Propagowanie wizerunku Grzecznej Dziewczynki – zawsze miłej, uprzejmej, skromnej i bezinteresownej – skłania dziewczęta do pielęgnowania w sobie cech charakteru, które w istocie ograniczają wewnętrzną siłę i możliwości. Rachel Simmons, bazując na ćwiczeniach, z których korzysta w pracy z dziewczętami, rodzicami i pedagogami, zapoznaje czytelnika ze strategią rozwijającą asertywność, odporność i szczerość. U podłoża poglądów autorki leży przekonanie, że najcenniejszym darem, jaki możemy ofiarować dziewczętom, jest swoboda, nie tylko wsłuchiwania się w swój wewnętrzny głos, ale także postępowania w zgodzie z nim.

Książka ?W sieci? opowiada zarówno o procesie powstawania sieci społecznych, jak i o mechanizmach ich działania. Autorzy analizują sieci społeczne oraz ich istotne znaczenie dla naszego życia ? naszego stanu zdrowia, zamożności i poczucia szczęścia, a nawet naszych zachowań politycznych, religijnych i seksualnych oraz upodobań muzycznych, artystycznych i filmowych. Przedstawiają nowe, intrygujące, ważne i niejednokrotnie sprzeczne z intuicją wyniki badań empirycznych dotyczących rozmaitych form ludzkiej aktywności. Proponują nowe spojrzenie na życie społeczne, starając się wyjaśnić, dlaczego ludzie bogaci jeszcze bardziej się bogacą, dlaczego małżonkowie głosują na podobnych kandydatów, jak rodzi się zabójcza panika tłumu, w jaki sposób stan naszego zdrowia zależy od kondycji osób, które nas otaczają, dlaczego ludzie naśladują innych nawet pod względem takich zachowań, jak morderstwo czy samobójstwo, oraz dlaczego przyjmujemy nawyki żywieniowe znajomych znajomych naszych znajomych. Nicholas Christakis i James Fowler, dwaj spośród najważniejszych i najbardziej znanych teoretyków sieci społecznych na świecie, przedstawiają nowy model ludzkich sieci społecznych, oparty na fascynujących nowych odkryciach, poczynionych na gruncie rozmaitych dyscyplin naukowych ? od genetyki, przez prymatologię i matematykę, po psychologię i socjologię. Autorzy omawiają szeroki zakres badań i opisują wiele własnych odkryć ? od tego, w jaki sposób geny determinują strukturę ludzkich sieci społecznych, po mechanizmy rozprzestrzeniania się zjawisk tak różnorodnych, jak otyłość i szczęście, w sieciach społecznych. Badania te są nowatorskie i często bardzo kontrowersyjne. Geny decydują o tym, kim są nasi przyjaciele? Przyjaciele mogą być przyczyną naszej otyłości? " Christakis i Fowler napisali znakomitą książkę poświęconą nowemu, fascynującemu zagadnieniu naukowemu ? sieciom społecznym. Ci dwaj znani naukowcy z pasją i precyzją odkrywają przed nami niewidzialne sieci, jakie łączą każdego z nas z innymi ludźmi, i w ten sposób przedstawiają nasze życie w nowym, zdumiewającym świetle. Uważamy się za podmioty, które decydują o własnym losie, ale ? jak dowodzą Christakis i Fowler ? jesteśmy tylko komórkami w układzie nerwowymi dużo większej istoty. Jeśli ktoś, kogo ledwie znasz, przeczyta tę książkę, Twoje życie może zmienić się na zawsze. Jak? Przeczytaj ją sam, żeby się o tym dowiedzieć?. - Daniel Gilbert, autor książki Na tropie szczęścia ?Ta fantastyczna książka może stać się najważniejszą pracą najbliższej dekady. Mnóstwo fascynujących opowieści i przykładów pozwala lepiej zrozumieć naszą ludzką naturę. Musisz przeczytać!? - Ed Diener, współautor książki Szczęście

Autor książki idzie tropem instynktu twórczego, który powołuje do życia artystyczne światy, mitologizuje rzeczywistość i uczestniczy w formowaniu osobowości człowieka. Jest to zarówno opis procesu twórczego, jak też refleksja nad dziełem i samym twórcą. "Książka jako całość daje dobry wgląd w osobowość pisarską i naukową Dziekanowskiego. Szczególnie cenne wydaje się akcentowanie osobistego stosunku do omawianych zagadnień, teorii i tekstów literackich. Autor prezentuje w niekonwencjonalny sposób teorie psychoanalityczne oraz oryginalnie interpretuje twórczość literacką, wplatając umiejętnie w dyskurs ściśle naukowy relacje ze zdarzeń, własne wspomnienia i sny". Prof. dr hab. Paweł Dybel "Czesław Dziekanowski zachwycił mnie głębią analizy dzieł literackich i zastosowaniem metody psychoanalitycznej do literatury pięknej. Esej o Arturze Sandauerze oraz psychoanalityczna interpretacja dzieł literackich, na przykład Wiesława Myśliwskiego, są najwyższej próby. Autor z upodobaniem wraca do pytania o genealogię twórczości i jej tworzywo, w każdym z rozdziałów nieco inaczej. Zaskakującą i prawdziwą wydaje się definicja człowieka twórczego zaprezentowana w zakończeniu". Prof. dr hab. Lesław Pytka

Przekształć własny umysł zgodnie z regułami nowej wiedzy o empatii Przełomowa książka pioniera w dziedzinie pielęgnacji zdrowia psychicznego, który tym razem poświęcił uwagę "psychowzroczności", która jest zdolnością spoglądania w głąb własnego umysłu i odczuwania empatii w celu wprowadzenia pozytywnych zmian. Doktor na Uniwersytecie Harvarda i profesor psychiatrii Akademii Medycznej UCLA, Daniel Siegel stworzył pojęcie psychowzroczności w celu opisania innowacyjnej metody połączenia neurologii z praktyką psychoterapeutyczną. Dzięki bogactwu doświadczenia i dostępowi do rezultatów najświeższych badań, doktor Siegel z powodzeniem przedstawia szerokiej publiczności nowe, terapeutyczne narzędzie. Używając m.in. historię konkretnych przypadków ze indywidualnej praktyki klinicznej, autor demonstruje, jak stosować psychowzroczność do rozwiązywania wielu problemów psychologicznych i międzyosobowych, począwszy od zaburzeń o charakterze lękowym, a skończywszy na wpojonych schematach zachowań.

Dlaczego kompromis jest złą rzeczą?Kto jest mistrzem w strzelaniu fochów?Dlaczego wszystko, co trwałe, jest chwiejne?Gry i zabawy małżeńskie i pozamałżeńskie to wciągający poradnik na temat typowych zachowań w związkach, stworzony w intrygującej formie dialogu między Katarzyną Grocholą i Andrzejem Wiśniewskim, terapeutą rodzinnym warszawskiego Laboratorium Psychoedukacji.Katarzyna Grochola - najpopularniejsza polska współczesna pisarska literatury kobiecej. Jej książki sprzedają się w setkach tysięcy egzemplarzy. Autorka felietonów i współscenarzystka popularnych seriali telewizyjnych. Autorka bestsellerowych powieści. Dwukrotna laureatka nagrody AS EMPIK-u oraz nagrody Bestseller Empiku w kategorii literatura polska za rok 2010.Andrzej Wiśniewski - doktor filozofii, superwizor treningu psychologicznego i psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Uczył się psychoterapii w Poradni Synapsis. Aktualnie jest kierownikiem Studium Terapii Rodzin w warszawskim Laboratorium Psychoedukacji.

Eugenika i inne zło G. K. Chestertona nie należy do wyjątków spośród jego innych dzieł, których wspólną cechą pozostaje niezwykła aktualność podejmowanych zagadnień. Problematyka moralna poruszana przez autora, przy dogłębności analizy na polu logiki i wiecznie żywych idei Ewangelii, w konfrontacji z rozpoznaniem ludzkiej natury zaskakuje konsekwencją oraz wrażeniem, że wszystko to znamy zarówno z osobistych sytuacji, jak i z życia społeczno-politycznego. Chesterton operując paradoksem rozkłada na czynniki pierwsze każdą sprzeczność z zasadami wynikającymi z prawdziwego porządku rzeczy, często tak zakorzenioną w stereotypowym, powszechnym „myśleniu”, że możliwą do przełamania tylko na drodze konwersji, którą autor sam przebył z pomocą łaski Bożej. Pokorne otwarcie na prawdę o rzeczywistości stawia autora w szeregu najsprawniejszych detektywów, precyzyjnie tropiących niekonsekwencje ludzkiego myślenia i postępowania, zwłaszcza te, które stanowią występek przeciwko niezmiennemu prawu naturalnemu z odwiecznego ustanowienia Bożego. Zupełny brak tej logiki ma miejsce w „kulturze” liberalnego relatywizmu pełnego hipokryzji, która dla pozoru swej wspaniałomyślności wprowadza ułatwienia i podjazdy dla wózków niepełnosprawnych, jednocześnie bezlitośnie zezwalając na „aborcję” eugeniczną... ułomnych, którym nie pozwala się nawet urodzić.

Fragment wstępu Większość ludzkich zachowań ma charakter społeczny. Wiele czasu spędzamy na komunikowaniu się z innymi ludźmi, myśleniu o nich, wielokrotnie działamy pod ich bezpośrednim lub pośrednim wpływem. Nasze zachowanie oddziałuje na sposób myślenia, nastrój i postępowanie innych, a z kolei inni mają wpływ na nasze myśli, odczucia i działania. Wzajemne interakcje ludzi - poprzez normy, zwyczaje oraz instytucje - tworzą grupy społeczne i wspólnoty, w których żyjemy. U podstaw naszego funkcjonowania w społeczeństwie leży zdolność rozumienia, czego można oczekiwać w określonej sytuacji społecznej i jak się w niej zachować. Rozumienie zachowania społecznego różni się w zależności od kultury, grupy społecznej i czasów. Co więcej, zdolność ta obejmuje szereg procesów kognitywnych, w tym umiejętność zapamiętywania osób, miejsc i wydarzeń. „Społeczne poznanie" zależy od tego, jak rozumiemy, postrzegamy, interpretujemy, przechowujemy i odpowiadamy na otrzymywane informacje społeczne. Nieśmiałość i lęk w kontaktach z innymi ludźmi rozwijały się prawdopodobnie jako mechanizmy przetrwania, lecz obecnie często utrudniają zawieranie nowych znajomości i udane funkcjonowanie w grupie. Książka ta, wykorzystując odkrycia psychologii ewolucyjnej i neuropsychologii, w fascynujący sposób pokazuje, że nieśmiałość jest naturalną częścią ludzkiej kondycji. Dowodzi, że choć nasze życie może być zdeterminowane przez wrodzone cechy osobowości, ciągle możemy się zmieniać, realizując marzenia o lepszych relacjach z innymi. Dzięki radom zawartym w naszej książce zyskasz: większą wiarę w siebie i poczucie własnej wartości umiejętność odpowiedniego wykorzystywania mowy ciała praktyczną znajomość sposobów przezwyciężania nieśmiałości biegłość w posługiwaniu się technikami radzenia sobie z lękiem społecznym łatwość nawiązywania nowych relacji, także poznawania przyjaciół umiejętność prowadzenia udanej konwersacji Jak przezwyciężyć nieśmiałość i lęk przed ludźmi Spis Treści Wstęp Część 1. Nieśmiałość i psychologia społeczna 1. Czym jest nieśmiałość lub lęk społeczny? 2. Psychologia ewolucyjna 3. Jak ludzie myślą o swoim świecie i jak go odczuwają 4. Rozwój społeczny 5. Osobowość 6. Osobowość i mózg Część 2. Przezwyciężanie nieśmiałości i lęku społecznego 7. Problem nieśmiałości 8. Nieśmiałość jest darem 9. Radzenie sobie z lękiem społecznym 10. Zmień sposób myślenia 11. Wprowadzanie zmian 12. Radzenie sobie ze stresem i lękiem 13. Zwiększanie poczucia własnej wartości i pewności siebie 14. Znajdowanie przyjaźni i miłości 15. Radzenie sobie z poważniejszymi trudnościami

Możliwe, że cudowność, wspaniałość życia jest w zasięgu ręki każdego, zawsze i w pełni, tylko bywa zasłonięta, niewidoczna, ukryta w głębinach, bardzo oddalona. Jednak istnieje? Jeśli przy-woła się ją, używając właściwego imienia, wtedy przybędzie. - Franz Kafka Radość życia sprawia, że wszelki ciężar opada, wszystko staje się lekkie dzięki pozytywnej energii, która uwalnia duszę i ciało. Trzeba tylko znaleźć czas, wsłuchać się w siebie, wszystkimi zmysłami doświadczyć chwili, pozwolić się oczarować. Droga radości i otwartości jest drogą prowadzącą do głębokiego szczęścia. Każdy może nią pójść. Każdy może być szczęśliwy.

Pacjenci Susan Froward to ludzie, skatowani przez własnych rodziców. Fizycznie bądź psychicznie. Krytykowani, dręczeni okrutnymi żartami, przygniatani winą, napastowani seksualnie, czy... rozpaczliwie ochraniani. Niewielu z nich przed podjęciem terapii zdawało sobie sprawę z tego, że zostali zniszczeni destrukcyjnym wpływem „toksycznych” rodziców, umiejętnie zaszczepiających w dziecku wieczną traumę, poczucie znieważenia i poniżenia. Mają zachwiane poczucie własnej wartości prowadzące do samoniszczących zachowań. Zawsze, nawet niezależnie od faktycznych zasług, czują się bezwartościowi, niezależnie od kochającego partnera – niekochani, niezależnie od życiowego powodzenia – nieprzystosowani. Uczucia te wynikają w znacznej mierze z faktu, że jako dzieci zostali pozbawieni wiary w siebie i wpędzeni w poczucie winy. A stając się dorosłymi, nie potrafią zrzucić tego ciężaru, co odbija się na każdym aspekcie ich życia

Każdemu zagubionemu i nieodczuwającemu pełni szczęścia człowiekowi uświadomi, że wciąż jesteśmy na etapie stawania się, że naszym zadaniem jest narodzić się w pełni, świadomie kształtując własną drogę życia i przezwyciężając trudności. Autor pokazuje, jak odczuwamy upływ czasu i jak to wpływa na nasze zachowanie i samopoczucie. Podpowiada, jak radzić sobie z ciągłymi zmianami w naszym życiu. Wyjaśnia, jak reagujemy na pogarszanie się zdrowia, słabnięcie ciała, opadanie z sił. Pomaga odpowiednio pielęgnować relacje z innymi, na każdym etapie życia: rodziców i dzieci, dziadków i wnuków, mężczyzn i kobiet, byśmy mogli się zawsze cieszyć bezcenną bliskością ukochanych osób, którym poświęcamy całe swoje życie.

Odbiorcy książki: Dzieci, które poznają historię swojego rówieśnika - Tomka. Chłopiec cierpi na ADHD i podpowie swoim kolegom, jak poradzić sobie z tym problemem! Rodzice, którzy chcą pomóc swoim dzieciom w radzeniu sobie z ADHD lub też chcą, by ich pociechy wiedziały, na czym polega ten syndrom... Dlaczego warto ją nabyć: Wyjątkowo pouczająca książka, ale to nie kolejne ?trucie? mamy i taty,a rozmowa z Tomkiem - chłopcem, którego dzieci polubią i będą się z nim identyfikować... Oryginalne ilustracje, wykonane przez znanego rysownika, Whitneya Martina, który współpracował m.in. z wytwórnią filmów Walta Disneya.

„Blaski i cienie życia małżonków” to opis złożoności życia małżeńskiego, wielu przeciwstawnych doświadczeń, w większości doświadczeń trudnych. Wydaje się bowiem, że intencją Autora jest uwrażliwienie Czytelników na to, co trudne, a jednocześnie nieuchronne we wspólnej drodze małżonków; może nawet przekonanie wszystkich, że trudności są naturalnie wpisane w losy małżeńskiej drogi przez życie. Trzeba się zmagać z budowaniem wspólnoty z jednoczesnym zachowaniem autonomii, trzeba się uczyć, że rozumienie świata może być wieloznaczne, że nic nie jest dane raz na zawsze i wszystko zależy od tego, jak partnerzy będą dochodzić do uzgadniania i realizowania indywidualnych i wspólnych zadań małżeńskich i rodzinnych. Z „Przedmowy” prof. Jana Czesława Czabały Bogusław Borys – dr hab., specjalista psycholog kliniczny, certyfikowany psychoterapeuta (Polskie Towarzystwo Psychiatryczne). Emerytowany kierownik Zakładu Psychologii Klinicznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Wieloletni Konsultant Wojewódzki (województwo pomorskie) w dziedzinie psychologii klinicznej. Oprócz kilkudziesięciu publikacji naukowych autor trzech pozycji książkowych o charakterze popularyzującym wiedzę psychologiczną (w Wydawnictwie „Jedność” ukazały się Psychologia życiem pisana oraz Patrząc i słuchając – zapiski psychologa). Fragment Książki Blaski i cienie życia małżonków Pielęgnacja związku Para młodych, zakochanych w sobie ludzi stanowi bardzo ładny widok. Ci ludzie są wpatrzeni w siebie, uśmiechają się do siebie, wykonują w stosunku do siebie jakieś miłe gesty. Świata poza sobą nie widzą. Trudno byłoby zakłócić im ten wzajemnie pozytywny obraz siebie. Oni widzą tylko dobro i piękno w sobie. Zatrzymajmy na moment ten „film", przesuńmy taśmę historii tego związku kilka lat do przodu, i co możemy zobaczyć...? Ta sama para, tym razem ludzi bardzo skłóconych między sobą, ludzi nie mogących wręcz patrzeć na siebie. Nasuwa się pytanie - co się stało? Oczywiście mogło się stać wiele bardzo niedobrych zdarzeń między nimi. Mogło nastąpić zachwianie wzajemnego zaufania, brak lojalności, któreś z nich nie sprawdziło się w jakiejś trudnej sytuacji, może nastąpiła zdrada. ..? To wszystko mogło się zdarzyć, doprowadzając do zburzenia tej -nie tak dawno - pięknej relacji, którą prezentowali na początku swojego związku. Ale wydaje się, że tak naprawdę istotnym źródłem destrukcji tych dobrych relacji i w konsekwencji, być może szeregu przykrych zdarzeń było coś innego. Coś bardziej prozaicznego, mało spektakularnego, a bardzo destrukcyjnego. Tym czymś stała się szara codzienność, przyzwyczajenie się do nic nie robienia w kierunku pielęgnacji związku i przekonanie, że miłość jest zagwarantowana i po prostu trwa. Nic bardziej błędnego. Taka rutynowa zwyczajność przeradza się w nieznośną nudę, która zabiła już niejeden, najpiękniej zapowiadający się związek. .. Blaski i cienie życia małżonków Spis Treści Od autora Przedmowa Małżeństwa trzeba się uczyć O dojrzałości nieco więcej Przyjaźń w małżeństwie Więź seksualna Sztuka kompromisu Partnerstwo na życie Dom Stawiam na małżonków Filary małżeńskiej miłości Być uważnym na dobro Dobry seks Miłość i seks nie są tożsame Małżeństwo nie jest dla każdego Bezpieczeństwo w partnerstwie Wspólnota i autonomia Choroba związku Zakochanie nie trwa wiecznie Pływający mąż Czy te argumenty wystarczą? Sterowani z tylnego siedzenia W poszukiwaniu „matki" Inaczej nie musi być gorzej Czego ty właściwie chcesz? Wolna przestrzeń Pulsująca kontrolka Uwaga!

Niniejsze opracowanie poświęcono tym problemom zarządzania wiedzą w organizacjach, które do tej pory były relatywnie słabo reprezentowane w publikacjach naukowych. Są nimi w szczególności: rola wiedzy w funkcjonowaniu współczesnych gospodarek, wpływ wiedzy na procesy zarządzania zasobami ludzkimi, a także wyłaniająca się i coraz bardziej liczna kategoria tak zwanych pracowników wiedzy, identyfikacja wybranych źródeł pochodzenia wiedzy organizacji, wybrane determinanty procesów generowania wiedzy w organizacjach.

Jeśli chcesz zostać dobrym mówcą, opanować tremę i przekonać do siebie ludzi... ...sięgnij po tę książkę! Czeka Cię prezentacja przed niewielkim audytorium, wykład podczas dużej konferencji lub występ w telewizji? Pamiętaj masz w sobie moc, żeby wypaść świetnie. Wszystko co powinieneś wiedzieć o wystąpieniach publicznych znajdziesz w tej książce. Jest tu wiele wskazówek i prostych trików, które pomogą Ci osiągnąć sukces. I praktyczne ćwiczenia stosowane od wielu lat przez Tomasza Kammela

Książka W kręgu psychologii społecznej dedykowana profesorowi Januszowi Grzelakowi, jednemu z najwybitniejszych polskich psychologów społecznych, została napisana przez Jego uczniów i współpracowników. Podejmuje zagadnienia trwale obecne w dorobku Profesora: orientacje społeczne i orientacje kontroli, uprzedzenia i relacje grupowe, zachowania grupowe i zachowania społeczne oraz zjawiska makrospołeczne.

Bestsellery Olivera Sacksa - Przebudzenia, Antropolog na Marsie czy Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem ? przybliżały czytelnikom psychikę i problemy osób z głębokimi zaburzeniami neurologicznymi. W książce Stanąć na nogi autor tym razem dzieli się własnymi doświadczeniami z kilkumiesięcznego pobytu w szpitalu spowodowanym urazem nogi, jakiego się nabawił podczas niespodziewanego spotkania z bykiem w norweskich górach. Wypadek ten i następująca po nim rekonwalescencja stają się dla Sacksa pretekstem do snucia niezwykle plastycznej opowieści o tym, co czuje lekarz, który znalazł się w położeniu pacjenta zdanego na fachową, ale bezduszną opiekę medyczną, a z czasem zamienia się w uniwersalizujące rozważania na temat wewnętrznej natury choroby i zdrowia oraz analizę fizycznych podstaw naszej tożsamości. ?Swoim wezwaniem do stworzenia neurologii duszy i nadania medycynie głębszego, bardziej ludzkiego wymiaru Oliver Sacks w niezwykle frapujący sposób podnosi zasadnicze kwestie dotyczące przyszłości współczesnej opieki zdrowotnej i sposobu wykorzystania w niej najnowszych zdobyczy nauki?. The Washington Post

To książka dla tych wszystkich, którzy nie mogą pogodzić się z uzależnieniem swoich bliskich i cierpią z tego powodu. W pierwszej książce Melody Beattie, Koniec współuzależnienia, wiele takich osób odnalazło własne problemy i wskazówki, jak je rozwiązać. Teraz, po latach, mogą się przekonać, w jakim miejscu się znajdują i czy współuzależnienie nadal jest ich zmorą. Przede wszystkim jednak jest to książka ?dla nowego pokolenia? ? tych, którzy w momencie publikacji Końca współuzależnienia byli jeszcze dziećmi.

Kolejna książka autora bestselleru Optymizmu można się nauczyć. Martin Seligman, wieloletni prezes Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, przyczynił się do przełomu w psychologii i powstania nowego prądu naukowego i terapeutycznego znanego jako "psychologia pozytywna". Wystąpił on do psychologów z apelem, aby swój tradycyjny cel ? walkę z cierpieniem ? uzupełnili o cel nowy: badanie tego, co nadaje życiu głębszy sens , a ponadto powstawanie warunków, które pozwolą osiągać życiowy dobrostan. Ta książka też jest o tym i powinna sprawić, że życie tych, którzy zastosują się do jej zaleceń, stanie się lepsze. Fragment książki Pełnia życia Nowe spojrzenie na kwestię szczęścia i dobrego życia Dobrostan - co to takiego? Początki psychologii pozytywnej były dotąd tajemnicą. Kiedy w 1997 roku zostałem wybrany prezesem Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, liczba e-maili w mojej skrzynce potroiła się. Rzadko odbieram telefony i w ogóle nie wysyłam już tradycyjnych listów, ale ponieważ w Internecie można przez dwadzieścia cztery godziny na dobę grać w brydża, na e-maile odpowiadam szybko i sumiennie. Moje odpowiedzi zajmują akurat tyle czasu, ile mój partner potrzebuje do rozegrania rozdania, kiedy ja sam siedzę bezczynnie na dziadku (mój e-mail to seligman@psych.upenn.edu - proszę śmiało pisać, jeśli komuś nie przeszkadzają parozdaniowe odpowiedzi). Jednak jeden e-mail, który dostałem pod koniec 1997 roku, zabił mi takiego ćwieka, że przeniosłem go do mojego folderu o nazwie „Co proszę???" Wiadomość składała się z jednego zdania - „Czy spotkałby się Pan ze mną w Nowym Jorku?" - i była podpisana samymi inicjałami. Parę tygodni później spotkałem się na przyjęciu z Judy Rodin, ówczesną rektor Uniwersytetu Pensylwanii, na którym wykładałem od czterdziestu lat. Kiedy zaczynałem studia doktoranckie, Judy (obecnie prezes Fundacji Rockefellera) była na ostatnim roku studiów licencjackich; oboje prowadziliśmy badania na zwierzętach w laboratorium profesora psychologii Richarda So-lomona. Zostaliśmy dobrymi przyjaciółmi i później z podziwem i sporą zazdrością przyglądałem się błyskawicznej karierze Judy, która w zdumiewająco młodym wieku została prezeską Eastern Psy-chological Association, a następnie kolejno dziekanem Wydziału Psychologii, dziekanem ds. administracyjnych i wicekanclerzem na Uniwersytecie Yale i wreszcie rektorem Uniwersytetu Pensylwanii. W tym czasie udało się nam nawet przeprowadzić wspólny projekt badawczy - badanie korelacji pomiędzy poziomem optymizmu a wydajnością układu odpornościowego u osób w podeszłym wieku (Judy szefowała wtedy ogromnemu projektowi badawczemu Fundacji MacArthura poświęconemu psychoneuroimmunologii, czyli badaniu ścieżek, którymi efekty psychologiczne mogą wpływać na efekty neuronalne, a te z kolei na efekty odpornościowe organizmu). - Znasz może kogoś, kto ma inicjały „P.T." i mógł mi wysłać zaproszenie do Nowego Jorku? - zapytałem Judy (jeżeli Judy kogoś nie zna, to chyba tylko dlatego, że ktoś taki nie istnieje). - Słuchaj, musisz iść na to spotkanie, żeby nie wiem co! - zawołała z zapartym tchem. Dwa tygodnie później stałem przed nieoznaczonymi drzwiami na siódmym piętrze małego, obskurnego biurowca gdzieś w trzewiach południowego Manhattanu. Wprowadzono mnie do prosto umeblowanej sali bez okien, gdzie dwaj siwowłosi mężczyźni w szarych garniturach siedzieli za stołem, na którym stał telefon z zestawem głośnomówiącym. - Jesteśmy prawnikami fundacji, która pragnie pozostać anonimowa - wyjaśnił jeden z nich, przedstawiając się jako „P.T." - Naszym zadaniem jest wybieranie zwycięzców, a pan jest jednym z nich. Proszę nam powiedzieć, jakie badanie naukowe chciałby pan przeprowadzić. Nie wnikamy w szczegóły techniczne. Musimy pana jednak od razu ostrzec, że jeśli zdradzi pan naszą tożsamość, będziemy zmuszeni wstrzymać finansowanie. Zwięźle opowiedziałem prawnikom oraz stojącemu na blacie telefonowi o pewnej inicjatywie, którą podjąłem w ramach Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, a mianowicie badaniu etnopolitycznych aspektów działań wojennych (czyli czemuś, co z pewnością nie dałoby się podciągnąć pod pojęcie pozytywnej psychologii). Wyjaśniłem, że chciałbym zorganizować sympozjum dla czterdziestu najważniejszych osób zajmujących się zagadnieniem ludobójstwa. Chciałem porównać okoliczności, które towarzyszyły kilkunastu ludobójstwem w XX wieku, z okolicznościami pięćdziesięciu innych sytuacji, które również cechowały się wielkim natężeniem nienawiści, a jednak nieoczekiwanie nie doszło w nich do ludobójstwa. Na tej podstawie chciałem szukać odpowiedzi na pytanie, kiedy dochodzi, a kiedy nie dochodzi do ludobójstw, a po zebraniu materiału zredagować książkę pokazującą, jak unikać ludobójstw w XXI wieku. - Bardzo dziękujemy - stwierdzili prawnicy parę minut później. - Kiedy pan wróci do swojego gabinetu, czy mógłby nam pan przesłać jednostronicowe streszczenie? Niech pan nie zapomni załączyć proponowanego budżetu. Dwa tygodnie później na moim biurku wylądował czek na ponad 120 000 dolarów. Było to niezwykle przyjemne zaskoczenie, bo wcześniej moja droga do finansowania badań naukowych prawie zawsze oznaczała składanie uciążliwych wniosków o granty badawcze, denerwujące recenzje zewnętrzne, skomplikowaną biurokrację, skandaliczne opóźnienia i z bólem serca wprowadzane zmiany, a i tak wszystko kończyło się zwykle odrzuceniem wniosku, a w najlepszym razie cięciami budżetowymi, od których można było dostać zawału serca. Zorganizowałem wtedy tygodniowe sympozjum w symbolicznym miejscu: mieście Londonderry w Irlandii Północnej. Udział wzięło czterdzieścioro badaczy, samych tuzów z dziedziny badań przemocy na tle polityki etnicznej. Oprócz dwóch osób wszyscy się znali (światek socjologiczny jest mały). Jednym z dwóch outsiderów był mój teść, Dennis McCarthy, emerytowany brytyjski przemysłowiec. Drugim był skarbnik anonimowej fundacji finansującej sympozjum, emerytowany profesor inżynierii z Uniwersytetu Cornella. Dennis mówił mi później, że nigdy nie spotkał się z taką życzliwością, jak wtedy ze strony uczestników sympozjum. W 2002 roku ukazała się książka Ethnopolitical Warfare [Wojny etnopolityczne] pod redakcją Daniela Chirota i moją. To wartościowa pozycja, jednak nie o tym chciałem opowiedzieć. Zdążyłem już prawie zapomnieć o hojnej fundacji, której nazwy nadal nie znałem, kiedy jakieś pół roku później znowu zadzwonił jej skarbnik. - Martin, dziękuję ci za spotkanie, które zorganizowałeś w Londonderry, było świetne. Poznałem wtedy dwóch niesamowitych ludzi, jeden się nazywa Mel Konner i zajmuje się antropologią medyczną, a drugi to ten McCarthy, fajny facet. Co on właściwie robi? No i po drugie, czym teraz chciałbyś się zająć? - Teraz? - wyjąkałem kompletnie zaskoczony. Nie byłem przygotowany, żeby prosić o kolejne dofinansowanie. - No, chodzi mi po głowie coś, co nazywam psychologią pozytywną. - Krótko wyjaśniłem, na czym polega ten pomysł. - To może wpadnij do nas w Nowym Jorku? - odpowiedział skarbnik. W dniu wizyty moja żona Mandy przygotowała mi rano moją najlepszą białą koszulę. - Wiesz co, chyba lepiej wezmę tę ze znoszonym kołnierzykiem - powiedziałem, przypominając sobie skromne biuro na południowym Manhattanie. Biurowiec zmienił się jednak przez ten czas w jeden z najelegantszych budynków w okolicy, a nowe biuro fundacji, położone na najwyższym piętrze, było przestronne i miało okna. I tym razem jednak siedziało w nim dwóch tych samych prawników, na stole stał ten sam telefon, a na drzwiach nadal nie było szyldu. - Co to takiego, ta pozytywna psychologia? - zapytali. Przez dziesięć minut wyjaśniłem, o co mi chodzi, po czym odprowadzili mnie do drzwi i powiedzieli: - Jak pan wróci do swojego gabinetu, czy mógłby nam pan przesłać trzystronicowe streszczenie? Prosimy pamiętać o propozycji budżetu. Miesiąc później pojawił się czek na półtora miliona dolarów. Ta opowieść kończy się równie dziwnie, jak się zaczęła. Dofinansowanie pozwoliło pozytywnej psychologii stanąć na nogi, co zapewne zauważono w anonimowej fundacji, bo dwa lata później P.T. przysłał mi kolejny króciutki e-mail: „Czy linia łącząca Mandelę z Milo-śeviciem stanowi kontinuum?" „Hmmm... - pomyślałem. - Co to właściwie ma znaczyć?" Jednak tym razem wiedziałem już, że nie mam do czynienia z wariatem. Zastanowiłem się i odesłałem P.T. długą, naukową odpowiedź, w której zrelacjonowałem stan wiedzy na temat tego, jak wrodzone cechy i wychowanie wpływają na kształtowanie się świętych i potworów. „Może przyjechałbyś nas odwiedzić w Nowym Jorku?" - odpisał P.T. Tym razem włożyłem najlepszą białą koszulę, a na drzwiach wisiała tabliczka z napisem „Atlantic Philanthropies". Jak się okazało, fundacja była owocem szczodrości jednej osoby, miliardera o nazwisku Charles Feeney. Feeney dorobił się pięcio-miliardowej fortuny na handlu bezcłowym i w całości przekazał ją fundacji z przeznaczeniem na szczytne cele. Zgodnie z amerykańskimi przepisami fundacja musiała w końcu przyjąć jawną nazwę. - Chcielibyśmy, żeby pan zebrał najważniejszych naukowców i znalazł odpowiedź w kwestii Mandela-Milośević, zaczynając od genetyki aż po politologię oraz socjologię dobra i zła - stwierdzili prawnicy. Przekażemy panu na ten cel dwadzieścia milionów dolarów. Dwadzieścia milionów to ogromna suma - nigdy nie miałem z taką do czynienia - więc nie trzeba mnie było długo namawiać (tak właściwie to wcale). Kolejne pół roku spędziliśmy z obydwoma prawnikami z fundacji na spotkaniach z różnymi naukowcami. Bez końca redagowaliśmy i cyzelowaliśmy opis proponowanego projektu badawczego, który zarząd fundacji miał przyklepać na spotkaniu zaplanowanym na przyszły tydzień. Nasza propozycja to był kawał bardzo solidnej nauki. - Martin, okropnie mi głupio - usłyszałem w słuchawce głos P.T. - Zarząd odrzucił naszą propozycję, coś takiego jeszcze się nie zdarzyło od początku istnienia fundacji. Nie spodobały im się te aspekty genetyczne. Zbyt kontrowersyjne z politycznego punktu widzenia... Nie minął rok, a obydwaj prawnicy - wspaniali promotorzy szlachetnych dzieł, ludzie jakby żywcem wyjęci z dawnego amerykańskiego serialu Milionerzy, który namiętnie oglądałem jako nastolatek w latach pięćdziesiątych (w każdym odcinku do drzwi innej osoby pukał człowiek z czekiem na milion dolarów) - zrezygnowali z pracy w fundacji. Przez kolejne trzy lata interesowałem się dobrymi dziełami Atlantic Philanthropies - fundacja finansowała badania na temat Afryki, starzenia się, Irlandii i szkolnictwa - po czym postanowiłem zadzwonić do nowego dyrektora. Dyrektor odebrał telefon i prawie fizycznie czułem, jak zbiera siły do odparcia kolejnej prośby o wsparcie. - Dzwonię do państwa z podziękowaniem. Proszę przekazać panu Feeneyowi wyrazy mojej najgłębszej wdzięczności - zacząłem. - Nie mogli się państwo pojawić w lepszym momencie. Zainwestowaliście w nietypową ideę psychologicznego badania rzeczy, które nadają życiu sens, i była to właściwa decyzja. Pomogliście nam w momencie, kiedy psychologia pozytywna dopiero się rodziła. Teraz pod względem finansowym stanęliśmy na nogi i już nie potrzebujemy wsparcia. Ale nigdy by nam się to nie udało, gdyby nie pomoc Atlantic Philantropies. - Jest pan pierwszą osobą, która do mnie dzwoni z czymś takim - odpowiedział ze zdziwieniem w głosie dyrektor. Narodziny nowej teorii Dla psychologii pozytywnej zetknięcie z anonimową fundacją było jednym z najważniejszych momentów ubiegłej dekady, a niniejsza książka opowiada o tym, co wyrosło z tych początków. Aby wyjaśnić, czym od tamtej pory stała się psychologia pozytywna, zacznę od opisu radykalnej przemiany, która dokonała się w myśleniu o pozytywności i pełni życia. Jednak przede wszystkim muszę opowiedzieć, jak sam widzę szczęście. Tales uważał, że wszystko bierze się z wody. Arystoteles uważał, że wszelkie ludzkie działania zmierzają do osiągnięcia szczęścia. Nietzsche uważał, że wszystkie ludzkie działania skierowane są na zdobycie mocy i władzy. Freud uważał, że wszelkie ludzkie działania mają za cel unikanie lęku. Każdy z tych tytanów intelektu popadł w wielki błąd monizmu, to znaczy sprowadzał wszystkie ludzkie motywacje do jednego wspólnego mianownika. Różne formy myślenia monistycznego pozwalają wyciągać daleko idące wnioski z jak najmniejszej liczby zmiennych, co oznacza, że doskonale wypadają pod kątem tzw. zasady ekonomii myślenia, czyli filozoficznego powiedzenia, że odpowiedź prawdziwa to odpowiedź najprostsza. Jednak zasada ekonomii myślenia ma swoje granice: kiedy zjawisko pełne skomplikowanych niuansów badamy przy użyciu zbyt małej liczby zmiennych, nie jesteśmy w stanie wyjaśnić niczego. Monizm jest fatalną słabością teorii wszystkich czterech tytanów intelektu. Gdybym musiał wybrać którąś z tych monistycznych teorii, moje pierwotne poglądy najbliższe by były poglądom Arystotelesa (wszystko, co robimy, robimy dla osiągnięcia szczęścia), jednak muszę dodać, że osobiście nie znoszę słowa „szczęście". Słowo to jest tak bardzo nadużywane, że prawie doszczętnie zatraciło swój sens. „Szczęście" jest w zasadzie bezużytecznym pojęciem zarówno z punktu widzenia nauki, jak i pod względem praktycznym, np. w edukacji, psychoterapii, polityce społecznej, czy nawet w kwestii przemiany osobistej. Pierwszym krokiem w psychologii pozytywnej jest rozłożenie monistycznego pojęcia „szczęścia" na bardziej przydatne elementy składowe. Zabieg ten to coś znacznie ważniejszego niż zwykła sztuczka semantyczna. Żeby zrozumieć, czym jest szczęście, potrzebujemy teorii. Niniejszy rozdział zawiera właśnie moją nową teorię na ten temat. - Martin, posłuchaj, teoria, którą ogłosiłeś w 2002 roku, musi być błędna - stwierdziła Senia Maymin. Było to w 2005 roku, na inauguracyjnych zajęciach studiów magisterskich z dziedziny psychologii pozytywnej stosowanej, na których właśnie omawialiśmy moją wcześniejszą teorię. Senia Maymin to chodząca reklama pozytywnej psychologii - trzydzieści dwa lata, matematyka ukończona z wyróżnieniem na Uniwersytecie Harvarda, biegła znajomość rosyjskiego i japońskiego, własny fundusz hedgingowy oraz uśmiech, który potrafi rozjaśnić najbardziej ponure sale wykładowe (nawet tę, w której siedzieliśmy, mieszczącą się w sławetnym gmachu Huntsman Hali Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Pensylwanii, który studenci nazywają „Gwiazdą Śmierci"). Uczestnicy naszych studiów magisterskich są naprawdę wyjątkowi: to trzydzieści pięć dojrzałych, aktywnych zawodowo osób z całego świata, które odnoszą sukcesy w swoich dziedzinach, a raz w miesiącu przylatują do Filadelfii, żeby przez trzy dni pochłaniać najnowsze osiągnięcia z dziedziny psychologii pozytywnej i szukać dla nich zastosowań w życiu zawodowym. - Twoja teoria z książki Prawdziwe szczęście ma być teorią ludzkich wyborów - ciągnęła Senia - ale ma wielką lukę: w ogóle nie mówi o sukcesach, o osiąganiu doskonałości w jakiejś dziedzinie. A ludzie pracują nad sobą i osiągają sukcesy właśnie dla czystej przyjemności wygrywania. W tamtej chwili moje myślenie o szczęściu zaczęło się zmieniać. Kiedy dziesięć lat temu napisałem Prawdziwe szczęście, chciałem książkę zatytułować Pozytywna psychologia, jednak wydawca uznał, że lepiej się sprzeda, jeśli w tytule pojawi się słowo „szczęście". Wygrałem w życiu niejedną potyczkę z wydawcami, jednak nie zdarzyło się jeszcze, żebym coś wskórał w sprawie tytułu. Niestety, nie inaczej było i wtedy (nawiasem mówiąc, nie jestem też zachwycony słowem „prawdziwe", które często idzie w parze z innym nadużywanym pojęciem, mianowicie „ja" - na świecie mamy nadmiar ludzi, którzy za dużo myślą o własnym „ja"). Podstawowy problem z tytułem książki (a także ze słowem „szczęście" jako takim) polega na tym, że słowo „szczęście" nie tylko nie wyjaśnia dokonywanych przez nas wyborów, ale w dodatku w naszych czasach automatycznie kojarzy się z szampańskim nastrojem, rozradowaniem, zabawą i uśmiechem. Równie denerwujący był fakt, że z tego samego powodu każdej wzmiance o pozytywnej psychologii w telewizji towarzyszyła okropna grafika promiennie uśmiechniętej gęby. Z historycznego punktu widzenia „szczęście" nie ma większego związku z takimi hedonizmami - wesołość ma niewiele wspólnego z tym szczęściem, o którym Deklaracja Niepodległości Stanów Zjednoczonych mówi, że jego swobodne poszukiwanie jest prawem każdego człowieka. Szampański nastrój tym bardziej nie ma wiele wspólnego z tym, jak rozumiem zadania psychologii pozytywnej. Pełnia życia Nowe spojrzenie na kwestię szczęścia i dobrego życia Spis treści: PRZEDMOWA część I. nowa psychologia pozytywna Rozdział 1. Dobrostan — co to takiego? Narodziny nowej teorii Poprzednia teoria: „prawdziwe szczęście" Od teorii prawdziwego szczęścia do teorii dobrostanu Teoria dobrostanu Elementy dobrostanu Osobisty rozkwit jako cel psychologii pozytywnej Rozdział 2. Tworzenie szczęścia: naprawdę skuteczne ćwiczenia z psychologii pozytywnej Odwiedziny z podziękowaniem Czy poziom dobrostanu da się zmienić? Ćwiczenie: Co poszło dobrze? Psychologia pozytywna: interwencje i przypadki Ćwiczenie: Zalety szczególne Psychoterapia pozytywna Rozdział 3. Mały szpetny sekret związany z psychoterapią i środkami farmakologicznymi Wyleczenie czy usunięcie objawów Bariera 65 procent Reakcja aktywna i konstruktywna Radzenie sobie z negatywnymi emocjami Leczenie: nowe podejście Psychologia stosowana kontra psychologia fundamentalna, czyli problemy kontra zagadki Wittgenstein — Popper — Uniwersytet Pensylwanii Rozdział 4. Uczenie dobrostanu: magia magistra psychologii pozytywnej stosowanej Początki programu MAPP Składniki stosowanej psychologii pozytywnej Przemiany Psycholog pozytywny z powołania Rozdział 5. Pozytywna edukacja: jak uczyć młodych ludzi dobrostanu Czy dobrostanu powinno się uczyć w szkole? Psychologia pozytywna w szkole: Geelong Grammar School Project Komputeryzacja psychologii pozytywnej Nowa miara zamożności Cząść II. rodzaje rozkwitu Rozdział 6. Zacięcie, charakter i osiągnięcia: nowa teoria inteligencji Powodzenie a inteligencja Pozytywny charakter Co to jest inteligencja Budowanie elementów sukcesu Rozdział 7. Silna armia: kompleksowa sprawność bojowa Armia z zaprawa psychologiczną Kwestionariusz oceny globalnej (Globar Assessment Tool, GAT) Szkolenia internetowe Rozdział 8. Od traumy do wzrostu Zespół stresu pourazowego (Post-Traumatic Stress Disorder, PTSD) Wzrastanie po doświadczeniu traumy (Post-Traumatic Growth, PTG) Kurs wzrastania po traumatycznych przeżyciach Szkolenie instruktorskie odporności psychicznej (Master Resilience Training) Wdrożenie programu Rozdział 9. Pozytywne zdrowie fizyczne: biologia optymizmu Jak wywrócić medycynę do góry nogami Początki teorii wyuczonej bezradności Choroby układu krążenia Choroby zakaźne Nowotwory i śmiertelność z dowolnych przyczyn Czy dobrostan jest przyczyną? Jaki jest mechanizm ochrony? Pozytywne zdrowie Atuty dotyczące chorób układu krążenia Ćwiczenia fizyczne jako atut zdrowotny Rozdział 10. Polityczne i gospodarcze wymiary dobrostanu Pieniądze to nie wszystko Na rozstajach: PKB a poziom dobrostanu Kryzys finansowy 51 procent ZAŁĄCZNIK. TEST „WARTOŚCI W DZIAŁANIU: ZALETY SZCZEGóLNE" (VIA) PODZIĘKOWANIA PRZYPISY

Wspólna zabawa, koleżeństwo, przyjaźń, miłość, małżeństwo, wreszcie śmierć są doświadczeniami, które dotyczą ludzi bardziej i mniej sprawnych, a zachodzą w przestrzeni społecznej. One stanowią o sensie naszego istnienia. O nich właśnie opowiada ta książka. W części pierwszej Czytelnik jest prowadzony przez kolejne etapy rozwoju społecznego człowieka, przy czym każdy rozdział zawiera informacje dotyczące: - specyfiki kontaktów z innymi ludźmi w danym okresie rozwojowym; - tego, jak niepełnosprawność może zakłócać społeczne kontakty; - w jaki sposób można wspierać dziecko/dorosłego w trudnej sztuce bycia z innymi. Z tekstów wyłania się portret osoby z niepełnosprawnością, przy czym jest to obraz niejednoznaczny. Każda niepełnosprawność, jej rodzaj i zakres w odmienny sposób wpływają na kształt relacji z innymi. W niniejszej publikacji Autorzy przedstawili problemy osób z niepełnosprawnością, w oparciu o własne doświadczenia praktyczne i naukowe. W części drugiej Autorki dotykają wybranych egzystencjalnych problemów człowieka. Piszą o tym, co nas jako ludzi konstytuuje; o wielkim pragnieniu i zdolności zawierania przyjaźni, o szczęściu i cierpieniu wpisanym w miłość, o lęku przed śmiercią, o odwadze wobec śmierci i potrzebie wsparcia udzielanego przez bliskich, z którego niekiedy ta odwaga wypływa.

Gdy Bóg stworzył człowieka, dał mu wyśmienity dar – radość współżycia seksualnego. W profil każdej z płci wpisał specjalne potrzeby, których spełnienie prowadzi do umocnienia miłości i głębokiej satysfakcji. Autorzy niniejszej książki, zajmując się poradnictwem małżeńskim prowadzili szerokie badania nad ludzką płciowością. W ich efekcie odkryli, że potrzeby te można pogrupować w 5 podstawowych kategorii. Kategorie te różnią się w zależności od płci, dlatego jest tak ważne, aby rozumieć, czego twój współmałżonek naprawdę pragnie i oczekuje od seksu. Gwarantujemy, że będziecie mocno zaskoczeni, gdy dowiecie się, jak bardzo przyjemność i spełnienie w seksie jest dla kobiety związane z wypełnieniem całkiem innych oczekiwań niż dla mężczyzny. Prawdziwy seks nie jest, jak uważają niektórzy, przelotną rozrywką, incydentalną przygodą lub wykorzystaniem drugiego człowieka. Posiada on pełną ekspresji manifestacją miłości w gronie małżonków, prócz tego najintymniejszym sposobem porozumiewania się na najgłębszym poziomie emocjonalnym i duchowym. Dlatego istotne jest dla każdego z małżonków, żeby dobrze rozumieć to, co kiedyś – z powodu fałszywego wstydu czy zwykłej hipokryzji – było tajemnicą. Radujmy się małżeńskim seksem! Taki jest Boży zamiar! Doktor Gary Rosberg i jego żona Barbara są znanymi w Stanach Zjednoczonych ekspertami w sprawach małżeństw i rodzin. Prowadzą konferencje i kursy, audycje radiowe na żywo , prócz tego piszą poradniki. Inspirują i zachęcają małżeństwa na całym świecie do życia pełnego satysfakcji i spełnienia. Sami są małżeństwem od ponad 30 lat. 5 tajemnic dobrego seksu Spis Treści   Podziękowanie Rozdział l: Nie chodzi jedynie o techniki Rozdział 2: Nowa definicja seksu CZĘŚĆ l PIĘĆ POTRZEB SEKSUALNYCH MĘŻA I ŻONY Rozdział 3: Czego małżonkowie potrzebują od siebie nawzajem? Rozdział 4: Trzy najważniejsze potrzeby seksualne żony Rozdział 5: Trzy najważniejsze potrzeby seksualne męża Rozdział 6: Pozostałe potrzeby seksualne żony Rozdział 7: Pozostałe potrzeby seksualne męża CZĘŚĆ 2 WZBOGACANIE ŻYCIA SEKSUALNEGO Rozdział 8: Gdy wasze libido nie pasują do siebie Rozdział 9: Gdy zmęczenie staje się przeszkodą w uprawianiu seksu Rozdział 10: Słoń w sypialni, czyli rozmowa o seksie Rozdział 11: Docenianie roli igraszek miłosnych oraz ekscytacji w życiu seksualnym Rozdział 12: Bóg w sypialni Rozdział 13: Gdy problemy są poważne Seks przedmałżeński – przereklamowana intymność Pornografia - skradziona intymność Zdrada małżeńska - pogwałcona intymność Traumatyczne przeżycie seksualne – zniszczona intymność Ostatnie słowo Załącznik: Co Biblia mówi na temat małżeństwa i seksu? Przypisy O Autorach