Chociaż na rynku wydawniczym istnieje wiele prac poświęconych problematyce twórczości, książka ta stanowi pozycję wyróżniającą się. Otrzymaliśmy w niej sporą dawkę wiedzy o tym, czym są kompetencje osobowościowe i twórcze człowieka pracującego oraz kiedy i w czym mogą mu one być pomocne. Praca warta jest publikacji, gdyż wnosi nowy wkład w rozumienie analizowanych zagadnień.
prof. dr hab. Augustyn Bańka, Uniwersytet SWPS – z recenzji
Zaprezentowane badania dokumentują podejmowany przez psychologów trud weryfikacji opracowanych już narzędzi pomiaru i trwałe dążenie do ich doskonalenia. Przeprowadzone analizy mają wysoki walor zarówno poznawczy, jak i aplikacyjny. Stanowią także sygnał dla pracowników, że psychologowie dysponują narzędziami, które mogą pomóc osobom nastawionym na osobistą i zawodową karierę.
dr hab. Grażyna Mendecka, prof. GWSH – z recenzji
Barbara Mróz, prof. nadzw. dr hab. w dziedzinie psychologii, jest zatrudniona w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego. Studia psychologiczne ukończyła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, tam też się doktoryzowała. Przez 21 lat pracowała w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka we Wrocławiu. Jest autorką sześciu książek, w tym publikacji 20 lat później – osobowość i hierarchia wartości wybitnych aktorów polskich. Badania podłużne, która w 2016 r. zdobyła Nagrodę Teofrasta w kategorii najpopularniejsza naukowa książka psychologiczna.
Agata Chudzicka-Czupała, prof. nadzw. dr hab., pracuje na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS Wydział Zamiejscowy w Katowicach. Specjalizuje się w psychologii pracy i organizacji oraz w psychologii społecznej. Współpracuje z psychologami z różnych krajów, analizując również kulturowe uwarunkowania zachowania się pracowników. Autorka kilkudziesięciu publikacji, w tym kilku książek. Zajmuje się diagnozą, doradztwem oraz edukacją dla biznesu w zakresie poprawy jakości relacji międzyludzkich. Propaguje zespołowe, twórcze, aktywne podejście do rozwiązywania konfliktów w miejscu pracy i do zapobiegania mobbingowi.
Małgorzata Kuśpit, doktor psychologii, adiunkt w Instytucie Psychologii Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie obecnie pełni funkcję prodziekana ds. studenckich. Specjalizuje się w problematyce osobowościowych i emocjonalnych aspektów funkcjonowania jednostek zdolnych i uzdolnionych artystycznie, psychologii twórczości, różnic indywidualnych, konfliktów oraz agresji i radzenia sobie ze stresem w kontekście edukacyjnym, arteterapii, aktywizujących metod w pracy z grupą. Autorka publikacji naukowych i popularnonaukowych poświęconych tej problematyce. Prowadzi szkolenia dla nauczycieli i menedżerów.
Zdążyliśmy oswoić się ze stresem. Właściwie, można by rzecz, że to nasz dobry kompan. Przecież psychologowie tłumaczą nam: Stres bywa nawet pozytywny! Zapewne dlatego, że sami nie potrafią sobie z nim poradzić.
Możesz rozmawiać na temat stresu – rytuał spowiedzi jeszcze nikomu nie zaszkodził, to prawda. Jednak musisz zdawać sobie sprawę z tego, że właśnie wzmacniasz ścieżkę neuronalną. Czym ona jest? To autostrada w mózgu – gdy na nią wpadasz swoim rozpędzonym „autem myśli”, zawsze kończysz w tym samym, znanym ci barze, w którym kelnerka-gniew serwuje obrzydliwą kawę, a miejscowy włóczęga-frustracja, czepia się przyjezdnych. Nie rozmawiaj na temat stresu – pokonaj go. Odwróć ścieżki neuronalne, żeby nie trafiać do obskurnego baru emocji, jakich tak nie znosisz. Wyjdź poza stres całkowicie poprzez metody, które ci przekażę i bądź w tym konsekwentny, a zmienisz swoje życie. Ale nie ufaj moim słowom, sprawdź je we własnym doświadczeniu.
Celem niniejszej pracy jest próba przedstawienia niektórych doświadczeń codziennego życia rodzin nieuleczalnie chorych dzieci objętych opieką hospicyjną. Książka ma charakter empiryczny i zawiera analizę danych uzyskanych i opracowanych zgodnie z metodologią teorii ugruntowanej, zinterpretowaną przez K. Charmaz. Uczestnikami badań byli członkowie rodzin chorych dzieci, którzy podzielili się swoimi doświadczeniami i przemyśleniami.
Książka powstała w celu prezentacji praktycznego wymiaru życia rodziny znajdującej się w specyficznej, niezmiernie trudnej sytuacji choroby i zagrożenia życia dziecka. Tanatopedagogiczny wymiar ludzkiej egzystencji stanowi istotny kontekst podjętych rozważań. Analiza danych uzyskanych w wywiadach i w czasie obserwacji uczestniczącej w życiu rodziny pozwala określić, jak rodziny objęte opieką domowego hospicjum ustosunkowały się do choroby dziecka i do nowych warunków życia. Dzięki temu możliwe jest wskazanie praktycznych sposobów realizacji zadań rodzin dzieci objętych opieką domowego hospicjum.
Książka składa się z ośmiu rozdziałów, z których pierwsze dwa zawierają skrótowy przegląd literatury przedmiotu. Pierwszy rozdział przybliża tanatyczny kontekst życia rodziny z odwołaniem do założeń tanatopedagogiki. W drugim zaprezentowano formy aktywności bliskich chorego dziecka w sytuacji tanatologicznej opisane w literaturze przedmiotu. Rozdział metodologiczny otwiera część badawczą i przedstawia wszystkie niezbędne założenia dotyczące problematyki badawczej, zastosowania orientacji jakościowej, sposobu przeprowadzenia badań oraz grupy i środowiska badań. Kolejne rozdziały są analizą danych uzyskanych w wywiadach i obserwacji uczestniczącej. Zaprezentowano w nich sposób budowania i wykorzystania zasobów indywidualnych i rodzinnych. Zestawiono także dwie przeciwstawne kategorie: bezradność i aktywność rodziny. Szósty rozdział jest analizą płaszczyzn współpracy rodziny z hospicjum domowym i zawiera pozytywne oraz negatywne aspekty tego współdziałania. Dwa ostatnie rozdziały opisują proces edukacji chorego i zdrowego dziecka odbywający się w rodzinie przy współudziale placówek edukacyjnych i hospicjum. W tych rozdziałach zwrócono uwagę na praktyczne sposoby realizacji zamierzeń edukacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem wychowania.
Czasy, kiedy można było całe życie zawodowe spędzić w jednej firmie, są dawno za nami! Dzisiejszy rynek pracy zmienia się niezwykle dynamicznie, co powoduje, że często zadajemy sobie pytania o przyszłość kariery, a planowanie rozwoju zawodowego na kilka lat naprzód traci sens. Nawet jeśli pozornie masz idealną, stabilną pracę i udało Ci się odnieść sukces, możesz odczuwać frustrującą stagnację i wypalać się zawodowo. A może widzisz, że w swojej organizacji nie masz szans na awans, a wykonywane obowiązki stają się coraz bardziej nużące?
Jeśli już wiesz, że musisz coś zmienić w swoim życiu zawodowym, a równocześnie radykalne posunięcia wydają Ci się zbyt ryzykowne, trzymasz w ręku właściwą książkę. Przedstawiono w niej metodę czteroetapowego procesu wprowadzania zmian: pivot. Ten termin pierwotnie oznaczał obrót z zachowaniem stabilnego oparcia, a dziś pozwala na rozejrzenie się wokół i wybór najlepszego pomysłu. Taki schemat działania pomaga również w przygotowaniu kolejnego etapu kariery. Pivot. Liczy się tylko Twój następny ruch zawiera mnóstwo wskazówek dotyczących tego, w jaki sposób zadbać o właściwą pozycję wyjściową, jak identyfikować szanse rozwoju i rozpoznawać okazje oraz bezpiecznie przetestować zaplanowaną zmianę, aby realizacja pomysłu zakończyła się pomyślnie.
Za chwilę zaplanujesz najlepszy ruch w swoim życiu!
Poznaj zasady, dzięki którym nauczysz się:
osiągać maksymalne korzyści ze swoich atutów
ujawniać swoje ukryte talenty i nieuświadomione umiejętności
aktywnie szukać dogodnych okazji
tworzyć relacje, dzięki którym zyskasz mentorów — przyjaciół
zarządzać ryzykiem związanym ze zmianami
...i świadomie budować karierę swoich marzeń!
Jenny Blake — strateg kariery i biznesu. Jest znaną ekspertką w dziedzinie budowania dynamicznej kariery zawodowej. Przez pięć lat pracowała w Google jako specjalistka ds. doskonalenia zawodowego i rozwoju kariery. W tym samym czasie pisała swoją pierwszą książkę zatytułowaną Life After College. Od 2011 roku Blake jest niezależną konsultantką i pomaga innym w rozwoju zawodowym.
Jedna z najważniejszych książek non-fiction ostatnich lat.
Wstrząsająca opowieść o cienkiej granicy między medycznym eksperymentem a zbrodnią.
„Człowiek nie jest z pewnością gorszy jako zwierzę doświadczalne, tylko dlatego że umie mówić”.
Paul Bucy, amerykański neurochirurg
Historia tego, jak nauka korzystała z nieetycznych narzędzi, jest długa. Zbrodnia często służyła rozwojowi medycyny, a medycyna czasem pomagała w zbrodni. Przejmująca książka Luke’a Dittricha podejmuje aktualny temat granic, których nauka nie powinna przekraczać, ale nieustannie robi to w imię postępu.
Henry każdego dnia zaczynał życie od nowa. Miał tylko dwadzieścia siedem lat, kiedy odebrano mu pamięć. Poddano go eksperymentalnej terapii, mającej wyleczyć epilepsję. Lekarze wycięli mu część mózgu, w wyniku czego utracił możliwość zapamiętywania i tym samym tożsamość. Przez następne kilkadziesiąt lat był tylko bezwolnym przedmiotem badań. Nawet po śmierci nie zaznał spokoju: sekcja jego mózgu była w 2006 roku transmitowana w sieci, gdzie obejrzało ją ponad 3 miliony widzów. Henry przeszedł do historii jedynie jako „Pacjent H.M.”, nie jako człowiek, a to jemu zawdzięczamy podstawy współczesnej wiedzy o mózgu. Książka Luke’a Dittricha opowiada jego historię i przywraca mu człowieczeństwo.
Bestseller „New York Timesa” uznany za jedną z najlepszych książek roku przez m.in. „The Washington Post”, „New York Post”, „Wired”, NPR, „The Economist”, „New York” i „Kirkus Reviews”.
Książka została wyróżniona PEN/E.O. Wilson Literary Science Writing Award I Los Angeles Times Book Prize.
Każdy z nas ma prawo czuć się zmęczony. Najczęściej wystarczy wtedy zrelaksować się, wyspać, posiedzieć przy lampce wina z bliską osobą, pójść na grzyby, wyskoczyć na rower czy skorzystać z paru dni urlopu. Ale jest i zmęczenie długotrwałe, związane z wyczerpaniem naszych zasobów energetycznych, z przewlekłym życiem w stresie, z wypaleniem emocjonalnym czy zawodowym. Niestety, często nie mamy możliwości pozbyć się swoich obowiązków nawet na dzień, a świadomość zmierzenia się z następnymi wyzwaniami wpędza nas w podły nastrój.
Jak w takiej sytuacji szybko się zregenerować? Jak odnowić swoje zasoby energii, by
z zapałem witać kolejny dzień i jego niespodzianki? Okazuje się, że remedium nie są napoje energetyzujące i wysokokaloryczne potrawy. Znacznie ważniejsze są czasem: poprawienie relacji z otoczeniem, systematyczny wysiłek fizyczny, odnalezienie źródeł mocy we własnej rodzinie czy w oczach bliskiej nam osoby, dogadanie się ze swoimi emocjami i potrzebami,
a także – o czym zapominamy – zrobienie czegoś dla innych. O tym mówią i piszą nasi znakomici autorzy…
Jeśli mamy w swoim otoczeniu ludzi, z którymi czujemy się dobrze i bezpiecznie,
to organizm częściej pozostaje w zbawiennym trybie regeneracji, naprawia się i oszczędza energię. Jeśli przebywamy we wrogim otoczeniu – lub tak je interpretujemy – to organizm będzie często uruchamiał tryb walki/ucieczki i zużywał duże ilości energii. Dlatego zapewne ludzie pozostający w dobrych miłosnych związkach statystycznie dłużej żyją i mniej chorują, a dobra, wspierająca relacja z lekarzem uprawdopodabnia wyzdrowienie.
Pomaga też dawanie i dzielenie się. Coraz więcej ludzi ma tendencje do izolowania się
i koncentrowania na braniu: im więcej dla siebie, tym lepiej. Tymczasem ogromna liczba badań i obserwacji wskazuje, że jest dokładnie odwrotnie. Konieczna jest wymiana pozytywnych emocji, dzielenie się. To czyni nas bardziej dostępnymi, bardziej gotowymi
i otwartymi na kontakt i wymianę. Dawanie w jedną stronę lub wymiana negatywnych emocji nieuchronnie spowodują kryzys w relacji, mogą też zwiększyć u strony dającej skłonność
do zachorowań i wypalenie.
(Wojciech Eichelberger, Źródła energii)
Fragmenty:
Wypalenie może się pojawić niespodziewanie, ale trzeba pamiętać, że jest procesem, który rozpoczyna się dużo wcześniej, nim stanie się widoczny. Choć powszechnie kojarzy się
ze stanem, w którym rano nie można zwlec się z łóżka, unika się pracy i kontaktu z innymi, ma się depresyjne myśli, to jednak często wcale tak się nie dzieje. Wiele osób doświadczających wypalenia stara się za wszelką cenę ukryć to, „grają” pewnych siebie, dobrze zorganizowanych, zadowolonych, ale w środku są kłębkiem nerwów.
Pierwszym warunkiem skutecznego poradzenia sobie z wypaleniem jest dostrzeżenie problemu i nazwanie go. Sama świadomość, że wyczerpuje się nasza energia, jest bardzo ważna. Trudno przeciwdziałać czemuś, czego nie chcemy do siebie dopuścić. Tłumaczenie się przed sobą i innymi, że „to tylko zwykłe zmęczenie” lub „chwilowy spadek energii” nie sprzyja rozwiązaniu problemu, lecz go pogłębia.
Drugim krokiem jest zaplanowanie działań i wyznaczenie kierunku zmiany. Określenie, co wpłynęło na mój stan, jakie czynniki powodują spadek energii, kto lub co i w jakim stopniu wpływa na moje samopoczucie, samoocenę, stan psychofizyczny. Nazwanie tych czynników jest ważne, bo wtedy wiemy, z czym musimy się skonfrontować, co wyeliminować lub zmienić.
Trzecim krokiem jest poszukanie konkretnego wsparcia. W niektórych przypadkach potrzebna jest terapia, która pozwoli przyjrzeć się temu, co sprawia nam trudność, z czego umiemy się cieszyć, z czym sobie radzimy, a z czym nie, co jest dla nas ważne, a gdzie możemy odpuścić, na co się w życiu zgadzamy, a co zupełnie odrzucamy.
(Anna Kowalczyk-Kroenke, Czas wypalenia)
Czym jest psychologia INDYGENICZNA? W jaki sposób psychologowie poznają przedmiot (podmiot!) własnych badań i co nim REALNIE może, a co być powinno? Jakie znaczenie dla ustaleń psychologicznych ma KONTEKST historyczno-kulturowy badanego/badacza? I co na to wszystko… słowiańska dusza? Niniejsza książka stanowi próbę uwrażliwienia Czytelnika na refleksję nad powyższymi pytaniami wychodząc naprzeciw ponowoczesnym wyzwaniom psychologii badającej realność OSOBY, w tym jej MITYCZNĄ TOŻSAMOŚĆ. Przekonanie, iż psychologia winna wypowiadać się o istniejącym, a nie statystycznym człowieku, zaś teorie psychologiczne muszą ulec personalnemu i kulturowemu zrelatywizowaniu, wiedzie Autorów do podjęcia próby (re)konstrukcji słowiańskiego ROZUMIENIA zjawisk psychicznych. Jak zatem wyglądała(by) PSYCHOLOGIA, CZYLI NAUKA O DUSZY Słowian i jak bardzo należałoby skorygować współczesną, zuniwersalizowaną psychologię, by choć w części oddawała jej specyfikę? Próbę odpowiedzi m.in. na te pytanie znajdzie Czytelnik na kartach niniejszego tomu.
Napisany ze znaczną erudycją tekst jest zaproszeniem do refleksji nad miejscem kształtowanej przez wieki duchowości i życia psychicznego Słowianina w jego współczesnym obrazie. (…) Stosunek Autorów do przedmiotu badań i zaangażowanie w „sprawę” czyni lekturę tekstu żywą i wciągającą. (…). Książka jest oryginalnym autorskim pomysłem wzbogacenia współczesnej myśli psychologicznej o idee zaczerpnięte z dawnej obyczajowości i szeroko rozumianej duchowości słowiańskiej. (…) ma niewątpliwie wartość poznawczą; otwiera przed czytelnikiem pradawny świat Słowian z ich językiem, obrzędowością, psychiką/duszą. (…) Postuluje „sięganie do korzeni” (…) w rozumieniu współczesnego człowieka. Co więcej, zakłada możliwość budowania „nowej psychologii” na podstawie dawnych wierzeń i mitów. (…) Żywa narracja i chwilami prowokacyjna argumentacja budzi emocje i zmusza do refleksji.
dr hab. Anna Suchańska, prof. UAM
Praca prezentuje autorski interdyscyplinarny model kompetencji relacyjnej w ramach współpracy gospodarczej. Nowością jest wprowadzenie do modelu, obok zmiennych ekonomicznych, dodatkowych zmiennych psychologicznych. Celem publikacji jest zintegrowanie teorii i koncepcji z obszaru nauk o zarządzaniu z dorobkiem współczesnej psychologii.
W pierwszej części pracy przedstawione zostały teoretyczne podstawy współpracy międzyorganizacyjnej na poziomie przedsiębiorstwa, zespołów zaangażowanych w kooperację i jednostkowym (kierowniczym i pracowniczym). W drugiej części w oparciu o wyniki badań własnych autorka buduje psychologiczny portret kierownika, pracownika i zespołu zaangażowanych w międzyorganizacyjną współpracę.
Książka zainteresuje menedżerów odpowiedzialnych za kooperację gospodarczą, ukazując rolę takich zmiennych, jak współdzielone przywództwo i regulowanie wpływu w procesach kierowania zespołami oraz motywacji autonomicznej i zaangażowania w pracę.
Bestseller "New York Timesa"
Książka dla każdego, kogo kiedykolwiek zainspirowało jakiekolwiek wystąpienie TED. Poradnik przygotowywania niezapomnianych i wyjątkowych wystąpień.
Od 2001 roku, kiedy to objął funkcję szefa TED-u, Chris Anderson pokazuje w jaki sposób starannie przygotowane wystąpienia, mogą stać się kluczem do serc publiczności – uwalniają emocje, szerzą wiedzę, a przede wszystkim są decydujące w rozpowszechnianiu idei. Dobrze przygotowane wystąpienie może nie tylko zelektryzować zgromadzoną na sali publiczność, może również wpłynąć na zmianę światopoglądu i oddziaływać niewypowiedzianie silniej niż jakikolwiek tekst.
Ta książka pokazuje, na czym polega sekret stworzenia wystąpienia o nieprawdopodobnej mocy, co więcej daje narzędzia, które pozwalają ten efekt uzyskać w najlepszy możliwy sposób. Nie ma jednej formuły dla wszystkich, a jedno wystąpienie nie powinno być kopią innego. Na szczęście są narzędzia wspierające każdego mówcę.
Jest to poradnik na miarę XXI wieku służący prawdziwie skutecznej komunikacji.
„Doskonałe! Po prostu najlepszy poradnik o wystąpieniach publicznych, jaki kiedykolwiek czytałem” – TIM HARFORD, Financial Times.
Czy wiesz, że kultura rządzi naszymi przekonaniami?
Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek kim tak naprawdę jesteś i dlaczego myślisz tak jak myślisz? Czy brałeś przy tym pod uwagę wpływ kultury? Może nie jesteś tego świadomy, ale prawie wszystkie Twoje przekonania pochodzą z otaczającego Cię świata. Dzięki tej książce oddzielisz przekonania, które nie są Twoimi i odrzucisz te, które Ci zasugerowano. Poznasz proste ćwiczenia, które pomogą Ci odkryć prawdziwego siebie i własne pragnienia, a podane przez Autora techniki pozwolą z łatwością wprowadzić je w życie.
Czy wiesz, że kultura wpływa na naszą długowieczność?
Twoje przekonania kulturowe wpływają na diagnozę i proces leczenia chorób. Dzięki tej książce dowiesz się jak odnaleźć różnicę między posuwaniem się w latach (co czeka nas wszystkich) a „starzeniem się” w aspekcie kulturowym (czego można uniknąć). Stosując opisane w książce techniki odzyskasz młodość i będziesz pełen wigoru w każdym wieku!
Pokonaj schematy, kreuj rzeczywistość.
Przestań się przejmować - zacznij żyć!Dzięki książce, bestsellerowej autorki New York Timesa, Twoje życie stanie się w pełni satysfakcjonujące. W końcu uświadomisz sobie, że tylko Ty odpowiadasz za swoje samopoczucie. Znajdziesz w niej holistyczna receptę, jak:- dzięki EFT i interpretacji snów zrzucić więzy przeszłości i uwolnić się od poczucia winy,- świadomie kierować swoją energią seksualną, by zwiększyć doznania w życiu intymnym,- osiągnąć równowagę mikrobiotyczną poprzez zbilansowaną dietę,- dodać ciału wigoru i opóźnić procesy starzenia poprzez aktywność fizyczną,- wykorzystać afirmacje, medytacje i modlitwy w komunikowaniu się z boskością.Odkryj, co oznacza szczęśliwe życie w każdym wymiarze!
Praca stanowi pionierską próbę interpretowania istotnego zagadnienia z zakresu nauk społecznych, systemowo i interdyscyplinarnie porządkującego wiedzę naukową odnosząca się do problematyki pojednania jako sposobu kreatywnej komunikacji społecznej i rozwiązania sytuacji konfliktowych. Własna propozycja przebudowy zasobów i potencjałów osób odbywających karę izolacyjną na drodze edukacji indywidualno-zbiorowej, uwzględniającej oddziaływania z zakresu empatii, strategii rozwiązywania sytuacji problemowych, poczucia sprawiedliwości naprawczej, przeżywania winy psychologicznej, potrzeb ekspiacji i przyswojenia kompetencji społecznych, sprowadza się do postawienia odważnej tezy o przebudowie transkulturowej modelu karania. Koncepcja urabiania gotowości do zadośćuczynienia i oczekiwania go w stosunku do osób pokrzywdzonych w wyniku aktu przestępczego ma na celu wykazanie, iż skuteczność i efektywność karania zależy wyłącznie od zdynamizowania wysiłków więźniów w stronę przeobrażeń wewnątrzosobowych, uzależniając ich efekty od nabywanych umiejętności komunikacyjnych, rozwojowych i przystosowawczych. Z recenzji prof. zw. dr. hab. Andrzeja Bałandynowicza
Specyfika pracy z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną zmusza pedagogów i terapeutów do ciągłych poszukiwań nowych metod pracy, które zachęcą dzieci do poznawania najbliższego otoczenia. Wymaga to jednak wielkiego wyczucia i zrozumienia problemu, by umiejętnie dostosować konkretne ćwiczenia do rodzaju zaburzeń u danego dziecka. Nie każda bowiem metoda może być wykorzystana w terapii dzieci z wszystkimi niepełnosprawnościami, nie oznacza to jednak, iż nie możemy z powodzeniem wykorzystywać pewnych jej elementów. Nie ma metody, która sprawdzałaby się w każdej sytuacji problemowej, którą można stymulować i usprawniać wszelkie zaburzenia rozwojowe - dlatego zadaniem pedagogów i terapeutów jest wyćwiczenie w sobie umiejętności doboru poszczególnych ćwiczeń do zamierzeń terapeutycznych.
Jedną z metod, która może pomóc dzieciom w maksymalnym, na miarę ich możliwości, rozwoju tak ważnych umiejętności percepcyjno-motorycznych, jest kinezjologia edukacyjna.
Zaprezentowane w niniejszej pracy badania dotyczą znaczenia oraz stopnia efektywności kinezjologii edukacyjnej w rozwijaniu podstawowych umiejętności szkolnych u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w lekkim stopniu, a szczegółowe scenariusze zajęć terapeutycznych dają możliwość wdrożenia tych oddziaływań w proces edukacyjno-terapeutyczny.
Publikacja ze względu na tematykę, adresowana jest do studentów kierunków pedagogicznych, zwłaszcza studentów pedagogiki specjalnej. Kierowana jest również do czynnych pedagogów specjalnych, psychologów, terapeutów, specjalistów terapii pedagogicznej, a także rodziców i opiekunów dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, poszukujących wskazówek, inspiracji i nowych możliwości właściwych oddziaływań terapeutycznych w trosce o jak najlepszy rozwój dziecka.
Emocje towarzyszą człowiekowi od zawsze. Odczuwamy je sami i okazujemy innym. Nasz świat jest światem emocjonalnych przeżyć: od uniesień i wzruszeń, które stają się przyczyną twórczych decyzji i działań, po emocje, które stają się powodem działań destrukcyjnych. Historia ludzkości jest w istocie historią miłości i gniewu, strachu i radości, poczucia winy i satysfakcji z własnych działań; jest historią uczuć, które wpływały na nasze dzieje i zmieniały je. Emocje są wyjątkowym fenomenem, który zdaje się przytłaczać swoim przemożnym wpływem to, co racjonalne: przemyślane, wykalkulowane, logiczne i przewidywalne.
Chris Bailey poświęcił rok na poznanie zjawiska produktywności. Najpierw prześledził dostępne metody zwiększające produktywność i zapoznał się z wynikami setek badań, a potem sprawdził każdą technikę w praktyce. Jego zdaniem ludzie produktywni… pracują inteligentniej, a nie więcej i ciężej niż inni. Możesz to osiągnąć dzięki lepszemu wykorzystywaniu czasu, większej uważności i mądremu gospodarowaniu energią życiową. Projekt: produktywność pomoże ci rozwinąć te trzy istotne umiejętności, ponieważ na końcu każdego rozdziału Bailey proponuje praktyczne ćwiczenia. Ja już zaczęłam z nich korzystać, bo – jak twierdzi autor – „podstawą produktywności jest umiejętność dokonywania przeskoku między wiedzą a działaniem”. Polecam tę lekturę wszystkim, którzy nie tylko chcą być bardziej produktywni, ale pragną też rozwijać ogólną świadomość biznesową. Po co? Aby spokojnie żyć i pracować.
Lilianna Kupaj
bizneswoman, Ambasadorka Przedsiębiorczości Kobiet,
autorka, trener, coach
Są osoby, które poświęcają rok na podróż dookoła świata, napisanie książki czy założenie firmy. Natomiast Chris Bailey postanowił przez 12 miesięcy na własnej skórze przetestować, co sprzyja produktywności, a co jej szkodzi. Na pozór wydać się to może bez sensu – produktywność dla samej produktywności. Jednak gdy pozwolisz się porwać opowieści Chrisa i podejmiesz proponowane w niej wyzwania, zauważysz, że jego koncepcja produktywności (osiągać więcej, pracując mniej, ale mądrzej) to nader praktyczny i zupełnie nietrudny sposób na sensowne, spełnione życie.
dr Ewa Mukoid
coach i dyrektor Instytutu Komunikacji i Rozwoju Mukoid
Dwaj przyjaciele spotykają się po latach. Jeden odziedziczył wielką
fortunę, ale stracił wszystko. Szczęście mu nie sprzyjało?
Drugi zaczynał od zera i odniósł sukces. Miał fart?
Tak właśnie myśli ten, któremu się nie powiodło. I dlatego ten, któremu
się powiodło, opowiada przyjacielowi pewną legendę...
Szczęście czy fart? pokazuje różnice między fartem a szczęściem
i ujawnia sekrety szczęścia. Właśnie szczęścia, nie fartu. Szczęścia,
które można stworzyć samemu, tworząc mu „odpowiednie warunki”.
„Przekonywałam ludzi, że popełniali zbrodnie, które nigdy nie miały
miejsca, że cierpieli z powodu fizycznego urazu, którego nigdy nie
doznali, albo że zostali zaatakowani przez psa...
To może brzmieć niewiarygodnie, ale jest to po prostu starannie
zaplanowane wykorzystywanie naukowej wiedzy o pamięci.
I choć brzmi to dość groźnie, robię to, by pomóc wykazać, jak poważne
mogą być zniekształcenia pamięci…”
W Oszustwach pamięci dr Julia Shaw, psycholog sądowy i światowy
autorytet w dziedzinie badań nad pamięcią, prezentuje zdumiewającą
różnorodność sposobów, w jakie nasz mózg może być oszukany
„Wartka, zabawna, miejscami przerażająca podróż w głąb naszego
zapamiętywania, która pozwala zrozumieć, dlaczego każdy pamięta
rzeczy, które naprawdę nigdy się nie wydarzyły”. „Pacifi c Standard”
Wspomnienia są naszą najcenniejszą własnością. To one nas tworzą.
Tylko że tak naprawdę dalekie są od dokładnego zapisu przeszłości,
za jaki chcielibyśmy je uważać. Każdy z nas przyzna, że od czasu do
czasu doświadcza luki w pamięci, na przykład wchodzi do pokoju
i natychmiast zapomina, po co, albo nagle nie jest w stanie przypomnieć
sobie imienia osoby, którą spotkał dziesiątki razy.
A co, jeśli nasza pamięć ma potencjał popełniania znacznie poważniejszych
błędów: na granicy czystego zmyślenia i samooszukiwania?
"Anne-Marie Slaughter posiada niezwykły dar rzucania światła na ważne zdarzenia i sprawy z naszej codzienności. Dlatego właśnie ta książka jest lekturą obowiązkową dla każdego, kto chce być zarówno liderem w pracy zawodowej, jak i pełnym zaangażowania rodzicem" - ARIANNA HUFFINGTON
Wyrazista, sugestywna i skłaniająca do zastanowienia wizja, w jaki sposób doprowadzić do końca podejmowane od wielu lat wysiłki, zmierzające do jednakowego traktowania kobiet i mężczyzn w życiu zawodowym i rodzinnym.
Gdy Anne-Marie Slaughter zdecydowała się w 2009 roku objąć (jako pierwsza kobieta w historii) wymarzoną posadę szefowej Sztabu Planowania Polityki Departamentu Stanu, była pewna, że zdoła pogodzić wymagania związane z zajmowanym stanowiskiem w Waszyngtonie ze zobowiązaniami wobec rodziny mieszkającej w niewielkim Princeton w stanie New Jersey. Jej mąż oraz obaj synowie zachęcali ją, aby skorzystała z okazji i podjęła współpracę z ówczesną sekretarz stanu Hillary Clinton. Od momentu ukończenia studiów prawniczych szybko pięła się po kolejnych szczeblach kariery, a teraz stanęła przed tak poważnym wyzwaniem. Okazało się jednak, że życie nie zawsze podporządkowuje się naszym planom. Obowiązki rodzicielskie sprawiły, że postanowiła opuścić Departament Stanu i kontynuować karierę akademicką, dzięki czemu mogła poświęcać więcej czasu najbliższym.
Z czasem zaczęła kwestionować feministyczne koncepcje, do niedawna bliskie jej przekonaniom. Opublikowany artykuł "Why Women Still Can't Have It All" w czasopiśmie "The Atlantic" wywołał w całym kraju bardzo ożywioną dyskusję i stał się jednym z najpoczytniejszych tekstów w historii tego magazynu.
Od tamtego momentu profesor Slaughter nie ustawała w wysiłkach, aby zmieniać podejście do utrwalanych przez wiele lat przekonań dotyczących życia, rodziny i pracy. Chociaż prześcigano się w różnych propozycjach i radach, w jaki sposób kobiety mogłyby przebić się przez szklany sufit lub walczyć z "karą za macierzyństwo" przepaść dzieląca kobiety i mężczyzn, szczególnie w przypadku wynagrodzenia za pracę, jest coraz większa.
Autorka sięgając po poruszające historie z własnego życia, zaprezentowała w nowatorski i nieskomplikowany sposób swoją wizję rzeczywistej równości obu płci oraz metody pozwalające ten cel osiągnąć.
Monografia jest wynikiem namysłu nad warunkami ułatwiającymi adaptację szkolną dzieci nie(do)słyszących. W poszczególnych tekstach pojawiają się odpowiedzi na pytania: Jak przygotować dziecko z wadą słuchu poprzez edukację przedszkolną do przekroczenia progu szkoły? W jaki sposób oceniać gotowość szkolną dziecka nie(do)słyszącego? Jak wspierać dziecko z wadą słuchu, uczęszczające do szkoły, by czuło się w niej szczęśliwe i odnosiło sukcesy?
Książka powstała z myślą o rodzicach, specjalistach oraz studentach, którym bliska jest problematyka wspomagania rozwoju dzieci nie(do)słyszących. W działania na rzecz wyżej wymienionych osób zaangażowane są same Autorki, które łączą swoją pracę naukową z działalnością diagnostyczną i terapeutyczną w odniesieniu do dzieci z wadą słuchu.
Twórczyni polskiej pedagogiki społecznej Helena Radlińska uważała, iż: „Dzięki książkom rozszerzamy zasięg swej wiedzy o świecie, potrzebnej dla zrozumienia zjawisk, które zachodzą wokoło nas. Poznając obce doświadczenia uprzytomniamy sobie własne potrzeby, dostrzegamy zaniedbanie i niespożytkowane możliwości działań”. Książka nie tylko rozwija intelekt, lecz również wpływa na emocje czytelnika. Ponadto ukazuje stosunek ludzi do siebie, rozwija uczucia humanistyczne (m.in. życzliwości, miłości, poświęcenia). Powinna być zatem – co wyraźnie podkreślała wspomniana Autorka – podstawowym narzędziem służącym i pracy zawodowej, i poznawaniu świata na co dzień, powinna stanowić także istotny element gwarantujący uczestnictwo w kulturze. Wątki czytelnicze mają więc długą tradycję w polskiej pedagogice społecznej, której koncepcja jest wysoce humanistyczna i personalistyczna, bowiem w jej centrum znajduje się człowiek i troska o rozbudzenie jego twórczej aktywności indywidualnej oraz społecznej. Niniejsza monografia wieloautorska ma służyć ich przypomnieniu, zaakcentowaniu ważności oraz refleksji nad aktualnym postrzeganiem istoty obcowania z literaturą (w nawiązaniu tak do teorii z zakresu rozmaitych nauk i dyscyplin, jak i do praktyki).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
