Jak można go pokonać? W naszej rozmowie z jednej strony próbowaliśmy zmierzyć się z problemem uwarunkowań nowego nacjonalizmu i sporządzić swoistą mapę frustracji, które wyzwalają agresję. Z drugiej strony nie unikaliśmy rozważań o palecie możliwych następstw owego nacjonalizmu, o scenariuszach przyszłości. W tym kontekście dyskutujemy zwłaszcza o nowym pragmatyzmie, który w sposób oczywisty jawi się jako przeciwwaga nie tylko dla nowego nacjonalizmu, lecz także neoliberalizmu, którego niepowodzenie w znacznej mierze przyczyniło się do pojawienia się nowego nacjonalizmu.Grzegorz W. Kołodko- intelektualista i polityk, teoretyk ekonomii i praktyk strategii rozwoju społeczno-gospodarczego. Dyrektor Centrum Badawczego Transformacji, Integracji i Globalizacji TIGER w Akademii Leona Koźmińskiego. Jeden z głównych architektów polskich reform gospodarczych, czterokrotnie wicepremier i minister finansów w latach 19941997 i 20022003. Ekspert międzynarodowych organizacji. Członek Europejskiej Akademii Nauki, Sztuki i Literatury. Wykładał m.in. na Yale i UCLA. Autor i redaktor naukowy 50 książek oraz licznych artykułów opublikowanych w 26 językach. Najczęściej na świecie cytowany polski ekonomista. Doktor honoris causa dziesięciu zagranicznych uniwersytetów. Maratończyk, autor wystaw fotograficznych, podróżnik, który zwiedził 170 krajów.Andrzej K. Koźmiński- ekonomista i socjolog specjalizujący się w problematyce zarządzania i transformacji ustrojowej, członek PAN oraz wielu krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych, doktor honoris causa. W latach 19811987 pierwszy demokratycznie wybrany Dziekan Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, współtwórca i pierwszy rektor Akademii Leona Koźmińskiego (w latach 19932011), obecnie Prezydent tej Uczelni. Wykładowca wielu renomowanych uczelni amerykańskich i europejskich. Autor ponad 40 książek i ponad 400 artykułów naukowych opublikowanych w wielu językach, najczęściej cytowany polski badacz w dziedzinie nauk zarządzania. Przewodniczący i członek rad nadzorczych spółek notowanych na GPW w Warszawie. Miłośnik klasycznej motoryzacji i kolekcjoner polskiego malarstwa XIX wieku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
